SekkePod Episode 13
Mehdi Naji
فرهنگ و توسعه
محمد فاضلی
⭕ در این فایل صوتی درباره رابطه فرهنگ، اقتصاد و توسعه بحث کرده‌ام.
⭕ از نقد و نظرهای شما استقبال می کنم.
⭕ این گونه بحثها درباره اقتصاد و توسعه را می‌توانید در کانال تلگرام #پادکست_سکه دنبال کنید.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
Http://t.me/sekke_podcast
محمد فاضلی
⭕ در این فایل صوتی درباره رابطه فرهنگ، اقتصاد و توسعه بحث کرده‌ام.
⭕ از نقد و نظرهای شما استقبال می کنم.
⭕ این گونه بحثها درباره اقتصاد و توسعه را می‌توانید در کانال تلگرام #پادکست_سکه دنبال کنید.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
Http://t.me/sekke_podcast
هاريسون‌گيت: نگاهي ساختاري به کتاب‌سوزي
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ يک روحاني کتاب مشهوري در علم پزشکي را که به کتاب هاريسون مشهور است در مراسمي به آتش کشيده و مدعي شده است با «طب اسلامي» از اين دانش غربي رها مي‌شويم.
✅ اين اقدام سر و صداي زيادي به پا کرده و فريادهاي بسياري درباره خطر بازگشت به قرون وسطي به پا خاسته است. مايلم در اين متن ضمن بيان نکته‌اي تا حدي متفاوت از واکنش‌هاي صورت‌گرفته به اين اقدام، رخداد کتاب‌سوزي واقع‌شده را از منظري ساختاري نيز تحليل کنم.
✅ اگرچه بسياري درباره بازگشت به قرون وسطي، بروز مخالفت با علم مدرن و رويه شدن اين اقدامات هشدار مي‌دهند، اما من هيچ برآوردي از امکان‌پذيري بازگشت به قرون وسطي يا حتي فراگير بودن چنين رويکردي به علم مدرن در بين روحانيت و حوزه‌هاي علميه ندارم.
✅ من حتي از منظري ديگر، بروز اين رخداد را چيزي شبيه «واکسن معرفتي» مي‌دانم. اين گونه رخدادها – که در هر نقطه‌اي از جهان و از جمله در کشورهاي توسعه‌يافته هم وقوع‌شان امکان‌پذير و حتي مسبوق به سابقه است، نظير ماجراي قرآن‌سوزي کشيش آمريکايي - مثل «ميکروب معرفتي» عمل مي‌کنند.
✅ حجم واکنش‌هايي که در اين دو سه روز به ماجرا نشان داده شده است و اين واقعيت که برخي روحانيون خود را ملزم دانسته‌اند موضع خود را در قبال چنين عملي روشن کنند، مثل واکنش دستگاه ايمني بدن انسان به ورود يک ميکروب يا موجود خطرناک است.
✅ اين گونه رخدادها درست مثل ميکروب‌هايي که با واکسن وارد بدن مي‌شوند و واکنش دستگاه ايمني را برمي‌انگيزند، ميکروب‌هاي معرفتي هستند که به توليد واکسن معرفتي مي‌انجامند و خطرات افراطي‌گري را نشان مي‌دهند.
بقیه مقاله در لینک زیر: 👇👇
http://vrgl.ir/WU3Bo
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ يک روحاني کتاب مشهوري در علم پزشکي را که به کتاب هاريسون مشهور است در مراسمي به آتش کشيده و مدعي شده است با «طب اسلامي» از اين دانش غربي رها مي‌شويم.
✅ اين اقدام سر و صداي زيادي به پا کرده و فريادهاي بسياري درباره خطر بازگشت به قرون وسطي به پا خاسته است. مايلم در اين متن ضمن بيان نکته‌اي تا حدي متفاوت از واکنش‌هاي صورت‌گرفته به اين اقدام، رخداد کتاب‌سوزي واقع‌شده را از منظري ساختاري نيز تحليل کنم.
✅ اگرچه بسياري درباره بازگشت به قرون وسطي، بروز مخالفت با علم مدرن و رويه شدن اين اقدامات هشدار مي‌دهند، اما من هيچ برآوردي از امکان‌پذيري بازگشت به قرون وسطي يا حتي فراگير بودن چنين رويکردي به علم مدرن در بين روحانيت و حوزه‌هاي علميه ندارم.
✅ من حتي از منظري ديگر، بروز اين رخداد را چيزي شبيه «واکسن معرفتي» مي‌دانم. اين گونه رخدادها – که در هر نقطه‌اي از جهان و از جمله در کشورهاي توسعه‌يافته هم وقوع‌شان امکان‌پذير و حتي مسبوق به سابقه است، نظير ماجراي قرآن‌سوزي کشيش آمريکايي - مثل «ميکروب معرفتي» عمل مي‌کنند.
✅ حجم واکنش‌هايي که در اين دو سه روز به ماجرا نشان داده شده است و اين واقعيت که برخي روحانيون خود را ملزم دانسته‌اند موضع خود را در قبال چنين عملي روشن کنند، مثل واکنش دستگاه ايمني بدن انسان به ورود يک ميکروب يا موجود خطرناک است.
✅ اين گونه رخدادها درست مثل ميکروب‌هايي که با واکسن وارد بدن مي‌شوند و واکنش دستگاه ايمني را برمي‌انگيزند، ميکروب‌هاي معرفتي هستند که به توليد واکسن معرفتي مي‌انجامند و خطرات افراطي‌گري را نشان مي‌دهند.
بقیه مقاله در لینک زیر: 👇👇
http://vrgl.ir/WU3Bo
ویرگول
هاريسون‌گيت: نگاهي ساختاري به کتاب‌سوزي
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتييک روحاني کتاب مشهوري در علم پزشکي را که به کتاب هاريسون مشهور است در مراسمي به آتش کشيده و مد…
SekkePod Episode 13(1)
<unknown>
نسخه کم حجم فایل صوتی فرهنگ و توسعه
محمد فاضلی
⭕ برخی اعضا و مخاطبان، حجم زیاد فایل این گفتگو را که قبلا منتشر کرده بودم، مانع دسترسی به آن ذکر کرده بودند.
⭕ نسخه کم حجم با هفده مگابایت، تهیه شده است.
⭕ در این فایل صوتی درباره رابطه فرهنگ، اقتصاد و توسعه بحث کرده‌ام.
⭕ از نقد و نظرهای شما استقبال می کنم.
⭕ این گونه بحثها درباره اقتصاد و توسعه را می‌توانید در کانال تلگرام #پادکست_سکه دنبال کنید.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
Http://t.me/sekke_podcast
محمد فاضلی
⭕ برخی اعضا و مخاطبان، حجم زیاد فایل این گفتگو را که قبلا منتشر کرده بودم، مانع دسترسی به آن ذکر کرده بودند.
⭕ نسخه کم حجم با هفده مگابایت، تهیه شده است.
⭕ در این فایل صوتی درباره رابطه فرهنگ، اقتصاد و توسعه بحث کرده‌ام.
⭕ از نقد و نظرهای شما استقبال می کنم.
⭕ این گونه بحثها درباره اقتصاد و توسعه را می‌توانید در کانال تلگرام #پادکست_سکه دنبال کنید.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
Http://t.me/sekke_podcast
سياست درست کدام بود؟
محمد فاضلي- عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ سؤالي بارها در جلسات مختلف از سوي افرادي با ديدگاه‌هاي متفاوت مطرح شده که من پاسخ روشني براي آن نيافته‌ام. چند روز قبل که مطلبي درباره «مصرف برق کولرهاي گازي» نوشتم، دوباره شماري از مخاطبان متن اين سؤال را مطرح کردند.
✅ سؤال اين است: «آيا نمي‌شد به جاي گازکشي کردن صدها شهر و ده‌ها هزار روستا، همين مقدار گاز را در نيروگاه‌ها به برق تبديل کرده و انرژي الکتريکي را براي مصارف گرمايش و ... به منازل تحويل مي‌داديم؟» کساني که اين سؤال را طرح مي‌کنند، چندين مزيت براي اين اقدام به شرح زير برمي‌شمارند.
♦️ شبکه برق از قبل در بسیاری مناطق توسعه يافته بود و ضرورتي براي کشيدن خط لوله گاز در بسياري از مناطق وجود نداشت. (صرفه‌جويي هزينه در حد ده‌ها هزار ميليارد تومان يا بيشتر)
♦️ استفاده از برق در شهرها، سبب افزودن بر بار آلودگي هوا (ناشي از وسايل گرمايشي گازسوز) نمي‌شد. (البته آلودگي ناشي از سوختن گاز در نيروگاه باقي مي‌ماند.)
♦️ شبکه گازکشي بالقوه خطري براي مناطق مسکوني (ناشي از احتمال انفجار خطوط) است. اين خطر در مواقع بروز زلزله – بالاخص در کشور زلزله‌خيز ايران – اهميت بيشتري مي‌يابد. اين در حالي است که شبکه برق به سرعت قابل قطع شدن و فاقد امکان انفجار است و به لحاظ پدافند غيرعامل، ايمن‌تر است.
♦️ خسارات ناشي از خطوط انتقال برق – بالاخص در شبکه دکل‌ها و پايه‌هاي انتقال هوايي – براي محيط‌زيست بسيار کمتر از خسارات خطوط انتقال گاز است (بالاخص در مناطق باارزش محيط‌زيستي نظير جنگل‌ها)
♦️خطوط انتقال برق چندمنظوره هستند (از جمله استفاده براي انتقال داده و اينترنت)، در حالي که خطوط گازکشي، تک‌منظوره هستند.
♦️آيا بهتر نبود هزينه صرف‌شده براي کشيدن خطوط گاز، بالاخص در مناطقي که شبکه توزيع و انتقال برق وجود داشت، صرف ساخت نيروگاه‌هاي برق، بهبود شبکه برق، کاهش تلفات و ... مي‌شد.
♦️آيا توسعه توليد، انتقال، توزيع و مصرف انرژي برق، براي عصر امروز و آينده استفاده از خودروها و وسايل نقليه برقي، سياست بهتري نبود؟
♦️آيا گزارشي، کتابي يا ارزيابي جامع قابل اعتمادي براي پاسخ‌گويي به اين سؤالات هست؟ تجربه بقيه کشورها در برابر اين سؤالات مستند شده‌اند؟
✅ اگر طرح چنين سؤالاتي جدي شود و فرضاً مشخص شود که سياست درست، تبديل گاز به برق و استفاده از برق بوده است، سؤالات زير هم قابل طرح مي‌شوند:
🔹چه چيزي سبب شده است سياست گازکشي کل کشور تا دورافتاده‌ترين روستاها، به عوض توسعه انرژي الکتريکي در دستور کار قرار گيرد؟ سياست‌مداران، نمايندگان مجلس، لابي‌ها، شرکت‌هاي پيمانکاري، لوله‌سازها و... چقدر در بروز اين سياست نقش داشته‌اند؟ آيا راهي براي اصلاح سياست و بهبود وضعيت وجود دارد؟
✅ راه توسعه کارآمد، از مسير پاسخ دادن به چنين سؤالاتي مي‌گذرد.
✅ (اگر مي‌پسنديد، به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
⭕️ کانال‌هايي براي بسط عقلانيت توسعه:
📡 کانال #شبکه_توسعه : @I_D_Network
📡 کانال #پادکست_سکه : @Sekke_Podcast
محمد فاضلي- عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ سؤالي بارها در جلسات مختلف از سوي افرادي با ديدگاه‌هاي متفاوت مطرح شده که من پاسخ روشني براي آن نيافته‌ام. چند روز قبل که مطلبي درباره «مصرف برق کولرهاي گازي» نوشتم، دوباره شماري از مخاطبان متن اين سؤال را مطرح کردند.
✅ سؤال اين است: «آيا نمي‌شد به جاي گازکشي کردن صدها شهر و ده‌ها هزار روستا، همين مقدار گاز را در نيروگاه‌ها به برق تبديل کرده و انرژي الکتريکي را براي مصارف گرمايش و ... به منازل تحويل مي‌داديم؟» کساني که اين سؤال را طرح مي‌کنند، چندين مزيت براي اين اقدام به شرح زير برمي‌شمارند.
♦️ شبکه برق از قبل در بسیاری مناطق توسعه يافته بود و ضرورتي براي کشيدن خط لوله گاز در بسياري از مناطق وجود نداشت. (صرفه‌جويي هزينه در حد ده‌ها هزار ميليارد تومان يا بيشتر)
♦️ استفاده از برق در شهرها، سبب افزودن بر بار آلودگي هوا (ناشي از وسايل گرمايشي گازسوز) نمي‌شد. (البته آلودگي ناشي از سوختن گاز در نيروگاه باقي مي‌ماند.)
♦️ شبکه گازکشي بالقوه خطري براي مناطق مسکوني (ناشي از احتمال انفجار خطوط) است. اين خطر در مواقع بروز زلزله – بالاخص در کشور زلزله‌خيز ايران – اهميت بيشتري مي‌يابد. اين در حالي است که شبکه برق به سرعت قابل قطع شدن و فاقد امکان انفجار است و به لحاظ پدافند غيرعامل، ايمن‌تر است.
♦️ خسارات ناشي از خطوط انتقال برق – بالاخص در شبکه دکل‌ها و پايه‌هاي انتقال هوايي – براي محيط‌زيست بسيار کمتر از خسارات خطوط انتقال گاز است (بالاخص در مناطق باارزش محيط‌زيستي نظير جنگل‌ها)
♦️خطوط انتقال برق چندمنظوره هستند (از جمله استفاده براي انتقال داده و اينترنت)، در حالي که خطوط گازکشي، تک‌منظوره هستند.
♦️آيا بهتر نبود هزينه صرف‌شده براي کشيدن خطوط گاز، بالاخص در مناطقي که شبکه توزيع و انتقال برق وجود داشت، صرف ساخت نيروگاه‌هاي برق، بهبود شبکه برق، کاهش تلفات و ... مي‌شد.
♦️آيا توسعه توليد، انتقال، توزيع و مصرف انرژي برق، براي عصر امروز و آينده استفاده از خودروها و وسايل نقليه برقي، سياست بهتري نبود؟
♦️آيا گزارشي، کتابي يا ارزيابي جامع قابل اعتمادي براي پاسخ‌گويي به اين سؤالات هست؟ تجربه بقيه کشورها در برابر اين سؤالات مستند شده‌اند؟
✅ اگر طرح چنين سؤالاتي جدي شود و فرضاً مشخص شود که سياست درست، تبديل گاز به برق و استفاده از برق بوده است، سؤالات زير هم قابل طرح مي‌شوند:
🔹چه چيزي سبب شده است سياست گازکشي کل کشور تا دورافتاده‌ترين روستاها، به عوض توسعه انرژي الکتريکي در دستور کار قرار گيرد؟ سياست‌مداران، نمايندگان مجلس، لابي‌ها، شرکت‌هاي پيمانکاري، لوله‌سازها و... چقدر در بروز اين سياست نقش داشته‌اند؟ آيا راهي براي اصلاح سياست و بهبود وضعيت وجود دارد؟
✅ راه توسعه کارآمد، از مسير پاسخ دادن به چنين سؤالاتي مي‌گذرد.
✅ (اگر مي‌پسنديد، به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
⭕️ کانال‌هايي براي بسط عقلانيت توسعه:
📡 کانال #شبکه_توسعه : @I_D_Network
📡 کانال #پادکست_سکه : @Sekke_Podcast
تروریست‌های کلامی
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: سه دقیقه
✅ «ترور» در ادبیات این معانی را داراست: نوعی سرکوب سیاسی و خشونت، اعمال خشونت بدون توجیه مشروع با هدف ترساندن و حذف کردن. ترور بدون محاکمه، دلیل‌آوری و قابلیت تمایز گذاشتن بین بی‌گناه و باگناه صورت می‌گیرد و کاملاً غیرشفاف است. تروریست‌ها قادر به اثبات مدعا نیستند، اما می‌توانند دیگران را بترسانند و در نهایت حذف کنند.
✅ ترور فقط با اسلحه یا بمب‌گذاری انجام نمی‌شود، و تنها جای ارتکاب ترور دنیای واقعی و عرصه سیاست نیست. تروریست‌ها هم فقط آدم‌های کم‌سواد، فقرای اجیرشده، افراد مطرود حاشیه‌ای شده با چهره‌های پوشیده‌شده و ترسناک نیستند.
✅ ترور می‌تواند با کلمات انجام شود و محل وقوع آن هم فضای مجازی باشد. کافی است پا روی اخلاق بگذارید، دست به صفحه‌کلید شوید و ندانسته و نشناخته، یا آگاهانه، دیگران را با عباراتی بنوازید که هدف از بیان آن‌ها لکه‌دار کردن، ایجاد شبهه، عصبانی کردن، تحقیر یا تهدید باشد.
✅ ترور با کلمات در فضای مجازی وقتی انجام می‌شود که هیچ استدلال نمی‌کنید اما شخصیت و استدلال مقابل خود را متهم می‌کنید، و در مقابل ادعاهای معرفتی، گزاره‌های سیاسی و شخصی به میان می‌کشید؛ تلویحاً تهدید می‌کنید و ردیفی از کلماتی نظیر «معلوم‌الحال»، «نفوذی»، «روشنفکرنما»، «مزدور»، «جیره‌خوار» و ... به‌کار می‌برید.
✅ ترور با کلمات وقتی صورت می‌گیرد که تلویحاً به دیگران می‌گویید «من علاوه بر این کلمات در دنیای مجازی، قادرم در دنیای واقعی نیز برای شما دردسر درست کنم.»
✅ ترور با کلمات در دنیای مجازی وقتی اتفاق می‌افتد که چنان وقیح می‌نویسید که اگر فرد هدف، وارد پاسخ دادن شود، خودش را به اندازه شما تنزل داده و مثل شما یک تروریست می‌شود و اگر پاسخ ندهد، شبهه پذیرفتنی بودن آن‌چه بیان می‌کنید به ذهن دیگران خطور می‌کند.
✅ ترور با کلمات در فضای مجازی، امنیت روانی و آرامش ذهنی فرد مخاطب را هدف می‌گیرد. می‌خواهد حذف کند.
✅ فرقی نمی‌کند چه اندیشه‌ای داریم، از کدام ایده سیاسی حمایت می‌کنیم، به کدام طبقه تعلق داریم، مذهبی هستیم یا نیستیم، داخل یا خارج ایران زندگی می‌کنیم، هزینه داده‌ایم یا نداده‌ایم، و از وضع موجود راضی یا ناراضی هستیم؛ اگر این گونه در فضای مجازی می‌نویسیم؛ «#تروریست_کلامی» هستیم.
✅ ترور در فضای مجازی به وفور یافت می‌شود، اما گونه‌ای کمتر دیده‌شده اما رو به رشدی از این تروریست‌های کلامی، مدرک دانشگاهی دارند صورت می‌گیرد – دارندگان مدرک دکتری و لقب استاد و محقق دانشگاه؛ استادیار، دانشیار یا استاد فرقی نمی‌کند.
✅ این‌ها می‌دانند که منطق عرصه علم استدلال است اما ترجیح می‌دهند دیگران را چپ، راست، تندرو، سیاسی، لیبرال، بی‌سواد، ژورنالیست، وابسته، چهره ساختگی، روشنفکرنما و ... خطاب کنند. واژه‌هایی که در پچ‌پچ‌های پشت صحنه قدرت در دانشگاه موج می‌زنند.
✅ این واژه‌ها هیچ حقیقتی را درباره آدم‌های هدف بیان نمی‌کنند، همان گونه که ترور دلیلی بر گناهکار بودن افراد نیست؛ این واژه‌ها کورند همان گونه که ترورها کورند؛ و این واژه‌ها ترس خلق می‌کنند، در آدم‌های هدف و همه آن‌ها که باید ماست‌های‌شان را از ترس تروریست‌های کلامی کیسه کنند.
✅ #تروریست_کلامی_دانشگاهی، ترسناک‌تر و کردارش زشت‌تر است. ترورهای‌ش را زیر پوسته‌ای از پرستیژ دانشگاهی، قدرت نمادین و روابط با اصحاب قدرت و ثروت، پنهان و اعمال می‌کند. هیچ تلویزیونی هم قیافه‌اش را در حالی که پرچم‌های سیاه داعش در دست دارد، پخش نمی‌کند. میان بقیه راه می‌روند و ناامنی برای علم و عالمان بر پا می‌کنند. منطق معرفت و گفت‌وگو را هم در آسیاب ضرب و زور خرد می‌کنند.
✅ جامعه ما در چند سال گذشته بسیار درباره تروریست‌های مرگبار دنیای واقعی گفته و شنیده است. آخرین قربانی این نوع ترور – سردار شهید قاسم سلیمانی - را هم بر دوش میلیون‌ها نفر با عظمت تشییع کرد، اما عمیقاً آلوده به تروریست‌های کلامی است و درباره آن‌ها اندک می‌نویسد و تقبیح می‌کند.
✅ دو گام برداریم: اول، اگر خودمان در زمره تروریست‌های کلامی هستیم، از این زشت‌کرداری دست برداریم. دوم، چنان رفتار کنیم که تروریست‌های کلامی زیر فشار اخلاقی دیگران، دنیا را بر خود تنگ ببینند. نسبت به این صورت از تروریسم بی‌تفاوت نباشیم.
#تروریست_کلامی
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
📡 #شبکه_توسعه: @I_D_Network
📡 #پادکست_سکه: @Sekke_Podcast
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: سه دقیقه
✅ «ترور» در ادبیات این معانی را داراست: نوعی سرکوب سیاسی و خشونت، اعمال خشونت بدون توجیه مشروع با هدف ترساندن و حذف کردن. ترور بدون محاکمه، دلیل‌آوری و قابلیت تمایز گذاشتن بین بی‌گناه و باگناه صورت می‌گیرد و کاملاً غیرشفاف است. تروریست‌ها قادر به اثبات مدعا نیستند، اما می‌توانند دیگران را بترسانند و در نهایت حذف کنند.
✅ ترور فقط با اسلحه یا بمب‌گذاری انجام نمی‌شود، و تنها جای ارتکاب ترور دنیای واقعی و عرصه سیاست نیست. تروریست‌ها هم فقط آدم‌های کم‌سواد، فقرای اجیرشده، افراد مطرود حاشیه‌ای شده با چهره‌های پوشیده‌شده و ترسناک نیستند.
✅ ترور می‌تواند با کلمات انجام شود و محل وقوع آن هم فضای مجازی باشد. کافی است پا روی اخلاق بگذارید، دست به صفحه‌کلید شوید و ندانسته و نشناخته، یا آگاهانه، دیگران را با عباراتی بنوازید که هدف از بیان آن‌ها لکه‌دار کردن، ایجاد شبهه، عصبانی کردن، تحقیر یا تهدید باشد.
✅ ترور با کلمات در فضای مجازی وقتی انجام می‌شود که هیچ استدلال نمی‌کنید اما شخصیت و استدلال مقابل خود را متهم می‌کنید، و در مقابل ادعاهای معرفتی، گزاره‌های سیاسی و شخصی به میان می‌کشید؛ تلویحاً تهدید می‌کنید و ردیفی از کلماتی نظیر «معلوم‌الحال»، «نفوذی»، «روشنفکرنما»، «مزدور»، «جیره‌خوار» و ... به‌کار می‌برید.
✅ ترور با کلمات وقتی صورت می‌گیرد که تلویحاً به دیگران می‌گویید «من علاوه بر این کلمات در دنیای مجازی، قادرم در دنیای واقعی نیز برای شما دردسر درست کنم.»
✅ ترور با کلمات در دنیای مجازی وقتی اتفاق می‌افتد که چنان وقیح می‌نویسید که اگر فرد هدف، وارد پاسخ دادن شود، خودش را به اندازه شما تنزل داده و مثل شما یک تروریست می‌شود و اگر پاسخ ندهد، شبهه پذیرفتنی بودن آن‌چه بیان می‌کنید به ذهن دیگران خطور می‌کند.
✅ ترور با کلمات در فضای مجازی، امنیت روانی و آرامش ذهنی فرد مخاطب را هدف می‌گیرد. می‌خواهد حذف کند.
✅ فرقی نمی‌کند چه اندیشه‌ای داریم، از کدام ایده سیاسی حمایت می‌کنیم، به کدام طبقه تعلق داریم، مذهبی هستیم یا نیستیم، داخل یا خارج ایران زندگی می‌کنیم، هزینه داده‌ایم یا نداده‌ایم، و از وضع موجود راضی یا ناراضی هستیم؛ اگر این گونه در فضای مجازی می‌نویسیم؛ «#تروریست_کلامی» هستیم.
✅ ترور در فضای مجازی به وفور یافت می‌شود، اما گونه‌ای کمتر دیده‌شده اما رو به رشدی از این تروریست‌های کلامی، مدرک دانشگاهی دارند صورت می‌گیرد – دارندگان مدرک دکتری و لقب استاد و محقق دانشگاه؛ استادیار، دانشیار یا استاد فرقی نمی‌کند.
✅ این‌ها می‌دانند که منطق عرصه علم استدلال است اما ترجیح می‌دهند دیگران را چپ، راست، تندرو، سیاسی، لیبرال، بی‌سواد، ژورنالیست، وابسته، چهره ساختگی، روشنفکرنما و ... خطاب کنند. واژه‌هایی که در پچ‌پچ‌های پشت صحنه قدرت در دانشگاه موج می‌زنند.
✅ این واژه‌ها هیچ حقیقتی را درباره آدم‌های هدف بیان نمی‌کنند، همان گونه که ترور دلیلی بر گناهکار بودن افراد نیست؛ این واژه‌ها کورند همان گونه که ترورها کورند؛ و این واژه‌ها ترس خلق می‌کنند، در آدم‌های هدف و همه آن‌ها که باید ماست‌های‌شان را از ترس تروریست‌های کلامی کیسه کنند.
✅ #تروریست_کلامی_دانشگاهی، ترسناک‌تر و کردارش زشت‌تر است. ترورهای‌ش را زیر پوسته‌ای از پرستیژ دانشگاهی، قدرت نمادین و روابط با اصحاب قدرت و ثروت، پنهان و اعمال می‌کند. هیچ تلویزیونی هم قیافه‌اش را در حالی که پرچم‌های سیاه داعش در دست دارد، پخش نمی‌کند. میان بقیه راه می‌روند و ناامنی برای علم و عالمان بر پا می‌کنند. منطق معرفت و گفت‌وگو را هم در آسیاب ضرب و زور خرد می‌کنند.
✅ جامعه ما در چند سال گذشته بسیار درباره تروریست‌های مرگبار دنیای واقعی گفته و شنیده است. آخرین قربانی این نوع ترور – سردار شهید قاسم سلیمانی - را هم بر دوش میلیون‌ها نفر با عظمت تشییع کرد، اما عمیقاً آلوده به تروریست‌های کلامی است و درباره آن‌ها اندک می‌نویسد و تقبیح می‌کند.
✅ دو گام برداریم: اول، اگر خودمان در زمره تروریست‌های کلامی هستیم، از این زشت‌کرداری دست برداریم. دوم، چنان رفتار کنیم که تروریست‌های کلامی زیر فشار اخلاقی دیگران، دنیا را بر خود تنگ ببینند. نسبت به این صورت از تروریسم بی‌تفاوت نباشیم.
#تروریست_کلامی
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
📡 #شبکه_توسعه: @I_D_Network
📡 #پادکست_سکه: @Sekke_Podcast
«پرشور» یا/و «پرثمر»
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ مقامات سیاسی در ایران واژه «پُرشور» را دائم تکرار کرده و مردم را به مشارکت و نهایتاً برگزاری انتخاباتی «پرشور» فرامی‌خوانند. واقعیت اما این است که اکثریت مردم در سوی دیگر قضیه بیش از «پرشور» به «پرثَمَر» علاقمند هستند.
✅ «پرثمر» هم خیلی ساده برای مردم یعنی انتخاباتی که روند فساد، تورم، بیکاری، رکود، تخریب محیط‌زیست و ... را متوقف کرده و بر گستره و عمق حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، رعایت آزادی‌های قانونی، امید به آینده و ... بیفزاید.
✅ اگر «پرشور» و «پرثمر» (و نوع متضاد آن‌ها یعنی کم‌شور و کم‌ثمر) را در ترکیب‌های مختلف کنار هم قرار دهیم، به چهار نوع انتخابات می‌رسیم.
🔹نوع یک. انتخابات پرشورِ کم‌ثمر
🔹نوع دو. انتخابات کم‌شورِ کم‌ثمر
🔹نوع سه. انتخابات کم‌شورِ پرثمر
🔹نوع چهار. انتخابات پرشورِ پرثمر
✅ تصور من این است که بخش بسیار قابل توجهی از مردم فکر می‌کنند تاکنون انتخابات نوع یک (پرشورِ کم‌ثمر) را بسیار آزموده‌اند و تمایلی به تکرار آن ندارند، و بنابراین گزینه این بخش از مردم، تکرار انتخابات پرشورِ کم‌ثمر نیست.
✅ انواع دو و سه که کم‌شور بودن خصیصه آن‌هاست، برای حاکمیت سیاسی مطلوب نیست. البته گروه‌ها و ذینفعانی هستند که «کم‌شور کم‌ثمر» را به دلیل منافعی که در این نوع انتخابات دارند، می‌پسندند.
✅ برترین گزینه در شرایط فعلی، با انبوه مشکلات سیاست خارجی و نیازمندی داخلی به ارتقای انسجام اجتماعی، نوع چهارم انتخابات یعنی «پرشورِ پرثمر» است. پرشور بودن آن مطالبه حاکمیت سیاسی را برآورده می‌کند (حتی اگر بخش‌هایی از قدرت به پرثمری آن عنایتی نداشته باشند) و پرثمری آن خواست مردم است.
✅ مشکل تحقق گزینه چهارم این است که به دلیل باور اکثریت به «کم‌ثمر» بودن انتخابات، حتی تلاش برای تأیید صلاحیت‌ها، بالا بردن تنوع و تکثر کاندیداها و وارد کردن اصلاح‌طلبان در انتخابات، در فاصله باقی مانده تا انتخابات، تأثیر معناداری بر تغییر نگاه مردم به میزان ثمربخشی انتخابات نخواهد داشت.
✅ تصور می‌کنم انتخابات به‌مثابه ابزار حصول کرسی‌های مجلس، در این دوره، برای اصلاح‌طلبان تمام‌شده است.
✅ اصلاح‌طلبان قادر نیستند باور به «پرثمری» انتخابات را در این دوره در پایگاه اجتماعی خود به‌وجود آورند و طبیعی است که این پایگاه رأی، سهمی هم در پرشور شدن انتخابات ایفا نخواهد کرد.
✅ جناح مقابل نیز با علم به این‌که اصلاح‌طلبان سهمی در پرشور ساختن انتخابات نخواهند داشت، تمایلی هم به تأیید صلاحیت‌ها نشان نمی‌دهد.
✅ اگر این تحلیل درست باشد، انتخابات اسفند 1398 نمی‌تواند خصیصه پرشور را در مقایسه با انتخابات‌های پیشین به خود اختصاص دهد. اصلاح‌طلبان هم قادر به ایفای نقشی برای پرشور ساختن انتخابات نخواهند بود.
✅ اصلاح‌طلبان بهتر است این انتخابات را از منظر کسب کرسی‌های مجلس فراموش‌شده تلقی کرده و برای پرثمر ساختن «نهاد انتخابات» تلاش کنند.
✅ سؤال مهم این است که چگونه می‌توان برای پرثمر ساختن نهادی تلاش کرد که حتی اجازه‌ای برای مشارکت در پرشور ساختن آن ندارند. یادداشت بعدی با عنوان «#اصلاح‌طلبان_لیست_بدهند» به پاسخ این پرسش اختصاص دارد. زود قضاوت نکنید.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
http://t.me/fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ مقامات سیاسی در ایران واژه «پُرشور» را دائم تکرار کرده و مردم را به مشارکت و نهایتاً برگزاری انتخاباتی «پرشور» فرامی‌خوانند. واقعیت اما این است که اکثریت مردم در سوی دیگر قضیه بیش از «پرشور» به «پرثَمَر» علاقمند هستند.
✅ «پرثمر» هم خیلی ساده برای مردم یعنی انتخاباتی که روند فساد، تورم، بیکاری، رکود، تخریب محیط‌زیست و ... را متوقف کرده و بر گستره و عمق حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، رعایت آزادی‌های قانونی، امید به آینده و ... بیفزاید.
✅ اگر «پرشور» و «پرثمر» (و نوع متضاد آن‌ها یعنی کم‌شور و کم‌ثمر) را در ترکیب‌های مختلف کنار هم قرار دهیم، به چهار نوع انتخابات می‌رسیم.
🔹نوع یک. انتخابات پرشورِ کم‌ثمر
🔹نوع دو. انتخابات کم‌شورِ کم‌ثمر
🔹نوع سه. انتخابات کم‌شورِ پرثمر
🔹نوع چهار. انتخابات پرشورِ پرثمر
✅ تصور من این است که بخش بسیار قابل توجهی از مردم فکر می‌کنند تاکنون انتخابات نوع یک (پرشورِ کم‌ثمر) را بسیار آزموده‌اند و تمایلی به تکرار آن ندارند، و بنابراین گزینه این بخش از مردم، تکرار انتخابات پرشورِ کم‌ثمر نیست.
✅ انواع دو و سه که کم‌شور بودن خصیصه آن‌هاست، برای حاکمیت سیاسی مطلوب نیست. البته گروه‌ها و ذینفعانی هستند که «کم‌شور کم‌ثمر» را به دلیل منافعی که در این نوع انتخابات دارند، می‌پسندند.
✅ برترین گزینه در شرایط فعلی، با انبوه مشکلات سیاست خارجی و نیازمندی داخلی به ارتقای انسجام اجتماعی، نوع چهارم انتخابات یعنی «پرشورِ پرثمر» است. پرشور بودن آن مطالبه حاکمیت سیاسی را برآورده می‌کند (حتی اگر بخش‌هایی از قدرت به پرثمری آن عنایتی نداشته باشند) و پرثمری آن خواست مردم است.
✅ مشکل تحقق گزینه چهارم این است که به دلیل باور اکثریت به «کم‌ثمر» بودن انتخابات، حتی تلاش برای تأیید صلاحیت‌ها، بالا بردن تنوع و تکثر کاندیداها و وارد کردن اصلاح‌طلبان در انتخابات، در فاصله باقی مانده تا انتخابات، تأثیر معناداری بر تغییر نگاه مردم به میزان ثمربخشی انتخابات نخواهد داشت.
✅ تصور می‌کنم انتخابات به‌مثابه ابزار حصول کرسی‌های مجلس، در این دوره، برای اصلاح‌طلبان تمام‌شده است.
✅ اصلاح‌طلبان قادر نیستند باور به «پرثمری» انتخابات را در این دوره در پایگاه اجتماعی خود به‌وجود آورند و طبیعی است که این پایگاه رأی، سهمی هم در پرشور شدن انتخابات ایفا نخواهد کرد.
✅ جناح مقابل نیز با علم به این‌که اصلاح‌طلبان سهمی در پرشور ساختن انتخابات نخواهند داشت، تمایلی هم به تأیید صلاحیت‌ها نشان نمی‌دهد.
✅ اگر این تحلیل درست باشد، انتخابات اسفند 1398 نمی‌تواند خصیصه پرشور را در مقایسه با انتخابات‌های پیشین به خود اختصاص دهد. اصلاح‌طلبان هم قادر به ایفای نقشی برای پرشور ساختن انتخابات نخواهند بود.
✅ اصلاح‌طلبان بهتر است این انتخابات را از منظر کسب کرسی‌های مجلس فراموش‌شده تلقی کرده و برای پرثمر ساختن «نهاد انتخابات» تلاش کنند.
✅ سؤال مهم این است که چگونه می‌توان برای پرثمر ساختن نهادی تلاش کرد که حتی اجازه‌ای برای مشارکت در پرشور ساختن آن ندارند. یادداشت بعدی با عنوان «#اصلاح‌طلبان_لیست_بدهند» به پاسخ این پرسش اختصاص دارد. زود قضاوت نکنید.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
http://t.me/fazeli_mohammad
Telegram
دغدغه ایران
این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.
Forwarded from شبکه توسعه
🔳⭕ خواندن درس این قرن
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: ۴ دقیقه
⭕ یک سال دیگر قرن چهاردهم هجری شمسی که با نوروز ۱۳۰۰ آغاز شد، با ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ پایان می‌یابد. صدای پایان قرن سیزدهم که داشت در گوش تاریخ می‌پیچید، در سوم اسفند ۱۲۹۹، لشکر رضاخان میرپنج برای کودتا راهی تهران بود و به این ترتیب چهار سال از قرن جدید در دوران قاجار، پنجاه‌وسه سال در دوران پهلوی و باقیمانده دوره جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ یک قرن با سه حکومت.
⭕ ایران اما در این قرن تحولاتی بسیار افزون‌تر از سه حکومت به خود دیده است و طوفانی از سؤالات ما را در یک درصد پایانی این قرن در بر گرفته‌اند و گویی گذر از دریای مهیب تاریخ، به سوی قرن پانزدهم هجری شمسی، در گرو آن است که از پاسخ این سؤالات انبوه، کشتی بسازیم به سوی آینده. شاید دستور کار سال ۱۳۹۹ خواندن #درس_این_قرن باشد؛ خوانشی در همه زمینه‌ها.
⭕ اول این قرن کجای تاریخ ایستاده بودیم؟ جامعه، سیاست، هنر، دولت، پزشکی، صنعت، علوم انسانی، اقتصاد، محیط‌زیست، فقه، قانون، ارتش، شهرها، روستاها، طبیعت و هر آن‌چه آن روز ایران و ایرانی خوانده می‌شد چه وضعی داشت؟
⭕ چه بر سر ما در این قرن رفت و ما خود چه کردیم؟ شورش، انقلاب، جنبش، تحصیل، استخراج نفت، مدرن شدن، نوسازی اندیشه‌ها، ضداستعمارگری، جنگ، اشغال‌شدگی، تورم، رکود، افتخار، تباهی و ... یا هر آن‌چه نام رخداد، تحول، تغییر یا کنشگری بر آن می‌نهیم.
⭕ ما کجای «هر چه هست» در این جهان ایستاده‌ایم؟ وضع ما، وضع حکومت، صنعت، پزشکی، شهر، پایداری، محیط‌زیست، اندیشه، افتخار، هویت، حاکمیت قانون، عدالت، آزادی و ... هر آن‌چه بودن ما را حالا و این‌جا می‌سازد، اکنون چگونه است؟
⭕ ما به کجا می‌رویم؟ وضع زیرساخت‌ها، کیفیت زندگی، اخلاق، روابط انسانی، مناسبات اجتماعی، امنیت ملی، قدرت نسبی ما در برابر دیگر کشورها و صنعت و تجارت‌مان در ادامه مسیری که یک قرن گذشته پیموده‌ایم، به کجا خواهد رسید؟
⭕ یک سال پایانی قرن چهاردهم را می‌شود کارزاری برای انجمن‌های علمی همه رشته‌ها؛ سرآمدان هنرها، علوم، صنعت و سیاست؛ اتاق‌های بازرگانی و اصناف؛ و هر دسته و گروهی دانست برای آن‌که یک قرن را در عرصه تخصص و منافع خود بازخوانی کنند.
⭕ سال ۱۳۹۹ فرصت کم‌نظیری است برای تعریف صدها رساله درباره «تاریخ هر چه بوده و هست»، هزاران مقاله و کتاب درباره آن‌چه انجام دادیم و بر ما گذشت؛ و ضرورتی است برای درک جایگاه‌مان در تاریخ، فراسوی هر خودکم‌بینی یا توهم خودبزرگ‌بینی؛ برای رسیدن به درکی واقع‌بینانه از آن‌چه هستیم، و سنجیدن کردارهای تاریخی درست و اشتباه‌مان.
⭕ سال ۱۳۹۹ فرصتی است تا مجلات این کشور شماره‌های ویژه بازخوانی درس‌های این قرن منتشر کنند. مجلات تخصصی گاوداری تا سیاست، کشاورزی تا علوم فضایی، علوم سیاسی تا معماری؛ در همه این عرصه‌ها می‌تواننند اول و آخر قرن را مقایسه کنند و به سنجش دست‌آوردها و از دست‌رفته‌های آن بپردازند.
⭕ سال ۱۳۹۹ مهلتی است برای بازخوانی کتاب‌ها، موسیقی‌ها، ساختمان‌ها، انتخابات‌ها، آدم‌ها، مصنوعات و هر آن‌چه از جنس شاهکارهای به‌یادماندنی است. آن‌ها که استوانه‌های هویت شده‌اند.
⭕ آخرین سال قرن چهاردهم هجری شمسی، فرصتی برای بازنگریستن در هویت چهل‌تکّه برآمده از میراث متنوع قومی، مذهبی، زبانی، دینی، مدرن، جنسیتی و ... ماست. مدارا و مهربانی، صلح درونی و گشودگی به جهان، از درون این بازخوانی هویت‌ها فرصتی برای زادن و زیستن پیدا می‌کنند.
🔴 پیشنهاد
🔹 بیایید همه با هم، قرن حاضر را بازخوانی کنیم. ما ایرانیان در یک قرن گذشته آن‌قدر نهادها، سازمان‌ها، نخبگان و منابع خلق کرده‌ایم که قادر به این بازخوانی باشیم. آن قدر ایران برای همه ما عزیز هست که سفید و سیاه تاریخ‌اش را مرور کنیم.
🔹 بیایید قدرت و حکومت را هم به مشارکت در این بازخوانی دعوت کنیم. سازمان‌های حکومت بخش مهمی از این تاریخ را رقم زده‌اند و خود محصول این تاریخ هستند. ایرادی دارد که وزارت علوم دستورکارش در سال ۱۳۹۹ بازخوانی پیدایش و تحول علوم در ایران این قرن باشد؟ یا وزارت نفت و نیرو به تاریخ آب و انرژی مشغول شوند؟ و همین طور الی آخر. شرط این شراکت البته آن است که قدرت میل نکند «تاریخ به‌فرموده» بسازد و به میل، سیاه و سفید کند.
🔹 خوانش درس این قرن تا ابد ادامه خواهد داشت، اما این ماییم که تصمیم می‌گیریم در آخرین سال این قرن، از بازخوانی آن، توشه‌ای روشنی‌بخش برای قرن نو – قرن پانزدهم هجری شمسی – برگیریم، یا به سیاق گذشته، راه بسپریم به امید قضا و قدر.
جهت تاریخ در اسفند ۱۳۹۹ به کدامین سو خواهد بود؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
#شبکه_توسعه
@I_D_Network
#دغدغه_ایران
@fazeli_mohammad
http://vrgl.ir/Bj2Mf
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: ۴ دقیقه
⭕ یک سال دیگر قرن چهاردهم هجری شمسی که با نوروز ۱۳۰۰ آغاز شد، با ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ پایان می‌یابد. صدای پایان قرن سیزدهم که داشت در گوش تاریخ می‌پیچید، در سوم اسفند ۱۲۹۹، لشکر رضاخان میرپنج برای کودتا راهی تهران بود و به این ترتیب چهار سال از قرن جدید در دوران قاجار، پنجاه‌وسه سال در دوران پهلوی و باقیمانده دوره جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ یک قرن با سه حکومت.
⭕ ایران اما در این قرن تحولاتی بسیار افزون‌تر از سه حکومت به خود دیده است و طوفانی از سؤالات ما را در یک درصد پایانی این قرن در بر گرفته‌اند و گویی گذر از دریای مهیب تاریخ، به سوی قرن پانزدهم هجری شمسی، در گرو آن است که از پاسخ این سؤالات انبوه، کشتی بسازیم به سوی آینده. شاید دستور کار سال ۱۳۹۹ خواندن #درس_این_قرن باشد؛ خوانشی در همه زمینه‌ها.
⭕ اول این قرن کجای تاریخ ایستاده بودیم؟ جامعه، سیاست، هنر، دولت، پزشکی، صنعت، علوم انسانی، اقتصاد، محیط‌زیست، فقه، قانون، ارتش، شهرها، روستاها، طبیعت و هر آن‌چه آن روز ایران و ایرانی خوانده می‌شد چه وضعی داشت؟
⭕ چه بر سر ما در این قرن رفت و ما خود چه کردیم؟ شورش، انقلاب، جنبش، تحصیل، استخراج نفت، مدرن شدن، نوسازی اندیشه‌ها، ضداستعمارگری، جنگ، اشغال‌شدگی، تورم، رکود، افتخار، تباهی و ... یا هر آن‌چه نام رخداد، تحول، تغییر یا کنشگری بر آن می‌نهیم.
⭕ ما کجای «هر چه هست» در این جهان ایستاده‌ایم؟ وضع ما، وضع حکومت، صنعت، پزشکی، شهر، پایداری، محیط‌زیست، اندیشه، افتخار، هویت، حاکمیت قانون، عدالت، آزادی و ... هر آن‌چه بودن ما را حالا و این‌جا می‌سازد، اکنون چگونه است؟
⭕ ما به کجا می‌رویم؟ وضع زیرساخت‌ها، کیفیت زندگی، اخلاق، روابط انسانی، مناسبات اجتماعی، امنیت ملی، قدرت نسبی ما در برابر دیگر کشورها و صنعت و تجارت‌مان در ادامه مسیری که یک قرن گذشته پیموده‌ایم، به کجا خواهد رسید؟
⭕ یک سال پایانی قرن چهاردهم را می‌شود کارزاری برای انجمن‌های علمی همه رشته‌ها؛ سرآمدان هنرها، علوم، صنعت و سیاست؛ اتاق‌های بازرگانی و اصناف؛ و هر دسته و گروهی دانست برای آن‌که یک قرن را در عرصه تخصص و منافع خود بازخوانی کنند.
⭕ سال ۱۳۹۹ فرصت کم‌نظیری است برای تعریف صدها رساله درباره «تاریخ هر چه بوده و هست»، هزاران مقاله و کتاب درباره آن‌چه انجام دادیم و بر ما گذشت؛ و ضرورتی است برای درک جایگاه‌مان در تاریخ، فراسوی هر خودکم‌بینی یا توهم خودبزرگ‌بینی؛ برای رسیدن به درکی واقع‌بینانه از آن‌چه هستیم، و سنجیدن کردارهای تاریخی درست و اشتباه‌مان.
⭕ سال ۱۳۹۹ فرصتی است تا مجلات این کشور شماره‌های ویژه بازخوانی درس‌های این قرن منتشر کنند. مجلات تخصصی گاوداری تا سیاست، کشاورزی تا علوم فضایی، علوم سیاسی تا معماری؛ در همه این عرصه‌ها می‌تواننند اول و آخر قرن را مقایسه کنند و به سنجش دست‌آوردها و از دست‌رفته‌های آن بپردازند.
⭕ سال ۱۳۹۹ مهلتی است برای بازخوانی کتاب‌ها، موسیقی‌ها، ساختمان‌ها، انتخابات‌ها، آدم‌ها، مصنوعات و هر آن‌چه از جنس شاهکارهای به‌یادماندنی است. آن‌ها که استوانه‌های هویت شده‌اند.
⭕ آخرین سال قرن چهاردهم هجری شمسی، فرصتی برای بازنگریستن در هویت چهل‌تکّه برآمده از میراث متنوع قومی، مذهبی، زبانی، دینی، مدرن، جنسیتی و ... ماست. مدارا و مهربانی، صلح درونی و گشودگی به جهان، از درون این بازخوانی هویت‌ها فرصتی برای زادن و زیستن پیدا می‌کنند.
🔴 پیشنهاد
🔹 بیایید همه با هم، قرن حاضر را بازخوانی کنیم. ما ایرانیان در یک قرن گذشته آن‌قدر نهادها، سازمان‌ها، نخبگان و منابع خلق کرده‌ایم که قادر به این بازخوانی باشیم. آن قدر ایران برای همه ما عزیز هست که سفید و سیاه تاریخ‌اش را مرور کنیم.
🔹 بیایید قدرت و حکومت را هم به مشارکت در این بازخوانی دعوت کنیم. سازمان‌های حکومت بخش مهمی از این تاریخ را رقم زده‌اند و خود محصول این تاریخ هستند. ایرادی دارد که وزارت علوم دستورکارش در سال ۱۳۹۹ بازخوانی پیدایش و تحول علوم در ایران این قرن باشد؟ یا وزارت نفت و نیرو به تاریخ آب و انرژی مشغول شوند؟ و همین طور الی آخر. شرط این شراکت البته آن است که قدرت میل نکند «تاریخ به‌فرموده» بسازد و به میل، سیاه و سفید کند.
🔹 خوانش درس این قرن تا ابد ادامه خواهد داشت، اما این ماییم که تصمیم می‌گیریم در آخرین سال این قرن، از بازخوانی آن، توشه‌ای روشنی‌بخش برای قرن نو – قرن پانزدهم هجری شمسی – برگیریم، یا به سیاق گذشته، راه بسپریم به امید قضا و قدر.
جهت تاریخ در اسفند ۱۳۹۹ به کدامین سو خواهد بود؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
#شبکه_توسعه
@I_D_Network
#دغدغه_ایران
@fazeli_mohammad
http://vrgl.ir/Bj2Mf
ویرگول
خواندن درس این قرن
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی یک سال دیگر قرن چهاردهم هجری شمسی که با نوروز ۱۳۰۰ آغاز شد، با ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ پایان می‌یابد…
👍1
☑️⭕️ اصلاح‌طلبان لیست بدهند
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ من در یادداشتی با عنوان «پرشور یا/و پرثمر» نوشتم که انتخابات مجلس برای اصلاح‌طلبان تمام‌شده زیرا بر اثر رد صلاحیت‌ها کاندیداهای قابلی ندارند و اکثریت پایگاه رأی اطلاح‌طلبان در انتخابات شرکت نمی‌کنند و حتی نمی‌توانند به پرشور شدن انتخابات کمک کنند.
✅ انتخابات پرثمر برای مردم را هم این گونه معرفی کردم: انتخاباتی که روند فساد، تورم، بیکاری، رکود، تخریب محیط‌زیست و ... را متوقف کرده و بر گستره و عمق حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، رعایت آزادی‌های قانونی، امید به آینده و ... بیفزاید.
✅ انتهای آن یادداشت اما نوشتم که برای پرثمر کردن انتخاباتی که در آن هیچ بختی برای پیروزی ندارند، «#اصلاح‌طلبان_لیست_بدهند.» سؤال این است که چگونه؟
⭕️ اصلاح‌طلبان چگونه لیست بدهند؟
✅ «لیست» فقط فهرست تعدادی کاندیدا نیست. لیست‌های دیگر هم هست که اصلاح‌طلبان می‌توانند برای تقویت نهاد انتخابات و پرثمر شدن آن ارائه کنند. به یاد داشته باشید که یک جناح، سلیقه یا بخشی از قدرت مدعی است که همه بدبختی‌های کشور ناشی از حضور اصلاح‌طلبان و اعتدالی‌ها در مجلس و دولت است و آن‌ها قادرند با کنش جهادی و انقلابی، مشکلات را حل کنند.
🔹 اول، لیست شاخص‌های کلیدی کشور، شامل شاخص‌های تورم، رکود، بیکاری، بنگاه‌های مشکل‌دار، فساد، تراز تجاری، شاخص‌های وضعیت بانک‌ها، نرخ رشد نقدینگی، بودجه، آسیب‌های اجتماعی، علم و فناوری، و همین‌طور ده‌ها و صدها شاخص دیگر که ادعا می‌شود وضعیت نامناسب آن‌ها حاصل عملکرد اصلاح‌طلبان است و صاحبان قطعی کرسی‌های مجلس یازدهم، مدعی بهبود آن‌ها هستند.
🔹 دوم، لیست جایگاه ایران در شاخص‌های بین‌المللی فساد، شادی، تجارت خارجی، آزادی اقتصادی، عملکرد محیط‌زیستی، اعتبار پاسپورت، عدالت جنسیتی، علوم و فناوری و حداقل نزدیک به یکصد شاخص دیگری که در سازمان‌های معتبر بین‌المللی سنجیده می‌شوند.
🔹 سوم، لیست نقصان‌های قانونی کشور نظیر فقدان قانون مدیریت تعارض منافع، فقدان قانون شفافیت، فقدان قانون مالیات بر درآمدهای شخصی، نقصان جدی قوانین بیمه، فقدان قانون جامع آب، نقصان‌های قانون انتخابات، نقصان‌های قانون احزاب، و مواردی دیگر از مهم‌ترین خلاءهای قانونی که سبب شده‌اند فساد و ناکارآمدی گسترش یابد.
🔹 چهارم، لیستی از مشکلات کشور در زمینه توسعه نامتوازن، نابرابری، رعایت حقوق گروه‌های مختلف مردم، نقصان‌های نظام قضایی، ناکارآمدی‌های دستگاه دولت، اصلاحات ضروری در مجلس شورای اسلامی و ... که مردم اصلاح آن‌ها به منظور بهبود وضعیت کشور را مطالبه می‌کنند.
🔹 پنجم، لیست رانت‌ها – از رانت ارز 4200 تومانی تا رانت سوخت، معافیت‌های مالیاتی، مجوزهای واردات، سهمیه‌های ورود به دانشگاه و ... – که مردم انتظار دارند در قالب اصلاحات قانونی، از میان برداشته شوند.
⭕️ نتیجه‌گیری
✅ اصلاح‌طلبان اگر از موضع کمک به تقویت نهاد انتخابات و پرثمر شدن آن به موضوع نگاه کنند، می‌توانند با ارائه لیست‌هایی از آن جنس که برشمردم، به اهداف زیر کمک کنند:
🔹 وضعیت شاخص‌های مختلف کشور در زمان تحویل مجلس به اصولگرایان در بهار سال 1399 را کاملاً روشن کنند، و هر شش ماه و یک سال، تغییر (بهبود یا بدتر شدن) وضعیت این شاخص‌ها را به مردم گزارش کرده و اصلاح‌طلبی بیرون از قدرت را دنبال کنند.
🔹 به عنوان جریان سیاسی مدعی دموکراسی، زبان مطالبات اکثریت ایرانیان شوند و خواسته‌های مردم را صریح برای صاحبان کرسی‌های مجلس روشن کنند؛ و نگذارند صاحبان آینده کرسی‌های مجلس با کلی‌گویی و واژه‌های بی‌حاصل، از زیر بار اصلاح قوانین و انجام کار درست شانه خالی نکنند.
🔹 اصلاح‌طلبان نشان دهند که خواستار نشستن بر سر کرسی مجلس به هر قیمتی نیستند و به اصلاح کاستی‌ها اهمیت می‌دهند، حتی اگر این اصلاح توسط رقبای سرسخت‌شان انجام گیرد؛ و با این کار به سوی پرثمر شدن حتی اندک انتخابات حرکت کنند.
🔹 گامی به سوی بازسازی سرمایه اجتماعی خود به عنوان حامیان اصلاحات واقعی و نه صرفاً طالبان نشستن بر کرسی‌های قدرت بردارند.
بهبود وضعیت شاخص‌هایی که لیست خواهند شد، راه‌های خیلی متفاوتی ندارد.
🔹 برندگان کرسی‌های مجلس اگر بخواهند به مطالباتی که اصلاح‌طلبان از جانب طرفداران‌شان لیست می‌کنند پاسخ دهند، کم‌وبیش باید همان راه‌هایی را بروند که اصلاح‌طلبان واقعی پیشنهاد می‌کنند.
⭕️ نکته آخر
✅ اصلاح‌طلبان اگر لیست‌های مطالبات مردم و خودشان را ارائه کنند، از موضع گروهی سیاسی که خواهان تداوم و تقویت روندهای دموکراتیک است، می‌توانند لیست کاندیداها هم داشته باشند و اعلام کنند در صورت کسب هر میزان از کرسی‌های مجلس، اهداف برآمده از لیست‌های مطالبات را پیگیری می‌کنند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید)
شبکه توسعه: @I_D_Network
پادکست سکّه: @sekke_podcast
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ من در یادداشتی با عنوان «پرشور یا/و پرثمر» نوشتم که انتخابات مجلس برای اصلاح‌طلبان تمام‌شده زیرا بر اثر رد صلاحیت‌ها کاندیداهای قابلی ندارند و اکثریت پایگاه رأی اطلاح‌طلبان در انتخابات شرکت نمی‌کنند و حتی نمی‌توانند به پرشور شدن انتخابات کمک کنند.
✅ انتخابات پرثمر برای مردم را هم این گونه معرفی کردم: انتخاباتی که روند فساد، تورم، بیکاری، رکود، تخریب محیط‌زیست و ... را متوقف کرده و بر گستره و عمق حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، رعایت آزادی‌های قانونی، امید به آینده و ... بیفزاید.
✅ انتهای آن یادداشت اما نوشتم که برای پرثمر کردن انتخاباتی که در آن هیچ بختی برای پیروزی ندارند، «#اصلاح‌طلبان_لیست_بدهند.» سؤال این است که چگونه؟
⭕️ اصلاح‌طلبان چگونه لیست بدهند؟
✅ «لیست» فقط فهرست تعدادی کاندیدا نیست. لیست‌های دیگر هم هست که اصلاح‌طلبان می‌توانند برای تقویت نهاد انتخابات و پرثمر شدن آن ارائه کنند. به یاد داشته باشید که یک جناح، سلیقه یا بخشی از قدرت مدعی است که همه بدبختی‌های کشور ناشی از حضور اصلاح‌طلبان و اعتدالی‌ها در مجلس و دولت است و آن‌ها قادرند با کنش جهادی و انقلابی، مشکلات را حل کنند.
🔹 اول، لیست شاخص‌های کلیدی کشور، شامل شاخص‌های تورم، رکود، بیکاری، بنگاه‌های مشکل‌دار، فساد، تراز تجاری، شاخص‌های وضعیت بانک‌ها، نرخ رشد نقدینگی، بودجه، آسیب‌های اجتماعی، علم و فناوری، و همین‌طور ده‌ها و صدها شاخص دیگر که ادعا می‌شود وضعیت نامناسب آن‌ها حاصل عملکرد اصلاح‌طلبان است و صاحبان قطعی کرسی‌های مجلس یازدهم، مدعی بهبود آن‌ها هستند.
🔹 دوم، لیست جایگاه ایران در شاخص‌های بین‌المللی فساد، شادی، تجارت خارجی، آزادی اقتصادی، عملکرد محیط‌زیستی، اعتبار پاسپورت، عدالت جنسیتی، علوم و فناوری و حداقل نزدیک به یکصد شاخص دیگری که در سازمان‌های معتبر بین‌المللی سنجیده می‌شوند.
🔹 سوم، لیست نقصان‌های قانونی کشور نظیر فقدان قانون مدیریت تعارض منافع، فقدان قانون شفافیت، فقدان قانون مالیات بر درآمدهای شخصی، نقصان جدی قوانین بیمه، فقدان قانون جامع آب، نقصان‌های قانون انتخابات، نقصان‌های قانون احزاب، و مواردی دیگر از مهم‌ترین خلاءهای قانونی که سبب شده‌اند فساد و ناکارآمدی گسترش یابد.
🔹 چهارم، لیستی از مشکلات کشور در زمینه توسعه نامتوازن، نابرابری، رعایت حقوق گروه‌های مختلف مردم، نقصان‌های نظام قضایی، ناکارآمدی‌های دستگاه دولت، اصلاحات ضروری در مجلس شورای اسلامی و ... که مردم اصلاح آن‌ها به منظور بهبود وضعیت کشور را مطالبه می‌کنند.
🔹 پنجم، لیست رانت‌ها – از رانت ارز 4200 تومانی تا رانت سوخت، معافیت‌های مالیاتی، مجوزهای واردات، سهمیه‌های ورود به دانشگاه و ... – که مردم انتظار دارند در قالب اصلاحات قانونی، از میان برداشته شوند.
⭕️ نتیجه‌گیری
✅ اصلاح‌طلبان اگر از موضع کمک به تقویت نهاد انتخابات و پرثمر شدن آن به موضوع نگاه کنند، می‌توانند با ارائه لیست‌هایی از آن جنس که برشمردم، به اهداف زیر کمک کنند:
🔹 وضعیت شاخص‌های مختلف کشور در زمان تحویل مجلس به اصولگرایان در بهار سال 1399 را کاملاً روشن کنند، و هر شش ماه و یک سال، تغییر (بهبود یا بدتر شدن) وضعیت این شاخص‌ها را به مردم گزارش کرده و اصلاح‌طلبی بیرون از قدرت را دنبال کنند.
🔹 به عنوان جریان سیاسی مدعی دموکراسی، زبان مطالبات اکثریت ایرانیان شوند و خواسته‌های مردم را صریح برای صاحبان کرسی‌های مجلس روشن کنند؛ و نگذارند صاحبان آینده کرسی‌های مجلس با کلی‌گویی و واژه‌های بی‌حاصل، از زیر بار اصلاح قوانین و انجام کار درست شانه خالی نکنند.
🔹 اصلاح‌طلبان نشان دهند که خواستار نشستن بر سر کرسی مجلس به هر قیمتی نیستند و به اصلاح کاستی‌ها اهمیت می‌دهند، حتی اگر این اصلاح توسط رقبای سرسخت‌شان انجام گیرد؛ و با این کار به سوی پرثمر شدن حتی اندک انتخابات حرکت کنند.
🔹 گامی به سوی بازسازی سرمایه اجتماعی خود به عنوان حامیان اصلاحات واقعی و نه صرفاً طالبان نشستن بر کرسی‌های قدرت بردارند.
بهبود وضعیت شاخص‌هایی که لیست خواهند شد، راه‌های خیلی متفاوتی ندارد.
🔹 برندگان کرسی‌های مجلس اگر بخواهند به مطالباتی که اصلاح‌طلبان از جانب طرفداران‌شان لیست می‌کنند پاسخ دهند، کم‌وبیش باید همان راه‌هایی را بروند که اصلاح‌طلبان واقعی پیشنهاد می‌کنند.
⭕️ نکته آخر
✅ اصلاح‌طلبان اگر لیست‌های مطالبات مردم و خودشان را ارائه کنند، از موضع گروهی سیاسی که خواهان تداوم و تقویت روندهای دموکراتیک است، می‌توانند لیست کاندیداها هم داشته باشند و اعلام کنند در صورت کسب هر میزان از کرسی‌های مجلس، اهداف برآمده از لیست‌های مطالبات را پیگیری می‌کنند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید)
شبکه توسعه: @I_D_Network
پادکست سکّه: @sekke_podcast
👍1
@sokhanranihaa - محمد فاضلی - اقتصاد ایران - کانال سخنرانی ها
@sokhanranihaa
فروتنانه با مردم سخن بگویید
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ سال هزار و سیصد و نود و هفت، بیش از یک و نیم ساعت در برنامه خط قرمز درباره شرایط کشور مصاحبه کردم.
✅ خلاصه‌ای شش دقیقه‌ای از این مصاحبه تهیه شده است (نمی‌دانم توسط چه کسی) که در کانال سخنرانی‌ها منتشر شده است.
✅ اصل مصاحبه هم در سایت برنامه خط قرمز و آپارات موجود است.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید)
📡 دغدغه ایران: @fazeli_mohammad
📡 شبکه توسعه : @I_D_Network
📡 پادکست سکه (اقتصاد و توسعه) : @sekke_podcast
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ سال هزار و سیصد و نود و هفت، بیش از یک و نیم ساعت در برنامه خط قرمز درباره شرایط کشور مصاحبه کردم.
✅ خلاصه‌ای شش دقیقه‌ای از این مصاحبه تهیه شده است (نمی‌دانم توسط چه کسی) که در کانال سخنرانی‌ها منتشر شده است.
✅ اصل مصاحبه هم در سایت برنامه خط قرمز و آپارات موجود است.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید)
📡 دغدغه ایران: @fazeli_mohammad
📡 شبکه توسعه : @I_D_Network
📡 پادکست سکه (اقتصاد و توسعه) : @sekke_podcast
4_5895339313842882456.mp4
33.7 MB
فیلمی درباره فاجعه، انسان و امید
محمد فاضلی
🔹 فیلم درخت گردو، ساخته محمدحسین مهدویان، فاجعه‌ای در تاریخ ایران را روایت می‌کند: بمباران شیمیایی سردشت.
🔹 #درخت_گردو فیلم مهم، خوب و خبرسازی است.
🔷 میهمان برنامه اینترنتی #نقد_نو بودم و به همراه #میلاد_دخانچی و #کورش_علیانی به تحلیل این فیلم پرداختیم.
🔷 برنامه اینترنتی «نقد نو» همزمان با برگزاری سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، توسط سارمدیا منتشر می‌شود.
🔹 #نقد_نو می‌کوشد نگاه متفاوت و چندجانبه به فیلم‌های جشنواره فجر داشته باشد. این اپیزود یازدهم #نقد_نو است.
⭕️ دانلود اپیزود یازده، با کیفیت دلخواه:
www.aparat.com/v/y5YaC
🔹 #نقد_نو را در سارمدیا دنبال کنید:
@saarmedia_ir
#جشنواره_فیلم_فجر
#نقد_نو
کانال #دغدغه_ایران :
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی
🔹 فیلم درخت گردو، ساخته محمدحسین مهدویان، فاجعه‌ای در تاریخ ایران را روایت می‌کند: بمباران شیمیایی سردشت.
🔹 #درخت_گردو فیلم مهم، خوب و خبرسازی است.
🔷 میهمان برنامه اینترنتی #نقد_نو بودم و به همراه #میلاد_دخانچی و #کورش_علیانی به تحلیل این فیلم پرداختیم.
🔷 برنامه اینترنتی «نقد نو» همزمان با برگزاری سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، توسط سارمدیا منتشر می‌شود.
🔹 #نقد_نو می‌کوشد نگاه متفاوت و چندجانبه به فیلم‌های جشنواره فجر داشته باشد. این اپیزود یازدهم #نقد_نو است.
⭕️ دانلود اپیزود یازده، با کیفیت دلخواه:
www.aparat.com/v/y5YaC
🔹 #نقد_نو را در سارمدیا دنبال کنید:
@saarmedia_ir
#جشنواره_فیلم_فجر
#نقد_نو
کانال #دغدغه_ایران :
@fazeli_mohammad
Forwarded from اتچ بات
سیاست، شفافیت و شرافت
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: دو دقیقه
✅ استیضاح دونالد ترامپ چند روز در جریان بود. سناتور میت رامنی از ایالت یوتا – نامزد ریاست جمهوری جمهوری‌خواهان در سال 2012 در رقابت با باراک اوباما که نشان‌دهنده جایگاه حزبی او نیز هست – به عنوان تنها جمهوری‌خواه سنا، به استیضاح ترامپ - هم‌حزبی خود - رأی مثبت داده است.
✅ متن سخنان او را ترجمه کرده‌ام. ابتدا سخنان او که در فیلم پیوست هم می‌توانید مشاهده کنید (به ترتیب زیرنویس‌های فیلم)، و بعد چند نکته صرفاً بر مبنای همین فیلم و گفته‌ها، بدون آشنایی با گذشته و شخصیت میت رامنی.
متن سخنان میت رامنی
به فساد کشیدن انتخابات برای نگه داشتن خود در سمت (ریاست جمهوری)،
شاید توهین‌آمیزترین و مخرب‌ترین تخطی از سوگند (ریاست جمهوری) است که من می‌توانم تصور کنم.
اگر شواهد ارائه‌شده را نادیده می‌گرفتم،
و به خاطر جانبداری حزبی، آن‌چه را بدان باور دارم، سوگندم و آن‌چه را قانون اساسی از من طلب می‌کند نادیده بگیرم،
بیم آن دارم که در معرض نقد شدید تاریخ،
و سانسور وجدانم قرار بگیرم.
رأی من احتمالاً در اقلیت سنا قرار می‌گیرد.
اما صرف‌نظر از همه این‌ها
من با رأی خود، به فرزندانم و فرزندان آن‌ها می‌گویم
من به وظیفه‌ام با حداکثر آن‌چه در توان داشتم، عمل کردم.
باور دارم که کشورم این کار را از من انتظار داشت.
برای نسل‌های بعدی آمریکایی‌هایی که به مستندات این دادگاه می‌نگرند.
این فقط نامی میان بسیاری نام‌هاست – نه بیشتر، نه کمتر،
آن‌ها فقط می‌گویند که من در بین سناتورهایی بودم
که نشان دادند آن‌چه رئیس‌جمهور (ترامپ) انجام داد، اشتباه بود، به شدت اشتباه.
چند نکته
🔹اول، یک سیاستمدار خوب که برای شنونده احترام قائل است، حتما از روی نوشته‌ای می‌خواند و سخن می‌گوید که به خوبی و با دقت تدوین شده و در نهایت اختصار پیام‌اش را منتقل می‌کند.
🔹دوم، وقتی نظام سیاسی شفاف باشد، مقام سیاسی ارشد با وضوح و در مقابل رسانه‌ها محاکمه می‌شود و حتی یک هم‌حزبی هم می‌تواند به استیضاح او رأی مثبت بدهد.
🔹سوم، شفافیت سبب می‌شود آدم‌هایی که سطحی از وجدان اخلاقی دارند، به یقین‌هایی برای کنش سیاسی درست دست پیدا کنند و همه چیز در فضای ابهام و تیرگی باقی نماند.
🔹چهارم، سیاستمدار خوب آن‌چه را کشور، وجدان و قضاوت تاریخ از او انتظار دارد انجام می‌دهد، نه آن‌چه را که منافع‌اش حکم می‌کند.
🔹پنجم، وقتی رأی نمایندگان مجلس و هر کسی که در معرض تصمیم‌گیری است (در هر مجلس و شورایی) شفاف و برای عموم مردم آشکار باشد، سطح پاسخ‌گویی، شرافت سیاسی و عقلانیت افزایش یافته و موج‌سواری منفعت‌طلبانه سیاسی دشوار می‌شود.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
کانال پادکست سکه: @Sekke_Podcast
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⏰ زمان مطالعه: دو دقیقه
✅ استیضاح دونالد ترامپ چند روز در جریان بود. سناتور میت رامنی از ایالت یوتا – نامزد ریاست جمهوری جمهوری‌خواهان در سال 2012 در رقابت با باراک اوباما که نشان‌دهنده جایگاه حزبی او نیز هست – به عنوان تنها جمهوری‌خواه سنا، به استیضاح ترامپ - هم‌حزبی خود - رأی مثبت داده است.
✅ متن سخنان او را ترجمه کرده‌ام. ابتدا سخنان او که در فیلم پیوست هم می‌توانید مشاهده کنید (به ترتیب زیرنویس‌های فیلم)، و بعد چند نکته صرفاً بر مبنای همین فیلم و گفته‌ها، بدون آشنایی با گذشته و شخصیت میت رامنی.
متن سخنان میت رامنی
به فساد کشیدن انتخابات برای نگه داشتن خود در سمت (ریاست جمهوری)،
شاید توهین‌آمیزترین و مخرب‌ترین تخطی از سوگند (ریاست جمهوری) است که من می‌توانم تصور کنم.
اگر شواهد ارائه‌شده را نادیده می‌گرفتم،
و به خاطر جانبداری حزبی، آن‌چه را بدان باور دارم، سوگندم و آن‌چه را قانون اساسی از من طلب می‌کند نادیده بگیرم،
بیم آن دارم که در معرض نقد شدید تاریخ،
و سانسور وجدانم قرار بگیرم.
رأی من احتمالاً در اقلیت سنا قرار می‌گیرد.
اما صرف‌نظر از همه این‌ها
من با رأی خود، به فرزندانم و فرزندان آن‌ها می‌گویم
من به وظیفه‌ام با حداکثر آن‌چه در توان داشتم، عمل کردم.
باور دارم که کشورم این کار را از من انتظار داشت.
برای نسل‌های بعدی آمریکایی‌هایی که به مستندات این دادگاه می‌نگرند.
این فقط نامی میان بسیاری نام‌هاست – نه بیشتر، نه کمتر،
آن‌ها فقط می‌گویند که من در بین سناتورهایی بودم
که نشان دادند آن‌چه رئیس‌جمهور (ترامپ) انجام داد، اشتباه بود، به شدت اشتباه.
چند نکته
🔹اول، یک سیاستمدار خوب که برای شنونده احترام قائل است، حتما از روی نوشته‌ای می‌خواند و سخن می‌گوید که به خوبی و با دقت تدوین شده و در نهایت اختصار پیام‌اش را منتقل می‌کند.
🔹دوم، وقتی نظام سیاسی شفاف باشد، مقام سیاسی ارشد با وضوح و در مقابل رسانه‌ها محاکمه می‌شود و حتی یک هم‌حزبی هم می‌تواند به استیضاح او رأی مثبت بدهد.
🔹سوم، شفافیت سبب می‌شود آدم‌هایی که سطحی از وجدان اخلاقی دارند، به یقین‌هایی برای کنش سیاسی درست دست پیدا کنند و همه چیز در فضای ابهام و تیرگی باقی نماند.
🔹چهارم، سیاستمدار خوب آن‌چه را کشور، وجدان و قضاوت تاریخ از او انتظار دارد انجام می‌دهد، نه آن‌چه را که منافع‌اش حکم می‌کند.
🔹پنجم، وقتی رأی نمایندگان مجلس و هر کسی که در معرض تصمیم‌گیری است (در هر مجلس و شورایی) شفاف و برای عموم مردم آشکار باشد، سطح پاسخ‌گویی، شرافت سیاسی و عقلانیت افزایش یافته و موج‌سواری منفعت‌طلبانه سیاسی دشوار می‌شود.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
کانال پادکست سکه: @Sekke_Podcast
Telegram
attach 📎
مسأله سه‌سطحي انتخابات
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ اين متن، صرفاً برخي نکات را طرح مي‌کند؛ و فاقد هر گونه جهت‌گيري تجويزي است. مسأله‌ها را اول بايد توصيف کرد، به قصد گفت‌وگو، شايد ابهام‌ها کمتر و روشني‌ها بيشتر شود. لذا، چند سطح مسأله انتخابات را طرح مي‌کنم.
☑️⭕️ سطح اول
✅ اول، بي‌عصبي و بي‌اثري: برخي معتقدند اصلاً مسأله شرکت کردن/نکردن در انتخابات فرعي است، و اصل مسأله اين است که سيستم، بي‌عصب شده است. درست عين آدمي که اعصاب دندان نداشته باشد و دندان‌درد را احساس نکند و بنابراين سراغ دکتر هم نمي‌رود و در پي درمان نيست، سيستم هم بي‌عصب شده است.
✅ نشانه بي‌عصبي براي اين گروه آن است که چندصد نفر در اعتراضات آبانماه کشته شده‌اند، هواپيمايي هدف موشک خودي قرار گرفته و 176 نفر کشته شده‌اند، و ده‌ها نفر در تشييع جنازه سردار شهيد قاسم سليماني در کرمان کشته شده‌اند و سيستم هيچ واکنشي متناسب با بزرگي اين رخدادها نشان نمي‌دهد. بحران اقتصادي هم تعميق مي‌شود و باز هيچ نسبتي بين عزم سيستم براي حل مسأله با عمق و عظمت مسأله مشاهده نمي‌شود.
✅ اين گروه معتقدند، بي‌عصبي سيستم با مشارکت انتخاباتي حل نمي‌شود و گروهي که به احتمال بسيار قوي – قريب به يقين - کرسي‌هاي مجلس را مي‌گيرند، خود بخشي از مسأله بي‌عصب شدن سيستم هستند. مجلس قدرت تعيين‌کننده براي احياي نظام عصبي سيستم نيست.
✅ گروه ديگري معتقدند اتفاقاً مجلس تنها نهاد نظام سياسي است که اميد هست تا نظام عصبي سيستم را فعال کند و جايگاهي براي مطالبه‌گري و تقويت حساسيست سيستم به نشانه‌هاي تلخ باشد. اين گروه حداقل کارکرد مجلس را جلوگيري از به‌کلي بي‌عصب شدن و بي‌حس شدن اعضا و جوارج سيستم در مقابل رخدادهاي ناخرسند مي‌دانند.
☑️⭕️ سطح دوم
✅ دوم، گروهي معتقدند نظر به بي‌عصب شدن سيستم، و تمايل برخي در آن به مشارکت‌ناپذيري (عطف به اقدام به رد صلاحيت‌هاي گسترده)، مشارکت نکردن در انتخابات، ليست ندادن و مواجه ساختن سيستم با عواقب عدم مشارکت گسترده، راه احياي سيستم عصبي نظام سياسي است.
✅ گروه ديگري معتقدند آن گروهي که نظر به عدم مشارکت انتخاباتي از طريق ليست و برخورد فعالانه دارند، هيچ تصويري از فرداي عدم مشارکت و پذيرش مسئوليت عدم مشارکت ندارند. اين گروه دوم معتقدند اتفاقاً بايد در همين شرايط نيز مشارکت کرد، اما مشارکتي فعالانه که دو نمونه از طرح‌هاي پيشنهادي به شرح زير است.
🔹 طرح اول. دادن ليستي از مطالبات، برنامه‌ها، شاخص‌ها و تلاش براي سنجش‌پذير کردن کنش‌هاي نظام سياسي، مجلس و هر جناحي که قدرت سياسي را در اختيار مي‌گيرد.
🔹طرح دوم. يک، مشخص کردن برنامه‌هاي اصلاح‌طلبان براي پيگيري در مجلس؛ دو، فراخوان کردن نامزدهاي تأييد صلاحيت شده و گزينش شماري از آن‌ها که حاضرند برنامه‌هاي اصلاح‌طلبان را بپذيرند و به منشور اخلاقي و سياسي اصلاح‌طلبان اعلام وفاداري کنند و تعهد دهند، و ارائه ليست همزمان برنامه‌ها و نامزدهاي متعهدشده به برنامه‌ها و اهداف.
✅ اين گروه تصور مي‌کنند به اين ترتيب هم مطالبات اصلاح‌طلبانه را اعلام کرده‌اند، هم حذف شدن چهره‌هاي تشکيلاتي اصلاح‌طلب از طريق رد صلاحيت را نشان داده‌اند، هم فهرست جديدي ساخته‌اند که داوطلبانه راه اصلاح‌طلبي را برگزيده‌اند، و هم در فرايندي دموکراتيک به فهرست نامزدها رسيده‌اند؛ و در صورت شکست – که بسيار محتمل است – خود را در صحنه سياست حفظ کرده و مطالبات‌شان را نيز طرح کرده‌اند.
☑️⭕️ سطح سوم
✅ شواهد نشان مي‌دهد مجلس يازدهم قطعاً مجلسي اصولگراست که اصلاح‌طلبان در آن اقليت محض خواهند بود. اگر اين تحليل درست باشد، اصلاح‌طلبان و کليت اصلاح‌گران ايراني، براي بهبود وضعيت کشور، خواه بدون مشارکت انتخاباتي و بيرون از مجلس، يا با اقليتي از نمايندگاني که در مجلس خواهند داشت، چگونه اهداف اصلاحي را دنبال خواهند کرد؟
☑️⭕️ سؤالِ نتيجه‌گيري
✅ آيا اصلاح‌طلبان، اصلاح‌گران و اکثريت جامعه ايراني، به اندازه کافي درباره همه اين رويکردها و سؤالات انديشيده است؟ آيا در شرايط پرابهام فعلي، بدون انديشيدن و گفت‌وگو درباره اين‌ها و احساس مسئوليت‌پذيري درباره هر گزينه‌اي که در پيش گرفته شود، مي‌توان به فردايي بهتر براي ايران و ايرانيان اميدوار بود؟
✅ آيا ما به راحتي از کنار همه اين ابهام‌ها، سؤالات و دوراهي‌هاي سخت عبور مي‌کنيم؟ آيا مسئوليت تاريخي خود در قبال هر گزينه و عمل‌مان را مي‌پذيريم؟
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ اين متن، صرفاً برخي نکات را طرح مي‌کند؛ و فاقد هر گونه جهت‌گيري تجويزي است. مسأله‌ها را اول بايد توصيف کرد، به قصد گفت‌وگو، شايد ابهام‌ها کمتر و روشني‌ها بيشتر شود. لذا، چند سطح مسأله انتخابات را طرح مي‌کنم.
☑️⭕️ سطح اول
✅ اول، بي‌عصبي و بي‌اثري: برخي معتقدند اصلاً مسأله شرکت کردن/نکردن در انتخابات فرعي است، و اصل مسأله اين است که سيستم، بي‌عصب شده است. درست عين آدمي که اعصاب دندان نداشته باشد و دندان‌درد را احساس نکند و بنابراين سراغ دکتر هم نمي‌رود و در پي درمان نيست، سيستم هم بي‌عصب شده است.
✅ نشانه بي‌عصبي براي اين گروه آن است که چندصد نفر در اعتراضات آبانماه کشته شده‌اند، هواپيمايي هدف موشک خودي قرار گرفته و 176 نفر کشته شده‌اند، و ده‌ها نفر در تشييع جنازه سردار شهيد قاسم سليماني در کرمان کشته شده‌اند و سيستم هيچ واکنشي متناسب با بزرگي اين رخدادها نشان نمي‌دهد. بحران اقتصادي هم تعميق مي‌شود و باز هيچ نسبتي بين عزم سيستم براي حل مسأله با عمق و عظمت مسأله مشاهده نمي‌شود.
✅ اين گروه معتقدند، بي‌عصبي سيستم با مشارکت انتخاباتي حل نمي‌شود و گروهي که به احتمال بسيار قوي – قريب به يقين - کرسي‌هاي مجلس را مي‌گيرند، خود بخشي از مسأله بي‌عصب شدن سيستم هستند. مجلس قدرت تعيين‌کننده براي احياي نظام عصبي سيستم نيست.
✅ گروه ديگري معتقدند اتفاقاً مجلس تنها نهاد نظام سياسي است که اميد هست تا نظام عصبي سيستم را فعال کند و جايگاهي براي مطالبه‌گري و تقويت حساسيست سيستم به نشانه‌هاي تلخ باشد. اين گروه حداقل کارکرد مجلس را جلوگيري از به‌کلي بي‌عصب شدن و بي‌حس شدن اعضا و جوارج سيستم در مقابل رخدادهاي ناخرسند مي‌دانند.
☑️⭕️ سطح دوم
✅ دوم، گروهي معتقدند نظر به بي‌عصب شدن سيستم، و تمايل برخي در آن به مشارکت‌ناپذيري (عطف به اقدام به رد صلاحيت‌هاي گسترده)، مشارکت نکردن در انتخابات، ليست ندادن و مواجه ساختن سيستم با عواقب عدم مشارکت گسترده، راه احياي سيستم عصبي نظام سياسي است.
✅ گروه ديگري معتقدند آن گروهي که نظر به عدم مشارکت انتخاباتي از طريق ليست و برخورد فعالانه دارند، هيچ تصويري از فرداي عدم مشارکت و پذيرش مسئوليت عدم مشارکت ندارند. اين گروه دوم معتقدند اتفاقاً بايد در همين شرايط نيز مشارکت کرد، اما مشارکتي فعالانه که دو نمونه از طرح‌هاي پيشنهادي به شرح زير است.
🔹 طرح اول. دادن ليستي از مطالبات، برنامه‌ها، شاخص‌ها و تلاش براي سنجش‌پذير کردن کنش‌هاي نظام سياسي، مجلس و هر جناحي که قدرت سياسي را در اختيار مي‌گيرد.
🔹طرح دوم. يک، مشخص کردن برنامه‌هاي اصلاح‌طلبان براي پيگيري در مجلس؛ دو، فراخوان کردن نامزدهاي تأييد صلاحيت شده و گزينش شماري از آن‌ها که حاضرند برنامه‌هاي اصلاح‌طلبان را بپذيرند و به منشور اخلاقي و سياسي اصلاح‌طلبان اعلام وفاداري کنند و تعهد دهند، و ارائه ليست همزمان برنامه‌ها و نامزدهاي متعهدشده به برنامه‌ها و اهداف.
✅ اين گروه تصور مي‌کنند به اين ترتيب هم مطالبات اصلاح‌طلبانه را اعلام کرده‌اند، هم حذف شدن چهره‌هاي تشکيلاتي اصلاح‌طلب از طريق رد صلاحيت را نشان داده‌اند، هم فهرست جديدي ساخته‌اند که داوطلبانه راه اصلاح‌طلبي را برگزيده‌اند، و هم در فرايندي دموکراتيک به فهرست نامزدها رسيده‌اند؛ و در صورت شکست – که بسيار محتمل است – خود را در صحنه سياست حفظ کرده و مطالبات‌شان را نيز طرح کرده‌اند.
☑️⭕️ سطح سوم
✅ شواهد نشان مي‌دهد مجلس يازدهم قطعاً مجلسي اصولگراست که اصلاح‌طلبان در آن اقليت محض خواهند بود. اگر اين تحليل درست باشد، اصلاح‌طلبان و کليت اصلاح‌گران ايراني، براي بهبود وضعيت کشور، خواه بدون مشارکت انتخاباتي و بيرون از مجلس، يا با اقليتي از نمايندگاني که در مجلس خواهند داشت، چگونه اهداف اصلاحي را دنبال خواهند کرد؟
☑️⭕️ سؤالِ نتيجه‌گيري
✅ آيا اصلاح‌طلبان، اصلاح‌گران و اکثريت جامعه ايراني، به اندازه کافي درباره همه اين رويکردها و سؤالات انديشيده است؟ آيا در شرايط پرابهام فعلي، بدون انديشيدن و گفت‌وگو درباره اين‌ها و احساس مسئوليت‌پذيري درباره هر گزينه‌اي که در پيش گرفته شود، مي‌توان به فردايي بهتر براي ايران و ايرانيان اميدوار بود؟
✅ آيا ما به راحتي از کنار همه اين ابهام‌ها، سؤالات و دوراهي‌هاي سخت عبور مي‌کنيم؟ آيا مسئوليت تاريخي خود در قبال هر گزينه و عمل‌مان را مي‌پذيريم؟
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
ابراهيم «خروج» نکرد
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ جمعه هيجده بهمن هزار و سيصد و نود و هشت، در جشنواره سي‌وهشتم فيلم فجر، فيلم «خروج» اثر ابراهيم حاتمي‌کيا را ديدم، اما قبل از نوشتن درباره «خروج»، بگذاريد نقبي بزنم به شش سال قبل، وقتي جلسه سخنراني ايمانوئل والرشتاين (2019-1930)، جامعه‌شناس بزرگ آمريکايي (مؤلف بيش از سي کتاب) در مرکز بررسي‌هاي استراتژيک رياست جمهوري تمام شد.
✅ پرسش و پاسخ با والرشتاين تمام شد و احساس‌ام اين بود که اين مرد بزرگ انديشه بايد حرف‌هاي پيچيده‌تر و مهم‌تري مي‌زد و به يکي از حاضران چيزي نزديک به اين گفتم: حرف‌هايش ساده نبود؟ پاسخ داد، حرف آدم‌هايي مثل والرشتاين اول به نظرت ساده مي‌رسد، مدت‌ها مي‌گذرد و در جريان رخدادها درمي‌يابي که چه حرف‌هاي مهمي گفت و به عمق‌شان پي مي‌بري. سه سال طول کشيد تا معناي گفتار ظاهراً ساده والرشتاين را دريابم.
✅ برداشت اولم از «#خروج» سادگي و دور بودن از سابقه درخشان فيلم‌سازي #حاتمي‌کيا بود. من او را با #روبان_قرمز، #ارتفاع_پست و #آژانس_شيشه‌اي مي‌شناختم. گويي او از سنت خودش خروج کرده و فيلمي دم‌دستي ساخته بود. ساده و دور از سنت حاتمي‌کيا به نظر مي‌رسيد، اما دو روز است روايت به‌ظاهر ساده‌اش دست از سرم برنمي‌دارد.
✅ ابراهيم حاتمي‌کيا به اندازه اخلاق گاه تندش به هنگام مواجهه با خبرنگارها و منتقدان – که کاش تند نبود - در هشدار دادن به قدرت هم تند است، خواه گوينده‌اش حاج کاظم آژانس باشد يا «رحمت بخشي» در فيلم خروج.
✅ قصد ندارم درباره نمادسازي‌هاي فيلم «خروج» بنويسم. «خروج» عين حرف‌هاي والرشتاين مي‌ماند، مدتي زمان مي‌خواهد – شايد تا وقتي ديگر که فضا براي گفتن و نوشتن درباره‌اش حتي براي خود ابراهيم حاتمي‌کيا مساعدتر باشد - تا نمادهايي که حاتمي‌کيا کنار هم رديف کرده، آشکار و معنادار شوند. فکر مي‌کنم او دقيقاً به همين دليل در کنفرانس خبري بعد از نمايش فيلم، استوار مي‌گفت به اندازه همه ديگر فيلم‌هايش درباره «خروج» فکر کرده و آن‌را دوست دارد.
✅ حاتمي‌کيا فيلم را با حمایت #سازمان_هنري_و_رسانه‌اي_اوج ساخته است، و اين سازمان به جريان خاص اصولگراي وابسته به يک نهاد نظامي تعلق دارد، اما #خروج_سفارشي_نيست و اين خود حاتمي‌کياست که فيلم ساخته است.
✅ تصور مي‌کنم حاتمي‌کيا سخت کوشيده روايت تصويري جامعه‌اي صبور، ناراضي، کم‌اعتماد و معترض را در خروج به تصوير بکشد. حاتمي‌کيا اين بار صريح و دوباره با قدرت حرف زده است، همان گونه که قبلاً هم چنين کرده بود.
✅ ابراهيم حاتمي‌کيا اين بار بيشتر نقش «#کنشگر_مرزي» را ايفا مي‌کند. کنشگري که در بين گفتمان خودي‌هاي قدرت جايي دارد، اما تسخير نشده است؛ و رو در رو با قدرت، از جانب مردم و براي ايشان سخن مي‌گويد. او اين بار مردم را کف جاده به تصوير کشيده است.
✅ ابراهيم خروج نکرده، سفارشي هم نساخته؛ ولي «خروج»اش را جدي بگيريد، دیدنی است.
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
📡 پادکست سکه (رسانه اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ جمعه هيجده بهمن هزار و سيصد و نود و هشت، در جشنواره سي‌وهشتم فيلم فجر، فيلم «خروج» اثر ابراهيم حاتمي‌کيا را ديدم، اما قبل از نوشتن درباره «خروج»، بگذاريد نقبي بزنم به شش سال قبل، وقتي جلسه سخنراني ايمانوئل والرشتاين (2019-1930)، جامعه‌شناس بزرگ آمريکايي (مؤلف بيش از سي کتاب) در مرکز بررسي‌هاي استراتژيک رياست جمهوري تمام شد.
✅ پرسش و پاسخ با والرشتاين تمام شد و احساس‌ام اين بود که اين مرد بزرگ انديشه بايد حرف‌هاي پيچيده‌تر و مهم‌تري مي‌زد و به يکي از حاضران چيزي نزديک به اين گفتم: حرف‌هايش ساده نبود؟ پاسخ داد، حرف آدم‌هايي مثل والرشتاين اول به نظرت ساده مي‌رسد، مدت‌ها مي‌گذرد و در جريان رخدادها درمي‌يابي که چه حرف‌هاي مهمي گفت و به عمق‌شان پي مي‌بري. سه سال طول کشيد تا معناي گفتار ظاهراً ساده والرشتاين را دريابم.
✅ برداشت اولم از «#خروج» سادگي و دور بودن از سابقه درخشان فيلم‌سازي #حاتمي‌کيا بود. من او را با #روبان_قرمز، #ارتفاع_پست و #آژانس_شيشه‌اي مي‌شناختم. گويي او از سنت خودش خروج کرده و فيلمي دم‌دستي ساخته بود. ساده و دور از سنت حاتمي‌کيا به نظر مي‌رسيد، اما دو روز است روايت به‌ظاهر ساده‌اش دست از سرم برنمي‌دارد.
✅ ابراهيم حاتمي‌کيا به اندازه اخلاق گاه تندش به هنگام مواجهه با خبرنگارها و منتقدان – که کاش تند نبود - در هشدار دادن به قدرت هم تند است، خواه گوينده‌اش حاج کاظم آژانس باشد يا «رحمت بخشي» در فيلم خروج.
✅ قصد ندارم درباره نمادسازي‌هاي فيلم «خروج» بنويسم. «خروج» عين حرف‌هاي والرشتاين مي‌ماند، مدتي زمان مي‌خواهد – شايد تا وقتي ديگر که فضا براي گفتن و نوشتن درباره‌اش حتي براي خود ابراهيم حاتمي‌کيا مساعدتر باشد - تا نمادهايي که حاتمي‌کيا کنار هم رديف کرده، آشکار و معنادار شوند. فکر مي‌کنم او دقيقاً به همين دليل در کنفرانس خبري بعد از نمايش فيلم، استوار مي‌گفت به اندازه همه ديگر فيلم‌هايش درباره «خروج» فکر کرده و آن‌را دوست دارد.
✅ حاتمي‌کيا فيلم را با حمایت #سازمان_هنري_و_رسانه‌اي_اوج ساخته است، و اين سازمان به جريان خاص اصولگراي وابسته به يک نهاد نظامي تعلق دارد، اما #خروج_سفارشي_نيست و اين خود حاتمي‌کياست که فيلم ساخته است.
✅ تصور مي‌کنم حاتمي‌کيا سخت کوشيده روايت تصويري جامعه‌اي صبور، ناراضي، کم‌اعتماد و معترض را در خروج به تصوير بکشد. حاتمي‌کيا اين بار صريح و دوباره با قدرت حرف زده است، همان گونه که قبلاً هم چنين کرده بود.
✅ ابراهيم حاتمي‌کيا اين بار بيشتر نقش «#کنشگر_مرزي» را ايفا مي‌کند. کنشگري که در بين گفتمان خودي‌هاي قدرت جايي دارد، اما تسخير نشده است؛ و رو در رو با قدرت، از جانب مردم و براي ايشان سخن مي‌گويد. او اين بار مردم را کف جاده به تصوير کشيده است.
✅ ابراهيم خروج نکرده، سفارشي هم نساخته؛ ولي «خروج»اش را جدي بگيريد، دیدنی است.
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
📡 پادکست سکه (رسانه اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
عصر کلی‌گویی پایان یافته است
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ اندیشکده آمریکایی بروکینگز در نوامبر 2015 گزارشی با عنوان «هشت مسأله بزرگ که نامزدهای انتخابات 2016 باید به آن‌ها بپردازند» منتشر کرد. این گزارش 63 صفحه‌ای برای نخبگان و هر خواننده‌ای مشخص می‌کند که جامعه آمریکا چه مشکلاتی دارد و نامزدها باید به چه موضوعاتی بپردازند. اولین پاراگراف مقدمه این گزارش می‌نویسد:
✅ «... نومیده کننده است که ببینیم که نامزدها یکدیگر را لجن مال می‌کنند. اما مهم‌تر آن است که نامزدها اصلی‌ترین مسائلی را که ملت با آن مواجه است مشخص کرده و اگر انتخاب شوند چگونه به این مسائل می‌پردازند. ... اما موضع نامزدها درباره مسائل اصلی و مسائلی که ایشان تأکید کردن بر آن‌ها را انتخاب می‌کنند، باید سهم به سزایی در تصمیم رأی‌دهندگان داشته باشد.»
✅ عنوان هشت فصل گزارش بروکینگز به شرح زیر است که می‌توان مسائل را نیز از روی عنوان فصل‌ها تشخیص داد. بروکینگز درباره هر کدام از این مسائل نیز چند صفحه متن دقیق نوشته و ابعاد مسأله را مشخص کرده است.
🔹رشد اقتصادی
🔹مسائل اصلی مالیاتی در 2016
🔹چرا باید بدهی فدرال اولویت اصلی نامزدهای 2016 باشد
🔹مسائل سیاست سلامت و انتخابات ریاست جمهوری 2016
🔹راهبرد دفاعی ایالات متحده و بودجه دفاعی
🔹اجتناب از یک بحران مالی دیگر
🔹دستورکاری برای کاهش فقر و افزایش فرصت‌ها
🔹آن‌چه نامزدها باید درباره زیرساخت بدانند: مسائل و گزینه‌ها
✅ وقت آن رسیده است از نامزدهای انتخابات مجلس، و احزاب و گروه‌های حامی آن‌ها در ایران، از اصلاح‌طلبان، اعتدال‌گرایان و اصولگرایان؛ عدالت‌خواهان، دموکراسی‌خواهان یا طرفداران ارزش‌های سنتی؛ اسلام‌گراها، سکولارها یا مدعیان ولایتمداری و حکومت دینی؛ ضدفتنه‌ها، ضدنفوذها؛ مدرن‌ها، ضدمدرن‌ها؛ ساده‌زیست‌ها، تجمل‌گراها؛ و ... بپرسیم:
✅ مسائل اصلی کشور به نظر شما چیست و آن‌ها را چگونه تعریف می‌کنید؟ (عوامانه نگویید بیکاری، تورم، رکود، محیط زیست. این حد از تعریف مسأله به فهم سیاسی، تخصص و ساماندهی سیاسی نیاز ندارد.)
✅ وقت آن است که کاندیداها و حزب و گروه‌شان، اگر بعد از لجن‌مال کردن یکدیگر، وقتی برای‌شان باقی ماند، پاسخ دهند در حیطه اختیارات مجلس، برای مسائل و سوالات زیر چه رویکرد و پاسخ‌های دقیقی دارند؟
☑️ ناسازگاری الگوی توسعه کشور با شرایط کم‌آبی ایران.
☑️ وضعیت ناپایداری مالی صندوق‌های بازنشستگی.
☑️ سیاست منطقه‌ای ایران و تنش در روابط ایران و جهان. (چیزهایی فراتر از کلی‌گویی «عزت، حکمت و مصلحت» لازم است.)
☑️ برای خروج از رکود و جبران فاصله رشد اقتصادی ده سال گذشته ایران با متوسط جهان و کشورهای در حال صنعتی‌شدن چه می‌کنید؟
☑️ برای توسعه اشتغال و مدیریت بیکاری چند میلیون بیکار چه می‌کنید؟ (بیان کلیاتی نظیر توسعه بنگاه‌های کوچک و متوسط، یا اجرای سیاست‌های اشتغال‌زا به درد نمی‌خورد.)
☑️ برای کاهش شدت انرژی در کشور چه می‌کنید؟ (بیش از بیان اجرای سیاست‌های بهینه‌سازی چه چیزی برای گفتن دارید؟)
☑️ برای توسعه نامتوازن ایران و توسعه‌نیافتگی تعداد زیادی از استان‌های کشور، بالاخص در نواحی مرزی چه می‌کنید؟ (نگویید «سیاست‌های محرومیت‌زدایی در پیش می‌گیریم.»)
☑️ برای ساماندهی نظام رفاهی کشور چه می‌کنید؟ (نگویید سیاست‌های فقرزدایی در پیش می‌گیریم. این‌ها کلیات به درد نخور است.)
✅ بسیار سؤالات دیگری هم هست، اما حدس می‌زنم که دو پاسخ کلی‌گویانه در چنته دارید. گروهی خواهند گفت نقطه آغاز پرداختن به همه این پرسش‌ها دموکراسی و توسعه سیاسی است. گروهی دیگر نیز ایستادگی بر ارزش‌ها، عدالت‌خواهی، پیگیری آرمان‌های دینی، خودباوری، مقاومت و روی پای خود ایستادن را پیش می‌کشند.
✅ این‌ها همه خوب، اما کلی‌گویانه‌تر از آن هستند که به کار زندگی جماعت هشتاد میلیونی بیایند. حرف دیگری دارید؟
✅ سؤالات دیگری هم هست، وقت کردید به این‌ها هم پاسخ دهید.
⭕️ چرا و چگونه چند برابر حقوق نمایندگی را صرف هزینه‌های تبلیغات انتخاباتی می‌کنید؟
✅ حتماً برخی و از جمله، خود نامزدها می‌پرسند این سؤال به مسائلی که نمایندگان به آن‌ها می‌پردازند و سیاست‌هایی که در پیش می‌گیرند چه ارتباطی دارد؟ اما واقعیت این است که نظام تأمین مالی در عرصه سیاست عمومی، تعیین‌کننده بسیار مهمی است.
✅ نامزدهای انتخابات، از هر جناحی که هستید؛ مردم شریف ایران، هر گرایشی که دارید؛ مسئولان کل فرایند برگزاری انتخابات، هر گونه که می‌اندیشید؛ عصر کلی‌گویی پایان یافته است، شعارها به گل نشسته‌اند، انگ زدن‌ها تا به غایت کاربردشان استفاده شده‌اند؛ و همه ظرفیت‌های پوپولیسم عیان شده است؛ فکر دیگری کنید/کنیم.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه: @sekke_podcast
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ اندیشکده آمریکایی بروکینگز در نوامبر 2015 گزارشی با عنوان «هشت مسأله بزرگ که نامزدهای انتخابات 2016 باید به آن‌ها بپردازند» منتشر کرد. این گزارش 63 صفحه‌ای برای نخبگان و هر خواننده‌ای مشخص می‌کند که جامعه آمریکا چه مشکلاتی دارد و نامزدها باید به چه موضوعاتی بپردازند. اولین پاراگراف مقدمه این گزارش می‌نویسد:
✅ «... نومیده کننده است که ببینیم که نامزدها یکدیگر را لجن مال می‌کنند. اما مهم‌تر آن است که نامزدها اصلی‌ترین مسائلی را که ملت با آن مواجه است مشخص کرده و اگر انتخاب شوند چگونه به این مسائل می‌پردازند. ... اما موضع نامزدها درباره مسائل اصلی و مسائلی که ایشان تأکید کردن بر آن‌ها را انتخاب می‌کنند، باید سهم به سزایی در تصمیم رأی‌دهندگان داشته باشد.»
✅ عنوان هشت فصل گزارش بروکینگز به شرح زیر است که می‌توان مسائل را نیز از روی عنوان فصل‌ها تشخیص داد. بروکینگز درباره هر کدام از این مسائل نیز چند صفحه متن دقیق نوشته و ابعاد مسأله را مشخص کرده است.
🔹رشد اقتصادی
🔹مسائل اصلی مالیاتی در 2016
🔹چرا باید بدهی فدرال اولویت اصلی نامزدهای 2016 باشد
🔹مسائل سیاست سلامت و انتخابات ریاست جمهوری 2016
🔹راهبرد دفاعی ایالات متحده و بودجه دفاعی
🔹اجتناب از یک بحران مالی دیگر
🔹دستورکاری برای کاهش فقر و افزایش فرصت‌ها
🔹آن‌چه نامزدها باید درباره زیرساخت بدانند: مسائل و گزینه‌ها
✅ وقت آن رسیده است از نامزدهای انتخابات مجلس، و احزاب و گروه‌های حامی آن‌ها در ایران، از اصلاح‌طلبان، اعتدال‌گرایان و اصولگرایان؛ عدالت‌خواهان، دموکراسی‌خواهان یا طرفداران ارزش‌های سنتی؛ اسلام‌گراها، سکولارها یا مدعیان ولایتمداری و حکومت دینی؛ ضدفتنه‌ها، ضدنفوذها؛ مدرن‌ها، ضدمدرن‌ها؛ ساده‌زیست‌ها، تجمل‌گراها؛ و ... بپرسیم:
✅ مسائل اصلی کشور به نظر شما چیست و آن‌ها را چگونه تعریف می‌کنید؟ (عوامانه نگویید بیکاری، تورم، رکود، محیط زیست. این حد از تعریف مسأله به فهم سیاسی، تخصص و ساماندهی سیاسی نیاز ندارد.)
✅ وقت آن است که کاندیداها و حزب و گروه‌شان، اگر بعد از لجن‌مال کردن یکدیگر، وقتی برای‌شان باقی ماند، پاسخ دهند در حیطه اختیارات مجلس، برای مسائل و سوالات زیر چه رویکرد و پاسخ‌های دقیقی دارند؟
☑️ ناسازگاری الگوی توسعه کشور با شرایط کم‌آبی ایران.
☑️ وضعیت ناپایداری مالی صندوق‌های بازنشستگی.
☑️ سیاست منطقه‌ای ایران و تنش در روابط ایران و جهان. (چیزهایی فراتر از کلی‌گویی «عزت، حکمت و مصلحت» لازم است.)
☑️ برای خروج از رکود و جبران فاصله رشد اقتصادی ده سال گذشته ایران با متوسط جهان و کشورهای در حال صنعتی‌شدن چه می‌کنید؟
☑️ برای توسعه اشتغال و مدیریت بیکاری چند میلیون بیکار چه می‌کنید؟ (بیان کلیاتی نظیر توسعه بنگاه‌های کوچک و متوسط، یا اجرای سیاست‌های اشتغال‌زا به درد نمی‌خورد.)
☑️ برای کاهش شدت انرژی در کشور چه می‌کنید؟ (بیش از بیان اجرای سیاست‌های بهینه‌سازی چه چیزی برای گفتن دارید؟)
☑️ برای توسعه نامتوازن ایران و توسعه‌نیافتگی تعداد زیادی از استان‌های کشور، بالاخص در نواحی مرزی چه می‌کنید؟ (نگویید «سیاست‌های محرومیت‌زدایی در پیش می‌گیریم.»)
☑️ برای ساماندهی نظام رفاهی کشور چه می‌کنید؟ (نگویید سیاست‌های فقرزدایی در پیش می‌گیریم. این‌ها کلیات به درد نخور است.)
✅ بسیار سؤالات دیگری هم هست، اما حدس می‌زنم که دو پاسخ کلی‌گویانه در چنته دارید. گروهی خواهند گفت نقطه آغاز پرداختن به همه این پرسش‌ها دموکراسی و توسعه سیاسی است. گروهی دیگر نیز ایستادگی بر ارزش‌ها، عدالت‌خواهی، پیگیری آرمان‌های دینی، خودباوری، مقاومت و روی پای خود ایستادن را پیش می‌کشند.
✅ این‌ها همه خوب، اما کلی‌گویانه‌تر از آن هستند که به کار زندگی جماعت هشتاد میلیونی بیایند. حرف دیگری دارید؟
✅ سؤالات دیگری هم هست، وقت کردید به این‌ها هم پاسخ دهید.
⭕️ چرا و چگونه چند برابر حقوق نمایندگی را صرف هزینه‌های تبلیغات انتخاباتی می‌کنید؟
✅ حتماً برخی و از جمله، خود نامزدها می‌پرسند این سؤال به مسائلی که نمایندگان به آن‌ها می‌پردازند و سیاست‌هایی که در پیش می‌گیرند چه ارتباطی دارد؟ اما واقعیت این است که نظام تأمین مالی در عرصه سیاست عمومی، تعیین‌کننده بسیار مهمی است.
✅ نامزدهای انتخابات، از هر جناحی که هستید؛ مردم شریف ایران، هر گرایشی که دارید؛ مسئولان کل فرایند برگزاری انتخابات، هر گونه که می‌اندیشید؛ عصر کلی‌گویی پایان یافته است، شعارها به گل نشسته‌اند، انگ زدن‌ها تا به غایت کاربردشان استفاده شده‌اند؛ و همه ظرفیت‌های پوپولیسم عیان شده است؛ فکر دیگری کنید/کنیم.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه: @sekke_podcast
کاش «جشنواره سیاست فجر» داشتیم
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ اختتامیه سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر را دیشب با حسرت نگاه می‌کردم. پیش خودم می‌گفتم کاش سیاست هم محمدحسین مهدویان، اصغر فرهادی، مجید مجیدی، پیمان معادی، ترانه علیدوستی، فاطمه معتمد آریا، سعید ملکان، نرگس آبیار، طناز طباطبائی، پرویز پرستویی، حسین علیزاده، علی نصیریان، عبداله اسکندری، امیر آقایی، شهاب حسینی، ابراهیم حاتمی‌کیا، مریلا زارعی، نوید محمدزاده و ... داشت.
✅ کاش سیاست هم آدم‌هایی مثل هنرمندان سینمای ایران داشت که فکرهای جدید داشته باشند، سناریوهای جدید بنویسند، تکراری نباشند، از نگاه دوربین‌شان دنیای جدیدی تصویر کنند، نقش‌های جدید بازی کنند، نواهای نو بیافرینند و سالی یک بار جامعه را به فکر کردن، جوشش و جنبش فرابخوانند و از تکرار و خمودی برهانند و گاه به وجد بیاورند یا بگریانند.
✅ کاش «جشنواره سیاست فجر» هم داشتیم. فکر کنید سالی یک بار همه احزاب و گروه‌های سیاسی، عین گروه‌هایی که فیلم ساخته‌اند، روی صحنه می‌آمدند و مردم کارشان را می‌دیدند، برنامه‌های نقد آزادانه برگزار می‌شد و یکی مثل مسعود فراستی بود که دائم به جان سیاستمداران می‌افتاد و می‌گفت در نیامده است.
✅ فکر کنید مردم آزاد بودند عین تماشاچی‌های سینما، برای برخی سیاست‌ها هورا بکشند و دست بزنند؛ و برخی را ممتد هو کنند.
✅ فکر کنید بعد از ارائه برنامه‌های هر گروه سیاسی و کارنامه یک ساله‌اش، مجبور می‌شدند به سالن کنفرانس مطبوعاتی بروند، بلااستثنا، و جلوی دوربین و میکروفون خبرنگارها بنشینند و منتقدان سیر تا پیاز برنامه و عملکردشان را نقد کنند؛ و یکی هم پیدا شود بگوید «این چه نقش مزخرفی است که بازی می‌کنی؟» یا «این چه طرز کارگردانی سیاست است؟»
✅ فکر کنید قرار می‌شد نقش اول زن و نقش مکمل زن انتخاب کنند. آن وقت قشنگ به رخ همه کشیده می‌شد که پس زنان در سیاست چرا به اندازه کافی نیستند. زن نقش اول درست و درمان چرا نداریم؟ و یکی می‌پرسید مگر مردها چه گلی به عرصه سیاست زده‌اند که زن‌ها را روی صحنه سیاست راه نمی‌دهند؟
✅ فکر کنید قرار می‌شد بهترین برنامه (همان فیلمنامه) را انتخاب کنند. چه حالی می‌داد اگر مردم هو می‌کردند و می‌گفتند امسال هیچ فیلمنامه سیاسی (هیچ برنامه) به درد بخوری نبوده و همه فیلمنامه‌ها مردود می‌شدند.
✅ خیال کنید چه صحنه‌ای می‌شد وقتی قرار بود جایزه «نگاه نو» به احزاب، گروه‌ها و اشخاص سیاسی بدهند؛ و بعد داوران و مردم زل زل به هم نگاه می‌کردند و می‌پرسیدند «نگاه نو؟؟» و بعد یک دفعه سالن از صدای خنده می‌ترکید و بعد همه از این که هیچ نگاه نویی روی صحنه سیاست ندیده‌اند، حال‌شان بد می‌شد.
✅ خیال کنید، جایزه بهترین گریم را بدهند به آن حزب و گروه سیاسی که فریبکارانه‌تر از همه چهره شخصیت‌های خودش را بزک کرده و گنجشک را جای قناری فروخته است.
✅ خیال کنید قرار می‌شد جایزه بهترین موسیقی را بدهند، آن جریان و اندیشه سیاسی که ملودی شادی و زیبایی را به گوش مردم رسانده است جایزه بگیرد، و مردم هو کنند آن اندیشه و جریانی را که ملودی مرگ به زندگی می‌پاشد.
✅ خیال کنید درباره سیاستمدارانی که برنامه‌شان افق‌های نو به روی بیننده می‌گشایند و آن‌ها که دائم حرف‌های تکراری می‌زنند و بیننده همین که در سالن سینمای سیاست می‌نشیند، لحظه لحظه فیلم را تکراری و قابل پیش‌بینی احساس می‌کند، و غصه‌اش می‌گیرد از عاقبت و آخر کار تکراری و ملال‌آور.
✅ کاش سیاست هم مجبور می‌شد سالی یک بار روی صحنه همه لیاقت و توانش را به نمایش بگذارد تا مردم درباره‌اش قضاوت کنند. کاش سیاست اسلحه، قدرت، دستبند و زندان نداشت تا عین سینما فقط با خلاقیت، فکر، عاطفه و زیبایی بخواهد مردم را قانع کند.
✅ کاش سیاست هم عین سینما باید نگران فروش گیشه بود تا نگران عملکردش باشد، و اگر بد بود، نفروشد و تهیه‌کننده‌اش ورشکست شود و برود پی کارش، دست از سر مردم بردارد.
✅ کاش سیاست هم عین سینما بود که وقتی کارگردان و هنرپیشه حرف زشت می‌زنند و بی‌اخلاقی می‌کنند، عالم و آدم بی‌ترس و واهمه روی سرش بریزند و حسابش را برسند تا دیگر حرف بی‌ربط نزند.
✅ کاش عرصه سیاست فقط تا اندازه‌ای مانند سینما، عرصه رقابت و خلاقیت بود. کاش جشنواره سیاست فجر داشتیم.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ اختتامیه سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر را دیشب با حسرت نگاه می‌کردم. پیش خودم می‌گفتم کاش سیاست هم محمدحسین مهدویان، اصغر فرهادی، مجید مجیدی، پیمان معادی، ترانه علیدوستی، فاطمه معتمد آریا، سعید ملکان، نرگس آبیار، طناز طباطبائی، پرویز پرستویی، حسین علیزاده، علی نصیریان، عبداله اسکندری، امیر آقایی، شهاب حسینی، ابراهیم حاتمی‌کیا، مریلا زارعی، نوید محمدزاده و ... داشت.
✅ کاش سیاست هم آدم‌هایی مثل هنرمندان سینمای ایران داشت که فکرهای جدید داشته باشند، سناریوهای جدید بنویسند، تکراری نباشند، از نگاه دوربین‌شان دنیای جدیدی تصویر کنند، نقش‌های جدید بازی کنند، نواهای نو بیافرینند و سالی یک بار جامعه را به فکر کردن، جوشش و جنبش فرابخوانند و از تکرار و خمودی برهانند و گاه به وجد بیاورند یا بگریانند.
✅ کاش «جشنواره سیاست فجر» هم داشتیم. فکر کنید سالی یک بار همه احزاب و گروه‌های سیاسی، عین گروه‌هایی که فیلم ساخته‌اند، روی صحنه می‌آمدند و مردم کارشان را می‌دیدند، برنامه‌های نقد آزادانه برگزار می‌شد و یکی مثل مسعود فراستی بود که دائم به جان سیاستمداران می‌افتاد و می‌گفت در نیامده است.
✅ فکر کنید مردم آزاد بودند عین تماشاچی‌های سینما، برای برخی سیاست‌ها هورا بکشند و دست بزنند؛ و برخی را ممتد هو کنند.
✅ فکر کنید بعد از ارائه برنامه‌های هر گروه سیاسی و کارنامه یک ساله‌اش، مجبور می‌شدند به سالن کنفرانس مطبوعاتی بروند، بلااستثنا، و جلوی دوربین و میکروفون خبرنگارها بنشینند و منتقدان سیر تا پیاز برنامه و عملکردشان را نقد کنند؛ و یکی هم پیدا شود بگوید «این چه نقش مزخرفی است که بازی می‌کنی؟» یا «این چه طرز کارگردانی سیاست است؟»
✅ فکر کنید قرار می‌شد نقش اول زن و نقش مکمل زن انتخاب کنند. آن وقت قشنگ به رخ همه کشیده می‌شد که پس زنان در سیاست چرا به اندازه کافی نیستند. زن نقش اول درست و درمان چرا نداریم؟ و یکی می‌پرسید مگر مردها چه گلی به عرصه سیاست زده‌اند که زن‌ها را روی صحنه سیاست راه نمی‌دهند؟
✅ فکر کنید قرار می‌شد بهترین برنامه (همان فیلمنامه) را انتخاب کنند. چه حالی می‌داد اگر مردم هو می‌کردند و می‌گفتند امسال هیچ فیلمنامه سیاسی (هیچ برنامه) به درد بخوری نبوده و همه فیلمنامه‌ها مردود می‌شدند.
✅ خیال کنید چه صحنه‌ای می‌شد وقتی قرار بود جایزه «نگاه نو» به احزاب، گروه‌ها و اشخاص سیاسی بدهند؛ و بعد داوران و مردم زل زل به هم نگاه می‌کردند و می‌پرسیدند «نگاه نو؟؟» و بعد یک دفعه سالن از صدای خنده می‌ترکید و بعد همه از این که هیچ نگاه نویی روی صحنه سیاست ندیده‌اند، حال‌شان بد می‌شد.
✅ خیال کنید، جایزه بهترین گریم را بدهند به آن حزب و گروه سیاسی که فریبکارانه‌تر از همه چهره شخصیت‌های خودش را بزک کرده و گنجشک را جای قناری فروخته است.
✅ خیال کنید قرار می‌شد جایزه بهترین موسیقی را بدهند، آن جریان و اندیشه سیاسی که ملودی شادی و زیبایی را به گوش مردم رسانده است جایزه بگیرد، و مردم هو کنند آن اندیشه و جریانی را که ملودی مرگ به زندگی می‌پاشد.
✅ خیال کنید درباره سیاستمدارانی که برنامه‌شان افق‌های نو به روی بیننده می‌گشایند و آن‌ها که دائم حرف‌های تکراری می‌زنند و بیننده همین که در سالن سینمای سیاست می‌نشیند، لحظه لحظه فیلم را تکراری و قابل پیش‌بینی احساس می‌کند، و غصه‌اش می‌گیرد از عاقبت و آخر کار تکراری و ملال‌آور.
✅ کاش سیاست هم مجبور می‌شد سالی یک بار روی صحنه همه لیاقت و توانش را به نمایش بگذارد تا مردم درباره‌اش قضاوت کنند. کاش سیاست اسلحه، قدرت، دستبند و زندان نداشت تا عین سینما فقط با خلاقیت، فکر، عاطفه و زیبایی بخواهد مردم را قانع کند.
✅ کاش سیاست هم عین سینما باید نگران فروش گیشه بود تا نگران عملکردش باشد، و اگر بد بود، نفروشد و تهیه‌کننده‌اش ورشکست شود و برود پی کارش، دست از سر مردم بردارد.
✅ کاش سیاست هم عین سینما بود که وقتی کارگردان و هنرپیشه حرف زشت می‌زنند و بی‌اخلاقی می‌کنند، عالم و آدم بی‌ترس و واهمه روی سرش بریزند و حسابش را برسند تا دیگر حرف بی‌ربط نزند.
✅ کاش عرصه سیاست فقط تا اندازه‌ای مانند سینما، عرصه رقابت و خلاقیت بود. کاش جشنواره سیاست فجر داشتیم.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
1909_abenomics-Farsi-Edited.pdf
2.3 MB
آبه این گونه نان ملتش را می‌پزد
محمد فاضلی
⏰ زمان مطالعه: یک دقیقه
✅ «آبه شینزو» نخست‌وزیر ژاپن بیش از هر چیز به‌واسطه سفر اخیرش به ایران برای میانجیگری بین ایران و آمریکا شناخته شده است، اما در این یادداشت می‌خواهم به نکته دیگری درباره آبه شینزو اشاره کنم.
✅ اگر به این نشانی در اینترنت بروید (https://www.japan.go.jp/abenomics/) می‌توانید برنامه اقتصادی آبه را مشاهده کنید.
✅ آن‌چه در سایت فوق آمده همه جزئیات برنامه اقتصادی شینزو آبه و دولت‌اش نیست، اما خطوط کلی و جزئی برنامه، اعداد و ارقام و بسیاری اطلاعات دیگر در برنامه ذکر شده است.
✅ متن فارسی «اقتصاد آبه‌ای» را آقای میثم نوروزیان (@meisamnoroozian) ترجمه و ارسال کرده‌اند.
✅ یکی از گام‌های کوچک در مسیر توسعه، برنامه داشتن مدعیان قدرت سیاسی است.
✅ سیاست‌پیشه‌گان پیشین که برنامه‌ای برای اداره مملکت ارائه نکردند، اقلا مدعیان جدید برنامه بدهند – در حد همین مکتوبات اقتصاد آبه‌ای هم قبول داریم - و شهروندان هم به سهم خود برنامه مطالبه کنند.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
محمد فاضلی
⏰ زمان مطالعه: یک دقیقه
✅ «آبه شینزو» نخست‌وزیر ژاپن بیش از هر چیز به‌واسطه سفر اخیرش به ایران برای میانجیگری بین ایران و آمریکا شناخته شده است، اما در این یادداشت می‌خواهم به نکته دیگری درباره آبه شینزو اشاره کنم.
✅ اگر به این نشانی در اینترنت بروید (https://www.japan.go.jp/abenomics/) می‌توانید برنامه اقتصادی آبه را مشاهده کنید.
✅ آن‌چه در سایت فوق آمده همه جزئیات برنامه اقتصادی شینزو آبه و دولت‌اش نیست، اما خطوط کلی و جزئی برنامه، اعداد و ارقام و بسیاری اطلاعات دیگر در برنامه ذکر شده است.
✅ متن فارسی «اقتصاد آبه‌ای» را آقای میثم نوروزیان (@meisamnoroozian) ترجمه و ارسال کرده‌اند.
✅ یکی از گام‌های کوچک در مسیر توسعه، برنامه داشتن مدعیان قدرت سیاسی است.
✅ سیاست‌پیشه‌گان پیشین که برنامه‌ای برای اداره مملکت ارائه نکردند، اقلا مدعیان جدید برنامه بدهند – در حد همین مکتوبات اقتصاد آبه‌ای هم قبول داریم - و شهروندان هم به سهم خود برنامه مطالبه کنند.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
بامیه‌های زندگی دیگران
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ امروز داشتم تحلیل مصاحبه‌های انجام‌شده با سیل‌زده‌های سیلاب‌های فروردین امسال را مرور می‌کردم، به مصاحبه‌ای با یکی از استادان دانشگاه برخوردم که برای امداد روانشناختی به اردوگاه سیل‌زده‌ها رفته بود. استاد می‌گوید:
✅ «صبح رفتیم اردوگاه، خانمی آمد نشست کنار یکی از دانشجوهای ما زد زیر گریه، گفت تو دیروز کجا بودی؟ دیشب من داشتم گریه می‌کردم نبودی با تو حرف بزنم. من دیشب یاد بامیه‌هام افتادم. نشسته بود برای بامیه‌هاش گریه می‌کرد. ... می‌گفت من این بامیه‌ها را با عشق کاشتم، قرار بود بزرگ بشن، بفروشم. زود کاشتم. می‌خواستم بفروشم، برم اصفهان. من بچه‌دار نمی‌شم. قرار بود برم اونجا بچه بکارم.»
✅ گاهی اوقات، فقط لازم است بامیه‌های یک زندگی را به آن برگردانید؛ زندگی روی خوش خود را نشان می‌دهد. گاه فقط بامیه‌ای را از یک زندگی می‌گیرید، و زندگی تلخ می‌شود.
✅ بامیه برای بعضی بامیه است، ماده اولیه خورشت؛ اما برای کسی، همه زندگی است و می‌نشیند و برای آن گریه می‌کند.
✅ گاهی آدم‌ها احتیاج دارند فقط کنارشان بنشینی و اجازه دهی درباره بامیه‌های‌شان برای تو حرف بزنند و گریه کنند. بامیه‌هایی که ما فقط می‌خوریم، شاید همه امید زندگی کردن‌شان باشد.
✅ زندگی کردن گاه فقط با این‌که حواس‌مان به بامیه‌های دیگران باشد، و سخن گفتن از بامیه‌های‌شان را کم‌ارزش ندانیم، معنای دیگری می‌یابد.
✅ حواس‌مان به بامیه‌های زندگی دیگران باشد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
📡 کانال شبکه توسعه: @I_D_network
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ امروز داشتم تحلیل مصاحبه‌های انجام‌شده با سیل‌زده‌های سیلاب‌های فروردین امسال را مرور می‌کردم، به مصاحبه‌ای با یکی از استادان دانشگاه برخوردم که برای امداد روانشناختی به اردوگاه سیل‌زده‌ها رفته بود. استاد می‌گوید:
✅ «صبح رفتیم اردوگاه، خانمی آمد نشست کنار یکی از دانشجوهای ما زد زیر گریه، گفت تو دیروز کجا بودی؟ دیشب من داشتم گریه می‌کردم نبودی با تو حرف بزنم. من دیشب یاد بامیه‌هام افتادم. نشسته بود برای بامیه‌هاش گریه می‌کرد. ... می‌گفت من این بامیه‌ها را با عشق کاشتم، قرار بود بزرگ بشن، بفروشم. زود کاشتم. می‌خواستم بفروشم، برم اصفهان. من بچه‌دار نمی‌شم. قرار بود برم اونجا بچه بکارم.»
✅ گاهی اوقات، فقط لازم است بامیه‌های یک زندگی را به آن برگردانید؛ زندگی روی خوش خود را نشان می‌دهد. گاه فقط بامیه‌ای را از یک زندگی می‌گیرید، و زندگی تلخ می‌شود.
✅ بامیه برای بعضی بامیه است، ماده اولیه خورشت؛ اما برای کسی، همه زندگی است و می‌نشیند و برای آن گریه می‌کند.
✅ گاهی آدم‌ها احتیاج دارند فقط کنارشان بنشینی و اجازه دهی درباره بامیه‌های‌شان برای تو حرف بزنند و گریه کنند. بامیه‌هایی که ما فقط می‌خوریم، شاید همه امید زندگی کردن‌شان باشد.
✅ زندگی کردن گاه فقط با این‌که حواس‌مان به بامیه‌های دیگران باشد، و سخن گفتن از بامیه‌های‌شان را کم‌ارزش ندانیم، معنای دیگری می‌یابد.
✅ حواس‌مان به بامیه‌های زندگی دیگران باشد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
📡 کانال شبکه توسعه: @I_D_network
مکانیسم علّی و وضع مملکت
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ تصور کنید یک هفته وقتی از خانه بیرون می‌آیید، گربه‌اي جلوی منزل‌تان نشسته، شما را که می‌بیند «میو میو» می‌کند و می‌رود. شما هم می‌روید و هر روز یک خبر خوب دریافت می‌کنید. آیا بعد از یک هفته نتیجه می‌گیرید گزاره «دیدن و شنیدن صدای میو میو گربه بر شنیدن اخبار خوب اثر دارد» درست است؟ اگر این اتفاق هر 365 روز سال هم مشاهده شود، آیا گزاره فوق درست می‌شود؟
✅ تبیین «علت وقوع پدیده‌ها را توضیح دادن است.» مردانی که زیاد سیگار می‌کشند و سبیل‌های سفید و بلند هم دارند، بخش میانی سبیل‌شان زرد می‌شود. اگر تعداد زیادی مرد با سبیل زردشده پیدا کنید که سرطان ریه هم گرفته‌اند، می‌توانید ادعا کنید «زردی سبیل باعث ابتلا به سرطان ریه می‌شود؟»
✅ زردی سبیل علت سرطان ریه نیست (بر ابتلا به سرطان اثر ندارد). علت هر دو پدیده زردی سبیل و سرطان ریه، سیگار است. اگر کسی بپرسد «چرا سیگار باعث سرطان می‌شود» شما می‌توانید با کمک پزشکی و علوم دیگر، «زنجیره‌ای از پدیده‌ها» را مشخص کنید که گام به گام، نهایتاً از خواص سیگار به بیماری سرطان ریه منجر می‌شوند. این زنجیره پدیده‌ها را مکانیسم علّی می‌گویند؛ اما اگر موارد زیادی از «سرطانی‌های سبیل‌زرد» مشاهده شوند، احتمالاً هیچ علمی نمی‌تواند توضیح قانع‌کننده‌ای ارائه کند که «زرد شدن سبیل سیگاری‌ها سبب بروز سرطان می‌شود.»
🔴☑️ نتیجه‌گیری
✅ چرا شما را با نوشتن درباره گربه و سبیل زرد زحمت دادم؟ خیلی ساده است، چون فضای کشور پر است از گزاره‌هایی که می‌خواهند توضیح بدهند چرا وضع خوب هست یا نیست، روی یک عامل هم دست می‌گذارند و بعد می‌گویند این عامل مشکلات کشور است. نکته این است که هیچ وقت نمی‌گویند «چرا و چگونه این عاملی که بر آن تأکید می‌کنند، علّت مشکلات کشور است؟» یعنی اصلاً «زنجیره علّی پدیده‌ها»ی منجر به بروز مشکل را نشان نمی‌دهند.
✅ دو واژه کلیدی در این بحث، «چرا» و «چگونه» هستند. چرا و چگونه سیگار سبب بروز سرطان می‌شود؟ پاسخ دادن به این سؤال یعنی تشریح زنجیره‌ای از پدیده‌های ناشی از تأثیر مواد موجود در سیگار بر مشخصات فیزیولوژیک، شیمیایی و حیاتی بدن که نهایتاً مولد سلولهای سرطانی می‌شود.
✅ سیاست و کشورداری هم همین گونه است. کسی که مدعی می‌شود «این کار – مثلا ایکس - را بکنیم تا مشکلات کشور – مثلا تورم – حل شود.» باید مکانیسم علّی ارتباط بین ایکس و تورم را توضیح دهد. کاندیداهای نمایندگی مجلس، این روزها کلّی از این گزاره‌های می‌گویند که شکل قالبی اکثر آن‌ها این گونه است: «من #این_کار را انجام می‌دهم تا #آن_مشکل مملکت حل شود.»
✅ مشکل این جماعت آن است که اصلاً نمی‌گویند #این_کار چرا و چگونه باعث حل #آن_مشکل می‌شود.
✅ گروهی #این_کار شان «سخت‌کوشی، انقلابی‌گری، جهادی بودن، غیرلیبرال بودن، ساده‌زیستی، ضدغرب‌گرایی، یکدست‌شدن قدرت، ضدفساد بودن، مردمی بودن و ...» است. این‌ها باید توضیح بدهند که هر کدام از #این_کار ها با چه مکانیسمی (سازکاری) سبب کاهش تورم، بیکاری، و فساد؛ و افزایش رشد اقتصادی، بهره‌وری، نوآوری، شایسته‌گزینی، توسعه صادرات، شادی، بهبود اخلاق اجتماعی، دینداری و ... می‌شوند.
✅ این نکته درخصوص هر جناح و تفکری هم که ادعا کند لیبرالیسم، سوسیالیسم، رابطه با جهان، آزادی رسانه، انتخابات آزاد و ... سبب توسعه و رفع مشکلات می‌شود نیز صادق است. هر دو گروه باید سازکار ارتباط علّی بین علت و معلول‌ها را توضیح دهند. هر دو دسته باید به سؤال از «چرا» و «چگونه» پاسخ دهند.
✅ زنجیره علّی که بیان نشود، قانع شدنی به‌کار نیست و فقط می‌ماند این‌که چه کسی حنجره قوی‌تری برای فریاد کشیدن یا دست پرتوان‌تری برای زور گفتن دارد.
✅ هر ادعایی که شنیدیم می‌توانیم از خودمان و اگر دست‌مان رسید از گوینده بپرسیم #این_کار چرا و چگونه باعث حل #آن_مشکل می‌شود؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
📡کانال شبکه توسعه:
@I_D_Network
📡کانال موفقیت‌های کوچک ایرانیان:
@IR_S_S
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ تصور کنید یک هفته وقتی از خانه بیرون می‌آیید، گربه‌اي جلوی منزل‌تان نشسته، شما را که می‌بیند «میو میو» می‌کند و می‌رود. شما هم می‌روید و هر روز یک خبر خوب دریافت می‌کنید. آیا بعد از یک هفته نتیجه می‌گیرید گزاره «دیدن و شنیدن صدای میو میو گربه بر شنیدن اخبار خوب اثر دارد» درست است؟ اگر این اتفاق هر 365 روز سال هم مشاهده شود، آیا گزاره فوق درست می‌شود؟
✅ تبیین «علت وقوع پدیده‌ها را توضیح دادن است.» مردانی که زیاد سیگار می‌کشند و سبیل‌های سفید و بلند هم دارند، بخش میانی سبیل‌شان زرد می‌شود. اگر تعداد زیادی مرد با سبیل زردشده پیدا کنید که سرطان ریه هم گرفته‌اند، می‌توانید ادعا کنید «زردی سبیل باعث ابتلا به سرطان ریه می‌شود؟»
✅ زردی سبیل علت سرطان ریه نیست (بر ابتلا به سرطان اثر ندارد). علت هر دو پدیده زردی سبیل و سرطان ریه، سیگار است. اگر کسی بپرسد «چرا سیگار باعث سرطان می‌شود» شما می‌توانید با کمک پزشکی و علوم دیگر، «زنجیره‌ای از پدیده‌ها» را مشخص کنید که گام به گام، نهایتاً از خواص سیگار به بیماری سرطان ریه منجر می‌شوند. این زنجیره پدیده‌ها را مکانیسم علّی می‌گویند؛ اما اگر موارد زیادی از «سرطانی‌های سبیل‌زرد» مشاهده شوند، احتمالاً هیچ علمی نمی‌تواند توضیح قانع‌کننده‌ای ارائه کند که «زرد شدن سبیل سیگاری‌ها سبب بروز سرطان می‌شود.»
🔴☑️ نتیجه‌گیری
✅ چرا شما را با نوشتن درباره گربه و سبیل زرد زحمت دادم؟ خیلی ساده است، چون فضای کشور پر است از گزاره‌هایی که می‌خواهند توضیح بدهند چرا وضع خوب هست یا نیست، روی یک عامل هم دست می‌گذارند و بعد می‌گویند این عامل مشکلات کشور است. نکته این است که هیچ وقت نمی‌گویند «چرا و چگونه این عاملی که بر آن تأکید می‌کنند، علّت مشکلات کشور است؟» یعنی اصلاً «زنجیره علّی پدیده‌ها»ی منجر به بروز مشکل را نشان نمی‌دهند.
✅ دو واژه کلیدی در این بحث، «چرا» و «چگونه» هستند. چرا و چگونه سیگار سبب بروز سرطان می‌شود؟ پاسخ دادن به این سؤال یعنی تشریح زنجیره‌ای از پدیده‌های ناشی از تأثیر مواد موجود در سیگار بر مشخصات فیزیولوژیک، شیمیایی و حیاتی بدن که نهایتاً مولد سلولهای سرطانی می‌شود.
✅ سیاست و کشورداری هم همین گونه است. کسی که مدعی می‌شود «این کار – مثلا ایکس - را بکنیم تا مشکلات کشور – مثلا تورم – حل شود.» باید مکانیسم علّی ارتباط بین ایکس و تورم را توضیح دهد. کاندیداهای نمایندگی مجلس، این روزها کلّی از این گزاره‌های می‌گویند که شکل قالبی اکثر آن‌ها این گونه است: «من #این_کار را انجام می‌دهم تا #آن_مشکل مملکت حل شود.»
✅ مشکل این جماعت آن است که اصلاً نمی‌گویند #این_کار چرا و چگونه باعث حل #آن_مشکل می‌شود.
✅ گروهی #این_کار شان «سخت‌کوشی، انقلابی‌گری، جهادی بودن، غیرلیبرال بودن، ساده‌زیستی، ضدغرب‌گرایی، یکدست‌شدن قدرت، ضدفساد بودن، مردمی بودن و ...» است. این‌ها باید توضیح بدهند که هر کدام از #این_کار ها با چه مکانیسمی (سازکاری) سبب کاهش تورم، بیکاری، و فساد؛ و افزایش رشد اقتصادی، بهره‌وری، نوآوری، شایسته‌گزینی، توسعه صادرات، شادی، بهبود اخلاق اجتماعی، دینداری و ... می‌شوند.
✅ این نکته درخصوص هر جناح و تفکری هم که ادعا کند لیبرالیسم، سوسیالیسم، رابطه با جهان، آزادی رسانه، انتخابات آزاد و ... سبب توسعه و رفع مشکلات می‌شود نیز صادق است. هر دو گروه باید سازکار ارتباط علّی بین علت و معلول‌ها را توضیح دهند. هر دو دسته باید به سؤال از «چرا» و «چگونه» پاسخ دهند.
✅ زنجیره علّی که بیان نشود، قانع شدنی به‌کار نیست و فقط می‌ماند این‌که چه کسی حنجره قوی‌تری برای فریاد کشیدن یا دست پرتوان‌تری برای زور گفتن دارد.
✅ هر ادعایی که شنیدیم می‌توانیم از خودمان و اگر دست‌مان رسید از گوینده بپرسیم #این_کار چرا و چگونه باعث حل #آن_مشکل می‌شود؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast
📡کانال شبکه توسعه:
@I_D_Network
📡کانال موفقیت‌های کوچک ایرانیان:
@IR_S_S
Forwarded from شبکه توسعه
🔳⭕️ هسته سخت توسعه
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
⏰ زمان مطالعه: ۳ دقیقه
⭕️ راحت‌ترين بخش تلاش براي نوازنده موسيقي شدن، خريدن ساز است. شما سازهاي زيادي ديده‌ايد که گوشه خانه اين و آن افتاده‌اند، اما خريدار هيچ وقت نوازنده نشده است. راحت‌ترين بخش ورزشکار شدن هم خريدن لوازم ورزشی است.
⭕️ داستان را مي‌شود در چهار کلمه خلاصه کرد:
«سخت و سهل؛ نرم و سخت»
🔹 ساز که مي‌خريد، سخت‌افزاري است که براي خريد بهترين نوع آن فقط پول خيلي بيشتري احتياج داريد، اما اگر پول داشته باشيد، سهل است. نوازنده شدن اما نيازمند کار نرم‌افزاري است. نرم نرم بايد بدن و ذهن را با ريتم هماهنگ کنيد، تئوري موسيقي بياموزيد و زحمت بکشيد. همين بخش نرم خيلي سخت است.
🔹 پول که داشته باشيد، مي‌توانيد کارخانه وارد کنيد، جاده بکشيد، هواپيما و کشتي بخريد، وزارتخانه تأسيس کنيد و مدرسه‌هاي زياد بسازيد. اين‌ها همه لُجستيک يا پشتيباني و تمهيد کردن وسيله است. اين‌ها کار سخت‌افزاري اما راحت توسعه يا همان بخش «سخت و سهل» و البته گران توسعه است.
🔹 مسأله از وقتي آغاز مي‌شود که قرار است صدها هزار معلم به ميليون‌ها دانش‌آموز درس بدهند. مدرسه (ساز) هست، روش مناسب آموزش، در نظر گرفتن ويژگي‌هاي يادگيرنده، خلاقيت نوآموز و ... همه نرم‌افزاري هستند و فناوري مشخصي هم ندارد. ساخت مدرسه فناوري مشخص ساخت‌وساز دارد، اما فناوري آموزش مشخص نيست.
🔹 ساخت هواپيما فناوري مشخصي دارد اما رساندن شرکت هواپيمايي به نقطه‌اي که هواپيماهاي چندده يا چندصد ميليون دلاري‌اش بيشترين ساعات پرواز با نرخ اشغال صندلي بالا داشته باشند و به سوددهي برسد، فناوري مشخصي ندارد. يادگيري در دانشگاه، سياست‌گذاري در وزارتخانه، اصلاح رانندگي مردم و خلاقانه کار کردن در کارخانه نيز همگي «نرمِ سخت» هستند.
🔹 خريد هواپيما (سخت و سهلِ گران) نيازمند مذاکره وزارتخانه يا شرکت هواپيمايي با شرکت هواپيماسازي و تأمين مالي يک بانک است؛ اما بالا بردن ساعات پرواز و کيفيت خدمات هواپيمايي، نيازمند ارتباط‌گيري با هزاران کارمند، ميليون‌ها مسافر، يادگيري مهارت‌هاي بسيار از خلباني تا ميهمانداري توسط هزاران نفر، و تصميم‌هاي متعدد است. کار انساني، نيازمند هماهنگي، خلاقيت و توأم با عدم قطعيت‌هاي متعدد است.
🔹 دانشگاه ساختن سخت و سهلِ گران، اما توسعه علمي نيازمند کار نرم‌افزاري صدها عضو هيئت علمي، انگيزه دادن به آن‌ها، انگيزه‌دار ساختن هزاران دانشجو، هماهنگ کردن دانشگاه، صنعت، مراکز تحقيقاتي خصوصي، تأمين مالي، تضمين آزادي علمي و استقلال دانشگاه است. اين‌ها با پول تنها حاصل نمي‌شوند و فناوري هماهنگ کردن دانشگاه با صنعت هم ثابت شناخته‌شده‌اي نيست و در هر محيط اجتماعي، سياسي و اقتصادي تغيير مي‌کند.
☑️ نتيجه‌گيري
⭕️ ما در سال‌هايي که پول نفت زياد داشتيم و با بهره‌کشي مخرب از طبيعت ايران، هزينه کار «سخت و سهلِ گران» ايجاد خيلي زيرساخت‌هاي سخت را فراهم کرديم. اين سخت‌افزارها به ما توهم توسعه داده‌اند.
⭕️ همه ابزارهاي زندگي ما - خودرو، گوشي، وسايل خانگي، وسايل حمل‌ونقل، مواد ساختمان‌ها، جاده‌ها، شبکه اينترنت، ساختمان دانشگاه‌ها و مدارس و ... - به‌طور ميانگين نه در همه کشور، بهتر از آن چيزهايي هستند که در دهه‌هاي گذشته داشتيم، اما احساس مي‌کنيم کاري پيش نمي‌رود و ظرفيت حل مسأله زياد نيست. انگار به جاي سفت خورده‌ايم.
⭕️ ما «ساز خريده‌ايم» اما نوازنده شدن دانش، رويکرد، مهارت و جهت‌گيري ديگري مي‌خواهد. يک پله بالاتر مي‌روم. ساختن ساز نجاري مي‌طلبد، اما نوازندگي و توليد موسيقي خوب از جنس ساخت‌وساز نيست؛ نظريه، ريتم‌خواني، هماهنگي بدن و ذهن، پرورش احساس، غليان عواطف؛ و هماهنگي بسيار زياد بين چندين نوازنده در قالب يک گروه موسيقي را مي‌طلبد.
⭕️ کلنگ به دست‌ها و دست به آچارهايي که جاده و هواپيما مي‌سازند، استاتيک و مقاومت مصالح که به‌کار ساختن ساختمان و سازه مي‌آيند، و پول و جرثقيل که براي تهيه سخت‌افزارها ضروري‌اند؛ همه لازم‌اند اما نه براي مرحله «نرمِ سخت» توسعه.
⭕ ما به جاي سفت توسعه رسيده‌ايم؛ مرحله‌اي که بايد کار «نرم سخت» کرد. انديشه‌هاي نو (عمدتاً از جنس فلسفه، سياست، علوم اجتماعي، مديريت و ...)، مهارت‌هاي جديد (از جنس گفت‌وگو، مذاکره و هماهنگي و قابليت‌سازي)، جلب مشارکت و ... مي‌خواهيم.
⭕ ادامه اين مسير #کلنگ_انديشي، #بتن_محوري و #آچار_به_دستي، يعني ماشين‌ها، موبايل‌ها و وسايل زندگي بهتر مي‌شوند اما ناراضي‌تر شده و احساس مي‌کنيم سخت گير افتاده‌ايم، کاري پيش نمي‌رود.
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.)
#شبکه_توسعه
@I_D_Network
#دغدغه_ایران
@fazeli_mohammad
http://vrgl.ir/kXdh4
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
⏰ زمان مطالعه: ۳ دقیقه
⭕️ راحت‌ترين بخش تلاش براي نوازنده موسيقي شدن، خريدن ساز است. شما سازهاي زيادي ديده‌ايد که گوشه خانه اين و آن افتاده‌اند، اما خريدار هيچ وقت نوازنده نشده است. راحت‌ترين بخش ورزشکار شدن هم خريدن لوازم ورزشی است.
⭕️ داستان را مي‌شود در چهار کلمه خلاصه کرد:
«سخت و سهل؛ نرم و سخت»
🔹 ساز که مي‌خريد، سخت‌افزاري است که براي خريد بهترين نوع آن فقط پول خيلي بيشتري احتياج داريد، اما اگر پول داشته باشيد، سهل است. نوازنده شدن اما نيازمند کار نرم‌افزاري است. نرم نرم بايد بدن و ذهن را با ريتم هماهنگ کنيد، تئوري موسيقي بياموزيد و زحمت بکشيد. همين بخش نرم خيلي سخت است.
🔹 پول که داشته باشيد، مي‌توانيد کارخانه وارد کنيد، جاده بکشيد، هواپيما و کشتي بخريد، وزارتخانه تأسيس کنيد و مدرسه‌هاي زياد بسازيد. اين‌ها همه لُجستيک يا پشتيباني و تمهيد کردن وسيله است. اين‌ها کار سخت‌افزاري اما راحت توسعه يا همان بخش «سخت و سهل» و البته گران توسعه است.
🔹 مسأله از وقتي آغاز مي‌شود که قرار است صدها هزار معلم به ميليون‌ها دانش‌آموز درس بدهند. مدرسه (ساز) هست، روش مناسب آموزش، در نظر گرفتن ويژگي‌هاي يادگيرنده، خلاقيت نوآموز و ... همه نرم‌افزاري هستند و فناوري مشخصي هم ندارد. ساخت مدرسه فناوري مشخص ساخت‌وساز دارد، اما فناوري آموزش مشخص نيست.
🔹 ساخت هواپيما فناوري مشخصي دارد اما رساندن شرکت هواپيمايي به نقطه‌اي که هواپيماهاي چندده يا چندصد ميليون دلاري‌اش بيشترين ساعات پرواز با نرخ اشغال صندلي بالا داشته باشند و به سوددهي برسد، فناوري مشخصي ندارد. يادگيري در دانشگاه، سياست‌گذاري در وزارتخانه، اصلاح رانندگي مردم و خلاقانه کار کردن در کارخانه نيز همگي «نرمِ سخت» هستند.
🔹 خريد هواپيما (سخت و سهلِ گران) نيازمند مذاکره وزارتخانه يا شرکت هواپيمايي با شرکت هواپيماسازي و تأمين مالي يک بانک است؛ اما بالا بردن ساعات پرواز و کيفيت خدمات هواپيمايي، نيازمند ارتباط‌گيري با هزاران کارمند، ميليون‌ها مسافر، يادگيري مهارت‌هاي بسيار از خلباني تا ميهمانداري توسط هزاران نفر، و تصميم‌هاي متعدد است. کار انساني، نيازمند هماهنگي، خلاقيت و توأم با عدم قطعيت‌هاي متعدد است.
🔹 دانشگاه ساختن سخت و سهلِ گران، اما توسعه علمي نيازمند کار نرم‌افزاري صدها عضو هيئت علمي، انگيزه دادن به آن‌ها، انگيزه‌دار ساختن هزاران دانشجو، هماهنگ کردن دانشگاه، صنعت، مراکز تحقيقاتي خصوصي، تأمين مالي، تضمين آزادي علمي و استقلال دانشگاه است. اين‌ها با پول تنها حاصل نمي‌شوند و فناوري هماهنگ کردن دانشگاه با صنعت هم ثابت شناخته‌شده‌اي نيست و در هر محيط اجتماعي، سياسي و اقتصادي تغيير مي‌کند.
☑️ نتيجه‌گيري
⭕️ ما در سال‌هايي که پول نفت زياد داشتيم و با بهره‌کشي مخرب از طبيعت ايران، هزينه کار «سخت و سهلِ گران» ايجاد خيلي زيرساخت‌هاي سخت را فراهم کرديم. اين سخت‌افزارها به ما توهم توسعه داده‌اند.
⭕️ همه ابزارهاي زندگي ما - خودرو، گوشي، وسايل خانگي، وسايل حمل‌ونقل، مواد ساختمان‌ها، جاده‌ها، شبکه اينترنت، ساختمان دانشگاه‌ها و مدارس و ... - به‌طور ميانگين نه در همه کشور، بهتر از آن چيزهايي هستند که در دهه‌هاي گذشته داشتيم، اما احساس مي‌کنيم کاري پيش نمي‌رود و ظرفيت حل مسأله زياد نيست. انگار به جاي سفت خورده‌ايم.
⭕️ ما «ساز خريده‌ايم» اما نوازنده شدن دانش، رويکرد، مهارت و جهت‌گيري ديگري مي‌خواهد. يک پله بالاتر مي‌روم. ساختن ساز نجاري مي‌طلبد، اما نوازندگي و توليد موسيقي خوب از جنس ساخت‌وساز نيست؛ نظريه، ريتم‌خواني، هماهنگي بدن و ذهن، پرورش احساس، غليان عواطف؛ و هماهنگي بسيار زياد بين چندين نوازنده در قالب يک گروه موسيقي را مي‌طلبد.
⭕️ کلنگ به دست‌ها و دست به آچارهايي که جاده و هواپيما مي‌سازند، استاتيک و مقاومت مصالح که به‌کار ساختن ساختمان و سازه مي‌آيند، و پول و جرثقيل که براي تهيه سخت‌افزارها ضروري‌اند؛ همه لازم‌اند اما نه براي مرحله «نرمِ سخت» توسعه.
⭕ ما به جاي سفت توسعه رسيده‌ايم؛ مرحله‌اي که بايد کار «نرم سخت» کرد. انديشه‌هاي نو (عمدتاً از جنس فلسفه، سياست، علوم اجتماعي، مديريت و ...)، مهارت‌هاي جديد (از جنس گفت‌وگو، مذاکره و هماهنگي و قابليت‌سازي)، جلب مشارکت و ... مي‌خواهيم.
⭕ ادامه اين مسير #کلنگ_انديشي، #بتن_محوري و #آچار_به_دستي، يعني ماشين‌ها، موبايل‌ها و وسايل زندگي بهتر مي‌شوند اما ناراضي‌تر شده و احساس مي‌کنيم سخت گير افتاده‌ايم، کاري پيش نمي‌رود.
(اگر مي‌پسنديد به اشتراک بگذاريد.)
#شبکه_توسعه
@I_D_Network
#دغدغه_ایران
@fazeli_mohammad
http://vrgl.ir/kXdh4
ویرگول
هسته سخت توسعه
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي راحت‌ترين بخش تلاش براي نوازنده موسيقي شدن، خريدن ساز است شما سازهاي زيادي ديده‌ايد که…
Forwarded from 🎗 Goldencells 🎗
🆘وضعیت به شدت اضطراری🆘
۲۸/۱۱/۱۳۹۸
🔴عزیزان باتوجه به تعدد بیمارانِ نیازمند به اهدای #پلاکت از چهار گروه خونی #AB و #A و #O و #B , و به دلیل اهداهای مکرر، ذخیره #اهداکنندگان_انجمن_سلول_طلایی #پایان_یافته و به مرز #هشدار نزدیک شده ایم.
لطفا شما عزیزان #آقا و #خانم (بدون سابقه زایمان و سقط)
ساکن #تهران و دارای شرایط لازم که مایل به اهداء #پلاکت هستید،محبت کرده و آمادگی خود را برای نجات جان #بیماران #فوق_العاده_نیازمند، به #انجمن_مردمی_سلول_طلایی اعلام بفرمایید.
✳️ شرایط لازم اهداء #پلاکت:
وزن بالای 60 کیلو
سن 18 تا 50 سال
عدم مصرف داروها _ داشتنِ سلامت کامل
نداشتن سابقه ی سقط و زایمان برای بانوان
داشتن رگهای خونی خوب
🙏
✅ راه های ارتباطی کمپین سلول طلایی:
آیدی مسئولینِ تامین پلاکت:
@Rametemad61
@J_jamali
کانال تلگرام:
@goldencells
توییتر:
https://twitter.com/goldencells1
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/goldencells
لینک گروه تلگرامی:
https://t.me/joinchat/A_tDEUOnopDfYP8RUsvzug
🎗دراین شرایط اضطراری، حتی ثانیه ها برای نجات بیمارانمان ،ارزشمند است.لطفا در انتشار این پست ما را یاری فرمایید تا #هرچه_سریعتر برای این عزیزان پلاکت لازم تامین گردد🎗
@goldencells 🎗
۲۸/۱۱/۱۳۹۸
🔴عزیزان باتوجه به تعدد بیمارانِ نیازمند به اهدای #پلاکت از چهار گروه خونی #AB و #A و #O و #B , و به دلیل اهداهای مکرر، ذخیره #اهداکنندگان_انجمن_سلول_طلایی #پایان_یافته و به مرز #هشدار نزدیک شده ایم.
لطفا شما عزیزان #آقا و #خانم (بدون سابقه زایمان و سقط)
ساکن #تهران و دارای شرایط لازم که مایل به اهداء #پلاکت هستید،محبت کرده و آمادگی خود را برای نجات جان #بیماران #فوق_العاده_نیازمند، به #انجمن_مردمی_سلول_طلایی اعلام بفرمایید.
✳️ شرایط لازم اهداء #پلاکت:
وزن بالای 60 کیلو
سن 18 تا 50 سال
عدم مصرف داروها _ داشتنِ سلامت کامل
نداشتن سابقه ی سقط و زایمان برای بانوان
داشتن رگهای خونی خوب
🙏
✅ راه های ارتباطی کمپین سلول طلایی:
آیدی مسئولینِ تامین پلاکت:
@Rametemad61
@J_jamali
کانال تلگرام:
@goldencells
توییتر:
https://twitter.com/goldencells1
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/goldencells
لینک گروه تلگرامی:
https://t.me/joinchat/A_tDEUOnopDfYP8RUsvzug
🎗دراین شرایط اضطراری، حتی ثانیه ها برای نجات بیمارانمان ،ارزشمند است.لطفا در انتشار این پست ما را یاری فرمایید تا #هرچه_سریعتر برای این عزیزان پلاکت لازم تامین گردد🎗
@goldencells 🎗
X (formerly Twitter)
Goldencells (@Goldencells1) / X
کمپین سلولهای طلایی(حمایت از اهدای سلول بنیادی و پلاکت) Iranian stem cell donor NGO