Forwarded from دکتر غلامرضا مدنیان وکیل دادگستری و عضو هیئت علمی دانشگاه
سلام و درود بر شما دوستان گرامی
بنده به عنوان یکی از همکاران وزارت نیرو در بخش اب و کسی که چند سال است در بخش حقوقی اب کشور مشغول فعالیت هستم و در چند جلسه در بحث تدوین پیش نویس قانون جامع اب همراهی و حضور داشته ام ، فارغ از تعصب و یا جانبداری نکاتی را جهت تنویر ذهن عزیزان عرض میکنم
اول.پیش نویس اولیه ای که توسط آقای دکتر نوبخت و تیم همراه ایشان از سال ۷۹ تا ۸۵ تهیه شده بود به عنوان ویرایش اول لایحه قانون جامع اب و بنا به تکلیف قراردادی در حدود آذر ۸۵ ارائه شد.
در این متن که حدود ۱۲۵ ماده بود سعی کرده بودند تا واژگان جدیدی را در ادبیات فنی و مهندسی .اقتصادی اب در دنیا مطرح بود به این لایحه وارد نمایند.
این لایحه با تکبه بر مطالعات قوانین چندین کشور آسیایی و اروپایی و بعضا جمهوری های تازه استقلال یافته شوروی سابق طراحی و تدوین شده بود.
دوم. این متن در جلسه مذکور در دوبخش حقوقی و فنی با چالش های فراوانی مواجه شد و پیمانکار این طرح .قبول کرد که اشکالات جدی مطروحه در این نشست را مرتفع و نهایتا چندین ویرایش دیگر هم ارائه شد که بنده از ویراست اول تا هستم را در جریان نیستم که چه افرادی و چه رویکردهایی مد نظر قرار گرفت.
سوم.در زمان مسئولیت آقای مهندس الماسوندی .ایشان به بنده و تعدادی از همکاران منابع اب حکمی ابلاغ کرد که این ویرایش هشتم را به روز رسانی کنیم.که تیمی متشکل از ۱۱ نفر ۵۵ ماده را اصلاح کرده و به دلیل تغییر آقای الماسوندی و پازنشستگی ۴نفر و نمایندگی مجلس یکی از همکاران.کار این تیم متوقف شد.
چهارم.با شروع دولت یازدهم و بنا به ابلاغی که آقای میدانی برای گروهی از همکاران صادر کردند مجددا جلساتی تشکیل که بنده هم در برخی جلسات همکاری داشتم و نهایتا در چند زیرگروه متنی اولیه آماده شده تا برای بررسی سایر نهادها و مراجع مربوطه مانند محیط زیست. جهاد .شورای عالی امنیت ملی و... ارسال شود.
پنجم .این متن با اختلافات فکری تیم بررسی کننده دارای نقاط قوت و ضعف هست .اما همه مباحث با ادبیات حقوقی و قانونی انجام نشده است. حرف های بخش حقوقی با بخش فنی همخوانی هایی نداشته و رویکردهای فنی با بخش حقوقی هم واجد مشکل بوده و هست.
اما در جمع بندی این موضوع بنده اصرار دارم که این نوع انتقادات باید حتما انجام شود تا پختگی لازم در نهایت در این متن مهم صورت عینی بخود گیرد.
اما نکته ای که قصد دارم اعلام کنم این است که نبایستی نقدها بشکل سلبی باشد بلکه باید رویکرد اصلاح مدارانه و سازنده و بشکل ارائه پیشنهاد مطلوب انجام گیرد.
از همه پیشنهادات سازنده باید تا نهایی شدن این متن در مجلس باید استقبال کنیم و در بخش غیرحقوقی باید همکاران فنی زبان و عقیده مشترکی داشته باشند که توسط بخش حقوقی با ادبیات قانون نویسی آراسته گردند.
غلامرضا مدنیان. مدیرکل حقوقی اب ایران
بنده به عنوان یکی از همکاران وزارت نیرو در بخش اب و کسی که چند سال است در بخش حقوقی اب کشور مشغول فعالیت هستم و در چند جلسه در بحث تدوین پیش نویس قانون جامع اب همراهی و حضور داشته ام ، فارغ از تعصب و یا جانبداری نکاتی را جهت تنویر ذهن عزیزان عرض میکنم
اول.پیش نویس اولیه ای که توسط آقای دکتر نوبخت و تیم همراه ایشان از سال ۷۹ تا ۸۵ تهیه شده بود به عنوان ویرایش اول لایحه قانون جامع اب و بنا به تکلیف قراردادی در حدود آذر ۸۵ ارائه شد.
در این متن که حدود ۱۲۵ ماده بود سعی کرده بودند تا واژگان جدیدی را در ادبیات فنی و مهندسی .اقتصادی اب در دنیا مطرح بود به این لایحه وارد نمایند.
این لایحه با تکبه بر مطالعات قوانین چندین کشور آسیایی و اروپایی و بعضا جمهوری های تازه استقلال یافته شوروی سابق طراحی و تدوین شده بود.
دوم. این متن در جلسه مذکور در دوبخش حقوقی و فنی با چالش های فراوانی مواجه شد و پیمانکار این طرح .قبول کرد که اشکالات جدی مطروحه در این نشست را مرتفع و نهایتا چندین ویرایش دیگر هم ارائه شد که بنده از ویراست اول تا هستم را در جریان نیستم که چه افرادی و چه رویکردهایی مد نظر قرار گرفت.
سوم.در زمان مسئولیت آقای مهندس الماسوندی .ایشان به بنده و تعدادی از همکاران منابع اب حکمی ابلاغ کرد که این ویرایش هشتم را به روز رسانی کنیم.که تیمی متشکل از ۱۱ نفر ۵۵ ماده را اصلاح کرده و به دلیل تغییر آقای الماسوندی و پازنشستگی ۴نفر و نمایندگی مجلس یکی از همکاران.کار این تیم متوقف شد.
چهارم.با شروع دولت یازدهم و بنا به ابلاغی که آقای میدانی برای گروهی از همکاران صادر کردند مجددا جلساتی تشکیل که بنده هم در برخی جلسات همکاری داشتم و نهایتا در چند زیرگروه متنی اولیه آماده شده تا برای بررسی سایر نهادها و مراجع مربوطه مانند محیط زیست. جهاد .شورای عالی امنیت ملی و... ارسال شود.
پنجم .این متن با اختلافات فکری تیم بررسی کننده دارای نقاط قوت و ضعف هست .اما همه مباحث با ادبیات حقوقی و قانونی انجام نشده است. حرف های بخش حقوقی با بخش فنی همخوانی هایی نداشته و رویکردهای فنی با بخش حقوقی هم واجد مشکل بوده و هست.
اما در جمع بندی این موضوع بنده اصرار دارم که این نوع انتقادات باید حتما انجام شود تا پختگی لازم در نهایت در این متن مهم صورت عینی بخود گیرد.
اما نکته ای که قصد دارم اعلام کنم این است که نبایستی نقدها بشکل سلبی باشد بلکه باید رویکرد اصلاح مدارانه و سازنده و بشکل ارائه پیشنهاد مطلوب انجام گیرد.
از همه پیشنهادات سازنده باید تا نهایی شدن این متن در مجلس باید استقبال کنیم و در بخش غیرحقوقی باید همکاران فنی زبان و عقیده مشترکی داشته باشند که توسط بخش حقوقی با ادبیات قانون نویسی آراسته گردند.
غلامرضا مدنیان. مدیرکل حقوقی اب ایران
پاسخ فردی ناشناس ولی ظاهراً مرتبط با تدوین پیش نویس قانون جامع منابع آب به یادداشت «مبادا کوه موش بزاید». 👇👇👇
Forwarded from At Na
کوه موش میزاید؟؟!!!!!
در سالهای اخیر گسترش فضای مجازی، به شکلی نامحدود سبب شکل گیری جریان های انتقادی در همه زمینه ها گردیده و این امکان در اختیار عموم قرار گرفته است که بتوانند در زمینه های مختلف به نقد عملکرد مسوولین بپردازند. از سوی دیگر تعداد زیاد مخاطبان در فضای مجازی نیز سبب میشود که بعضا این جریانها زمینه ساز جریان های فکری، فرهنگی، اجتماعی و... شوند. طبعا در کنار این ویژگی ها، انتشار مطالب نادرست، نقدهای غیر منصفانه، تحلیلهای منطبق بر آمار غلط و بسیاری ناهنجاری های دیگر نیز وجود دارد که وظیفه تشخیص سره از ناسره و روشنگری افکار عمومی نسبت به آنها بر عهده اساتید، اندیشمندان،کارشناسان و اهالی فن می باشد؛ و لذا مسلما از این قشر فرهیخته جامعه انتظار نمی رود که خود مصدر چنین خطاهایی باشند که در آنصورت ضرب المثل "وای به روزی که بگندد نمک" مصداق عینی می یابد!
پس از این مقدمه نسبتا مفصل، رویکرد اصلی این نوشتار درواقع مطلبی با عنوان "مبادا کوه موش بزاید" به قلم یکی از اساتید دانشگاه در رشته جامعه شناسی است؛ که اخیرا در فضای مجازی به طور وسیع منتشر شده و نویسنده در آن با رویکردی نقادانه به تحلیل متنی پرداخته که از آن بعنوان هشتمین پیش نویس "قانون جامع مدیریت منابع آب ایران" یاد می کند.
دراین خصوص و در راستای نقدی بر نقد منتشره! توجه به نکات زیر ضروری است:
1- تهیه پیش نویس قانون جامع مدیریت منابع آب ایران از سالهای پایانی دهه هفتاد در مجموعه وزرات نیرو شروع شده و در طی این سالها با تغییر دولتها و رویکردهای مختلفی که هریک نسبت به بخش آب داشته اند دستخوش تغییراتی شده است؛ بطوریکه دهمین و آخرین پیش نویس در سال 95 ، با در نظر گرفتن به روزترین سرفصل های مدیریت منابع آب در دنیا و همچنین مشاوره با بیش از یکصد نفر از متخصصین تراز اول دانش آب کشور (که بسیاری از آنها خارج از مجموعه وزارت نیرو هستند)، تهیه شده است. درعین حال باتوجه به اینکه بیش از هشت سال از زمان تدوین پیش نویس هشتم می گذرد و بعد از آن نیز به روز رسانی شده است، لذا فاقد ارزش بررسی و تحلیل(دست کم در حال حاضر) می باشد!
2- به منظور جلوگیری از هرگونه سواستفاده و سوبرداشت، وزارت نیرو بعنوان متولی تهیه قانون مدیریت منابع آب کشور، در کلیه متون منتشر شده در قالب پیش نویس (از جمله پیش نویس هشتم) واژه غیرقابل استناد را بصورت مهر در ذیل هرصفحه، یا پس زمینه متن آورده است. لذا اساسا استناد به چنین متنی، غیراخلاقی و فاقد وجاهت قانونی بوده و حتی درمواردی می تواند پیگرد قانونی نیز داشته باشد.
3- استفاده از یک متن غیرقابل استناد و تاریخ گذشته برای زیر سوال بردن عملکرد وزارتخانه و مجموعه کارشناسان و اساتید بخش آب کشور، آنهم از سوی یک فرد آکادمیک با سوابق پژوهشهای استراتژیک؛ علیرغم ظاهر طنزآلود خود، ماهیتی تاسف بار و دردناک دارد. البته امروزه در کشور ما اظهارنظر و انتقاد در همه زمینه ها، بدون توجه به تخصص و تحصیلات، تبدیل به یک اپیدمی خطرناک شده و متاسفانه قشر دانشگاهی نیز از گزند آن مصون نمانده اند.
4- علیرغم همه موارد یاد شده و با فرض اینکه بتوان آنها را نادیده گرفت، انتظار میرود برخورد یک متخصص با متن پیش نویسی که جهت ویرایش در اختیارش قرار گرفته است؛ دیدگاه اصلاحی و تکمیلی باشد. کلی گویی و نقد در تریبون عمومی درباره مطلبی که نهایی نشده بهیچوجه برازنده یک شخصیت دانشگاهی نیست؛ درحالیکه ارائه یک نظر تکمیلی درخصوص مواد قانونی یا حتی یک ماده جایگزین؛ میتوانست بسیار مفیدتر باشد.
5- انتظار بحق و بجا از یک استاد دانشگاه این است که باتوجه به تاثیرگذاری و ضریب نفوذ بالای متون انتقادی در فضای جامعه، قبل از انتشار هر یادداشتی، صحت و سقم آنرا از همه جهات بررسی کند و بخصوص نسبت به انتشار مطالب انتقادی در جامعه حساس باشد. نه اینکه به وضوح مخاطب را برای پاسخگویی به متنی که در کوچه پیدا شده، آنهم از تریبون عمومی فضای مجازی ترغیب نماید!
6- در انتها باید توجه داشت، اگرچه ماهیت بشر با خطا و اشتباه همزاد است؛ ولی شهامت پذیرش اشتباه و سعی در جبران آن، باعث میشود این ایراد در عمل تبدیل به نقطه عطفی در شخصیت او گردد. هرچند گستردگی فضای مجازی و حجم عظیم مخاطب آن، مستلزم بکارگیری دقت و وسواس زیاد در استفاده از این تریبون عمومی است
در سالهای اخیر گسترش فضای مجازی، به شکلی نامحدود سبب شکل گیری جریان های انتقادی در همه زمینه ها گردیده و این امکان در اختیار عموم قرار گرفته است که بتوانند در زمینه های مختلف به نقد عملکرد مسوولین بپردازند. از سوی دیگر تعداد زیاد مخاطبان در فضای مجازی نیز سبب میشود که بعضا این جریانها زمینه ساز جریان های فکری، فرهنگی، اجتماعی و... شوند. طبعا در کنار این ویژگی ها، انتشار مطالب نادرست، نقدهای غیر منصفانه، تحلیلهای منطبق بر آمار غلط و بسیاری ناهنجاری های دیگر نیز وجود دارد که وظیفه تشخیص سره از ناسره و روشنگری افکار عمومی نسبت به آنها بر عهده اساتید، اندیشمندان،کارشناسان و اهالی فن می باشد؛ و لذا مسلما از این قشر فرهیخته جامعه انتظار نمی رود که خود مصدر چنین خطاهایی باشند که در آنصورت ضرب المثل "وای به روزی که بگندد نمک" مصداق عینی می یابد!
پس از این مقدمه نسبتا مفصل، رویکرد اصلی این نوشتار درواقع مطلبی با عنوان "مبادا کوه موش بزاید" به قلم یکی از اساتید دانشگاه در رشته جامعه شناسی است؛ که اخیرا در فضای مجازی به طور وسیع منتشر شده و نویسنده در آن با رویکردی نقادانه به تحلیل متنی پرداخته که از آن بعنوان هشتمین پیش نویس "قانون جامع مدیریت منابع آب ایران" یاد می کند.
دراین خصوص و در راستای نقدی بر نقد منتشره! توجه به نکات زیر ضروری است:
1- تهیه پیش نویس قانون جامع مدیریت منابع آب ایران از سالهای پایانی دهه هفتاد در مجموعه وزرات نیرو شروع شده و در طی این سالها با تغییر دولتها و رویکردهای مختلفی که هریک نسبت به بخش آب داشته اند دستخوش تغییراتی شده است؛ بطوریکه دهمین و آخرین پیش نویس در سال 95 ، با در نظر گرفتن به روزترین سرفصل های مدیریت منابع آب در دنیا و همچنین مشاوره با بیش از یکصد نفر از متخصصین تراز اول دانش آب کشور (که بسیاری از آنها خارج از مجموعه وزارت نیرو هستند)، تهیه شده است. درعین حال باتوجه به اینکه بیش از هشت سال از زمان تدوین پیش نویس هشتم می گذرد و بعد از آن نیز به روز رسانی شده است، لذا فاقد ارزش بررسی و تحلیل(دست کم در حال حاضر) می باشد!
2- به منظور جلوگیری از هرگونه سواستفاده و سوبرداشت، وزارت نیرو بعنوان متولی تهیه قانون مدیریت منابع آب کشور، در کلیه متون منتشر شده در قالب پیش نویس (از جمله پیش نویس هشتم) واژه غیرقابل استناد را بصورت مهر در ذیل هرصفحه، یا پس زمینه متن آورده است. لذا اساسا استناد به چنین متنی، غیراخلاقی و فاقد وجاهت قانونی بوده و حتی درمواردی می تواند پیگرد قانونی نیز داشته باشد.
3- استفاده از یک متن غیرقابل استناد و تاریخ گذشته برای زیر سوال بردن عملکرد وزارتخانه و مجموعه کارشناسان و اساتید بخش آب کشور، آنهم از سوی یک فرد آکادمیک با سوابق پژوهشهای استراتژیک؛ علیرغم ظاهر طنزآلود خود، ماهیتی تاسف بار و دردناک دارد. البته امروزه در کشور ما اظهارنظر و انتقاد در همه زمینه ها، بدون توجه به تخصص و تحصیلات، تبدیل به یک اپیدمی خطرناک شده و متاسفانه قشر دانشگاهی نیز از گزند آن مصون نمانده اند.
4- علیرغم همه موارد یاد شده و با فرض اینکه بتوان آنها را نادیده گرفت، انتظار میرود برخورد یک متخصص با متن پیش نویسی که جهت ویرایش در اختیارش قرار گرفته است؛ دیدگاه اصلاحی و تکمیلی باشد. کلی گویی و نقد در تریبون عمومی درباره مطلبی که نهایی نشده بهیچوجه برازنده یک شخصیت دانشگاهی نیست؛ درحالیکه ارائه یک نظر تکمیلی درخصوص مواد قانونی یا حتی یک ماده جایگزین؛ میتوانست بسیار مفیدتر باشد.
5- انتظار بحق و بجا از یک استاد دانشگاه این است که باتوجه به تاثیرگذاری و ضریب نفوذ بالای متون انتقادی در فضای جامعه، قبل از انتشار هر یادداشتی، صحت و سقم آنرا از همه جهات بررسی کند و بخصوص نسبت به انتشار مطالب انتقادی در جامعه حساس باشد. نه اینکه به وضوح مخاطب را برای پاسخگویی به متنی که در کوچه پیدا شده، آنهم از تریبون عمومی فضای مجازی ترغیب نماید!
6- در انتها باید توجه داشت، اگرچه ماهیت بشر با خطا و اشتباه همزاد است؛ ولی شهامت پذیرش اشتباه و سعی در جبران آن، باعث میشود این ایراد در عمل تبدیل به نقطه عطفی در شخصیت او گردد. هرچند گستردگی فضای مجازی و حجم عظیم مخاطب آن، مستلزم بکارگیری دقت و وسواس زیاد در استفاده از این تریبون عمومی است
Forwarded from عکس نگار
از قضا سرکنگبین صفرا فزود
(محمد فاضلی)
یادداشتی نوشتم با عنوان «مبادا کوه موش بزاید» (https://t.me/fazeli_mohammad/1082) درباره ویرایش هشتم قانون جامع منابع آب و نقدهای وارد بر آن که با دو یادداشت پاسخ مواجه شد. یادداشت اول را آقای دکتر غلامرضا مدنیان مدیر کل حقوقی وزارت نیرو نوشتند (https://t.me/fazeli_mohammad/1085) و یادداشت دوم را فرد ناشناسی نوشتهاند با عنوان «کوه موش میزاید؟؟!!!!» (https://t.me/fazeli_mohammad/1087)که البته از سیاق متن روشن است با تدوین پیشنویس قانون جامع منابع آب ارتباط وثیق داشتهاند. این دو یادداشت نه تنها مشکلی را حل نکرد، بلکه بر ابهامها افزود و مدعای من درباره شفاف نبودن رویه نوشتن قانون و ناکارآمدی رویه را نشان داد. خلاصه استدلالهایم به شرح زیر است.
🔹 جناب مدنیان نوشتهاند که تدوین این پیشنویس در سال 1379 آغاز شده است. هفده سال طول کشیدن نگارش قانونی درباره یکی از اولویتدارترین مسائل کشور در حالی که در این بین و در نبود قانون جامع منابع آب، قانون تعیین تکلیف چاههای آب فاقد پروانه بهرهبرداری با آن پیآمدهای خسارتبار تدوین و تصویب شده، نشانی از ناکارآمدی نظام سیاستگذاری و تدوین قوانین آب است.
🔹 جناب مدنیان تأیید کردهاند که همه مباحثات در تدوین پیشنویسها با ادبیات حقوقی انجام نشده و اختلافات بین بخش حقوقی و فنی وجود داشته است. نکته اینجاست که متن قانون در نهایت باید به زبان حقوقی تدوین شود و هر بحث فنی نهایتاً باید خروجی حقوقی داشته باشد. اگر چنین نشده است، باز هم نشان ناکارآمدی سیاستپژوهی و سیاستگذاری است.
🔹 فرد ناشناس با اسم تلگرام At Na از وجود دهمین و آخرین پیشنویس قانون در سال 1395 خبر دادهاند حال آنکه در متن مدیر کل حقوقی وزارت نیرو (جناب مدنیان) سخنی از ویرایش دهم به میان نیامده است. ادعا شده یکصد نفر از متخصصان آب کشور در تدوین پیشنویس نسخه دهم نقش داشتهاند. شفافیت الزام میدارد که مشخص شود این یکصد نفر چه کسانی هستند و در چه سازوکاری در تدوین متن نقش داشتهاند.
🔹 ادعا شده استناد به متن ویرایش هشتم غیراخلاقی و فاقد وجاهت قانونی است. ایراد اول متوجه تدوینکنندگان قانون است که ویرایشهای بعدی را منتشر نکردهاند. در ضمن، از چه زمانی نوشتن نقد نوشتن باید وجاهت قانونی داشته باشد؟ تهدید به پیگرد قانونی برای نوشتن نقد بر پیشنویس یک قانون نیز عبارت بدیعی بود که در متن At Na گنجانده شده است.
🔹 ادعا شده که در نقد کلیگویی شده است و منتقدان باید ماده جایگزین ارائه کنند. اولاً فعلا ادعا این است که نسخه تکمیلشده دیگری وجود دارد که هنوز آشکار نشده است و بنابراین بهتر آن است که نسخه نهایی منتشر شود تا محققان و منتقدان وقت خود را برای ویرایشهای قبلی هدر نکنند. ثانیاً، نگارش علیالظاهر ده ویرایش از یک پیشنویس سی صفحهای در دستگاه عریض و طویل وزارت نیرو قریب هفده سال بهطول انجامیده است. آنها که مسئولیت داشتهاند این متن را سامان دهند هفده سال خروجی قابل ارائه نداشتهاند، حال منتقدان و محققان بدون دسترسی به دادههایی که تدوینکنندگان به آنها دسترسی دارند، چرا باید نسخه جایگزین ارائه کنند؟ اصلاً وقتی به بازی گرفته نشدهاند چرا باید برای ارائه پیشنهاد ایجابی تلاش کنند؟
🔹 آقای مدنیان در یک تبادل متن تلگرامی مدعی شدند «کجای دنیا رسم است که یک کار غیر قطعی را که به نهاد قانونگذاری نفرستا ده منتشر کند و فراخوان نقد بدهد. انتشار ویرایش هشتم نیز در حد طرح اولیه بوده است.» تصویر زیر از سایت دفتر کابینه انگلستان گرفته شده است و نشان میدهد که چگونه 555 موضوع برای مشاوره در 12 ماه گذشته صورت گرفته و 28 مشاوره نیز هنوز باز است. سؤال مهمتر این است که در کجای دنیای توسعهیافته، آنچه را که قرار است قانون شود پنهانی مینویسند؟
🔹 هر دو پاسخ هیچ نشانی از این ندارد که تدوینکنندگان پیشنویس مایلند اسناد پشتیبان – از جمله مطالعات ادعاشده درباره حقوق و قوانین آب در کشورهای دیگر، آسیبشناسی قوانین موجود و ... – و همچنین پیشنویسهای جدیدتر را منتشر کنند.
من بدین جهات است که فکر میکنم پاسخهای ارائهشده نه فقط ابهامی را حل نکرد بلکه «از قضا سرکنگبین صفرا فزود.» کماکان پیشنهادم آن است که آخرین ویرایش همین الان منتشر شود.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
یادداشتی نوشتم با عنوان «مبادا کوه موش بزاید» (https://t.me/fazeli_mohammad/1082) درباره ویرایش هشتم قانون جامع منابع آب و نقدهای وارد بر آن که با دو یادداشت پاسخ مواجه شد. یادداشت اول را آقای دکتر غلامرضا مدنیان مدیر کل حقوقی وزارت نیرو نوشتند (https://t.me/fazeli_mohammad/1085) و یادداشت دوم را فرد ناشناسی نوشتهاند با عنوان «کوه موش میزاید؟؟!!!!» (https://t.me/fazeli_mohammad/1087)که البته از سیاق متن روشن است با تدوین پیشنویس قانون جامع منابع آب ارتباط وثیق داشتهاند. این دو یادداشت نه تنها مشکلی را حل نکرد، بلکه بر ابهامها افزود و مدعای من درباره شفاف نبودن رویه نوشتن قانون و ناکارآمدی رویه را نشان داد. خلاصه استدلالهایم به شرح زیر است.
🔹 جناب مدنیان نوشتهاند که تدوین این پیشنویس در سال 1379 آغاز شده است. هفده سال طول کشیدن نگارش قانونی درباره یکی از اولویتدارترین مسائل کشور در حالی که در این بین و در نبود قانون جامع منابع آب، قانون تعیین تکلیف چاههای آب فاقد پروانه بهرهبرداری با آن پیآمدهای خسارتبار تدوین و تصویب شده، نشانی از ناکارآمدی نظام سیاستگذاری و تدوین قوانین آب است.
🔹 جناب مدنیان تأیید کردهاند که همه مباحثات در تدوین پیشنویسها با ادبیات حقوقی انجام نشده و اختلافات بین بخش حقوقی و فنی وجود داشته است. نکته اینجاست که متن قانون در نهایت باید به زبان حقوقی تدوین شود و هر بحث فنی نهایتاً باید خروجی حقوقی داشته باشد. اگر چنین نشده است، باز هم نشان ناکارآمدی سیاستپژوهی و سیاستگذاری است.
🔹 فرد ناشناس با اسم تلگرام At Na از وجود دهمین و آخرین پیشنویس قانون در سال 1395 خبر دادهاند حال آنکه در متن مدیر کل حقوقی وزارت نیرو (جناب مدنیان) سخنی از ویرایش دهم به میان نیامده است. ادعا شده یکصد نفر از متخصصان آب کشور در تدوین پیشنویس نسخه دهم نقش داشتهاند. شفافیت الزام میدارد که مشخص شود این یکصد نفر چه کسانی هستند و در چه سازوکاری در تدوین متن نقش داشتهاند.
🔹 ادعا شده استناد به متن ویرایش هشتم غیراخلاقی و فاقد وجاهت قانونی است. ایراد اول متوجه تدوینکنندگان قانون است که ویرایشهای بعدی را منتشر نکردهاند. در ضمن، از چه زمانی نوشتن نقد نوشتن باید وجاهت قانونی داشته باشد؟ تهدید به پیگرد قانونی برای نوشتن نقد بر پیشنویس یک قانون نیز عبارت بدیعی بود که در متن At Na گنجانده شده است.
🔹 ادعا شده که در نقد کلیگویی شده است و منتقدان باید ماده جایگزین ارائه کنند. اولاً فعلا ادعا این است که نسخه تکمیلشده دیگری وجود دارد که هنوز آشکار نشده است و بنابراین بهتر آن است که نسخه نهایی منتشر شود تا محققان و منتقدان وقت خود را برای ویرایشهای قبلی هدر نکنند. ثانیاً، نگارش علیالظاهر ده ویرایش از یک پیشنویس سی صفحهای در دستگاه عریض و طویل وزارت نیرو قریب هفده سال بهطول انجامیده است. آنها که مسئولیت داشتهاند این متن را سامان دهند هفده سال خروجی قابل ارائه نداشتهاند، حال منتقدان و محققان بدون دسترسی به دادههایی که تدوینکنندگان به آنها دسترسی دارند، چرا باید نسخه جایگزین ارائه کنند؟ اصلاً وقتی به بازی گرفته نشدهاند چرا باید برای ارائه پیشنهاد ایجابی تلاش کنند؟
🔹 آقای مدنیان در یک تبادل متن تلگرامی مدعی شدند «کجای دنیا رسم است که یک کار غیر قطعی را که به نهاد قانونگذاری نفرستا ده منتشر کند و فراخوان نقد بدهد. انتشار ویرایش هشتم نیز در حد طرح اولیه بوده است.» تصویر زیر از سایت دفتر کابینه انگلستان گرفته شده است و نشان میدهد که چگونه 555 موضوع برای مشاوره در 12 ماه گذشته صورت گرفته و 28 مشاوره نیز هنوز باز است. سؤال مهمتر این است که در کجای دنیای توسعهیافته، آنچه را که قرار است قانون شود پنهانی مینویسند؟
🔹 هر دو پاسخ هیچ نشانی از این ندارد که تدوینکنندگان پیشنویس مایلند اسناد پشتیبان – از جمله مطالعات ادعاشده درباره حقوق و قوانین آب در کشورهای دیگر، آسیبشناسی قوانین موجود و ... – و همچنین پیشنویسهای جدیدتر را منتشر کنند.
من بدین جهات است که فکر میکنم پاسخهای ارائهشده نه فقط ابهامی را حل نکرد بلکه «از قضا سرکنگبین صفرا فزود.» کماکان پیشنهادم آن است که آخرین ویرایش همین الان منتشر شود.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
Forwarded from شمس - NPPS.IR
✅ فراخوان ارسال متون سیاستی
شبکه مطالعات سیاستگذاری عمومی (شمس) http://npps.ir/ وابسته به مرکز بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری از همه صاحبان ایدههای سیاستی، محققان، اساتید و علاقهمندان برای ارسال متون سیاستی در موضوعات گوناگون اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، سیاست داخلی، محیط زیست، علم و فناوری، سیاست خارجی و بهداشت و سلامت دعوت به همکاری میکند.
لطفا مقالههای خود را بر اساس «انواع متون سیاستی» توضیح داده شده در سایت تنظیم کرده و به ایمیل شمس (info@npps.ir) ارسال کنید. با مطالعه خود سایت شمس هم میتوانید با انواع متون قابل انتشار در آن آشنا شوید.
@npps_ir
🔴 به مقالات پذیرفته شده حقالزحمه مناسبی پرداخت میشود. 🔴
🔽
🔽
شبکه مطالعات سیاستگذاری عمومی (شمس) http://npps.ir/ وابسته به مرکز بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری از همه صاحبان ایدههای سیاستی، محققان، اساتید و علاقهمندان برای ارسال متون سیاستی در موضوعات گوناگون اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، سیاست داخلی، محیط زیست، علم و فناوری، سیاست خارجی و بهداشت و سلامت دعوت به همکاری میکند.
لطفا مقالههای خود را بر اساس «انواع متون سیاستی» توضیح داده شده در سایت تنظیم کرده و به ایمیل شمس (info@npps.ir) ارسال کنید. با مطالعه خود سایت شمس هم میتوانید با انواع متون قابل انتشار در آن آشنا شوید.
@npps_ir
🔴 به مقالات پذیرفته شده حقالزحمه مناسبی پرداخت میشود. 🔴
🔽
🔽
خرید IPTV ، ایپی تیوی با گارانتی 100% | EURO IPTV
فروش اکانت ای پی تی وی با بهترین کیفیت ، 10000 شبکه Live تلویزیونی ، فیلم سینمایی و سریال ، مناسب موبایل ، تلویزیون Smart، رسیور،کامپیوتر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رئیس جمهور برای دومین بار به وضوح از تز «منطقه قوی تر» به جای «قوی تر منطقه» سخن گفت. این ایده می تواند نقطه آغاز گفت وگو در خاورمیانه و خلیج فارس پرتنش باشد.
سیاستورزی به سبک حسامالدین آشنا
(محمد فاضلی)
تصویر بوسیدن دست آیتا... جنتی توسط حسامالدین آشنا جنجالبرانگیز شده است. میخواهم در پاسخ به همه تماسهایی که برخی با من داشتهاند و یادداشتهای تلگرامی اعتراضآمیزی که برایم فرستادند، بر اساس شناختی که از حسامالدین آشنا دارم، این کردار او را تفسیر کنم (نه توجیه).
1. حسامالدین آشنا فردی با سابقه طلبگی و روحانیت است و در سنت روحانیت دستبوسی، حتی اگر برای بقیه نادرست باشد، سابقه دارد. این اقدام به نشانهای از ادب و احترام در بین سایرین هم (درست یا نادرست) رایج است. عبارت «بوسیدن دست استاد» را در بخش تصاویر گوگل جستوجو کنید تا تصاویر بوسیده شدن دست استادان شجریان، جلیل شهنار، عزتا... انتظامی، محمدعلی موحد و سایرین را مشاهده کنید.
2. حسامالدین آشنا استاد ارتباطات است و میداند که هر رفتارش کنش اجتماعی و در جامعه سیاستزده ایران، سیاسی میشود. او بر اساس تصمیمی اخلاقی و اقتضای باورمندی و آدابدانی خود این کار را انجام داده است، اما از معنای سیاسی مثبت کنش خود نیز استقبال میکنند. او اگر انتخابات نتیجه دیگری داشت شاید چنین نمیکرد تا به تملق تفسیر نشود، اما امروز در تیم برنده است که دست بزرگتری از رقیب را میبوسد. او فکر میکند نیاز به سیاستمدارانی داریم که بتوانند از کلیشهها فراتر روند، هرچند کثیری دوست نداشته باشند. دست شماری از اساتید خود را بوسیدن - بعد از پيروزى در انتخابات – در نظر او کنشی اخلاقی است که به کاهش تنش در فضای سیاسی نیز کمک میکند. وی در چارچوب ایدهای استراتژیک – که اجتناب از دوقطبیهایی را که برخی بدشان نمیآید ادامه یابد مخرب تلقی میکند - میداند سطح تنش در مدیریت ارشد نظام سیاسی کشور باید به پایینترین حد ممکن برسد و اجماع سیاسی شکل بگیرد.
3. جناح رقیب در انتخابات 29 اردیبهشت 1396 – به غلط یا درست - حسامالدین آشنا را مسئول برنامهریزی رسانهای، عملیات روانی و موفقیت کمپین انتخاباتی حسن روحانی تلقی میکند؛ و تندروهای جناح مقابل او را مسئول شکست خود و مهندس عملیات روانی تلقی میکنند. وی در این مواجهه، این علامت را ارسال میکند که علیرغم اختلاف سلیقه سیاسی، ارتباطات انسانی، محترم شمردن مخالفت بر جای خود باقی است. او میخواهد نشان دهد كه مىتوان حرمتهاى اخلاقى و آداب حاكم بر خردهفرهنگهاى جامعه را حفظ كرد و از سیاستورزی میانهرو نترسید. او میداند عاقبت ظفرمندیهای تندروانه خوش نیست.
4. حسامالدين آشنا بهتر از هركسى مىداند كه در آستانه انتخاب اعضای كابينه، برخلاف مقاطع ديگر كمترين تاثيرگذارى را آيت ا.. جنتى دارد؛ و منصفان اقدامش را به تعابير و تهمتهايى همچون چشم به مقام دوختن تنزل نخواهند داد. اگر قرار باشد آشنا چنين دغدغه اى داشته باشد در اين روزها شايد بايد كارهاى ديگرى مىكرد.
5. حسامالدین آشنا میداند اتهام «نفوذی بودن» علیه او که از صبح امروز تشدید شده است، بیمبناست. نفوذیها برای شکست دادن یک کاندیدا وارد اردوگاه میشوند نه برای مدیریت پیروزی؛ حسامالدین آشنایی که برای پیروزی حسن روحانی با جان و دل وارد مبارزه انتخاباتی شده و بخشی از کمپین ایشان را هدایت کرده، و هزینه سیاسی آنرا نیز پرداخته و میپردازد، نفوذی تلقی نمیشود. آگاهان به فرایند انتخابات مىدانند نقش و جايگاه او در انتخابات چه بوده، و مشخص است او در دفاع از رئیسجمهور و دولتش بیشتر تلاش کرده یا آنها که امروز خواستار عزل او هستند.
6. حسامالدین آشنا فکر میکند وقتی قرار است در فضای فرهنگی و سیاسی ایران سیاستورزی کنید و هدفتان نه محبوبیت، بلکه مصلحت و آرام کردن فضا برای اجماع سیاسی حول مسائل اساسی کشور باشد، میتوانید خودتان را در کوتاهمدت هدف ناسزاهای سیاسی دیگران قرار دهید. آنها که ایشان را از نزدیک میشناسند – از جمله برخی اصلاحطلبان سرشناس که در دانشگاه امام صادق همدورهای او بودهاند - میدانند که او میتواند میان شخصیت حقیقی، عاطفی و اخلاقی خود با مواضع سیاسیاش تمایز قائل شود. او این تصور را از خودش دارد که میتواند فرد را دوست داشته باشد و در عین حال کاملاً با مواضعش مخالف باشد؛ و در سویه مقابل، فردی را ابداً به لحاظ شخصی دوست نداشته باشد ولی مواضعش را تحسین کند. به قول معروف «لازم نیست جراح قلبتان را دوست داشته باشید، کافی است او کارش را بلد باشد.»
سخن آخر، مسأله کشور مهمتر از این جنجالهای تلگرامی است؛ انرژیها را صرف این مناقشات نکنیم.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
تصویر بوسیدن دست آیتا... جنتی توسط حسامالدین آشنا جنجالبرانگیز شده است. میخواهم در پاسخ به همه تماسهایی که برخی با من داشتهاند و یادداشتهای تلگرامی اعتراضآمیزی که برایم فرستادند، بر اساس شناختی که از حسامالدین آشنا دارم، این کردار او را تفسیر کنم (نه توجیه).
1. حسامالدین آشنا فردی با سابقه طلبگی و روحانیت است و در سنت روحانیت دستبوسی، حتی اگر برای بقیه نادرست باشد، سابقه دارد. این اقدام به نشانهای از ادب و احترام در بین سایرین هم (درست یا نادرست) رایج است. عبارت «بوسیدن دست استاد» را در بخش تصاویر گوگل جستوجو کنید تا تصاویر بوسیده شدن دست استادان شجریان، جلیل شهنار، عزتا... انتظامی، محمدعلی موحد و سایرین را مشاهده کنید.
2. حسامالدین آشنا استاد ارتباطات است و میداند که هر رفتارش کنش اجتماعی و در جامعه سیاستزده ایران، سیاسی میشود. او بر اساس تصمیمی اخلاقی و اقتضای باورمندی و آدابدانی خود این کار را انجام داده است، اما از معنای سیاسی مثبت کنش خود نیز استقبال میکنند. او اگر انتخابات نتیجه دیگری داشت شاید چنین نمیکرد تا به تملق تفسیر نشود، اما امروز در تیم برنده است که دست بزرگتری از رقیب را میبوسد. او فکر میکند نیاز به سیاستمدارانی داریم که بتوانند از کلیشهها فراتر روند، هرچند کثیری دوست نداشته باشند. دست شماری از اساتید خود را بوسیدن - بعد از پيروزى در انتخابات – در نظر او کنشی اخلاقی است که به کاهش تنش در فضای سیاسی نیز کمک میکند. وی در چارچوب ایدهای استراتژیک – که اجتناب از دوقطبیهایی را که برخی بدشان نمیآید ادامه یابد مخرب تلقی میکند - میداند سطح تنش در مدیریت ارشد نظام سیاسی کشور باید به پایینترین حد ممکن برسد و اجماع سیاسی شکل بگیرد.
3. جناح رقیب در انتخابات 29 اردیبهشت 1396 – به غلط یا درست - حسامالدین آشنا را مسئول برنامهریزی رسانهای، عملیات روانی و موفقیت کمپین انتخاباتی حسن روحانی تلقی میکند؛ و تندروهای جناح مقابل او را مسئول شکست خود و مهندس عملیات روانی تلقی میکنند. وی در این مواجهه، این علامت را ارسال میکند که علیرغم اختلاف سلیقه سیاسی، ارتباطات انسانی، محترم شمردن مخالفت بر جای خود باقی است. او میخواهد نشان دهد كه مىتوان حرمتهاى اخلاقى و آداب حاكم بر خردهفرهنگهاى جامعه را حفظ كرد و از سیاستورزی میانهرو نترسید. او میداند عاقبت ظفرمندیهای تندروانه خوش نیست.
4. حسامالدين آشنا بهتر از هركسى مىداند كه در آستانه انتخاب اعضای كابينه، برخلاف مقاطع ديگر كمترين تاثيرگذارى را آيت ا.. جنتى دارد؛ و منصفان اقدامش را به تعابير و تهمتهايى همچون چشم به مقام دوختن تنزل نخواهند داد. اگر قرار باشد آشنا چنين دغدغه اى داشته باشد در اين روزها شايد بايد كارهاى ديگرى مىكرد.
5. حسامالدین آشنا میداند اتهام «نفوذی بودن» علیه او که از صبح امروز تشدید شده است، بیمبناست. نفوذیها برای شکست دادن یک کاندیدا وارد اردوگاه میشوند نه برای مدیریت پیروزی؛ حسامالدین آشنایی که برای پیروزی حسن روحانی با جان و دل وارد مبارزه انتخاباتی شده و بخشی از کمپین ایشان را هدایت کرده، و هزینه سیاسی آنرا نیز پرداخته و میپردازد، نفوذی تلقی نمیشود. آگاهان به فرایند انتخابات مىدانند نقش و جايگاه او در انتخابات چه بوده، و مشخص است او در دفاع از رئیسجمهور و دولتش بیشتر تلاش کرده یا آنها که امروز خواستار عزل او هستند.
6. حسامالدین آشنا فکر میکند وقتی قرار است در فضای فرهنگی و سیاسی ایران سیاستورزی کنید و هدفتان نه محبوبیت، بلکه مصلحت و آرام کردن فضا برای اجماع سیاسی حول مسائل اساسی کشور باشد، میتوانید خودتان را در کوتاهمدت هدف ناسزاهای سیاسی دیگران قرار دهید. آنها که ایشان را از نزدیک میشناسند – از جمله برخی اصلاحطلبان سرشناس که در دانشگاه امام صادق همدورهای او بودهاند - میدانند که او میتواند میان شخصیت حقیقی، عاطفی و اخلاقی خود با مواضع سیاسیاش تمایز قائل شود. او این تصور را از خودش دارد که میتواند فرد را دوست داشته باشد و در عین حال کاملاً با مواضعش مخالف باشد؛ و در سویه مقابل، فردی را ابداً به لحاظ شخصی دوست نداشته باشد ولی مواضعش را تحسین کند. به قول معروف «لازم نیست جراح قلبتان را دوست داشته باشید، کافی است او کارش را بلد باشد.»
سخن آخر، مسأله کشور مهمتر از این جنجالهای تلگرامی است؛ انرژیها را صرف این مناقشات نکنیم.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
👍1
سرمایهزایی یا سرمایهسوزی
(محمد فاضلی)
✅ قراردادی با ارزش حدود 5 میلیارد دلار با شرکت فوانسوی توتال برای سرمایهگذاری در ایران امضا شده است. من از محتوای قرارداد مطلع نیستم، تخصص من هم نیست، اما نوع مواجهه مخالفان دولت با این قرارداد از منظر سیاستپژوهی، حکمرانی و روابط عمومی، ظرفیتی برای بیان چند نکته دارد.
1. محال است قراردادی در این سطح، و در شرایطی که کمیسیون نظارت فراقوهای برای نظارت بر قراردادهای آیپیسی تشکیل شده است، بدون هماهنگی در بالاترین سطوح تصمیمسازی و تصمیمگیری کشور، بدون اطلاع شوراهای عالی نظیر شورای عالی اقتصاد و شورای عالی امنیت ملی، در دستور کار قرار گرفته باشد.
2. اگر چنین نیست و قرارداد بدون گذر از همه این مراکز تصمیمگیری عالی امضا شده (که شخصاً معتقدم محال است) پس وای به حال نظام حکمرانی؛ و اگر همه این مراکز دخیل بودهاند، پس اعضای حقیقی کمیسیون نظارت فراقوهای و دبیرخانههای شوراهای عالی تصمیمگیری کجا هستند تا چهل و هشت ساعت پس از امضای قرارداد، پاسخی شایسته و روشنکننده اذهان عموم مردم به اتهامات درخصوص این قرارداد بدهند؟
3. امضای قرارداد با توتال از سه حال خارج نیست:
3-1. اول، قرارداد خوبی امضا شده و همه سطوح تصمیمگیری در آن دخیل بودهاند. چنین قرارداد خوبی در شرایط خصومت آمریکای ترامپ و تنشهای منطقهای، و پیآمدهای آن برای شکاف ایجاد کردن در ساختار تحریمها و همراه کردن اروپا با ایران و نشان دادن فضای امنیت سرمایهگذاری در ایران، باید قدر دانسته شود و صدا و سیما و بقیه در خدمت خلق سرمایه اجتماعی و اعتماد و امید در مردم باشند و نشانههای بهبود وضعیت را قدر بدانند.
3-2. دوم، قرارداد علیرغم نقاط مثبتش، تأمینکننده همه خواستهها و ایدهآلهای اقتصادی ایران نیست، اما تصمیم به عقد این قرارداد، فراتر از منطق اقتصادی، منطق سیاسی، ژئوپلتیکی و اهدافی معطوف به ایجاد شکاف در ساختار تحریمها و ارائه نشانههای مثبت به جهان و حتی اهداف امنیتی نیز داشته است. تصمیمگیران کشور بنا به ملاحظاتی فرااقتصادی، برخی ریسکهای اقتصادی را پذیرفتهاند ولی اهداف بلندمدتتری را دنبال کردهاند (این نوع اقدامات در تاریخ کشورها هست، و در تاریخ جمهوری اسلامی فراوانتر). این حالت اگر درست باشد، چرا دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، وزارت نفت، کمیسیون فراقوهای و سایر کنشگران مؤثر در اجماعسازی و متقاعد کردن منتقدان و مخالفان و ممانعت از تبدیلشدن یک تصمیم استراتژیک به مناقشهای روزمره و جناحی، نقش خود را به درستی ایفا نمیکنند؟
3-3. سوم، این قرارداد به واقع قراردادی بد و خلاف منافع ملی است و آنچه مخالفان درخصوص آن میگویند، صحت دارد. سؤال اینجاست که پس نهادهای مؤثر در فرایند تصمیمسازی و تصمیمگیری چه میکردهاند که چنین قراردادی امضا شده است. دولت چرا تنها مقصر جلوه داده میشود؟ مگر در آن شوراهای تصمیمگیری و شخصیتهای حقیقی عضو کمیسیون فقط دولت و دولتیها مؤثر بودهاند؟
4. رئیس کمیته بازنگری قراردادهای نفتی در آذر 1394 تشریح کرده که قراردادهای آیپیسی محرمانه نبوده و چگونه همه اجزای آن برای منتقدان و کارشناسان تشریح شده است (نگاه کنید به: http://www.isna.ir/news/94092715487). اگر این سطح از آشکارسازی و شفافیت وجود داشته، و تا بالاترین سطوح تصمیمگیری درگیر این قرارداد بودهاند، پس مناقشه بعدی برای چیست؟
5. روابط عمومیهای دستگاههای درگیر در بررسی، تصمیمسازی و تصمیمگیری درباره این قرارداد، چه نقشی برای متقاعد کردن مردم، پاسخ دادن به منتقدان و ممانعت از تبدیل شدن یک سرمایهزایی (جذب سرمایهگذاری خارجی در خصمانهترین شرایط جهان و منطقه نسبت به ایران) به سرمایهسوزی ایفا میکنند؟
✅ اگر برنامه ششم توسعه بر جذب سالیانه حدود 60 میلیارد دلار سرمایه خارجی تأکید دارد، این شیوه مواجهه با قراردادهای خارجی، هم زیان اقتصادی دارد و هم سرمایه اعتماد مردم به دولت و نظام را میسوزاند. تکلیف مخالفان بیتوجه به منافع ملی روشن است؛ اما رفتار منتقدانی که خود را دلسوز معرفی میکنند، و بیشتر از آن کردار دستاندرکاران اطلاعرسانی و روابط عمومیهای دستگاههای مسئول، و سکوت شخصیتهای حقیقی مسئول در تصمیمگیری و نظارت بر این قراردادها را نمیفهمم.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ قراردادی با ارزش حدود 5 میلیارد دلار با شرکت فوانسوی توتال برای سرمایهگذاری در ایران امضا شده است. من از محتوای قرارداد مطلع نیستم، تخصص من هم نیست، اما نوع مواجهه مخالفان دولت با این قرارداد از منظر سیاستپژوهی، حکمرانی و روابط عمومی، ظرفیتی برای بیان چند نکته دارد.
1. محال است قراردادی در این سطح، و در شرایطی که کمیسیون نظارت فراقوهای برای نظارت بر قراردادهای آیپیسی تشکیل شده است، بدون هماهنگی در بالاترین سطوح تصمیمسازی و تصمیمگیری کشور، بدون اطلاع شوراهای عالی نظیر شورای عالی اقتصاد و شورای عالی امنیت ملی، در دستور کار قرار گرفته باشد.
2. اگر چنین نیست و قرارداد بدون گذر از همه این مراکز تصمیمگیری عالی امضا شده (که شخصاً معتقدم محال است) پس وای به حال نظام حکمرانی؛ و اگر همه این مراکز دخیل بودهاند، پس اعضای حقیقی کمیسیون نظارت فراقوهای و دبیرخانههای شوراهای عالی تصمیمگیری کجا هستند تا چهل و هشت ساعت پس از امضای قرارداد، پاسخی شایسته و روشنکننده اذهان عموم مردم به اتهامات درخصوص این قرارداد بدهند؟
3. امضای قرارداد با توتال از سه حال خارج نیست:
3-1. اول، قرارداد خوبی امضا شده و همه سطوح تصمیمگیری در آن دخیل بودهاند. چنین قرارداد خوبی در شرایط خصومت آمریکای ترامپ و تنشهای منطقهای، و پیآمدهای آن برای شکاف ایجاد کردن در ساختار تحریمها و همراه کردن اروپا با ایران و نشان دادن فضای امنیت سرمایهگذاری در ایران، باید قدر دانسته شود و صدا و سیما و بقیه در خدمت خلق سرمایه اجتماعی و اعتماد و امید در مردم باشند و نشانههای بهبود وضعیت را قدر بدانند.
3-2. دوم، قرارداد علیرغم نقاط مثبتش، تأمینکننده همه خواستهها و ایدهآلهای اقتصادی ایران نیست، اما تصمیم به عقد این قرارداد، فراتر از منطق اقتصادی، منطق سیاسی، ژئوپلتیکی و اهدافی معطوف به ایجاد شکاف در ساختار تحریمها و ارائه نشانههای مثبت به جهان و حتی اهداف امنیتی نیز داشته است. تصمیمگیران کشور بنا به ملاحظاتی فرااقتصادی، برخی ریسکهای اقتصادی را پذیرفتهاند ولی اهداف بلندمدتتری را دنبال کردهاند (این نوع اقدامات در تاریخ کشورها هست، و در تاریخ جمهوری اسلامی فراوانتر). این حالت اگر درست باشد، چرا دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، وزارت نفت، کمیسیون فراقوهای و سایر کنشگران مؤثر در اجماعسازی و متقاعد کردن منتقدان و مخالفان و ممانعت از تبدیلشدن یک تصمیم استراتژیک به مناقشهای روزمره و جناحی، نقش خود را به درستی ایفا نمیکنند؟
3-3. سوم، این قرارداد به واقع قراردادی بد و خلاف منافع ملی است و آنچه مخالفان درخصوص آن میگویند، صحت دارد. سؤال اینجاست که پس نهادهای مؤثر در فرایند تصمیمسازی و تصمیمگیری چه میکردهاند که چنین قراردادی امضا شده است. دولت چرا تنها مقصر جلوه داده میشود؟ مگر در آن شوراهای تصمیمگیری و شخصیتهای حقیقی عضو کمیسیون فقط دولت و دولتیها مؤثر بودهاند؟
4. رئیس کمیته بازنگری قراردادهای نفتی در آذر 1394 تشریح کرده که قراردادهای آیپیسی محرمانه نبوده و چگونه همه اجزای آن برای منتقدان و کارشناسان تشریح شده است (نگاه کنید به: http://www.isna.ir/news/94092715487). اگر این سطح از آشکارسازی و شفافیت وجود داشته، و تا بالاترین سطوح تصمیمگیری درگیر این قرارداد بودهاند، پس مناقشه بعدی برای چیست؟
5. روابط عمومیهای دستگاههای درگیر در بررسی، تصمیمسازی و تصمیمگیری درباره این قرارداد، چه نقشی برای متقاعد کردن مردم، پاسخ دادن به منتقدان و ممانعت از تبدیل شدن یک سرمایهزایی (جذب سرمایهگذاری خارجی در خصمانهترین شرایط جهان و منطقه نسبت به ایران) به سرمایهسوزی ایفا میکنند؟
✅ اگر برنامه ششم توسعه بر جذب سالیانه حدود 60 میلیارد دلار سرمایه خارجی تأکید دارد، این شیوه مواجهه با قراردادهای خارجی، هم زیان اقتصادی دارد و هم سرمایه اعتماد مردم به دولت و نظام را میسوزاند. تکلیف مخالفان بیتوجه به منافع ملی روشن است؛ اما رفتار منتقدانی که خود را دلسوز معرفی میکنند، و بیشتر از آن کردار دستاندرکاران اطلاعرسانی و روابط عمومیهای دستگاههای مسئول، و سکوت شخصیتهای حقیقی مسئول در تصمیمگیری و نظارت بر این قراردادها را نمیفهمم.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
گفتوگوی ملی و فراتر رفتن از مناقشه
(محمد فاضلی)
این روزها وقتی فهرست مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و محیطزیستی کشور را مرور کنیم، آنقدر فهرست بلندبالایی را پیش روی خود میبینیم (نگاه کنید به: https://t.me/fazeli_mohammad/683؛ و https://t.me/fazeli_mohammad/467) که اگر مسئولان فعلی و سابق کشور در دستگاههای مختلف از رئیسجمهور حسن روحانی گرفته تا علی لاریجانی، آیتا... صادق لاریجانی، اعضای کابینه، سیدمحمد خاتمی، علیاکبر ناطق نوری، اعضای شورای نگهبان، فرماندهان سپاه و ارتش، استانداران، ائمه جمعه، مدیران صدا و سیما، اصحاب رسانه، و بقیه اقشار مردم؛ با همدلی، تحمل یکدیگر، سعه صدر، گفتوگوی ملی و اجماع راهبردی هم، منسجم و متحد کار کنند؛ حداقل یکی دو دهه طول میکشد وضع چنان به سامان بشود که فرصت مناقشه و کشمکش کممخاطره پیدا شود؛ حال خدا عاقبت وضعی را به خیر کند که بستن قرارداد 5 میلیارد دلاری جذب سرمایهگذاری خارجی هم محل مناقشه است، نه مناقشهای بر سر جزئیات تکنیکی؛ بلکه مناقشهای بر سر خدمت یا خیانت خواندن این قرارداد. بیگمان بزرگترین معضل توسعه و امنیت ملی امروز ایران، فقدان اجماع بر سر راهبردهای اساسی توسعه کشور است. ما سخت نیازمند گفتوگوی ملی در نهایت صراحت و بردباری درباره راهبردهای توسعه ملی هستیم. توسعه ققنوسی نیست که از خاکستر نزاع برخیزد.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
این روزها وقتی فهرست مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و محیطزیستی کشور را مرور کنیم، آنقدر فهرست بلندبالایی را پیش روی خود میبینیم (نگاه کنید به: https://t.me/fazeli_mohammad/683؛ و https://t.me/fazeli_mohammad/467) که اگر مسئولان فعلی و سابق کشور در دستگاههای مختلف از رئیسجمهور حسن روحانی گرفته تا علی لاریجانی، آیتا... صادق لاریجانی، اعضای کابینه، سیدمحمد خاتمی، علیاکبر ناطق نوری، اعضای شورای نگهبان، فرماندهان سپاه و ارتش، استانداران، ائمه جمعه، مدیران صدا و سیما، اصحاب رسانه، و بقیه اقشار مردم؛ با همدلی، تحمل یکدیگر، سعه صدر، گفتوگوی ملی و اجماع راهبردی هم، منسجم و متحد کار کنند؛ حداقل یکی دو دهه طول میکشد وضع چنان به سامان بشود که فرصت مناقشه و کشمکش کممخاطره پیدا شود؛ حال خدا عاقبت وضعی را به خیر کند که بستن قرارداد 5 میلیارد دلاری جذب سرمایهگذاری خارجی هم محل مناقشه است، نه مناقشهای بر سر جزئیات تکنیکی؛ بلکه مناقشهای بر سر خدمت یا خیانت خواندن این قرارداد. بیگمان بزرگترین معضل توسعه و امنیت ملی امروز ایران، فقدان اجماع بر سر راهبردهای اساسی توسعه کشور است. ما سخت نیازمند گفتوگوی ملی در نهایت صراحت و بردباری درباره راهبردهای توسعه ملی هستیم. توسعه ققنوسی نیست که از خاکستر نزاع برخیزد.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
Telegram
دغدغه ایران
من نقد میکنم در نهایت امیدواری<br/>محمد فاضلی<br/>مقالهای برای آخرین شماره ماهنامه اندیشه پویا در سال 1395 نوشته بودم که یکی از بخشهای آن برشمردن ده مشکلی بود که کشور با آن روبهروست. آن مقاله 5200 کلمه است و امروز برخی کانالها خلاصهای 210 کلمهای از…
پوپولیستها و زبلخان
(محمد فاضلی)
✅ زِبِلخان نام مجموعه کارتونی سیزده قسمتی تولید کشور لهستان است که وقتی من نوجوان بودم از برنامه کودک تلویزیون در دهه 1360 پخش میشد. زبلخان شکارچیای است که به سفارش دیگران برای شکار حیوانات میرود و در نهایت دست از پا درازتر باز میگردد (نگاه کنید به: https://goo.gl/DM7hPC). کارتون زبلخان نشان میدهد چگونه این شکارچی فهم عمیقی از رفتار حیوانات ندارد، زمان و مکان را نمیشناسد، با پیچ و خمهای جنگل آشنا نیست و تنها به قابلیتهای خود مینازد و دست آخر شکست میخورد. زبلخان دائم تکرار میکند: «زبلخان اینجا، زبلخان آنجا، زبلخان همهجا» ولی در نهایت هیچ شکاری به دست نمیآورد. زبلخان استعاره نسبتاً دقیقی برای فهم پوپولیستهاست.
✅ چندی قبل با نشریه آیندهنگر درباره پوپولیسم مصاحبه کردم و با عنوان «تله بازگشت پوپولیسم بر سر ایران گسترده است» منتشر شد. اصل مصاحبه را میتوانید در سایت این نشریه (https://goo.gl/74PR47) بخوانید، اما ایدههای اصلی به این شرح است.
🔹 پوپولیسم مسائل پیچیده را سادهسازی میکند.
🔹 پوپولیستها درباره هزینه آنچه را که وعده میدهند صحبت نمیکنند؛ اینها نمیگویند اگر این کار را انجام میدهند با چه هزینه و پیامدی انجام خواهد شد.
🔹 پوپولیستها، متغیر زمان را از عرصه سیاستگذاری، اقتصاد و جامعه حذف میکنند. ما اگر زمان را از سیاست و سیاستگذاری بگیریم، دچار خطای بزرگی میشویم.
🔹 پوپولیستها منافع کوتاهمدت را به منافع بلندمدت ترجیح میدهند. این کار زمانی ممکن است که سه پیشنیاز قبلی در نظر گرفته شود. گرایش پوپولیستی در عرصه سیاست به طور کلی، در همه جهان وجود دارد و پوپولیسم تنها ویژگی جهان در حال توسعه نیست.
🔹 پوپولیستها در شرایط غیرنرمال ظهور پیدا میکنند؛ وقتی بحران اقتصادی-اجتماعی فرا میرسد یا جامعه خود را در بحران احساس میکند؛ آنها ظهور میکنند.
🔹 جامعه ایران به دلیل توسعهنیافتگی و انباشته شدن مطالبات پاسخ دادهنشده، مستعد بروز پوپولیسم است. این ظرفیت تا زمانی که جامعه قابلیتهای توسعهای بسیار بیشتر از سطح فعلی پیدا کند همواره وجود خواهد داشت و البته هرگز از بین نمیرود.
✅ چهار عامل در ایران میتواند در ظهور پوپولیسم دخالت مستقیم داشته باشد:
🔹 توسعه نامتوازن در ایران میتواند یکی از زمینههای بروز پوپولیسم باشد. نقاطی از ایران مثل کلانشهرها و تهران برخوردار هستند ولی بخش اصلی کشور از مواهب توسعه برخوردار نیستند.
🔹 حس بیعدالتی در جامعه ایران گسترش پیدا کرده است و باتوجه به مطالعات مردمشناختی، عدالت آن نقطه محوری ادراک ذهنی ایرانیهاست. شیعه هم بر عدالت صحه گذاشته است. احساس بیعدالتی اثر سهمگینی بر جامعه ایرانی دارد.
🔹 مدلی از توسعه در ایران بهکار گرفته شده که نسبت به حمایتهای اجتماعی از گروههای آسیبپذیر بیتوجه یا در حمایتهایش ناکارآمد بوده است. در دوره جنگ به این مسئله توجهی نشده یا ظرفیتی برای توجه بیشتر وجود نداشته، دولت سازندگی هم از مدل اقتصادی ناسازگار با حمایت اجتماعی چندلایه و مؤثر استفاده میکرده است، و در دوره اصلاحات این اصلاح ساختارها بازنمایی نشده است. این مدل در دوره آقای احمدینژاد هم اصلاح نشده است.
🔹 رشد اقتصاد در ایران بعد از انقلاب خیلی پایین است؛ در خیلی از سالهای بعد از انقلاب رشد اقتصادی از رشد جمعیت پایینتر است و ما هنوز به درآمد سرانه سال 1355 نرسیدهایم. جامعه به طور کلی فقیرتر شده است اما بخشی از جامعه خیلی ثروتمندتر شدهاند. حس کلی نابرابری با رشد اقتصاد پایین تشدید شده است. جامعه ایران در نهایت با بحرانهایی چون تحریم هم روبه بوده است. مدل توسعه و سیاستهای اقتصادی دولتها در ایران-بویژه دولتهای نهم و دهم- ایران را با وضعیت نامطلوبی روبهرو کرده است. مردم احساس میکنند بیعدالتی گسترش یافته و فاصله مرکز و پیرامون بیشتر شده و فقر و احساس بیعدالتی بستری برای پوپولیسم است.
✅ دولتهایی که نمیخواهند پوپولیسم تکرار شود و به مسیر گذشته برگردیم باید توسعه پایدار ضدفقر را پیش ببرند و همزمان اجازه دهند جامعه مدنی و بخش خصوصی در ایران رشد کند.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ زِبِلخان نام مجموعه کارتونی سیزده قسمتی تولید کشور لهستان است که وقتی من نوجوان بودم از برنامه کودک تلویزیون در دهه 1360 پخش میشد. زبلخان شکارچیای است که به سفارش دیگران برای شکار حیوانات میرود و در نهایت دست از پا درازتر باز میگردد (نگاه کنید به: https://goo.gl/DM7hPC). کارتون زبلخان نشان میدهد چگونه این شکارچی فهم عمیقی از رفتار حیوانات ندارد، زمان و مکان را نمیشناسد، با پیچ و خمهای جنگل آشنا نیست و تنها به قابلیتهای خود مینازد و دست آخر شکست میخورد. زبلخان دائم تکرار میکند: «زبلخان اینجا، زبلخان آنجا، زبلخان همهجا» ولی در نهایت هیچ شکاری به دست نمیآورد. زبلخان استعاره نسبتاً دقیقی برای فهم پوپولیستهاست.
✅ چندی قبل با نشریه آیندهنگر درباره پوپولیسم مصاحبه کردم و با عنوان «تله بازگشت پوپولیسم بر سر ایران گسترده است» منتشر شد. اصل مصاحبه را میتوانید در سایت این نشریه (https://goo.gl/74PR47) بخوانید، اما ایدههای اصلی به این شرح است.
🔹 پوپولیسم مسائل پیچیده را سادهسازی میکند.
🔹 پوپولیستها درباره هزینه آنچه را که وعده میدهند صحبت نمیکنند؛ اینها نمیگویند اگر این کار را انجام میدهند با چه هزینه و پیامدی انجام خواهد شد.
🔹 پوپولیستها، متغیر زمان را از عرصه سیاستگذاری، اقتصاد و جامعه حذف میکنند. ما اگر زمان را از سیاست و سیاستگذاری بگیریم، دچار خطای بزرگی میشویم.
🔹 پوپولیستها منافع کوتاهمدت را به منافع بلندمدت ترجیح میدهند. این کار زمانی ممکن است که سه پیشنیاز قبلی در نظر گرفته شود. گرایش پوپولیستی در عرصه سیاست به طور کلی، در همه جهان وجود دارد و پوپولیسم تنها ویژگی جهان در حال توسعه نیست.
🔹 پوپولیستها در شرایط غیرنرمال ظهور پیدا میکنند؛ وقتی بحران اقتصادی-اجتماعی فرا میرسد یا جامعه خود را در بحران احساس میکند؛ آنها ظهور میکنند.
🔹 جامعه ایران به دلیل توسعهنیافتگی و انباشته شدن مطالبات پاسخ دادهنشده، مستعد بروز پوپولیسم است. این ظرفیت تا زمانی که جامعه قابلیتهای توسعهای بسیار بیشتر از سطح فعلی پیدا کند همواره وجود خواهد داشت و البته هرگز از بین نمیرود.
✅ چهار عامل در ایران میتواند در ظهور پوپولیسم دخالت مستقیم داشته باشد:
🔹 توسعه نامتوازن در ایران میتواند یکی از زمینههای بروز پوپولیسم باشد. نقاطی از ایران مثل کلانشهرها و تهران برخوردار هستند ولی بخش اصلی کشور از مواهب توسعه برخوردار نیستند.
🔹 حس بیعدالتی در جامعه ایران گسترش پیدا کرده است و باتوجه به مطالعات مردمشناختی، عدالت آن نقطه محوری ادراک ذهنی ایرانیهاست. شیعه هم بر عدالت صحه گذاشته است. احساس بیعدالتی اثر سهمگینی بر جامعه ایرانی دارد.
🔹 مدلی از توسعه در ایران بهکار گرفته شده که نسبت به حمایتهای اجتماعی از گروههای آسیبپذیر بیتوجه یا در حمایتهایش ناکارآمد بوده است. در دوره جنگ به این مسئله توجهی نشده یا ظرفیتی برای توجه بیشتر وجود نداشته، دولت سازندگی هم از مدل اقتصادی ناسازگار با حمایت اجتماعی چندلایه و مؤثر استفاده میکرده است، و در دوره اصلاحات این اصلاح ساختارها بازنمایی نشده است. این مدل در دوره آقای احمدینژاد هم اصلاح نشده است.
🔹 رشد اقتصاد در ایران بعد از انقلاب خیلی پایین است؛ در خیلی از سالهای بعد از انقلاب رشد اقتصادی از رشد جمعیت پایینتر است و ما هنوز به درآمد سرانه سال 1355 نرسیدهایم. جامعه به طور کلی فقیرتر شده است اما بخشی از جامعه خیلی ثروتمندتر شدهاند. حس کلی نابرابری با رشد اقتصاد پایین تشدید شده است. جامعه ایران در نهایت با بحرانهایی چون تحریم هم روبه بوده است. مدل توسعه و سیاستهای اقتصادی دولتها در ایران-بویژه دولتهای نهم و دهم- ایران را با وضعیت نامطلوبی روبهرو کرده است. مردم احساس میکنند بیعدالتی گسترش یافته و فاصله مرکز و پیرامون بیشتر شده و فقر و احساس بیعدالتی بستری برای پوپولیسم است.
✅ دولتهایی که نمیخواهند پوپولیسم تکرار شود و به مسیر گذشته برگردیم باید توسعه پایدار ضدفقر را پیش ببرند و همزمان اجازه دهند جامعه مدنی و بخش خصوصی در ایران رشد کند.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
کارتون زبل خان - این قسمت : زبل خان و مورچه خوار
بيانيه بنياد آب ايران.pdf
1.9 MB
بیانیه ای درباره وضعیت آب کشور. امید به آنکه مدیران بعدی بخش آب به همین اندازه دغدغه داشته باشند. @fazeli_mohammad
اعضای شورای شهر به صفرهای بیشتری نیاز دارند
(محمد فاضلی)
✅ سرکار خانم ناهید خداکرمی عضو منتخب شورای شهر تهران در توئیتر نوشتهاند «نیکوتر است تا احزاب، بزرگان و سیاستمداران به جای مصاحبه و جوسازی برای تحمیل گزینههای خود برای شهردار تهران، کار را به منتخبین مردم بسپارند.»
✅ من با ایشان موافقم که سیاستمداران برای تحت فشار قرار دادن اعضای شورای شهر، برای تحمیل کردن و برای منافع سیاسی و اقتصادی مصاحبه میکنند، لابی میکنند و تقریباً هر کاری از دستشان برآید میکنند؛ اما مهمتر این است که اعضای شورای شهر برای مقابله با این فشارها و باز شدن راه انتخاب شایسته چه میکنند.
✅ اعمال فشار و تحمیل گزینهها زمانی امکانپذیر میشود که شورای شهر به جای شفافیت، تصمیمگیری در خفا و پستوهای سیاسی را برگزیند؛ و بیش از آن وقتی تحت تأثیر قرار میگیرد که هنوز شورای شهر منتخب یک گزارش درباره ادراک خود از مسائل شهر تهران ارائه نکرده است. شورای شهر منتخب هنوز نگفته است که تهران را چگونه شهری، با چه مشکلاتی، با چه مسائلی که در اولویت قرار دارند و با چه دستور کاری برای شورای شهر میبیند؛ و به این ترتیب معلوم نیست شهردار برای کدام شهر انتخاب میشود.
✅ در ضمن، اعضای شورای شهر توهم نداشته باشند که چون منتخب هستند، بیستویک نفری میتوانند از پس مشکلات شهر برآیند، در مقابل فشارهای گروههای قدرت و ثروت مقاومت کنند، و با پنهانکاری و آشکار نساختن مسائل و مشکلات قادرند آنها را حل کنند. تهران آن قدر مسائل بزرگی دارد که شما به قرار دادن صفرهای بیشتر در جلوی تعداد افراد شورای شهر نیاز دارید. شما فقط 21 نفر هستید، اما اگر 210 نفر، 2100 نفر، 21000 نفر، 210000 نفر یا 2100000 نفر همراه، دنبالکننده اخبار و اقدامات شورا، و حامی داشته باشید؛ کارتان بیشتر پیش میرود. همراه کردن این تعداد شهروند با شما، با شفافیت و بیرون آمدن از حلقههای شائبهدار سیاست ایران امکانپذیر است. دیر بجنبید، زیر آوار مسائل شهر تهران دفن خواهید شد.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ سرکار خانم ناهید خداکرمی عضو منتخب شورای شهر تهران در توئیتر نوشتهاند «نیکوتر است تا احزاب، بزرگان و سیاستمداران به جای مصاحبه و جوسازی برای تحمیل گزینههای خود برای شهردار تهران، کار را به منتخبین مردم بسپارند.»
✅ من با ایشان موافقم که سیاستمداران برای تحت فشار قرار دادن اعضای شورای شهر، برای تحمیل کردن و برای منافع سیاسی و اقتصادی مصاحبه میکنند، لابی میکنند و تقریباً هر کاری از دستشان برآید میکنند؛ اما مهمتر این است که اعضای شورای شهر برای مقابله با این فشارها و باز شدن راه انتخاب شایسته چه میکنند.
✅ اعمال فشار و تحمیل گزینهها زمانی امکانپذیر میشود که شورای شهر به جای شفافیت، تصمیمگیری در خفا و پستوهای سیاسی را برگزیند؛ و بیش از آن وقتی تحت تأثیر قرار میگیرد که هنوز شورای شهر منتخب یک گزارش درباره ادراک خود از مسائل شهر تهران ارائه نکرده است. شورای شهر منتخب هنوز نگفته است که تهران را چگونه شهری، با چه مشکلاتی، با چه مسائلی که در اولویت قرار دارند و با چه دستور کاری برای شورای شهر میبیند؛ و به این ترتیب معلوم نیست شهردار برای کدام شهر انتخاب میشود.
✅ در ضمن، اعضای شورای شهر توهم نداشته باشند که چون منتخب هستند، بیستویک نفری میتوانند از پس مشکلات شهر برآیند، در مقابل فشارهای گروههای قدرت و ثروت مقاومت کنند، و با پنهانکاری و آشکار نساختن مسائل و مشکلات قادرند آنها را حل کنند. تهران آن قدر مسائل بزرگی دارد که شما به قرار دادن صفرهای بیشتر در جلوی تعداد افراد شورای شهر نیاز دارید. شما فقط 21 نفر هستید، اما اگر 210 نفر، 2100 نفر، 21000 نفر، 210000 نفر یا 2100000 نفر همراه، دنبالکننده اخبار و اقدامات شورا، و حامی داشته باشید؛ کارتان بیشتر پیش میرود. همراه کردن این تعداد شهروند با شما، با شفافیت و بیرون آمدن از حلقههای شائبهدار سیاست ایران امکانپذیر است. دیر بجنبید، زیر آوار مسائل شهر تهران دفن خواهید شد.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
پلاسکو را فراموش نکنیم
(محمد فاضلی)
✅ دیروز 19 تیر 1396 در نشست «درسآموختههای حادثه پلاسکو برای تابآوری شهری» در «چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE» درباره گزارش ملی پلاسکو در ابعاد مختلف سخن گفتم. دکتر مهدی هداوند (عضو کمیته ملی پلاسکو) و دکتر رحمتا... حافظی (عضو شورای شهر تهران) هم نکات مهمی گفتند. خلاصه ایدهها به شرح زیر بود:
🔹 کاستیهای قانونی، از جمله نقص در قوانین ایمنی شهری، و قوانین مرتبط با وظایف شهرداریها، مالکان بناها، اختیارات آتشنشانی، ساختار مدیریت بحران و نظام مدیریت شهری، نقش اساسی در بروز حادثه پلاسکو داشته است. کشور نیازمند توسعه حقوقی و اصلاح قوانین در حوزه ایمنی است.
🔹اگرچه اصلاحات قانونی ضروری است، اما قوانین باید در نهایت ضمانت اجرایی داشته باشند و این ضمانت نتیجه کار قوه قضائیه است. بیتوجه بودن قوه قضائیه به مقوله ایمنی، اصلاحات حقوقی و حساسیت سایر سازمانها به ایمنی را بیاثر خواهد کرد. ضروری است ایمنی نیز به اندازه موضوعاتی نظیر تخلفات رسانهای، اخلاقی (نظیر پوشش و لباس)، و مسائل سیاسی در کانون توجه قوه قضائیه باشد.
🔹علیرغم کاستیهای قانونی، اگر به قوانین موجود نیز به درستی عمل شده بود، حادثه پلاسکو قابل پیشگیری بود.
🔹ایمنی در نظام و نقشه ذهنی ایرانیان حضور ندارد. نظام حقوقی و قانونی هم به الزامات ایمنی بیتوجه است. ترکیب این دو عامل به نادیده گرفتن ایمنی و بروز حوادث میانجامد.
🔹رسانهها نسبت به مقوله ایمنی بیتوجه هستند و حتی تعداد زیاد کشتههای ناشی از حوادث مرتبط با ایمنی نیز مورد توجه جامعه واقع نمیشود.
🔹صدا و سیما در صدر رسانهها و سایر رسانهها تا اندازه زیادی، توجهی به مقوله ایمنی ندارند. قریب سه ماه از ارائه گزارش نهایی کمیته ملی پلاسکو میگذرد، اما صدا و سیما تاکنون حتی یک برنامه اختصاصی گزارش ملی تولید و پخش نکرده و حتی از اعضای کمیته ملی نیز برای ارائه نتایج در صدا و سیما دعوت نشده است.
🔹بدون قرار گرفتن مبحث ایمنی در کتب درسی، رسانهها و توجه به سازمانهای مردمنهاد (سمن) در حوزه ایمنی، نمیتوان در جهت جای دادن ایمنی در نقشه ذهنی مردم، و تقویت مشارکت اجتماعی در ارتقای ایمنی گام مؤثری برداشت.
🔹شهرداری نسبت به مصوبات شورای شهر در زمینه تخصیص اعتبارات بخش ایمنی و تقویت آتشنشانی کمتوجه بوده و اعتبارات این بخش در سایر بخشها هزینه شده و پاسخگو نیز نبوده است.
🔹تداخل وظایف 25 دستگاه مرتبط با ایمنی و نبود مرکزیت در این بخش (عدم کفایت اختیارات آتشنشانی در حوزه ایمنی) سبب تضعیف ایمنی در شهرها شده است.
🔹پلاسکو فقط یک نماد از «جامعه پلاسکویی» است. جامعه پلاسکویی، جامعهای است که دهها و صدها برج شبیه پلاسکو در آن هستند، صدها برج روی گسلها ساخته شدهاند، دشتها در حال فرونشست هستند، و زلزله بزرگترین تهدید شهری نظیر تهران است. جامعه پلاسکویی، جامعهای دائماً در معرض مخاطره با ایمنی پایین است. جامعهای که به این وضع عادت کرده و همه مخاطرات را نیز به هیچ میانگارد.
🔹ارتقای ایمنی میتواند از طریق شفافیت بیشتر، انتشار گزارشهای کامل کمیتههای تخصصی کمیته ملی پلاسکو، و افزایش شفافیت در سایر عرصهها صورت گیرد.
#پلاسکو_را_فراموش_نکنیم
#گزارش_ملی_پلاسکو
#جامعه_پلاسکویی
#انتشار_کل_گزارش_ملی_پلاسکو
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ دیروز 19 تیر 1396 در نشست «درسآموختههای حادثه پلاسکو برای تابآوری شهری» در «چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE» درباره گزارش ملی پلاسکو در ابعاد مختلف سخن گفتم. دکتر مهدی هداوند (عضو کمیته ملی پلاسکو) و دکتر رحمتا... حافظی (عضو شورای شهر تهران) هم نکات مهمی گفتند. خلاصه ایدهها به شرح زیر بود:
🔹 کاستیهای قانونی، از جمله نقص در قوانین ایمنی شهری، و قوانین مرتبط با وظایف شهرداریها، مالکان بناها، اختیارات آتشنشانی، ساختار مدیریت بحران و نظام مدیریت شهری، نقش اساسی در بروز حادثه پلاسکو داشته است. کشور نیازمند توسعه حقوقی و اصلاح قوانین در حوزه ایمنی است.
🔹اگرچه اصلاحات قانونی ضروری است، اما قوانین باید در نهایت ضمانت اجرایی داشته باشند و این ضمانت نتیجه کار قوه قضائیه است. بیتوجه بودن قوه قضائیه به مقوله ایمنی، اصلاحات حقوقی و حساسیت سایر سازمانها به ایمنی را بیاثر خواهد کرد. ضروری است ایمنی نیز به اندازه موضوعاتی نظیر تخلفات رسانهای، اخلاقی (نظیر پوشش و لباس)، و مسائل سیاسی در کانون توجه قوه قضائیه باشد.
🔹علیرغم کاستیهای قانونی، اگر به قوانین موجود نیز به درستی عمل شده بود، حادثه پلاسکو قابل پیشگیری بود.
🔹ایمنی در نظام و نقشه ذهنی ایرانیان حضور ندارد. نظام حقوقی و قانونی هم به الزامات ایمنی بیتوجه است. ترکیب این دو عامل به نادیده گرفتن ایمنی و بروز حوادث میانجامد.
🔹رسانهها نسبت به مقوله ایمنی بیتوجه هستند و حتی تعداد زیاد کشتههای ناشی از حوادث مرتبط با ایمنی نیز مورد توجه جامعه واقع نمیشود.
🔹صدا و سیما در صدر رسانهها و سایر رسانهها تا اندازه زیادی، توجهی به مقوله ایمنی ندارند. قریب سه ماه از ارائه گزارش نهایی کمیته ملی پلاسکو میگذرد، اما صدا و سیما تاکنون حتی یک برنامه اختصاصی گزارش ملی تولید و پخش نکرده و حتی از اعضای کمیته ملی نیز برای ارائه نتایج در صدا و سیما دعوت نشده است.
🔹بدون قرار گرفتن مبحث ایمنی در کتب درسی، رسانهها و توجه به سازمانهای مردمنهاد (سمن) در حوزه ایمنی، نمیتوان در جهت جای دادن ایمنی در نقشه ذهنی مردم، و تقویت مشارکت اجتماعی در ارتقای ایمنی گام مؤثری برداشت.
🔹شهرداری نسبت به مصوبات شورای شهر در زمینه تخصیص اعتبارات بخش ایمنی و تقویت آتشنشانی کمتوجه بوده و اعتبارات این بخش در سایر بخشها هزینه شده و پاسخگو نیز نبوده است.
🔹تداخل وظایف 25 دستگاه مرتبط با ایمنی و نبود مرکزیت در این بخش (عدم کفایت اختیارات آتشنشانی در حوزه ایمنی) سبب تضعیف ایمنی در شهرها شده است.
🔹پلاسکو فقط یک نماد از «جامعه پلاسکویی» است. جامعه پلاسکویی، جامعهای است که دهها و صدها برج شبیه پلاسکو در آن هستند، صدها برج روی گسلها ساخته شدهاند، دشتها در حال فرونشست هستند، و زلزله بزرگترین تهدید شهری نظیر تهران است. جامعه پلاسکویی، جامعهای دائماً در معرض مخاطره با ایمنی پایین است. جامعهای که به این وضع عادت کرده و همه مخاطرات را نیز به هیچ میانگارد.
🔹ارتقای ایمنی میتواند از طریق شفافیت بیشتر، انتشار گزارشهای کامل کمیتههای تخصصی کمیته ملی پلاسکو، و افزایش شفافیت در سایر عرصهها صورت گیرد.
#پلاسکو_را_فراموش_نکنیم
#گزارش_ملی_پلاسکو
#جامعه_پلاسکویی
#انتشار_کل_گزارش_ملی_پلاسکو
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
👍1
ارزیابی یا باجخواهی
(محمد فاضلی)
✅ آقای محمدعلی وکیلی یکی از نمایندگان لیست امید در مجلس شورای اسلامی در «نشست ستاد خبری فضای مجازی» ستاد آقای روحانی گفتهاند: «از ۱۸ وزیر کنونی ۶ وزیر از ۵ نمره ۳.۷ گرفتند و از نظر ما کاملاً موفق بودند. ۵ وزیر ضریب ۲.۵ تا ۳.۷ گرفتند. ۷ وزیر نمره زیر متوسط را دارند و ما به آنها مجدداً رای نخواهیم داد.»
✅ گفته ایشان دو سویه کاملاً متعارض دارد. سویه مثبت آن است که باور کنیم سازوکار دقیقی برای ارزیابی عملکرد وزرا در مجلس یا فراکسیون امید وجود داشته و وزرا بر اساس شاخصهای دقیقی ارزیابی شدهاند و نمرات ارائهشده حاصل این ارزیابی است. پذیرش این سویه بدان معناست که امروز گزارشهای دقیقی درباره عملکرد وزرا نزد آقای وکیلی و اعضای فراکسیون ایشان وجود دارد. شفافیت (یکی از محورهای اصلاحطلبی و فراکسیون منتسب به اصلاحطلبی) و وظیفه نمایندگی از جانب مردم، حکم میکند آقای وکیلی و همکاران تهیهکننده این گزارشها در اسرع وقت و پیش از تعیین اعضای کابینه این گزارشهای ارزیابی و معیارهای ارزیابی را منتشر کنند که در نوع خود اقدامی اصلاحطلبانه، کمک به رئیسجمهور در انتخاب وزرا، و افزایش ظرفیت دولت و ملت برای اصلاح حکمرانی خواهد بود.
✅ سویه منفی این گفته آن است گزارش ارزیابی و سازوکاری برای این کار وجود ندارد؛ آقای وکیلی هم نمایندگی هیچ گروه ارزیابیکنندهای را ندارد، و اگر هم داشته باشد، ارزیابی صورتگرفته کاری ذهنی و بر اساس علائق و منافع شخصی نمایندگان بوده است.
✅ نمایندگان مجلس خواستههای متعددی از وزرا دارند. تخصیص اعتبار به حوزه انتخابیه، افتتاح پروژه، گماشتن نزدیکان نمایندگان در هیئت مدیره شرکتهای دولتی و عمومی غیردولتی، همراه بردن نمایندگان به سفرهای خارجی، عضو کردن نمایندگان در شرکتهای تحت پوشش وزارتخانهها، دادن وام به معرفیشدگان از سوی نمایندگان، همراهی وزرا با طرحهای تأمینکننده منافع خاص نمایندگان مجلس، گروکشی مطالبات در مقابل طرح سؤال و استیضاح وزرا و از این دست خواستهها و مطالبات تنها شماری از فرمایشات نمایندگان مجلس برای وزراست. ممکن است خدای ناکرده همان وزرایی که در ذهنیت آقای وکیلی و دوستانشان نمره مقبول نیاوردهاند، همان کسانی باشند که کمتر تن به این مطالبات دادهاند. این سویه منفی اگر در میان باشد، یعنی ارزیابی بهکار نیست، بلکه باجخواهی در میان است.
✅ نمایندگان وقتی نام هفت وزیر ناموفق را عیان نمیکنند، آدم احساس میکند تعمدی در کار است که هر وزیری از بیم آنکه نکند جزء هفت وزیر ناموفق تلقی شود، بازار لابیگری را داغتر کند و در نتیجه امتیازهای بیشتری واگذار کند. انشاءالله که این گونه نیست.
✅ من امیدوارم همان سویه مثبت قضیه درست باشد و اگر چنین است، شاهد انتشار گزارشهای فراکسیون امید و شاید کل مجلس از عملکرد تکتک وزرا باشیم. حق مردم است که ارزیابی نمایندگانشان از عملکرد وزرای دولت را بدانند. این کار به اصلاحطلبی نزدیکتر است.
#ارزیابی_یا_باجخواهی
#ارزیابی_عملکرد_وزرا
(اگر این متن را میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ آقای محمدعلی وکیلی یکی از نمایندگان لیست امید در مجلس شورای اسلامی در «نشست ستاد خبری فضای مجازی» ستاد آقای روحانی گفتهاند: «از ۱۸ وزیر کنونی ۶ وزیر از ۵ نمره ۳.۷ گرفتند و از نظر ما کاملاً موفق بودند. ۵ وزیر ضریب ۲.۵ تا ۳.۷ گرفتند. ۷ وزیر نمره زیر متوسط را دارند و ما به آنها مجدداً رای نخواهیم داد.»
✅ گفته ایشان دو سویه کاملاً متعارض دارد. سویه مثبت آن است که باور کنیم سازوکار دقیقی برای ارزیابی عملکرد وزرا در مجلس یا فراکسیون امید وجود داشته و وزرا بر اساس شاخصهای دقیقی ارزیابی شدهاند و نمرات ارائهشده حاصل این ارزیابی است. پذیرش این سویه بدان معناست که امروز گزارشهای دقیقی درباره عملکرد وزرا نزد آقای وکیلی و اعضای فراکسیون ایشان وجود دارد. شفافیت (یکی از محورهای اصلاحطلبی و فراکسیون منتسب به اصلاحطلبی) و وظیفه نمایندگی از جانب مردم، حکم میکند آقای وکیلی و همکاران تهیهکننده این گزارشها در اسرع وقت و پیش از تعیین اعضای کابینه این گزارشهای ارزیابی و معیارهای ارزیابی را منتشر کنند که در نوع خود اقدامی اصلاحطلبانه، کمک به رئیسجمهور در انتخاب وزرا، و افزایش ظرفیت دولت و ملت برای اصلاح حکمرانی خواهد بود.
✅ سویه منفی این گفته آن است گزارش ارزیابی و سازوکاری برای این کار وجود ندارد؛ آقای وکیلی هم نمایندگی هیچ گروه ارزیابیکنندهای را ندارد، و اگر هم داشته باشد، ارزیابی صورتگرفته کاری ذهنی و بر اساس علائق و منافع شخصی نمایندگان بوده است.
✅ نمایندگان مجلس خواستههای متعددی از وزرا دارند. تخصیص اعتبار به حوزه انتخابیه، افتتاح پروژه، گماشتن نزدیکان نمایندگان در هیئت مدیره شرکتهای دولتی و عمومی غیردولتی، همراه بردن نمایندگان به سفرهای خارجی، عضو کردن نمایندگان در شرکتهای تحت پوشش وزارتخانهها، دادن وام به معرفیشدگان از سوی نمایندگان، همراهی وزرا با طرحهای تأمینکننده منافع خاص نمایندگان مجلس، گروکشی مطالبات در مقابل طرح سؤال و استیضاح وزرا و از این دست خواستهها و مطالبات تنها شماری از فرمایشات نمایندگان مجلس برای وزراست. ممکن است خدای ناکرده همان وزرایی که در ذهنیت آقای وکیلی و دوستانشان نمره مقبول نیاوردهاند، همان کسانی باشند که کمتر تن به این مطالبات دادهاند. این سویه منفی اگر در میان باشد، یعنی ارزیابی بهکار نیست، بلکه باجخواهی در میان است.
✅ نمایندگان وقتی نام هفت وزیر ناموفق را عیان نمیکنند، آدم احساس میکند تعمدی در کار است که هر وزیری از بیم آنکه نکند جزء هفت وزیر ناموفق تلقی شود، بازار لابیگری را داغتر کند و در نتیجه امتیازهای بیشتری واگذار کند. انشاءالله که این گونه نیست.
✅ من امیدوارم همان سویه مثبت قضیه درست باشد و اگر چنین است، شاهد انتشار گزارشهای فراکسیون امید و شاید کل مجلس از عملکرد تکتک وزرا باشیم. حق مردم است که ارزیابی نمایندگانشان از عملکرد وزرای دولت را بدانند. این کار به اصلاحطلبی نزدیکتر است.
#ارزیابی_یا_باجخواهی
#ارزیابی_عملکرد_وزرا
(اگر این متن را میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
فقط یک سؤال درباره شهردار تهران
(محمد فاضلی)
✅ یک نفر از میان اعضای شورای شهر تهران در چهار سال گذشته بیش از همه برای شفافیت، مبارزه با فساد، نقد برنامههای سازهای شهرداری و سیاست شهری نادرست نوشت، سخن گفت و مبارزه کرد. او از اردوگاه اصولگرایی پا به شورای شهر نهاد، و در این مدت درباره بیانضباطی در شهرداری، تأثیرات سوء پیمانکاران بر مدیریت شهری، نقاط ابهام کارنامه مالی شهرداری، استخدامهای بیضابطه در مترو، لابیها درباره رد تحقیق و تفحص از شهرداری در مجلس، واگذاری املاک به افراد خاص، رعایت نشدن مقررات و قوانین بودجه شهرداری و بسیاری موضوعات دیگر سخن گفته، نوشته و از مواضع خود کوتاه نیامده است. او سابقهای در دولت نهم و دهم دارد، اما شواهد نشان میدهد در آن دوره نیز به خاطر اصرار بر اصلاحات ضروری در وزارت بهداشت و سازمان تأمین اجتماعی، از کار برکنار شده است. شواهد امر نشان میدهد که او اصولی دارد و بر آنها اصرار دارد، اصولی که مقصد نهاییشان اصلاحات است. من هیچگاه با او سخن نگفتهام و فقط یک بار در یک کنفرانس درباره حادثه پلاسکو، مشترکاً در پنل حاضر بودیم و یک کلمه هم با هم صحبت نکردهایم.
✅ او رحمتالله حافظی است. هیچ کدام از اعضای شورای شهر تهران به اندازه او بر اصول اصلاحطلبانه مدیریت شهری اصرار نورزیدهاند. پرسش این است که چرا فردی نظیر رحمتالله حافظی نباید در بین کاندیداهای شهرداری تهران مطرح باشد؟ آیا فقط به این دلیل که به لحاظ سابقه سیاسی در جمع اصلاحطلبان تعریف نشده است؟ آیا میتوانیم بپرسیم نامزدهای فعلی احراز پست شهردار تهران چه مزیتی بر رحمتالله حافظی دارند؟
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ یک نفر از میان اعضای شورای شهر تهران در چهار سال گذشته بیش از همه برای شفافیت، مبارزه با فساد، نقد برنامههای سازهای شهرداری و سیاست شهری نادرست نوشت، سخن گفت و مبارزه کرد. او از اردوگاه اصولگرایی پا به شورای شهر نهاد، و در این مدت درباره بیانضباطی در شهرداری، تأثیرات سوء پیمانکاران بر مدیریت شهری، نقاط ابهام کارنامه مالی شهرداری، استخدامهای بیضابطه در مترو، لابیها درباره رد تحقیق و تفحص از شهرداری در مجلس، واگذاری املاک به افراد خاص، رعایت نشدن مقررات و قوانین بودجه شهرداری و بسیاری موضوعات دیگر سخن گفته، نوشته و از مواضع خود کوتاه نیامده است. او سابقهای در دولت نهم و دهم دارد، اما شواهد نشان میدهد در آن دوره نیز به خاطر اصرار بر اصلاحات ضروری در وزارت بهداشت و سازمان تأمین اجتماعی، از کار برکنار شده است. شواهد امر نشان میدهد که او اصولی دارد و بر آنها اصرار دارد، اصولی که مقصد نهاییشان اصلاحات است. من هیچگاه با او سخن نگفتهام و فقط یک بار در یک کنفرانس درباره حادثه پلاسکو، مشترکاً در پنل حاضر بودیم و یک کلمه هم با هم صحبت نکردهایم.
✅ او رحمتالله حافظی است. هیچ کدام از اعضای شورای شهر تهران به اندازه او بر اصول اصلاحطلبانه مدیریت شهری اصرار نورزیدهاند. پرسش این است که چرا فردی نظیر رحمتالله حافظی نباید در بین کاندیداهای شهرداری تهران مطرح باشد؟ آیا فقط به این دلیل که به لحاظ سابقه سیاسی در جمع اصلاحطلبان تعریف نشده است؟ آیا میتوانیم بپرسیم نامزدهای فعلی احراز پست شهردار تهران چه مزیتی بر رحمتالله حافظی دارند؟
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
ملکه، کاش بازمیگشتی و ریاضیدان نمیماندی
(محمد فاضلی)
✅ تو را «ملکه ریاضیات» خواندهاند و این روزها هممیهنانت از رفتن زودهنگامت دلگیرند، و جهان علم غمگین از پر کشیدن صاحب هوشی سرشار و نبوغی کمنظیر؛ و نگران برای مسألههایی که شاید بدون تو حلنشده باقی بمانند. میخواندم در جایی گفته بودی تشریح مسائلی که تو روی آنها کار کردهای برای مردم عادی کار دشواری است. چه خوب که تو حتی قادر بودی مسائلی را حل کنی که ارائه شرح مختصری از آنها به زبان ساده برای مردم عادی یا حتی متخصصان غیرریاضیدان دشوار یا ناممکن است. راست میگفتی، چند نفر از هممیهنان غمگین امروزت، یا حتی چند نفر از جهانیان میفهمند ترکیب هندسه هذلولی با روشهای فرمهای اتومورفیک و تقلیل سیمپلکتیک؛ یا شمارش ژئودزیکها در فضاهای پیمانهای چیست. نبوغ سرشار و شور دانستن تو اما از پس همه اینها برمیآمد.
✅ ملکه ریاضیات! اما ما هممیهنان دلگیر امروزت، رو در روی مسائلی ایستادهایم که همه ما قادریم دربارهشان سخن بگوییم و شرح دهیم. ما را که خوب بنگری، خواهی دید که وضع کسبوکارمان کساد است، کثیری از ما بیکارند، آبهای سرزمینمان رو به خشکی میروند و خاکهایش به هوا برخاسته و راه نفسمان را بند آوردهاند؛ راهزن یکدیگر شدهایم و کلاه همدیگر را برمیداریم؛ سازمانهای بسیار ساختهایم که کارمان را راه بیندازند و اغلب ما را از کار میاندازند؛ به یکدیگر اعتماد نداریم و به اجرای عدالت بدگمانیم. میبینی، شرح مسائل ما ساده است، همه میفهمند و با آنها زندگی میکنند.
✅ ما صاحبان هوشهای متوسط و شاید کمتر از آن، سالیان سال است از پس چیزی فراتر از توصیف این مصائب و نالیدن از آنها برنیامدهایم. ما سالیانی است راه را بر ابداع کردن و متفاوت اندیشیدن بستهایم؛ و به انتظار نشستهایم؛ صاحبان نبوغهای بسیار چون تو را از خویش راندهایم؛ و حیران از سادگی و گاه غموض کردارها و ساختارهایی که ما را در خویش بلعیدهاند، درماندهایم.
✅ کاش تو بازمیگشتی و چهل سال دیگر میهمان این جهان میماندی؛ و این بار همه نبوغت را به جای مسائلی که شرحشان نیز دشوار است – چه رسد به حلشان – برای شرح و حل مسائلی بهکار میبردی که سادهاند در یک نگاه، ولی یک قرن است سرطان شدهاند بر تن و جانمان، متاستاز کردهاند به عمق روح و جسممان، و ذره ذره ما را چون شمع آب میکنند؛ درست مثل سرطان بدخیمی که خلقی را در سوگ تو غمزده کرد. کاش میشد بازگردی و این بار نه ریاضیدان، بلکه اقتصاددان، جامعهشناس، عالم سیاسی یا حتی سیاستمدار میشدی؛ برنامهریز شهری یا نظریهپرداز روابط بینالملل؛ سیاستگذار محیطزیست یا متخصص مدیریت منابع آب. شاید نبوغ تو گرهی از کار فروبسته ما میگشود و از دشواری روزگار ما مردم کم میکرد.
✅ خواهر همه ما، مریم! افسوس که تو دیگر بازنمیگردی؛ اما اگر دستت به خداوند رسید، بگو حال ما خوب نیست، باشد که به شماری از ما نبوغی از آنچه به تو اعطا کرده بود ببخشاید، و شجاعت و سلامتی برای ایستادگی کردن بر سر مسائلی که ذره ذره ما را فرسوده میکنند، سرطانوار.
(اگر این متن را میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ تو را «ملکه ریاضیات» خواندهاند و این روزها هممیهنانت از رفتن زودهنگامت دلگیرند، و جهان علم غمگین از پر کشیدن صاحب هوشی سرشار و نبوغی کمنظیر؛ و نگران برای مسألههایی که شاید بدون تو حلنشده باقی بمانند. میخواندم در جایی گفته بودی تشریح مسائلی که تو روی آنها کار کردهای برای مردم عادی کار دشواری است. چه خوب که تو حتی قادر بودی مسائلی را حل کنی که ارائه شرح مختصری از آنها به زبان ساده برای مردم عادی یا حتی متخصصان غیرریاضیدان دشوار یا ناممکن است. راست میگفتی، چند نفر از هممیهنان غمگین امروزت، یا حتی چند نفر از جهانیان میفهمند ترکیب هندسه هذلولی با روشهای فرمهای اتومورفیک و تقلیل سیمپلکتیک؛ یا شمارش ژئودزیکها در فضاهای پیمانهای چیست. نبوغ سرشار و شور دانستن تو اما از پس همه اینها برمیآمد.
✅ ملکه ریاضیات! اما ما هممیهنان دلگیر امروزت، رو در روی مسائلی ایستادهایم که همه ما قادریم دربارهشان سخن بگوییم و شرح دهیم. ما را که خوب بنگری، خواهی دید که وضع کسبوکارمان کساد است، کثیری از ما بیکارند، آبهای سرزمینمان رو به خشکی میروند و خاکهایش به هوا برخاسته و راه نفسمان را بند آوردهاند؛ راهزن یکدیگر شدهایم و کلاه همدیگر را برمیداریم؛ سازمانهای بسیار ساختهایم که کارمان را راه بیندازند و اغلب ما را از کار میاندازند؛ به یکدیگر اعتماد نداریم و به اجرای عدالت بدگمانیم. میبینی، شرح مسائل ما ساده است، همه میفهمند و با آنها زندگی میکنند.
✅ ما صاحبان هوشهای متوسط و شاید کمتر از آن، سالیان سال است از پس چیزی فراتر از توصیف این مصائب و نالیدن از آنها برنیامدهایم. ما سالیانی است راه را بر ابداع کردن و متفاوت اندیشیدن بستهایم؛ و به انتظار نشستهایم؛ صاحبان نبوغهای بسیار چون تو را از خویش راندهایم؛ و حیران از سادگی و گاه غموض کردارها و ساختارهایی که ما را در خویش بلعیدهاند، درماندهایم.
✅ کاش تو بازمیگشتی و چهل سال دیگر میهمان این جهان میماندی؛ و این بار همه نبوغت را به جای مسائلی که شرحشان نیز دشوار است – چه رسد به حلشان – برای شرح و حل مسائلی بهکار میبردی که سادهاند در یک نگاه، ولی یک قرن است سرطان شدهاند بر تن و جانمان، متاستاز کردهاند به عمق روح و جسممان، و ذره ذره ما را چون شمع آب میکنند؛ درست مثل سرطان بدخیمی که خلقی را در سوگ تو غمزده کرد. کاش میشد بازگردی و این بار نه ریاضیدان، بلکه اقتصاددان، جامعهشناس، عالم سیاسی یا حتی سیاستمدار میشدی؛ برنامهریز شهری یا نظریهپرداز روابط بینالملل؛ سیاستگذار محیطزیست یا متخصص مدیریت منابع آب. شاید نبوغ تو گرهی از کار فروبسته ما میگشود و از دشواری روزگار ما مردم کم میکرد.
✅ خواهر همه ما، مریم! افسوس که تو دیگر بازنمیگردی؛ اما اگر دستت به خداوند رسید، بگو حال ما خوب نیست، باشد که به شماری از ما نبوغی از آنچه به تو اعطا کرده بود ببخشاید، و شجاعت و سلامتی برای ایستادگی کردن بر سر مسائلی که ذره ذره ما را فرسوده میکنند، سرطانوار.
(اگر این متن را میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
CSR & CSV in Oil and Gas Industry - Fazeli & Nazemi.pdf
454.7 KB
مسئولیت اجتماعی صنعت نفت و گاز
این مقاله در سومین کنفرانس مسئولیت اجتماعی شرکت در صنعت نفت، در تاریخ 27 تیر 1396 ارائه شد. لطفا دیدگاه خود درباره مقاله را به @moh_fazeli بفرستید.
این مقاله در سومین کنفرانس مسئولیت اجتماعی شرکت در صنعت نفت، در تاریخ 27 تیر 1396 ارائه شد. لطفا دیدگاه خود درباره مقاله را به @moh_fazeli بفرستید.
بهره وری آب ایران در مقایسه با کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا، گزارش بانک جهانی، بهار 1396. @fazeli_mohammad
Iran-Economic-Monitor-FINAL-web-Jun-29-2017-1.pdf
3 MB
گزارش بانک جهانی درباره اقتصاد ایران (بهار 1396). اگر حوصله ندارید همه را بخوانید، مطالبی را که زردرنگ کرده ام نیز خواندنی هستند. @fazeli_mohammad