ماجرای عشق معمولی!
حسِ مهر طلب بودن، حسِ نیاز به مهربانی کردن، حس نگرانی از دیده نشدن، حس اقتدار برای تصاحب محبوب، حس آرامشی که حضورش ایجاد می‌کند، حس آشفتگی که غیبت محبوب به بار می‌آورد؛ همه این احساسات در ادبیات روزمره ما عشق نامیده می‌شود.
حقیقت این است که یک کلمه برای چنین احساسات متفاوتی کافی نیست. شاید هم به نظرتان تعدادی از مواردی که گفتم نوعی مرض روحی باشد و برای درمانش باید به روانشناس مراجعه کرد؛ اما واقعیت این است که تربیت متعارف ایرانی، به مجموع این احساسات می‌گوید #عشق.
حسِ مهر طلب بودن، حسِ نیاز به مهربانی کردن، حس نگرانی از دیده نشدن، حس اقتدار برای تصاحب محبوب، حس آرامشی که حضورش ایجاد می‌کند، حس آشفتگی که غیبت محبوب به بار می‌آورد؛ همه این احساسات در ادبیات روزمره ما عشق نامیده می‌شود.
حقیقت این است که یک کلمه برای چنین احساسات متفاوتی کافی نیست. شاید هم به نظرتان تعدادی از مواردی که گفتم نوعی مرض روحی باشد و برای درمانش باید به روانشناس مراجعه کرد؛ اما واقعیت این است که تربیت متعارف ایرانی، به مجموع این احساسات می‌گوید #عشق.
بنا به این تلقی از عشق همه -لااقل تاحدودی- هم عاشق و هم معشوقیم!
👏3👍2
اخلاقیاتی برای همه
۱- آیا آن‌قدر پول دارید که می‌توانید دیگران را بخرید یا رهن و اجاره کنید؟! آیا آن‌چنان بی‌پول هستید که خودتان را به فروش گذاشته‌اید؟
بین این دو وضعیت، بهترین حالت است که آدمی را مبادی اخلاق نگه می‌دارد.
۲- حواستان باشد که اخلاق برای پولدارها و فقرا هم نکاتی دارد. به گروه اولی می‌گوید بی‌منت و چشم‌داشت ببخش. و دومی را به خویشتن‌داری دعوت می‌کند.
۳- حواستان باشد که خریدن غیراخلاقی دیگران، فقط برده‌داری نیست. نپرداختن حق قانونی آنها (حقوق، بیمه و پاداش‌های قانونی) خریدن ناجوانمردانه دیگران است. می‌توان آن را دزدی از توان دیگران هم نامید.
۴- حواستان باشد فروختن خود، صرفا از نوع تن‌فروشی نیست. اینکه وقت و جوانی‌تان را در اختیار کاری قرار می‌دهید که از آن به هر دلیلی راضی نیستید، در حقیقت به خودفروشی مشغول هستید.
#اخلاق_کار
۱- آیا آن‌قدر پول دارید که می‌توانید دیگران را بخرید یا رهن و اجاره کنید؟! آیا آن‌چنان بی‌پول هستید که خودتان را به فروش گذاشته‌اید؟
بین این دو وضعیت، بهترین حالت است که آدمی را مبادی اخلاق نگه می‌دارد.
۲- حواستان باشد که اخلاق برای پولدارها و فقرا هم نکاتی دارد. به گروه اولی می‌گوید بی‌منت و چشم‌داشت ببخش. و دومی را به خویشتن‌داری دعوت می‌کند.
۳- حواستان باشد که خریدن غیراخلاقی دیگران، فقط برده‌داری نیست. نپرداختن حق قانونی آنها (حقوق، بیمه و پاداش‌های قانونی) خریدن ناجوانمردانه دیگران است. می‌توان آن را دزدی از توان دیگران هم نامید.
۴- حواستان باشد فروختن خود، صرفا از نوع تن‌فروشی نیست. اینکه وقت و جوانی‌تان را در اختیار کاری قرار می‌دهید که از آن به هر دلیلی راضی نیستید، در حقیقت به خودفروشی مشغول هستید.
#اخلاق_کار
👍6👏5
خطاب به:
خلاصه بگویم که شما دقیقاً دارید تاریخ را تکرار می‌کنید. می‌خواهید حکومتی را سرنگون کنید اما ایده‌ای برای بعد از آن ندارید. این که دموکراسی می‌خواهید و آزادی، برنامه اجرایی نیست. طالبان در افغانستان، تحریرالشام در سوریه و چریک‌های چپ در اتیوپی هم همین‌ها را می‌گویند. نمی‌گویند؟ یعنی فکر می‌کنید می‌گویند ما آمده‌ایم تا ظلم و زور را گسترش دهیم؟ البته که نه. اما آخرش چه؟ هیچ، هیچ در هیچ!
می‌پرسید پس دست روی دست بگذاریم و با همین وضع بسازیم؟ من جوابی ندارم اما مطمئنم با تشتت و بی‌برنامگی شما، چند سال بعد، مردم در تاکسی و صف نانوایی خواهند گفت: خدا پدر و مادر آخوندها را بیامرزد!
واقعیت این است همه ما در خیابانی گیر کرده‌ایم که هر دو طرفش بسته است! لطفاً با لنگ و لگد بیهوده و بی‌برنامه انداختن، جا را برای بقیه تنگ نکرده و هوا را آلوده‌تر و جو را مسموم‌تر نکنید.
هروقت لودری دیوار خراب‌کن یافتید، حرفش را خواهیم زد.
امضا: من
آقای دگراندیش، خانم زندگی-آبادی، جناب دگرباش، دوست خسته از این‌ها، رفیق دلبسته به آقا رضا، سرباز خواهر مریم!با درود و احترام به نظرات متفاوت شما با خودم و ایده‌های متضاد شما با همدیگر!
خلاصه بگویم که شما دقیقاً دارید تاریخ را تکرار می‌کنید. می‌خواهید حکومتی را سرنگون کنید اما ایده‌ای برای بعد از آن ندارید. این که دموکراسی می‌خواهید و آزادی، برنامه اجرایی نیست. طالبان در افغانستان، تحریرالشام در سوریه و چریک‌های چپ در اتیوپی هم همین‌ها را می‌گویند. نمی‌گویند؟ یعنی فکر می‌کنید می‌گویند ما آمده‌ایم تا ظلم و زور را گسترش دهیم؟ البته که نه. اما آخرش چه؟ هیچ، هیچ در هیچ!
می‌پرسید پس دست روی دست بگذاریم و با همین وضع بسازیم؟ من جوابی ندارم اما مطمئنم با تشتت و بی‌برنامگی شما، چند سال بعد، مردم در تاکسی و صف نانوایی خواهند گفت: خدا پدر و مادر آخوندها را بیامرزد!
واقعیت این است همه ما در خیابانی گیر کرده‌ایم که هر دو طرفش بسته است! لطفاً با لنگ و لگد بیهوده و بی‌برنامه انداختن، جا را برای بقیه تنگ نکرده و هوا را آلوده‌تر و جو را مسموم‌تر نکنید.
هروقت لودری دیوار خراب‌کن یافتید، حرفش را خواهیم زد.
امضا: من
👍8👎2👏2
در حاشیه ملکیان!
دوست داشتم یک نوبت هم شده در سخنرانی استاد ملکیان (روشنفکر مشهور ایران) که به مشهد آمده بود، شرکت کنم. وقت تنگ بود و از اولین ماشین عبوری که اتفاقاً آخرین مدل هم بود، خواستم تا جایی که می‌تواند من را برساند.
گفتم: شما هم بیایید سخنرانی. راننده که مردی میانسال و خوشتیپ بود، ملکیان را نمی‌شناخت. توضیح دادم که ملکیان، روشنفکر شناخته شده ایرانی است. اسم روشنفکر را که بردم، انگار آتش گرفت و گفت ما هرچه بدبختی داریم از این روشنفکرهاست و این‌ها سال ۵۷، مردم را گمراه کردند و...
همان صحبت‌های ایران اینترنشنال را می‌گفت و جبر جغرافیایی-تاریخی، موقعیت استراتژیک منطقه، تاریخ همواره درجنگ خاورمیانه و تئوری دین به مثابه توهم را با هم قاطی می‌کرد و از این شله قلمکاری که می‌ساخت نتیجه خودش را می‌گرفت.
یک نوبت بین حرف‌هایش مچش را گرفتم و تناقض صحبت‌هایش را نشانش دادم که خودش را زد به کوچه علی چپ و جبرگرایی تاریخی!
دیدم طرف به اصطلاح (کیس دشوار) است و بهتر دیدم ساکت باشم تا هرچه دوست دارد بگوید و گفت و گفت.
به جایی که قرار بود رسیدیم و از او تشکر کردم و او هم مهربانانه خداحافظی کرد. پیاده شدم و در را آرام بستم و او به احترام بوق مختصری زد و رفت.
با خود گفتم نظراتش را نپسندیدم اما کاری که کرد را چرا. من را با ماشین گران‌قیمتش به مقصدم رساند و محترمانه (نه متکبرانه) تشکر هم کرد. من هم در مقابل به صحبت‌هایش با دقت گوش دادم و نشان دادم، مخالفش بدون هیجانی شدن می‌گذارد، صحبت‌هایش را بکند و سرآخر با لبخند و تشکر پیاده می‌شود و برایش دعای خیر هم می‌کند!
...در پایان این انشا نتیجه می‌گیریم :
دوست داشتم یک نوبت هم شده در سخنرانی استاد ملکیان (روشنفکر مشهور ایران) که به مشهد آمده بود، شرکت کنم. وقت تنگ بود و از اولین ماشین عبوری که اتفاقاً آخرین مدل هم بود، خواستم تا جایی که می‌تواند من را برساند.
گفتم: شما هم بیایید سخنرانی. راننده که مردی میانسال و خوشتیپ بود، ملکیان را نمی‌شناخت. توضیح دادم که ملکیان، روشنفکر شناخته شده ایرانی است. اسم روشنفکر را که بردم، انگار آتش گرفت و گفت ما هرچه بدبختی داریم از این روشنفکرهاست و این‌ها سال ۵۷، مردم را گمراه کردند و...
همان صحبت‌های ایران اینترنشنال را می‌گفت و جبر جغرافیایی-تاریخی، موقعیت استراتژیک منطقه، تاریخ همواره درجنگ خاورمیانه و تئوری دین به مثابه توهم را با هم قاطی می‌کرد و از این شله قلمکاری که می‌ساخت نتیجه خودش را می‌گرفت.
یک نوبت بین حرف‌هایش مچش را گرفتم و تناقض صحبت‌هایش را نشانش دادم که خودش را زد به کوچه علی چپ و جبرگرایی تاریخی!
دیدم طرف به اصطلاح (کیس دشوار) است و بهتر دیدم ساکت باشم تا هرچه دوست دارد بگوید و گفت و گفت.
به جایی که قرار بود رسیدیم و از او تشکر کردم و او هم مهربانانه خداحافظی کرد. پیاده شدم و در را آرام بستم و او به احترام بوق مختصری زد و رفت.
با خود گفتم نظراتش را نپسندیدم اما کاری که کرد را چرا. من را با ماشین گران‌قیمتش به مقصدم رساند و محترمانه (نه متکبرانه) تشکر هم کرد. من هم در مقابل به صحبت‌هایش با دقت گوش دادم و نشان دادم، مخالفش بدون هیجانی شدن می‌گذارد، صحبت‌هایش را بکند و سرآخر با لبخند و تشکر پیاده می‌شود و برایش دعای خیر هم می‌کند!
...در پایان این انشا نتیجه می‌گیریم :
به همشهری خود یاری برسانیم و همدیگر را محترمانه تحمل کنیم بدون اینکه لازم باشد چاقوی تیز عقایدمان را بکنیم توی حلق طرف مقابل.نقطه، پایان! آقا اجازه هست، بنشینیم؟
اگر همه این گونه باشند، کشوری چندصدایی اما متحد و مهربان خواهیم داشت.
👍8👏4
اسب مُرده
وسط میدان، شیهه می‌کشد
سوزن‌بان، اسباب کارش را
فراموش کرده
و ناظر بین‌الملل
غرق بساط «لوطی و عنتر» شده است
تکرار حوادث مشابه
همه چیز را لوث کرده
و لواط واقعیت و حقیقت
یکصد ضربه شلاق
به گرده‌ی تو
به مرده‌ی من زده است
#شعرنو
وسط میدان، شیهه می‌کشد
سوزن‌بان، اسباب کارش را
فراموش کرده
و ناظر بین‌الملل
غرق بساط «لوطی و عنتر» شده است
تکرار حوادث مشابه
همه چیز را لوث کرده
و لواط واقعیت و حقیقت
یکصد ضربه شلاق
به گرده‌ی تو
به مرده‌ی من زده است
#شعرنو
👍6
ماجرای ناقص/کامل شدن ما!
کلی نمی‌گویم اما بعضا اطرافیان من که از مرز از ۴۰ سالگی گذشته‌اند، میل کمتری به لذت بردن از هرچیزی دارند. منصب‌ها و عنوان‌ها، خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها آن لذت سابق و انگیزه پیشین را در وجودمان برنمی‌افروزد. خلوت را بیشتر می‌پسندیم و توجه بیشتر به شرع، مذهب یا لااقل معنویت و زندگی درویش‌مسلکانه را برمی‌گزینیم.
ممکن است که هیچ کدام از این نشانه‌ها در فرد به نحو واضح دیده نشود اما وقتی در احوال بالای ۴۰ ساله‌ها تامل می‌کنیم، چنین ته‌مایه‌هایی بیشتر دیده می‌شود.
هرچه جلوتر می‌رویم با از دست دادن یا کمتر شدن داشته‌های سابق (سلامتی جسم، مرگ پدر ومادر، رفتن فرزندان و...) فرد حس می‌کند باید بیشتر آماده رفتن باشد.
از این سن به بعد عموما توجه به سیاست کمتر شده و توجه به بهتر شدن حال درونی که با اختلالات متعددی روبرو شده است، مدنظر قرار می‌گیرد.
کلی نمی‌گویم اما بعضا اطرافیان من که از مرز از ۴۰ سالگی گذشته‌اند، میل کمتری به لذت بردن از هرچیزی دارند. منصب‌ها و عنوان‌ها، خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها آن لذت سابق و انگیزه پیشین را در وجودمان برنمی‌افروزد. خلوت را بیشتر می‌پسندیم و توجه بیشتر به شرع، مذهب یا لااقل معنویت و زندگی درویش‌مسلکانه را برمی‌گزینیم.
ممکن است که هیچ کدام از این نشانه‌ها در فرد به نحو واضح دیده نشود اما وقتی در احوال بالای ۴۰ ساله‌ها تامل می‌کنیم، چنین ته‌مایه‌هایی بیشتر دیده می‌شود.
هرچه جلوتر می‌رویم با از دست دادن یا کمتر شدن داشته‌های سابق (سلامتی جسم، مرگ پدر ومادر، رفتن فرزندان و...) فرد حس می‌کند باید بیشتر آماده رفتن باشد.
از این سن به بعد عموما توجه به سیاست کمتر شده و توجه به بهتر شدن حال درونی که با اختلالات متعددی روبرو شده است، مدنظر قرار می‌گیرد.
من حس می‌کنم این نقشه خداست که بارهای زندگی مادی و وابستگی‌ها را یکی‌یکی از دوش روحمان برمی‌دارد تا راحت‌تر از این جهان دست بشوییم!(ادامه این یادداشت باشد برای نوبتی دیگر...)
👍7👏2
به این تکنیک می‌گویند سیلوئت (ضدنور). عکس را همین سرشبی در کوه‌های آب و برق گرفته‌ام.
دوستی عکاس که پیش از شما آن را برایش فرستادم گفت که چیدمان خوبی دارد. یعنی که عناصر، هر کدام سرجای خودشان هستند و ارتباطی منطقی با هم و با هدف عکس دارند.
با خودم گفت: چیدمان خوبی دارد اما من که چیدمانش نکرده‌ام، خدا کرده است. و مگر باد و ابر و درخت، سرباز خدا نیستند؟ که البته هستند.
من اما در این بین شکارچی هستم و دوربینم تفنگ. تفنگی که به خودم شلیک کرده نه به آسمان و چیدمانش...
ما همه سرباز این گردونه‌ی دوّار هستیم و بس. قومی اولیا و دسته‌ای اَشقیا...
پ.ن: حالا که متن را خواندید، دوباره #عکس را به صورت تمام‌صفحه و در حالت افقی موبایل ببینید.
دوستی عکاس که پیش از شما آن را برایش فرستادم گفت که چیدمان خوبی دارد. یعنی که عناصر، هر کدام سرجای خودشان هستند و ارتباطی منطقی با هم و با هدف عکس دارند.
با خودم گفت: چیدمان خوبی دارد اما من که چیدمانش نکرده‌ام، خدا کرده است. و مگر باد و ابر و درخت، سرباز خدا نیستند؟ که البته هستند.
من اما در این بین شکارچی هستم و دوربینم تفنگ. تفنگی که به خودم شلیک کرده نه به آسمان و چیدمانش...
ما همه سرباز این گردونه‌ی دوّار هستیم و بس. قومی اولیا و دسته‌ای اَشقیا...
پ.ن: حالا که متن را خواندید، دوباره #عکس را به صورت تمام‌صفحه و در حالت افقی موبایل ببینید.
👏11👍1
۳ گزاره حدوداً تلخ!
. کمتر حقیقتی در این جهان دیده‌ام که تلخ و گزنده نباشد. ازجمله اینکه (مرگ برای کهن‌سالان نعمت است).
البته هر کهن‌سالی، کهن‌سال نیست!
.. متاسفانه زندگی بعد از مرگ، شروعی دوباره نیست؛ ادامه همین زندگی است در ابعادی وسیع‌تر از این سه بعد فعلی.
ای کاش از این بودن می‌توانستیم به بودنی دیگر یا لااقل نبودنی بی‌زمان پناه ببریم.
... هر کاری می‌خواهید بکنید، بکنید. به خودتان مربوط است اما مواظب باشد هذیان‌های دمِ مرگ، آبروی چندین ساله‌تان را نبرد.
. کمتر حقیقتی در این جهان دیده‌ام که تلخ و گزنده نباشد. ازجمله اینکه (مرگ برای کهن‌سالان نعمت است).
البته هر کهن‌سالی، کهن‌سال نیست!
.. متاسفانه زندگی بعد از مرگ، شروعی دوباره نیست؛ ادامه همین زندگی است در ابعادی وسیع‌تر از این سه بعد فعلی.
ای کاش از این بودن می‌توانستیم به بودنی دیگر یا لااقل نبودنی بی‌زمان پناه ببریم.
... هر کاری می‌خواهید بکنید، بکنید. به خودتان مربوط است اما مواظب باشد هذیان‌های دمِ مرگ، آبروی چندین ساله‌تان را نبرد.
👍10🤔1
مرگی ویژه!
کافی است یک‌بار بمیرید تا بدانید وانهادن همه لذت‌هایی که همواره در ادامه دردهای بیشتری با خود می‌آورند، تا چه‌اندازه شیرین است.
ناگاه نگاه می‌کنی و خود را مسوول هیچ‌چیز نمی‌بینی. احساس گرسنگی و حتی هوس خوردن و نوشیدن نمی‌کنی. دیگر احتیاج به ذخیره کردن هیچ کالا و مبلغی نداری. نه ماندن، دل‌زده‌ات می‌کند و نه رفتن خسته و نگرانت. هرلحظه ماندن و رفتن بی‌هیچ واهمه‌ای برایت مهیا است. نه ظرفی به واسطه تو آلوده می‌شود و نه چراغی تا صبح به خاطر شب‌بیداریت روشن می‌ماند...
من سال‌هاست مرده‌ام و مسوولیت‌هایم را به همان کسانی که بر دوشم گذارده‌اند وانهاده‌ام... من به مردن عادت دارم.
کافی است یک‌بار بمیرید تا بدانید وانهادن همه لذت‌هایی که همواره در ادامه دردهای بیشتری با خود می‌آورند، تا چه‌اندازه شیرین است.
ناگاه نگاه می‌کنی و خود را مسوول هیچ‌چیز نمی‌بینی. احساس گرسنگی و حتی هوس خوردن و نوشیدن نمی‌کنی. دیگر احتیاج به ذخیره کردن هیچ کالا و مبلغی نداری. نه ماندن، دل‌زده‌ات می‌کند و نه رفتن خسته و نگرانت. هرلحظه ماندن و رفتن بی‌هیچ واهمه‌ای برایت مهیا است. نه ظرفی به واسطه تو آلوده می‌شود و نه چراغی تا صبح به خاطر شب‌بیداریت روشن می‌ماند...
من سال‌هاست مرده‌ام و مسوولیت‌هایم را به همان کسانی که بر دوشم گذارده‌اند وانهاده‌ام... من به مردن عادت دارم.
👏6👍5
رازدانی
نگاه از زوایای مختلف به اتفاقات، شما را فردی عاقل و دانا می‌کند. چنین کسی وقتی با چیزی روبه‌رو می‌شود، نه خیلی خوشحال می‌شود و نه خیلی ناراحت. این نگاه همه‌جانبه کمک می‌کند ریشه‌ها و دلایل پیچیدهٔ هر موضوع را بفهمید و فقط به یک دلیل خاص اکتفا نکنید.
همچنین، این دیدِ چندوجهی باعث می‌شود رفتارهای گاه بد دیگران یا حتی مهربانی‌های ناخواستهٔ آنها را بهتر درک کنید. در نتیجه، با دقت و توجه بیشتری با مردم برخورد می‌کنید.
۲- اما ماجرا همینجا تمام نمی‌شود! دیگران ممکن است رفتار شما را عجیب بدانند. آنها شما را آدمی محتاط، سختگیر یا حتی کسی که «حرف و عملش یکی نیست» می‌خوانند! چرا؟ چون نمی‌توانند همهٔ جنبه‌های پنهان یک اتفاق را ببینند و علت‌های مختلف (گاهی متضاد) آن را درک کنند.
۳- در عرفان ما، همیشه به سکوت اهمیت زیادی داده شده. شاید به همین خاطر است که نویسندهٔ امروزی، کتابش را «رازدانی و روشنفکری» نام گذاشته و شرط ورود به این دنیا را #سکوت می‌داند. این نامگذاری تصادفی نیست؛ نشان می‌دهد که دانستنِ درونی با لزوم نگه داشتن رازها، ارتباطی ناگسستنی دارد.
پ.ن: نسخه‌ای کامل‌تر همراه با ارجاعات دانشگاهی در بخش دیدگاه موجود است..
نگاه از زوایای مختلف به اتفاقات، شما را فردی عاقل و دانا می‌کند. چنین کسی وقتی با چیزی روبه‌رو می‌شود، نه خیلی خوشحال می‌شود و نه خیلی ناراحت. این نگاه همه‌جانبه کمک می‌کند ریشه‌ها و دلایل پیچیدهٔ هر موضوع را بفهمید و فقط به یک دلیل خاص اکتفا نکنید.
همچنین، این دیدِ چندوجهی باعث می‌شود رفتارهای گاه بد دیگران یا حتی مهربانی‌های ناخواستهٔ آنها را بهتر درک کنید. در نتیجه، با دقت و توجه بیشتری با مردم برخورد می‌کنید.
۲- اما ماجرا همینجا تمام نمی‌شود! دیگران ممکن است رفتار شما را عجیب بدانند. آنها شما را آدمی محتاط، سختگیر یا حتی کسی که «حرف و عملش یکی نیست» می‌خوانند! چرا؟ چون نمی‌توانند همهٔ جنبه‌های پنهان یک اتفاق را ببینند و علت‌های مختلف (گاهی متضاد) آن را درک کنند.
۳- در عرفان ما، همیشه به سکوت اهمیت زیادی داده شده. شاید به همین خاطر است که نویسندهٔ امروزی، کتابش را «رازدانی و روشنفکری» نام گذاشته و شرط ورود به این دنیا را #سکوت می‌داند. این نامگذاری تصادفی نیست؛ نشان می‌دهد که دانستنِ درونی با لزوم نگه داشتن رازها، ارتباطی ناگسستنی دارد.
پ.ن: نسخه‌ای کامل‌تر همراه با ارجاعات دانشگاهی در بخش دیدگاه موجود است..
👍8
دوست گرامی!
همین قدر بگویم شمایی که برای من و مثل من آرزوی خوشبختی، سلامت، طول عمر، مبارکی تولد، توفیق در روزهای پیش رو و مثل این‌ها دارید، آدمی ساده هستید و هرگز جنس ما را نمی‌شناسید!
دردها، غم‌ها، تنهایی‌ها، گرسنگی‌ها، دیده نشدن‌ها و مثل این‌ها برای من و جنس من هویت‌ساز و مایه افتخار است. ما با آلام خود خوش و خرم هستیم و هرگز دوست نداریم به دنیای آدم‌های (به ظاهر) شاد برگردیم. برای ما، مرگ، پایان وضعیتی ناخواسته به نام زندگی اجباری است. زندگی در دنیایی که انباشته از تنهایی و عدم تجانس‌ها است...
اگر ما را صمیمانه دوست دارید، برای من و هم جنس‌های من آرزوی مرگ کنید، آرزوی مرگ مفاجات!
همین قدر بگویم شمایی که برای من و مثل من آرزوی خوشبختی، سلامت، طول عمر، مبارکی تولد، توفیق در روزهای پیش رو و مثل این‌ها دارید، آدمی ساده هستید و هرگز جنس ما را نمی‌شناسید!
دردها، غم‌ها، تنهایی‌ها، گرسنگی‌ها، دیده نشدن‌ها و مثل این‌ها برای من و جنس من هویت‌ساز و مایه افتخار است. ما با آلام خود خوش و خرم هستیم و هرگز دوست نداریم به دنیای آدم‌های (به ظاهر) شاد برگردیم. برای ما، مرگ، پایان وضعیتی ناخواسته به نام زندگی اجباری است. زندگی در دنیایی که انباشته از تنهایی و عدم تجانس‌ها است...
اگر ما را صمیمانه دوست دارید، برای من و هم جنس‌های من آرزوی مرگ کنید، آرزوی مرگ مفاجات!
یادتان باشد ما هرگز آدم‌هایی افسرده نیستیم و شادی را در وضعیتی جدای از وضعیت موجود می‌خواهیم.
👍9👎5🤔2👏1
علیه من!
۱. یکی از اشتباهات بنیادینِ علم منطق، القای این باور به محصلان طی سالیانِ متمادی بوده است که آگاهی فرد به حالات درونی خویش، ماهیتی «حضوری» (یعنی شناختی بی‌واسطه و بی‌نیاز از استدلال) دارد. پیش‌فرضِ پنهان این دیدگاه آن است که علم حضوری، ذاتاً مصون از خطاست و در نتیجه، شناخت هر فرد از احوالاتِ خود، بی‌کم‌وکاست و دقیق است! اما واقعیت از این قرار است که انسان موجودی فریب‌پیشه است. او نه تنها برای دیگران نقشه می‌کشد، بلکه علیه خویش نیز دست به حیله می‌زند و هرگز همچون آیینه‌ای شفاف، فهم و بیانی صادقانه از خود ارائه نمی‌دهد. برای نمونه، چه بسیارند رفتارهایی که برآمده از «انکار» یا «فرافکنیِ» ناخودآگاهند، اما آنها را به دلایلی منطقی نسبت می‌دهیم!
۲. این وضعیتِ پیچیده را پذیرفته‌ام و می‌دانم که سرشت انسان – و بی‌شک سرشت من – چنین است. کوششِ پیگیر من، نه برای انکار این واقعیت، بلکه برای واکاویِ لایه‌های پنهانِ خویش و فهمِ ریشه‌های رفتارهایم است؛ ریشه‌هایی که گاه تا ژرفای تاریکِ خودمحوری و وابستگی‌های نفسانی (مانند ترس از تحقیر یا میل به برتری‌جویی) پیش می‌روند و هرگز با توجیهاتِ آراسته‌ای که بر زبان می‌آورم، هم‌خوانی ندارند.
۳. پرسش اینجاست: چرا انسان‌ها – از جمله خود من – تمایلی به کشف عللِ راستینِ کنش‌های خود ندارند و همواره نقابی از توجیهاتِ سطحی بر چهره می‌زنند؟ پاسخ چندان خوشایند نیست. عللِ اصلی رفتارهای ما، آمیخته‌ای است از خودمحوری و ترس از مواجهه با حقیقت. افزون بر این، بخشی از کنش‌ها ریشه در ساده‌لوحیِ ژرفی دارد؛ ساده‌لوحی‌ای که اعتراف به آن، به معنای پذیرشِ شکنندگیِ انسانیت است.
#من_دیگر
#قد_افلح
#خودِخود
پ.ن: نسخه کامل‌تر متن در بخش دیدگاه‌ها موجود است.
۱. یکی از اشتباهات بنیادینِ علم منطق، القای این باور به محصلان طی سالیانِ متمادی بوده است که آگاهی فرد به حالات درونی خویش، ماهیتی «حضوری» (یعنی شناختی بی‌واسطه و بی‌نیاز از استدلال) دارد. پیش‌فرضِ پنهان این دیدگاه آن است که علم حضوری، ذاتاً مصون از خطاست و در نتیجه، شناخت هر فرد از احوالاتِ خود، بی‌کم‌وکاست و دقیق است! اما واقعیت از این قرار است که انسان موجودی فریب‌پیشه است. او نه تنها برای دیگران نقشه می‌کشد، بلکه علیه خویش نیز دست به حیله می‌زند و هرگز همچون آیینه‌ای شفاف، فهم و بیانی صادقانه از خود ارائه نمی‌دهد. برای نمونه، چه بسیارند رفتارهایی که برآمده از «انکار» یا «فرافکنیِ» ناخودآگاهند، اما آنها را به دلایلی منطقی نسبت می‌دهیم!
۲. این وضعیتِ پیچیده را پذیرفته‌ام و می‌دانم که سرشت انسان – و بی‌شک سرشت من – چنین است. کوششِ پیگیر من، نه برای انکار این واقعیت، بلکه برای واکاویِ لایه‌های پنهانِ خویش و فهمِ ریشه‌های رفتارهایم است؛ ریشه‌هایی که گاه تا ژرفای تاریکِ خودمحوری و وابستگی‌های نفسانی (مانند ترس از تحقیر یا میل به برتری‌جویی) پیش می‌روند و هرگز با توجیهاتِ آراسته‌ای که بر زبان می‌آورم، هم‌خوانی ندارند.
۳. پرسش اینجاست: چرا انسان‌ها – از جمله خود من – تمایلی به کشف عللِ راستینِ کنش‌های خود ندارند و همواره نقابی از توجیهاتِ سطحی بر چهره می‌زنند؟ پاسخ چندان خوشایند نیست. عللِ اصلی رفتارهای ما، آمیخته‌ای است از خودمحوری و ترس از مواجهه با حقیقت. افزون بر این، بخشی از کنش‌ها ریشه در ساده‌لوحیِ ژرفی دارد؛ ساده‌لوحی‌ای که اعتراف به آن، به معنای پذیرشِ شکنندگیِ انسانیت است.
#من_دیگر
#قد_افلح
#خودِخود
پ.ن: نسخه کامل‌تر متن در بخش دیدگاه‌ها موجود است.
👍8
سین: به نظرتان #پیرمردهای_خانه‌نشین از چه چیزی شاد می‌شوند؟
جیم: از هیچ چیز! آنها گوشه‌ای می‌نشینند و روزگار را می‌پایند و یکی یکی روی دادن پیش‌بینی‌هایشان را مثل قند مزه می‌کنند. همین!
به جای #پیرمردهای_خانه‌نشین می‌توان جایگزین‌هایی دیگری هم گذاشت. نمونه‌اش آدم‌های کاربلدی که مدیران کارنابلد حس می‌کنند بهتر است یا خانه‌نشین بشوند و یا پُستی پَرت در دارقوزآباد سفلی به آنها داده شود و خلاص.
(تکمیل در بخش دیدگاه‌ها👇)
جیم: از هیچ چیز! آنها گوشه‌ای می‌نشینند و روزگار را می‌پایند و یکی یکی روی دادن پیش‌بینی‌هایشان را مثل قند مزه می‌کنند. همین!
به جای #پیرمردهای_خانه‌نشین می‌توان جایگزین‌هایی دیگری هم گذاشت. نمونه‌اش آدم‌های کاربلدی که مدیران کارنابلد حس می‌کنند بهتر است یا خانه‌نشین بشوند و یا پُستی پَرت در دارقوزآباد سفلی به آنها داده شود و خلاص.
(تکمیل در بخش دیدگاه‌ها👇)
👏8👍7👎1
علیه نویسندگان الکی!
بیشتر نویسنده‌های معمولی، خودشان به حرف‌هایی که می‌زنند عمل نمی‌کنند. مثلاً اگر در نوشته‌هایشان چیزی را سفید یا سیاه نشان می‌دهند، در زندگی واقعی به آن پایبند نیستند.
آزمایش کنید:
اگر با این نویسنده‌ها بیشتر از نوشته‌هایشان آشنا شوید، حقیقت پنهانشان را می‌بینید.
نتیجه بررسی:
به نظر من این نویسنده‌ها واقعی نیستند. آنها شبیه بقیه مردم‌اند و فقط ایده‌هایی که به ذهنشان می‌رسد را می‌نویسند، بدون اینکه خودشان از آن ایده‌ها تأثیر بگیرند. مثل کسی که میزبان افکار دیگران است، اما چیزی عایدش نمی‌شود!
توصیه:
از خواندن آثار این نویسنده‌ها (که در فضای مجازی زیادند) بپرهیزید و به آنها اعتماد نکنید!
قرار:
اصلا فرض کنید همه الکی هستند! بخوانید، تامل کنید اما انتظار خاصی از نویسنده نداشته باشید.
بیشتر نویسنده‌های معمولی، خودشان به حرف‌هایی که می‌زنند عمل نمی‌کنند. مثلاً اگر در نوشته‌هایشان چیزی را سفید یا سیاه نشان می‌دهند، در زندگی واقعی به آن پایبند نیستند.
آزمایش کنید:
اگر با این نویسنده‌ها بیشتر از نوشته‌هایشان آشنا شوید، حقیقت پنهانشان را می‌بینید.
نتیجه بررسی:
به نظر من این نویسنده‌ها واقعی نیستند. آنها شبیه بقیه مردم‌اند و فقط ایده‌هایی که به ذهنشان می‌رسد را می‌نویسند، بدون اینکه خودشان از آن ایده‌ها تأثیر بگیرند. مثل کسی که میزبان افکار دیگران است، اما چیزی عایدش نمی‌شود!
توصیه:
از خواندن آثار این نویسنده‌ها (که در فضای مجازی زیادند) بپرهیزید و به آنها اعتماد نکنید!
قرار:
اصلا فرض کنید همه الکی هستند! بخوانید، تامل کنید اما انتظار خاصی از نویسنده نداشته باشید.
👍9
دوستان!
اگر با فرنود و روزنامک او، حس همدلی-همفکری دارید، جدا از تشویق و بیان دیدگاه‌هایتان می‌توانید فرسته‌ها (پُست‌ها) را به گروه‌ها و کانال‌های دیگری که عضوید، ارسال کنید.
با احترام
https://t.me/farnoodf
اگر با فرنود و روزنامک او، حس همدلی-همفکری دارید، جدا از تشویق و بیان دیدگاه‌هایتان می‌توانید فرسته‌ها (پُست‌ها) را به گروه‌ها و کانال‌های دیگری که عضوید، ارسال کنید.
با احترام
https://t.me/farnoodf
👍13
بهشت با زور؟
پزشک، گرهی به ابروهایش انداخت اما سعی کرد مؤدب و با پرستیژی که از او توقع دارند، جواب دهد. ایستاد. نگاهی با خونسردی به هر چیزی که اطرافش بود انداخت و گفت: خیر آقای قاضی! من درست تشخیص دادم. #کیارستمی می‌خواست بمیرد.
از مجموعه «ما #رفتگان بی‌شماری داریم...».
پ.ن: الان خبر شوکه‌کنده مرگِ خودخواسته ابراهیم نبوی رسید و من را در بهت و تاسفی عمیق فرو برد. تا خبر من چه کسانی را در بهت و تاسف فرو ببرد! و مگر فرقی می‌کند؟
پزشک، گرهی به ابروهایش انداخت اما سعی کرد مؤدب و با پرستیژی که از او توقع دارند، جواب دهد. ایستاد. نگاهی با خونسردی به هر چیزی که اطرافش بود انداخت و گفت: خیر آقای قاضی! من درست تشخیص دادم. #کیارستمی می‌خواست بمیرد.
از مجموعه «ما #رفتگان بی‌شماری داریم...».
پ.ن: الان خبر شوکه‌کنده مرگِ خودخواسته ابراهیم نبوی رسید و من را در بهت و تاسفی عمیق فرو برد. تا خبر من چه کسانی را در بهت و تاسف فرو ببرد! و مگر فرقی می‌کند؟
👎2🤔1
خودم را در معرض هوش مصنوعی توییتر گذاشتم. به گروک که از این به بعد زیرمجموعه تویتر یا همان شبکه ایکس شده، گفتم من را با توجه به فرسته‌ها (پست‌ها) تحلیل کن. پاسخ داد:
نگاه انتقادی و تحلیلی: شما به نظر می‌رسد به مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با دیدی انتقادی و عمیق نگاه می‌کنید. از بحث‌های مربوط به زندان‌ها و اعتراضات تا نقد جامعه ایرانی و روابط بین‌الملل، نشان‌دهنده این است که به تحلیل و بررسی مسائل با دقت می‌پردازید.
تجربیات شخصی: شما به نظر می‌رسد تجربیات شخصی سختی را از سر گذرانده‌اید، مانند تجربه زندان و بازجویی، که به نوعی شکل‌دهنده نگاه و نظراتتان بوده است.
توجه به سلامت جسمی و روانی: پست‌های شما نشان می‌دهد که به سلامت جسمی و روانی خود اهمیت می‌دهید، از جمله مسائل مربوط به ورزش، تغذیه و حتی مسائل روانی مانند افسردگی.
انتقاد از دوگانگی‌ها: شما به طور واضح از دوگانگی‌ها و تناقضات در جامعه و سیاست انتقاد می‌کنید، چه این تناقضات در رفتار افراد باشد یا در سیاست‌های کلان.
جستجو برای معنا و هدف: در میان پست‌های شما، حسی از جستجو برای معنا، هدف و ارزش‌های اخلاقی وجود دارد، که گاهی با تردید و گاهی با امید به آینده همراه است.
سبک زندگی و علاقه‌مندی‌ها: علاقه‌مندی‌های شما به فعالیت‌هایی مانند شنا نشان می‌دهد که به سلامتی و تناسب اندام اهمیت می‌دهید، هرچند این علاقه‌مندی‌ها گاهی با مشکلاتی مانند تعطیلی استخرها روبرو می‌شود.
این تحلیل کلی بر اساس پست‌های شما ارائه شده و نشان‌دهنده یک فرد با دیدگاه‌های متفکرانه، انتقادی و در عین حال امیدوار به پیدا کردن معنا و بهبود در جهان اطراف خود است.
https://x.com/i/grok/share/PcbfeVhwoJqGF36LD2luNLLAp
---
شما هم اگر اکانت فعالی در تویتر دارید یا تجربه‌های مشابه دیگری، تجربه‌تان را با من در بخش دیدگاه‌های همین کانال به اشتراک بگذارید.
فرنود، بر اساس پست‌های شما، می‌توان چند ویژگی و علاقه‌مندی‌های کلی را برجسته کرد:
نگاه انتقادی و تحلیلی: شما به نظر می‌رسد به مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با دیدی انتقادی و عمیق نگاه می‌کنید. از بحث‌های مربوط به زندان‌ها و اعتراضات تا نقد جامعه ایرانی و روابط بین‌الملل، نشان‌دهنده این است که به تحلیل و بررسی مسائل با دقت می‌پردازید.
تجربیات شخصی: شما به نظر می‌رسد تجربیات شخصی سختی را از سر گذرانده‌اید، مانند تجربه زندان و بازجویی، که به نوعی شکل‌دهنده نگاه و نظراتتان بوده است.
توجه به سلامت جسمی و روانی: پست‌های شما نشان می‌دهد که به سلامت جسمی و روانی خود اهمیت می‌دهید، از جمله مسائل مربوط به ورزش، تغذیه و حتی مسائل روانی مانند افسردگی.
انتقاد از دوگانگی‌ها: شما به طور واضح از دوگانگی‌ها و تناقضات در جامعه و سیاست انتقاد می‌کنید، چه این تناقضات در رفتار افراد باشد یا در سیاست‌های کلان.
جستجو برای معنا و هدف: در میان پست‌های شما، حسی از جستجو برای معنا، هدف و ارزش‌های اخلاقی وجود دارد، که گاهی با تردید و گاهی با امید به آینده همراه است.
سبک زندگی و علاقه‌مندی‌ها: علاقه‌مندی‌های شما به فعالیت‌هایی مانند شنا نشان می‌دهد که به سلامتی و تناسب اندام اهمیت می‌دهید، هرچند این علاقه‌مندی‌ها گاهی با مشکلاتی مانند تعطیلی استخرها روبرو می‌شود.
این تحلیل کلی بر اساس پست‌های شما ارائه شده و نشان‌دهنده یک فرد با دیدگاه‌های متفکرانه، انتقادی و در عین حال امیدوار به پیدا کردن معنا و بهبود در جهان اطراف خود است.
https://x.com/i/grok/share/PcbfeVhwoJqGF36LD2luNLLAp
---
شما هم اگر اکانت فعالی در تویتر دارید یا تجربه‌های مشابه دیگری، تجربه‌تان را با من در بخش دیدگاه‌های همین کانال به اشتراک بگذارید.
👍3
Forwarded from کانال فرنود
برای رهایی از «موقعیت پست» چه باید کرد؟
Anonymous Poll
16%
باید خود را کشت
3%
باید دیگران را کشت
2%
باید خفه شد و دم برنیاورد
2%
باید قاطی آدم‌های پست شد
50%
باید همه هزینه‌ها را داد و از آن به هر شکلی رها شد.
27%
دیگر