🚎🚌🚚🚗فرهنگ ماشین نوشته ها
کم تر کسی را می یابیم که در جاده های ايران سفر کرده باشد و بگويد که هرگز خودرويی را ندیده است که روی آن بيت شعر يا عبارتی (معمولا از دیدگاه ادبی کم مايه و گاه زيرکانه) نوشته شده است.
مسافرانی که در پس اين خودروها حرکت می کنند، با چشم برداشتن از جاده و اطراف، کنجکاوانه اين بیت ها و عبارت ها را می خوانند و از خواندن آن ها گاه شاد و گاه از معنای نهفته در آن ها رنجيده می شوند. اين نوشته ها معمولا پیرامون موضوع های عاشقانه، عاطفی و يا مذهبی هستند:
بزن بر سينه ام خنجر / ولی هزگر نمير مادر،
بگو ماشاءالله!،
به کجا چنين شتابان؟،
درب و داغون خودتی!،
دنيا محل گذره، ما می گذريم ولی اون نمی گذره،
از جمله چند نمونه از اين "ماشين نوشته" هاست.
اين ادبيات حقيقتی انکار ناپذير از زندگی قشری از جامعه و فرهنگ آن ها است و بیش تر ِ پيام های آن، حکایت از داغی جانسوز و قديمی می کند و بیانگر احساسات درونی رانندگانی است که در ايران فعاليت مي کنند.
گر چه "ماشين نوشته" ها در گذشته بيش تر باب بوده است، ولی هنوز بسياری از رانندگان کاميون، اتوبوس، وانت بار و تاکسی برای گفتن حرف های دل خود به اين روش وفادار هستند.
نوشته های آنان از لحاظ ادبی، جامعه شناختی و روان شناختی اهمیت دارد و اگرچه مردم ايران حتی عوام، با شعر و موسيقی ايران رابطه ای تنگاتنگ دارند، اما ادبيات رانندگان را مي توان از ادبیات ساير صنف ها جدا دانست و اين موضوع به خوبی از شعرها و نوشته های آنان بر روی ماشين های آنان دريافت شدنی است.
به عنوان مثال بر روی کاميونی نوشته است: "موتوری بزن کنار که پيکان خوراک من است" که مي توان دريافت که راننده ی چنين ماشينی فردی پر هيجان و ماجراجو است و سرعت زياد برای او اهمیت بسیار دارد.
بر ماشين دیگری نوشته است: "دست بزن ولی خيانت مکن" که شايد چنين راننده ای مار گزيده ای باشد که بار ماشينش را در گذشته دزدیده اند.
یا بر روی ماشن ديگری آمده است: "تنهای شب" که تنهايی در تاريکی شب می تواند از دغده های اين راننده باشد. از آن جا که اين قشر از رانندگان اغلب در سفر هستند، "تنهايی"، "هجران"، "دوری" و "مادر" بيش ترين مفاهيمی هستند که آنان به طور مستقيم يا غير مستقيم به آن ها اشاره کرده اند.
مطلب برگرفته از: کانال سرای ادب
@ferdosesokhan
کم تر کسی را می یابیم که در جاده های ايران سفر کرده باشد و بگويد که هرگز خودرويی را ندیده است که روی آن بيت شعر يا عبارتی (معمولا از دیدگاه ادبی کم مايه و گاه زيرکانه) نوشته شده است.
مسافرانی که در پس اين خودروها حرکت می کنند، با چشم برداشتن از جاده و اطراف، کنجکاوانه اين بیت ها و عبارت ها را می خوانند و از خواندن آن ها گاه شاد و گاه از معنای نهفته در آن ها رنجيده می شوند. اين نوشته ها معمولا پیرامون موضوع های عاشقانه، عاطفی و يا مذهبی هستند:
بزن بر سينه ام خنجر / ولی هزگر نمير مادر،
بگو ماشاءالله!،
به کجا چنين شتابان؟،
درب و داغون خودتی!،
دنيا محل گذره، ما می گذريم ولی اون نمی گذره،
از جمله چند نمونه از اين "ماشين نوشته" هاست.
اين ادبيات حقيقتی انکار ناپذير از زندگی قشری از جامعه و فرهنگ آن ها است و بیش تر ِ پيام های آن، حکایت از داغی جانسوز و قديمی می کند و بیانگر احساسات درونی رانندگانی است که در ايران فعاليت مي کنند.
گر چه "ماشين نوشته" ها در گذشته بيش تر باب بوده است، ولی هنوز بسياری از رانندگان کاميون، اتوبوس، وانت بار و تاکسی برای گفتن حرف های دل خود به اين روش وفادار هستند.
نوشته های آنان از لحاظ ادبی، جامعه شناختی و روان شناختی اهمیت دارد و اگرچه مردم ايران حتی عوام، با شعر و موسيقی ايران رابطه ای تنگاتنگ دارند، اما ادبيات رانندگان را مي توان از ادبیات ساير صنف ها جدا دانست و اين موضوع به خوبی از شعرها و نوشته های آنان بر روی ماشين های آنان دريافت شدنی است.
به عنوان مثال بر روی کاميونی نوشته است: "موتوری بزن کنار که پيکان خوراک من است" که مي توان دريافت که راننده ی چنين ماشينی فردی پر هيجان و ماجراجو است و سرعت زياد برای او اهمیت بسیار دارد.
بر ماشين دیگری نوشته است: "دست بزن ولی خيانت مکن" که شايد چنين راننده ای مار گزيده ای باشد که بار ماشينش را در گذشته دزدیده اند.
یا بر روی ماشن ديگری آمده است: "تنهای شب" که تنهايی در تاريکی شب می تواند از دغده های اين راننده باشد. از آن جا که اين قشر از رانندگان اغلب در سفر هستند، "تنهايی"، "هجران"، "دوری" و "مادر" بيش ترين مفاهيمی هستند که آنان به طور مستقيم يا غير مستقيم به آن ها اشاره کرده اند.
مطلب برگرفته از: کانال سرای ادب
@ferdosesokhan
ابیاتی که مصرع اول و دوم آنها شهرت یافته و ضرب المثل شده اند
الف - ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهور تر است:
1-گر دایره ی کوزه زگوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست.(بابا افضل)
2-با سیه دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ(سعدی)
3-شکسته بال تر زمن در میان مرغان نیست
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است
4-هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست(حافظ)
5-چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت برزین، گهی زین به پشت(فردوسی)
6-امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرابه خیر تو امید نیست، شر مرسان(سعدی)
7-صوفی نشود صافی ، تا درنکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی
8-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب مباد آن که گدا معتبر شود(حافظ)
-در محفل خود راه مده همچومنی را
افسرده دل افسرده کند انجمنی را(قائم مقام)
10-مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
که (به) هر کجا که روی آسمان همین رنگ است
11-منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید(حافظ)
12-گویش چه گفت، گفت ار خوانی وگر برانی
از تو به یک اشاره ، از ما به سر دویدن(ابن یمین)
13-در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده ویوسف ندریده(سعدی)
14-ای کلیم دل زطور خویش پا بیرون منه
از گلیم خویش پا بیرون نمی باید نهاد(مغربی)
15-آن زلف سیه دل سبکبار
یک سر دارد هزار سودا
16-یک دل دارم هزار دلبر
یک سر دارم هزار سودا
17-باشد پس پرده گفت و گوی من و تو
چون پرده بر افتد، نه تو مانی و نه من(خیام)
18-بس تجربه کردیم در این دیر خرابات
با درد کشان هرکه در افتاد بر افتاد(حافظ)
19-اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار(ز ابلهی است)
اشک کباب موجب طغیان آتش است(صائب)
--تا نگرید ابر ، کی خندد چمن؟
تانگرید طفل کی جوشد لبن؟(مولوی)
ب- ابیاتی که مصراع اول آن ها مشهورتر است:
1-علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست(سعدی)
2-خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد(حافظ)
3-عاقبت گرگ زاده گرگ شود
گر چه با آدمی بزرگ شود(سعدی)
4-باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد(حافظ)
5-از محبت خار ها گل می شود
از محبت سرکه ها مُل می شود(مولوی)
6-مازیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آن چه می پنداشتیم(حافظ)
7-اندک اندک به هم شود بسیار
دانه دانه ست غله در انبار(سعدی)
8-ازمکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو زجو
9-پسر کاو ندارد نشان از پدر
تو بیگانه خوانش نخوانش پسر
10-به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی
به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی(سعدی)
11-سلامی چو بوی خوش آشنایی
به آن مردم دیده ی روشنایی(حافظ)
12-آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت هست از وی رو متاب(مولوی)
13-از پی هر گریه آخر خنده ای است
مرد آخر بین مبارک بنده ای است(مولوی)
14-یک لحظه غافل گشتم و صد سال راهم دور شد
رفتم که خار از پا کشم ، محمل نهان شد از نظر(ملک قمی)
15-از هر چه می رود سخن دوست خوش تر است
پیغام آشنا نفس روح پرور است(سعدی)
16-از هر چه بگذری سخن دوست خوش تر است
از یار ناز خوش تر و از ما نیازها(حضرت ادیب)
17-ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولانگه توست
عرض خود می بری و زحمت ما می داری(حافظ)
18-تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی(حافظ)
19-این قافله ی عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
20-اول اندیشه وانگهی گفتار
پی بست آمده ست وپس دیوار(سعدی)
مطلب برگرفته از: کانال سرای ادب
@ferdosesokhan
الف - ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهور تر است:
1-گر دایره ی کوزه زگوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست.(بابا افضل)
2-با سیه دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ(سعدی)
3-شکسته بال تر زمن در میان مرغان نیست
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است
4-هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست(حافظ)
5-چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت برزین، گهی زین به پشت(فردوسی)
6-امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرابه خیر تو امید نیست، شر مرسان(سعدی)
7-صوفی نشود صافی ، تا درنکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی
8-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب مباد آن که گدا معتبر شود(حافظ)
-در محفل خود راه مده همچومنی را
افسرده دل افسرده کند انجمنی را(قائم مقام)
10-مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
که (به) هر کجا که روی آسمان همین رنگ است
11-منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید(حافظ)
12-گویش چه گفت، گفت ار خوانی وگر برانی
از تو به یک اشاره ، از ما به سر دویدن(ابن یمین)
13-در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده ویوسف ندریده(سعدی)
14-ای کلیم دل زطور خویش پا بیرون منه
از گلیم خویش پا بیرون نمی باید نهاد(مغربی)
15-آن زلف سیه دل سبکبار
یک سر دارد هزار سودا
16-یک دل دارم هزار دلبر
یک سر دارم هزار سودا
17-باشد پس پرده گفت و گوی من و تو
چون پرده بر افتد، نه تو مانی و نه من(خیام)
18-بس تجربه کردیم در این دیر خرابات
با درد کشان هرکه در افتاد بر افتاد(حافظ)
19-اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار(ز ابلهی است)
اشک کباب موجب طغیان آتش است(صائب)
--تا نگرید ابر ، کی خندد چمن؟
تانگرید طفل کی جوشد لبن؟(مولوی)
ب- ابیاتی که مصراع اول آن ها مشهورتر است:
1-علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست(سعدی)
2-خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد(حافظ)
3-عاقبت گرگ زاده گرگ شود
گر چه با آدمی بزرگ شود(سعدی)
4-باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد(حافظ)
5-از محبت خار ها گل می شود
از محبت سرکه ها مُل می شود(مولوی)
6-مازیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آن چه می پنداشتیم(حافظ)
7-اندک اندک به هم شود بسیار
دانه دانه ست غله در انبار(سعدی)
8-ازمکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو زجو
9-پسر کاو ندارد نشان از پدر
تو بیگانه خوانش نخوانش پسر
10-به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی
به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی(سعدی)
11-سلامی چو بوی خوش آشنایی
به آن مردم دیده ی روشنایی(حافظ)
12-آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت هست از وی رو متاب(مولوی)
13-از پی هر گریه آخر خنده ای است
مرد آخر بین مبارک بنده ای است(مولوی)
14-یک لحظه غافل گشتم و صد سال راهم دور شد
رفتم که خار از پا کشم ، محمل نهان شد از نظر(ملک قمی)
15-از هر چه می رود سخن دوست خوش تر است
پیغام آشنا نفس روح پرور است(سعدی)
16-از هر چه بگذری سخن دوست خوش تر است
از یار ناز خوش تر و از ما نیازها(حضرت ادیب)
17-ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولانگه توست
عرض خود می بری و زحمت ما می داری(حافظ)
18-تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی(حافظ)
19-این قافله ی عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
20-اول اندیشه وانگهی گفتار
پی بست آمده ست وپس دیوار(سعدی)
مطلب برگرفته از: کانال سرای ادب
@ferdosesokhan
🔺🔺🔺خبر
ثبت نام دوره ۲۴ساعته تحلیل و بررسی نگارش ۳پایه دوازدهم در سایت ضمن
خدمت
Ltms.medu.ir
@ferdosesokhan
ثبت نام دوره ۲۴ساعته تحلیل و بررسی نگارش ۳پایه دوازدهم در سایت ضمن
خدمت
Ltms.medu.ir
@ferdosesokhan
ريشه زبان فارسی از كجاست !
فارسی یا پارسی یکی از زبانهای هندواروپایی در شاخهٔ زبانهای ایرانی جنوب غربی است که در کشورهای ایران، افغانستان، تاجیکستان و ازبکستان به آن سخن میگویند. فارسی زبان رسمی کشورهای ایران و تاجیکستان و یکی از دو زبان رسمی افغانستان (در کنار پشتو) است. زبان رسمی کشور هندوستان نیز تا پیش از ورود استعمار انگلیس، فارسی بود.
زبان فارسی را پارسی نیز میگویند. زبان فارسی در افغانستان به طور رسمی دری و در تاجیکستان تاجیکی خوانده شدهاست.
در سال ۱۸۷۲ در نشست ادیبان و زبانشناسان اروپایی در برلین، زبانهای یونانی، فارسی، لاتین و سانسکریت به عنوان زبانهای کلاسیک جهان برگزیده شدند. بر پایهٔ تعریف، زبانی کلاسیک به شمار میآید که یکم، باستانی باشد، دوم، ادبیات غنی داشته باشد و سوم در آخرین هزاره عمر خود تغییرات اندکی کرده باشد.
فارسی از نظر شمار و تنوع ضربالمثلها در میان سه زبان اول جهان است. با ورود واژگان از زبان عربی (و زبانهای دیگری مانند یونانی، آرامی، ترکی و غیره) به زبان فارسی، این زبان از نظر تعداد واژهها یکی از غنیترین زبانها شده است. در کمتر زبانی فرهنگ لغاتی چون دهخدا (در ۱۸ جلد) و یا فرهنگ معین (در ۶ جلد) دیده میشود.
زبان فارسی از زبان قدیمی تر فارسی میانه (یا پهلوی) و آن نیز خود از فارسی باستان نشأت گرفتهاست. این دو زبان قدیمی تر برخاسته از ناحیه تاریخی پارس در حدود استان امروزی فارس در جنوب ایران هستند. فارسی میانه به عنوان گویش رسمی در زمان ساسانیان در دیگر سرزمینهای ایرانی گسترش زیادی یافت به طوری که در خراسان بزرگ جایگزین زبانهای پارتی و بلخی شد و بخشهای بزرگی از خوارزمی زبانان و سغدی زبانان نیز فارسیزبان شدند. گویشی از فارسی میانه که بعدها فارسی دری نام گرفت پس از اسلام به عنوان گویش استاندارد نوشتاری در خراسان شکل گرفت و این بار با گسترش به سوی غرب به ناحیه پارس و دیگر نقاط ایران بازگشت.
مطلب برگرفته از: کانال آبشار اندیشهها
@ferdosesokhan
فارسی یا پارسی یکی از زبانهای هندواروپایی در شاخهٔ زبانهای ایرانی جنوب غربی است که در کشورهای ایران، افغانستان، تاجیکستان و ازبکستان به آن سخن میگویند. فارسی زبان رسمی کشورهای ایران و تاجیکستان و یکی از دو زبان رسمی افغانستان (در کنار پشتو) است. زبان رسمی کشور هندوستان نیز تا پیش از ورود استعمار انگلیس، فارسی بود.
زبان فارسی را پارسی نیز میگویند. زبان فارسی در افغانستان به طور رسمی دری و در تاجیکستان تاجیکی خوانده شدهاست.
در سال ۱۸۷۲ در نشست ادیبان و زبانشناسان اروپایی در برلین، زبانهای یونانی، فارسی، لاتین و سانسکریت به عنوان زبانهای کلاسیک جهان برگزیده شدند. بر پایهٔ تعریف، زبانی کلاسیک به شمار میآید که یکم، باستانی باشد، دوم، ادبیات غنی داشته باشد و سوم در آخرین هزاره عمر خود تغییرات اندکی کرده باشد.
فارسی از نظر شمار و تنوع ضربالمثلها در میان سه زبان اول جهان است. با ورود واژگان از زبان عربی (و زبانهای دیگری مانند یونانی، آرامی، ترکی و غیره) به زبان فارسی، این زبان از نظر تعداد واژهها یکی از غنیترین زبانها شده است. در کمتر زبانی فرهنگ لغاتی چون دهخدا (در ۱۸ جلد) و یا فرهنگ معین (در ۶ جلد) دیده میشود.
زبان فارسی از زبان قدیمی تر فارسی میانه (یا پهلوی) و آن نیز خود از فارسی باستان نشأت گرفتهاست. این دو زبان قدیمی تر برخاسته از ناحیه تاریخی پارس در حدود استان امروزی فارس در جنوب ایران هستند. فارسی میانه به عنوان گویش رسمی در زمان ساسانیان در دیگر سرزمینهای ایرانی گسترش زیادی یافت به طوری که در خراسان بزرگ جایگزین زبانهای پارتی و بلخی شد و بخشهای بزرگی از خوارزمی زبانان و سغدی زبانان نیز فارسیزبان شدند. گویشی از فارسی میانه که بعدها فارسی دری نام گرفت پس از اسلام به عنوان گویش استاندارد نوشتاری در خراسان شکل گرفت و این بار با گسترش به سوی غرب به ناحیه پارس و دیگر نقاط ایران بازگشت.
مطلب برگرفته از: کانال آبشار اندیشهها
@ferdosesokhan
#نکته_های_ی_در_باره_ی_ضرب_المثل_ها
#قهر_شغال_به_نفع_باغبانه
معنا: قهر شغال به نفع باغبان خواهد بود.
كاربرد: وقتي كسي كه حضورش در جائي تنها موجب زحمت ديگران باشد و با اين وجود به سبب ين حضور بر سر آنها منت مي گذارد و ناز مي كند.
شغالي بود كه هر روز به باغ پيرمرد مهرباني مي رفت و يك شكم سير ميوه مي خورد. پيرمرد هم از آنجائي كه او را مخلوق خدا مي دانست، مزاحمش نمي شد. اما كم كم خوشي به دل شغال زد و هر بار كه به باغ مي رفت يك شكم ميوه مي خورد و چند بغل ميوه را هم زير دست و پا لِه مي كرد. يك روز، پير مرد جلوي او را گرفت و گفت: فلاني، هر چه ميوه خواستي بخور، ولي ديگر آنها را زير دست و پا له نكن! كفر نعمت درست نيست.
شغال در پاسخ به او گفت: يك بار ديگر مرا نصيحت كني قهر مي كنم و ديگر به باغت نمي آيم!
پير مرد گفت: قهر تو، به ضرر من نيست به نفع من است.
شغال قهر كرد و تصمصم گرفت ديگر به باغ او نيايد. فرداي آن روز به باغ ديگري رفت او تا پايش به باغ رسيد، صاحب باغ دوم با بيل او را كتك زد. او هم زخمي و رنجور گريخت. روز دوم بازهم سراغ باغ ديگري رفت و باز به جاي ميوه كتك خورد. چند روز به همين منوال گذشت و با گرسنگي و رنج ضربي كه از ديگر باغبانان ديده بود، چارهاي نديد كه سراغ پيرمرد مهربان برود و از او عذرخواهي كند.
پيرمرد به او گفت: نگفتم قهر تو باعث منفعت من است. مي تواني بازهم سراغ ميوههاي من بيائي مشروط به اينكه فقط به خوردن ميوه ها كفايت كني و نعمت خدا را لگد مال نكني!
شغال پذيرفت و بعد از چند روز توانست دلي از عزا درآورد.
@Adabmotevasete
@ferdosesokhan
#قهر_شغال_به_نفع_باغبانه
معنا: قهر شغال به نفع باغبان خواهد بود.
كاربرد: وقتي كسي كه حضورش در جائي تنها موجب زحمت ديگران باشد و با اين وجود به سبب ين حضور بر سر آنها منت مي گذارد و ناز مي كند.
شغالي بود كه هر روز به باغ پيرمرد مهرباني مي رفت و يك شكم سير ميوه مي خورد. پيرمرد هم از آنجائي كه او را مخلوق خدا مي دانست، مزاحمش نمي شد. اما كم كم خوشي به دل شغال زد و هر بار كه به باغ مي رفت يك شكم ميوه مي خورد و چند بغل ميوه را هم زير دست و پا لِه مي كرد. يك روز، پير مرد جلوي او را گرفت و گفت: فلاني، هر چه ميوه خواستي بخور، ولي ديگر آنها را زير دست و پا له نكن! كفر نعمت درست نيست.
شغال در پاسخ به او گفت: يك بار ديگر مرا نصيحت كني قهر مي كنم و ديگر به باغت نمي آيم!
پير مرد گفت: قهر تو، به ضرر من نيست به نفع من است.
شغال قهر كرد و تصمصم گرفت ديگر به باغ او نيايد. فرداي آن روز به باغ ديگري رفت او تا پايش به باغ رسيد، صاحب باغ دوم با بيل او را كتك زد. او هم زخمي و رنجور گريخت. روز دوم بازهم سراغ باغ ديگري رفت و باز به جاي ميوه كتك خورد. چند روز به همين منوال گذشت و با گرسنگي و رنج ضربي كه از ديگر باغبانان ديده بود، چارهاي نديد كه سراغ پيرمرد مهربان برود و از او عذرخواهي كند.
پيرمرد به او گفت: نگفتم قهر تو باعث منفعت من است. مي تواني بازهم سراغ ميوههاي من بيائي مشروط به اينكه فقط به خوردن ميوه ها كفايت كني و نعمت خدا را لگد مال نكني!
شغال پذيرفت و بعد از چند روز توانست دلي از عزا درآورد.
@Adabmotevasete
@ferdosesokhan
کانال زبانشناختی و بسیار معتبرِ «واژه» متعلق به آقای یوسف سعادت، پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، است. پیشنهاد میکنم دوستان به این کانال بپیوندند.
@vazhegozini
@vazhegozini
#روش_جستجوی_مطالب_در_گروه_یا_کانال:
1⃣درگوشی خود درگروه یا کانال بالا سمت راست صفحه ، علامت سه نقطه را انتخاب نمایید.
2⃣سپس گزینه serch یا جستجو را انتخاب کنید .
3⃣در مرحله ی سوم در بالای صفحه نام کتاب 📚 یا کلیدواژهای🔑 از متن یا فایل و یا برنامهای را که می خواهید تایپ کنید و ذره بین 🔍یا سرچ داخل کیبورد ⌨گوشی خود را بزنید (این ذره بین پایین سمت راست کیبورد گوشی است)صبرکنید تا جستجو انجام شود وعلامت فلش ۸۷در قسمت تایپ مطالب ظاهر شود.
4⃣با انتخاب علامت ۷ و ۸ به گزینههای بعدی و قبلی موضوعی که شما انتخاب کردید،می توانید بروید و به مطالب 📖 دسترسی پیدا کنید .📕
@ferdosesokhan
1⃣درگوشی خود درگروه یا کانال بالا سمت راست صفحه ، علامت سه نقطه را انتخاب نمایید.
2⃣سپس گزینه serch یا جستجو را انتخاب کنید .
3⃣در مرحله ی سوم در بالای صفحه نام کتاب 📚 یا کلیدواژهای🔑 از متن یا فایل و یا برنامهای را که می خواهید تایپ کنید و ذره بین 🔍یا سرچ داخل کیبورد ⌨گوشی خود را بزنید (این ذره بین پایین سمت راست کیبورد گوشی است)صبرکنید تا جستجو انجام شود وعلامت فلش ۸۷در قسمت تایپ مطالب ظاهر شود.
4⃣با انتخاب علامت ۷ و ۸ به گزینههای بعدی و قبلی موضوعی که شما انتخاب کردید،می توانید بروید و به مطالب 📖 دسترسی پیدا کنید .📕
@ferdosesokhan
آنچه را که با هزار "یاحسین" جمع کردم میخوای با یک "یاعلی" ببری؟
این ضربالمثل به طنز و کنایه هنگامی استفاده میشود که کسی به سادگی و راحتی قصد نابود کردن یا به دست آوردن نتیجه سالها زحمت و تلاش دیگران را داشته باشد.
اما این مثل داستانی دارد ....
میگویند دزدی، شبانه، پاورچین پاورچین به خانه روضهخوانی رفت. صاحبخانه در خواب شیرین بود و دزد با خیالی آسوده تمام اسباب و اثاثیه را در پارچه بزرگی گذاشت. چهار گوشه پارچه را به هم گره زد و وقتی خواست آن را از زمین بلند کند و بر شانه بگذارد، با صدایی بلند گفت: «یا علی!» در همین موقع، روضه خوان با شنیدن صدای یا علی از خواب بیدار شد، مچ دست دزد را گرفت و گفت: «صبر کن ببینم! آنچه را که با هزار «یا حسین» جمع کردهام، میخواهی با یک «یا علی» ببری؟!»
@ferdosesokhan
این ضربالمثل به طنز و کنایه هنگامی استفاده میشود که کسی به سادگی و راحتی قصد نابود کردن یا به دست آوردن نتیجه سالها زحمت و تلاش دیگران را داشته باشد.
اما این مثل داستانی دارد ....
میگویند دزدی، شبانه، پاورچین پاورچین به خانه روضهخوانی رفت. صاحبخانه در خواب شیرین بود و دزد با خیالی آسوده تمام اسباب و اثاثیه را در پارچه بزرگی گذاشت. چهار گوشه پارچه را به هم گره زد و وقتی خواست آن را از زمین بلند کند و بر شانه بگذارد، با صدایی بلند گفت: «یا علی!» در همین موقع، روضه خوان با شنیدن صدای یا علی از خواب بیدار شد، مچ دست دزد را گرفت و گفت: «صبر کن ببینم! آنچه را که با هزار «یا حسین» جمع کردهام، میخواهی با یک «یا علی» ببری؟!»
@ferdosesokhan
سلام ؛ پگاه آدینه تان دوستان خوب کانال فردوس سخن بخیر و خوشی ؛ نام منابع مطالب مورد استفاده در کانال را به فارسی می نویسم اگر کسی بخواهد می تواند با سرچ در موبوگرام کانال مورد نظر را بیابد ؛ در بعضی گروه ها پست آی دی دار پاک میشه که آی دی کانال خودم را پاک می کنم ولی نام کانال مرجع را که فارسی نوشتم پاک نمی شود .
این پست را به درخواست بعضی از دوستان گذاشتم .
مدیریت کانال فردوس سخن
این پست را به درخواست بعضی از دوستان گذاشتم .
مدیریت کانال فردوس سخن
چند بیتِ پرآوازه اما الحاقی شاهنامه:
بیت بسیار پرآوازهای هست که همواره آن را از فردوسی دانسته اند؛ اما بیگمان و بی هیچ تردیدی سرودهٔ او نیست. آن بیت چنین است:
«چنین گفت پیغمبر راستگوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی»
این بیت را بر سردرِ بسیاری از آموزشگاهها و دانشگاهها مینویسند؛ امّا از فردوسی نیست و مصراع دوم آن را کسی به نام «فخر الاسلام ذاکری» در سال ۱۳۱۵ هجریقمری به نظم کشیده است. سرایندهٔ مصراع نخست آن هنوز ناشناخته است.
بیت بسیار آشنای:
«که رستم یلی بود در سیستان
منَش کردهام رستم داستان»
در هیچکدام از دستنویسهای کهن شاهنامه دیده نمیشود؛ حتّی در چاپهای غیرعلمی شاهنامه هم نمیتوانید آن را بیابید. این بیت در طومار و مجلس های نقالی و داستانگویی شفاهی آمده است. کهنترین جایی که من توانستهام نشانی از این بیت بیایم، در نسخهٔ «طومار نقالان هفت لشکر» است که در سال ۱۲۹۹ نوشته شده است، بیآنکه در آنجا گفته شده باشد که این بیت از فردوسی است.
بیت:
«بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی»
در ۴ دستنویس از ۱۵ دستنویسی که پایهٔ ویرایش آقای خالقی مطلق بوده است، دیده میشود و در ۱۱ نسخه ی دیگر و نیز در دستنویس کهن شاهنامهی کتابخانهٔ «سنژوزف» نیامده است.
بیت بسیار گَزاینده و پستِ:
«زن و اژدها هر دو در خاک بِهْ
جهان، پاک از این هر دو ناپاک بِهْ»
در هیچ دستنویسی از دستنویسهای کهن شاهنامه دیده نمیشود و بیگمان از فردوسی نمیتواند باشد. در برخی از دستنویس های نزدیک به زمان ما و نیز چاپهای غیرعلمی شاهنامه، این بیت را در «داستان سیاوش» گنجانده اند. کهنترین جایی که من توانستهام نشانی از این بیت بیابم، در یکی از دستنویس های «گرشاسپنامه»ی اسدی توسی است که در سال ۸۶۰ هجری نوشته شده است. حتّی ویرایشگر «گرشاسپنامه»- حبیب یغمایی- هم این بیت را به حاشیه برده و شایسته ندانسته است که در متن کتاب اسدی توسی آورده شود. پیداست که این بیت از سدهٔ نهم به این سو، زبانزد شده است.
دو بیت:
«به روز نبرد آن یل ارجمند
به شمشیر و خنجر به گرز و کمند
برید و درید و شکست و ببست
یلان را سر و سینه و پا و دست»،
که آن را یکی از زیباترین نمونههای آرایهٔ ادبی میدانند و گمان میکنند که از شاهنامه است، سرودهٔ فردوسی نیست و در هیچ دستنویس کهنی از شاهنامه نیامده است.
همواره خواست و پسند شاهنامه خوانها چنین بوده است که همه ی روایتهای ملّی و پهلوانی ایران باید در کتابی به نام «شاهنامه» گردآوری شود و آن کتاب هم به نام و سرودهٔ فردوسی باشد. بر اثر چنین برداشتی است که گذشتگان ما داستانها و منظومه هایی را به شاهنامه میافزودند که سرودهٔ فردوسی نبود.
نمیتوان ناگفته گذاشت که بسیاری از بیت های افزوده شده به شاهنامه، از دید ادبی، زیبا و استوارند؛ چون شمار بسیاری از کاتبان شاهنامه، مردمان خوشذوق و بااستعدادی بودهاند که بر اثر نوشتن چندین و چند بارهٔ شاهنامه، این توانایی را یافته اند که بیت یا بیتهایی نزدیک به سخن فردوسی، به نظم بکشند و بسیاری را به این گمان بیفکنند که آن بیتها سرودهٔ فردوسی است.
( دکتر سجاد آیدنلو )
@ferdosesokhan
بیت بسیار پرآوازهای هست که همواره آن را از فردوسی دانسته اند؛ اما بیگمان و بی هیچ تردیدی سرودهٔ او نیست. آن بیت چنین است:
«چنین گفت پیغمبر راستگوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی»
این بیت را بر سردرِ بسیاری از آموزشگاهها و دانشگاهها مینویسند؛ امّا از فردوسی نیست و مصراع دوم آن را کسی به نام «فخر الاسلام ذاکری» در سال ۱۳۱۵ هجریقمری به نظم کشیده است. سرایندهٔ مصراع نخست آن هنوز ناشناخته است.
بیت بسیار آشنای:
«که رستم یلی بود در سیستان
منَش کردهام رستم داستان»
در هیچکدام از دستنویسهای کهن شاهنامه دیده نمیشود؛ حتّی در چاپهای غیرعلمی شاهنامه هم نمیتوانید آن را بیابید. این بیت در طومار و مجلس های نقالی و داستانگویی شفاهی آمده است. کهنترین جایی که من توانستهام نشانی از این بیت بیایم، در نسخهٔ «طومار نقالان هفت لشکر» است که در سال ۱۲۹۹ نوشته شده است، بیآنکه در آنجا گفته شده باشد که این بیت از فردوسی است.
بیت:
«بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی»
در ۴ دستنویس از ۱۵ دستنویسی که پایهٔ ویرایش آقای خالقی مطلق بوده است، دیده میشود و در ۱۱ نسخه ی دیگر و نیز در دستنویس کهن شاهنامهی کتابخانهٔ «سنژوزف» نیامده است.
بیت بسیار گَزاینده و پستِ:
«زن و اژدها هر دو در خاک بِهْ
جهان، پاک از این هر دو ناپاک بِهْ»
در هیچ دستنویسی از دستنویسهای کهن شاهنامه دیده نمیشود و بیگمان از فردوسی نمیتواند باشد. در برخی از دستنویس های نزدیک به زمان ما و نیز چاپهای غیرعلمی شاهنامه، این بیت را در «داستان سیاوش» گنجانده اند. کهنترین جایی که من توانستهام نشانی از این بیت بیابم، در یکی از دستنویس های «گرشاسپنامه»ی اسدی توسی است که در سال ۸۶۰ هجری نوشته شده است. حتّی ویرایشگر «گرشاسپنامه»- حبیب یغمایی- هم این بیت را به حاشیه برده و شایسته ندانسته است که در متن کتاب اسدی توسی آورده شود. پیداست که این بیت از سدهٔ نهم به این سو، زبانزد شده است.
دو بیت:
«به روز نبرد آن یل ارجمند
به شمشیر و خنجر به گرز و کمند
برید و درید و شکست و ببست
یلان را سر و سینه و پا و دست»،
که آن را یکی از زیباترین نمونههای آرایهٔ ادبی میدانند و گمان میکنند که از شاهنامه است، سرودهٔ فردوسی نیست و در هیچ دستنویس کهنی از شاهنامه نیامده است.
همواره خواست و پسند شاهنامه خوانها چنین بوده است که همه ی روایتهای ملّی و پهلوانی ایران باید در کتابی به نام «شاهنامه» گردآوری شود و آن کتاب هم به نام و سرودهٔ فردوسی باشد. بر اثر چنین برداشتی است که گذشتگان ما داستانها و منظومه هایی را به شاهنامه میافزودند که سرودهٔ فردوسی نبود.
نمیتوان ناگفته گذاشت که بسیاری از بیت های افزوده شده به شاهنامه، از دید ادبی، زیبا و استوارند؛ چون شمار بسیاری از کاتبان شاهنامه، مردمان خوشذوق و بااستعدادی بودهاند که بر اثر نوشتن چندین و چند بارهٔ شاهنامه، این توانایی را یافته اند که بیت یا بیتهایی نزدیک به سخن فردوسی، به نظم بکشند و بسیاری را به این گمان بیفکنند که آن بیتها سرودهٔ فردوسی است.
( دکتر سجاد آیدنلو )
@ferdosesokhan
۱۷ زن پرافتخار ایران
۱-آرتمیس: نخستین و تنها زن دریا سالار جهان تا به امروز.
او به سال ۴۸۰ پیش از میلاد به مقام دریاسالاری ارتش خشایارشاه هخامنشی رسید و در نبرد ایران و یونان ارتش ایران را از مرزهای دریایی هدایت میکرد.(لشگر کشی خشایار شاه به یونان و تصرف آتن) تاریخ نویسان یونان اورا در زیبایی و متانت، سرآمد همه زنان آن روزگار نامیده اند. آرتمیس نیز درست می باشد.
۲ - یوتاب: سردار زن ایرانی که خواهر آریو برزن سردار نامدار ارتش داریوش سوم هخامنشی بوده است.
از او به عنوان شاه آتروپاتان (آذربایجان) نام برده شده است.
وی در راه وطن در حمله اسکندر به ایران کشته شد و نامی جاوید از خود برجای گذاشت. حمله اسکندر مقدونی در زمان داریوش سوم صورت گرفت.
۳ - آتوسا: آتوسا دختر کوروش کبیر و همسر داریوش اول هخامنشی و ملکه بیش از ۲۸ کشور آسیایی بود. داریوش از سرداران سپاه کوروش هخامنشی بود که با دختر کوروش، ازدواج کرد و به فرمانروایی ایران رسید. گفته میشود آتوسا در لشگر کشی های داریوش، همواره یاور فکری و روحی وی بوده است. آتوسا مادر خشایارشاه بوده است.
۴ - آرتا دخت: وزیر خزانه داری و امور مالی دولت ایران در زمان اردوان چهارم اشکانی.
۵ - آزر میدخت: نخستین پادشاه زن ایرانی در سال ۶۳۱ میلادی و در اواخر حکومت ساسانی، سی و دومین پادشاه ساسانی شد. او پس از گشتاسب بنده، بر چندین کشور آسیایی پادشاهی کرد ولی مدت حکمرانیش کوتاه بود.
آزرمیدخت دختر خسرو پرویز، پادشاه مقتدر ساسانی بود؛ بعد از مرگ خسرو پرویز، قدرت ساسانیان رو به ضعف نهاد و چندی پس از آن، در زمان یزدگرد سوم، حکومت ساسانیان با حمله اعراب به ایران، برچیده شد.
۶ آذر آناهید: ملکه ملکه های امپراتوری ایران در زمان شاپور یکم ساسانی. نام این ملکه بزرگ و اقدامات دولتی او در قلمرو ایران، در کتیبه های کعبه زرتشت در استان فارس بارها آمده و او را ستایش کرده است.
۷ پرین: بانوی دانشمند ایرانی. او دختر کی قباد از پادشاهان ساسانی بود که هزاران برگ از نسخه های اوستا را به زبان پهلوی برای آیندگان از گوشه و کنار ممالک آریایی گردآوری نمود و یکبار کامل آنرا نوشت.
۸ - زر بانو: سردار جنگجوی ایرانی. دختر رستم و خواهر بانو گشسب. او سوارکاری زبده بود که در نبردها، دلاوری بسیاری از خود نشان داده است.
۹ - فرح رو: نام او به عنوان نخستین بانوی وزیر در تاریخ ایران ثبت شده است. وی از طبقه عام کشوری به مقام وزیری امپراتوری ایران رسید.
۱۰ - کاساندان: کاساندان همسر کوروش کبیر بود. کوروش موسس سلسله هخامنشیان در ایران و نخستین پادشاه قدرتمند کشور ایران بود. کاساندان تحت نام ملکه ۲۸ کشور آسیایی، در کنار همسرش کوروش بزرگ حکمرانی میکرده است.
۱۱ -پوران دخت: شاهنشاه ایران در زمان ساسانی. او پس از اردشیر شیرویه به عنوان بیست و هشتمین پادشاه ساسانی بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست و بر بیش از ۱۰کشور آسیایی پادشاهی میکرد.
۱۲ -شیرین: شیرین، شاهزاده ارمنی که خسرو پرویز، پادشاه ساسانی عاشق او شد. ارمنستان یکی از شهرهای کوچک ایران بود و فرمانروای ارمنستان، خسرو پرویز و شیرین حماسه ای از خود ساختند که همیشه در تاریخ ماندگار ماند.
شیرین از خسرو ۴ فرزند بدنیا آورد که هر چهار فرزند در زندان کشته شدند. او سر بر جسد بی جان خسرو گذاشت و با خوردن زهر عشق اش، خسرو را جاودانه ساخت و هر دو جان باختند.
نام سه بانوی زیر، از شخصیت های اسطوره ای شاهنامه می باشند؛ که بر اساس ماهیت اسطوره ها و میثها، بر اساس شخصیت های واقعی ساخته شده اند. چنانکه فردوسی میگوید: که رستم یلی بود در سیستان منم کردمش رستم داستان
۱۳ - گرد آفرید: یکی دیگر از پهلونان زن در سرزمین ایران است. تاریخ از او به عنوان دختر " گژدهم " یاد میکند.
(گژدهم، بنابر شاهنامه فردوسی، حماسهی ملی ایران، نام پهلوان ایرانی دژ سپید، قلعهای در نزدیکی مرز حایل ایران و توران، در طی دوران پادشاهی کیانیان، نوذر و کیکاووس، بوده است).
۱۴ - هلاله: از او به عنوان هفتمین پادشاه کیانی یاد شده که نامش را " همای چهر آزاد " نیز گفته اند. او مادر داراب بود و پس از " وهومن سپندداتان " بر تخت شاهنشاهی ایران نشست.
۱۵ - بانو گشتسب: دختر دیگر رستم، خواهر زربانوی دلیر. او بانویی جنگجو بود. مشهورترین حکایت او نبرد سه گانه فرامرز - رستم و بانو گشتسب است. او منظومه ای بنام خود دارد که نسخه ای از آن در کتابخانه ملی پاریس و کتابخانه ملی بریتانیا موجود است.
۱۶- بى بى قدم خیر بختیارى: که فرماندهى ارتش بختیارى در برابر ارتش انگلیس را بر عهده داشت.
۱۷ - بى بى مریم بختیارى: که تهران را فتح کرد و فرماندهى ارتش پیش قراول سپاه فاتح تهران را برعهده داشت و فتح تهران به نام برادر بزرگترش سردار اسعد بختیارى رقم خورد.
مطلب برگرفته از : گروه تاریخ
@ferdosesokhan
۱-آرتمیس: نخستین و تنها زن دریا سالار جهان تا به امروز.
او به سال ۴۸۰ پیش از میلاد به مقام دریاسالاری ارتش خشایارشاه هخامنشی رسید و در نبرد ایران و یونان ارتش ایران را از مرزهای دریایی هدایت میکرد.(لشگر کشی خشایار شاه به یونان و تصرف آتن) تاریخ نویسان یونان اورا در زیبایی و متانت، سرآمد همه زنان آن روزگار نامیده اند. آرتمیس نیز درست می باشد.
۲ - یوتاب: سردار زن ایرانی که خواهر آریو برزن سردار نامدار ارتش داریوش سوم هخامنشی بوده است.
از او به عنوان شاه آتروپاتان (آذربایجان) نام برده شده است.
وی در راه وطن در حمله اسکندر به ایران کشته شد و نامی جاوید از خود برجای گذاشت. حمله اسکندر مقدونی در زمان داریوش سوم صورت گرفت.
۳ - آتوسا: آتوسا دختر کوروش کبیر و همسر داریوش اول هخامنشی و ملکه بیش از ۲۸ کشور آسیایی بود. داریوش از سرداران سپاه کوروش هخامنشی بود که با دختر کوروش، ازدواج کرد و به فرمانروایی ایران رسید. گفته میشود آتوسا در لشگر کشی های داریوش، همواره یاور فکری و روحی وی بوده است. آتوسا مادر خشایارشاه بوده است.
۴ - آرتا دخت: وزیر خزانه داری و امور مالی دولت ایران در زمان اردوان چهارم اشکانی.
۵ - آزر میدخت: نخستین پادشاه زن ایرانی در سال ۶۳۱ میلادی و در اواخر حکومت ساسانی، سی و دومین پادشاه ساسانی شد. او پس از گشتاسب بنده، بر چندین کشور آسیایی پادشاهی کرد ولی مدت حکمرانیش کوتاه بود.
آزرمیدخت دختر خسرو پرویز، پادشاه مقتدر ساسانی بود؛ بعد از مرگ خسرو پرویز، قدرت ساسانیان رو به ضعف نهاد و چندی پس از آن، در زمان یزدگرد سوم، حکومت ساسانیان با حمله اعراب به ایران، برچیده شد.
۶ آذر آناهید: ملکه ملکه های امپراتوری ایران در زمان شاپور یکم ساسانی. نام این ملکه بزرگ و اقدامات دولتی او در قلمرو ایران، در کتیبه های کعبه زرتشت در استان فارس بارها آمده و او را ستایش کرده است.
۷ پرین: بانوی دانشمند ایرانی. او دختر کی قباد از پادشاهان ساسانی بود که هزاران برگ از نسخه های اوستا را به زبان پهلوی برای آیندگان از گوشه و کنار ممالک آریایی گردآوری نمود و یکبار کامل آنرا نوشت.
۸ - زر بانو: سردار جنگجوی ایرانی. دختر رستم و خواهر بانو گشسب. او سوارکاری زبده بود که در نبردها، دلاوری بسیاری از خود نشان داده است.
۹ - فرح رو: نام او به عنوان نخستین بانوی وزیر در تاریخ ایران ثبت شده است. وی از طبقه عام کشوری به مقام وزیری امپراتوری ایران رسید.
۱۰ - کاساندان: کاساندان همسر کوروش کبیر بود. کوروش موسس سلسله هخامنشیان در ایران و نخستین پادشاه قدرتمند کشور ایران بود. کاساندان تحت نام ملکه ۲۸ کشور آسیایی، در کنار همسرش کوروش بزرگ حکمرانی میکرده است.
۱۱ -پوران دخت: شاهنشاه ایران در زمان ساسانی. او پس از اردشیر شیرویه به عنوان بیست و هشتمین پادشاه ساسانی بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست و بر بیش از ۱۰کشور آسیایی پادشاهی میکرد.
۱۲ -شیرین: شیرین، شاهزاده ارمنی که خسرو پرویز، پادشاه ساسانی عاشق او شد. ارمنستان یکی از شهرهای کوچک ایران بود و فرمانروای ارمنستان، خسرو پرویز و شیرین حماسه ای از خود ساختند که همیشه در تاریخ ماندگار ماند.
شیرین از خسرو ۴ فرزند بدنیا آورد که هر چهار فرزند در زندان کشته شدند. او سر بر جسد بی جان خسرو گذاشت و با خوردن زهر عشق اش، خسرو را جاودانه ساخت و هر دو جان باختند.
نام سه بانوی زیر، از شخصیت های اسطوره ای شاهنامه می باشند؛ که بر اساس ماهیت اسطوره ها و میثها، بر اساس شخصیت های واقعی ساخته شده اند. چنانکه فردوسی میگوید: که رستم یلی بود در سیستان منم کردمش رستم داستان
۱۳ - گرد آفرید: یکی دیگر از پهلونان زن در سرزمین ایران است. تاریخ از او به عنوان دختر " گژدهم " یاد میکند.
(گژدهم، بنابر شاهنامه فردوسی، حماسهی ملی ایران، نام پهلوان ایرانی دژ سپید، قلعهای در نزدیکی مرز حایل ایران و توران، در طی دوران پادشاهی کیانیان، نوذر و کیکاووس، بوده است).
۱۴ - هلاله: از او به عنوان هفتمین پادشاه کیانی یاد شده که نامش را " همای چهر آزاد " نیز گفته اند. او مادر داراب بود و پس از " وهومن سپندداتان " بر تخت شاهنشاهی ایران نشست.
۱۵ - بانو گشتسب: دختر دیگر رستم، خواهر زربانوی دلیر. او بانویی جنگجو بود. مشهورترین حکایت او نبرد سه گانه فرامرز - رستم و بانو گشتسب است. او منظومه ای بنام خود دارد که نسخه ای از آن در کتابخانه ملی پاریس و کتابخانه ملی بریتانیا موجود است.
۱۶- بى بى قدم خیر بختیارى: که فرماندهى ارتش بختیارى در برابر ارتش انگلیس را بر عهده داشت.
۱۷ - بى بى مریم بختیارى: که تهران را فتح کرد و فرماندهى ارتش پیش قراول سپاه فاتح تهران را برعهده داشت و فتح تهران به نام برادر بزرگترش سردار اسعد بختیارى رقم خورد.
مطلب برگرفته از : گروه تاریخ
@ferdosesokhan
تست های قرابت معنایی ادبیات را چگونه حل کنیم؟
💢حل این تست ها کاملاً مهارتی است و نیازی به حفظ کردن مطالب ندارید. شما با دانستن چند نکته و تمرین I میتوانید به این سؤالات پاسخ درست بدهید.
💢براي اينکه تعداد بيشتري از سؤالات قرابت معنايي را درست جواب دهيد بايد ابتدا تسلط کافي روي شعرهاي کتاب درسي داشته باشيد. هم معني و هم مفهوم کلي بيت را خوب ياد بگيريد. دقت کنيد که مفهوم کلي با معني متفاوت است. بعد از اين مرحله سعی کنید در تستهاي سالهای گذشته مفهوم صورت سؤال را پيدا کنيد. تا اينجا ۵۰ درصد کار را انجام دادهايد. اصولاً در آزمون، بيت صورت سؤال از کتاب درسي است و ۴ گزينه، بيتهاي خارج از کتاب است. حتماً پس از يافتن#مفهوم_سؤال آن را کنار سؤال يادداشت کنيد. اين کار را براي ۴ گزينه نیز انجام دهيد. اين کار باعث ميشود کمتر سردرگم شويد و زمان را از دست ندهيد. دقت داشته باشيد که هر چه بيشتر در منزل تست بزنيد شناخت شما نسبت به بيتهاي خارج از کتاب بيشتر ميشود و مهارت شما افزايش مييابد. تستهای قرابت معنایی را از دست ندهید.
مراحل چندگانه درک قرابت معنایی :
۱-درست خواندن
۲-مرتب کردن ساختار دستوری
۳-ترجمه به فارسی روان
۴-درک اصطلاحات خاص
۵-تبدیل معنی به مفهوم.
۶-کلی کردن مفهوم
۷-ترجیح مفهوم محوری بر سایر مفاهیم.
۸-توجه به گزینه ها درصورت سؤال «چند مفهومی»
توضیح:درابیاتی که دو یا چند مفهوم«هم ارزش» دارند،این گزینه ها هستند که نشان می دهند کدام مفهوم مورد توجه طراح بوده است.مثلأ در بیت«سر من از ناله ی من دور نیست/لیک چشم و گوش را آن نور نیست»از نی نامه ی مولانا،مفهوم مصراع اول:«سخن معرف راز درون»و مصراع دوم:«عجز عقل از درک معنویات»این جا گزینه ها مشخص می کنند که به کدام یک از این دو مفهوم باید اهمیت بدهید.
۹-تشخیص مفهوم مشترک
۱۰-توجه به عُرف کنکور.
ادامه دارد...
برگرفته از : کانال زنگ ادبیات
@ferdosesokhan
💢حل این تست ها کاملاً مهارتی است و نیازی به حفظ کردن مطالب ندارید. شما با دانستن چند نکته و تمرین I میتوانید به این سؤالات پاسخ درست بدهید.
💢براي اينکه تعداد بيشتري از سؤالات قرابت معنايي را درست جواب دهيد بايد ابتدا تسلط کافي روي شعرهاي کتاب درسي داشته باشيد. هم معني و هم مفهوم کلي بيت را خوب ياد بگيريد. دقت کنيد که مفهوم کلي با معني متفاوت است. بعد از اين مرحله سعی کنید در تستهاي سالهای گذشته مفهوم صورت سؤال را پيدا کنيد. تا اينجا ۵۰ درصد کار را انجام دادهايد. اصولاً در آزمون، بيت صورت سؤال از کتاب درسي است و ۴ گزينه، بيتهاي خارج از کتاب است. حتماً پس از يافتن#مفهوم_سؤال آن را کنار سؤال يادداشت کنيد. اين کار را براي ۴ گزينه نیز انجام دهيد. اين کار باعث ميشود کمتر سردرگم شويد و زمان را از دست ندهيد. دقت داشته باشيد که هر چه بيشتر در منزل تست بزنيد شناخت شما نسبت به بيتهاي خارج از کتاب بيشتر ميشود و مهارت شما افزايش مييابد. تستهای قرابت معنایی را از دست ندهید.
مراحل چندگانه درک قرابت معنایی :
۱-درست خواندن
۲-مرتب کردن ساختار دستوری
۳-ترجمه به فارسی روان
۴-درک اصطلاحات خاص
۵-تبدیل معنی به مفهوم.
۶-کلی کردن مفهوم
۷-ترجیح مفهوم محوری بر سایر مفاهیم.
۸-توجه به گزینه ها درصورت سؤال «چند مفهومی»
توضیح:درابیاتی که دو یا چند مفهوم«هم ارزش» دارند،این گزینه ها هستند که نشان می دهند کدام مفهوم مورد توجه طراح بوده است.مثلأ در بیت«سر من از ناله ی من دور نیست/لیک چشم و گوش را آن نور نیست»از نی نامه ی مولانا،مفهوم مصراع اول:«سخن معرف راز درون»و مصراع دوم:«عجز عقل از درک معنویات»این جا گزینه ها مشخص می کنند که به کدام یک از این دو مفهوم باید اهمیت بدهید.
۹-تشخیص مفهوم مشترک
۱۰-توجه به عُرف کنکور.
ادامه دارد...
برگرفته از : کانال زنگ ادبیات
@ferdosesokhan
چگونه به سوالات قرابت معنایی پاسخ دهیم؟
قرابت معنایی مهم ترین بخش از پرسش های کنکور را تشکیل می دهد.(در آزمون های سراسری 8تا 9 سوال از 25 سوال) پاسخ به سوالات این مبحث نیاز به تسلط قابل قبول بر همه ی موضوعات ادبی یعنی معنی واﮊه ,املای واﮊه,آرایه های ادبی,ساختار دستوری و...دارد.
*منابع مطالعه جهت پاسخ گویی به سوالات قرابت معنایی:
1.اطلاعات بالای درس: برخلاف تصور داوطلبان,اطلاعات بالای درس ها فقط شامل تاریخ ادبیات نیستند در بسیاری از درس ها موضوع درس و طرز تفکر شاعر و نویسنده در ابتدای درس معرفی شده است و در مواردی مستقیما به «مفهوم درس»اشاره می کنند.
2.متن درس: متن کامل درس ها به ویژه آن هایی که به طور مشخص مفهوم عاشقانه,عرفانی یا تعلیمی دارند.
3.توضیحات: در بخش توضیحات علاوه بر معنی بعضی شعرها و عبارات به مفهوم کلی آن هم اشاره شده است.
4.خودازمایی: گاهی در خودازمایی پایان درس,بیت یا عبارتی از آن درس برجسته شده و مفهوم آن مورد سوال قرار گرفته است.مسلم است که چنین مفهومی مورد توجه طراح کنکور خواهد بود.
5.کتاب زبان فارسی(3): مفاهیم مطرح شده در کتاب زبان فارسی(3)هم از منابع بسیار مهم در این زمینه است, پس باید ابیاتی که در این کتاب نیز آ مده است را حتما مد نظر قرار دهیم.
شگرد های طراحی سوال:
دو بخش کلی سوالات قرابت معنایی و شیوه ی پاسخ گویی به آنها این طور است:
الف)سوالات مثبت: قرابت دارد/ قرابت بیشتری دارد : درپاسخ به چنین سوالاتی,حساسیت زیادی به خرج دهید و برای انتخاب گزینه ی درست به چیزی کمتر از«یک قرابت مشخص و مطمئن»راضی نشوید.فقط بیتی را انتخاب کنید که با صورت سوال یک تناسب غیر قابل انکار داشته باشد.
ب)سوالات منفی: قرابت ندارد/ قرابت کمتری دارد/ با همه قرابت دارد به جز... : در این مورد حساسیت را کمتر کنید و فراموش نکنید که سه تا از گزینه ها مجبورند با صورت سوال قرابت داشته باشد پس سه گزینه را - حتی با قرابت جزئی- قبول کنید و گزینه ای را که در مقایسه با بقیه بی ارتباط به نظر می رسد را انتخاب کنید.
مهارت های پاسخ گویی: در یک قرابت معنایی یک مهارت فوق العاده تخصصی و با برنامه است که ما باید "منظور شاعر و نویسنده" را بفهمیم برای رسیدن به این هدف مهم ترین مراحلی را که باید در نظر گرفت عبارتند از:
1.درست خواندن بیت یا عبارت
2.مرتب کردن ساختار دستوری جمله ها بخصوص در شعر
3.ترجمه ی بیت یا عبارت به فارسی روان
4.درک معنی واژها ی خاص از قبیل: نمادها,استعاره ها,تلمیحات
5.تبدیل معنی به مفهوم(مفهوم منظور کلی را در کوتاه ترین کلمات بیان می کند به طوری که قابل گسترش به همه ی ابیات و عبارات مشابه باشد)
6.کلی کردن مفهوم:جملاتی که آن ها را هم مفهوم می دانیم ممکن است در جزئیات خود بسیار اختلاف داشته باشد برای درک مفهوم هر بیت این جزئیات باید حذف شوند و هنگامی توجه به این جزئیات مفید است که مفهوم کلی همه ی گزینه ها مثل هم باشد.
7. توضیح مفهوم محوری بر سایر مفاهیم:هر بیت یا عبارت می تواند چند مفهوم داشته باشد که معمولا یکی از آن ها,«مفهوم محوری»است که باید این مفهوم را بر سایر مفاهیم کم اهمیت ترجیح داد.گاهی هم ممکن است بیت یا عبارت دارای چند پیام هم ارز با اهمیت یکسان باشد.
8.توجه به گزینه ها در صورت سوال «چند مفهومی»: در ابیاتی که دو یا چند مفهوم«هم ارزش» دارنداین, گزینه ها هستندکه نشان می دهندکدام مفهوم مورد توجه طراح است مثلا در بیت «سر من از ناله ی من دور نیست/لیک چشم و گوش را آن نور نیست» مصرع اول به این مفهوم که «سخن معرَف راز درون است« ومصرع دوم به« عجز عقل از درک معنویات »اشاره دارد . در این جا گزینه ها مشخص می کنند که به کدام یک از این دو مفهوم باید اهمیت داد.
توضیح در مورد دواصطلاح :
مفهوم مقابل: دراین رابطه باید گفت که مفهوم یکی از گزینه ها نه تنها با صورت سوال قرابت معنایی ندارد بلکه باید دقیقاً با آن مخالف و متضاد باشد.نام های دیگر آن:مفهوم متضاد-مفهوم مخالف-تقابل معنایی-تضاد مفهومی
تناسب تصویری: نوعی قرابت میان گزینه ها تنها بر پایه ی شباهت ظاهری.در این نوع سوالات گزینه ها مفهوم مشترکی ندارند بلکه هر دو تصویر مشترکی را نشان می دهند مثل تصویر طلوع خورشید یا بارش باران.
گردآورنده :زهره صیفی ، دبیر ادبیات (با تلخیص و تغییر برگرفته از کتاب ادبیات موضوعی)
@ferdosesokhan
قرابت معنایی مهم ترین بخش از پرسش های کنکور را تشکیل می دهد.(در آزمون های سراسری 8تا 9 سوال از 25 سوال) پاسخ به سوالات این مبحث نیاز به تسلط قابل قبول بر همه ی موضوعات ادبی یعنی معنی واﮊه ,املای واﮊه,آرایه های ادبی,ساختار دستوری و...دارد.
*منابع مطالعه جهت پاسخ گویی به سوالات قرابت معنایی:
1.اطلاعات بالای درس: برخلاف تصور داوطلبان,اطلاعات بالای درس ها فقط شامل تاریخ ادبیات نیستند در بسیاری از درس ها موضوع درس و طرز تفکر شاعر و نویسنده در ابتدای درس معرفی شده است و در مواردی مستقیما به «مفهوم درس»اشاره می کنند.
2.متن درس: متن کامل درس ها به ویژه آن هایی که به طور مشخص مفهوم عاشقانه,عرفانی یا تعلیمی دارند.
3.توضیحات: در بخش توضیحات علاوه بر معنی بعضی شعرها و عبارات به مفهوم کلی آن هم اشاره شده است.
4.خودازمایی: گاهی در خودازمایی پایان درس,بیت یا عبارتی از آن درس برجسته شده و مفهوم آن مورد سوال قرار گرفته است.مسلم است که چنین مفهومی مورد توجه طراح کنکور خواهد بود.
5.کتاب زبان فارسی(3): مفاهیم مطرح شده در کتاب زبان فارسی(3)هم از منابع بسیار مهم در این زمینه است, پس باید ابیاتی که در این کتاب نیز آ مده است را حتما مد نظر قرار دهیم.
شگرد های طراحی سوال:
دو بخش کلی سوالات قرابت معنایی و شیوه ی پاسخ گویی به آنها این طور است:
الف)سوالات مثبت: قرابت دارد/ قرابت بیشتری دارد : درپاسخ به چنین سوالاتی,حساسیت زیادی به خرج دهید و برای انتخاب گزینه ی درست به چیزی کمتر از«یک قرابت مشخص و مطمئن»راضی نشوید.فقط بیتی را انتخاب کنید که با صورت سوال یک تناسب غیر قابل انکار داشته باشد.
ب)سوالات منفی: قرابت ندارد/ قرابت کمتری دارد/ با همه قرابت دارد به جز... : در این مورد حساسیت را کمتر کنید و فراموش نکنید که سه تا از گزینه ها مجبورند با صورت سوال قرابت داشته باشد پس سه گزینه را - حتی با قرابت جزئی- قبول کنید و گزینه ای را که در مقایسه با بقیه بی ارتباط به نظر می رسد را انتخاب کنید.
مهارت های پاسخ گویی: در یک قرابت معنایی یک مهارت فوق العاده تخصصی و با برنامه است که ما باید "منظور شاعر و نویسنده" را بفهمیم برای رسیدن به این هدف مهم ترین مراحلی را که باید در نظر گرفت عبارتند از:
1.درست خواندن بیت یا عبارت
2.مرتب کردن ساختار دستوری جمله ها بخصوص در شعر
3.ترجمه ی بیت یا عبارت به فارسی روان
4.درک معنی واژها ی خاص از قبیل: نمادها,استعاره ها,تلمیحات
5.تبدیل معنی به مفهوم(مفهوم منظور کلی را در کوتاه ترین کلمات بیان می کند به طوری که قابل گسترش به همه ی ابیات و عبارات مشابه باشد)
6.کلی کردن مفهوم:جملاتی که آن ها را هم مفهوم می دانیم ممکن است در جزئیات خود بسیار اختلاف داشته باشد برای درک مفهوم هر بیت این جزئیات باید حذف شوند و هنگامی توجه به این جزئیات مفید است که مفهوم کلی همه ی گزینه ها مثل هم باشد.
7. توضیح مفهوم محوری بر سایر مفاهیم:هر بیت یا عبارت می تواند چند مفهوم داشته باشد که معمولا یکی از آن ها,«مفهوم محوری»است که باید این مفهوم را بر سایر مفاهیم کم اهمیت ترجیح داد.گاهی هم ممکن است بیت یا عبارت دارای چند پیام هم ارز با اهمیت یکسان باشد.
8.توجه به گزینه ها در صورت سوال «چند مفهومی»: در ابیاتی که دو یا چند مفهوم«هم ارزش» دارنداین, گزینه ها هستندکه نشان می دهندکدام مفهوم مورد توجه طراح است مثلا در بیت «سر من از ناله ی من دور نیست/لیک چشم و گوش را آن نور نیست» مصرع اول به این مفهوم که «سخن معرَف راز درون است« ومصرع دوم به« عجز عقل از درک معنویات »اشاره دارد . در این جا گزینه ها مشخص می کنند که به کدام یک از این دو مفهوم باید اهمیت داد.
توضیح در مورد دواصطلاح :
مفهوم مقابل: دراین رابطه باید گفت که مفهوم یکی از گزینه ها نه تنها با صورت سوال قرابت معنایی ندارد بلکه باید دقیقاً با آن مخالف و متضاد باشد.نام های دیگر آن:مفهوم متضاد-مفهوم مخالف-تقابل معنایی-تضاد مفهومی
تناسب تصویری: نوعی قرابت میان گزینه ها تنها بر پایه ی شباهت ظاهری.در این نوع سوالات گزینه ها مفهوم مشترکی ندارند بلکه هر دو تصویر مشترکی را نشان می دهند مثل تصویر طلوع خورشید یا بارش باران.
گردآورنده :زهره صیفی ، دبیر ادبیات (با تلخیص و تغییر برگرفته از کتاب ادبیات موضوعی)
@ferdosesokhan
درست بنویسیم درست تلفظ کنیم
♦️های ملفوظ (قابل تلفظ): این واج صامت در کلمه با مصوت ها قابل تلفظ است و در اول، وسط و آخر کلمات می نشیند. مانند هادی، هوا، ماه، راه...،
♦️های غیرملفوظ یا های بیان حرکت که نماینده "کسره" است، تنها در آخر کلمه می نشیند و به آن «مُختفی» یا «پوشیده» نیز می گویند. مانند: ستاره، بانه، زنده، مرده.
باید توجه داشت که موقع بیان این کلمات حرف "ه" تلفظ نمی شود و حرف پیش از آن با کسره ادا می شود: ( ستاره= setare، بانه= bane، زنده= zende و ...) و تلفظ آنها به setareh و baneh و zendeh و ... پسندیده نیست.
🔹هنگام جمع بستن با «ان»، «های بیان حرکت» از کلمه حذف شده و به جای آن «گاف میانجی» قرار می گیرد. پس؛
🔸غلط است👇 درست است👇
زنده گان زندگان
مرده گان مردگان
ستاره گان ستارگان
بنده گان بندگان
🔹پیش از "ی" مصدری و "ی" نسبت، "ه" ی بیان حرکت، حذف شده و به جای آن «گاف میانجی» قرار می گیرد:
🔸غلط است👇 درست است👇
زنده گی زندگی
بنده گی بندگی
خسته گی خستگی
هفته گی هفتگی
🔹پیش از "ی" نکره، «های بیان حرکت» حذف نمی شود؛ بلکه بین آن و یای نکره «الف میانجی» قرار می گیرد. مانند خانه ای، ستاره ای، زنجیره ای، فرشته ای.
🔸برخی به جای الف، یای میانجی قرار داده اند که نادرست نیست؛ مانند خانه یی، فرشته یی. اما ضبط مختار با «الف میانجی» است.
🔹پیش از پسوندی مانند «مند» یا «ها» ی جمع، جدا نوشته می شود:
🔸غلط است👇 درست است👇
علاقمند علاقه مند
گلمند گله مند
بهرمند بهره مند
خانها خانه ها
مطلب برگرفته از: کانال آبشار اندیشهها
@ferdosesokhan
♦️های ملفوظ (قابل تلفظ): این واج صامت در کلمه با مصوت ها قابل تلفظ است و در اول، وسط و آخر کلمات می نشیند. مانند هادی، هوا، ماه، راه...،
♦️های غیرملفوظ یا های بیان حرکت که نماینده "کسره" است، تنها در آخر کلمه می نشیند و به آن «مُختفی» یا «پوشیده» نیز می گویند. مانند: ستاره، بانه، زنده، مرده.
باید توجه داشت که موقع بیان این کلمات حرف "ه" تلفظ نمی شود و حرف پیش از آن با کسره ادا می شود: ( ستاره= setare، بانه= bane، زنده= zende و ...) و تلفظ آنها به setareh و baneh و zendeh و ... پسندیده نیست.
🔹هنگام جمع بستن با «ان»، «های بیان حرکت» از کلمه حذف شده و به جای آن «گاف میانجی» قرار می گیرد. پس؛
🔸غلط است👇 درست است👇
زنده گان زندگان
مرده گان مردگان
ستاره گان ستارگان
بنده گان بندگان
🔹پیش از "ی" مصدری و "ی" نسبت، "ه" ی بیان حرکت، حذف شده و به جای آن «گاف میانجی» قرار می گیرد:
🔸غلط است👇 درست است👇
زنده گی زندگی
بنده گی بندگی
خسته گی خستگی
هفته گی هفتگی
🔹پیش از "ی" نکره، «های بیان حرکت» حذف نمی شود؛ بلکه بین آن و یای نکره «الف میانجی» قرار می گیرد. مانند خانه ای، ستاره ای، زنجیره ای، فرشته ای.
🔸برخی به جای الف، یای میانجی قرار داده اند که نادرست نیست؛ مانند خانه یی، فرشته یی. اما ضبط مختار با «الف میانجی» است.
🔹پیش از پسوندی مانند «مند» یا «ها» ی جمع، جدا نوشته می شود:
🔸غلط است👇 درست است👇
علاقمند علاقه مند
گلمند گله مند
بهرمند بهره مند
خانها خانه ها
مطلب برگرفته از: کانال آبشار اندیشهها
@ferdosesokhan
جزوه فارسی 3 - رضا خوشه بست.pdf
5.9 MB
#فارسی_دوازدهم
#خط_به_خط
📌معانی لغات
📌توضیح ابیات
📌نکات دستوری
📌آرایه-های ادبی
📌جزوه دستور
📌جزوه آرایه های ادبی
@ferdosesokhan
#خط_به_خط
📌معانی لغات
📌توضیح ابیات
📌نکات دستوری
📌آرایه-های ادبی
📌جزوه دستور
📌جزوه آرایه های ادبی
@ferdosesokhan
هفت خوان یا هفت خان؟
درباره هفتخوان موضوع درخور بحث دیگری که باید بدان پرداخت،چگونگی املای این ترکیب حماسی اساطیری است که به دوصورت هفت خوان و هفت خان نوشته میشود و در میان محققان مصداق<گروهی این گروهی آن پسندند>شده است وشاید بنابر همین ملاحظات فرهنگستان هر دو وجه خوان و خان را در این ترکیب درست دانسته و پیشنهاد کرده است.
الگا دیوید سن که صورت هفتخوان را برمی گزیند در توضیح این وجه نوشته است: هفت خوان پهلوانی مانند رستم صرفا شرح سختیهای اونیست،هفت وعده غذا وهفت ضیافت است که مطلوبترین مناسبت است. از گذشتگان نیز محمدحسین بن خلف تبریزی مولف برهان قاطع پس از توضیحی کوتاه درباره هفت خوان رستم در توجیه املای خان آورده که<آن را هفتخوان عجم نیز گویندسبب آنکه از هرمنزلی می گذشت به شکرانه آن ضیافت ومهمانی میکرد.
اینکه هفت مرحله دشوار وخطر خیز پهلوان که الگوی آزمون بلوغ وتشرف دلاور نوبرناست با عنوانی نامگذاری آن با بزم وخورد ونوش مرتبط باشد نه تنها پذیرفتی نیست بلکه به دلیل باژ گونگی وتضاد در نامگذاری تاحدودی نیز مضحک می نماید ضمن اینکه براساس چنین تسمیه وتوجیهی نمودهای دیگر این بنمایه(پنجخان-ده خان و...)و خود هفت خان رستم در شاهنامه که درآن برخلاف داستان اسفندیار _ ونه چنان که در برهان قاطع به اشتباه آمده -رستم ،اثری از بزم و باده نیست ،توضیحی نخواهد داشت و این شاید از آن روی است که جانبداران املای <هفت خوان>فقط به دو روایت مشهور این مضمون درشاهنامه ،آن هم ظاهرا بیشتر(داستان اسفندیار-توجه وتحلیل اساطیری-آیینی) و نیز صورتهای داستانی دیگرآن را درادب پهلوانی ایران از نظر دور داشته اند.از توضیحات دیوید سن در جاهای دیگر نوشته اش ضاهرا چنین بر می آید که اوخوان را در ترکیب این نام بیشتر باسفره مجلسی که راوی ،داستانهای هفت خوان را درآنجا می خوانده است مرتبط می داندومقصودنهایی وی استفاده از این توضیح وو علت نامگذاری به نفع فرضیه معروف و جنجال برانگیزش یعنی شفاهی بودن مآخذ داستانهای شاهنامه است که البته به استناد دلایل استوار ومتعدد مبنای معتبر علمی ندارد.ثعالبی در سرنویس داستانهای هفت خوان اسفندیاراین ترکیب را به صورت هفت خان نوشته و چون بنظر دکتر خالقی مطلق مآخذ او درنقل این روایت شاهنامه ابو منصوری بوده است می توان احتمال داد که وی املا را از منبع خویش گرفته ودرنتیجه شایددر شاهنامه ابو منصوری هم املای ترکیب هفت خان بوده است،از پانزده دستنویس معتبر شاهنامه که مبنای تصحیح دکتر خالقی بوده است فقط نسخه بریتانیا در سرنویس خان چهارم رستم و نسخه بریتانیا در سه بیت از داستان هفت خان اسفندیار به صورت هفت خوان آورده اندو سایر دست نویسها و دو نسخه سعد لوو دایره المعارف بزرگ اسلامی در عنوان هردو داستان و متن روایت اسفندیار آن را با املای خوان نوشته اند . منتها برخی از این نسخ-از جمله کهن ترین آنها فلورانس در سرنویس شماری از خوانهای رستم واسفندیارکلمه منزل را آورده اندکه معادل خان است.بنداری نیز در بخش هفت خوان اسفندیار چندبار این ترکیب را به شکل هفت خوان نوشته است واز اینجا می توان گفت که شاید املای دست نویس اساس ترجمه او هم که قدیمی تراز نسخ فعلا شناخته شده بوده همین وجه بوده است .به استناد ضبط غالب نسخه های کهن و معتبر شاهنامه (هفت خوان)و توجه به این نکته که بسیار بعید می نماید کاتبان/خوانندگان همه آنها به اتفاق ،ضبط مادر نسخه خویش را از خان به خوان گردانیده باشند. این حدس قابل طرح است که احتمالا فردوسی یا کاتب احتمالی او نیزترکیب را با املای هفت خوان نوشته اند وهمین صورت به واسطه نسخ به دست نویسهای مهمی که ما امروز در اختیار داریم راه یافته است. در نسخه شناسی شاهنامه این موضوع که سرنویسهای داستانهاو بخش های مختلف شاهنامه از خود فردوسی است یابعدهاکاتبان یا خوانندگان افزوده اند به قطع و یقین روشن نیست اما اگر فرض کنیم که عنوان گزاریها در اصل از خود فردوسی است که سپستر نساخ و خوانندگان شاهنامه در آن دست برده اند،این پرسش پیش می آید که چرا او برغم اینکه شش مرحله از هفتخوان رستم را طبق نسخه فلورانس با عنوان منزل معادل خوان نامیده و نیز برخلاف ضبط احتمالی اصلی ترین مآخذ خویش شاهنامه ابو منصوری در متن شاهنامه و ضمن ابیات نام داستان را هفت خوان نوشته است؟
ادامه دارد....
هفتخوان پهلوان
نوشته دکتر سجاد آیدنلو
@ferdosesokhan
درباره هفتخوان موضوع درخور بحث دیگری که باید بدان پرداخت،چگونگی املای این ترکیب حماسی اساطیری است که به دوصورت هفت خوان و هفت خان نوشته میشود و در میان محققان مصداق<گروهی این گروهی آن پسندند>شده است وشاید بنابر همین ملاحظات فرهنگستان هر دو وجه خوان و خان را در این ترکیب درست دانسته و پیشنهاد کرده است.
الگا دیوید سن که صورت هفتخوان را برمی گزیند در توضیح این وجه نوشته است: هفت خوان پهلوانی مانند رستم صرفا شرح سختیهای اونیست،هفت وعده غذا وهفت ضیافت است که مطلوبترین مناسبت است. از گذشتگان نیز محمدحسین بن خلف تبریزی مولف برهان قاطع پس از توضیحی کوتاه درباره هفت خوان رستم در توجیه املای خان آورده که<آن را هفتخوان عجم نیز گویندسبب آنکه از هرمنزلی می گذشت به شکرانه آن ضیافت ومهمانی میکرد.
اینکه هفت مرحله دشوار وخطر خیز پهلوان که الگوی آزمون بلوغ وتشرف دلاور نوبرناست با عنوانی نامگذاری آن با بزم وخورد ونوش مرتبط باشد نه تنها پذیرفتی نیست بلکه به دلیل باژ گونگی وتضاد در نامگذاری تاحدودی نیز مضحک می نماید ضمن اینکه براساس چنین تسمیه وتوجیهی نمودهای دیگر این بنمایه(پنجخان-ده خان و...)و خود هفت خان رستم در شاهنامه که درآن برخلاف داستان اسفندیار _ ونه چنان که در برهان قاطع به اشتباه آمده -رستم ،اثری از بزم و باده نیست ،توضیحی نخواهد داشت و این شاید از آن روی است که جانبداران املای <هفت خوان>فقط به دو روایت مشهور این مضمون درشاهنامه ،آن هم ظاهرا بیشتر(داستان اسفندیار-توجه وتحلیل اساطیری-آیینی) و نیز صورتهای داستانی دیگرآن را درادب پهلوانی ایران از نظر دور داشته اند.از توضیحات دیوید سن در جاهای دیگر نوشته اش ضاهرا چنین بر می آید که اوخوان را در ترکیب این نام بیشتر باسفره مجلسی که راوی ،داستانهای هفت خوان را درآنجا می خوانده است مرتبط می داندومقصودنهایی وی استفاده از این توضیح وو علت نامگذاری به نفع فرضیه معروف و جنجال برانگیزش یعنی شفاهی بودن مآخذ داستانهای شاهنامه است که البته به استناد دلایل استوار ومتعدد مبنای معتبر علمی ندارد.ثعالبی در سرنویس داستانهای هفت خوان اسفندیاراین ترکیب را به صورت هفت خان نوشته و چون بنظر دکتر خالقی مطلق مآخذ او درنقل این روایت شاهنامه ابو منصوری بوده است می توان احتمال داد که وی املا را از منبع خویش گرفته ودرنتیجه شایددر شاهنامه ابو منصوری هم املای ترکیب هفت خان بوده است،از پانزده دستنویس معتبر شاهنامه که مبنای تصحیح دکتر خالقی بوده است فقط نسخه بریتانیا در سرنویس خان چهارم رستم و نسخه بریتانیا در سه بیت از داستان هفت خان اسفندیار به صورت هفت خوان آورده اندو سایر دست نویسها و دو نسخه سعد لوو دایره المعارف بزرگ اسلامی در عنوان هردو داستان و متن روایت اسفندیار آن را با املای خوان نوشته اند . منتها برخی از این نسخ-از جمله کهن ترین آنها فلورانس در سرنویس شماری از خوانهای رستم واسفندیارکلمه منزل را آورده اندکه معادل خان است.بنداری نیز در بخش هفت خوان اسفندیار چندبار این ترکیب را به شکل هفت خوان نوشته است واز اینجا می توان گفت که شاید املای دست نویس اساس ترجمه او هم که قدیمی تراز نسخ فعلا شناخته شده بوده همین وجه بوده است .به استناد ضبط غالب نسخه های کهن و معتبر شاهنامه (هفت خوان)و توجه به این نکته که بسیار بعید می نماید کاتبان/خوانندگان همه آنها به اتفاق ،ضبط مادر نسخه خویش را از خان به خوان گردانیده باشند. این حدس قابل طرح است که احتمالا فردوسی یا کاتب احتمالی او نیزترکیب را با املای هفت خوان نوشته اند وهمین صورت به واسطه نسخ به دست نویسهای مهمی که ما امروز در اختیار داریم راه یافته است. در نسخه شناسی شاهنامه این موضوع که سرنویسهای داستانهاو بخش های مختلف شاهنامه از خود فردوسی است یابعدهاکاتبان یا خوانندگان افزوده اند به قطع و یقین روشن نیست اما اگر فرض کنیم که عنوان گزاریها در اصل از خود فردوسی است که سپستر نساخ و خوانندگان شاهنامه در آن دست برده اند،این پرسش پیش می آید که چرا او برغم اینکه شش مرحله از هفتخوان رستم را طبق نسخه فلورانس با عنوان منزل معادل خوان نامیده و نیز برخلاف ضبط احتمالی اصلی ترین مآخذ خویش شاهنامه ابو منصوری در متن شاهنامه و ضمن ابیات نام داستان را هفت خوان نوشته است؟
ادامه دارد....
هفتخوان پهلوان
نوشته دکتر سجاد آیدنلو
@ferdosesokhan
4_5794289754254083431.pdf
1.1 MB
📙 راهنمای معلم نگارش (۳)
راهنمای معلم نگارش دوازدهم
کلیه رشته های نظری
✍تألیف: مؤلفان کتب درسی
@ferdosesokhan
راهنمای معلم نگارش دوازدهم
کلیه رشته های نظری
✍تألیف: مؤلفان کتب درسی
@ferdosesokhan
4_5793976728447616133.pdf
1.6 MB
راهنمای معلم فارسی (3)
راهنمای معلم فارسی دوازدهم
🔸 کلیه رشته های نظری
✍تالیف: معلمان کتب درسی
@ferdosesokhan
راهنمای معلم فارسی دوازدهم
🔸 کلیه رشته های نظری
✍تالیف: معلمان کتب درسی
@ferdosesokhan