دستور زبان فارسی
تست های کنکور مبحث انواع حذف
با پاسخ نامه ی کلیدی
تهیه و تدوین : حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

دستور زبان فارسی
تست های کنکور مبحث شیوه های عادی و بلاغی با پاسخنامه ی کلیدی
تهیه و تدوین: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

دستور زبان فارسی
تست های کنکور مبحث زمان ها
با پاسخ نامه ی کلیدی
تهیه و تدوین: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

آغاز ثبت‌نام بیمه تکمیلی دانا

همکاران محترم، ثبت نام بیمه تکمیلی از امروز در سامانه فعال خواهد شد.

نام کاربری ⬅️ کدملی
رمز عبور ⬅️ کد پرسنلی
https://totalapp2.dana-insurance.ir/Sepad1/
👆👆👆
🟢همکاران گرامی جهت ثبت نام بیمه دانا از طریق لینک فوق اقدام نمایند. نیازی به مراجعه حضوری به ادارات نیست .

❎تاکید می گردد، منطقه حتما خود منطقه همکاران محترم انتخاب گردد، در غیر اینصورت مسئولیت با خود شخص است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

دستور زبان فارسی
تست های کنکور مبحث جمله و اجزای آن
با پاسخ نامه ی کلیدی
تهیه و تدوین: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

دستور زبان فارسی
تست های کنکور مبحث تغییر معنا در فعل
با پاسخ نامه ی کلیدی
تهیه و تدوین: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✅ انواع دوره‌های تحصیلی در مقطع #کارشناسی_ارشد و .... .

🔻 1⃣ دوره روزانه :
🖋 بهترین حالت قبولی در کارشناسی ارشد این دوره می‌باشد که از شما هیچ شهریه‌ای برای تحصیل دریافت نمی‌شود و عملاً تحصیل شما رایگان خواهد بود. قابل توجه است که دانشجویان این دوره موظف به خدمت در کشور به ازای شهریه به مدت مشخصی که در مدرک موقت ذکر می‌شود خواهند بود و اخذ دانشنامه در گروی گذراندن خدمت و یا پرداخت هزینه تحصیل است. قابل توجه است که عموماً در داخل کشور مدرک موقت قابل قبول است و به اصل دانشنامه نیازی نیست.

🔻2⃣ دوره نوبت دوم یا شبانه:
🖋 در مدرک شما قید نمی‌شود که در دوره شبانه یا نوبت دوم پذیرفته شده‌اید و عیناً مدرک دوره روزانه به شما تعلق می‌گیرد، با این تفاوت که شما باید شهریه تحصیل در دانشگاه‌های سراسری را پرداخت کنید. از آن جایی که شما هزینه تحصیل را پرداخته‌اید، تعهدی برای خدمت در کشور به ازای ترم‌های تحصیلی خود نخواهید داشت.

🔻 3⃣ نیمه‌حضوری :
🖋 در این گونه دوره‌ها کلاس‌های چندانی تشکیل نمی‌شود و به صلاحدید دانشگاه دروس به صورت خودخوان و یا به صورت کلاس‌های رفع اشکال و غیره تشکیل می‌شود و در مدرک عنوان نیمه‌حضوری قید می‌شود.

🔻4⃣ مجازی دولتی :
🖋این دوره به صورت آنلاین در مقطع کارشناسی ارشد برگزار می‌شود و نیازی به حضور فیزیکی شما در کلاس درس نیست و عملاً کلاس‌ها را به صورت آنلاین بوده و در منزل در کلاس شرکت خواهید کرد. در مدرک شما عنوان دوره مجازی قید خواهد شد. امتحانات شما نیاز به حضور فیزیکی شما در محلی که دانشگاه تعیین خواهد کرد، دارد.

🔻 5⃣پردیس خودگردان :
🖋 برخی از دانشگاه‌های سراسری خیلی خوب و بعضاً متوسط، در دوره‌هایی با عنوان پردیس خودگردان اقدام به پذیرش دانشجو می‌نمایند. گفتنی است که پیش‌تر عنوان این دوره «بین‌الملل» بود. شما ملزم به حضور در کلاس‌ها هستید و تفاوت آن با دوره‌های شبانه ذکر عنوان پردیس در مدرک نهایی و شهریه بالاتر است

🔻 6⃣ غیرانتفاعی :
🖋 نحوه تشکیل کلاس‌های این دوره‌ مشابه دوره‌های روزانه است. این کلاس‌ها توسط دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی غیرانتفاعی برگزار می‌شوند و جزء دوره‌های شهریه‌پرداز محسوب می‌شوند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ واژه هایی که از زبان فارسی به زبان های دیگر رفته اند سپس به زبان فارسی بازگشته اند.

❇️ آیا می‌دانستید که ما بسیاری از واژه‌های فارسی‌مان را به عربی و یا به فرنگی واگویی (تلفظ) می‌کنیم؟ این واژه‌های فارسی را یا اعراب از ما گرفته و عربی (معرب) کرده‌اند و دوباره به ما پس داده‌اند و یا از زبان‌های فرنگی، که این واژها را به طریقی از خود ما گرفته‌اند، دوباره به ما داده‌اند و از آن زمره‌اند:

◀️ از عربی:👇🏼

فارسی (که پارسی بوده است)، خندق (که کندک بوده است)، دهقان (دهگان)، سُماق (سماک)، صندل (چندل)، فیل (پیل)، شطرنج (شتررنگ)، غربال (گربال)، یاقوت (یاکند)، طاس (تاس)، طراز (تراز)، نارنجی (نارنگی)، سفید (سپید)، قلعه (کلات)، خنجر (خون گر)، صلیب (چلیپا) و بسیاری از واژه‌های دیگر.

◀️ از روسی:👇🏼

استکان: این واژه در اصل همان «دوستگانی» فارسی است که در فارسی قدیم به معنای جام شراب بزرگ و یا نوشیدن شراب از یک جام به افتخار دوست بوده است که از سدهٔ ١۶ میلادی از راه زبان‌ ترکی وارد زبان روسی شده و به شکل استکان درآمده است و اکنون در واژه‌نامه‌های فارسی آن را وام‌واژه‌ای روسی می‌دانند.
سارافون: این واژه در اصل «سراپا» ی فارسی بوده است که از راه زبان ترکی وارد زبان روسی شده و واگویی آن عوض شده است. اکنون سارافون به نوعی جامهٔ ملی زنانهٔ روسی گفته می‌شود که بلند و بدون آستین است.

◀️ از زبان فرانسوی 👇

پیژامه: همان « پای‌جامه» فارسی است که اکنون در زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و روسی pyjama نوشته شده و به کار می‌رود و آن‌ها مدعی وام دادن آن به ما هستند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ نام کهن برخی شهرهای ایران:

#اراك: سلطان‌آباد
#اردبیل: فیروزگرد، اردپیل، بادان پیروز، پیروز رام
#ارومیه: ارمیه، اورمیه، رومیه، رضائیه
#اصفهان: گابیان، گابیه، جی، كی، اسپاهان، سپاهان، اسپهان، صفاهان، اسفاهان، اسبهان، اسفهان، اسباهان، گابا، اسپادانا، آپادان، آپادانا، رشورجی، یهودیه، اصبدانه
#اهواز: جمع هوزی یا سوزی، ناصری، سوق‌الاهواز، هرمزاردشیر، رام‌شهر، اگینیس، تاریانا، اوكسین
#ایلام: پشتكوه، عیلام،
#بابل: بارفروش
#بجنورد: بیژن گرد، بوزنجرد، چرمغان
#بروجرد: وروجرد، وروگرد، ولوگرد، بروگرد، اروگرد، پیروزگرد
#بندرعباس: گمبرون، عباسی
#بوشهر: ری‌شهر
#بیرجند: برجند، برجن، برکن، بیرگند
#تبریز: داوریژ (به ارمنی یعنی انتقام)، تورژ (tavrezh)
#تهران: طهران (از توابع ری)
#خرم‌آباد: شاپورخواست
#رشت: بیه‌پس
#ری: رقا، رگا، رگها، راك، راگ، پیروزرام، راگس، راجس، ری‌اردشیر، محمدیه
#زابل: نیمروز
#زاهدان: دزداب
#زنجان: خمسه
#ساری: سارویه، طوسان، زدركرد، زادراكارتا، وَرنَه، فناكه (phanaca)، سیرینكس (syrinx)، اوهر، نارنجه كوتی
#سنندج: سنه دژ
#شیراز: تی را سی ئیش
#شهركرد: ده‌كرد
#شوش: شوشن یا شوشان، سوزیانا
#شوشتر: ششدر (شش دروازه)، شوشدر
#قزوین: كژین، كشوین، كشرین
#كرمان: بردشیر
#كرمانشاه: قرماسین، كامبادن، كرمانشه
#گرگان: وُركان، هیركانیا، جرجان
#مراغه: ماداوا، رغه، مارگیانا، افرازه‌رود، مراغا
#مشهد: سناباد (از توابع طوس)
#نیشابور: نشابور، نشاپور، نیشاپور، نیسابور، نیوشاهپور، نیوك شاهپوهر (Nivak - Shahpuhr)
#همدان: امدانه، هگمتان، هنگمتان، اگباتان
#یاسوج: تل خسرو
#یزد: منسوب به یزدگرد، زندان سكندر، ایساتیس، فرافیژ
#تفرش: گبرش (سرزمین گبرها)
#آذربایجان: آتروپاتن، آذرابادگان (سرزمین نگهبانان آتش)

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ بیان نقش‌های جمله به صورت شعر

ای نازنین فرزند من
بشنو کنون این پند من
هر دم مزن از غصه دم
آورده‌ام قند سخن
در نقش دستوری تو را
نقش خیالی می‌کشم
از این زبان پارسی
شکر به کامت می‌چشم
گر بشنوی این قصه را
"دانم سر آرد غصه را"
با من تماشا کن کنون
زیبا سرای جمله را
نقش‌ و نگار خانه را
بنگر مگو هر دم مرا
مفعول کو و فعل کو؟
مسند نمی‌آید چرا؟
راز نهاد اکنون بخوان
سرّ متمم را بگو
از قصۀ شیرین ما
نقش سخن را خود بجو

" #فعل"
من فعلم و در جمله‌ها برعهده‌ام نقش پدر
مثل ستون خانه‌ام؛ اما روم گاهی سفر

گاهی بگویم حالتی؛ گاهی بگویم کار را
گر جمله را بشناختی؛ باید که بشناسی مرا

هرگاه گویم حالتی؛ فعلم ولی اسنادی‌ام
وقتی به کاری می‌کنم؛ آنگاه نااسنادی‌ام (غیراسنادی)

" #نهاد"
نقشم نهاد و مادر ارکان خوب جمله‌ام
من خانه را جارو زنم؛ غم از دلت پارو کنم

گاهی شوم من آشکار؛ گه چهره پنهان می‌کنم
حال خراب فعل را؛ دائم به سامان می‌کنم

وقتی بپرسی کارِ کیست؛ این فعل و حالت ز آن کیست
در دم بگویم ز آن من هر خانه را سامان‌دهی است

" #مسند"
من مسندم آن حالت و وصف نهاد و راز او
با یک سوال چی؟ چطور؟ احوال او از من بجو

" #مفعول"
مفعول منم ای جان من، بازیچه‌ی فعلم بخوان
گه "را" عصایم می‌شود گه بی عصا من را بدان
این را بدان ای نازنین، هر «را» نگردد پای من
باید بپرسی از پدر، همراه پرسش «رای» من

" #متمم"
من هم کمال جمله‌ام؛ حرف اضافه می‌زنم
بعد از در و بر، روی خود نام متمم می‌نهم

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

یک اپلیکیشن معرفی کنم که توش همه انواع شعر رو با کلی امکانات دیگه از تقریبا همه ی شاعر های معاصر جمع آوری کرده
که لینکش رو براتون قرار می دهم.

پایی که بر نیارد. /. روزی به سنگ عشقی
گوییم جان ندارد. /. یا دل نمی سپارد
مشغول عشق جانان. /. گر عاشقیست صادق
در روز تیر باران. /. باید که سر نخارد
بی حاصلست یارا. /. اوقات زندگانی
الا دمی که یاری. /. با هم دمی بر آرد
دانی چرا نشیند. /. سعدی به کنج خلوت
از دست خوبرویان. /. بیرون شدن نیارد...

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.arsnetworks.poems.all

@pdf_kotob_e_adabi

✳️ محاسبه ی ماده تاریخ اشعار به حروف ابجد

✔️حروف ابجد عبارتند از:

اَبْجَدْ
هَوََّزْ
حُطّی
کَلَمَنْ
سَعْفَصْ
قَرَشَتْ
ثَخَِّذْ
ضَظِغْ

حالا در برابر هر کدام از حروف عددی هست که در پایین اشاره میشه
(نکته: حروفی هست که در فارسی هست ولی در عربی نیست گچپژ که به نزدیکترین حرف متشابهش ارجاع داده میشه مثل "گ" که "ک" محسوب میشه ووالی آخر...)

✔️حالا مقابله عدد با حروف چنین است:

الف 1

ب 2

ج 3

د 4

ه 5

و  6

ز 7

ح 8

ط 9

ی 10

ک 20

ل 30

م 40

ن 50

س 60

ع  70

ف 80

ص 90

ق 100

ر 200

ش 300

ت 400

ث 500

خ 600

ذ 700

ض 800

ظ 900

غ 1000

✔️برای محاسبه ماده تاریخ این مراحل را انجام میدهیم

(یک مثال را در نظر میگیریم )
مثلا ماده تاریخ نام "علی" را محاسبه کنیم

ابتداحروفش را تفکیک میکنیم
(علی = ع - ل - ی)

بعدعدد متعلق به هر حرف را مقابلش قرار میدهیم
(ع=70 - ل=30 - ی=10)

بعدش اعداد ابجد را با هم جمع میکنیم:
(ع + ل + ی =70 + 30 + 10 =110)

پس ماده تاریخ یا عدد ابجد اسم "علی" معادل 110 میشه میتونین باهاش تماس بگیرین و گزارش بدین!
یا
مثلا "شیوا"
شیوا=ش+ی+و+ا
300 +10+6+1=317

پس حروف ابجد حضرت "شیوا" میشود:
317

یا
بیت پایانی قصیده ی صائب تبریزی در مدح امام حسین:
سال تاریخ مدیح این امام المتقین
چون نهد "جان" سر به پایش «مدح شاه کربلاست »
#صائب_تبریزی

حساب ماده تاریخ قصیده صائب تبریزی به حساب ابجد:
"جان" (سر جان میشه ج و حساب ابجد حرف ج ۳ هست)
و
"مدح شاه کربلاست"

(م+د+ح+ش+ا+ه+ک+ر+ب+ل+ا+س+ت)
م = 40
د= 4
ح= 8
ش= 300
ا= 1
ه = 5
ک= 20
ر= 200
ب= 2
ل = 30
ا = 1
س= 60
ت =400
+
ج=3 (سر جان که ج میشه)

جمع کل=1074هجری

❇️ مطلب ارسالی از: استاد آرکاداش ، گروه ادبیات کشور

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ماده تاریخ چیست و چگونه با حروف ابجد به دست می آید ؟

❇️ ماده تاریخ در اصطلاح ادبی،واژه یا واژه هایی است که ارزش عددی آن ها،براساس حروف ابجد،تاریخ خاصی را بیان می کند.ماده تاریخ برای به خاطر سپردن تاریخ یک حادثه یا رویداد ساخته می شود.اساس ساخت ماده تاریخ ، " حروف ابجد " است که معادل عددی آن ها به شرح زیر است :

الف=۱ ب=۲ ج=۳ د=۴ ه=۵ و=۶ ز=۷ ح=۸ ط=۹ ی=۱۰ ک=۲۰ ل=۳۰ م=۴۰ ن=۵۰ س=۶۰ ع=۷۰ ف=۸۰ ص=۹۰ ق=۱۰۰ ر=۲۰۰ ش=۳۰۰ ت=۴۰۰ ث=۵۰۰ خ=۶۰۰ ذ=۷۰۰ ض=۸۰۰ ظ=۹۰۰ غ=۱۰۰۰

یادآوری:ارزش عددی چهار حرف پ ، چ ، گ ، ژ به دلیل اینکه در متون گذشته به صورت ب ، ج ، ز ، ک نوشته می شدند،برابر همین چهار حرف است.

ماده تاریخ از نظر ساخت چند نوع است :

۱-چند حرفی که تک تک و به طور کامل،تاریخ مورد نظر را نشان دهند و در کنار هم در یک واژه قرار داده شود.مانند واژه ی " غرفه " که معادل سال ۱۲۸۵ هجری می شود.این نوع ماده تاریخ،اغلب معنای مربوط به موضوعی را ندارد و از آن جایی که حروف آن تک تک،به ترتیب و بی کم و کاست است باید برابر عدد مورد نظر باشد،کمتر معنی دارد.

۲-شعری ساخته می شود و کلمه با ترکیب یا جمله ماده تاریخ در پایان آن آورده می شود.مانند این شعر :

محمدخان چو از آمویه بگذشت

شراب عیش اهل بلخ شد تلخ

تمام شهر ویران گشت از جور

از آن تاریخ شد ویرانی بلخ (برابر سال ۹۰۹ هجری) شد.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ روایت تاریخی « گربه شد زاهد و عابد و مسلمانا »

❇️ امیر مبارزالدین محمد، گربه ی مشهور موش و گربه ی عبید زاکانی، محتسب اشعار حافظ، آن که بر سجاده شمشیر می نهاد و در میان نماز برمی خاست و سرها می برید و باز به نماز می ایستاد. آن که شاه شیخ ابواسحق را که در میان آنان اندککی آزاد منش بود، شاهی هنر دوست و صاحب ذوق و عشرت جوی را چون به چنگ آورد به محکمه شرع کشانید و به اتهام قتل ناکرده به دست کسان مقتول سپرد تا قصاصش کنند و با چاقو وی را تکه پاره کردند، آن ستمکار و ریاکاری که در اشعار حافظ چونان گزمه و زاهد و فقیه چهره می نماید و تا امروز نیز در سرزمین ماست.
وی در یک نبرد، پسران خود شاه شجاع و شاه محمد را به سبب نشان دادن ضعف، به کشته شدن و نابینا کردن بیم داد.
پسران با یکدیگر پیمان بستند که چون به اصفهان رسند ، پدر را دستگیر کنند. پس به کاخ مبارزالدین حمله بردند و او را در حالی که قرآن می‏خواند دستگیر کردند. میل در چشمان او کشیده، نابینا و به قلعه طبرک فرستادند. اندکی بعد او را از قلعه طبرک به قلعه سفید فارس فرستادند. چون شاه شجاع بر تخت نشست ، با پدر بر سر مهر آمد و او را به شهر فرا خواند و به دیدارش رفت و پای او را بوسید و از گناهان گذشته پوزش خواست. مبارزالدین پسر را بخشود و گفت من دیگر قصد فرمانروایی ندارم و تنها گوشه‏ای برای عبادت می‏خواهم. اما پس از چند ماه در نهان با گروهی از اطرافیان خود، توطئه قتل پسر را ترتیب داد. چون شاه شجاع از این کار آگاه شد، اطرافیان پدر را کشت و خود او را به قلعه بم بردند و در زیر شکنجه ها جانش ستادند. چون جان میداد و دست در دامان جلادان زده و به زاری عفو می خواست، گفتند: حال خدایت که در نماز با گریه او را می خواندی یاریت خواهد داد.

و این حضرت حافظ است که از آن سوی سده ها بر سر پیکر به خاک و خون کشیده ی مبارزالدین و روی به ستمکاران تمام زمان ها بانگ می زند:

دل منه بر دنیی و اسباب او
زانکه از وی کس وفاداری ندید

کس عسل بی‌نیش از این دکان نخورد
کس رطب بی‌خار از این بستان نچید

هر به ایامی چراغی بر فروخت
چون تمام افروخت بادش دردمید

بی تکلف هر که دل بر وی نهاد
چون بدیدی خصم خود می‌پرورید

شاه غازی خسرو گیتی‌ستان
آنکه از شمشیر او خون می‌چکید

گه به یک حمله سپاهی می‌شکست
گه به هویی قلبگاهی می‌درید

از نهیبش پنجه می‌افکند شیر
در بیابان نام او چون می‌شنید

سروران را بی‌سبب می‌کرد حبس
گردنان را بی‌خطر سر می‌برید

عاقبت شیراز و تبریز و عراق
چون مسخر کرد وقتش در رسید

آنکه روشن بد جهان‌بینش بدو
میل در چشم جهان‌بینش کشید

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع «واو» در زبان فارسی

❇️ واو دو دسته می شود : 

◀️ یکم : واوهایی که بین کلمه ها جای می گیرند و به نام واو عطف یاد می شوند .

◀️ دوم : واو هایی که بین دوجمله یا دوفقرة یک جملة مرکب جای می گزینند، واو ربط یا وصل نامیده می شوند .

گذشته از آن همه واوهایی هم در متون پارسی دری هستند که بیرون ازاین دو دسته اند، مانند واوی که در آغاز جمله می آید و به سبکهای نوشتاری نویسندگان وابسته است . چنان که در بعض کتابهای پیشینه ،‌ مانند تاریخ بیهقی وتذکرة الاولیای عطا رمی نگریم : و نصر خلف دوست من بود. و او سخن اهل زمانه را هیچ وزن ننهادی.

◀️ واو عطف گونه های زیادی دارد:

۱ـ واو سوگند: در والله . یا دراین بیت می نگریم :
سفرت به خیر اما تو و دوستی خدارا 
چو ازین کویر وحشت به سلامتی گذشتی ... .

۲ـ واو مباینت (جدایی ) دور بودن دو کار از هم ،

مانند: نیکی وپرسش ، جوانی و پرهیزازعشق ، مشت ودرفش .

جوانی واز عشق پرهیز کردن 
دریغا جوانی دریغا جوانی 

من وانکار شراب این جی حکایت باشد 
دایما اینقدرم عقل وکفایت باشد

۳ـ واو معیت ( یکجایی ) به معنای با و همراه ، یا واو مناسبت :

برو ای فقیه زاهد بخدا ببخش مارا 
تو وزهد وپارسایی ، من وعاشقی ومستی

دراین بیت واوها زهدوپارسایی را با تو عاشقی ومستی را با من یکجا کرده 

ازشهریار هم خوانده ایم : 

تا که نامی شدم از نام نبردم سودی
گر نمردم من واین گوشة گمنامیها

واو گوشة گمنامیها را با من شاعر یکجا کرده است . 

و شاعر دیگری گفته است : 

ترسیدم وپشت بر وطن کردم 
گفتم من و طالع نگونسارم 

ودربیت دیگری می یابیم :

زعدلش شده شاد خورد وبزرگ 
به آبشخور آرد همی میش وگرگ

✅ واو عطف معیت گاهی دو یا چند نام را یکجا می سازد ، مانند : 

قلم و دوات وکاغذ همه جمع کرده نرگس 
که به پیش چشم مستت خط بندگی نویسد

◀️ ۴ـ واو بیان دارندگی : مانند ترسو ، ریشو ، شکمو ( درگفتار شکمبو ) 

◀️ ۵ـ واو معدوله ( تغیر یافته ) یا واو خاموش که نوشته می شود وبرزبان نمی آید .
مانند : خواهر ، خواهش ، خود ، خویش ، خویشتن ، خواب ، زکواة ( که زکات نوشته می شود .) 

◀️ ۶ـ واو دگرگون شده به ب
مانند : شب = شو ، تب = تو ، خواب = خو ، آب = او ، آفتاب = افتو

◀️ ۷ـ واو کوچک نمایی ( تصغیر) :
دخترو ، پسرو که نوشته اند دگرشدة کاف تصغیر است و پذیرفتنی نمی نماید . 

◀️ ۸ـ واو ربط دوفقرة یک جملة متوازن : مانند : به چمن رفتم و دو ساعت قدم زدم . 

◀️ ۹ـ واو میان وند که بین تک واژه های یک واژة مرکب می آید.
مانند : رفت وآمد ( پیوند دوستی) ، آموزش وپرورش ، خورد ونوش ، چوروچپاول

◀️ ۱۰ـ واو عطف که بین واژگان هم معنا یا مترادف می نشیند .
مانند: کوشش وزحمت ، ضعف ونا توانی ، فقر وتنگدستی .

◀️ ۱۱ـ ضمیر مخفف او : ورا یعنی اورا ، چنان که ... گفته است :

ورا در شبستان فرستاد شاه 
زهرکس فزون شد ورا پایگاه 

◀️ ۱۲ـ واو مقابله یا تقابل : که دو معنای مقابل و مخالف را برابر هم می آورد : 

عمر برفست وآفتاب تموز 
اندکی ماند و خواجه غره هنوز 

یعنی عمر برف است دربرابر آفتاب تموز. 

◀️ ۱۳ـ واو حالیه به معنای حال آن که ، درحالی که . آن را واو قید ساز هم می نامند :

چنان که در تاریخ بیهقی نوشته است : وزارت مرا دادند ونه جای من بود .

یا چنان که بیدل می گوید :

بیدل این کم همتان بر عزو جاه 
فخرها دارند وعاری بیش نیست 

فخرهادارند ، حال آن که آن فخرها بیشتر از عاری نمی باشد . 

بلند آسمان پیش قدرت خجل 
تو مخلوق وآدم هنوز آب وگل 
*
کرم بین ولطف خداوند گار 
گنه بنده کردست واو شرمسار

ناصرخسرو گفته است : 

دشمن ازتو همی گریزد وتو 
سخت در دامنش زدستی چنگ 

و در بوستان سعدی می خوانیم : 

که مرد ارچه بر ساحل است ای رفیق 
نیاساید او دوستانش غریق 

◀️ ۱۴ـ واو تفریق :
این واو تنها برای فرق گذاری دو اسم جا گزید شده است . مانند عمرو وعمر سرو و سر 

◀️ ۱۵ـ واو ویژه سازی یا خاص سازی یا واو تخصیص وآن چنان که بین معطوف و معطوف علیه حصر وقصر واقع شود : 

بتو گلگشت باغ ارزانی 
من وسیر برهنه پاییها 

یا چنان که کسایی گفته است : 

بیزارم از پیاله وز ارغوان و لاله 
ماوخروس وناله کنجی گرفته تنها

سعدی هم سروده است : 

پادشاهان وگنج و خیل وحشم 
عارفان وسماع وهایا هوی 

دربیت نوشته شده گنج وخیل وحشم به پادشاهان و سماع وهای وهو به عارفان اختصاص یافته است . 

◀️ ۱۶ـ واو علیت که واژة نخستین علت واژة دومین قرار می گیرد .
مانند : یک تیر و دو فاخته ، پیری و زمینگیری . 

◀️ ۱۷ـ گونه یی واو عطف که بین دویا چند فعل صادرشده از یک شخص یا یک طرف .
مانند : نشست وبرخاست ، خشم وهیاهو ویا دو یا چند اسم یا مفهوم شریک در یک فعل می آید ، مانند : معلم درس پریروز ودیروز را تکرار کرد. 

◀️ ۱۸ ـ واو تبدیل یافتة همزه : جزء که جزو شده است و جزئی که جزوی شده است .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ رِسانه یا رَسانه

❇️ ترکیب خودخوانده رسانه ملی (دست‌کم در قاب تلویزیون) می‌رود تا همه‌گیر شود. بیش‌ترین فوتبال‌گوها، فیلم‌پردازها، خبرخوان‌ها و مدیرهای رادیو و تلویزیون، واژه رِسانه را نادرست بر زبان می‌آورند و به خورد تماشاگر می‌دهند.

دردا و دریغا که این نارواگویی را مدام شماری از مدرس‌ها و «استاد»های علوم ارتباط و رسانه در هم‌اندیشی‌ها و شاید در کلاس‌های درس آموزشکده‌ها و آموزشگاه‌ها، دانشکده‌ها و دانشگاه‌ها می‌گویند. پس طبیعی است که در این روزگار پی‌درپی رِسانه را رَسانه بشنویم که دو مفهوم و مقصود متفاوت دارند.

◀️ رَسانه rasane واژه‌ای کهن است که صاحب برهان قاطع آن را «بر وزن بهانه، حسرت و افسوس و تاسف» معنا کرده است.

لغت‌نامه‌نویسان سلف و فرهنگ‌نگارهای خلف نیز کمابیش همین معنا را برای رسانه نوشته‌اند و شعرِ هزار سال پیشِ ناصر خسرو قبادیانی (۳۹۴-۴۶۷ ق) را گواه درستی تشخیص خود آورده‌اند:
پدرت و برادرت و فرزند و مادر
شدستند ناچیز و گشته فسانه

تو پنجاه سال پس از مرگ ایشان
فسانه شنیدی و خوردی رَسانه.

◀️ اما رِسانه resane به معنای وسیله پیام‌رسانی، اطلاع‌یابی و خبرگستری با پیشینه حدود ۵۰ سال در تاریخ معاصر کشورمان با رَسانه ناهمانندی آشکار دارد.

بنابراین فردی که در جایگاه مدافع، به لقب‌تراشی برای صدا وسیما می‌پردازد و رِسانه ملی را با خود تخریبی رَسانه ملی ادا می‌کند نمی‌داند که معنای حرفش می‌شود: حسرت ملی، تاسف ملی، افسوس ملی و اندوه ملی.

#سید_فرید_قاسمی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

🛑 شعر سنگ قبر شاعران:

💟شعرسنگ قبرحافظ:

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود.

💟شعر سنگ قبرسهراب سپهری:

به سراغ من اگر می آیید
نرم وآهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

💟شعر سنگ قبرپروین اعتصامی:
‌
اینکه خاک سیهش بالین است
اختر چرخ ادب پروین است
گر چه جز تلخی از ایام ندید
هر چه خواهی سخنش شیرین است
صاحب آنهمه گفتار امروز
سائل فاتحه و یاسین است
دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بی دوست دلی غمگین است
خاک در دیده بسی جان فرساست
سنگ بر سینه بسی سنگین است
بیند این بستر و عبرت گیرد
هر که را چشم حقیقت بین است
هر که باشی و زهر جا برسی
آخرین منزل هستی این است
آدمی هر چه توانگر باشد
چو بدین نقطه رسد مسکین است
اندر آنجا که قضا حمله کند
چاره تسلیم و ادب تمکین است
زادن و کشتن و پنهان کردن
دهر را رسم و ره دیرین است
خرم آن کس که در این محنت‌گاه
خاطری را سبب تسکین است

💟شعر سنگ قبرفریدون مشیری:

سفر تن را تا خاک تماشا کردی
سفر جان را از خاک به افلاک ببین
گر مرا می جویی
سبزه ها را دریاب با درختان بنشین

💟شعرسنگ قبرمحمد تقی بهار:

عمری گذراندیم به کام دگران
القصه وطن را به دو چشم نگران
ما در تشویش و خلق در خواب گران
رفتیم و سپردیم به هنگامه کران

💟شعر سنگ قبرفروغ فرخزاد:

من از نهایت شب حرف میزنم
من از نهایت تاریکی
واز نهایت شب حرف می زنم
اگر به خانه من آمدی برای من
ای مهربان چراغ بیارو یک دریچه
که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم.

💟شعر سنگ قبرمیرزاده عشقی:

خاکم به سرزغصه به سرخاک اگر کنم
خاک وطن که رفت،چه خاکی به سر کنم
من آن نیم که به مرگ طبیعی شوم هلا
وین کاسه خون به بستر راحت هدر کنم
معشوق «عشقی» ای وطن، ای عشق پاک ما
ای آنکه ذکر عشق تو شام و سحر کنم

💟شعر سنگ قبرایرج میرزا:

ای نکویان که در این دنیایید
یا از این بعد به دنیا ایید
اینکه خفته است در این خاک ، منم
ایرجم ایرج شیرین سخنم
مدفن عشق جهان است اینجا
یک جهان عشق نهان است اینجا
عاشقی بوده بدنیا فن من
مدفن عشق بود مدفن من
تا مرا روح و روان در تن بود
شوق دیدار شما در من بود
بعد چون رخت ز دنیا بستم
باز در راه شما بنشستم
گرچه امروز بخاکم ماواست
چشم من باز به دنبال شماست
بنشینید بر این خاک دمی
بگذارید به خاکم قدمی
گاهی از من به سخن یاد کنید
در دل خاک دلم شاد کنید.

💟شعر سنگ قبر رهی معیری:

الا ای رهگذر، کز راه یاری
قدم بر تربت ما می‌گذاری
در اینجا، شاعری غمناک خفته است
رهی در سینه‌ ی این خاک خفته است
فرو خفته چو گل، با سینه‌ی چاک
فروزان آتشی، در سینه‌ ی خاک
بنه مرهم ز اشکی داغ ما را
بزن آبی بر این آتش خدا را
به شب‌ها، شمع بزم افروز بودیم
که از روشن‌دلی چون روز بودیم
کنون شمع مزاری نیست ما را
چراغ شام تاری نیست ما را
سراغی کن ز‌جان دردناکی
بر‌افکن پرتوی، بر تیره خاکی
ز‌سوز سینه، با ما همرهی کن
چو بینی عاشقی، یاد رهی کن

💟شعر سنگ قبررشیدیاسمی:

نسیم آسا ازین صحرا گذشتیم
سبک رفتار و بی پروا گذشتیم
به پای کوشش از دیروز و امروز
گذر کردیم و از فردا گذشتیم
کنون در کوی نا پیدا خرامییم
چو ا ز این صورت پیدا گذشتیم
رشید از ما مجو نام و نشانی
که از سر منزل عنقا گذشتتیم

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ خلاصه ای از داستان ویس و رامین
بخش:اول

❇️ حماسه تاریخی، عاشقانه و آموزنده ویس و رامین به دوره شاهنشاهی و امپراتوری پارتیان در قرن اول پس از میلاد باز میگردد. 
 این داستان از خصومت دو خاندان بزرگ پارتی یکی از شرق و دیگری از غرب است. یکی از طرفین درگیر خاندان قران یا همان خاندان اشرافی کارن در غرب ایران بوده و طرف مقابل پادشاه مرو بوده است .
ماجرا از آنجا آغاز می شود که پادشاه میانسال مرو به شهرو ملکه زیبایی و پری چهره "ماه آباد" یا همان مهاباد امروزی که سرزمین کردستان آریایی مادی ایران است ابراز علاقه می نماید. شهرو به پادشاه مرو توضیح می دهد که متاهل و دارای یک فرزند پسر به نام "ویرو" می باشد. اما ناگزیر می شود به دلیل داشتن روابط دوستانه با خاندان بزرگ و قدرتمند در شمال شرقی ایران قول بدهد که اگر روزی صاحب دختری شد او را به همسری پادشاه مرو در بیاورد. شهرو از این رو با این امر موافقت کرد زیرا هرگز نمی اندیشید که فرزند دیگری بدنیا بیاورد. اما از قضای روزگار چنین نشد و وی صاحب دختری شد پس شهرو ملکه زیبای ایرانی نام دخترک را ویس گذاشت. ولی بلافاصله ویس را به دایه ای سپرده تا او را به خوزان ببرند و با کودک دیگری که تحت آموزش بزرگان کشوری بود دوره های علمی و مهم آن روزگار را ببیند. کودک دوم کسی نبود جز رامین برادر پادشاه مرو. هنگامی که این دو کودک بهترین دوران کودکی و جوانی را در کنار یکدیگر می گذارنند رامین به مرو فراخوانده می شود و ویس نیز به زادگاه خود . شهرو مادر ویس بدلیل آنکه دختر زیبای خود را (ویس) در پی قولی که در گذشته ها داده بود به عقد پادشاه پای به سن گذاشته مرو در نیاورد بهانه ازدواج با غیر خودی را مطرح نمود و می گوید که ویس با افراد غریبه ازدواج نمی کند. به همین روی بنای مراسم بزرگی را گذاشتند تا از پیگری های پادشاه مرو رهایی پیدا کنند. در روز مراسم "زرد" برادر ناتنی پادشاه مرو برای تذکر درباره قول شهرو  وارد کاخ شاهنشاهی می شود ولی ویس که هرگز تمایل به چنین ازدواجی نداشت از درخواست پادشاه مرو و نماینده اش "زرد" امتناع میکند. خبر نیز به گوش پادشاه مرو رسید و وی از این پیمان شکنی خشمگین شد. به همین روی به شاهان گرگان، داغستان، خوارزم، سغد، سند، هند، تبت و چین نامه نوشت و درخواست سپاهیان نظامی نمود تا با شهرو مهابادی وارد نبرد شود . پس از خبر دار شدن شهرو  از این ماجرا وی نیز از شاهان آذربایجان، ری، گیلان، خوزستان یا سوزیانا،استخر و اسپهان یا اصفهان که همگی در غرب ایران بودند درخواست کمک نمود. پس از چندی هر دو لشگر در دشت نهاوند رویاروی یکدیگر قرار گرفتند. نبرد آغاز شد و پدر ویس( همسر شهرو) در این جنگ کشته شد. در فاصله نبرد رامین نیز در کنار سپاهیان شرق ایران قرار داشت و ویس نیز در سپاهاین غرب ایران شرکت نموده بود.در زمانی کوتاه آن دو چشم شان به یکدیگر افتاد و سالهای کودکی همچون پرده ای از دیدگانشان با زیبایی و خاطره گذشته عبور کرد. گویی گمشده سالهای خویش را یافته بودند. آری نقطه آغازین عشق  ویس و رامین در دشت نهاوند رقم خورد. رامین پس از این دیدار به این اندیشه افتاد که برادر خویش (پادشاه مرو)را از فکر ازدواج با ویس منصرف کند ولی پادشاه مرو از قبول این درخواست امتناع نمود.پس از نبردی سخت پادشاه مرو با شهرو رو در رو می گردد و وی را از عذاب سخت پیمان شکنی در نزد اهورامزدا آگاه می نماید. شهرو در نهایت به درخواست پادشاه مرو تن داد و دروازه شهر را به روی پادشاه مرو گشود تا وارد شود و ویس را با خود ببرد. پس از بردن ویس به دربار پادشاه مرو در شهر جشن باشکوهی برگزار شد و مردم از اینکه شاه شهرشان ملکه خویش را برگزیده است خرسند شدند و شادمانی کردند ولی رامین از عشق ویس در اندوه و دلگیری تمام بیمار شد و سپس بستری شد. ویس نیز که هیچ علاقه ای به همسر جدید خود ( پادشاه مرو ) نداشت مرگ پدرش را بهانه نمود و از همبستر شدن با پادشاه مرو امتناع کرد.
در این میان شخصیتی سرنوشت ساز وارد صحنه عاشقانه این دو جوان ایرانی می شود و زندگی جدیدی برای آنان و تاریخ ایران رقم می زند. وی دایه ویس و رامین در دوران کودکی است که پس از شنیدن خبر ازدواج پادشاه مرو با ویس خود را از خوزستان به مرو می رساند. سپس با نیرنگ هایی که اندیشه کرده بود ترتیب ملاقات ویس و رامین با یکدیگر را می دهد و هر سه در یک ملاقات سرنوشت ساز به این نتیجه می رسند که ویس تنها و تنها به رامین می اندیشد و نمی تواند با پادشاه مرو زندگی کند ولی از طرف دیگر رامین احساس گناه بزرگی را در دل خود حس می کرد و آن خیانت به زن همسرداری است که زن برادرش نیز بوده است ولی به هر روی آنان لحظه ای دوری از یکدیگر را نمی توانستد تاب و توان بیاورند. پس از ملاقات به کمک دایه ویس و رامین آنها بهترین لحظات خود را در کنار یکدیگر سپری میکنند.

ادامه دارد.. .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan