موج سوم بیسوادی در جامعه ایرانی
بی سواد نوع اول :
بیسواد نوع اول، نمیدانست چگونه بخواند و بنویسد، اما تا جایی که دلتان بخواهد شعر و داستان میدانست، مفاهیم اصیل ترانهها، اشعار، داستانها و اسطورهها را درک کرده بود و سینهبهسینه به فرزندانش منتقل میکرد. ادبیات شفاهی چونان دانشگاهی بود که پیچیدهترین مفاهیم اجتماعی از زبان اسطوره در پوست و خون مردم رسوخ میکرد و آنها را با وجود سختیها و مشکلات زندگی به تفکر وا میداشت. آدمشناسی و توان تفسیر رویدادهای زندگی روزمره از مهمترین توانمندیهای بیسواد نوع اول بود. در یک کلام؛ بیسواد نوع اول دارای قدرت تحلیل بالا اما تجزیه پایین بود.
بیسواد نوع دوم:
از خوششانسی بیسواد نوع دوم اینکه خودش خبر ندارد بیسواد نسل دوم است. خود را صاحب دانش و معلومات میداند زیرا میتواند کاتالوگ انواع کالاها را با دقت بخواند و رقم اسکناسها را با خرسندی مرور کند. این نوع از بیسواد، محصول دورهای جدید از پیشرفت صنعت است. دورهای که دیگر دغدغه «تولید» نیست، «مصرف» هم نیست، بلکه «فروش» است. مهمترین نیاز این اقتصاد، مصرفکننده تحصیلکرده با توان خواندن است. در اینجاست که بهنظر انسنس برگر، «تلویزیون»، رسانه آرمانی بیسواد نسل دوم به یاری سرمایهداری میشتابد. رسانهای که میتواند به قول پستمن، مسائل اجتماعی را در حد برنامههای نمایشی تنزل دهد و هدایت ملت را به دست سرگرمی و ابتذال بسپارد و ادبیات، مهمترین قربانی این تغییر رویکرد است. «مسابقه ثانیهها» یکی از نمایشهای درست و دقیق وضعیت بیسوادی نوع دوم در جامعه ایرانی است. بیسوادی که قدرت تحلیل بیسواد نوع اول را از دست داده و البته چیزی به قدرت تجزیه او نیز اضافه نشده است. در یک کلام، بیسواد نوع دوم همزمان دارای قدرت تحلیل پایین و تجزیه پایین است.
بیسواد نوع سوم:
کاش ماجرا در همان بیسوادی نوع دوم تمام میشد، موج سوم و ظهور فناوریهای جدید، منجر به ظهور «بیسواد نوع سوم» شد. دانشگاهها که اتفاقا" خودشان به عنوان آنتیتز سوادآموزی سطحی در جهت ترویج تخصصگرایی و مبارزه با بیسوادی نوع دوم ایجاد شدند، در اثر سیاستهای نادرست و کمیگرایی افراطی، خودشان (البته نه در همهجا و نه در همه رشتهها) به کارخانههای تولید بیسواد نسل سوم بدل شدند. کسانی که حالا اسم متخصص را یدک کشیده و در یک حوزه دانشی دارای توان تولید مقالات پژوهشی آنچنانی هستند، اما همچنان در تحلیل مسائل عمیق اجتماعی ناتوان بوده و امکان رهایی از دست زنجیره مشکلات و چالشهای اطراف خود و حل مشکلات جامعه خود را ندارند. به طور کلی، بیسواد نوع سوم، با وجود برخورداری از تجزیه بالا، همچنان از تحلیل پایین برخوردار است و با وجود کمیتگرایی پیشرفته، متأسفانه با کیفیت غریبه است.
@ferdosesokhan
بی سواد نوع اول :
بیسواد نوع اول، نمیدانست چگونه بخواند و بنویسد، اما تا جایی که دلتان بخواهد شعر و داستان میدانست، مفاهیم اصیل ترانهها، اشعار، داستانها و اسطورهها را درک کرده بود و سینهبهسینه به فرزندانش منتقل میکرد. ادبیات شفاهی چونان دانشگاهی بود که پیچیدهترین مفاهیم اجتماعی از زبان اسطوره در پوست و خون مردم رسوخ میکرد و آنها را با وجود سختیها و مشکلات زندگی به تفکر وا میداشت. آدمشناسی و توان تفسیر رویدادهای زندگی روزمره از مهمترین توانمندیهای بیسواد نوع اول بود. در یک کلام؛ بیسواد نوع اول دارای قدرت تحلیل بالا اما تجزیه پایین بود.
بیسواد نوع دوم:
از خوششانسی بیسواد نوع دوم اینکه خودش خبر ندارد بیسواد نسل دوم است. خود را صاحب دانش و معلومات میداند زیرا میتواند کاتالوگ انواع کالاها را با دقت بخواند و رقم اسکناسها را با خرسندی مرور کند. این نوع از بیسواد، محصول دورهای جدید از پیشرفت صنعت است. دورهای که دیگر دغدغه «تولید» نیست، «مصرف» هم نیست، بلکه «فروش» است. مهمترین نیاز این اقتصاد، مصرفکننده تحصیلکرده با توان خواندن است. در اینجاست که بهنظر انسنس برگر، «تلویزیون»، رسانه آرمانی بیسواد نسل دوم به یاری سرمایهداری میشتابد. رسانهای که میتواند به قول پستمن، مسائل اجتماعی را در حد برنامههای نمایشی تنزل دهد و هدایت ملت را به دست سرگرمی و ابتذال بسپارد و ادبیات، مهمترین قربانی این تغییر رویکرد است. «مسابقه ثانیهها» یکی از نمایشهای درست و دقیق وضعیت بیسوادی نوع دوم در جامعه ایرانی است. بیسوادی که قدرت تحلیل بیسواد نوع اول را از دست داده و البته چیزی به قدرت تجزیه او نیز اضافه نشده است. در یک کلام، بیسواد نوع دوم همزمان دارای قدرت تحلیل پایین و تجزیه پایین است.
بیسواد نوع سوم:
کاش ماجرا در همان بیسوادی نوع دوم تمام میشد، موج سوم و ظهور فناوریهای جدید، منجر به ظهور «بیسواد نوع سوم» شد. دانشگاهها که اتفاقا" خودشان به عنوان آنتیتز سوادآموزی سطحی در جهت ترویج تخصصگرایی و مبارزه با بیسوادی نوع دوم ایجاد شدند، در اثر سیاستهای نادرست و کمیگرایی افراطی، خودشان (البته نه در همهجا و نه در همه رشتهها) به کارخانههای تولید بیسواد نسل سوم بدل شدند. کسانی که حالا اسم متخصص را یدک کشیده و در یک حوزه دانشی دارای توان تولید مقالات پژوهشی آنچنانی هستند، اما همچنان در تحلیل مسائل عمیق اجتماعی ناتوان بوده و امکان رهایی از دست زنجیره مشکلات و چالشهای اطراف خود و حل مشکلات جامعه خود را ندارند. به طور کلی، بیسواد نوع سوم، با وجود برخورداری از تجزیه بالا، همچنان از تحلیل پایین برخوردار است و با وجود کمیتگرایی پیشرفته، متأسفانه با کیفیت غریبه است.
@ferdosesokhan
🔴 رِسانه یا رَسانه
ترکیب خودخوانده رسانه ملی (دستکم در قاب تلویزیون) میرود تا همهگیر شود. بیشترین فوتبالگوها، فیلمپردازها، خبرخوانها و مدیرهای رادیو و تلویزیون، واژه رِسانه را نادرست بر زبان میآورند و به خورد تماشاگر میدهند.
دردا و دریغا که این نارواگویی را مدام شماری از مدرسها و «استاد»های علوم ارتباط و رسانه در هماندیشیها و شاید در کلاسهای درس آموزشکدهها و آموزشگاهها، دانشکدهها و دانشگاهها میگویند. پس طبیعی است که در این روزگار پیدرپی رِسانه را رَسانه بشنویم که دو مفهوم و مقصود متفاوت دارند.
رَسانه rasane واژهای کهن است که صاحب برهان قاطع آن را «بر وزن بهانه، حسرت و افسوس و تاسف» معنا کرده است. لغتنامهنویسان سلف و فرهنگنگارهای خلف نیز کمابیش همین معنا را برای رسانه نوشتهاند و شعرِ هزار سال پیشِ ناصر خسرو قبادیانی (۳۹۴-۴۶۷ ق) را گواه درستی تشخیص خود آوردهاند: پدرت و برادرت و فرزند و مادر/شدستند ناچیز و گشته فسانه/ تو پنجاه سال پس از مرگ ایشان/ فسانه شنیدی و خوردی رَسانه.
اما رِسانه resane به معنای وسیله پیامرسانی، اطلاعیابی و خبرگستری با پیشینه حدود ۵۰ سال در تاریخ معاصر کشورمان با رَسانه ناهمانندی آشکار دارد.
بنابراین فردی که در جایگاه مدافع، به لقبتراشی برای صدا وسیما میپردازد و رِسانه ملی را با خود تخریبی رَسانه ملی ادا میکند نمیداند که معنای حرفش میشود: حسرت ملی، تاسف ملی، افسوس ملی و اندوه ملی.
- سید فرید قاسمی
مطلب برگرفته از : کانال زبان شناسی همگانی
@ferdosesokhan
ترکیب خودخوانده رسانه ملی (دستکم در قاب تلویزیون) میرود تا همهگیر شود. بیشترین فوتبالگوها، فیلمپردازها، خبرخوانها و مدیرهای رادیو و تلویزیون، واژه رِسانه را نادرست بر زبان میآورند و به خورد تماشاگر میدهند.
دردا و دریغا که این نارواگویی را مدام شماری از مدرسها و «استاد»های علوم ارتباط و رسانه در هماندیشیها و شاید در کلاسهای درس آموزشکدهها و آموزشگاهها، دانشکدهها و دانشگاهها میگویند. پس طبیعی است که در این روزگار پیدرپی رِسانه را رَسانه بشنویم که دو مفهوم و مقصود متفاوت دارند.
رَسانه rasane واژهای کهن است که صاحب برهان قاطع آن را «بر وزن بهانه، حسرت و افسوس و تاسف» معنا کرده است. لغتنامهنویسان سلف و فرهنگنگارهای خلف نیز کمابیش همین معنا را برای رسانه نوشتهاند و شعرِ هزار سال پیشِ ناصر خسرو قبادیانی (۳۹۴-۴۶۷ ق) را گواه درستی تشخیص خود آوردهاند: پدرت و برادرت و فرزند و مادر/شدستند ناچیز و گشته فسانه/ تو پنجاه سال پس از مرگ ایشان/ فسانه شنیدی و خوردی رَسانه.
اما رِسانه resane به معنای وسیله پیامرسانی، اطلاعیابی و خبرگستری با پیشینه حدود ۵۰ سال در تاریخ معاصر کشورمان با رَسانه ناهمانندی آشکار دارد.
بنابراین فردی که در جایگاه مدافع، به لقبتراشی برای صدا وسیما میپردازد و رِسانه ملی را با خود تخریبی رَسانه ملی ادا میکند نمیداند که معنای حرفش میشود: حسرت ملی، تاسف ملی، افسوس ملی و اندوه ملی.
- سید فرید قاسمی
مطلب برگرفته از : کانال زبان شناسی همگانی
@ferdosesokhan
روش نوشتن انشاءهای خلاق
آموزش انشاء به دانش آموز مثل کودکی میماند که برای سخن گفتن،
غذا خوردن، راه رفتن از ساده به مشکل نیاز به کمک بسیار ما دارد
این دانشآموز و یا نوآموز برای اینکه بهتر بنویسد و بهتر بیان کند و
مطالب را آنچه که هست بازگو کند نیاز به کمک و راهنمایی و هدایت آموزگار دارد.
هدفهای آموزش انشا
1)دانشآموزان بتوانند آنچه را که میاندیشند و میخوانند به دیگری بگویند و بنویسند.
2)دانشآموزانی که تخیل قوی و استعدادی بیشتر در نویسندگی دارند بشناسیم و در مسیری صحیح هدایت کنیم.
3)پرورش قوه استدلال، تفکر و دقت دانشآموزان و وادار کردن آنها به درست دیدن و شنیدن، سپس دیده و شنیده خود را به طرز ساده و روشن بیان کردن و نوشتن است.
روش آموزش انشا
زمینه یادگیری انشاء مانند کودکی میماند برای سخن گفتن، غذا خوردن، راه رفتن از ساده به مشکل نیاز به کمک بسیار ما دارد این دانشآموز و یا نوآموز برای اینکه بهتر بنویسد و بهتر بیان کند و مطالب را آنچه که هست بازگو کند نیاز به کمک و راهنمایی و هدایت ما دارد.
پایه نوشتن صحیح و مستقل از همان کلاسهای اولیه گذاشته می شود. دانشآموزان از سال اول تحصیل میآموزند که چگونه منظور خود را درست بیان کنند در کلاس دوم علاوه بر جملهسازی و تکمیل جملههای ناقص، با کلمههای آشنا جواب سؤالات را به صورت کتبی مینویسند و از کلاس سوم نوشتن انشاء عملاً آغاز میگردد و دانشآموزان ابتدا برای هر انشاء طرحریزی مینمایند و این طراحی در مرحله اول به طور شفاهی انجام میگیرد و بعد به صورت کتبی درمیآید.
برای دانشآموزان انشاء آموزگاران باید دانشآموزان را هدایت و راهنمایی کنند که شاگردان نظم فکری داشته و در مشاهدات خود دقیق باشند، درست بیندیشند، خوب بیان کنند و به قاعده بنویسند.
تنها دادن موضوع برای نوشتن انشاء کافی نیست دانشآموزان لازم است که بیاموزند که قبلاً فکر کنند و ریزهکاریها را دقیق مشاهده نمایند و پس از آنکه فکر و مایهای برای نوشتن پیدا کردند ما به کارگیری اصول نگارشی را که از آموزگار خود فرا گرفتهاند شروع به نوشتن انشاء نمایند.
یکی از شرایط نوشتن انشاء تسلط و مهارت یافتن در خواندن است برای این کار یکی از بهترین روشها جمع کردن کتاب داستان دانشآموزان و دادن کتابها به دانشآموزان که آن کتابها را نخواندهاند و به همین ترتیب تا همه دانشآموزان در مدت یکی دو هفته متوالی بتوانند تمامی کتاب داستانها را بخوانند و خلاصهی آن را در دفتر خود بنویسند. گاهی اوقات نوآموز نمیتواند فکر خود را روی موضوعی متمرکز کند و یا مایه ذهنی لازم و کافی در آن زمینه ندارد. در این صورت معلم میتواند معانی و مفاهیم را به او القاء کند و شاگرد به آن معانی لباس مناسب بپوشاند و به صورت مکتوب درآورد.
یک تذکر مهم در نوشتن انشا
دانشآموزان باید بدانند همانطوری که در صحبت کردن نباید از موضوع خارج شد بیمورد سخن گفت و یا زیاد حرف زد، در نوشتن هم باید از حاشیهرویهای بیموقع و آوردن جملههای پرلفظ و بیمعنی خودداری کرد. امروزه نوشتهای پسندیده است که دارای جملههای کوتاه و رعایت مساوات در کلام باشد
این مطلب ویژه ی مقطع ابتدایی و مقطع متوسطه یک است
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی ادبیات
@ferdosesokhan
آموزش انشاء به دانش آموز مثل کودکی میماند که برای سخن گفتن،
غذا خوردن، راه رفتن از ساده به مشکل نیاز به کمک بسیار ما دارد
این دانشآموز و یا نوآموز برای اینکه بهتر بنویسد و بهتر بیان کند و
مطالب را آنچه که هست بازگو کند نیاز به کمک و راهنمایی و هدایت آموزگار دارد.
هدفهای آموزش انشا
1)دانشآموزان بتوانند آنچه را که میاندیشند و میخوانند به دیگری بگویند و بنویسند.
2)دانشآموزانی که تخیل قوی و استعدادی بیشتر در نویسندگی دارند بشناسیم و در مسیری صحیح هدایت کنیم.
3)پرورش قوه استدلال، تفکر و دقت دانشآموزان و وادار کردن آنها به درست دیدن و شنیدن، سپس دیده و شنیده خود را به طرز ساده و روشن بیان کردن و نوشتن است.
روش آموزش انشا
زمینه یادگیری انشاء مانند کودکی میماند برای سخن گفتن، غذا خوردن، راه رفتن از ساده به مشکل نیاز به کمک بسیار ما دارد این دانشآموز و یا نوآموز برای اینکه بهتر بنویسد و بهتر بیان کند و مطالب را آنچه که هست بازگو کند نیاز به کمک و راهنمایی و هدایت ما دارد.
پایه نوشتن صحیح و مستقل از همان کلاسهای اولیه گذاشته می شود. دانشآموزان از سال اول تحصیل میآموزند که چگونه منظور خود را درست بیان کنند در کلاس دوم علاوه بر جملهسازی و تکمیل جملههای ناقص، با کلمههای آشنا جواب سؤالات را به صورت کتبی مینویسند و از کلاس سوم نوشتن انشاء عملاً آغاز میگردد و دانشآموزان ابتدا برای هر انشاء طرحریزی مینمایند و این طراحی در مرحله اول به طور شفاهی انجام میگیرد و بعد به صورت کتبی درمیآید.
برای دانشآموزان انشاء آموزگاران باید دانشآموزان را هدایت و راهنمایی کنند که شاگردان نظم فکری داشته و در مشاهدات خود دقیق باشند، درست بیندیشند، خوب بیان کنند و به قاعده بنویسند.
تنها دادن موضوع برای نوشتن انشاء کافی نیست دانشآموزان لازم است که بیاموزند که قبلاً فکر کنند و ریزهکاریها را دقیق مشاهده نمایند و پس از آنکه فکر و مایهای برای نوشتن پیدا کردند ما به کارگیری اصول نگارشی را که از آموزگار خود فرا گرفتهاند شروع به نوشتن انشاء نمایند.
یکی از شرایط نوشتن انشاء تسلط و مهارت یافتن در خواندن است برای این کار یکی از بهترین روشها جمع کردن کتاب داستان دانشآموزان و دادن کتابها به دانشآموزان که آن کتابها را نخواندهاند و به همین ترتیب تا همه دانشآموزان در مدت یکی دو هفته متوالی بتوانند تمامی کتاب داستانها را بخوانند و خلاصهی آن را در دفتر خود بنویسند. گاهی اوقات نوآموز نمیتواند فکر خود را روی موضوعی متمرکز کند و یا مایه ذهنی لازم و کافی در آن زمینه ندارد. در این صورت معلم میتواند معانی و مفاهیم را به او القاء کند و شاگرد به آن معانی لباس مناسب بپوشاند و به صورت مکتوب درآورد.
یک تذکر مهم در نوشتن انشا
دانشآموزان باید بدانند همانطوری که در صحبت کردن نباید از موضوع خارج شد بیمورد سخن گفت و یا زیاد حرف زد، در نوشتن هم باید از حاشیهرویهای بیموقع و آوردن جملههای پرلفظ و بیمعنی خودداری کرد. امروزه نوشتهای پسندیده است که دارای جملههای کوتاه و رعایت مساوات در کلام باشد
این مطلب ویژه ی مقطع ابتدایی و مقطع متوسطه یک است
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی ادبیات
@ferdosesokhan
داش آکل داستان صادق هدایت کیست ؟
داش آکل" لوطی مشهور شیرازی است که خصلتهای جوانمردانهاش او را محبوب مردم ضعیف و بیپناه شهر کرده است پدر او یكی از ملاكین بزرگ فارس بود زمانیكه مرد همه ی دارائی او به پسر یكی یكدانه اش رسید. ولی داش آكل پشت گوش فراخ و گشاد باز بود، به پول و مال دنیا ارزشی نمی گذاشت، زندگیش را بمردانگی و ازادی و بخشش و بزرگ منشی میگذرانید. هیچ دلبستگی دیگری در زندگیش نداشت و همه ی دارائی خودش را به مردم ندار و تنگدست بذل و بخشش میكرد . داش آكل را همه ی اهل شیراز دوست داشتند. چه او در همان حال كه محله ی سردزك را قرق میكرد، كاری به كار زنها و بچه ها نداشت، بلكه بر عكس با مردم به مهربانی رفتار میكرد و اگر اجل برگشته ای با زنی شوخی میكرد یا به كسی زور می گفت، دیگر جان سلامت از دست داش آكل بدر نمیبرد. اغلب دیده میشد كه داش آكل از مردم دستگیری میكرد، بخشش مینمود و اگر دنگش میگرفت بار مردم را بخانه شان میرسانید همه ی اهل شیراز میدانستند كه داش آكل و كاكارستم سایه ی یكدیگر را با تیر میزدند( شرح زندگی داش آکل توسط صادق هدایت در مجموعه سه قطره خون در سال 1311منتشر و جاودانه شد))
اما کاکارستم که گردنکلفتی ناجوانمرد است و به همین سبب، بارها ضرب شست داش آکل را چشیده، به شدت از او نفرت دارد و در پی فرصتی است تا زهرش را به داش آکل بریزد و از او انتقام بگیرد.
در همین حین، زمانی که حاجی صمد از مالکان شیراز می میرد، و داش آکل را وصی خود قرار می دهد. داش آکل، با اینکه آزادی خود را از همه چیز بیشتر دوست دارد، به ناچار این وظیفه دشوار را به گردن میگیرد. او با دیدن مرجان، دختر چهارده سالهی حاجی صمد، به وی دل میبازد. اما اظهار عشق به مرجان را خلاف رویهی جوانمردی و عمل به وظیفهی خود میداند. در نتیجه، این راز را در دل نگه میدارد. در عوض، طوطیای میخرد، و درد دلش را به او میگوید.
از آن پس، داش آکل، قرق کردن سرِ گذر و درگیری با سایر لوطیها و اوباش را ترک میکند و اوقات خود را صرف رسیدگی به اموال حاجی و خانوادهی او میکند.
بر این منوال، هفت سال می گذرد تا اینکه برای مرجان، خواستگاری پیدا می شود. داش آکل به عنوان آخرین وظیفهی خود، وسایل ازدواج مرجان را فراهم میکند و او را به خانهی بخت میفرستد.
همان شب، در حال نشستن داش آکل در میدانگاهی محله در حالی که مست است کاکارستم سر می رسد. با داش آکل یکی به دو میکند و در نهایت با او گلاویز میشود؛ و سرانجام، با قمه، زخمیاش میکند.
فردای آن روز، وقتی پسر بزرگ حاجی صمد بر بالین داش آکل میآید، او طوطیاش را به وی می سپارد و کمی بعد، میمیرد.
عصر همان روز، مرجان قفس طوطی را جلوش گذاشته است و به آن نگاه میکند، که ناگهان طوطی با لحن داشی "خراشیدهای" میگوید: «مرجان... تو مرا کشتی... به کی بگویم... مرجان... عشق تو... مرا کشت.»
مطلب برگرفته از : کانال دوره ی اول دبیرستان
@ferdosesokhan
داش آکل" لوطی مشهور شیرازی است که خصلتهای جوانمردانهاش او را محبوب مردم ضعیف و بیپناه شهر کرده است پدر او یكی از ملاكین بزرگ فارس بود زمانیكه مرد همه ی دارائی او به پسر یكی یكدانه اش رسید. ولی داش آكل پشت گوش فراخ و گشاد باز بود، به پول و مال دنیا ارزشی نمی گذاشت، زندگیش را بمردانگی و ازادی و بخشش و بزرگ منشی میگذرانید. هیچ دلبستگی دیگری در زندگیش نداشت و همه ی دارائی خودش را به مردم ندار و تنگدست بذل و بخشش میكرد . داش آكل را همه ی اهل شیراز دوست داشتند. چه او در همان حال كه محله ی سردزك را قرق میكرد، كاری به كار زنها و بچه ها نداشت، بلكه بر عكس با مردم به مهربانی رفتار میكرد و اگر اجل برگشته ای با زنی شوخی میكرد یا به كسی زور می گفت، دیگر جان سلامت از دست داش آكل بدر نمیبرد. اغلب دیده میشد كه داش آكل از مردم دستگیری میكرد، بخشش مینمود و اگر دنگش میگرفت بار مردم را بخانه شان میرسانید همه ی اهل شیراز میدانستند كه داش آكل و كاكارستم سایه ی یكدیگر را با تیر میزدند( شرح زندگی داش آکل توسط صادق هدایت در مجموعه سه قطره خون در سال 1311منتشر و جاودانه شد))
اما کاکارستم که گردنکلفتی ناجوانمرد است و به همین سبب، بارها ضرب شست داش آکل را چشیده، به شدت از او نفرت دارد و در پی فرصتی است تا زهرش را به داش آکل بریزد و از او انتقام بگیرد.
در همین حین، زمانی که حاجی صمد از مالکان شیراز می میرد، و داش آکل را وصی خود قرار می دهد. داش آکل، با اینکه آزادی خود را از همه چیز بیشتر دوست دارد، به ناچار این وظیفه دشوار را به گردن میگیرد. او با دیدن مرجان، دختر چهارده سالهی حاجی صمد، به وی دل میبازد. اما اظهار عشق به مرجان را خلاف رویهی جوانمردی و عمل به وظیفهی خود میداند. در نتیجه، این راز را در دل نگه میدارد. در عوض، طوطیای میخرد، و درد دلش را به او میگوید.
از آن پس، داش آکل، قرق کردن سرِ گذر و درگیری با سایر لوطیها و اوباش را ترک میکند و اوقات خود را صرف رسیدگی به اموال حاجی و خانوادهی او میکند.
بر این منوال، هفت سال می گذرد تا اینکه برای مرجان، خواستگاری پیدا می شود. داش آکل به عنوان آخرین وظیفهی خود، وسایل ازدواج مرجان را فراهم میکند و او را به خانهی بخت میفرستد.
همان شب، در حال نشستن داش آکل در میدانگاهی محله در حالی که مست است کاکارستم سر می رسد. با داش آکل یکی به دو میکند و در نهایت با او گلاویز میشود؛ و سرانجام، با قمه، زخمیاش میکند.
فردای آن روز، وقتی پسر بزرگ حاجی صمد بر بالین داش آکل میآید، او طوطیاش را به وی می سپارد و کمی بعد، میمیرد.
عصر همان روز، مرجان قفس طوطی را جلوش گذاشته است و به آن نگاه میکند، که ناگهان طوطی با لحن داشی "خراشیدهای" میگوید: «مرجان... تو مرا کشتی... به کی بگویم... مرجان... عشق تو... مرا کشت.»
مطلب برگرفته از : کانال دوره ی اول دبیرستان
@ferdosesokhan
@Archivebooks
داش آکل
فایل صوتی کتاب داش آکل ؛ صادق هدایت
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
فاجعه ای به نام نوکیسگی
نوکیسگی را این گونه تعریف کرده اند:
قشری که از نظر در آمد به طبقه بالا و از نظر فرهنگی به طبقه پایین و حتی لمپن ها بسیار نزدیک است.
لمپن های فرهنگی، علاقه بسیاری به " خودنمایی" ، " دیده شدن" " عرض اندام" و "نوچه پروری" دارند.
نو کیسه ها،از یک طبقه اجتماعی مبدا به یک طبقه اجتماعی مقصد پرتاپ شده اند.
این پرتاب ناگهانی بر اثر یک اتفاق یا استفاده از رانت و شرایط و التهابات اقتصادی رخ می دهد.
آن ها، دیگر نه خود را به طبقه اجتماعی مبدا متعلق می دانند و نه با جایگاهی که اکنون کسب کرده اند، آشنایی دارند.
یعنی از گذشته خود نفرت و از اکنون خود ترس و احساس حقارت دارند.
نوکیسه برای این که به طبقه سابق خود ثابت کند که دیگر به آن ها تعلق ندارد و همچنین برای غلبه بر احساس حقارت خود در مقابل طبقه جدیدی که به آن پرتاب شده است، مجبور به تظاهر است و ساده ترین راه برای تظاهر، خرید دیوانه وار کالاهای لوکس، نمایش عروسی ها، میهمانی ها و خانه های آن چنانی شان است.
اما فاجعه اصلی از جایی آغاز می شود که ما، فیلم و عکس عروسی ها، میهمانی ها، اتوموبیل ها و خانه های آن ها را از طریق پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی برای همدیگر ارسال می کنیم.
ما با این کار به مزدوران تبلیغاتی آن ها تبدیل می شویم که بی مزد و منت ، به هدفی که آن ها دارند نزدیکشان می کنیم. آن هدف چیزی نیست جز تظاهر و دیده شدن. جاهلان عصر جدید نوچه های جدید لازم دارند.
عده ای با موبایل های شان، عکس و فیلم آن ها را به اشتراک می گذارند و افتخار نوچگی آن ها را پذیرا می شوند.
بسیاری از آگاهان از نوکیسه ها متنفرند.
زیرا می دانند نوکیسه ها بر خلاف سرمایه دارها ی واقعی و قشر ثروتمند سنتی، سرمایه خود را نه در کار آفرینی که در دلالی صرف می کنند. آن ها منابع مالی جامعه را بر اساس بی لیاقتی به دست گرفته اند و بر این تنفر دامن می زنند.
اما فاجعه بزرگ تر وقتی رخ می دهد که هنگام تماشای فیلم عروسی ها و پارتی های این دسته، به جای آن که به فکر پس گرفتن حق خود باشیم، خودمان را جای این افراد می گذاریم و بر زندگی سطحی و انگل گونه این افراد حسرت می خوریم.
«فاجعه آغاز شده است؛ شما صدایش را نمی شنوید»
مطلب برگرفته از: کانال کتابخانه دانشگاهی
@ferdosesokhan
نوکیسگی را این گونه تعریف کرده اند:
قشری که از نظر در آمد به طبقه بالا و از نظر فرهنگی به طبقه پایین و حتی لمپن ها بسیار نزدیک است.
لمپن های فرهنگی، علاقه بسیاری به " خودنمایی" ، " دیده شدن" " عرض اندام" و "نوچه پروری" دارند.
نو کیسه ها،از یک طبقه اجتماعی مبدا به یک طبقه اجتماعی مقصد پرتاپ شده اند.
این پرتاب ناگهانی بر اثر یک اتفاق یا استفاده از رانت و شرایط و التهابات اقتصادی رخ می دهد.
آن ها، دیگر نه خود را به طبقه اجتماعی مبدا متعلق می دانند و نه با جایگاهی که اکنون کسب کرده اند، آشنایی دارند.
یعنی از گذشته خود نفرت و از اکنون خود ترس و احساس حقارت دارند.
نوکیسه برای این که به طبقه سابق خود ثابت کند که دیگر به آن ها تعلق ندارد و همچنین برای غلبه بر احساس حقارت خود در مقابل طبقه جدیدی که به آن پرتاب شده است، مجبور به تظاهر است و ساده ترین راه برای تظاهر، خرید دیوانه وار کالاهای لوکس، نمایش عروسی ها، میهمانی ها و خانه های آن چنانی شان است.
اما فاجعه اصلی از جایی آغاز می شود که ما، فیلم و عکس عروسی ها، میهمانی ها، اتوموبیل ها و خانه های آن ها را از طریق پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی برای همدیگر ارسال می کنیم.
ما با این کار به مزدوران تبلیغاتی آن ها تبدیل می شویم که بی مزد و منت ، به هدفی که آن ها دارند نزدیکشان می کنیم. آن هدف چیزی نیست جز تظاهر و دیده شدن. جاهلان عصر جدید نوچه های جدید لازم دارند.
عده ای با موبایل های شان، عکس و فیلم آن ها را به اشتراک می گذارند و افتخار نوچگی آن ها را پذیرا می شوند.
بسیاری از آگاهان از نوکیسه ها متنفرند.
زیرا می دانند نوکیسه ها بر خلاف سرمایه دارها ی واقعی و قشر ثروتمند سنتی، سرمایه خود را نه در کار آفرینی که در دلالی صرف می کنند. آن ها منابع مالی جامعه را بر اساس بی لیاقتی به دست گرفته اند و بر این تنفر دامن می زنند.
اما فاجعه بزرگ تر وقتی رخ می دهد که هنگام تماشای فیلم عروسی ها و پارتی های این دسته، به جای آن که به فکر پس گرفتن حق خود باشیم، خودمان را جای این افراد می گذاریم و بر زندگی سطحی و انگل گونه این افراد حسرت می خوریم.
«فاجعه آغاز شده است؛ شما صدایش را نمی شنوید»
مطلب برگرفته از: کانال کتابخانه دانشگاهی
@ferdosesokhan
شش شخصيت معروف جهان که از شکست به موفقيت رسيدند
قصه آدمهایى که يکشبه به موفقيت ميرسند، قصههای جذابی هستند که ما هميشه دوست داريم بشنويم و از آنها انگيزه بگيريم. اما داستان واقعی موفقيت چيز ديگريست. به اين شش مثال نگاه کنيد تا ديد شما نسبت به موفقيت و شکست عوض شود.
- جی. کی. رولينگ، نويسنده مجموعه رمان هاي هری پاتر
نويسندهای که به معرفی نياز ندارد و امروزه از ملکهی انگلستان هم ثروتمندتر است. رولينگ در حالی اولين رمان هری پاتر را با ماشين تحرير مينوشت که به تازگي طلاق گرفته بود، آهی در بساط نداشت و مجبور بود فرزندش را به تنهايی بزرگ کند. دوازده ويراستار داستانِ او را رد کردند، تا اينکه يک ويراستار مهربان دستنوشتهی او را قبول کرد و البته به او توصيه کرد به دنبال کار ديگری باشد؛ چرا که کتابهای کودکان، چندان فروش خوبي ندارند! بقيه داستان را که خودتان می دانيد!
- والت ديزنی، بنيانگذار ديزنی
قبل از آنکه بتواند کسی را براي سرمايهگذارس روی پروژهی «دنيای ديزنی» متقاعد کند، ۳۰۲ بار پيشنهادش رد شده بود. شايد باور نکنيد که والت از کار قبلیاش، به علّتِ فقدان تخيل کافی اخراج شده بود! او اکنون و برای هميشه، یکی از بزرگترين هنرمندان جهان است.
- آلبرت انيشتن، فيزيکدان و برنده جايزه نوبل تا چهار سالگی اصلاً صحبت نمیکرد و از آنجايی که تا هفت سالگی حتی يک کلمه هم نمیخواند، مشکوک به معلوليت ذهنی بود.
- استيون اسپيلبرگ، فيلمساز
او ميخواست فیلمسازی را ياد بگيرد. بنابراين برای دانشگاه فيلم کاليفرنيای جنوبی درخواست فرستاد و البته رد شد. آنهم دوبار! آيا اين مسئله او را متوقف کرد؟ هرگز. برای يک مدرسه فیلمسازی ديگر درخواست فرستاد و حالا شما میتوانيد موفقيتش را ببينيد.
- گروه بيتلز، گروه پرآوازه موسیقی
نامهی ردی که آنها از يک تهيهکننده دريافت کردند، به اندازهی خود گروه معروف شد. در آن نامه نوشته شده بود: «بيتلز، آيندهاي در دنیای موسیقی ندارد.» اما نااميد نشدند تاريخ موسيقي را به دو قسمت تبديل کردند: قبل از بيتلز و بعد از بيتلز!
- مايکل جردن، بسکتباليست اسطوره ای
در تيمِ بسکتبالِ دبيرستان قبولش نکردند؟ مشکلی نيست. ادامه داد و بعدا بهترين و معروفترين بازيکن بسکتبال همهی اعصار شود.
فقط خودت باید بخواهی
مطلب برگرفته از: کانال کتابخانه دانشگاهی
@ferdosesokhan
قصه آدمهایى که يکشبه به موفقيت ميرسند، قصههای جذابی هستند که ما هميشه دوست داريم بشنويم و از آنها انگيزه بگيريم. اما داستان واقعی موفقيت چيز ديگريست. به اين شش مثال نگاه کنيد تا ديد شما نسبت به موفقيت و شکست عوض شود.
- جی. کی. رولينگ، نويسنده مجموعه رمان هاي هری پاتر
نويسندهای که به معرفی نياز ندارد و امروزه از ملکهی انگلستان هم ثروتمندتر است. رولينگ در حالی اولين رمان هری پاتر را با ماشين تحرير مينوشت که به تازگي طلاق گرفته بود، آهی در بساط نداشت و مجبور بود فرزندش را به تنهايی بزرگ کند. دوازده ويراستار داستانِ او را رد کردند، تا اينکه يک ويراستار مهربان دستنوشتهی او را قبول کرد و البته به او توصيه کرد به دنبال کار ديگری باشد؛ چرا که کتابهای کودکان، چندان فروش خوبي ندارند! بقيه داستان را که خودتان می دانيد!
- والت ديزنی، بنيانگذار ديزنی
قبل از آنکه بتواند کسی را براي سرمايهگذارس روی پروژهی «دنيای ديزنی» متقاعد کند، ۳۰۲ بار پيشنهادش رد شده بود. شايد باور نکنيد که والت از کار قبلیاش، به علّتِ فقدان تخيل کافی اخراج شده بود! او اکنون و برای هميشه، یکی از بزرگترين هنرمندان جهان است.
- آلبرت انيشتن، فيزيکدان و برنده جايزه نوبل تا چهار سالگی اصلاً صحبت نمیکرد و از آنجايی که تا هفت سالگی حتی يک کلمه هم نمیخواند، مشکوک به معلوليت ذهنی بود.
- استيون اسپيلبرگ، فيلمساز
او ميخواست فیلمسازی را ياد بگيرد. بنابراين برای دانشگاه فيلم کاليفرنيای جنوبی درخواست فرستاد و البته رد شد. آنهم دوبار! آيا اين مسئله او را متوقف کرد؟ هرگز. برای يک مدرسه فیلمسازی ديگر درخواست فرستاد و حالا شما میتوانيد موفقيتش را ببينيد.
- گروه بيتلز، گروه پرآوازه موسیقی
نامهی ردی که آنها از يک تهيهکننده دريافت کردند، به اندازهی خود گروه معروف شد. در آن نامه نوشته شده بود: «بيتلز، آيندهاي در دنیای موسیقی ندارد.» اما نااميد نشدند تاريخ موسيقي را به دو قسمت تبديل کردند: قبل از بيتلز و بعد از بيتلز!
- مايکل جردن، بسکتباليست اسطوره ای
در تيمِ بسکتبالِ دبيرستان قبولش نکردند؟ مشکلی نيست. ادامه داد و بعدا بهترين و معروفترين بازيکن بسکتبال همهی اعصار شود.
فقط خودت باید بخواهی
مطلب برگرفته از: کانال کتابخانه دانشگاهی
@ferdosesokhan
✳️ اطلاعيه مهم سازمان سنجش آموزش كشور در خصوص مصوبات پانزدهمين و شانزدهمين جلسه شوراي سنجش و پذيرش دانشجو در رابطه با پذيرش رشتههاي صرفاً براساس سوابق تحصيلي در آزمون سراسري
✴️ به اطلاع داوطلبان عزیز ميرساند، براساس قانون سنجش و پذيرش دانشجو مصوب 10 شهریور ماه 1392 مجلس شوراي اسلامي و مصوبات پانزدهمين و شانزدهمين جلسه شوراي سنجش و پذيرش دانشجو مورخ 8 و 12 ديماه 1397، می بایست پذيرش حداقل 85 درصد از ظرفيت پذيرش دانشجو در كل كشور در تمامي زير نظام هاي آموزش عالي صرفاً براساس سوابق تحصيلي با ملاك معدل كتبي ديپلم داوطلبان و بدون نياز به شركت در كنكور انجام شود لذا با توجه به مصوبات فوق پذيرش رشته محل های صرفا سوابق تحصيلي مستقل از كنكور انجام خواهد شد و آزمون سراسري براي مابقي رشته محل هايي كه پذيرش آنها از تلفيق نمره كنكور و سوابق تحصيلي است برگزار مي شود و از سال 1398 و بعد از آن پذيرش صرفا سوابق تحصيلي با توجه به قوانين و مقررات مربوطه مستقيما توسط دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي خواهد بود كه محورهای مهم این روش عبارتند از:
1⃣ داوطلبان براي اخذ پذيرش بايد، طبق فراخوان دانشگاهها و مؤسسات پذيرنده، مدارك لازم را در زمان تعيين شده به دانشگاهها و مؤسسات ارسال كنند. دانشگاهها و مؤسسات بايد با رعايت تمامي قوانين و مقررات مربوطه مانند سهميهبندي نسبت به پذيرش دانشجو در سقف ظرفيت تعيين شده توسط شوراي گسترش آموزش عالي اقدام و نسبت به ثبتنام مشروط پذيرفتهشدگان اقدام و اسامي آنها را براي تائيد به سازمان سنجش آموزش كشور اعلام نمايند.
2⃣ در اين روش داوطلبان ميتوانند به چندين دانشگاه يا مؤسسه پذيرنده موجود در اطلاعيه سازمان سنجش آموزش كشور درخواست پذيرش دهند ولي در نهايت فقط ميتوانند در يكي از رشته محلهايي كه با پذيرش آنها موافقت شده است، ثبتنام نموده و ادامه تحصيل دهند.
3⃣ ساير شرايط و ضوابط در اطلاعيه ها و دفترچه هاي راهنماي پذيرش صرفا سوابق تحصيلي از طريق سازمان سنجش آموزش كشور اعلام خواهد شد.
با توجه به موارد فوق پذيرش دانشجوي صرفا سوابق تحصيلي در بهمن ماه 1397 و مهر ماه سال 1398 در دو بخش به صورت زير خواهد بود:
الف) پذيرش صرفا سوابق تحصيلي برای بهمن ماه 97
- اطلاعيه مربوط به نحوه پذيرش و شرايط و ضوابط داوطلبان و نحوه درخواست پذيرش از موسسات و مدارك و سوابق موردنياز در اطلاعيه سازمان سنجش آموزش كشور در تاريخ 25 دي ماه 1397 منتشر مي شود.
- داوطلبان واجد شرايط و متقاضي پذيرش بهمن ماه از تاريخ 29 دي لغايت 6 بهمن ماه براي پذيرش به موسسات پذيرنده كه در اطلاعيه 25 دي ماه منتشر مي شود مراجعه مي نمايند.
- اطلاع رساني به پذيرفته شدگان مشروط توسط دانشگاه در تاريخ 6 تا 10 بهمن صورت خواهد گرفت.
ب) پذيرش صرفا سوابق تحصيلي براي مهرماه 98
- اطلاعيه به انضمام دفترچه راهنماي پذيرش صرفا سوابق تحصيلي براي سال 1398 در اواسط بهمن ماه 1397 توسط سازمان سنجش آموزش كشور منتشر خواهد شد.
- تمامي شرايط و ضوابط و نحوه مراجعه و مدارك و مستندات لازم براي اخذ پذيرش توسط موسسات در اطلاعيه مذكور درج خواهد شد.
- زمان مراجعه داوطلبان براي اخذ پذيرش رشته هاي محل هاي صرفا سوابق تحصيلي از 20 اسفند 97 تا اواخر مرداد 98 خواهد بود.
✴️ تذكر مهم 1 : داوطلبان متقاضي پذيرش رشته محل هاي صرفا سوابق تحصيلي نيازي به شركت در كنكور سراسري سال 1398 كه از تاريخ 97/11/24 لغايت 2/12/139 مي باشد ندارند و مطابق اطلاعيه مذكور و اطلاعیه های بعدی سازمان سنجش آموزش کشور اقدام نمايند.
✴️ تذكر مهم 2 : پذيرش رشته محل های صرفا سوابق تحصيلي در دانشگاه آزاد اسلامي مطابق ضوابط سایر دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و براي پذیرش در بهمن 97 و مهر 98 نيز همزمان با پذيرش ساير موسسات است كه در اطلاعيه هاي بعدي اعلام خواهد شد.
✴️ تذكر مهم 3 : در خصوص نحوه پذيرش صرفا سوابق تحصيلي در ساير آزمون ها ( فني و حرفه اي، كارداني به كارشناسي و جامع علمي كاربردي اعم از كارداني و كارشناسي ناپيوسته ) متعاقبا اطلاع رساني خواهد شد.
@ferdosesokhan
✴️ به اطلاع داوطلبان عزیز ميرساند، براساس قانون سنجش و پذيرش دانشجو مصوب 10 شهریور ماه 1392 مجلس شوراي اسلامي و مصوبات پانزدهمين و شانزدهمين جلسه شوراي سنجش و پذيرش دانشجو مورخ 8 و 12 ديماه 1397، می بایست پذيرش حداقل 85 درصد از ظرفيت پذيرش دانشجو در كل كشور در تمامي زير نظام هاي آموزش عالي صرفاً براساس سوابق تحصيلي با ملاك معدل كتبي ديپلم داوطلبان و بدون نياز به شركت در كنكور انجام شود لذا با توجه به مصوبات فوق پذيرش رشته محل های صرفا سوابق تحصيلي مستقل از كنكور انجام خواهد شد و آزمون سراسري براي مابقي رشته محل هايي كه پذيرش آنها از تلفيق نمره كنكور و سوابق تحصيلي است برگزار مي شود و از سال 1398 و بعد از آن پذيرش صرفا سوابق تحصيلي با توجه به قوانين و مقررات مربوطه مستقيما توسط دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي خواهد بود كه محورهای مهم این روش عبارتند از:
1⃣ داوطلبان براي اخذ پذيرش بايد، طبق فراخوان دانشگاهها و مؤسسات پذيرنده، مدارك لازم را در زمان تعيين شده به دانشگاهها و مؤسسات ارسال كنند. دانشگاهها و مؤسسات بايد با رعايت تمامي قوانين و مقررات مربوطه مانند سهميهبندي نسبت به پذيرش دانشجو در سقف ظرفيت تعيين شده توسط شوراي گسترش آموزش عالي اقدام و نسبت به ثبتنام مشروط پذيرفتهشدگان اقدام و اسامي آنها را براي تائيد به سازمان سنجش آموزش كشور اعلام نمايند.
2⃣ در اين روش داوطلبان ميتوانند به چندين دانشگاه يا مؤسسه پذيرنده موجود در اطلاعيه سازمان سنجش آموزش كشور درخواست پذيرش دهند ولي در نهايت فقط ميتوانند در يكي از رشته محلهايي كه با پذيرش آنها موافقت شده است، ثبتنام نموده و ادامه تحصيل دهند.
3⃣ ساير شرايط و ضوابط در اطلاعيه ها و دفترچه هاي راهنماي پذيرش صرفا سوابق تحصيلي از طريق سازمان سنجش آموزش كشور اعلام خواهد شد.
با توجه به موارد فوق پذيرش دانشجوي صرفا سوابق تحصيلي در بهمن ماه 1397 و مهر ماه سال 1398 در دو بخش به صورت زير خواهد بود:
الف) پذيرش صرفا سوابق تحصيلي برای بهمن ماه 97
- اطلاعيه مربوط به نحوه پذيرش و شرايط و ضوابط داوطلبان و نحوه درخواست پذيرش از موسسات و مدارك و سوابق موردنياز در اطلاعيه سازمان سنجش آموزش كشور در تاريخ 25 دي ماه 1397 منتشر مي شود.
- داوطلبان واجد شرايط و متقاضي پذيرش بهمن ماه از تاريخ 29 دي لغايت 6 بهمن ماه براي پذيرش به موسسات پذيرنده كه در اطلاعيه 25 دي ماه منتشر مي شود مراجعه مي نمايند.
- اطلاع رساني به پذيرفته شدگان مشروط توسط دانشگاه در تاريخ 6 تا 10 بهمن صورت خواهد گرفت.
ب) پذيرش صرفا سوابق تحصيلي براي مهرماه 98
- اطلاعيه به انضمام دفترچه راهنماي پذيرش صرفا سوابق تحصيلي براي سال 1398 در اواسط بهمن ماه 1397 توسط سازمان سنجش آموزش كشور منتشر خواهد شد.
- تمامي شرايط و ضوابط و نحوه مراجعه و مدارك و مستندات لازم براي اخذ پذيرش توسط موسسات در اطلاعيه مذكور درج خواهد شد.
- زمان مراجعه داوطلبان براي اخذ پذيرش رشته هاي محل هاي صرفا سوابق تحصيلي از 20 اسفند 97 تا اواخر مرداد 98 خواهد بود.
✴️ تذكر مهم 1 : داوطلبان متقاضي پذيرش رشته محل هاي صرفا سوابق تحصيلي نيازي به شركت در كنكور سراسري سال 1398 كه از تاريخ 97/11/24 لغايت 2/12/139 مي باشد ندارند و مطابق اطلاعيه مذكور و اطلاعیه های بعدی سازمان سنجش آموزش کشور اقدام نمايند.
✴️ تذكر مهم 2 : پذيرش رشته محل های صرفا سوابق تحصيلي در دانشگاه آزاد اسلامي مطابق ضوابط سایر دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و براي پذیرش در بهمن 97 و مهر 98 نيز همزمان با پذيرش ساير موسسات است كه در اطلاعيه هاي بعدي اعلام خواهد شد.
✴️ تذكر مهم 3 : در خصوص نحوه پذيرش صرفا سوابق تحصيلي در ساير آزمون ها ( فني و حرفه اي، كارداني به كارشناسي و جامع علمي كاربردي اعم از كارداني و كارشناسي ناپيوسته ) متعاقبا اطلاع رساني خواهد شد.
@ferdosesokhan
چگونه یک کتاب را خلاصه نویسی کنیم؟
از بزرگترین مزیت های خلاصه نویسی دسترسی خیلی راحت، به مطالب و نکات کلیدی هر کتاب است و همچنین می توانیم روی مطالب آماده شده مرور داشته باشیم.
مهمترین نکته که باید درنظر داشته باشیم این است که از یادداشت برداری درصفحات پراکنده جلوگیری کنیم و سعی کنیم همه مطالب را در یک سررسید یا دفترچه که برای این کار قرار داده ایم انجام دهیم. این کار باعث می شود یک نظم درکارهایمان شکل گیرد.
حالا می خواهیم بگوییم که خلاصه نویسی و یادداشت برداری چه کمکی به ما می کند :
1ـ به عمیق تر شدن یادگیری کمک می کند
2ـ دسترسی راحت تری به مطالب داریم
3ـ به کمترشدن حجم مطالب کمک می کند و برای مرور مطالب دسترسی راحت تر است
4ـ همه مطالب در یک جا جمع شده و از پراکندگی جلوگیری می شود
5ـ باعث افزایش دقت وتمرکز شخص می شود.
6ـ افزایش قدرت حافظه
7ـ کاهش حجم منابع مطالعاتی
برای خلاصه نویسی چه کارهایی نیاز است انجام دهیم:
1. خطکشی درزیر جملات
2. دسته بندی و علامت گذاری نکات کلیدی
3. حاشیه نویسی
4. یادداشت برداری
ما هرکتابی را مطالعه می کنیم باید خودمان را با آن درگیر کنیم و این درگیری باید به شکل خطکشی در زیر کلمات و جملات کلیدی باشد.
این نکته کمک می کند که ما دارای افزایش تمرکز و دقت شویم. حالا این می تواند به شکل هایلایت کردن یا خط کشیدن زیر پاراگراف مربوطه باشد.
دومین نکته این است که اگر مطلبی را متوجه نشدیم می توانیم علامت سوال بگذاریم یا پاراگراف مهم را ضربدر کنیم. درجایی که چند سوال کلیدی داریم را علامت خطر بگذاریم.
البته به این نکته باید توجه کنیم که ازخطکشی زیاد جلوگیری کنیم.
نکته سوم حاشیه نویسی است که قدم بعدی در خلاصه نویسی می باشد.
کلیدی ترین جمله را در هر پاراگراف انتخاب می کنیم و به زبان خودمان درحاشیه کتاب یادداشت برداری می کنیم و این فرآیند به قدرت تمرکز و حفظ و یادگیری بهتر کمک می کند .
حتی می توانیم از این کار ایده هایی که می گیریم را یادداشت کنیم و می توانیم مثال برای نوشته مان بنویسیم که به درک مطلب مان نیز کمک می کند.
حالا به اصلی ترین نکته خلاصه نویسی رسیدیم و آن یادداشت برداری از کلیدی ترین مفاهیم هر مطلب است و همچنین جمع آوری آنها در یک جا می باشد.
اما ویژگی مهم درخلاصه نویسی این است که باید متن ما دارای مطالب کلیدی و مهم و همچنین دارای حجم کمی باشد.
ما در این یادداشت برداری می توانیم از شیوه های مختلفی استفاده کنیم.
مطلب برگرفته از: کانال رقص قلم هفت آسمان
@ferdosesokhan
از بزرگترین مزیت های خلاصه نویسی دسترسی خیلی راحت، به مطالب و نکات کلیدی هر کتاب است و همچنین می توانیم روی مطالب آماده شده مرور داشته باشیم.
مهمترین نکته که باید درنظر داشته باشیم این است که از یادداشت برداری درصفحات پراکنده جلوگیری کنیم و سعی کنیم همه مطالب را در یک سررسید یا دفترچه که برای این کار قرار داده ایم انجام دهیم. این کار باعث می شود یک نظم درکارهایمان شکل گیرد.
حالا می خواهیم بگوییم که خلاصه نویسی و یادداشت برداری چه کمکی به ما می کند :
1ـ به عمیق تر شدن یادگیری کمک می کند
2ـ دسترسی راحت تری به مطالب داریم
3ـ به کمترشدن حجم مطالب کمک می کند و برای مرور مطالب دسترسی راحت تر است
4ـ همه مطالب در یک جا جمع شده و از پراکندگی جلوگیری می شود
5ـ باعث افزایش دقت وتمرکز شخص می شود.
6ـ افزایش قدرت حافظه
7ـ کاهش حجم منابع مطالعاتی
برای خلاصه نویسی چه کارهایی نیاز است انجام دهیم:
1. خطکشی درزیر جملات
2. دسته بندی و علامت گذاری نکات کلیدی
3. حاشیه نویسی
4. یادداشت برداری
ما هرکتابی را مطالعه می کنیم باید خودمان را با آن درگیر کنیم و این درگیری باید به شکل خطکشی در زیر کلمات و جملات کلیدی باشد.
این نکته کمک می کند که ما دارای افزایش تمرکز و دقت شویم. حالا این می تواند به شکل هایلایت کردن یا خط کشیدن زیر پاراگراف مربوطه باشد.
دومین نکته این است که اگر مطلبی را متوجه نشدیم می توانیم علامت سوال بگذاریم یا پاراگراف مهم را ضربدر کنیم. درجایی که چند سوال کلیدی داریم را علامت خطر بگذاریم.
البته به این نکته باید توجه کنیم که ازخطکشی زیاد جلوگیری کنیم.
نکته سوم حاشیه نویسی است که قدم بعدی در خلاصه نویسی می باشد.
کلیدی ترین جمله را در هر پاراگراف انتخاب می کنیم و به زبان خودمان درحاشیه کتاب یادداشت برداری می کنیم و این فرآیند به قدرت تمرکز و حفظ و یادگیری بهتر کمک می کند .
حتی می توانیم از این کار ایده هایی که می گیریم را یادداشت کنیم و می توانیم مثال برای نوشته مان بنویسیم که به درک مطلب مان نیز کمک می کند.
حالا به اصلی ترین نکته خلاصه نویسی رسیدیم و آن یادداشت برداری از کلیدی ترین مفاهیم هر مطلب است و همچنین جمع آوری آنها در یک جا می باشد.
اما ویژگی مهم درخلاصه نویسی این است که باید متن ما دارای مطالب کلیدی و مهم و همچنین دارای حجم کمی باشد.
ما در این یادداشت برداری می توانیم از شیوه های مختلفی استفاده کنیم.
مطلب برگرفته از: کانال رقص قلم هفت آسمان
@ferdosesokhan
جغد در فرهنگ ایرانی
از جمله پرندگانی که در زمان های اخیر چهره خوبی برای مردم عصر ما نداشته، جغد است که معمولا دیدن آن را خوش یمن ندانسته اند و اینکه ریشه این باور از چه زمانی به اعتقادات و باورهای ما نفوذ کرده است را نمی دانیم؛ ولی نکته مسلم آن است که این پرنده همواره در ایران باستان مورد توجه و عطوفت ادیانی چون زرتشتی ها قرار گرفته است.
این مرغ در اوستا به معنای مرغ دوست داشته شده آمده است و نام عامی آن مرغ بهمن یا بوف یا جغد گفته اند و در کتاب پهلوی بندهش به نام "کرشیفت" آمده است. نام دینی آن در اوستا وآن هم در وندیداد (کتاب قانون زرتشتیان) یک بار آمده است:
«...و هنگامی که این مرغ سخن می گوید دیوان از آنجا بگریزند و در آنجا بنه نکنند»
مطابق با آنچه در وندیداد و کتابهای زرتشتیان آمده هر گاه مو و ناخن بلند بریده شده فردی که پلید و ناپاک بوده است، دور ریخته و پراکنده شود، مرتکب گناهی بزرگ شده است و برای آن آدابی در نظر گرفته شده است؛ اما ربط این باور زرتشتیان به پرنده جغد، آن است که گفته می شود همواره باید این ناخن ها و موهای بریده شده را در گودالی یا شکافی ریخته شود تا پیشکش به مرغ اشوزوشت شود و با آنها سلاحی بسازد برای جنگ با دیوان.
در کتاب بندهش آمده است:
"... هنگامی که بخواند، دیوان از او گریزند و (در) آنجا بنه نکنند وبدان روی (جغد) بنه در بیابان کند ودر ویرانستان باشد تا دیوان آنجا بنه نکنند. اگر ناخن (گرفته شده) افسون نشده باشد (به نظر می رسد منظور آداب خاصی است که در کتاب وندیداد ذکر شده است) دیوان و جادوان آن را ستانند، تیر گونه بر او افکنند وکشند. بدین روی، آن مرغ ناخن را اگر افسون شود (جغد آن را نخورد تا دیوان) و جادوان (آن را) به کار نفرمایند. چون افسون شود، جغد آن را نخورد، دیوان بدان وسیله نگاه کردن نتوانند..."
{فرنبغ دادگی، 1385، بندهش، مترجم: مهرداد بهار، ص 152}
ودر کتاب اوستا و وندیداد که طی مراسمی به گودال ریختن یا جای دادن در شکافی را توضیح می دهد و پیشکش کردن به مرغ اشو زوشت آورده است:
"بدین جا بنگر. در این جا ناخن هایی است که از آن توست. بشود که آنها ترا در نبرد با دیوان مزندی، نیزه ها وخنجرها وکمان ها وتیرهای به پر شاهین نشانده وسنگ های فلاخن باشد.
اگر ناخن ها به پرنده "اشو زوشت "پیشکش نشود نیزه ها وخنجر ها و کمان ها و تیرها ی به پر شاهین نشانده و سنگ های فلاخن می شود و در دست دیوان مزندی جای می گیرد.
{اوستا، 1370، جلیل دوستخواه، ج2، فرگرد 17، ص844}
- دکتر صدیقه رمضانخانی
مطلب برگرفته از : کانال شبکۀ ریشهشناسی دانشگاهی
@ferdosesokhan
از جمله پرندگانی که در زمان های اخیر چهره خوبی برای مردم عصر ما نداشته، جغد است که معمولا دیدن آن را خوش یمن ندانسته اند و اینکه ریشه این باور از چه زمانی به اعتقادات و باورهای ما نفوذ کرده است را نمی دانیم؛ ولی نکته مسلم آن است که این پرنده همواره در ایران باستان مورد توجه و عطوفت ادیانی چون زرتشتی ها قرار گرفته است.
این مرغ در اوستا به معنای مرغ دوست داشته شده آمده است و نام عامی آن مرغ بهمن یا بوف یا جغد گفته اند و در کتاب پهلوی بندهش به نام "کرشیفت" آمده است. نام دینی آن در اوستا وآن هم در وندیداد (کتاب قانون زرتشتیان) یک بار آمده است:
«...و هنگامی که این مرغ سخن می گوید دیوان از آنجا بگریزند و در آنجا بنه نکنند»
مطابق با آنچه در وندیداد و کتابهای زرتشتیان آمده هر گاه مو و ناخن بلند بریده شده فردی که پلید و ناپاک بوده است، دور ریخته و پراکنده شود، مرتکب گناهی بزرگ شده است و برای آن آدابی در نظر گرفته شده است؛ اما ربط این باور زرتشتیان به پرنده جغد، آن است که گفته می شود همواره باید این ناخن ها و موهای بریده شده را در گودالی یا شکافی ریخته شود تا پیشکش به مرغ اشوزوشت شود و با آنها سلاحی بسازد برای جنگ با دیوان.
در کتاب بندهش آمده است:
"... هنگامی که بخواند، دیوان از او گریزند و (در) آنجا بنه نکنند وبدان روی (جغد) بنه در بیابان کند ودر ویرانستان باشد تا دیوان آنجا بنه نکنند. اگر ناخن (گرفته شده) افسون نشده باشد (به نظر می رسد منظور آداب خاصی است که در کتاب وندیداد ذکر شده است) دیوان و جادوان آن را ستانند، تیر گونه بر او افکنند وکشند. بدین روی، آن مرغ ناخن را اگر افسون شود (جغد آن را نخورد تا دیوان) و جادوان (آن را) به کار نفرمایند. چون افسون شود، جغد آن را نخورد، دیوان بدان وسیله نگاه کردن نتوانند..."
{فرنبغ دادگی، 1385، بندهش، مترجم: مهرداد بهار، ص 152}
ودر کتاب اوستا و وندیداد که طی مراسمی به گودال ریختن یا جای دادن در شکافی را توضیح می دهد و پیشکش کردن به مرغ اشو زوشت آورده است:
"بدین جا بنگر. در این جا ناخن هایی است که از آن توست. بشود که آنها ترا در نبرد با دیوان مزندی، نیزه ها وخنجرها وکمان ها وتیرهای به پر شاهین نشانده وسنگ های فلاخن باشد.
اگر ناخن ها به پرنده "اشو زوشت "پیشکش نشود نیزه ها وخنجر ها و کمان ها و تیرها ی به پر شاهین نشانده و سنگ های فلاخن می شود و در دست دیوان مزندی جای می گیرد.
{اوستا، 1370، جلیل دوستخواه، ج2، فرگرد 17، ص844}
- دکتر صدیقه رمضانخانی
مطلب برگرفته از : کانال شبکۀ ریشهشناسی دانشگاهی
@ferdosesokhan
قصه ها چرا مهم هستند؟
قصّه ها مهم هستند ، زيرا :
— قصه بزرگ ترين كشف ادبى انسان است
— بزرگ ترين تكيه گاه انديشه ى انسان است و محمل بزرگترين انديشه هاست ، ( بيشتر مضامين و مفاهيم عرفانى در فرهنگ خودمان در قالب قصه ارائه شده است .
دنياى صوفى ، قصه اى بسيار خواندنى است در مبانى فلسفه . رمان اميل ، بازتاب دهنده ى دنياى روانى ودرونى انسان است و… ) .
— بزرگ ترين التذاذ انسان در عصر رسانه ، قصه بوده است .
— قصه ، تكيه گاه هنرى است . در حوزه ى سينما و تئاتر ، همه ى فيلم ها و نمايش ها بر پايه ى يك قصه ساخته شده اند .
— قصه ، تكيه گاه آلام و رنج هاى بشرى است . اصطلاح " كاتارسيس " ( تزكيه نفس يا روان پالايى ) ، كه ارسطو آن را تأثير اصلى تراژدى بر روان انسان مى داند ، روانشناسان معتقدند در خلأ رخ نمى دهد ، نياز به يك تكيه گاه هست . قصه يكى از همين موارد بيرون ريز بشر است .
— قصه ، فرصتى است براى دست يافتن به آرمان هايى كه هرگز در جهان بيرون ، امكان ظهور نمى يابند .
— قصه ، تكيه گاه ترميم شخصيت ، بازسازى رفتارى ، و تعالى روحى است ، به همين دليل محملى است براى آموزش اخلاق و رفتار ، مثل بيست و هفت قصه ى مهم در قرآن ، قصه هاى مثنوى ، گلستان ، منطق الطير و حتى در كارهاى عبيدزاكانى .
— قصه ، آيينه ى روح جمعى و تصوير روشن هر عصر و روزگارى است . به اين دليل مى توان گفت ، بزرگ ترين ميراث فرهنگى بشر است .
— قصه ، حتى در تحولات اجتماعى تأثيرگذار بوده است .
آبراهام لينكلن خطاب به خانم هريت بيچراستو مى گويد كه او با نوشتن رمان" كلبه عموتم " ، جهت دهنده ى آمريكاى شمال و جنوب در حركت هاى اجتماعى شده است .
در فضاى فرهنگى ايران نيز نمونه هاى زيادى از اين دست داشته ايم ، مثل داستان ماهى سياه كوچولو ، و قصه هاى جلال آل احمد و…
و سرانجام اين كه :
خانه ى قصه ، نه يك پنجره ، كه ميليون ها پنجره دارد .
مطلب برگرفته از: کانال دکتر فرشته فریدونی
@ferdosesokhan
قصّه ها مهم هستند ، زيرا :
— قصه بزرگ ترين كشف ادبى انسان است
— بزرگ ترين تكيه گاه انديشه ى انسان است و محمل بزرگترين انديشه هاست ، ( بيشتر مضامين و مفاهيم عرفانى در فرهنگ خودمان در قالب قصه ارائه شده است .
دنياى صوفى ، قصه اى بسيار خواندنى است در مبانى فلسفه . رمان اميل ، بازتاب دهنده ى دنياى روانى ودرونى انسان است و… ) .
— بزرگ ترين التذاذ انسان در عصر رسانه ، قصه بوده است .
— قصه ، تكيه گاه هنرى است . در حوزه ى سينما و تئاتر ، همه ى فيلم ها و نمايش ها بر پايه ى يك قصه ساخته شده اند .
— قصه ، تكيه گاه آلام و رنج هاى بشرى است . اصطلاح " كاتارسيس " ( تزكيه نفس يا روان پالايى ) ، كه ارسطو آن را تأثير اصلى تراژدى بر روان انسان مى داند ، روانشناسان معتقدند در خلأ رخ نمى دهد ، نياز به يك تكيه گاه هست . قصه يكى از همين موارد بيرون ريز بشر است .
— قصه ، فرصتى است براى دست يافتن به آرمان هايى كه هرگز در جهان بيرون ، امكان ظهور نمى يابند .
— قصه ، تكيه گاه ترميم شخصيت ، بازسازى رفتارى ، و تعالى روحى است ، به همين دليل محملى است براى آموزش اخلاق و رفتار ، مثل بيست و هفت قصه ى مهم در قرآن ، قصه هاى مثنوى ، گلستان ، منطق الطير و حتى در كارهاى عبيدزاكانى .
— قصه ، آيينه ى روح جمعى و تصوير روشن هر عصر و روزگارى است . به اين دليل مى توان گفت ، بزرگ ترين ميراث فرهنگى بشر است .
— قصه ، حتى در تحولات اجتماعى تأثيرگذار بوده است .
آبراهام لينكلن خطاب به خانم هريت بيچراستو مى گويد كه او با نوشتن رمان" كلبه عموتم " ، جهت دهنده ى آمريكاى شمال و جنوب در حركت هاى اجتماعى شده است .
در فضاى فرهنگى ايران نيز نمونه هاى زيادى از اين دست داشته ايم ، مثل داستان ماهى سياه كوچولو ، و قصه هاى جلال آل احمد و…
و سرانجام اين كه :
خانه ى قصه ، نه يك پنجره ، كه ميليون ها پنجره دارد .
مطلب برگرفته از: کانال دکتر فرشته فریدونی
@ferdosesokhan
بهترین سن برای یادگرفتن زبان خارجی 'کودکی' است
یک تحقیق تازه نشان میدهد که برای آموختن سلیس و روان زبان خارجی محدودیت سنی وجود دارد.
به گفته محققان، افرادی هم که دیرتر و در سنین بالا شروع به یادگیری زبان خارجی میکنند میتوانند به زبان مسلط شوند و مهارت پیدا کنند اما تسلطشان به اندازه زبان مادری بینقص نخواهد شد.
بر اساس این تحقیق، برای این که مثلا دستور زبان انگلیسی را مانند یک انگلیسی زبان، یاد بگیرید، بهتر است قبل از ده سالگی آموختن را شروع کنید.
توانایی آموختن تا ۱۷ یا ۱۸ سالگی رو به افزایش میرود اما بعد این توانایی کمتر میشود.
این یافتهها که در نشریه کاگنیشن، (شناخت) منتشر شده، نتیجه یک تست آنلاین دستور زبان است که در فیسبوک منتشر شد و ۶۷۰ هزار نفر در سنین مختلف و با ملیتهای متفاوت در آن شرکت کردند.
در این تست از شرکت کننده خواسته میشود که بگوید آیا جملههای تست از نظر دستور زبان انگلیسی صحیح هستند یا خیر.
از شرکت کنندگان همچنین درباره سن، مدت زمانی که انگلیسی آموختهاند و اینکه آیا در یک کشور انگلیسی زبان زندگی میکنند، سوال شد.
حدود ۲۴۶ هزار نفر از شرکت کنندگان در این تست فقط زبان انگلیسی بلد هستند و بقیه دو زبانه یا حتی چند زبانه بودند.
بیشترین زبانهای غیر انگلیسی، فنلاندی، ترکی، آلمانی، روسی و مجاری بوده است.
بیشتر شرکت کنندگان در این امتحان آنلاین بین بیست تا سی ساله بودند و جوانترین شرکت کننده ده سال و مسن ترین آنها ۷۰ ساله بودند.
نتیجهای که محققان از تحلیل نتایج تست گرفتند نشان میدهد که بیشترین توانایی یادگیری دستور زبان مربوط به دوران کودکی است که تا نوجوانی هم ادامه پیدا دارد اما در بزرگسالی روند نزولی پیدا میکند.
اغلب گفته میشود که آموختن زبان برای بچهها آسانتر است و با بالارفتن سن دشوارتر خواهد شد.
مشخص نیست که به چه دلیل توانایی یادگیری مطلوب دستور زبان در ۱۸ سالگی افت میکند. پژوهشگران حدس میزنند که شاید مغز در بزرگسالی کمتر توانایی تغییر و تطبیق دارد.
پروفسور جاش تننباوم، استاد علوم شناختی و مغز در موسسه تکنولوژی ماساچوست آمریکا که از مجریان این تحقیق بوده، میگوید: "شاید در این سن یک تغییر زیست شناختی اتفاق میافتد، این امکان هم هست که این یک مسئله فرهنگی یا اجتماعی باشد."
"تقریبا در اغلب جوامع یک دوره از زندگی است که توانایی آموختن بالاست، تا حدود ۱۷ یا ۱۸ سالگی. بعد از آن شما خانه پدری را ترک میکنید یا شاید سر کار بروید یا دانشجوی تمام وقت شوید. همه این مسائل ممکن است در توانایی شما برای آموختن یک زبان تاثیر بگذارد."
اما این تحقیق اصلا به این معنی نیست که یادگرفتن یک زبان خارجی در بزرگسالی کار بیهودهای است.
چندین تحقیق مختلف نشان میدهد که یادگرفتن یک زبان دیگر میتواند تمرین خوبی برای مغز باشد و حتی ممکن است که بیماری زوال عقل یا دمانس را به تعویق بیندازد.
پروفسور مارلین ویمان؛ از بخش زبان و علوم زبانشناختی دانشگاه یورک میگوید: "در صحت این نظریه که اگر زبان را از کودکی یاد نگیرید نمیتوانید مانند زبان مادری خود به آن تسلط پیدا کنید تردید وجود دارد. مواردی وجود داشته که افراد در دهه بیست زندگی خود یک زبان تازه یاد گرفتند و حتی بعدها برای جاسوسی انتخاب شدند."
دکتر دانیلا ترینکیک، از دانشگاه یورک میگوید که این تحقیق فقط بر اساس یک جنبه از زبان یعنی دستور زبان یا گرامر انجام شده است.
او میگوید: "شما میتوانید به شکل خیلی خوبی با بقیه ارتباط برقرار کنید حتی اگر مثل زبان مادری خودتان صحبت نکنید و همه جملات شما از نظر دستوری درست نباشد."
منبع: بی بی سی
@ferdosesokhan
یک تحقیق تازه نشان میدهد که برای آموختن سلیس و روان زبان خارجی محدودیت سنی وجود دارد.
به گفته محققان، افرادی هم که دیرتر و در سنین بالا شروع به یادگیری زبان خارجی میکنند میتوانند به زبان مسلط شوند و مهارت پیدا کنند اما تسلطشان به اندازه زبان مادری بینقص نخواهد شد.
بر اساس این تحقیق، برای این که مثلا دستور زبان انگلیسی را مانند یک انگلیسی زبان، یاد بگیرید، بهتر است قبل از ده سالگی آموختن را شروع کنید.
توانایی آموختن تا ۱۷ یا ۱۸ سالگی رو به افزایش میرود اما بعد این توانایی کمتر میشود.
این یافتهها که در نشریه کاگنیشن، (شناخت) منتشر شده، نتیجه یک تست آنلاین دستور زبان است که در فیسبوک منتشر شد و ۶۷۰ هزار نفر در سنین مختلف و با ملیتهای متفاوت در آن شرکت کردند.
در این تست از شرکت کننده خواسته میشود که بگوید آیا جملههای تست از نظر دستور زبان انگلیسی صحیح هستند یا خیر.
از شرکت کنندگان همچنین درباره سن، مدت زمانی که انگلیسی آموختهاند و اینکه آیا در یک کشور انگلیسی زبان زندگی میکنند، سوال شد.
حدود ۲۴۶ هزار نفر از شرکت کنندگان در این تست فقط زبان انگلیسی بلد هستند و بقیه دو زبانه یا حتی چند زبانه بودند.
بیشترین زبانهای غیر انگلیسی، فنلاندی، ترکی، آلمانی، روسی و مجاری بوده است.
بیشتر شرکت کنندگان در این امتحان آنلاین بین بیست تا سی ساله بودند و جوانترین شرکت کننده ده سال و مسن ترین آنها ۷۰ ساله بودند.
نتیجهای که محققان از تحلیل نتایج تست گرفتند نشان میدهد که بیشترین توانایی یادگیری دستور زبان مربوط به دوران کودکی است که تا نوجوانی هم ادامه پیدا دارد اما در بزرگسالی روند نزولی پیدا میکند.
اغلب گفته میشود که آموختن زبان برای بچهها آسانتر است و با بالارفتن سن دشوارتر خواهد شد.
مشخص نیست که به چه دلیل توانایی یادگیری مطلوب دستور زبان در ۱۸ سالگی افت میکند. پژوهشگران حدس میزنند که شاید مغز در بزرگسالی کمتر توانایی تغییر و تطبیق دارد.
پروفسور جاش تننباوم، استاد علوم شناختی و مغز در موسسه تکنولوژی ماساچوست آمریکا که از مجریان این تحقیق بوده، میگوید: "شاید در این سن یک تغییر زیست شناختی اتفاق میافتد، این امکان هم هست که این یک مسئله فرهنگی یا اجتماعی باشد."
"تقریبا در اغلب جوامع یک دوره از زندگی است که توانایی آموختن بالاست، تا حدود ۱۷ یا ۱۸ سالگی. بعد از آن شما خانه پدری را ترک میکنید یا شاید سر کار بروید یا دانشجوی تمام وقت شوید. همه این مسائل ممکن است در توانایی شما برای آموختن یک زبان تاثیر بگذارد."
اما این تحقیق اصلا به این معنی نیست که یادگرفتن یک زبان خارجی در بزرگسالی کار بیهودهای است.
چندین تحقیق مختلف نشان میدهد که یادگرفتن یک زبان دیگر میتواند تمرین خوبی برای مغز باشد و حتی ممکن است که بیماری زوال عقل یا دمانس را به تعویق بیندازد.
پروفسور مارلین ویمان؛ از بخش زبان و علوم زبانشناختی دانشگاه یورک میگوید: "در صحت این نظریه که اگر زبان را از کودکی یاد نگیرید نمیتوانید مانند زبان مادری خود به آن تسلط پیدا کنید تردید وجود دارد. مواردی وجود داشته که افراد در دهه بیست زندگی خود یک زبان تازه یاد گرفتند و حتی بعدها برای جاسوسی انتخاب شدند."
دکتر دانیلا ترینکیک، از دانشگاه یورک میگوید که این تحقیق فقط بر اساس یک جنبه از زبان یعنی دستور زبان یا گرامر انجام شده است.
او میگوید: "شما میتوانید به شکل خیلی خوبی با بقیه ارتباط برقرار کنید حتی اگر مثل زبان مادری خودتان صحبت نکنید و همه جملات شما از نظر دستوری درست نباشد."
منبع: بی بی سی
@ferdosesokhan
2_5298961999323988953.pdf
369.4 KB
📣📣📣📣📣📣📣📣📣
#حذفیات_کنکور
"بخش هایی از کتاب های درسی
که نباید از آنهادرکنکورسراسری
۱۳۹۸ سؤال طراحی شود "
و
خبرهای خوب در مورد فارسی
#حذف موارد زیر
از کل فارسی ۱و ۲و ۳ :
(ساختار واژه /واج/هجا/فرایند های واجی/نشانه های جمع و"ی نکره"از وابسته های پسین /جهش ضمیر)
برداشت از سایت :
#دفتر_تالیف_کتب_درسی
ارسال از :
#آقای_منصور_صالح_نیا
دبیرزبان وادبیات فارسی
شهررشت
#حذفیات_کنکور
"بخش هایی از کتاب های درسی
که نباید از آنهادرکنکورسراسری
۱۳۹۸ سؤال طراحی شود "
و
خبرهای خوب در مورد فارسی
#حذف موارد زیر
از کل فارسی ۱و ۲و ۳ :
(ساختار واژه /واج/هجا/فرایند های واجی/نشانه های جمع و"ی نکره"از وابسته های پسین /جهش ضمیر)
برداشت از سایت :
#دفتر_تالیف_کتب_درسی
ارسال از :
#آقای_منصور_صالح_نیا
دبیرزبان وادبیات فارسی
شهررشت
#خبر_تکمیلی
🔺حذف كنكور براي دانشگاه هاي سراسري روزانه نيست، لذا رشته هاي پزشكي ،دندانپزشكي، داروسازي ،فيزيوتراپي ،روانشناسي ،علوم ازمايشگاهي ،پرتوشناسي ،پزشكي هسته اي،كاردرماني،گفتار درماني،علوم تغذيه،بينايي سنجي،شنوايي سنجي،و كليه رشته هاي علوم پزشكي جزء شرايط حذف كنكورنخواهند بود و صرفا حذف كنكور براي شاخه رشته هاي غيرپزشكي ،علوم پايه و كشاورزي مي شود.
🔺دانشگاه هاي تهران-شريف-اميركبير-شهيدبهشتي-ايران-علم وصنعت-خواجه نصير-البرز-الزهرا(س)-صنعتي اصفهان-فردوسي مشهد-شيراز-تبريز-گيلان-خوارزمي-ساري-بابل-بوعلي همدان-رازي كرمانشاه-ووو
مشمول پذيرش دانشجوي بدون كنكور در رشته هاي پرطرفدار در قالب روزانه و خودگردان نخواهند بود.
🔺البته در سال ٩٧هم بصورت اجرايي اينگونه انتخاب رشته انجام گرفت اما در حال حاضر اعلام گسترده شد.
🔺٨٥درصد كدرشته محل هايي كه صرفا با سوابق تحصيلي پذيرش مي كنند عمدتاً شامل مؤسسات غيرانتفاعي-پيام نور-مجازي-نيمه حضوري و دانشگاه آزاد واحدهاي حومه مراكز استان ها است.
@ferdosesokhan
🔺حذف كنكور براي دانشگاه هاي سراسري روزانه نيست، لذا رشته هاي پزشكي ،دندانپزشكي، داروسازي ،فيزيوتراپي ،روانشناسي ،علوم ازمايشگاهي ،پرتوشناسي ،پزشكي هسته اي،كاردرماني،گفتار درماني،علوم تغذيه،بينايي سنجي،شنوايي سنجي،و كليه رشته هاي علوم پزشكي جزء شرايط حذف كنكورنخواهند بود و صرفا حذف كنكور براي شاخه رشته هاي غيرپزشكي ،علوم پايه و كشاورزي مي شود.
🔺دانشگاه هاي تهران-شريف-اميركبير-شهيدبهشتي-ايران-علم وصنعت-خواجه نصير-البرز-الزهرا(س)-صنعتي اصفهان-فردوسي مشهد-شيراز-تبريز-گيلان-خوارزمي-ساري-بابل-بوعلي همدان-رازي كرمانشاه-ووو
مشمول پذيرش دانشجوي بدون كنكور در رشته هاي پرطرفدار در قالب روزانه و خودگردان نخواهند بود.
🔺البته در سال ٩٧هم بصورت اجرايي اينگونه انتخاب رشته انجام گرفت اما در حال حاضر اعلام گسترده شد.
🔺٨٥درصد كدرشته محل هايي كه صرفا با سوابق تحصيلي پذيرش مي كنند عمدتاً شامل مؤسسات غيرانتفاعي-پيام نور-مجازي-نيمه حضوري و دانشگاه آزاد واحدهاي حومه مراكز استان ها است.
@ferdosesokhan
زمان اجرای پذیرش بدون کنکور اعلام شد
🔹آغاز ثبت نام از ۲۹ دی نحوه پذیرش دانشجوی صرفا سوابق تحصیلی در تمامی دانشگاهها از هفته پایانی دی ماه ۹۷ اعلام خواهد شد و ثبت نام در دانشگاهها از ۲۹ دی آغاز میشود/مهر
@ferdosesokhan
🔹آغاز ثبت نام از ۲۹ دی نحوه پذیرش دانشجوی صرفا سوابق تحصیلی در تمامی دانشگاهها از هفته پایانی دی ماه ۹۷ اعلام خواهد شد و ثبت نام در دانشگاهها از ۲۹ دی آغاز میشود/مهر
@ferdosesokhan
فردوس سخن
2_5298961999323988953.pdf
توجه:
فهرست فوق از طرف دفتر تالیف کتاب های درسی #وزارت_آموزش_و_پرورش پیشنهاد و اعلام شده است؛ تایید یا رد این فهرست منوط به اعلام نظر رسمی #سازمان_سنجش است.
@ferdosesokhan
فهرست فوق از طرف دفتر تالیف کتاب های درسی #وزارت_آموزش_و_پرورش پیشنهاد و اعلام شده است؛ تایید یا رد این فهرست منوط به اعلام نظر رسمی #سازمان_سنجش است.
@ferdosesokhan
شعر معروف « روباه و زاغ» واقعاً سرودهی کیست؟
شعر معروف «روباه و زاغ» کتاب درسی دوران مدرسه واقعاً سرودهی چه کسی است؟
تصویر زاغی که با یک قالب پنیر به دهان، بالای درختی نشسته و روباهی پای درخت در حال صحبت با او و در واقع گول زدن اوست، شاید برای همهی ما آشنا باشد. بله این تصویر درس «روباه و زاغ» کتاب درسی فارسی است و شعر معروفی که سرایندهاش حبیب یغمایی معرفی شده است.
اما این شعر در واقع ترجمهی منظوم حبیب_یغمایی است از شعر شاعر فرانسوی قرن هفدهم یعنی « ژان_دو_لافونتن»، که البته در کتاب درسی به نام شاعر اصلی آن اشارهای نشده است.
این در حالی است که دو ترجمهی آزاد دیگر هم از این شعر در زبان فارسی منتشر شده است. آنطور که در کتاب «اصول فن ترجمهی فرانسه به فارسی» (انتشارات سمت) آمده، ایرج_میرزا و نیر_سعیدی هم این شعر را ترجمه کردهاند.
@ferdosesokhan
شعر معروف «روباه و زاغ» کتاب درسی دوران مدرسه واقعاً سرودهی چه کسی است؟
تصویر زاغی که با یک قالب پنیر به دهان، بالای درختی نشسته و روباهی پای درخت در حال صحبت با او و در واقع گول زدن اوست، شاید برای همهی ما آشنا باشد. بله این تصویر درس «روباه و زاغ» کتاب درسی فارسی است و شعر معروفی که سرایندهاش حبیب یغمایی معرفی شده است.
اما این شعر در واقع ترجمهی منظوم حبیب_یغمایی است از شعر شاعر فرانسوی قرن هفدهم یعنی « ژان_دو_لافونتن»، که البته در کتاب درسی به نام شاعر اصلی آن اشارهای نشده است.
این در حالی است که دو ترجمهی آزاد دیگر هم از این شعر در زبان فارسی منتشر شده است. آنطور که در کتاب «اصول فن ترجمهی فرانسه به فارسی» (انتشارات سمت) آمده، ایرج_میرزا و نیر_سعیدی هم این شعر را ترجمه کردهاند.
@ferdosesokhan
فوت «و» فن؟ یا فوتِ فن؟
فوت کوزه گری؟ یا فوت کاسه گری؟
گمان نمی کنم کسی باشد که سرگذشت این مثل را نداند. اما از کی و برای نخستین بار در چه متنی این مثل وارد زبان فارسی شده روشن نیست. نیز شاید در بافت نحوی آن نکات ظریفی باشد که -گاه- بی تفاوت از کنارش گذر کرده ایم. گرچه همگان این ترکیب تبعی را همواره با "واو" عطف به کار برده ایم لکن با اندکی درنگ و وسواس ِدستوری تصور بر این می شود که شاید «و» عطف در این ساخت ِاتباعی زاید باشد و در اثر بی دقتی افزوده شده است. همانند آنچه در "راهنمایی ِ رانندگی" می بینیم و به خطا"راهنمایی و رانندگی " نوشته و خوانده می شود.
درنگ و وسواس از این جا بر می خیزد که هر فنی باید برای خود به قول معروف «قلقی» داشته باشد که با توسل به مَثَل مورد بحث ، نام آن قلق کوزه گری شده:"فوت" ((ریزه کاری های امری)).از طرف دیگر خود کوزه گری فن است و صنعت پس " فوتِ فن یا صنعت کوزه گری" خیلی هم بیراه نمی نماید.
لغت نامه ی دهخدا این ترکیب تبعی را به هر دو صورت آورده و با نام "فوتِ کاسه گری" و "فوت و فن کاسه گری" ثبت کرده و در توضیح نوشته:"فوت ِکاسه گری ؛ آخرین فن پنهان و مستور صنعتی یا کاری . (یادداشت مؤلف ).فوت وفن . فوت وفن کاسه گری . رجوع به این دو ترکیب شود. اما اصلا فوت و فن کوزه گری یا فوت کوزه گری در لغت نامه نیست.
دلیل دیگری که وسواس دستوری زاید بودن"واو" عطف را تقویت می کند همین سبک و سیاق توضیح دهخدا است:"فنِ پنهانِ...صنعتی یا کاری".(هر فنی فوت خاص خود را دارد.)
مصطفی رحماندوست کتابی دوجلدی دارد با نام"فوت ِکوزه گری-مثل ها و داستان های آن". علی رغم ضبط لغت نامه ی دهخدا (فوت کاسه گری) و معروفیت داستان در بین عامه به هر دو صورت، رحماندوست صرفا ترکیب " فوت کوزه گری" را آورده. در حالیکه در شکل عامیانه داستان چنین تصور شده که استادکار کوزه گر بوده و شاگرد وی پس از جدا شدن از کارگاه وی و استقلال شغلی به کاسه گری روی آورده است.شاگرد که از وی دلیل ترک برداشتن کاسه ها/کوزه ها را جویا می شود استادکار می گوید یک سال دیگر هم برایش کار کرده خوب نگاه کند تا ضمن کار هم فن کاسه/کوزه گری را بیاموزد و هم فوت آن را. تو گویی شاگرد فن کار را یاد گرفته اما "فوت" آن را به خاطر نداشت.
نتیجه اینکه با توجه به صورت مشهور مثل و داستان، "فوت" و "فن "دو چیز مختلفی بود که باید آموخته می شد و هر دو مکمل هم بودند اما در ترکیب "فوتِ فن" تنها ظرافت موجود در داستان معطوف به "فوت" می شد و به فن کاسه یا کوزه گری اشاره نمی شد. با توجه به این ظرافت احساس می شود همان ترکیب عطفی درست تر است. اما در نهایت این ابهام که چرا در لغت نامه اساسا به "فوت کوزه گری"اشاره نشده و کاسه گری آمده و رحماندوست برعکس این ترکیب را آورده برجا می ماند.آیا این داستان بعدها تغییر محتوایی داده است؟
- محمود علی اصغری
@shearhayeman
@ferdosesokhan
فوت کوزه گری؟ یا فوت کاسه گری؟
گمان نمی کنم کسی باشد که سرگذشت این مثل را نداند. اما از کی و برای نخستین بار در چه متنی این مثل وارد زبان فارسی شده روشن نیست. نیز شاید در بافت نحوی آن نکات ظریفی باشد که -گاه- بی تفاوت از کنارش گذر کرده ایم. گرچه همگان این ترکیب تبعی را همواره با "واو" عطف به کار برده ایم لکن با اندکی درنگ و وسواس ِدستوری تصور بر این می شود که شاید «و» عطف در این ساخت ِاتباعی زاید باشد و در اثر بی دقتی افزوده شده است. همانند آنچه در "راهنمایی ِ رانندگی" می بینیم و به خطا"راهنمایی و رانندگی " نوشته و خوانده می شود.
درنگ و وسواس از این جا بر می خیزد که هر فنی باید برای خود به قول معروف «قلقی» داشته باشد که با توسل به مَثَل مورد بحث ، نام آن قلق کوزه گری شده:"فوت" ((ریزه کاری های امری)).از طرف دیگر خود کوزه گری فن است و صنعت پس " فوتِ فن یا صنعت کوزه گری" خیلی هم بیراه نمی نماید.
لغت نامه ی دهخدا این ترکیب تبعی را به هر دو صورت آورده و با نام "فوتِ کاسه گری" و "فوت و فن کاسه گری" ثبت کرده و در توضیح نوشته:"فوت ِکاسه گری ؛ آخرین فن پنهان و مستور صنعتی یا کاری . (یادداشت مؤلف ).فوت وفن . فوت وفن کاسه گری . رجوع به این دو ترکیب شود. اما اصلا فوت و فن کوزه گری یا فوت کوزه گری در لغت نامه نیست.
دلیل دیگری که وسواس دستوری زاید بودن"واو" عطف را تقویت می کند همین سبک و سیاق توضیح دهخدا است:"فنِ پنهانِ...صنعتی یا کاری".(هر فنی فوت خاص خود را دارد.)
مصطفی رحماندوست کتابی دوجلدی دارد با نام"فوت ِکوزه گری-مثل ها و داستان های آن". علی رغم ضبط لغت نامه ی دهخدا (فوت کاسه گری) و معروفیت داستان در بین عامه به هر دو صورت، رحماندوست صرفا ترکیب " فوت کوزه گری" را آورده. در حالیکه در شکل عامیانه داستان چنین تصور شده که استادکار کوزه گر بوده و شاگرد وی پس از جدا شدن از کارگاه وی و استقلال شغلی به کاسه گری روی آورده است.شاگرد که از وی دلیل ترک برداشتن کاسه ها/کوزه ها را جویا می شود استادکار می گوید یک سال دیگر هم برایش کار کرده خوب نگاه کند تا ضمن کار هم فن کاسه/کوزه گری را بیاموزد و هم فوت آن را. تو گویی شاگرد فن کار را یاد گرفته اما "فوت" آن را به خاطر نداشت.
نتیجه اینکه با توجه به صورت مشهور مثل و داستان، "فوت" و "فن "دو چیز مختلفی بود که باید آموخته می شد و هر دو مکمل هم بودند اما در ترکیب "فوتِ فن" تنها ظرافت موجود در داستان معطوف به "فوت" می شد و به فن کاسه یا کوزه گری اشاره نمی شد. با توجه به این ظرافت احساس می شود همان ترکیب عطفی درست تر است. اما در نهایت این ابهام که چرا در لغت نامه اساسا به "فوت کوزه گری"اشاره نشده و کاسه گری آمده و رحماندوست برعکس این ترکیب را آورده برجا می ماند.آیا این داستان بعدها تغییر محتوایی داده است؟
- محمود علی اصغری
@shearhayeman
@ferdosesokhan