📷 آرمین رستمی برادر#آیدا_رستمی، با انتشار تصاویری از کمک‌های داوطلبانه خواهرش، در اینستاگرام خود نوشت:
«🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊

‎ در ردیف اول نشسته بودند، و من و مادر بقیه مهمانان پشت سرشان صندلی‌های آمفی‌تئاتر دانشگاه را پر کرده بودیم. حظ می‌بردم از نگاه کردنت، سراپا گوش بودم و چشم، قد رعنایت را از پشت سبد گل‌های زیبا نگاه می‌کردم و به وجودت می‌بالیدم. آن‌روز که چشمانم از فخر وجودت بارانی بود و بغض افتخار راه گلویم را بسته بود، چه زیبا می‌گفتی دردانه جانم:
‎”اکنون که در پرتو شمیم مهر و لطف عمیم بخشاینده‌ی هستی‌بخش ملبّس به جامه‌ی سپید پزشکی شده‌ام؛ در محضر یگانه متعال و در برابر قرآن کریم عهد می‌بندم که به عنوان رهروی از رهروان طریق حکمت و معرفت و دل‌سپرده‌ای به مرام خدمت به خستگان رنجور و التیام آلام دردمندان، همه همّت و سرمایه وجودم را در راه کسب صلاحیت‌ها و شایستگی‌های لازم برای خدمت‌رسانی مطلوب در این عرصه شریف و البته خطیر، به‌کار گیرم و هیچ‌گاه اجر و ارج این توفیق الهی را با تن‌آسایی و تنعم، ضایع نسازم … ”

‎تک به تک این کلمات، از عمق وجودت ادا می‌شدند.
‎عهد بستی و جانانه ایستادی و پای عهدت جان دادی.
‎روزگار مدیدی است که دنیا را بارانی می‌بینم، حتی خواب‌هایم بارانی است، عزیز دلم مدت زیادی است که در خواب هم تو را واضح نمی‌بینم حتی عکس‌هایت مه‌آلودند …
‎بغضی وفادار راه گلویم را بسته اما بغض من هم حزن دارد و هم افتخار،
‎جان من، نفس من، خواهر دردانه‌ی من،
‎ همیشه به وجودت افتخار می‌کنم …

‎مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

‎هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم

‎صفایِ خلوتِ خاطر از آن شمعِ چِگِل جویم

‎فروغِ چشم و نورِ دل از آن ماهِ خُتَن دارم

‎به کام و آرزویِ دل چو دارم خلوتی حاصل

‎چه فکر از خُبثِ بدگویان، میانِ انجمن دارم

‎سِزَد کز خاتمِ لَعلَش زَنَم لافِ سلیمانی

‎چو اسمِ اعظمم باشد، چه باک از اهرِمَن دارم؟

‎الا ای پیرِ فرزانه، مَکُن عیبم ز می‌خانه

‎که من در تَرکِ پیمانه دلی پیمان‌شِکن دارم

‎مرا عهدیست با جانان …»


#مهسا_امینی #اعتراضات_سراسری #دادخواهی

@Farsi_Iranwire