دغدغه ایران
55.7K subscribers
1.18K photos
527 videos
149 files
2.59K links
این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.
Download Telegram
نشست خبری گزارش بررسی حادثه پلاسکو | فاضلی: براساس پیمایش ملی انجام شده ، فقط ٧.٦ درصد منازل به سیستم اطفای حریق مجهز بوده و ٥.٤ درصد منازل به شیلنگ آتش نشانی نصب هستند
من نقد می‌کنم در نهایت امیدواری
محمد فاضلی
مقاله‌ای برای آخرین شماره ماهنامه اندیشه پویا در سال 1395 نوشته بودم که یکی از بخش‌های آن برشمردن ده مشکلی بود که کشور با آن روبه‌روست. آن مقاله 5200 کلمه است و امروز برخی کانال‌ها خلاصه‌ای 210 کلمه‌ای از آن‌را تحت عنوان «ده بحران» و به صورت زیر منتشر کرده‌اند.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
جمهوری اسلامی ایران در پایان چهارمین دهۀ عمر خود به واسطۀ مجموعه‌ای از مشکلات که برخی از آن‌ها صورت بحرانی به خود گرفته‌اند در وضعیت حساسی قرار گرفته است. ده گزارۀ اصلی دربارۀ این مشکلات که بُعد داخلی دارند ــ بدون لحاظ کردن اولویت‌بندی و اهمیت هر کدام ــ به این شرح است:
یکم: رشد اقتصادی با میانگین کم‌تر از چهار درصد در طول چهار دهه و افزایش جمعیت، به ایجاد عدم توازن ساختاری در برآوردن نیازهای کشور انجامیده است.
دوم: افزایش جمعیت و بیکاری فزاینده، جمعیت جوان را در معرض فرسایش و آمادگی برای اقدامات بی‌ثبات‌کننده قرار داده است.
سوم:‌ رشد اقتصادی اندک و نامتوازن، شکاف گسترده‌ای میان مرکز و پیرامون کشور ایجاد کرده است.
چهارم: فقدان سرمایه‌گذاری در صنعت، و عقب‌ماندگی فناورانه، نرخ بهره‌وری را در سطح نامناسبی نگه داشته است.
پنجم: نظام بانکی به علل مختلف در وضعیت ناپایدار، ورشکسته و ناتوان از تأمین مالی توسعۀ اقتصادی قرار گرفته است.
ششم: اصلاحات در نظام اداری کشور دائماً به تعویق افتاده و ظرفیت دولتمندی کاهش یافته است.
هفتم: فساد به خصیصۀ سیستماتیک حکمرانی بدل شده است.
هشتم: مجموع خصایص اقتصاد سیاسی ایران باعث فرسایش شدید محیط زیست شده و کشور را با بحران منابع حیاتی روبه‌رو ساخته است. تغییر اقلیم نیز عاملی است که ایران و کشورهای منطقه را به‌شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد و بر شدت مشکلات می‌افزاید.
نهم: آسیب‌های اجتماعی تحت تأثیر روندهای داخلی و همچنین روندهای بین‌المللی افزایش یافته و به تهدیدی برای ثبات اجتماعی تبدیل شده است.
دهم: سرمایۀ اجتماعی کشور بر اثر مجموع مشکلات ذکرشده فرسایش یافته و اعتماد عمومی به حکمرانی کاهش یافته است.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
مشکل این گونه خلاصه کردن‌ این است که فقط مشکل را می‌گوید، ایده امیدوارانه مقاله را منتقل نمی‌کند و شاید خواننده احساس ناخوشایندی پیدا کند، انگار پنجره امیدی نیست. من اما بسیار امیدوارم و برای این امیدواری شما را به برگزیده‌ای از مصاحبه‌ای که سال 2001 با «مان موهان سینگ» معمار اصلاحات اقتصادی هند و آغازگر تبدیل هند به یک اقتصاد رقابتی و کارآمد انجام شده است دعوت می‌کنم. اصل مصاحبه 17 صفحه است و در کتاب «ایده‌های جذاب در گفت‌وگو با بزرگان اقتصاد و مالی» (ترجمه جعفر خیرخواهان و علی سرزعیم، نشر شرکت کارگزاری بانک کشاورزی منتشر شده است. سینگ تا حدی نشان می‌دهد که از چه وضعیتی کشورش را نجات داده است و این برای ما درس‌آموز و راهگشاست.
(اگر شما هم با ایده این یادداشت موافق هستید، آن را برای بقیه ارسال کنید.)
https://telegram.me/fazeli_mohammad
تجربه اصلاحات در هند: عقلانیت و امید
محمد فاضلی
گزیده‌ای از مصاحبه با «مان موهان سینگ» معمار اصلاحات اقتصادی در هند (تاریخ مصاحبه: 2001)
🔹سینگ: من یک ماه پس از روی کارآمدنم خطاب به نمایندگان مجلس هند این جمله مشهور ویکتور هوگو را گفتم که «هیچ قدرتی بر روی زمین نمی‌تواند ایده‌ای را که وقت به واقعیت پیوستن آن رسیده باشد متوقف کند.» ظهور هند به عنوان یک قدرت جهانی، یک قدرت اقتصادی، ایده‌ای است که امروز زمان تحقق آن فرارسیده است.
🔹سینگ: اگر به 30 سال اخیر نگاه کنید (1960-1990) پیشرفت کشورهای آسیای شرقی شگفت‌آور بوده‌ است. ... هند و کره جنوبی در سال 1960 درآمد سرانه یکسانی داشتند. اما در سال 1990 درآمد سرانه هند 450 دلار و کره جنوبی 12000 دلار بود. (توضیح: آیا ایرانیان بارها از خود نپرسیده‌اند ایران و کره جنوبی از وضعیت یکسانی آغاز کردند و امروز وضع اقتصادشان به کلی متفاوت است؟)
🔹سینگ: وقتی در سال 1991 وزیر دارایی شدم هند دچار کسر بودجه‌ای شده بود که از توان و تحمل آن بیرون بود. کسری بودجه به رقمی بالا یعنی 8.5 درصد تولید ناخالص داخلی رسیده بود. هند کسری تراز پرداخت‌های خارج از تحمل داشت. هیچ وام‌دهنده خارجی وجود نداشت که مایل به تأمین مالی برای جبران این کسری باشد. ذخائر ارزی ما تقریباً تمام شده بود بنابراین در آستانه ورشکستگی قرار گرفته بودیم و مردم با سقوط کامل اقتصاد روبه‌رو شده بودند. ... ذخایر ارزی ما به یک میلیارد دلار نمی‌رسید و به سختی برای دو هفته واردات ما کافی بود. (توضیح: هند در آن زمان بیش از یک میلیارد نفر جمعیت داشت و این بدان معناست که ذخیره ارزی هر هند کمتر از 1 دلار بوده است.)
🔹سینگ: به راجیو گاندی گفتم در آستانه فروپاشی اقتصادی هستیم، به سمت سقوط پیش می‌رویم اما هنوز شانس داریم که اقدامات جسورانه به‌کار بگیریم و بحران را به فرصت تبدیل کنیم و هند جدیدی بسازیم. باید کارهایی انجام دهیم که بسیاری از مردم پیش از ما درباره‌اش فکر کرده بودند و می‌گفتند باید انجام شود اما به هر دلیلی هرگز انجام نشده بود.
🔹سینگ: وقتی وزیر دارایی شدم به مردم کشورم گفتم که اقتصاد در چنان شرایط بدی قرار دارد که شما نباید انتظار پاداش زیادی در 3 سال آینده داشته باشید. و گفتم هر آن‌چه من می‌توانم قول بدهم غیرت، تلاش و خستگی‌ناپذیری است. ... صنعت هند به سرعت توسعه یافت. تمام نمادهای صنعت هند به سرعت رشد کرد ... توانسته بودیم تورم را کنترل کنیم و اقتصاد تا سطح 7 درصد در سال رشد کرد.
🔹سینگ: راجیو گاندی بیانیه انتخاباتی سال 1991 حزب را تنظیم کرد و در آن بیانیه به روشنی به نیاز کشور به اصلاحات اقتصادی از آن نوعی که ما تعهد انجامش را داده بودیم اشاره کرده بود. ... ما در دل یک بحران پیش‌بینی‌نشده بودیم و اکنون وقت آن رسیده بود که بزرگ و گسترده فکر کنیم نه کوچک و محدود. ما می‌توانستیم به شیوه گذشته کمربندهای خود را محکم ببندیم کاری که در گذشته کرده بودیم و ما این کار را کردیم، اما پافشاری بر این مسیر، بدبختی بیشتر، و بیکاری بیشتر به همراه می‌آورد و من گفتم یک راه دیگر نیز هست ... راهی که می‌توانست روحیه ابتکار و نوآوری را آزاد کند، روحیه کارآفرینی و مشارکت را که همیشه در هند وجود داشت بین مردم اشاعه دهد. ... این درست همان چیزی بود که اتفاق افتاد.
🔹سینگ: ما دخالت مستقیم دولت در امور مردم به‌ویژه از گرده کارآفرینان هندی را برداشتیم. ما رقابت داخلی و خارجی و به کلی بحث رقابت را وارد اقتصاد کردیم. نظام مالیاتی را ساده و منطقی کردیم. ما ریسک‌پذیری را به امری جذاب و پرسود بدل کردیم. ما محیطی مساعد برای کسب و کار به‌وجود آوردیم.
🔹سینگ: بازی اقتصاد بین‌المللی بازی قدرتمندان است. ... هند هنوز آن قدر قوی نیست که قوانین این بازی جهانی را به دلخواه خود بنویسد. اما فرصت‌هایی وجود دارد ... امتیاز گرفتن از این فرصت‌ها در مسیر تحقق یافتن سرنوشت و در فرایند امید به آینده، زمانی که آن‌قدر قوی باشیم که خود در بازنویسی قواعد بازی اثرگذار شویم.
🔹سینگ: ما اگر به فناوری درجه یک دست یابیم، دیگر به دنبال اختراع دوباره چرخ نخواهیم رفت. ما می‌توانیم مسیر نوسازی اقتصاد خود را کوتاه کنیم.
✍نتیجه‌گیری
اقتصاد ایران امروز وضعیتی بدتر از اقتصاد هند در سال 1991 ندارد و به شرط پایبندی به اصلاحات اقتصادی درست، و تن دادن به عقلانیتی که از اقتصاد و سیاست علمی برآمده باشد، باید امیدوار باشیم.
(اگر شما هم با ایده این یادداشت موافق هستید، آن را برای بقیه ارسال کنید.)
https://telegram.me/fazeli_mohammad
شورای شهر: مغزهای فکور یا عضله و فیگور؟
چندی پیش مطلبی نوشتم با عنوان «اداره شهر بیش از تعمیر دستشویی به تخصص نیاز دارد» (https://t.me/fazeli_mohammad/642) ایده اصلی متن این بود: «شهر و روستای شما به متخصصان شهرسازی، معماری، متخصصان اقتصاد شهری، حقوقدانان، جامعه‌شناسان، برنامه‌ریزان شهری، جغرافیای شهری، متخصصان برنامه‌ریزی حمل و نقل، محیط زیست شهری و کسانی از این دست نیاز دارد» و نباید اداره شهر را به ورزشکاران، هنرمندان یا کسانی این دست سپرد که فاقد تخصص‌های لازم برای قانون‌گذاری، نظارت و ارتقای توان اداره شهر هستند. آقای آرمان امیری مطلبی نوشته است با عنوان «آدرس غلط شورا با پوشش تخصص‌گرایی» (https://t.me/MostafaTajzadeh/2291) که عمده آن نقد مطلب من است. تحلیل این متن برای روشن کردن ایده اولیه خودم، راهگشاست.
✅نوشته‌اند «اگر بخواهیم به انبوه جوانان و نوجوانانی که در کوچه‌ها و زمین‌های خاکی بازی می‌کنند سر و سامان بدهیم، چه کسی بهتر از مهدی مهدوی‌کیا با آن سابقه فعالیت در ورزش‌های پایه؟» و در ادامه آورده‌اند «جناب استاد تاکید دارند که بازیگران و خوانندگان نباید نماینده شورا شوند. پس امورات فرهنگی و هنری، از قبیل رسیدگی به سالن‌های موسیقی، کنسرت، سینما، تیاتر، فضاهای فرهنگی و غیره ابدا در حوزه فعالیت شهری قرار ندارد و اصلا معلوم هم نیست کمیسیون فرهنگی شورای شهر برای چه تشکیل شده؟» نویسنده قرابت مهدی مهدوی‌کیا با فوتبال را برای متقاعد کردن خواننده به‌کار می‌گیرد. واقعیت اما این است که مدیریت ورزشی، سیاست‌گذاری ورزش، سیاست‌گذاری فرهنگی و تخصص‌های مشابه در آکادمی‌ها تدریس می‌شوند و سیاست‌گذاری و مدیریت فرهنگی و ورزشی مستلزم ورزشکار یا هنرمند بودن نیست.
✅نویسنده با اشاره به مجلس اول مشروطه نوشته‌اند «پدران ما به خوبی می‌دانستند که مشکلات صنف نانوا یا خیاط و یا حتی خرک‌چی را فقط نمایندگانی از همان اصناف بودند که می‌توانستند به خوبی درک کرده و توضیح دهند.» این گونه اگر بود، اقتصاددانان به چه کار می‌آمدند؟ ما می‌توانیم البته از سیاست‌پژوهی و سیاست‌گذاری مشارکتی دفاع کنیم و من نیز دفاع می‌کنم. اصناف همگی باید در بررسی و شناسایی مسائل، بررسی راهکارهای حل مسائل و سیاست‌گذاری نقش داشته باشند، اما این بدان معنا نیست که مشکلات نانوایی و خیاطی را فقط نمایندگانی از این اصناف می‌توانند توضیح دهند و درک کنند. این گونه اگر بود، اعضای شورای شهر باید به شمار اقشار و اصناف زیاد می‌شد تا هر قشری در شورا یا مجلس نماینده‌ای برای شرح مسائل خود داشته باشد و البته دانش سیاست‌پژوهی و سیاست‌گذاری هم بی‌حاصل می‌شد.
✅من نوشته‌ام «شهر و روستای شما به متخصصان شهرسازی، معماری، متخصصان اقتصاد شهری، حقوقدانان، جامعه‌شناسان، برنامه‌ریزان شهری، جغرافیای شهری، متخصصان برنامه‌ریزی حمل و نقل، محیط زیست شهری و کسانی از این دست نیاز دارد. ... ارتقای کیفیت زندگی در شهرهای این سرزمین به زور بازوی کشتی‌گیرها، ناز و کرشمه بازیگرها، صدای خوش خواننده‌ها یا دوز و کلک‌های سیاستمداران و بدتر از آن فرزندان‌شان نیاز ندارد؛ شهرهای ما نیازمند ایده‌های خلاق متخصصان و سلامت و استواری ایشان بر مسیر توسعه پایدار است.» آقای امیری ترجیح داده‌اند عبارت «متخصصان سلامت و استواری ایشان بر مسیر توسعه پایدار» را نادیده بگیرند و در نقد بنویسند «تمرکز بر تخصص‌گرایی را یک آدرس انحرافی بزرگ برای دور شدن از مساله اصلی شورا می‌دانم. جایی که بحث بر سر فساد است ... آن نماینده‌ای که سلامت، شرافت و صداقت کافی برای گزارش مفاسد و انحرافات احتمالی را داشته باشد، از نظر من حسنی دارد که هیچ تخصص و دانشی با آن برابری نمی‌کند.» متخصص سلامت که من نوشته‌ام همان است که شرافت و صداقت کافی برای مقابله با مفاسد دارد، و البته باید متخصص باشد که اصلاً فرق فساد و غیرفساد را تشخیص بدهد، و متخصص باشد تا اصلاً شیوه‌های دیگر اداره شهر را بداند.
✅ورزشکاران به صرف ورزشکار بودن‌شان صلاحیتی برای «مدیریت ورزشی» ندارند، و هنرمندان به صرف هنرمند بودن شایستگی «مدیریت و سیاست‌گذاری فرهنگی» پیدا نمی‌کنند. سیاستمداران نیز به صرف سابقه سیاسی، درکی پیچیده از ساختار پیچیده منافع و فساد پیدا نمی‌کنند. اداره شهر از جنس سیاست‌پژوهی، سیاست‌گذاری، کنش سیاسی و تخصصی است. ورزشکار، هنرمند یا سابقه سیاسی داشتن، بدون تخصص، صلاحیتی برای حضور در شورای شهر ایجاد نمی‌کند. بنابراین کماکان معتقدم اداره شهر بیشتر نیازمند «مغزهای فکور است تا عضله و فیگور.»
(اگر شما هم با ایده این یادداشت موافق هستید، آن را برای بقیه ارسال کنید.)
https://telegram.me/fazeli_mohammad
آرزوهایی برای امسال مردان و پدران
آرزو کنیم جریان زندگی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جامعه ایران در سال 1396 به گونه‌ای پیش رود که:
پدران بسیار زیادی کمتر شدن فشار اقتصادی زندگی بر شانه‌های خود را احساس کنند،
پدران بیشتری اشتغال و ازدواج فرزندان خود را شادمانه جشن بگیرند،
پدران کمتری شاهد درافتادن فرزندان خود در دام آسیب‌های اجتماعی – بالاخص اعتیاد - باشند،
پدران کمتری شاهد طلاق گرفتن فرزندان خویش باشند،
پدران کمتری داغ از دست دادن فرزندان خود در تصادفات رانندگی، بیماری‌ها و حوادث را تجربه کنند،
پدرانی که چشم‌انتظار بازگشت فرزندان خود هستند، در آغوش کشیدن ایشان را تجربه کنند،
و آرزو کنیم:
میلیون‌ها مرد ایرانی در خانواده زوج‌های نابارور، پدر شدن را تجربه کنند.
@fazeli_mohammad
س را به جای ص به ما قالب نکنند
محمد فاضلی
انتخابات ریاست جمهوری از امروز با ثبت نام کاندیداها شروع شد و البته وعده‌ها و سیاست‌های خاس کاندیداها هم کم‌کم رونمایی می‌شوند. نامزدها اغلب با مردم از سیاست‌ها و وعده‌های خاص حرف می‌زنند اما واقعیت این است که آن‌ها از وعده‌های خاس سخن می‌گویند. «خاس» اول سه کلمه «خوب، ارزان، سریع» است. کسب چیزهای خاس در زندگی روزمره هم سخت است. سه مثال ساده مسأله را تا حدی روشن می‌کند:
✅فست فودهایی مثل ساندویچ، ارزان و سریع به دست می‌آیند اما خوب نیستند. (اَس، بدون خ)
✅قورمه سبزی غذای خوبی است که اگر آن‌را در منزل‌تان تهیه کنید، ارزان‌تر از فست فود دست می‌گیرد، اما سریع پخته نمی‌شود و باید یک نصفه روز برای آن وقت صرف کنید. (خا، بدون س)
✅یک کبابی خوب می‌تواند کباب برگ باکیفیت را نسبتاً سریع برای شما آماده کند، اما ارزان نخواهد بود. (خس، بدون ا)
ما وقتی به عرصه بررسی سیاست‌های اداره یک کشور وارد می‌شویم، یافتن وعده‌ها و سیاست‌های خاس بسیار دشوارتر می‌شود. کسی اگر به شما گفت که می‌شود خیلی سریع (مثلا ظرف پنج سال)، بدون سختی زیاد (با هزینه کم و ارزان)، اقتصاد ایران را شکوفا کند و رونق گسترده‌ای ایجاد نماید یا صنایع کشور را در سطح جهانی رقابتی سازد؛ او حتما درباره وعده «خاس» حرف می‌زند. کره جنوبی، مالزی، چین، سنگاپور، هندوستان و سایر کشورهایی که در چهار دهه گذشته شاهد رشد اقتصادی بوده‌اند و به اوضاع خود را سروسامانی داده‌اند، برخلاف تصورات اغلب سه ویژگی دارند:
✅خیلی به سرعت متحول نشده‌اند بلکه حداقل سه تا چهار دهه مسیر عقلانیت اقتصادی را ادامه داده‌اند.
✅توسعه ارزان به دست نیامده بلکه هزینه آن‌را با کار سخت و پرداختن هزینه اصلاحات، که گاه بسیار سنگین بوده و گرفتن تصمیم‌های کارشناسانه دقیق و دشوار پرداخته‌اند.
✅خوب بودن را با اصلاح شیو‌ه‌های حکمرانی تضمین کرده‌اند.
این کشورها با سیاست‌ها و اقدامات خاص، و نه وعده‌هایی برای اقدامات خاس، راه توسعه را هموار کرده‌اند. سیاستمداران وقتی تصمیم می‌گیرند کارهای خاس بکنند، نتایج زیر حاصل می‌شود:
🔹مسکن مهر نمونه‌ سیاست خاس مسکن: تولید مسکن خوب، ارزان و سریع. نتیجه: خانه‌های بی‌کیفیت، فشار بر منابع مالی، تورم و کماکان باقی ماندن مشکل مسکن.
🔹بنگاه‌های زودبازده: اشتغال‌زایی خوب، ارزان و سریع. نتیجه: بیکاران بدهکار.
🔹حفر چاه‌ و استخراج آب: استفاده از حفر چاه و استخراج آب‌های زیرزمینی قریب شش دهه قبل به‌طور عمده در ایران آغاز شد و با سیاست یارانه انرژی، آب خوب، ارزان و سریع (در مقایسه با آب قنات) را در اختیار کشاورزان قرار داد. نتیجه: بحران منابع آب زیرزمینی.
ده‌ها نمونه از این اقدامات می‌توان نمونه آورد. دنیا حتما از چیزهایی که خوب، ارزان و سریع به دست می‌آیند خالی نیست، اما عرصه اداره کشور جایی برای سیاست‌های خاس نیست، باید به دنبال سیاست‌های خاص بود. «س را به جای ص به ما قالب نکنند.»
(اگر با ایده این متن موافق هستید، آن‌را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
Forwarded from پایگاه اطلاع رسانی دولت
⭕️ دکتر روحانی در نشست خبری با خبرنگاران داخلی و بین المللی(۱۱):

🔹 در تهیه گزارش ملی درباره حادثه پلاسکو قرار شد که دستگاه دولتی، بازرسی و دستگاه‌های حکومتی نباشند، بلکه یک عده متخصص و کارشناس و عمدتاً استاد دانشگاه، بدون اینکه نظر سیاسی داشته باشند موضوع را بی‌طرفانه مورد بررسی قرار دهند و نتیجه آن را برای ملت گزارش دهند.

🔹گزارش هیات ویژه پلاسکو بسیار خوب بود و به خود آنها گفتم که اگر دیگران هم باز نظر جدیدی دارند دریافت و گزارش نهایی را تکمیل کنید و پخش شود؛ خوشحالم از این کار و امیدوارم از این به بعد در مسایل مهم این شیوه را دنبال کنیم و یک عده متخصص، دانشگاهی و استاد بیایند کار کنند و نظر دهند و دولت دخالت نکند.

🔹گزارش ملی بر مبنای دادن اطلاعات شفاف و اینکه مراکز عمومی باید برای مردم امن باشد، است. اجرای منشور حقوق شهروندی در این زمینه بود و امیدوارم صدا و سیما آن را منتشر کند چرا که یک کار تحقیقاتی علمی انجام شده و خوب است که مردم نسبت به آن مطلع و آگاه شوند؛ این بحث حزبی و گروهی نیست.

@dolat11
📝📝📝شاخص سهولت کسب و کار
✍️روزبه کردونی


✅تعریف: شاخص سهولت کسب و کار بانک جهانی، قوانین و مقرراتی را که مستقیماً بر انجام کسب و کار و رشد اقتصادی کشورها مؤثرند، معرفی و بررسی کرده و بر اساس آن 189 کشور جهان را رتبه‌بندی می‌کند. این شاخص از 10 زیرشاخص شروع کسب و کار، سهولت اخذ مجوز، دسترسی به برق، ثبت مالکیت، اخذ اعتبارات، حمایت از سرمایه‌گذاران خرد، تجارت فرامرزی، سهولت اجرای قراردادها و ورشکستگی و پرداخت دیون تشکیل شده است.
در حال حاضر چندين گزارش بین المللی و حداقل يک گزارش داخلی به شکل مستمر وضعیت محیط کسب و کار در ايران را رصد و نتیجه را به صورت رتبه کشور در مقايسه با ساير کشورها اعلام می کنند. ✅وضعیت ایران : بر اساس معتبرترین این گزارشها یعنی گزارش انجام کسب و کار بانک جهانی طی سالهای 2012 تا 2016 فضای کسب و کار در ایران 32 پله صعود داشته به طوری که ایران از رتبه 152 در سال 2012 به رتبه 120 دست یافته است.

تنظیم : مونا جورمند
@RKardooni
@MostafaTajzadeh
Super-Wicked Problems- SSPP.pdf
1.1 MB
خواندن مقاله «غلبه بر تراژدی برآمده از مشکلات فوق‌بدخیم» نوشته کلی لوین و همکارانش را از دست ندهید.
دومین شماره از «فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی» منتشر شد. علاقمندان به بهبود سیاست‌گذاری در ایران و شناخت راهکارهای سیاست‌گذاری برای حل مشکلات بدخیم‌شده جامعه ایران، خواندن مقاله «غلبه بر تراژدی برآمده از مشکلات فوق‌بدخیم» نوشته کلی لوین و همکارانش را از دست ندهند. علاقمندان به نهادگرایی، اقتصاد نهادگرا، سیاست‌گذاری عمومی، و حکمرانی محیط زیست از این مقاله لذت خواهند برد. قسمت اول این مقاله مفصل در این شماره «فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی» و قسمت دوم آن در شماره بهار 1396 منتشر خواهد شد. http://npps.ir/ArticlePreview.aspx?id=111846
اولین رئیس جمهور مدرن ایران
برخی نظریه پردازان مدرنیته را حاکم شدن روابط قراردادی بین جامعه و دولت تعریف کرده اند یعنی آنچه که مبنای رابطه بین حاکم و مردم می شود نه ملاک های سنتی مثل پیوندهای خانوادگی است نه عواطف شخصی مثل کاریزمای فردی و محبت و نه حتی معیارهای ایدئولوژیک. حاکمان بر سر کار می آیند تا خدمات عمومی به مردم عرضه کنند و مردم در ازای این کار به آنها رای و امکانات می دهند. این رابطه مشابه رابطه ای است که ما با برق کار، لوله کش و نقاش خانه مان برقرار می کنیم. ما به این افراد پول می دهیم تا برق، لوله و کاغذ دیواری خانه را درست کنند و شخصیت فردی آنها مثل زیبا بودن، خوب و صالح بودن، خوش اخلاق یا بداخلاق بودن را چندان بها نمی دهیم. اگر آن کارها را نکنند ولو اینکه مجسمه اخلاق یا زیبایی باشند دیگر آنها را برای کارهای خانه صدا نخواهیم کرد. شاید آن فرد دوست ما شود اما دیگر تعمیر کار ما نخواهند بود.
مسئولان پیشین جمهوری اسلامی همگی در یک ویژگی سهیم هستند و آن این است که هر کدام به دلایلی عده ای فدایی و هوادار پرشور دارند که شیفته شخصیت آنها هستند و این شیفتگی در حدی است که عملکرد آنها را ملاک قضاوت در مورد آن مسئول قرار نمی دهند بلکه برای توجیه شیفتگی خود پیوسته به ویژگی شخصیتی آنها استناد می کنند. یکی می گفت فلانی خیلی دوست داشتنی است پس کاری به عملکردش نداشته باشید آن دیگر می گفت که فلانی مورد تایید امام است پس نباید عملکرد او را زیر سوال برد. کس دیگری می گفت آن یکی نمادی از جنس مردم و ساده زیست است پس فارغ از عملکردش او را تایید کنید......... تنها رئیس جمهوری که در موردش اینگونه قضاوت نمی شود حسن روحانی است! حسن روحانی شیفته و فدایی ندارد بلکه طرفدار و پشتیبان دارد. طرفدارانی که ملاک طرفداری از او را نه ویژگیهای شخصی و شخصیتی بلکه عملکرد عمومی او می دانند. روحانی و تیم تبلیغاتی اش نیز نخواسته اند که از او بت سازی و کاریزماتراشی کننند بلکه خوشحالند که مردم چون او را در عمل و زندگی واقعی خود گامی به پیش می دانند تایید و هواداری می کنند. این نقطه ضعفی برای روحانی نیست که شیفتگان کور و کر ندارد بلکه نشان از زایش ایران مدرنی است که در آن سیاستمداران در جایگاه درست خود نشانده می شوند.
زمانی استاد عزیزی می گفت که به یک آلمانی گفتم که فرقی میان ما و شما نیست چون شما هم انتخابات دارید و ما هم انتخابات داریم. او خنده ای کرد و گفت ولی یک تفاوت مهم میان انتخابات ما و شما هست و آن فرق این است که ما با انتخابات برای خود نوکر انتخاب می کنیم ولی شما آقا و سرور! به نظر می رسد که این فضا دیگر عوض شده است و ایران جدید و مدرنی متولد شده است که در آن نگرش مردم به حاکمان به معنی واقعی نگاه کارفرما و کارگزار است.
ما و نسل ما که حاملان ایران مدرن هستیم دیگر عقد اخوت با هیچ سیاست مداری نبسته ایم و حمایت نامشروط از کسی نمی کنیم. تا وقتی سیاستمداری با عملکردش – و نه گفتار- در خدمت منافع واقعی مردم باشد از حمایت ما برخوردار خواهد شد. در چنین فضایی است که باید گفت روحانی اولین رئیس جمهور مدرن ایران است و عمکرد او را آنقدر مثبت می بینم که تداوم حضور او در جایگاه ریاست جمهوری را با تک رای خودم خواستار شوم.
https://telegram.me/ali_sarzaeem
Iran Economy-McKinsey.pdf
8.4 MB
ایران: فرصت رشد یک تریلیون دلاری. گزارش مؤسسه جهانی مک کینزی. ما با امید، عقلانیت و اصلاحات در اقتصاد می توانیم به آنچه این گزارش بیان می کند برسیم. امیدوار باشیم. حداقل خلاصه گزارش را بخوانیم.
احمدی‌نژاد و کتاب نقد عملکردش با هم آمدند. احمدی‌نژاد ظاهراً وجدان ندارد تا خود به حساب عملکردش برسد، امیدوارم عملکردش را در این کتاب بخواند و به قضاوت بنشیند. (محمد فاضلی)
@fazeli_mohammad
بیست سال از این چهل و دو سال
(محمد فاضلی)
من امروز 25 فروردین 1396، چهل‌ودو ساله شدم، و وقتی خوب به گذشته می‌نگرم، آن‌چه بر زندگی‌ام به شدت تأثیر گذاشته، انتخابات‌ها بوده است. سیدمحمد خاتمی در بهار 1376 برنده انتخاباتی شد که شاید اصلی‌ترین ایده آن «حفظ جمهوریت» و امید به حفظ حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش بود. ما ایرانیان تلاش کردیم و خاتمی نماد آرمان‌های ما شد. سیدمحمد خاتمی هنوز به پشتوانه نیرو و سرمایه‌ای که ما در وجود سیاسی او دمیدیم، بر سرنوشت ما تأثیرگذار است و او امانت‌داری شایسته بود و هست. ایده‌هایی که بیست سال پیش در همراهی با خاتمی بر دیوار تاریخ ایران حک کردیم، هنوز الهام‌بخش ماست: آزادی، توسعه سیاسی، اجرای قانون اساسی، تعامل با جهان و «ایران برای همه ایرانیان».
خاتمی را چهار سال بعد وقتی تردیدهایی برای ادامه راه داشت، در بر گرفتیم و به ادامه راه امیدوار ساختیم. او پا به میدان نهاد و هنوز میراث همراهی‌اش به ما امید می‌بخشد. ایران رکورد رشد صنعتی 12 درصد را ثبت کرد و رشد اقتصادی کشور به 7 درصد رسید. آن‌قدر امیدوار شده بودیم که چشم‌انداز ایران 1404 را نوشتند، و بعدها فهمیدیم درخشان‌ترین و پاک‌ترین دوران حیات اقتصادی ایران بعد از انقلاب را سپری کرده بودیم و اگر آن مسیر ادامه یافته بود امروز اقتصاد ما دو برابر بزرگ‌تر بود، اقتصادی که تقریباً هزار میلیارد دلار ارزش داشت. من تحت تأثیر فضای اجتماعی، رساله‌ای درباره شرایط تحکیم دموکراسی می‌نوشتم، بی‌خبر از آن‌که دموکراسی نیم‌بند می‌رفت تا در دوران محمود احمدی‌نژاد تضعیف شود نه تحکیم.
دو انتخابات قبلی بر زندگی من اثر مثبت گذاشته بود بدون آن‌که هیچ ارتباطی با دولت داشته باشم، فقط فضای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی رو به بهبود بود. احمدی‌نژاد که از راه رسید طوفانی برخاست. سیاست تنش‌زدایی به تنش‌زایی تغییر کرد، نفس اقتصاد به شماره افتاد و چندی بعد ایران که زمانی که مبدع گفت‌وگوی تمدن‌ها بود، پرونده‌اش به عنوان تهدید امنیت بین‌المللی راهی شورای امنیت شد. قطعنامه‌ها خیلی سریع از راه رسیدند و سایه جنگ بر کشور افتاد. تغییر مسیر کشور باورکردنی نبود. دغدغه‌هایم برای ایران چند برابر شده بود.
انتخابات سال 1388 هر چه در توان داشتم و در محدوده قانون مجاز بود، به میدان آوردم، اما پوپولیسم و تقدیر قوی‌تر از اراده مخالفان و منتقدان محمود احمدی‌نژاد بود و او ماندنی و من رفتنی شدیم. رساله‌ام را درباره تحکیم دموکراسی نوشته بودم اما حالا نشانه‌های تضعیف دموکراسی آشکار شده بود: کارم را در دانشگاه از دست دادم. احمدی‌نژاد که زمانی او را در قالب اثرش بر امنیت، اقتصاد و روابط بین‌المللی ایران تحلیل می‌کردم؛ حالا مستقیم‌تر بر زندگی شخصی‌ام اثر گذاشت و این البته در مقابل هزینه‌ای که ایران و دیگران پرداختند هیچ بود، هیچ.
انتخابات دوباره در بهار 1392 از راه رسید و بار دیگر وارد میدان شدیم. اکثریتی از ایرانیان در فضایی یأس‌آلود و در سایه بیم‌های باقیمانده از سال 1388 و در شرایطی که حتی رد صلاحیت آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی فضا را سنگین‌تر می‌کرد و سایه سنگین تحریم‌ها، جهش قیمت ارز و رفتن به سوی فروپاشی اقتصادی بر سر هر ایرانی سنگینی می‌کرد، حسن روحانی را به ریاست جمهوری برگزیدند. من می‌دانستم که اگر گذار از خاتمی به احمدی‌نژاد به طرزی عجیب آینده را تیره ساخت، گذر از احمدی‌نژاد به روحانی نیز می‌تواند تغییری معنادار و محسوس باشد، به شرط آن‌که او در مسیر عقلانیت حرکت کند و شواهد همین را نشان می‌داد.
حسن روحانی پرونده هسته‌ای را به برجام رساند، و تازه فضایی باز شد تا بپرسیم اشتغال و توسعه پس چه می‌شود؟ او مسأله محیط‌زیست در حال تخریب و به شدت آسیب‌دیده را جدی گرفت، تعامل با دنیا را آغاز کرد. من این بار در فضایی بازتر فرصت پیدا کردم برای اصلاح محیط زیست، سیاست و نظام اداری جامعه ایران بنویسم، حرف بزنم، تلاش کنم و دوباره مثل برخی دیگر به دانشگاه باز گشتم و در سایه رویکردهای غالب در این دوران، دغدغه ایران را بسیار آزادانه‌تر از قبل پی گرفته‌ام.
بیست سال از عمرم تحت تأثیر انتخابات‌ها شکل گرفته است و همه ما چون خوب نگاه کنیم، انتخابات‌ها به زندگی ما شکل داده‌اند و در آینده نیز چنین خواهند کرد. سخنان و اقدام سیاستمداران حتی وقتی مسخره و بی‌اهمیت پنداشته‌ایم، بر زندگی‌ ما تأثیر گذاشته است و اگر خوب بنگریم، از کنار انتخاباتی که امروز جدی شد، به سادگی و بی‌تفاوت نخواهیم گذشت. لحظه‌ای فکر کنید اگر بیست سال پیش سیدمحمد خاتمی و میلیون‌ها ایرانی در انتخابات سال 1376 گونه دیگری عمل کرده بودند، سرنوشت امروز ما چگونه می‌شد؟ کسی هم پیدا می‌شود که بیست سال بعد این سؤال را درباره 1396 بپرسد.
(اگر این متن را می پسندید، آن‌را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
پیامبر اقتصاد ایران کاندیدا شد
(محمد فاضلی)
محمدباقر قالیباف امروز 26 فروردین 1396 سخنی در بیانیه‌ ثبت نام انتخاباتی‌اش گفت که ثابت می‌کند او پیامبر اقتصاد ایران است زیرا معجزه اقتصادی می‌کند و شایسته لقب پیامبر اقتصاد ایران است. او گفته است «من، محمدباقر قالیباف به شما تعهد می‌دهم با توکل به خداوند مننان و به پشتوانه شما «دولت مردم» را تشکیل دهم و در یک دوره چهار ساله با انقلابی اقتصادی درآمد کشور را دو و نیم برابر افزایش دهم، ۵ میلیون شغل ایجاد کنم، نظام مالیاتی را به نفع ۹۶ درصد مردم تغییر دهم و از همه مهم‌تر برنامه‌ای مدون و دقیق برای حل مشکلات فوری اقشار کم‌درآمد اجرا کنم.» شما فقط خواندن 497 کلمه را تحمل کنید تا بدانید او «پبامبر اقتصاد ایران» است.
✅خواننده محترم، درآمد ناخالص ملی (Growth National Income) ایران در سال 2015 برابر 511 میلیارد دلار بوده است (آمار بانک جهانی). دو و نیم برابر شدن آن به این معنی است که ظرف چهار سال اقتصاد ایران به درآمد ناخالص ملی 1277 میلیارد دلار می‌رسد. آمار بانک جهانی نشان می‌دهد کشورهای آرژانتین (541)، سوئد (567)، سوئیس (701)، عربستان سعودی (742)، ترکیه (782)، هلند (827)، اندونزی (887)، مکزیک (1233)، اسپانیا (1324) و کره جنوبی (1389) درآمد ناخالص ملی بیشتر از ایران دارند. دو و نیم برابر شدن درآمد ملی ایران یعنی ما به اقتصادی بین مکزیک و اسپانیا تبدیل می‌شویم. این رشد ظرف چهار سال یعنی اقتصاد ایران هر سال حدود 26 درصد رشد کند و اندازه اقتصاد سال اول 643 میلیارد دلار، سال دوم 811 میلیارد دلار، سال سوم 1022 میلیارد دلار و سال چهارم 1287 میلیارد دلار شود. میانگین رشد اقتصاد ایران در سال‌های بعد از انقلاب حدود 2.2 درصد بوده است.
✅درآمد سرانه ایران در سال 2015 برابر 6550 دلار بوده و دو و نیم برابر شدن آن یعنی به 16375 دلار برسد. این رقم بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) 17430 دلار بوده و دو و نیم برابر شدن آن یعنی به 43575 دلار و در حدود قدرت خرید سوئد (48700) و بالاتر از ایسلند، بلژیک، استرالیا، کانادا، فنلاند، ژاپن، فرانسه، انگلستان، ایتالیا، نیوزیلند، اسپانیا و کره جنوبی برسد.
آمارهای بانک جهانی نشان می‌دهد شاخص قدرت خرید ایران در فاصله سال‌های 1990 تا 2014 از 6600 به 17430 افزایش یافته و ظرف 24 سال 2.64 برابر شده است. آمار نشان می‌دهد اقتصاد کره جنوبی، یکی از معجزه‌های اقتصادی قرن بیستم، در همین فاصله شاخص قدرت خرید خود را از 8420 به 34810 دلار (4.13 برابر رسانده) و چین (بزرگ‌ترین معجزه اقتصادی قرن) این شاخص را ظرف 24 سال از 990 به 14390 دلار رسانده است.
✅آمارهای اشتغال نشان می‌دهد حدود 23 میلیون نفر در ایران شاغلند و هر شاغل به‌طور متوسط 22217 دلار در درآمد ناخالص ملی 511 میلیارد دلاری ایران سهم دارد. آقای قالیباف گفته ظرف چهار سال، پنج میلیون شغل جدید ایجاد می‌کند، پس در پایان چهار سال 28 میلیون شاغل ایرانی درآمد دو و نیم برابر شده 1277 میلیارد دلاری را تولید می‌کنند، یعنی سهم هر کدام 45607 دلار می‌شود. این یعنی تقریباً بهره‌وری تولید هر ایرانی ظرف چهار سال 100 درصد رشد می‌کند.
✅بررسی رسمی بانک مرکزی ایران در فرودین 1389 نشان می‌دهد اگر شاخص بهره‌وری کار در سال 1376 را معادل 100 بگیریم، شاخص بهره‌وری کل اقتصاد در سال 1367 معادل 78.9 بوده و تا سال 1376 به 100 می‌رسد. شاخص بهره‌وری کل اقتصاد پس از آن تا سال 1386 به 121.1 رسیده و شاخص بهره‌وری سرمایه نیز از 77.3 در سال 1367 به 101.9 در سال 1386 می‌رسد. شاخص بهره‌وری کل نیز از 100 در سال 1376 به 108.5 در سال 1386 افزایش می‌یابد. شاخص بهره‌وری کل در ده سال فقط 8.5 درصد افزایش می‌یابد و میانگین رشد بهره‌وری کار نیز در سال‌های 1368 تا 1386 سالیانه 2.3 درصد و میانگین رشد بهره‌وری سرمایه 1.5 درصد بوده است.
✅معنای وعده‌های آقای قالیباف این است که ظرف چهار سال:
- درآمد سرانه ایران را بر اساس برابری قدرت خرید از ایسلند، بلژیک، استرالیا، کانادا، فنلاند، ژاپن، فرانسه، انگلستان، ایتالیا، نیوزیلند، اسپانیا و کره جنوبی بیشتر می‌کند.
- متوسط رشد بهره‌وری کل در اقتصاد ایران را به حدود 10 برابر متوسط این رقم در سال‌های 1367 تا 1386 می‌رساند.
- میانگین رشد اقتصادی ایران را ظرف چهار سال به رقمی بیشتر از دو برابر بالاترین رقم رشد ثبت‌شده برای چین در سه دهه گذشته می‌رساند.
✅محمدباقر قالیباف یک معجزه اقتصادی را به شما وعده می‌دهد و اگر این حرف‌ها را باور کنید، قبول کرده‌اید که او «پیامبر اقتصاد ایران» است. سؤال: آیا در بین اصولگرایان اقتصاددانی هست که از حیثیت تاریخ اقتصادی دفاع کند؟ قدرت از آن شما، اما علم اقتصاد را به بازی نگیرید.
(اگر این متن را می‌پسندید، آن‌را برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
چرا سیل هم وطنم را کشت؟
(محمد فاضلی)
غم و رنج وارد شده بر مردم آذربایجان را باید تسلیت گفت، همدردی کرد، و کوشید مشکلات بازماندگان رفع شود؛ اما مهم تر از آن باید از استانداران، ستاد مدیریت بحران، شهرداری های شهرهای سیل زده و سایر مسئولان ارائه گزارشی شفاف به مردم آذربایجان و ملت ایران را طلب کرد که روشن کند چرا سطح آمادگی برای مقابله با بحران به قدری پایین بوده که چنین وضعی پدید آورده است؟ نیروهای امدادی و انتظامی و بقیه چه می کرده اند که چنین شده است؟ و مردم چه چیزهایی را برای مقابله با خطرات سیل نمی دانستند؟ و چرا صدا و سیما آنقدر که به طوفان کاترینا در آمریکا و شرح علل بروز آن در سال 2005 علاقه نشان داد در شرح علل بروز سیل در آذربایجان علاقه نشان نمی دهد. شفافیت اطلاع رسانی و توضیح درباره سیل آذربایجان را مطالبه کنیم. استاندار و بقیه مقامات استان و ستاد مدیریت بحران توضیح بدهند چرا سیل هم وطنم را کشت؟
#چرا_سیل_هموطنم_را_کشت؟
(اگر این متن را می پسندید، آن را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
یک شیشه داروی گیاهی و لیست اصلاح‌طلبان
(محمد فاضلی)
✅اول. شما اگر تا به حال از داروخانه‌ یک شیشه داروی گیاهی خریده باشید، مشاهده کرده‌اید که روی جعبه دارو و هم‌چنین روی کاغذی که در داخل جعبه قرار داده‌اند، توضیحاتی درباره ترکیبات موجود در آن دارو و خواص آن توضیح داده شده است. روی شیشه دارویی که پیش روی من است نوشته «از عصاره هیدرو الکلی آویشن تهیه شده است. ... ضد سرفه و خلط آور.»
✅دوم. شورای عالی سیاستگزاری اصلاح‌طلبان این روزها حتماً در کار انتخاب لیست نامزدهای اصلاح‌طلبان برای انتخابات شورای شهر است. اخبار و شواهد هم نشان می‌دهد و البته قابل پیش‌بینی است که چه معرکه‌ و رقابتی برای در لیست قرار گرفتن در جریان است. همه عاشقان خدمت تلاش می‌کنند در لیست قرار بگیرند و اگر به قاعده گذشته باشد، آقازادگی و سایر عوامل غیر از شایستگی هم نقش اساسی در بستن لیست خواهند داشت. نامه‌ای از سوی 9 نفر افراد شاخص اصلاح‌طلب خطاب به ریاست شورای عالی سیاستگزاری اصلاح‌طلبان منتشر شده که افراد پاکدست انتخاب کنند و خلاصه شورا را از رویه‌های نادرست بر حذر داشته‌اند.
✅سوم. لیست امید که برای مجلس دهم ارائه شد، کسی نپرسید این‌ها که انتخاب شده‌اند با چه حساب و کتابی، بر اساس کدام منطق، با چه کارنامه و عملکردی در گذشته، به استناد کدام تخصص، و با چه خط و ربط فامیلی در لیست قرار گرفته‌اند. تجربه اول بود و مردم چشم‌بسته اعتماد کردند و رأی دادند. قرار نیست این روش تا ابد ادامه یابد.
✅چهارم. راستش در جریان لیست امید، مردم به اندازه روی جعبه یک شیشه داروی گیاهی هم توضیح و اطلاعات درباره ترکیب و خواص لیست امید توضیح دریافت نکردند و فقط به سیدمحمد خاتمی اعتماد نمودند.
✅پنجم. شورای عالی سیاستگزاری اصلاح‌طلبان این بار، خودش را جای کارخانه داروسازی قرار دهد، به اندازه یک شیشه داروی گیاهی درباره خواص لیست منتخب توضیح دهد، به اندازه خریدار داروی گیاهی هم مردم رأی‌دهنده احترام قائل شود، و در کنار انتشار فهرست نامزدهای پیشنهادی اصلاح‌طلبان برای انتخابات شورای شهر، توضیحات زیر را درباره لیست نهایی به مردم ارائه دهد:
✅توضیح اول. رأی دادن به لیست پیشنهادی چه خاصیتی دارد (عین داروی گیاهی که روی آن نوشته خوردنش چه خاصیتی دارد). معنای توضیح اول این است که شورای عالی توضیح دهد که لیست نهایی در صورت پیروزی در انتخابات شورای شهر، به ترتیب اولویت، انجام چه کارهایی را دنبال می‌کند. من قبلاً انجام ده کار را پیشنهاد کرده‌ام (https://t.me/fazeli_mohammad/670).
✅توضیح دوم. درخصوص هر فردی که در لیست قرار می‌گیرد، دو صفحه سوابق، دلایل انتخاب، توانمندی‌ها، برنامه‌های اصلی، و انتظاراتی را که رأی‌دهندگان می‌توانند از او داشته باشند منتشر کنند. نسبت‌های فامیلی را هم اگر شفاف کنند بهتر است. (این کار در صنعت ساخت گیاهان دارویی نیز رایج است و مثلاً نعناع، آویشن، مرزنجوش، مریم گلی، حسن یوسف و ریحان از خانواده نعنائیان هستد.) اعضای لیست هم بهتر است معلوم باشد که از کدام خانواده هستند و خاصیت‌شان چیست.
✅اصلاح‌طلبان که همواره دم از شفافیت، تخصص‌گرایی، شایسته‌سالاری و این گونه اوصاف زده‌اند، بهتر است این بار به اندازه توضیحات کارخانه داروسازی روی یک شیشه داروی گیاهی، برای شفافیت و آگاهی رأی‌دهنده، احترام قائل شوند.
(اگر این متن را می‌پسندید، آن را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
نوشته‌ای هشداردهنده از نویسنده کتاب «پوپولیسم ایرانی»
—-------------------------------------------------
احمدی‌نژادیسم قالیباف
✅ در بخش نتیجه‏گیری کتاب «پوپولیسم ایرانی» آورده ام که مسئله ایران احمدی نژاد نیست احمدی نژادیسم است و پیش‏بینی کرده ام که در آینده احمدی نژادهای دیگر با تیپ‏ها و ژست‏های دیگر ظهور خواهند کرد اما محتوای حرفهای آنها همه یکی است. برای خودم تعجب آور بود که این قدر سریع این پیش‏بینی محقق شد و برایم تاسف بار بود که قالیباف این نقش را پذیرفت. سخنان قالیباف بیش از آنکه خنده آور باشد تاسف آور است. تاسف از این جهت که لااقل امید داشتیم طراز جدیدی از سیاستمداران اصولگرا پرورش یافته باشند و کشور در عرصه سیاست به پیش برود. به عنوان مثال، گفتن اینکه در چهار سال درآمد ملی را «دو و نیم» برابر می کنم حرفی خیلی مضحک است و در مورد آن به اندازه کافی صحبت شد.
https://t.me/fazeli_mohammad/699
https://t.me/hamedghoddusi/164
✅ به نظر من حتی می‌شد آن گاف را بخشید چرا که سیاستمداران ما عموماً نکات بدیهی اقتصاد را نمی دانند و درک درستی از آمار و ارقام ندارند و قالیباف هم یکی از همین جماعت است. تا اینجای کار تا حدی قابل تحمل بود اما اینکه شخص بیاید دوباره روی آن تاکید و اصرار کند چیزی است که قابل گذشت نیست. متاسفانه این تصور در فرهنگ سیاسی ایران جا افتاده که سیاستمدار باید وقیح باشد و هیچ وقت به اشتباه خود اذعان نکند که هیچ بلکه آن را تکرار و تایید نماید. اما این فرهنگ درستی نیست. سیاستمدار زمان ما باید به اشتباهش اعتراف کند و عذرخواهی نماید و جامعه ما باید به این بلوغ برسد که آن را یک عامل قوت ببیند نه یک ضعف.
✅ متاسفانه وقتی به آقای قالیباف می گویند که ایجاد رشد اقتصادی 25 درصدی غیر ممکن است به جای اینکه بگوید با چه راهکار معجزه آمیزی می خواهد به چنین چیزی برسد می گوید که پشتوانه عملکرد وی نشان می دهد که اگر این کار شدنی نبوده وی ادعا نمی کرده است! این حرف یک فرار از پاسخ گویی است کما اینکه آقای احمدی نژاد هم در انتخابات سال 1384 پیوسته می گفت که برنامه هایی در ذهن دارم و برای همه چیز برنامه ای طراحی کرده ام. آقای قالیباف کافی است فقط به یک سوال پاسخ دهد که با کدام سرمایه می تواند رشد 10 درصدی ایجاد کند (25 درصد پیشکِش)!
✅ آیا از پس انداز داخلی می شود این رشد را ایجاد کرد؟ آیا می خواهد از سرمایه گذاری خارجی استفاده کند؟ آیا او و دوستانش به الزامات آن پایبند هستند؟ کافی است لب باز کند تا اشکالات راه حل هایش آشکار شود. برای همین هم پیوسته از ارائه راه حل طفره می رود و تلاش می کند مردم را متقاعد کند که وی راه حل معجزه آسا در آستین دارد. مردم ما یک بار معجزه هزاره سوم را باور کردند و هنوز پیامد آن را به جان می خرند. به گمان من دیگر نیازی به معجزات و کرامتهای جدید نیست کافی است مثل بچه آدم راه دشوار توسعه را گام به گام بپیماییم و سودای جهش‏های معجزه آسا را کنار بگذاریم و دیگر روی سرنوشت کشور خود قمار نکنیم.
✅ روی سخن من با خودمان است. بر سر سیاستمداران حرجی نیست که سودای مناصب عالی داشته باشند و برای این مقصود به هر راهی چنگ بزنند. ما باید چشمان خود را باز کنیم و مانع سلطه مجدد پوپولیسم شویم.
https://telegram.me/ali_sarzaeem
—---------------------------------------------
(اگر این متن را می‌پسندید، آن را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
قرص لاغری و سیاست
(محمد فاضلی)
مصاحبه‌ای از من با عنوان «واکاوی ریشه‌های پوپولیسم و پیشگیری از آن» در ضمیمه آخر هفته روزنامه دنیای اقتصاد منتشر شده است که مهم‌ترین نکات آن به شرح زیر است.
✅همه کشورها، حتی پیشرفته‌ترین آن‌ها نیز مشکلات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارند. فساد، مشکلات اقتصادی و محیط‌زیستی به درجاتی در همه جا هست. مشکلات را باید گفت و برای حل آن‌ها باید فکر کرد، اما نوع مواجه شدن با مشکلات مهم است.
✅دو نوع بیان مشکلات وجود دارد. یک شیوه مسائل را پیچیده می‌بیند، تاریخ پیدایش مسأله را لحاظ می‌کند، و می‌گوید که بدون در نظر گرفتن زمینه‌های شکل‌گیری مسأله قادر به حل آن نیستید. این شکل از بیان مسئله راهکارهای نسبتاً پیچیده و زمانه¬بر است؛ تمام سختی‌های لازم برای بیرون رفتن از مشکل را نیز توضیح می‌دهد.
✅این شیوه تأکید می¬کند که اولا مسائل پیچیده است، دوم تاریخ دارند، سوم اصلاحات باید ساختاری باشد، چهارم زمان قابل توجهی نیاز دارید و پنجم برای این امر باید هزینه بپردازید.
✅رویکرد دومی هم وجود دارد که بنای آن بر ساده¬سازی مسائل پیچیده است. ایران بحران آب دارد و این رویکرد دوم خیلی ساده توضیح می‌دهد که ما در شمال و جنوب دو دریای پر آب داریم و با انتقال آب می¬توانیم مشکل را حل کنیم، بدون اینکه عواقب و پیچیدگی¬های آن را توضیح دهد. دومین ویژگی رویکرد دوم آن است که درباره تاریخ مسئله صحبتی نمی¬کند. طرفداران شیوه و رویکرد دوم، راهکارهای «خاس» ارائه می‌کنند (خوب، ارزان، سریع).
✅ذهن معمولا حوصله درافتادن با پیچیدگی را ندارد و آدم¬ها براساس نقشه¬های ذهنی ساده¬ای تصمیم می‌گیرند و چندان پیچیده فکر نمی¬کنند. مردم‌فریب‌ها به پیچیده فکر نکردن مردم امید دارند. مردم حوصله ندارند به عوامل پیچیده ایجاد مسائل فکر کنند، و بیشتر دوست دارند یک نفر راه‌حل‌های ساده ارائه کند.
✅مردم حال و حوصله ندارند ورزش کنند و رژیم بگیرند تا اضافه وزن‌شان کم شود و به همین دلیل ترجیح می‌دهند راهکار ساده‌ای مثل خوردن قرص‌های لاغری را انتخاب کنند. معجزه قرص لاغری، ادعای اثر خوب، ارزان و سریع آن است.
✅دنیای سیاست همواره پر از آدم‌هایی است که به جای رژیم و ورزش، قرص لاغری پیشنهاد می‌دهند. این قرص‌ها برای فروشندگانش سودآور است، اما اکثر آدم‌ها تجربه موفقی از خوردن این گونه قرص‌ها ندارند و در درازمدت سبب تخریب بدن و عوارض ناخوشایند می‌شوند. وعده‌های خاس پوپولیست‌ها هم برای وعده‌دهندگان منفعت دارد، اما آخر و عاقبتش برای مردمی که این وعده‌ها را باور می‌کنند، خوشایند نیست.
(اگر این متن را می‌پسندید، آن را برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مشاوران اقتصادی محمدباقر قالیباف هنوز نگفته اند چگونه درآمد ملی ایران را دو و نیم برابر می کنند. @fazeli_mohammad