دغدغه ایران
55.7K subscribers
1.18K photos
527 videos
149 files
2.59K links
این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.
Download Telegram
تفریح‌کنان تاریخ را تغییر دهیم
(محمد فاضلی)
همه ما ریشه آبا و اجدادی روستایی داریم. رقبای انتخاباتی حسن روحانی به رأی روستاها امید بسته‌اند. آن‌ها تصور می‌کنند وعده یارانه شاید در روستا خریدار داشته باشد، در نظر آن‌ها روستا جایی است که کسانی شاید باور کنند دولت حسن روحانی با امضای سند یونسکو تعهد داده است بی‌عفتی و اعمال ضددینی را در مدارس ترویج کند. روستاها نیز اگرچه تغییر کرده‌اند و بسیاری از آن‌ها به اینترنت دسترسی دارند، اما تبلیغ چهره‌به چهره را که تیم‌های بسیج‌شده ستاد سیدابراهیم رئیسی انجام می‌دهند اصلاً نباید دست کم گرفت. اصلاً گول نخوریم و دنیای خود را محدود به گوشی تلفن همراه در دستمان نکنیم.
فردا تفریح‌کنان راهی روستا شویم، یا به همه روستایی‌ها که می‌شناسیم تلفن بزنیم، و با تلگرام با همه آن‌ها تماس بگیریم. اگر در خانه بنشینیم فقط یک گوشی تلفن همراه خواهیم داشت و صفحه تلگرام؛ اما وقتی پا به روستا یا حاشیه شهر بگذارید، در کنار مردم خواهید بود و همان گوشی تلفن همراه را نیز در جیب‌تان خواهید داشت.
بر اساس تجربه شانزده سال کار تخصصی در زمینه نظرسنجی‌های انتخاباتی معتقدم به هیچ نظرسنجی‌ای که می‌گوید حسن روحانی برنده انتخابات است و خیال شما را راحت کند تا نروید رأی دهید، اعتماد نکنید.
ما هیچ قصد خاص نداریم، ما فقط می‌خواهیم در کمال آرامش، قانونمندی و در چارچوب نظام جمهوری اسلامی ایران، برای ساختن جامعه‌ای قانون‌مدار، عادلانه‌، پیشرفته و با آرامش خاطر بیشتر تلاش کنیم. جامعه‌ای که برای همه ما، صرف‌نظر از گرایش سیاسی، جنسیت، قومیت، دین و مذهب‌مان، فرصت‌های برابر زندگی باشد. جامعه‌ای که در آن خشونت در هر شکلش به کمترین میزان کاهش یابد. ما برای رسیدن به چنین جامعه‌ای به صندوق رأی و پیروزی در آن نیاز داریم.
بگذارید نوشته‌ام را با جمله‌ای از آدام فرگوسن فیلسوف و مورخ اسکاتلندی (1816-1723 میلادی) به پایان ببرم: «... مردم زمانی بزرگ‌ترین تغییرات را پدید می‌آورند که قصد انجام هیچ تغییری ندارند.» ما فقط می‌خواهیم تفریح‌کنان رأی بدهیم، در کنار خانواده، یازده نفری، در روستای آبا و اجدادی، و قصد هیچ کار خاص دیگری هم نداریم. این گونه تاریخ این کشور را تغییر خواهیم داد.
(اگر متن را می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
حاج آقا رئيسي در مصلي سخنان درشتي بر زبان جاري كردند اما پاسخ بسيار نرمي دريافت خواهند كرد؛ نه فرياد لازم است نه سينه چاك كردن. بلندگوها رأي نمي دهند؛ برگ هاي رأي در دستان شماست .
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی عادل پیام انتخاباتی می‌ده:« رکورد می‌شکونیم»
@sahandiranmehr
Forwarded from برای ایران
🍀 لیست امید تنها لیست مورد حمایت خاتمی برای شورای شهر تهران است.

لطفا به همه‌ی گروه‌های تلگرامی‌تان فوروارد کنید. فقط ۳ روز فرصت داریم برای رساندن این لیست به دست همه‌ی ساکنان تهران.
@ivoteforiran
بیانیه حسن روحانی درباره انتخابات
بسم‌ا.. الرحمن الرحیم
ملت شریف و بزرگ ایران
🔹 با سلامی از صمیم دل، در برابر عزم و همت و وفاداری شما سر تعظیم فرود می‌آورم و نکاتی چند را که در آستانه این انتخابات سرنوشت‌ساز لازم می‌دانم به عرض می‌رسانم:
🔹 قبل از هر چیز صمیمانه از بیانات رهبر معظم انقلاب در روز چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت قدردانی می‌کنم که خردمندانه به شرایط افتخارآفرین برگزاری آرام انتخابات در کشور اشاره کردند و رعایت انضباط و پایبندی به قانون در سه مرحله‌ی «قبل از انتخابات، روز انتخابات و بعد از انتخابات» را متذکر شدند؛ و با اشاره به جدیت دستگاه‌های اجرایی و نظارتیِ انتخابات و دستگاه‌های حافظ امنیت در انجام وظیفه‌ی خود، از همه دستگاه‌ها خواسته‌اند در کمال هماهنگی امانتدار رأی مردم باشند. سخنان معظم‌له نشان داد که وظیفه همه ما تا پایان برگزاری انتخابات، حفظ انضباط، آرامش و قانون‌مندی است.
🔹 از آنجا که در این مدت فرصت نیافتم تا به برخی استان‌ها سفر کنم، بر خود واجب می‌دانم از مردم همه این استان‌ها که توفیق زیارت‌شان را نیافتم عذرخواهی نمایم و عهد دیدار هرچه نزدیک‌تر با آنان را تجدید کنم. همچنین یکبار دیگر از میهمان‌نوازی مردم همه استان‌هایی که در آن‌ها افتخار حضور داشتم سپاس‌گزاری نمایم .
🔹 این‌جانب از همه دانشجویان و جوانان کشور که سفیران آگاهی و امیدهای آینده پرفروغ ایران هستند تقاضا می‌کنم در دو روز باقیمانده تا زمان رأی‌گیری در خانه ننشینند و راهی شهر و دیار خود، در اعماق روستاها و شهرها و اقامتگاه‌های عشایری کشور شوند و با روشنگری نسبت به مسائل کشور و تبیین راهکارهای علمی و عقلانی بهبود آن‌ها، مردم را به مشارکت فعالانه در انتخابات فرا بخوانند. دانشجویان و جوانان عزیز مستحضرند که در روزهای گذشته، عده‌ای برای کسب نامشروع قدرت، دروغ‌های زیادی را درباره امضای سند ۲۰۳۰ و قصد دولت برای ارائه آموزش‌های غیراخلاقی و منافی عفت در روستاها و نقاط حاشیه‌ای شهرها و مراکز مذهبی پراکنده‌اند و هراسی اخلاقی در دل مردمان دیندار و پاک‌نهاد این سرزمین ایجاد کرده‌اند. این‌جانب از شما می‌خواهم با روشنگری و تلاش برای آگاه کردن مردم نسبت به کذب بودن چنین سخنان افتراآمیز و بی‌پایه‌ای، راه را بر هر گونه سوءاستفاده مردم‌فریبان از احساسات و عواطف دینی مردم ببندید.
🔹 من از همه فرهنگیان و معلمان عزیز کشور که از دیندارترین و فرهیخته‌ترین مردمان و اقشار این سرزمین هستند بابت سیل دروغ‌ها و تهمت‌هایی که قدرت‌طلبان در روزهای گذشته نثار آموزش و پرورش کرده‌اند و باعث دل‌آزردگی ایشان شده‌اند عذرخواهی می‌کنم. شما مشعل‌داران آگاهی کشورید. به پا خیزید و موج گمراهی و سیاه‌نمایی را از این کشور دور کنید. انشاءالله بعد از برگزاری انتخابات فرصت کافی وجود خواهد داشت تا درباره همه این اتهامات روشنگری کنیم، تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.
🔹 روستائیان عزیز و سخت‌کوش، اینجانب با کمال قاطعیت به شما اعلام می‌کنم که اولاً نه تنها یارانه فعلی‌تان به صورت سابق ادامه پیدا خواهد کرد، بلکه همان‌طور که در برنامه‌های خود به تفصیل اعلام کرده‌ام، گام اول برنامه دولت در حذف فقر مطلق، طبق قانون، از ابتدای امسال با افزایش بیش از سه برابری میزان مقرری مددجویان کمیته امداد حضرت امام (ره) و سازمان بهزیستی به اجرا درآمده است؛ و در گام دوم، برنامه‌ای اجرا می‌شود که تا پایان دولت دوازدهم، فقر مطلق از کشور ریشه‌کن خواهد شد.
🔹 مردم عزیز و تلاشگران صبور، فریب حرف‌هایی را که با تمسک به روش‌های غیراخلاقی و صرفاً با قصد تخریب بیان می‌شوند نخورید. به شما وعده‌هایی می‌دهند که خودشان هم می‌دانند، تحقق آن‌ها جز با گرانی لجام‌گسیخته و کاهش قدرت خرید طبقات کم‌درآمد امکان‌پذیر نیست.
🔹 این‌جانب متعهد می‌شوم با اتکا به قوانین و اسناد بالادستی کشور و با اجرای برنامه‌ کارشناسی و دقیق تهیه‌شده برای دولت دوازدهم، در مسیر تعالی کشور و بر مبنای شعار «آزادی، امنیت؛ آرامش و پیشرفت» حرکت نمایم.
🔹 دوباره ایران، دوباره اسلام، دوباره اعتدال، دوباره امید.
🔹 وعده دیدار ما در کاروان‌های ۱+۱۱ در پای صندوق‌های رأی: ۸ صبح جمعه ۲۹ فروردین
حسن روحانی
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
(اگر متن را می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
چرا به روحانی رأی می‌دهم
(محمد فاضلی)
🔹 زندگی صحنه مبارزه‌ای دائم برای دست یافتن به پیشرفت‌های جزئی است. جهان ما به گونه‌ای سامان یافته است که هیچ پیشرفت بزرگی به یکباره و بدون پرداخت هزینه به دست نمی‌آید. گاه نارضایتی و ناامیدی که در لحظاتی از زندگی ملتی نظیر ما دامن‌گیرمان می‌شود ناشی از آن است که تاریخی نگاه نمی‌کنیم و نمی‌بینیم از کجا آمده‌ایم و نسبت به آن‌چه در گذشته بوده در کجا ایستاده‌ایم. بدتر آن‌که به سرنوشت سایر ملل جهان نیز توجه نمی‌کنیم. من در اطرافم بسیاری را دیده‌ام که خود را با کشورهای دیگر مقایسه کرده و با مشاهده تفاوت دست‌آوردهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، یأس و ناامیدی در دل و ذهن‌شان خانه می‌کند.
🔹 این گونه یأس‌ها بیشتر از آن‌جا ناشی می‌شود که نمی‌دانیم سایر ملت‌ها برای رسیدن به لحظه‌ای که اکنون در آن قرار دارند و برای پروراندن دست‌آوردهای‌شان چه هزینه‌هایی پرداخته‌اند. چارلز تیلی جامعه‌شناس تاریخی مشهور معتقد بود دموکراسی ققنوسی است که از خاکستر 350 سال جنگ و خونریزی در فرانسه برخاسته، و شرحی بر قریب چهار قرن منازعه در سوئیس برای رسیدن به وضعیت دموکراتیک امروزین این کشور نوشته است. من خود بخشی از کتاب «بنیان‌های ساختاری تحکیم دموکراسی» را به تاریخ تحولات سیاسی و اقتصادی کره جنوبی اختصاص داده‌ام و در چند اثر منتشرشده از «ها جون چانگ» اقتصاددان کره‌ای دانشگاه آکسفورد می‌توان شرحی دقیق از هزینه‌هایی که این کشور برای صنعتی‌شدن و دموکراتیک شدن پرداخته است مشاهده کرد.
🔹 ما هرگز قادر نخواهیم بود به یکباره مشکلات خود را حل کنیم و آن‌ها که به ما وعده می‌دهند در کوتاه‌مدت مشکلات را حل می‌کنند، فریبکارانی بیش نیستند. هزینه‌های بهبود بیش از هر چیز در صبوری و استقامت بر مسیر عقلانیت و تحمل کردن هزینه‌های کند پیمودن این مسیر نمایان می‌شود. خرد، عقلانیت، توسعه، صنعتی‌شدن، توسعه سیاسی و اهدافی از این دست، بی‌شباهت به انسان نیستند. انسان‌ها متولد می‌شوند و پدر و مادرها باید سخت‌کوش و صبور، به پای فرزندان خویش ایستادگی کنند و ایشان را بپرورانند تا طفلی خردسال، جوانی بالغ شود.
🔹 پیمودن مسیر دموکراسی، توسعه و پیشرفت نیز همین گونه است و باید از اندک فرصت‌ها برای ساختن زندگی بهتر استفاده کرد. دروغ بزرگ این است که ما فقط یک صندوق رأی را در اختیار داریم. این گونه نیست. ما هر چهار سال یکبار صندوق رأی را پیش رو داریم، و در فاصله هر چهار سال، قدرت اندیشه‌ورزی، بهره‌ای از آزادی بیان، فرصت آفرینش‌های هنری، انرژی عاطفی با هم بودن و زندگی اجتماعی را در اختیار داریم. ما ابزارهای مدرن ارتباطی، گنجینه عظیم فرهنگ و هنر ایرانی، اسطوره‌ها و بسیاری ذخائر دیگر را در اختیار داریم تا بر مبنای آن‌ها جامعه‌ای بهتر بسازیم. صندوق رأی یک حلقه از زنجیره بزرگ فرصت‌هایی است که به مدد چند هزار سال تاریخ، هشتاد میلیون نفر جمعیت، و قرار گرفتن در زمانه‌ای نوین در اختیار داریم.
🔹 صندوق رأی را تنها و جدا از بقیه فرصت‌هایی که در اختیار داریم نبینیم. عالمانه و صادقانه در حسن روحانی این چهار سال بنگرید و ببینید که او چگونه با نیرویی که ما در ذهن و روح و جان و او دمیده‌ایم تغییر کرده است. ما و حسن روحانی یکدیگر را کمک کرده‌ایم تا به سوی جامعه‌ای جدید حرکت کنیم. ما در هر انتخابات، بخشی از همه فرصت‌هایی را که در اختیار داریم به‌کار می‌گیریم تا مسیری به سوی دنیای تازه بسازیم. بیایید از این فرصت استفاده کنیم و آن‌را در کنار همه دیگر ظرفیت‌ها قرار دهیم. جمعه 29 اردیبهشت، امیدوارانه و استوار، رو به آینده‌ای روشن‌تر، گام بر خواهیم داشت. ما فقط رأی خواهیم داد و سپس برای تغییر تاریخ در مسیری که شایسته‌تر می‌دانیم از بقیه فرصت‌هایی که این رأی هم در تقویت آن‌ها سهم خواهد داشت، استفاده خواهیم کرد.
(اگر متن را می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
قطعی دانستن پیروزی عاقلانه نیست
(محمد فاضلی)
🔹 خیابان‌ها به گونه‌ای از طرفداران حسن روحانی پر شده که گویی شب بعد از پیروزی انتخاباتی است. استقبال‌های چند ده هزار نفری از حسن روحانی و بالاخص بیشتر بودن آراء او در تهران، ممکن است توهم پیروزی برای طرفداران حسن روحانی ایجاد کند. این چنین تصوری بی‌گمان خطرناک‌ترین عاملی است که می‌تواند طرفداران حسن روحانی را غافلگیر کند.
🔹 اصولگرایان بسیار خوشحال خواهند شد اگر چنین تصوری بر کمپین انتخاباتی روحانی غالب شود. دیده‌شدن همواره خوب نیست. طرفداران روحانی در شهرها و جلوی دید دوربین‌ها هستند، اما این چنین دیده‌شدنی ممکن است توهم پیروزی خلق کرده و برخی در خانه بنشینند به امید پیروزی قطعی، و عاقبت غافلگیر شوند.
🔹 اصولگرایان از انتشار نظرسنجی‌هایی که وضعیت رأی حسن روحانی را خیلی خوب نشان می‌دهند استقبال می‌کنند زیرا این گونه نظرسنجی‌ها احساس تهدید را در طرفداران ابراهیم رئیسی تقویت کرده و ایشان را به مشارکت بیشتر وامی‌دارد و هم‌زمان خیال طرفداران روحانی را راحت می‌کند و انگیزه حضور پای صندوق‌های رأی را کاهش می‌دهد.
🔹 طرفداران حسن روحانی بهتر است به اعداد و ارقام نظرسنجی‌ها، به بیشتر بودن تصاویر روحانی در شهرها، و به هر تحلیلی که پیروزی آن‌ها را قطعی می‌داند بی‌توجه باشند. آدم حسابگر و عاقل، سیلی نقد را به حلوای نسیه ترجیح می‌دهد. همگی روز جمعه فعالانه و بی‌توجه به هر نظرسنجی یا تحلیلی که پیروزی روحانی را وعده می‌دهد، پای صندوق‌های رأی برویم و هیچ چیز را به قضا و قدر واگذار نکنیم.
🔹 حسن روحانی خودش نیز به صراحت گفته برای رسیدن به برخی اهداف به آراء هر چه بیشتری نیاز دارد. حضور حداکثری و در کمال آرامش، بزرگ‌ترین کمک ما به خودمان است. ما حسن روحانی را برای رسیدن به اهدافی می‌خواهیم که خود دوست داریم. هر رأی بیشتر به او، کمک به خود ماست. تصور پیروزی را کنار بگذاریم. همان گونه که قبلا نوشتم، تفریح‌کنان تاریخ را تغییر دهیم (https://t.me/fazeli_mohammad/986).
(اگر متن را می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
اصولگرایی تتلویی
(محمد فاضلی)
🔹 اصولگرایان چهار سال فرصت داشتند تا منظم کار کنند و با دقت کارشناسی تمام ایرادات و نقدهای وارد بر دولت حسن روحانی را فهرست کرده، بررسی نمایند و برای حل آن‌ها راهکارهای کارشناسی و دقیق، یا حداقل چشم‌اندازی از راهکارهای مؤثر احتمالی ارائه کنند، اما چنین نکردند. محمدباقر قالیباف مدعی شد با وجود سند چشم‌انداز اصلاً برنامه لازم نیست. مصطفی میرسلیم نشان داد که حزب سابقه‌دار مؤتلفه هنوز حتی قادر نیست یک جزوه پنجاه صفحه‌ای در نقد اقتصاد، سیاست و جامعه ایرانی بنویسد و نظریه‌هایی برای اداره جامعه ایرانی ارائه دهد. سیدابراهیم رئیسی نیز اگرچه جزوه‌ای را پیش روی بینندگان تلویزیون گرفت، اما محتوای آن هرگز آشکار نشد. اصولگرایان جز حمله به دولت حسن روحانی و دادن وعده پخش پول هیچ سخن جدیدی ارائه نکردند.
🔹 اصولگرایان اخلاق را نیز زیر پا نهادند و به این ترتیب از ارزش‌هایی که خود مدعی آن بوده‌اند نیز فاصله گرفتند. محمدباقر قالیباف چنان تندخوی و درشت‌گفتار ظاهر شد، و چنان دست به کار پرونده‌سازی و حرمت‌شکنی زد که چیزی از اخلاق باقی نگذاشت. سیدابراهیم رئیسی نیز اگرچه به اندازه محمدباقر قالیباف پرده‌دری نکرد، اما ستادهایش بر دو موج دروغین سوار شدند که بعید است خودش از آن‌ها بی‌اطلاع بوده باشد. ستادهای وی ابتدا بر تبلیغات کذب محض درباره سند 2030 یونسکو و تعهدات غیراخلاقی ایران در این سند متمرکز شدند. ستادهای وی سپس کوشیدند مردم را از قطع کردن یارانه‌ها بترسانند، و وعده افزایش میزان یارانه‌ها نیز تا زمانی که سازوکار دقیق آن معرفی نشود و عوارض آن ارزیابی نگردد، غیراخلاقی است. مصطفی میرسلیم تندخو بود اما وعده‌های عجیب نداد و از این جهت یک گام جلوتر از دو کاندیدای دیگر اصولگرایان بود.
🔹آخرین پرده از زیر پا گذاشتن اصول اصولگرایی را می‌توان در پیوند میان سیدابراهیم رئیسی و امیر تتلو مشاهده کرد. یکی از مشهورترین خوانندگان زیرزمینی که مغضوب نیز بوده، درست در زمان انتخابات محبوب می‌شود. تنگ‌نظری در قبال موسیقی و هنر به هنگام نیاز به رأی، از میان رفت.
اصولگرایان نشان دادند برنامه‌ای برای اداره کشور ندارند و همین امر ایشان را به انتقاد صرف از دولت حسن روحانی واداشت، بدون آن‌که برنامه‌ای جدی برای حل معظلات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی کشور ارائه دهند.
🔹آن اصولگرایی که برای رأی گرفتن به امیر تتلو متوسل شود و همه اصولش را زیر پا بگذارد یک اصل اساسی بیشتر ندارد: اصل بی‌اصولی.
(اگر متن را می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
خراسان همه ایران شد، تا باد چنین بادا!
(نادر صدیقی)
🔹 دل‌های ما تنگ شده بود برای خراسان که جماعتی می‌خواهند بخشی از آن‌را مثل واتیکان کنند. روحانی در مشهد ابرهای تیره را پس زد و از «حجره خورشید» غبارروبی کرد، از کوته‌نظرانی گفت که چون نمی‌توانند فهم خود را تا ارتفاع سپهر باز و بی‌کران خراسان بالا ببرند، می‌کوشند خراسان را تا خیمه جهان‌بینی تنگ خود فرود آورند.
🔹 خراسان جغرافیای دل است که مرزهای آن از مرزهای ملی بسی فراتر می‌رود. خط مرزی‌ای که یک ژنرال انگلیسی کشیده نمی‌تواند مشهد و نیشابور را از بلخ و هرات و کابل جدا کند. مرزهایی که ملت‌سازی استالینی در آسیای میانه ترسیم کرده نمی‌تواند هویت خراسانی را از سمرقند و مرو و بخارا سلب کند. روحانی از امام رضای حقیقی گفت که حرم‌اش به یکسان جان‌پناه شیعیان و اهل سنت است؛ از خراسان بزرگ گفت، که بیش از آنکه جغرافیا باشد «جغرافیای فرهنگی» است؛ شعر مجسم است به نام «سبک خراسانی»، عرفان است، کانون زبان است و قانون زندگی است. کوته‌نظران در خیال خود یک «مشهد» جدید ابداع کرده‌اند که فقط به قد و قواره «خودی‌ها» می‌خورد و نمی‌توان سیمای شریعتی، مطهری، شجریان و فرشچیان را در آن به جا آورد.
🔹 چه کسی بود آن رأی اولی جسور و دلیر که پیش از آنکه روحانی سخن بگوید جان کلام را گفت و از جان جانان و سید خندان گفت؟ گفت در شهری زندگی می‌کند که شهر را از او گرفته‌اند؛ اما در 29 اردیبهشت همه شهرها، از اهواز «بی‌هوا» که هوای روحانی را دارد تا تبریز و اردبیل و اصفهان و همه شهرهای میهن را در تصویر و رؤیایی نو باز خواهیم یافت.
(این نوشته را دوست عزیزم نادر صدیقی فرستاده تا در اینجا منتشر کنم.)
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
از ترس مرگ خودکشی نمی‌کنیم
(محمد فاضلی)
آخرین امید برخی رقبای حسن روحانی آن است که در دل طرفداران روحانی این هراس را ایجاد کنند که از صندوق‌ها، رأی واقعی بیرون نمی‌آید. آن‌ها نشان داده‌اند که برای شکست دادن روحانی از هر اصل اخلاقی گذر می‌کنند، و ابایی ندارند از این‌که القا نمایند امانتداری در صندوق‌های رأی رعایت نخواهد شد. آن‌ها می‌خواهند «حمله هراس» تولید کنند. وقتی طرفداران روحانی از ترس آن‌که رأی‌شان خوانده نشود، رأی ندهند، بدیهی است که از صندوق، نام کاندیدای رقیب بیرون خواهد آمد. این را می‌گویند «خودکشی از ترس مرگ». من اما معتقدم صندوق‌ها امانتدار هستند و توجه داشته باشید:
🔹 رهبر انقلاب، بالاترین مقام جمهوری اسلامی ایران، از نوروز 96 تاکنون بارها تأکید کرده که اجازه نخواهد داد در رأی مردم خیانت شود. ایشان بار دیگر دیروز تأکید کردند که همه نهادهای امنیتی و مسئول انتخابات در هماهنگی کامل کار می‌کنند و نگهبان رأی مردم هستند.
🔹 وزارت کشور، وزارت اطلاعات و دستگاه‌های برگزارکننده انتخابات تحت کنترل دولت حسن روحانی است و رقبای وی نیز با حواس جمع همه حرکات را زیر نظر دارند. وقتی قدرت یکدست نیست، شفافیت بالا می‌رود و احتمال خطا بسیار کاهش می‌یابد.
🔹 مشارکت بالا که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند حداقل 70 درصد خواهد بود و تا 80 درصد نیز افزایش خواهد یافت، تضمین امکان‌ناپذیری عدم امانتداری در انتخابات است.
✍️ امیدوارانه و بدون تردید درباره اثرگذاری آراء خود راهی صندوق‌های رأی شویم، به حسن روحانی رأی دهیم، و در کمال آرامش به قانون پایبند باشیم. ما با متانت و ادب، تاریخ را تغییر می‌دهیم. ما نه فقط از ترس مرگ خودکشی نمی‌کنیم، بلکه به امید سرزندگی بیشتر، فقط و فقط با برگه‌های رأی شادی را به ارمغان خواهیم آورد.
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
👍1
ورود 4 فروند هواپیمای ATR به ناوگان هوایی کشور (دستاورد برجام) زیر سایه فضای داغ انتخابات فراموش نشود. (برای دیگران هم ارسال کنید) @fazeli_mohammad
چهار سال اول و آخر این قرن
(محمد فاضلی)
🔹 فردا صبح رأی‌گیری برای تعیین مسیری که در چهار سال آخر این قرن شمسی (1300-1400) طی خواهیم کرد آغاز می‌شود. این قرن را در سال 1300 وقتی آغاز کردیم که آرزوهای ما ایرانیان برای آزادی، حاکمیت قانون و عدالت در طوفان به‌هم‌ریختگی اجتماعی و سیاسی، جوان‌مرگ شد و سر از اقتدارگرایی رضاخانی درآورد. رضاخان میرپنج در سال 1304 به پادشاهی رسید و رضاشاه شد. ما که در انقلاب مشروطه از آرمان آزادی شروع کرده بودیم، چهار سال ابتدایی این قرن را به سوی نفی آزادی حرکت کردیم. رضاشاه اگرچه دست به کار مدرن‌سازی ایران شد و یک قرن درباره میراث او مناقشه در میان بوده، اما هیچ مورخ و تحلیل‌گر متخصص و منصفی، سهمی برای رضاخان در توسعه آزادی در ایران قائل نشده است. برخی رضاخان را برای ایجاد راه‌آهن یا نهادهای مدرن مثل دانشگاه، دستگاه اداری یا ایجاد ارتش ستوده‌اند، اما کسی او را برای توسعه آزادی، عدالت و هموارسازی راه دموکراسی و قانون‌مداری در ایران ستایش نکرده است.
🔹 ما اکنون در چهار سال پایانی این قرن شمسی (1396-1400) قرار داریم و فردا درباره تشکیل دولتی تصمیم می‌گیریم که ایران را در این چهار سال هدایت خواهد کرد و انتخابات بعدی در بهار 1400 – آغاز قرن جدید شمسی – برگزار خواهد شد. ما 96 سال از این قرن را بدون پیشرفت کافی در توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همه‌جانبه و حاکمیت قانون‌ به سر بردیم و در چهار سال آینده نیز معجزه‌ای نخواهد شد که همه عقب‌افتادگی این 96 سال را جبران کند؛ اما فردا تصمیم می‌گیریم که دولت دوازدهم دولتی باشد که با تنش‌زدایی بین‌المللی، زمینه‌سازی برای توسعه اقتصادی، احترام به آزادی و امنیت همه‌جانبه و ارج نهادن به حاکمیت قانون میان این «قرن از دست رفته» و «قرن آینده» پل می‌زند؛ یا دولتی تشکیل خواهد شد که میان ما و توسعه اقتصادی، آزادی، امنیت همه‌جانبه و حاکمیت قانون در قرن آینده دیوار خواهد ساخت.
🔹 انتخاب با شماست، و آن‌هایی که شما متقاعدشان می‌کنید پای صندوق رأی حاضر شوند. ما برای سرنوشت قرن بعدی تصمیم می‌گیریم. اگر به این مهم باور دارید، دیگران را در انتخاب صحیح با خود همراه کنید.
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
چند عدد برای پیروزی
(محمد فاضلی)
نظرسنجی‌های انتخاباتی را از سال 1380 تا به امروز دنبال کرده‌ام و در سه انتخابات نقش جدی در برگزاری و هدایت نظرسنجی‌ها داشته‌ام. امروز بر اساس این تجربه شانزده ساله خدمت هواداران حسن روحانی چند نکته را درباره چند عدد می‌نویسم که ممکن است به پیروزی کمک کند:
🔹 بین 8 تا 12 هنوز تصمیمی برای مشارکت در انتخابات ندارند، اما مردد هستند و اگر شما با ایشان صحبت کنید و حتی متقاعدشان کنید که وارد فضای شهر شوند و شور انتخاباتی مردم را ببینند، ممکن است رأی بدهند.
🔹 حدود 10 درصد مردم می‌خواهند رأی بدهند اما هنوز کاندیدای خود را انتخاب نکرده‌اند. این‌ها به پایگاه رأی سنتی آقای رئیسی تعلق ندارند. آن گروه عموماً از ابتدا رأی‌شان مشخص است و در فرایند تبلیغات هم متقاعد نشده‌اند به آن‌ها رأی دهند. این‌ها در رأی دادن به روحانی تردیدهایی دارند. این گروه را هم می‌توانید متقاعد کنید. دست از تلاش برندارید.
🔹 حدود 2 درصد مردم معمولاً رأی سفید به صندوق می‌اندازند (حدود 1 میلیون نفر) و با این گروه می‌توان برای تغییر رأی‌شان صحبت کرد. این عزیزان نصف راه را آمده‌اند و صف‌های اغلب طولانی را تحمل می‌کنند، چه بهتر که بیشتر مؤثر باشند.
🔹 تحریم‌کنندگان انتخابات صف‌های طولانی را مشاهده کنند تا ببینند مشارکت آن‌قدر بالاست که عدم مشارکت ایشان اصلاً دیده نخواهد شد، بهتر است با مشارکت‌شان تأثیرگذار باشند.
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
همه به یکدیگر تبریک بگوییم
(محمد فاضلی)
انتخابات پایان یافت و صرف‌نظر از هر نتیجه‌ای که حاصل شود:
🔹 ایرانیان نشان دادند که نسبت به سرنوشت ملی خود بی‌تفاوت نیستند. ما با تمام توان با یکدیگر گفت‌وگو کردیم و برای ساختن ایران نو رقابت نمودیم و دست به انتخاب زدیم.
🔹 مناظرات انتخاباتی و سخنرانی‌های کاندیداها نشان داد ایران ما فهرست طولانی‌ای از مشکلات دارد که دولت بعدی باید برای حل آن‌ها گام‌های اساسی بردارد. راهکارهای حل این مسائل را مطالبه کنیم.
🔹 حسن روحانی در بخش اول کتاب برنامه‌های خود برای دولت دوازدهم فهرستی از مسائل اساسی کشور ارائه کرده است. می‌توانیم آن فهرست را به دقت بخوانیم و با تمام توان در دستور کار قرار گرفتن و راهکارهای حل بنیادین این مسائل را از او و دولتش مطالبه کنیم.
🔹 ما به انسجام ملی برای پیشبرد اهداف خود نیازمندیم. مهم نیست چه کسی فردا رئیس‌جمهور می‌شود، مهم این است که در کنار هم فقط حل شدن مسائل را از او مطالبه کنیم.
🔹 به همه آن‌ها که از سر صداقت و نه فقط برای کسب قدرت، و با ایمان به درستی راهکارهای‌شان در این چند وقت، وارد گفت‌وگو و رقابت شدند، تبریک می‌گویم. هر پیروزی و شکستی برای ایران، از آن همه ماست، صرف‌نظر از این‌که قدرت در دست کیست.
🔹 طرفداران کاندیدای پیروز نقدهای وارد بر کاندیدای خود را فراموش نکنند و برای رفع آن‌ها چاره بیندیشند، و طرفداران کاندیداهای شکست‌خورده نیز دست از نقدهای منصفانه و ارائه راهکارهای عاقلانه نکشند.
سنت صندوق رأی در ایران، یک گام دیگر به سوی استحکام بیشتر برداشت. تاریخی که نگاه کنیم، این گام بزرگی است. همه به یکدیگر برای این موفقیت تبریک بگوییم.
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
معنای 110 میلیارد دلار اسلحه چیست؟
(محمد فاضلی)
🔹 خبری که این روزها تکرار می‌شود چند کلمه بیشتر نیست: «عربستان سعودی قرارداد خرید 110 میلیارد دلار تسلیحات از آمریکا را نهایی کرده و آن‌را تا سقف 350 میلیارد دلار در یک دوره 10 ساله تمدید کرده است.» فهمیدن معنای برخی اعداد از طریق مقایسه آسان‌تر است.
هواپیمایی ایران ایر قرارداد خرید 100 فروند هواپیما از ایرباس و 80 فروند هواپیما از شرکت بوئینگ را نهایی کرده و بنا بر اخبار منتشرشده کل ارزش این قراردادها بین 26 تا 35 میلیارد دلار برآورد شده است. هواپیمایی آسمان نیز 60 فروند بوئینگ 737-Max را به ارزش 3 میلیارد دلار نهایی کرده است. معنای این خریدها آن است که 240 فروند هواپیما که در مدتی قریب به ده سال تحویل ایران می‌شوند بین 29 تا 38 میلیارد دلار هزینه در بر داشته‌اند.
🔹 دو خط هوایی ایران با در اختیار گرفتن این هواپیماها ناوگان خود را تقریباً با 280 فروند هواپیمای شرکت اصلی خط هوایی لوفتانزای آلمان (280 فروند) و خط هوایی امارات (256 فروند) برابر می‌سازند و از خط هوایی قطر با 192 فروند هواپیما پیش می‌افتند. به عبارتی، تجهیز کل ناوگان هوایی ایران از نظر تعداد هواپیما در حد شرکت‌های مهمی نظیر لوفتانزا، امارات یا قطر حدود 30 تا 38 میلیارد دلار هزینه در بر دارد.
حال دقت کنید که عربستان سعودی در یک خرید تسلیحاتی، بین 2.5 تا 3.5 برابر کل هزینه نوسازی ناوگان هواپیمایی تجاری ایران، برای خرید تسلیحات هزینه کرده و اگر سقف 350 میلیارد دلار را لحاظ کنیم، این میزان بین 7.5 تا 11 برابر هزینه نوسازی کل ناوگان هواپیمایی ایران در ده سال آینده است.
🔹 می‌دانم که محاسبه هزینه دقیق نوسازی ناوگان هوایی ایران و مقایسه آن با خطوط هوایی نظیر لوفتانزا، امارات یا قطر نیازمند اعداد دقیق‌تری است، اما این اعداد را نوشتم تا بشود تصویر بهتری از بزرگی معامله تسلیحاتی میان آمریکا و عربستان به دست آورد. عربستان هزینه‌ای چندین برابر ایجاد یک شرکت هواپیمایی با 240 فروند هواپیمای متوسط و پهن‌پیکر را برای خرید تسلیحات صرف می‌کند.
🔹 معنای نظامی-امنیتی و ژئوپلتیکی این خرید تسلیحاتی، بسیار فراتر از اعدادی است که در خبر مربوط به آن تکرار می‌شود. همین یک خبر ساده می‌تواند موضوع تحلیل‌های دقیق استراتژیست‌ها در اندیشکده‌های معتبر باشد. معنای این اعداد – بالاخص وقتی در چشم‌انداز تحولات تاریخی و درازمدت نگریسته شوند – از آن‌چه روی کاغذ به چشم می‌آید، فراتر می‌روند. سیاست خارجی منطقه‌ای دولت دوازدهم، با در نظر داشتن چنین تحولاتی، ضرورت، اهمیت و معنای متفاوتی پیدا می‌کند.
(اگر متن را می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.)
https://t.me/fazeli_mohammad
Channel photo updated
سرنا نواختن از سر گشاد: درباره انتخاب شهردار
(محمد فاضلی)
🔹اصلاح‌طلبان باز هم بدون آن‌که توضیح دقیقی درباره چرایی قرار گرفتن افراد مختلف در فهرست شورای شهر ارائه کنند، و بگویند هر یک از افراد چرا در لیست قرار داده شده‌اند وارد انتخابات شدند و کثیری هم‌چون من، استخوان‌ در گلو، به این لیست رأی دادیم. این را از آن جهت می‌گویم که اگر به لیست رأی ندهید، اصلاح‌طلبان شکست می‌خورند و کسانی وارد شورا می‌شوند که سابقه بدی دارند و وقتی رأی می‌دهید به لیست، همان گونه که قبلاً نوشته بودم (https://t.me/fazeli_mohammad/703) به اندازه توضیحات روی یک شیشه داروی گیاهی هم توضیح و دلیل درباره خاصیت آن‌ها که در لیست قرار گرفته‌اند در دست ندارید. انتخابات اما حالا تمام شده و تمامی فهرست 21 نفره اصلاح‌طلبان راهی شورای شهر شده‌اند و اکنون مناقشه بر سر انتخاب شهردار در گرفته است.
🔹مناقشه از اکنون بر سر انتخاب شهردار و تعیین تکلیف کردن از سوی برخی حضرات که مثلاً آقای محسن هاشمی بهترین فرد برای شهرداری تهران است، «نواختن سرنا از سر گشاد آن» است. اصلاح‌طلبان اگر برای مردم توضیح ندادند که این 21 نفر چرا در فهرست قرار گرفته‌اند، شایسته است اکنون اقلاً دو متن منتشر کنند و بعد وارد مناقشه درباره تعیین شهردار تهران شوند.
🔹متن اول. یک گزارش دقیق درباره مسأله‌شناسی شهر تهران و توضیح برای مردم درباره این‌که از نظر ایشان شهر تهران دارای چه مسائلی است، علت پیدایش این مسائل چیست، افق‌‌های زمانی پرداختن به آن‌ها و حل این مسائل چیست، و چه راهکارهایی برای حل این مسائل سراغ دارند.
🔹متن دوم. این متن می‌تواند حاوی برنامه‌هایی باشد که افراد مختلف بر مبنای متن اول برای حل همان مسائلی که در متن اول می‌آید، ارائه کرده‌اند.
🔹برای مثال، آقای محسن هاشمی در دور پیشین انتخاب شهردار هم برنامه‌ای را برای رقابت با آقای محمدباقر قالیباف به شورای شهر تهران ارائه کردند (اگر شنیده‌های من درست باشد.) همان برنامه را منتشر کنند تا متخصصان قضاوت نمایند که آیا اساساً آن متن برنامه است و به کار اداره شهر تهران می‌آید؟
🔹حسن روحانی برای کسب کرسی ریاست جمهوری برنامه‌ای مفصل و به صورت کتاب منتشر کرده و در شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در اختیار مردم قرار داده است. آیا شایسته نیست هر فردی مدعی شهردار شدن است برنامه‌ای برای اداره شهر به شهروندان ارائه کند؟

نتیجه‌گیری
🔸یک. مناقشه بر سر انتخاب شهردار، قبل از آن‌که معلوم شده باشد مسائل شهر و راهکارهای حل آن‌ها چیست، شاید با خلق و خوی قبیله‌ای از اصلاح‌طلبان سازگار باشد، اما با «اصلاح‌طلبی» به معنای تلاش برای اعمال اصلاحات واقعی به منظور بهبود کیفیت زندگی مردم سازگار نیست.
🔸دو. اول باید مسائل و برنامه اداره شهر مشخص باشد، و بعد پرسید «کدام تفکر، منش، تخصص و فردی است که مناسب اجرای این برنامه است؟» و به عبارتی، باید از برنامه به فرد رسید، نه آن‌که فردی انتخاب شود و بعد به او بگویند حالا برنامه‌ات چیست.
🔸سه. دست گذاشتن روی یک فرد خاص و تحمیل کردن آن به مردم از طریق اظهار نظر شخصیت‌ها، کار درستی نیست؛ با قبیله‌گرایی سازگار است اما با اصلاح‌طلبی جور در نمی‌آید.
🔸چهار. مردم به 21 نفر رأی داده‌اند، اما معنی این حرف آن نیست که برنامه شهردار آینده را فقط همین 21 نفر ارزیابی کرده و رأی خواهند داد. ارائه نشدن برنامه اداره شهر به مردم و وارد نشدن به گفت‌وگویی جمعی درباره برنامه شهردار آینده، مقدمه تکرار اشتباهات و فریب‌های گذشته است.
🔸پنج. اصلاح‌طلبان در سایر شهرهای بزرگ نیز اکثریت شورای شهرها را به دست آورده‌اند. آن‌چه نوشتم درباره بقیه شهرها نیز صادق است.
(اگر این متن را می‌پسندید، آن را برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
Forwarded from عکس نگار
‍ قلک‌های محک: اعتماد برای پیشرفت
(محمد فاضلی)
🔹 محک (مؤسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان) راه‌های مختلفی برای جلب کمک‌های مردمی دارد و یکی از این راه‌ها، توزیع «قلک‌های محک» بین خانواده‌هاست. شما یک قلک محک با شماره مشخص را تحویل می‌گیرید و بعد از آن‌که پر شد به محک تلفن می‌زنید که بیایند و قلک را ببرند. قلک را پیش روی چشم شما باز می‌کنند، مبلغ موجود در آن‌را می‌شمارند و به شما رسید می‌دهند. محک در یکی دو سال اخیر قلک‌های سفالی را هم به قلک‌های فلزی تغییر داده و حتی مزایای این تغییر را هم روی قلک تشریح کرده است.
🔹 محک این سیستم جمع‌آوری کمک را مدیون بیست‌وپنج سال اندوختن اعتماد مردم به خود و حفاظت از این اعتماد است. گیرندگان قلک‌ها کاملاً اطمینان دارند که محک غیردولتی است، برای کودکان سرطانی کار می‌کند، هرگز شایعه‌ای درباره سوءاستفاده از منابع مالی محک منتشر نشده، و سازمانی رو به پیشرفت بوده که همواره روش‌های خود را بهبود داده و برای یکی از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه کار کرده است. این را به دو جهت نوشتم.
🔹 اول آن‌که به سهم خودم شما را تشویق کنم که اگر سیستم جمع‌آوری کمک از طریق قلک‌های محک را نمی‌شناسید و مایلید به محک کمک کنید، با شماره تلفن 23540 تماس بگیرید و یک قلک محک درخواست کنید، یا این روش را به دیگرانی که مایل هستند کمک کنند معرفی نمایید. پول خردهای ما در قلک‌های محک، درد سرطان را برای کودکان این سرزمین و رنج تأمین مالی سرطان را برای بسیاری والدین آن‌ها کاهش می‌دهد.
🔹 دوم، انتخابات هم می‌تواند شبیه مؤسسه محک؛ و صندوق رأی مثل قلک‌های محک باشد. یکی از فرمول‌های موفقیت محک، پیشرفت از طریق ساختن اعتماد است. این فرمول برای دولت هم صدق می‌کند. دولت اگر رأی‌های ریخته‌شده به قلک انتخابات را پاس بدارد، و آن‌را صرف کمک به بهبود سرطان‌های ایران – نظیر سرطان اقتصادی، فساد، محیط‌زیستی، و ... – کند، مردم بار دیگر به این قلک‌ها اعتماد خواهند کرد. مشکل قدرت سیاسی در ایران آن است که ثابت کند به اندازه مؤسسه خیریه محک قابل اعتماد و کارآمد است.
(این را اگر می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
دولت در سایه یا سایه‌ای بر سر دولت؟
(محمد فاضلی)
🔹 جناب آقای سعید جلیلی ایده تشکیل «دولت در سایه» را مطرح کرده‌اند و در بیانیه‌شان - آن‌گونه که در خبرها آمده - آورده‌اند «معتقدان به گفتمان انقلاب اسلامی وظیفه و حق خود می‌دانند با نگاهی ملی و فراتر از رقابت‌های انتخاباتی به مثابه «دولت در سایه» در چارچوب قانون و اخلاق، منتخب ملت و دولت او را در جهت رفع کاستی‌ها، تصحیح ایرادها و حرکت در مسیر خدمت به مردم، تعالی فرهنگ، مبارزه با فساد، ایجاد اشتغال و رونق تولید و افزونی عزت و اقتدار در روابط خارجی یاری نمایند و بیانگر مطالبات مردم باشند.»
🔹 من اگرچه ترجیح می‌دهم همه فعالان سیاسی نظیر ایشان مسیر تحزب را تقویت کنند و به عوض ایجاد دولت در سایه، با ایجاد یک حزب مسئول و پاسخ‌گو، ظرفیت آراء خود را برای نقد عالمانه دولت و ارائه راهکارهای دقیق و کارشناسانه به‌کار بگیرند؛ دو نکته هم درباره سخن ایشان دارم.
🔹 اول، حاصل همه تلاش‌های ایشان و هم‌فکران‌شان در سال‌های 1392 تا 1396 در نقد دولت، شناسایی مسائل اساسی کشور و ارائه راهکارهای حل مسائل در سه جمله خلاصه شد: تقسیم جامعه به 4 و 96 درصد؛ ارائه یارانه 150 هزار تومانی؛ و بیکارانه 250 هزار تومانی. خوب نیست که منتقدان سخت‌کوشی نظیر ایشان بعد از چهار سال تلاش، کل برنامه نجات مملکت‌شان همین سه کلمه باشد بدون آن‌که بتوانند یک متن منسجم و دقیق درباره مسأله‌شناسی کشور و راهکارهای حل مسائل منتشر کنند. دولت سایه‌ای هم اگر تشکیل می‌دهند، خدا کند حاصل کارش بیشتر از حاصلی باشد که در این چهار سال به دست آوردند و به ملت ارائه نمودند.
🔹 دوم، خوب است جناب آقای جلیلی و دوستان‌شان فقط «دولت در سایه» تشکیل دهند، و خدای ناکرده نخواسته باشند «سایه‌ای بر سر دولت» تشکیل بدهند. جناب جلیلی و جناح و تفکرشان ابزارهایی دارند که بر سر دولت منتخب سایه بیندازند؛ و خدای ناکرده «دولت در سایه» عبارت پوششی برای «سایه‌ای بر سر دولت» منتخب اکثریت (و موظف به رعایت‌ حقوق و آزادی‌ها و مطالبات همه مردم ایران) نباشد.
(این متن را اگر می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
👍2👎1
نغمه‌هایی از عشق، صلح، دوستی، برادری و برابری‌
تقدیم به استاد حسین علیزاده
(محمد فاضلی)
🔹دو سال پیش درباره استاد حسین علیزاده مطلب کوتاهی نوشتم با عنوان «نواهایی از جنس شور و شعور» و اکنون ایشان برنده جایزه موسیقی جهانی آسیا شده است. حسین علیزاده در نامه خود به مسئولان برگزاری جایزه جهانی موسیقی خوشبختی را طنین‌انداز کردن نغمه‌هایی از عشق، صلح، دوستی، برادری و برابری تفسیر کرده است. او نیم قرن کوشیده است تا موسیقی این سرزمین کهن را در جان ایرانیان بنشاند و به گوش جهانیان برساند؛ و هرگز از پا نیفتاده و نبض خلاقیت و شور موسیقی‌اش نایستاده است. بی‌گمان از مفاخر این سرزمین است و به پاس همه سرمایه‌ای که موسیقی او برای ایران، برای صلح، فرهنگ، دوستی و معنادهی به زندگی آفریده است، یادداشت زیر را به عنوان یکی از علاقمندان موسیقی حسین علیزاده، به ایشان تقدیم می‌کنم.
—---—
🔹گفته‌ای است منسوب به لویی پاستور که مخاطب را به امیدواری و سخت‌کوشی در سخت‌ترین لحظات عمر هر ملتی فرا می‌خواند. پاستور از آدمیان می‌‌خواهد چنان در راه یادگیری و دانش بکوشند که چون به پایان زندگی نزدیک میشوند بتوانند با صدای بلند بگویند «من هر آنچه که در توان داشته‌ام، انجام داده‌ام.» مصداقهای وطنی این چنین سلوکی در زندگی را نیز میتوان بسیار یافت، و من از میان همه ایشان، حسین علیزاده را ستودنی و دوستداشتنی میدانم.
🔹حسین علیزاده، همواره از جنس مبارزهای بیانتها برای تأثیرگذاری علیرغم همه ناخرسندی‌هاست. عصر شکستن سازها و سرکوب آوازها هم او را از پا نینداخته و در میانه دهه هفتم زندگی بودن هم از حرکت، خلاقیت و تعهدش به موسیقی نکاسته است. سخنانش، تاریخ مقابله غمبار قدرت با موسیقی نیست؛ و عملش روایت تفوق شور و شعور بر نخوت قدرت است. شوری که از تعهد حرفهای و علقه ملی علیزاده برمیخیزد، با هر نوایی در گوش مخاطبش زیبایی خلق میکند. ملی و به همان اندازه جهانی است. زندگی در بیان موسیقایی علیزاده، هیچگاه رنگ خمودگی و جمود نمیگیرد، خواه روایتی تاریخی از زبان «نینوا»، عصیانی از جنس «ترکمن»، رازگویی با «راز نو» یا روایتی از میهن‌دوستی «در چشم باد».
🔹این حرکت و غلیان دائم الهامبخش است، الهامی که در «نواهایی از جنس شور و شعور» موج موج شنونده را در بر میگیرند. آخرین عبارتی که از او خواندم، چیزی از جنس همه آن مبارزه و حماسهای است که در منش حرفهای و خلاقیت هنری او بازتاب یافته است، نوایی از جنس شور و شعور: «با تمام مشکلاتی که ممکن است وجود داشته باشد، من هیچ‌گاه زانوی غم بغل نمی‌گیرم، از هیچ مسئولی خواهش نمی‌کنم به من مجوز بدهد. هیچ مسئولی در اندازه‌ای نیست که بخواهد برای کسانی مثل ما که نیم قرن در مملکت کار کرده مجوز بدهد. سی‌وسه پل نمیگوید اجازه بدهید من باشم؛ وقتی میگوئیم شجریان مثل این است که می‌گوئیم عالی قاپو یا سی‌وسه پل. با همه‌ی اینها، باید تلاش کرد تا در همین چهارچوب‌ها، حرف‌های خودت را بیان کنی، باید فکر کرد چگونه می‌توان تداوم داشت؟ باید هنر زندگی کردن را بلد بود و به بهترین شکل از آن استفاده کرد. باید به دقت نگاه کنیم و ببینیم چه کسی درست میگوید و چه کسی اشتباه می‌کند و در نهایت با هدف صلح و دوستی فکر چاره جویی باشیم.»
(این متن را اگر می‌پسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad