نام آواها در زبان فارسی
نام آوا (اسم صوت) به واژهای گفته میشود که از صداهای موجود در طبیعت یا صدای حیوانات تقلید شده است. مانند (آسمان) غرمبه، شرشر (آب)، جرینگ (شکستن شیشه)، چهچهه (بلبل) و قوقولیقوقو (خروس). نام صوتهای عاطفی نیز در زمرهی نام آواها قرار دارند. مانند قهقهه (خنده)، هنوهن (ناشی از خستگی) یا آه (که بههنگام اندوه از دهان بیرون میآید).
واژهشناسان نام آواها را به واژههایی محدود میکنند که بهتقلید صدا ساخته شدهاند (مانند عوعو سگ). اما زبانشناسان و اهل ادب آن را شامل هر واژهای میدانند که میان لفظ و معنای آن رابطهی طبیعی یا ذاتی باشد. مانند واژههایی که پژواک صداها هستند («جیکجیک گنجشک»، «کوکو» فاخته، «جرینگجرینگ» زنجیر) یا واژههایی که ایجاد احساسی را در بدن ما بیان میکنند («مورمور»، «گِزگِز»، «زُقژُق»، «قیلیویلی»).
🔷ویژگیهای نام آواهای فارسی به قرار زیر است:
١. نام آواهای فارسی بیشتر بهصورت دوتایی است: خرخر، وزوز، تلقتلق، جلزوولز، تلقوتلوق، جغوربغور
٢. برخی از نام آواها بهصورت تکی بهکار میروند و بر سه گونه هستند:
الف. تکهجایی: غژ، تق، دامپ
ب. دوهجایی: جرینگ، تلپ، گرومپ
ج. سههجایی و بیشتر: قوقولیقوقو
٣. نام آواهای دوتایی از نظر میانوند بر سه گونه هستند:
الف. میانوند ندارند: عوعو، قارقار، فشفش
ب. با میانوند «و»: تالاپوتولوپ، اخوتف، خروپف
ج. با میانوند «ا»: چکاچاک، ترنگاترنگ
۴. از برخی از نام آواها مشتقات فعلی و غیرفعلی ساخته میشود:
الف. فعلی: ترکیدن، غریدن، خراشیدن
ب. اسمی: فرفره، هافهافو، تمبک
ج. صفتی: غران، غلغلی
۵. از برخی نام آواها واژهی مرکب ساخته شده است: آبشار، دلهره، چشمغره
٦. نام آواها نیز با فعلها فعل مرکب میسازند: جرجرشدن، قرقرکردن
🔷 برخی از نام آواها در زبان فارسی :
آبشار: آبی که از بلندی باشدت فروریزد. (شار نام آوا است)
آخ: بههنگام داشتن درد و افسوس یا آرزو گویند
آخیش: هنگام دستیافتن به آسایش گویند
آروق: باد معده که از گلو درآید.
آسمانغرمبه: صدای رعد، تندر
آها: برای اظهار تعجب گویند
اجقوجق: هر چیز عجیب و زننده و افراطی
اخوتف: باصدا بیرون انداختن آب دهان
اخ کردن: تف کردن (به کودکان میگویند)
اخوپیف: اظهار اشمئزاز از بو، غذا یا منظرهی بد
اُق: حالت تهوع
النگودولنگ: خرتوپرت، آتوآشغال
اوا: صوتی برای اظهار تعجب بهویژه نزد زنان
اوفیش: برای بیان لذت گویند
اَه: برای تعجب و شگفتی گویند
باء: صدای گاو
بامب: صدای کوبیدن کف دست بر سر کسی
بِروبِر: خیره و زلزده
بشکن: صدای انگشتان دست
بعبع: صدای بره و گوسفند و بز
بغبغو: صدای کبوتر
بغض: گرفتگی گلو از غصه
بم: صدای زیر، صدای بلند و پربانگ
بهبه: برای تحسین و تمجید گویند
تِرتِر: اسهال، شکمروش
پتپت: صدای فتیلهی چراغ بههنگام تمامشدن روغن
پچپچ: نجوا، سخن زیرگوشی
پَرپَر زدن: بههم زدن بالهای پرنده
پُف: فوت
پیشپیش: آوازی که با آن گربه را خوانند
پِق: صدای خندهی ناگهانی
پیف: برای بیان کراهت از بوی بد
پُک: صدای کشیدن سیگار، چپق و قلیان
تراقوتوروق: صدای برخورد دو چیز
ترقه: بازیچهای که دارای باروت است و بر اثر انفجار آن صدای شدید برمیخیزد.
تالاپتالاپ: صدای برخورد کفش در گلولای
تپش: صدای قلب
تپق: صدای خارجشدن چیزی جز مقصود از دهان، لکنت زبان
تتهپته: لکنت زبان
تِرتِر: صدای بیرونشدن مدفوع بیمار اسهال
تَق: صدای برخورد دو جسم به یکدیگر
تیکتیک: صدای ساعت
تِلِنگ: تیز. تلنگش در رفت.
تلوتلو: حرکت به چپ و راست
تندر: رعد، غرش آسمان
جر: صدای پارهشدن پارچه و کاغذ
جرواجر: پارهکردن شدید، تکهتکه
جیز: صدای تَفدادن چیزی در روغن، صدای تماس آب و آتش
جزغاله: زغالشده
جزوولز: صدای سوختن اشیاء
جغجغ: شور و غوغای بیمعنی
جقجقه (جغجغه):
جلزوولز: سوزوگداز
جیرجیر: صدای حشرات
جیرینگ: صدای بههمخوردن سکه و زنجیر
جیز: سوختن در زبان کودکان
جیش: ادرار در زبان کودکان
جیغ: فریاد، صدای نازک و بلند
جیک: آواز پرندگان بهویژه گنجشک
جیک زدن: صدا درآوردن
چاک: صدای زدن شمشیر و تبر
چخ (چخه): برای نهیب زدن به سگ و راندن آن گویند
چُس: گوز بیصدا
چَک: سیلی
چِک: صدای افتادن قطرهی آب
چهچه: آواز بلبل و پرندگان خوشآواز
خرچخرچ:صدای جویدن چیزی ترد
خِرخِر:صدای کشیدن چیزی روی چیزی
خُرخُر:صدای گلوی گرفتهشده، خرناس
خرناس:خُرخُر
خشخش:صدای خراشیدن، صدای بههمخوردن کاغذ یا لباس بههم
@hajsadri
@ferdosesokhan
نام آوا (اسم صوت) به واژهای گفته میشود که از صداهای موجود در طبیعت یا صدای حیوانات تقلید شده است. مانند (آسمان) غرمبه، شرشر (آب)، جرینگ (شکستن شیشه)، چهچهه (بلبل) و قوقولیقوقو (خروس). نام صوتهای عاطفی نیز در زمرهی نام آواها قرار دارند. مانند قهقهه (خنده)، هنوهن (ناشی از خستگی) یا آه (که بههنگام اندوه از دهان بیرون میآید).
واژهشناسان نام آواها را به واژههایی محدود میکنند که بهتقلید صدا ساخته شدهاند (مانند عوعو سگ). اما زبانشناسان و اهل ادب آن را شامل هر واژهای میدانند که میان لفظ و معنای آن رابطهی طبیعی یا ذاتی باشد. مانند واژههایی که پژواک صداها هستند («جیکجیک گنجشک»، «کوکو» فاخته، «جرینگجرینگ» زنجیر) یا واژههایی که ایجاد احساسی را در بدن ما بیان میکنند («مورمور»، «گِزگِز»، «زُقژُق»، «قیلیویلی»).
🔷ویژگیهای نام آواهای فارسی به قرار زیر است:
١. نام آواهای فارسی بیشتر بهصورت دوتایی است: خرخر، وزوز، تلقتلق، جلزوولز، تلقوتلوق، جغوربغور
٢. برخی از نام آواها بهصورت تکی بهکار میروند و بر سه گونه هستند:
الف. تکهجایی: غژ، تق، دامپ
ب. دوهجایی: جرینگ، تلپ، گرومپ
ج. سههجایی و بیشتر: قوقولیقوقو
٣. نام آواهای دوتایی از نظر میانوند بر سه گونه هستند:
الف. میانوند ندارند: عوعو، قارقار، فشفش
ب. با میانوند «و»: تالاپوتولوپ، اخوتف، خروپف
ج. با میانوند «ا»: چکاچاک، ترنگاترنگ
۴. از برخی از نام آواها مشتقات فعلی و غیرفعلی ساخته میشود:
الف. فعلی: ترکیدن، غریدن، خراشیدن
ب. اسمی: فرفره، هافهافو، تمبک
ج. صفتی: غران، غلغلی
۵. از برخی نام آواها واژهی مرکب ساخته شده است: آبشار، دلهره، چشمغره
٦. نام آواها نیز با فعلها فعل مرکب میسازند: جرجرشدن، قرقرکردن
🔷 برخی از نام آواها در زبان فارسی :
آبشار: آبی که از بلندی باشدت فروریزد. (شار نام آوا است)
آخ: بههنگام داشتن درد و افسوس یا آرزو گویند
آخیش: هنگام دستیافتن به آسایش گویند
آروق: باد معده که از گلو درآید.
آسمانغرمبه: صدای رعد، تندر
آها: برای اظهار تعجب گویند
اجقوجق: هر چیز عجیب و زننده و افراطی
اخوتف: باصدا بیرون انداختن آب دهان
اخ کردن: تف کردن (به کودکان میگویند)
اخوپیف: اظهار اشمئزاز از بو، غذا یا منظرهی بد
اُق: حالت تهوع
النگودولنگ: خرتوپرت، آتوآشغال
اوا: صوتی برای اظهار تعجب بهویژه نزد زنان
اوفیش: برای بیان لذت گویند
اَه: برای تعجب و شگفتی گویند
باء: صدای گاو
بامب: صدای کوبیدن کف دست بر سر کسی
بِروبِر: خیره و زلزده
بشکن: صدای انگشتان دست
بعبع: صدای بره و گوسفند و بز
بغبغو: صدای کبوتر
بغض: گرفتگی گلو از غصه
بم: صدای زیر، صدای بلند و پربانگ
بهبه: برای تحسین و تمجید گویند
تِرتِر: اسهال، شکمروش
پتپت: صدای فتیلهی چراغ بههنگام تمامشدن روغن
پچپچ: نجوا، سخن زیرگوشی
پَرپَر زدن: بههم زدن بالهای پرنده
پُف: فوت
پیشپیش: آوازی که با آن گربه را خوانند
پِق: صدای خندهی ناگهانی
پیف: برای بیان کراهت از بوی بد
پُک: صدای کشیدن سیگار، چپق و قلیان
تراقوتوروق: صدای برخورد دو چیز
ترقه: بازیچهای که دارای باروت است و بر اثر انفجار آن صدای شدید برمیخیزد.
تالاپتالاپ: صدای برخورد کفش در گلولای
تپش: صدای قلب
تپق: صدای خارجشدن چیزی جز مقصود از دهان، لکنت زبان
تتهپته: لکنت زبان
تِرتِر: صدای بیرونشدن مدفوع بیمار اسهال
تَق: صدای برخورد دو جسم به یکدیگر
تیکتیک: صدای ساعت
تِلِنگ: تیز. تلنگش در رفت.
تلوتلو: حرکت به چپ و راست
تندر: رعد، غرش آسمان
جر: صدای پارهشدن پارچه و کاغذ
جرواجر: پارهکردن شدید، تکهتکه
جیز: صدای تَفدادن چیزی در روغن، صدای تماس آب و آتش
جزغاله: زغالشده
جزوولز: صدای سوختن اشیاء
جغجغ: شور و غوغای بیمعنی
جقجقه (جغجغه):
جلزوولز: سوزوگداز
جیرجیر: صدای حشرات
جیرینگ: صدای بههمخوردن سکه و زنجیر
جیز: سوختن در زبان کودکان
جیش: ادرار در زبان کودکان
جیغ: فریاد، صدای نازک و بلند
جیک: آواز پرندگان بهویژه گنجشک
جیک زدن: صدا درآوردن
چاک: صدای زدن شمشیر و تبر
چخ (چخه): برای نهیب زدن به سگ و راندن آن گویند
چُس: گوز بیصدا
چَک: سیلی
چِک: صدای افتادن قطرهی آب
چهچه: آواز بلبل و پرندگان خوشآواز
خرچخرچ:صدای جویدن چیزی ترد
خِرخِر:صدای کشیدن چیزی روی چیزی
خُرخُر:صدای گلوی گرفتهشده، خرناس
خرناس:خُرخُر
خشخش:صدای خراشیدن، صدای بههمخوردن کاغذ یا لباس بههم
@hajsadri
@ferdosesokhan
Forwarded from اتچ بات
دوازده تیپ رایج سوالات #قرابت_معنایی ادبیات کنکور
⬇️⬇️⬇️
از ۲۵ تست ادبیات ۹ تست یعنی ۳۶ درصد مربوط به قرابت معنایی هست که تا حالا در ۱۸ شکل طرح شدهاند اما ۱۲ شکل پرتکرارتر بودند.
از نظر موضوعی «ادبیات غنایی» بیشتر از سایر موضوعات سابقه طرح سوال قرابت در کنکور داشته.
برای آشنایی شما با تیپ سؤالات قرابت معنایی از هر کدام تستهایی ارایه میشود.
پیشنهاد میشود با پاسخ دادن به این تستها، مهارت خود را بیازمایید و نقاط قوت و ضعف خود را بشناسید.
@ferdosesokhan
این دوازده تیپ رایج عبارتند از:
⬇️⬇️⬇️
⬇️⬇️⬇️
از ۲۵ تست ادبیات ۹ تست یعنی ۳۶ درصد مربوط به قرابت معنایی هست که تا حالا در ۱۸ شکل طرح شدهاند اما ۱۲ شکل پرتکرارتر بودند.
از نظر موضوعی «ادبیات غنایی» بیشتر از سایر موضوعات سابقه طرح سوال قرابت در کنکور داشته.
برای آشنایی شما با تیپ سؤالات قرابت معنایی از هر کدام تستهایی ارایه میشود.
پیشنهاد میشود با پاسخ دادن به این تستها، مهارت خود را بیازمایید و نقاط قوت و ضعف خود را بشناسید.
@ferdosesokhan
این دوازده تیپ رایج عبارتند از:
⬇️⬇️⬇️
Telegram
attach 📎
«مثنوی معنوی و قصههای تو در تو»
مثنوی مولانا سوای سوگیریهای عرفانیاش، قصهها و حکایتهای عاشقانهاش، و فرماش که در قالب مثنوی سروده شده، یک ویژگی دیگری نیز دارد که آن را از مثنویها و حکایتسرودههای دیگر جدا میکند و خاص و ویژهاش میسازد.
حکایتهای مثنوی، قصه در قصه است. هنوز حکایتی پایان نگرفته، یا حتی شروع نشده و تنها یکی دو بیتی تقریر شده که قصهی دیگری را شروع میشود و حکایت پیشین در تعلیق قرار میگیرد.
به تعویق انداختنهای پیدرپی که خواننده را به دنبال خویش میکشاند تا هرچه بیدرنگتر دریابد سرنوشت هر حکایت به کجا ختم میشود، اعتباریات پستمدرنیستی عصر ما را تداعی میکند. شاید اینها تمهیدی هستند برای فلاسفه پستمدرن که از تعلیقشان بهرهبرداری کنند، همانطور که «نام گل سرخ» امبرتو اکو که رمانی مقلدانه از مثنوی مولاناست در عداد رمانهای پستمدرن قرار میگیرد. نام گل سرخ همچون مثنوی مولانا روایت «قصه در قصه» دارد.
کشیشی برای شاگردش قصهها و حکایاتی را همچون کلافی تو در تو، بریده بریده و قصه اندر قصه حکایت میکند؛ همچون مثنوی مولانا! و تفاوتشان در این است که رمان مذکور به نثر است و قصههای مثنوی به نظم. کسان دیگری هم از مولانا تقلید کردهاند؛ پائولو کوئیلو در انتهای رمان کیمیاگر عینا قصهی «مرد و گنج» از دفتر ششم مثنوی را تکرار میکند بیآنکه از منبع و سرچشمهی این اثر حرفی به میان آورد.
مثنوی مولانا چند سالیست که در صدر پروفروشترین کتابها در آمریکاست؛ خارج از مرزهای ایران نویسندگان زیادی تحت تأثیر مولانا مینویسند و از فرم مثنوی و قصههایش برمیدارند. این نشان از جذبهی خاص مثنوی معنوی دارد. مثنوی معنوی با آن زبان معصوم و صادقانهی مولانا و آن عشق بیپایانش که چون کودکی در پی مادر خویش بیتاب است و با هزار و یک ویژگی دیگرش که اگر یکیکشان را برشماریم بازهم دلیل گمشدهای خواهیم داشت و حلقهی مفقودهای که مثنوی را بدل به معمایی لاینحل میکند، یک مثنوی بینظیر و ورای دیگر مثنویهاست.
قیاس آثار مقلدانهای که از روی مثنوی مولانا و داستانها و فرم روایتگریاش نوشته شده با خود مثنوی که سرمایه و اصل دلبریست، قیاس سطح و عمق است، و تفاوت از زمین تا آسمان! مولانا به نظم سخن گفته و آنها ره صدساله را یکشبه پیمودهاند و داستانرا به نثر نوشتهاند. هم داستانها از زیر شنل مولانا درآمدهاند، و هم نوشتن مقلدانهاش از جانب دیگران به زایمانی بیدرد شبیه شده، زایمانی مصنوعی و ریاکارانه. و مثنوی بارهای بار وزینتر است از «نام گل سرخ» و «کیمیاگر» و... که آنها رودبچهای لنگاناند در مقابل بحر عمیق مثنوی مولانا؛ رودبچهای لنگان و بل پَر کاهی گمشده در این دریای لایتناهی.
سوفیا صالحپور
@ferdosesokhan
مثنوی مولانا سوای سوگیریهای عرفانیاش، قصهها و حکایتهای عاشقانهاش، و فرماش که در قالب مثنوی سروده شده، یک ویژگی دیگری نیز دارد که آن را از مثنویها و حکایتسرودههای دیگر جدا میکند و خاص و ویژهاش میسازد.
حکایتهای مثنوی، قصه در قصه است. هنوز حکایتی پایان نگرفته، یا حتی شروع نشده و تنها یکی دو بیتی تقریر شده که قصهی دیگری را شروع میشود و حکایت پیشین در تعلیق قرار میگیرد.
به تعویق انداختنهای پیدرپی که خواننده را به دنبال خویش میکشاند تا هرچه بیدرنگتر دریابد سرنوشت هر حکایت به کجا ختم میشود، اعتباریات پستمدرنیستی عصر ما را تداعی میکند. شاید اینها تمهیدی هستند برای فلاسفه پستمدرن که از تعلیقشان بهرهبرداری کنند، همانطور که «نام گل سرخ» امبرتو اکو که رمانی مقلدانه از مثنوی مولاناست در عداد رمانهای پستمدرن قرار میگیرد. نام گل سرخ همچون مثنوی مولانا روایت «قصه در قصه» دارد.
کشیشی برای شاگردش قصهها و حکایاتی را همچون کلافی تو در تو، بریده بریده و قصه اندر قصه حکایت میکند؛ همچون مثنوی مولانا! و تفاوتشان در این است که رمان مذکور به نثر است و قصههای مثنوی به نظم. کسان دیگری هم از مولانا تقلید کردهاند؛ پائولو کوئیلو در انتهای رمان کیمیاگر عینا قصهی «مرد و گنج» از دفتر ششم مثنوی را تکرار میکند بیآنکه از منبع و سرچشمهی این اثر حرفی به میان آورد.
مثنوی مولانا چند سالیست که در صدر پروفروشترین کتابها در آمریکاست؛ خارج از مرزهای ایران نویسندگان زیادی تحت تأثیر مولانا مینویسند و از فرم مثنوی و قصههایش برمیدارند. این نشان از جذبهی خاص مثنوی معنوی دارد. مثنوی معنوی با آن زبان معصوم و صادقانهی مولانا و آن عشق بیپایانش که چون کودکی در پی مادر خویش بیتاب است و با هزار و یک ویژگی دیگرش که اگر یکیکشان را برشماریم بازهم دلیل گمشدهای خواهیم داشت و حلقهی مفقودهای که مثنوی را بدل به معمایی لاینحل میکند، یک مثنوی بینظیر و ورای دیگر مثنویهاست.
قیاس آثار مقلدانهای که از روی مثنوی مولانا و داستانها و فرم روایتگریاش نوشته شده با خود مثنوی که سرمایه و اصل دلبریست، قیاس سطح و عمق است، و تفاوت از زمین تا آسمان! مولانا به نظم سخن گفته و آنها ره صدساله را یکشبه پیمودهاند و داستانرا به نثر نوشتهاند. هم داستانها از زیر شنل مولانا درآمدهاند، و هم نوشتن مقلدانهاش از جانب دیگران به زایمانی بیدرد شبیه شده، زایمانی مصنوعی و ریاکارانه. و مثنوی بارهای بار وزینتر است از «نام گل سرخ» و «کیمیاگر» و... که آنها رودبچهای لنگاناند در مقابل بحر عمیق مثنوی مولانا؛ رودبچهای لنگان و بل پَر کاهی گمشده در این دریای لایتناهی.
سوفیا صالحپور
@ferdosesokhan
چگونه به خودشناسی برسیم ؟
خود شناسی یعنی خود شناس شدن ، یعنی عالم بر اعمال و رفتار خود بودن و تسلط داشتن بر خود ذهنی و خود درونی و خود بیرونی ، و اگر هر سه این تعاریف با هم ، به یک شخص و یک تعریف واحد برسند ، میتوان گفت شخص به مرتبه ی خود شناسی رسیده است که در ادامه بیشتر توضیح خواهیم داد
خود ذهنی چیست ؟
خود ذهنی در اصل فرمانروای نَفس آدمی است که موارد همچون غرور ، خود بینی ، شهوت گرایی ، مادی نگری ومادی گرایی ، خشم و عصبانیت ، بد بین بودن و ـ ـ ـ تماما از طریق خود ذهنی تغذیه میشود ـ که میتوان با روش ها و تمرین هایی کنترل ذهن بر احوال خود را به حداقل برسانیم
با کنترل ذهن به شیوه ی درست و نه سرکوب گرانه ، میتوانیم به یک صلح زیبا با ذهن خود برسیم و اینگونه یک پله به خود شناسی نزدیک تر خواهیم شد
خود بیرونی چیست ؟
هر یک از ما ، دارای روحیات ، افکار ها ، خصلت ها و رفتار های خاصی هستیم که شاید خود ما نیز اشراف کاملی بر آنها نداشته باشیم ، ما در ذهن خود دارای نگرش های خاصی هستیم اما بعضا در اجتماع و دنیای بیرونی ، شخص دیگری خود را نمایان میکنیم تا در اجتماع خود را محترم جلوه نماییم تا به قولی دیگران در مورد ما بد فکر نکنند ، تمامی اینها مارا از رسیدن به هدف والای خودشناسی باز میدارند زیرا ما را از یکپارچگی و یک رنگی دور نگه میدارند ، زمانی که با خود رو راست نباشیم و برای خود نقاب به چهره بزنیم ، یعنی یک خود بیرونی در کنار شخصیت حقیقی شما ، که همچنان پنهان مانده است
خود درونی چیست ؟
خود درونی شما ، شخصیتی است منحصر به فرد ، شخصیتی احساساتی ، دارای روحیات خاص و منحصر به فرد که از محیط اطراف خود تاثیر پذیری بالایی دارد ، خود درونی با خداوند و هستی نیز میتواند با هستی رابطه ی خوبی ایجاد کند و به تعریفی دروازه ی الهامات الهی به روی شماست ، البته به این شرط که خود ذهنی و خود بیرونی خود را به درستی تربیت کنیم ، در این صورت خود درونی تجلیاتی از خود را بر ما نمایان میکند ، تجلیاتی مانند ادراک فراحسی ، الهامات درونی ، دریافت ندای حق و ـ ـ ـ
انجام تمریناتی مانند مراقبه و مدیتیشن و یوگا و گفتن ذکر و یا مانترا و همچنین خواندن نماز ، میتواند در این زمینه بسیار کمک کننده باشد
مطلب برگرفته از: کانال سیر و سلوک
@ferdosesokhan
خود شناسی یعنی خود شناس شدن ، یعنی عالم بر اعمال و رفتار خود بودن و تسلط داشتن بر خود ذهنی و خود درونی و خود بیرونی ، و اگر هر سه این تعاریف با هم ، به یک شخص و یک تعریف واحد برسند ، میتوان گفت شخص به مرتبه ی خود شناسی رسیده است که در ادامه بیشتر توضیح خواهیم داد
خود ذهنی چیست ؟
خود ذهنی در اصل فرمانروای نَفس آدمی است که موارد همچون غرور ، خود بینی ، شهوت گرایی ، مادی نگری ومادی گرایی ، خشم و عصبانیت ، بد بین بودن و ـ ـ ـ تماما از طریق خود ذهنی تغذیه میشود ـ که میتوان با روش ها و تمرین هایی کنترل ذهن بر احوال خود را به حداقل برسانیم
با کنترل ذهن به شیوه ی درست و نه سرکوب گرانه ، میتوانیم به یک صلح زیبا با ذهن خود برسیم و اینگونه یک پله به خود شناسی نزدیک تر خواهیم شد
خود بیرونی چیست ؟
هر یک از ما ، دارای روحیات ، افکار ها ، خصلت ها و رفتار های خاصی هستیم که شاید خود ما نیز اشراف کاملی بر آنها نداشته باشیم ، ما در ذهن خود دارای نگرش های خاصی هستیم اما بعضا در اجتماع و دنیای بیرونی ، شخص دیگری خود را نمایان میکنیم تا در اجتماع خود را محترم جلوه نماییم تا به قولی دیگران در مورد ما بد فکر نکنند ، تمامی اینها مارا از رسیدن به هدف والای خودشناسی باز میدارند زیرا ما را از یکپارچگی و یک رنگی دور نگه میدارند ، زمانی که با خود رو راست نباشیم و برای خود نقاب به چهره بزنیم ، یعنی یک خود بیرونی در کنار شخصیت حقیقی شما ، که همچنان پنهان مانده است
خود درونی چیست ؟
خود درونی شما ، شخصیتی است منحصر به فرد ، شخصیتی احساساتی ، دارای روحیات خاص و منحصر به فرد که از محیط اطراف خود تاثیر پذیری بالایی دارد ، خود درونی با خداوند و هستی نیز میتواند با هستی رابطه ی خوبی ایجاد کند و به تعریفی دروازه ی الهامات الهی به روی شماست ، البته به این شرط که خود ذهنی و خود بیرونی خود را به درستی تربیت کنیم ، در این صورت خود درونی تجلیاتی از خود را بر ما نمایان میکند ، تجلیاتی مانند ادراک فراحسی ، الهامات درونی ، دریافت ندای حق و ـ ـ ـ
انجام تمریناتی مانند مراقبه و مدیتیشن و یوگا و گفتن ذکر و یا مانترا و همچنین خواندن نماز ، میتواند در این زمینه بسیار کمک کننده باشد
مطلب برگرفته از: کانال سیر و سلوک
@ferdosesokhan
مشهد را بشناسیم ( آشنایی با فرهنگ عامیانه )
آق علی عطار :
پدر مهدی اخوان ثالث که به درمان سنتی با گیاهان دارویی و جوشانده های قدیمی شهره و مورد اعتماد وقبول همه بود
جیک جیکی ننه خانم :
آوازه خوان دوره گردی که با کلاه قره کل و آویز دم روباه در محلات شهر میگشت ومیخواند
جیک جیکی ننه خانم ؛ بیا بشین روی زانوم
روزنامه خراسان:
که در سال 1328 با تیترِی دائمی : برادر جان خراسان است اینجا/ سخن گفتن نه آسان است اینجا...شروع به کار کرد
افتخاری شکسته بند :
یک شکسته بند با روش طب سنتی که همه مشهدی ها برای هر نوع شکستگی ضرب خوردگی مویه کردن و رگ به رگ شدگی و گچ گیری و جا انداختن به او مراجعه میکردند
شیخ دروغگو:
یک دعانویس ؛ آینه بین و غیب گو که در خیابان خواجه ربیع بروبیایی داشت و بسیار معروف بود
ممدقصاب:
جن گیری که رمل و نوشتن اوراد و ادعیه میدانست ؛ و خبره بود در جنبل و جادو ؛ گشایش بخت و دفع امراض با دوا ودرمان هایی که خودش میساخت
کریم شیشلیکی :
کریم صاحب یک کافه در ییلاق کوکا کولا بود ؛ جایی پرت و دنج ِ عرق خورها .او نوعی کباب مخصوص برای مزه همراه با عرق شاد قوچان ابداع کرده بود که بعدها مایه افتخار آفاق و وارد حوزه زبانشناسی و فرهنگ شد
صادق بستنی :
کاروانسراداری به نام حاج صادق که نرسیده به حرم به زوار نوعی بستنی زعفرانی با مغر پسته و گلاب و نان مخصوص میفروخت وکارش سکه بود .معلوم نیست چرا محصول او بعدها به عللی نامکشوف با نام عجیب بستنی طلاب! شهرت یافت
علی گربه:
از لات های معروف باغ ملی که به اعمال محیرالعقول بسیار از جمله بچه بازی ؛ دل و جرات داشتن با قد خیلی کوتاه ؛ پرش و جهش گربه وارو کشیدن لب پایینی اش تا روی دماغ و میمیک های عجیب وغریب صورت شهره بود
کشور طلایی :
مولودی خوان معروف که برای جشن های عروسی و عزا و ختنه سوری ها دایره میزد و دسته مخصوص داشت
مدرسه فروغ :
اولین مدرسه دخترانه مشهد که موسس آن شازده خانم فروغ السلطنه بود
عمه خانم:
اصغر میر خدیوی شاعر طنزنویس و بازیگر که در تئاتر گلشن در نقش زنی پیرو شوخ و حاضرجواب بازی میکرد و بعدها با لهجه غلیظ مشهدی در نقش عمه خانم به صورت نمایش های کمدی صدای او هر روز از رادیوپخش می شد
گنبدسبز:
خانقاه و زاویه خلوت نشینی دراویش خاکساری
و قلندریه در خیابان خاکی
اصغر قفقازی :
از اعضای اصلی تئاتر گلشن در مشهد که نمایش های کمدی زیادی را برای مردم طبقه متوسط روی صحنه برد و دوره ای نیز صابر آتشین و گوگوش در سالن او برنامه داشتند
دکتر شیخ:
دکتری حاذف و افسانه ای که به خاطر تشخیص و درمان درطبابت و بخشندگی به تهیدستان زبانزد بود
مهری کوره :
دایره زن مجالس و سو رو سات های زنانه
هیئت حوض چل پایه:
یکی از دسته های سرشناس ِسینه زنی در پایین خیابان که در روز عاشورا علم بر میداشتند و نذری پزان شله در محله داشتند
قنادی شکست ناپذیرو لاله زار نو :
اولین کیک های عروسی و تولد را در مشهد باب کردند
کودکستان مستوفی :
از اولین کودکستان هادر مشهد که به سبک اروپایی اداره میشد و ساختمانی به سیاق کودکستان های آلمانی و سوئدی داشت
آرایشگاه آراسته :
مرکز آرایش خانم های آلامد و آرایش صورت و موی عروس ؛ سر نبش چارطبقه که روی تابلوی سر درش نوشته بود
میزانپلی فرو توالت عروس 100 تومان * و همین باعث غلط خوانی و داستان ها ی فکاهه مابین مردم شده بود *
کوچه سیاوون :
محله قرشمال ها و خون گیرها ؛غربتی ها ؛آهنگرهایی که انبر و قیچی و سیخ کباب و فرفره میساختند و بازیگران تئاتر روحوضی که صورتشان را سیاه میکردند و ساکن همین محله بودند
حاج حسین آقای ملک:
از مهاجران آذری پسر حاج کاظم ملک التجار که نیمی از محلات شهر بعد از میدان ملک آباد و ییلاق وکیل اباد متعلق به او بود که بخش اعظم آنها را به کارمندان دولت هدیه و وقف کرد. شاعر مسلک و اهل سیاست و علم و صاحب قدیمیترین نسخ نایاب در کتابخانه شخصی اش بود
سینما هما :
فیلم سنگام و گنج قارون را آورد بعد هاسینما متروپل و دیگر سینماها افتتاح شد.
@ferdosesokhan
آق علی عطار :
پدر مهدی اخوان ثالث که به درمان سنتی با گیاهان دارویی و جوشانده های قدیمی شهره و مورد اعتماد وقبول همه بود
جیک جیکی ننه خانم :
آوازه خوان دوره گردی که با کلاه قره کل و آویز دم روباه در محلات شهر میگشت ومیخواند
جیک جیکی ننه خانم ؛ بیا بشین روی زانوم
روزنامه خراسان:
که در سال 1328 با تیترِی دائمی : برادر جان خراسان است اینجا/ سخن گفتن نه آسان است اینجا...شروع به کار کرد
افتخاری شکسته بند :
یک شکسته بند با روش طب سنتی که همه مشهدی ها برای هر نوع شکستگی ضرب خوردگی مویه کردن و رگ به رگ شدگی و گچ گیری و جا انداختن به او مراجعه میکردند
شیخ دروغگو:
یک دعانویس ؛ آینه بین و غیب گو که در خیابان خواجه ربیع بروبیایی داشت و بسیار معروف بود
ممدقصاب:
جن گیری که رمل و نوشتن اوراد و ادعیه میدانست ؛ و خبره بود در جنبل و جادو ؛ گشایش بخت و دفع امراض با دوا ودرمان هایی که خودش میساخت
کریم شیشلیکی :
کریم صاحب یک کافه در ییلاق کوکا کولا بود ؛ جایی پرت و دنج ِ عرق خورها .او نوعی کباب مخصوص برای مزه همراه با عرق شاد قوچان ابداع کرده بود که بعدها مایه افتخار آفاق و وارد حوزه زبانشناسی و فرهنگ شد
صادق بستنی :
کاروانسراداری به نام حاج صادق که نرسیده به حرم به زوار نوعی بستنی زعفرانی با مغر پسته و گلاب و نان مخصوص میفروخت وکارش سکه بود .معلوم نیست چرا محصول او بعدها به عللی نامکشوف با نام عجیب بستنی طلاب! شهرت یافت
علی گربه:
از لات های معروف باغ ملی که به اعمال محیرالعقول بسیار از جمله بچه بازی ؛ دل و جرات داشتن با قد خیلی کوتاه ؛ پرش و جهش گربه وارو کشیدن لب پایینی اش تا روی دماغ و میمیک های عجیب وغریب صورت شهره بود
کشور طلایی :
مولودی خوان معروف که برای جشن های عروسی و عزا و ختنه سوری ها دایره میزد و دسته مخصوص داشت
مدرسه فروغ :
اولین مدرسه دخترانه مشهد که موسس آن شازده خانم فروغ السلطنه بود
عمه خانم:
اصغر میر خدیوی شاعر طنزنویس و بازیگر که در تئاتر گلشن در نقش زنی پیرو شوخ و حاضرجواب بازی میکرد و بعدها با لهجه غلیظ مشهدی در نقش عمه خانم به صورت نمایش های کمدی صدای او هر روز از رادیوپخش می شد
گنبدسبز:
خانقاه و زاویه خلوت نشینی دراویش خاکساری
و قلندریه در خیابان خاکی
اصغر قفقازی :
از اعضای اصلی تئاتر گلشن در مشهد که نمایش های کمدی زیادی را برای مردم طبقه متوسط روی صحنه برد و دوره ای نیز صابر آتشین و گوگوش در سالن او برنامه داشتند
دکتر شیخ:
دکتری حاذف و افسانه ای که به خاطر تشخیص و درمان درطبابت و بخشندگی به تهیدستان زبانزد بود
مهری کوره :
دایره زن مجالس و سو رو سات های زنانه
هیئت حوض چل پایه:
یکی از دسته های سرشناس ِسینه زنی در پایین خیابان که در روز عاشورا علم بر میداشتند و نذری پزان شله در محله داشتند
قنادی شکست ناپذیرو لاله زار نو :
اولین کیک های عروسی و تولد را در مشهد باب کردند
کودکستان مستوفی :
از اولین کودکستان هادر مشهد که به سبک اروپایی اداره میشد و ساختمانی به سیاق کودکستان های آلمانی و سوئدی داشت
آرایشگاه آراسته :
مرکز آرایش خانم های آلامد و آرایش صورت و موی عروس ؛ سر نبش چارطبقه که روی تابلوی سر درش نوشته بود
میزانپلی فرو توالت عروس 100 تومان * و همین باعث غلط خوانی و داستان ها ی فکاهه مابین مردم شده بود *
کوچه سیاوون :
محله قرشمال ها و خون گیرها ؛غربتی ها ؛آهنگرهایی که انبر و قیچی و سیخ کباب و فرفره میساختند و بازیگران تئاتر روحوضی که صورتشان را سیاه میکردند و ساکن همین محله بودند
حاج حسین آقای ملک:
از مهاجران آذری پسر حاج کاظم ملک التجار که نیمی از محلات شهر بعد از میدان ملک آباد و ییلاق وکیل اباد متعلق به او بود که بخش اعظم آنها را به کارمندان دولت هدیه و وقف کرد. شاعر مسلک و اهل سیاست و علم و صاحب قدیمیترین نسخ نایاب در کتابخانه شخصی اش بود
سینما هما :
فیلم سنگام و گنج قارون را آورد بعد هاسینما متروپل و دیگر سینماها افتتاح شد.
@ferdosesokhan
چندنکته دربارۀ لهجۀ قمی( آشنایی با فرهنگ عامیانه )
نکتۀ1:
اُسطُقُس/اوستوقس: (معرب یونانی) استخوانبندی/ ماده، اصل و مایۀ هرچیزی/ عنصر. (ر.ک: لغتنامۀ دهخدا، فرهنگ بزرگ سخن)
این کلمه در لهجۀ قمی بهمعنی «استخوانبندی»، زیاد استعمال میشود. (از باقی لهجهها بیخبرم).
در متنهای کهن علمی مانند طب سنتی نیز بیشتر بهمعنی «اصل» یا «عنصر» بهکار رفته است.
مثال: خو بُر یهکار اُسطقسدار بارْ خودِت جور کن/ اِنقه به این نچسبِ شُلشیت، ور رفدیم، هنو یوخده اسطقس بِش نی!
لیکن بهعلت غرابت این واژه و علل دیگری چون اعلال پیچیدۀ واژهها در این لهجه، عموم مردم فکر میکنند، صورت نوشتاری آن، اُستُقرص یا اُسّوقرص است.
البته شاید بتوان برای اسّوقرص (بنیان و محکم) محملی یافت. مثلا «بنیان» از باب مبالغه در صفت باشد و «محکم» آن مبالغه را بیان و تفسیر کند. ولی بههرحال، اصل کلمه همان است که گفته شد.
نکتۀ2:
أقلّکاً: همان أقلّ کمّ است:
أقلّ کمّ، ظاهرا ترکیبی کاملا عربی است و بهمعنی کمترین اندازه است. بنابراین، واژۀ «کم» در این ترکیب، فارسی نیست.
نکتۀ3:
أمجلّاقا:
سالها برای نگارنده سؤال بود که اصل این نام، چیست! پس از کلی فکر، برایم معلوم شد که عموجلالآقا یا عموجلیلآقاست. ولی باز هم نمیدانم شکستۀ جلیل است یا جلال.
نکتۀ4:
در این لهجه، کنایات، اصطلاحات و حتی ناسزاهای علمی بهچشم میخورد. این، بهعلت قرنها آمدوشد مردم قم با اهل علم است.
مانند:
واژههای یاد شده در نکتههای قبلی.
«پنبه به تو اون ریختت بمالن»: با اینکه ناسزا و نفرین است، کنایه از مسألۀ غسل میّت است.
نکتۀ5:
واژهها، اصطلاحات و ضربالمثلها در این لهجه، دو قسماند:
الف: آنچه در سراسر ایران قدیم یا بخشهایی از آن، بهکار میرفتهاند یا هنوز بهکار میروند.
ب: آنچه منحصر در لهجۀ قمی (یا کماجی) است.
تشخیص و تفکیک این دوقسم از یکدیگر کاری مشکل است.
باید توجه کرد که قم، هم پیشینیهای باستانی دارد، هم مرکزیت داشته است. صادر شدن لغات قمی به همسایگانش: ری (تهران)، اصفهان و اراک و برعکس؛ امری طبیعی است. این هم طبیعی است که بخشی از آنها را هنوز در خود نگه داشته باشد. و اگر به آن کمتوجهی شود، از بین خواهد رفت.
نکتۀ6:
در مجموع، لهجۀ قمی، لهجهای مستقل و خاص است. خصوصیات این لهجه، چندان قابل توضیح نیست و مجالی دیگر میطلبد. مثلا فیزیک صورت و بدن در آن دخیلاند؛ در ادای هریک از کلمات و جملات، لحن و موسیقیهای متفاوتی بهکار میرود و...
نکتۀ 7:
با وجود کوچکی قم، در هر یک از بخشهای آن، شیوه و لحن گفتاری، یکسان نیست. مثلا طرز گفتار در روستاهای خلجستان با طرز گفتار محلههای آذر و چارمردان در بخش مرکزی قم تفاوت محسوسی دارد.
@ferdosesokhan
نکتۀ1:
اُسطُقُس/اوستوقس: (معرب یونانی) استخوانبندی/ ماده، اصل و مایۀ هرچیزی/ عنصر. (ر.ک: لغتنامۀ دهخدا، فرهنگ بزرگ سخن)
این کلمه در لهجۀ قمی بهمعنی «استخوانبندی»، زیاد استعمال میشود. (از باقی لهجهها بیخبرم).
در متنهای کهن علمی مانند طب سنتی نیز بیشتر بهمعنی «اصل» یا «عنصر» بهکار رفته است.
مثال: خو بُر یهکار اُسطقسدار بارْ خودِت جور کن/ اِنقه به این نچسبِ شُلشیت، ور رفدیم، هنو یوخده اسطقس بِش نی!
لیکن بهعلت غرابت این واژه و علل دیگری چون اعلال پیچیدۀ واژهها در این لهجه، عموم مردم فکر میکنند، صورت نوشتاری آن، اُستُقرص یا اُسّوقرص است.
البته شاید بتوان برای اسّوقرص (بنیان و محکم) محملی یافت. مثلا «بنیان» از باب مبالغه در صفت باشد و «محکم» آن مبالغه را بیان و تفسیر کند. ولی بههرحال، اصل کلمه همان است که گفته شد.
نکتۀ2:
أقلّکاً: همان أقلّ کمّ است:
أقلّ کمّ، ظاهرا ترکیبی کاملا عربی است و بهمعنی کمترین اندازه است. بنابراین، واژۀ «کم» در این ترکیب، فارسی نیست.
نکتۀ3:
أمجلّاقا:
سالها برای نگارنده سؤال بود که اصل این نام، چیست! پس از کلی فکر، برایم معلوم شد که عموجلالآقا یا عموجلیلآقاست. ولی باز هم نمیدانم شکستۀ جلیل است یا جلال.
نکتۀ4:
در این لهجه، کنایات، اصطلاحات و حتی ناسزاهای علمی بهچشم میخورد. این، بهعلت قرنها آمدوشد مردم قم با اهل علم است.
مانند:
واژههای یاد شده در نکتههای قبلی.
«پنبه به تو اون ریختت بمالن»: با اینکه ناسزا و نفرین است، کنایه از مسألۀ غسل میّت است.
نکتۀ5:
واژهها، اصطلاحات و ضربالمثلها در این لهجه، دو قسماند:
الف: آنچه در سراسر ایران قدیم یا بخشهایی از آن، بهکار میرفتهاند یا هنوز بهکار میروند.
ب: آنچه منحصر در لهجۀ قمی (یا کماجی) است.
تشخیص و تفکیک این دوقسم از یکدیگر کاری مشکل است.
باید توجه کرد که قم، هم پیشینیهای باستانی دارد، هم مرکزیت داشته است. صادر شدن لغات قمی به همسایگانش: ری (تهران)، اصفهان و اراک و برعکس؛ امری طبیعی است. این هم طبیعی است که بخشی از آنها را هنوز در خود نگه داشته باشد. و اگر به آن کمتوجهی شود، از بین خواهد رفت.
نکتۀ6:
در مجموع، لهجۀ قمی، لهجهای مستقل و خاص است. خصوصیات این لهجه، چندان قابل توضیح نیست و مجالی دیگر میطلبد. مثلا فیزیک صورت و بدن در آن دخیلاند؛ در ادای هریک از کلمات و جملات، لحن و موسیقیهای متفاوتی بهکار میرود و...
نکتۀ 7:
با وجود کوچکی قم، در هر یک از بخشهای آن، شیوه و لحن گفتاری، یکسان نیست. مثلا طرز گفتار در روستاهای خلجستان با طرز گفتار محلههای آذر و چارمردان در بخش مرکزی قم تفاوت محسوسی دارد.
@ferdosesokhan
@KetabKhani-Dekameroon-Shanoqi.pdf
15 MB
فایل پی دی اف کتاب دکامرون
بوکاچیو
ترجمه حبیب شنوقی
نسخه کمیاب و اولین ترجمه از این کتاب
@ferdosesokhan
بوکاچیو
ترجمه حبیب شنوقی
نسخه کمیاب و اولین ترجمه از این کتاب
@ferdosesokhan
فردوس سخن
@KetabKhani-Dekameroon-Shanoqi.pdf
دکامرون
دکامرون مشهورترین اثر جووانی بوکاچیو نویسندهٔ قرن ۱۴ میلادی ایتالیایی است که از ۱۰۰ داستان تشکیل شده است.
بوکاچیو این کتاب را به سبک هزار و یک شب نگاشته و درنوشتن این قصهها را از افسانههای یونانی، رومی و کشورهای مشرق زمین و گاه از زندگی روزمره مردم الهام گرفتهاست. او این کتاب را بلافاصله پس از شیوع طاعون سال ۱۳۴۸ در فلورانس نوشت.
چارچوب اصلی دکامرون را هفت زن و سه مرد تشکیل میدهند، که برای گریز از بلای طاعون، فلورانس را ترک کرده به خانههای ییلاقی اطراف شهر پناه میبرند و در آن جا برای این که ذهن خود را از این واقعه منحرف کنند به قصهگوئی برای یکدیگر میپردازند و چون خلق و خوی داستانگویان متفاوت است داستانها دارای گیرائی و تنوع بسیار است و از مجموع آنها اوصاف شاعرانه، عبرتآموز و غمانگیز اما لطیف و شاعرانه فراوان بچشم میخورد. چون نویسنده واقف به روح بشری و اشخاص داستان بوده، همه قهرمانهای آن زنده و پر از شور زندگی هستند حتی جانوران داستانهای او نیز از این قاعده مستثنی نیستند.
@ferdosesokhan
دکامرون مشهورترین اثر جووانی بوکاچیو نویسندهٔ قرن ۱۴ میلادی ایتالیایی است که از ۱۰۰ داستان تشکیل شده است.
بوکاچیو این کتاب را به سبک هزار و یک شب نگاشته و درنوشتن این قصهها را از افسانههای یونانی، رومی و کشورهای مشرق زمین و گاه از زندگی روزمره مردم الهام گرفتهاست. او این کتاب را بلافاصله پس از شیوع طاعون سال ۱۳۴۸ در فلورانس نوشت.
چارچوب اصلی دکامرون را هفت زن و سه مرد تشکیل میدهند، که برای گریز از بلای طاعون، فلورانس را ترک کرده به خانههای ییلاقی اطراف شهر پناه میبرند و در آن جا برای این که ذهن خود را از این واقعه منحرف کنند به قصهگوئی برای یکدیگر میپردازند و چون خلق و خوی داستانگویان متفاوت است داستانها دارای گیرائی و تنوع بسیار است و از مجموع آنها اوصاف شاعرانه، عبرتآموز و غمانگیز اما لطیف و شاعرانه فراوان بچشم میخورد. چون نویسنده واقف به روح بشری و اشخاص داستان بوده، همه قهرمانهای آن زنده و پر از شور زندگی هستند حتی جانوران داستانهای او نیز از این قاعده مستثنی نیستند.
@ferdosesokhan
دوازده پیام مدیریتی از امام علی علیه السلام
1⃣ به جای ازدیاد کارها به تداوم صحیح آنها بیندیشید (حکمت ۲۷۰)
2⃣ برای رسیدن به هدف ها و مقام های بلند، همّت بلند داشته باشید (خطبه ۲۱۱)
3⃣ از تجارب و اندرزها پند بگیرید و از آنها بهره برداری کنید تا دچار نقص نشوید (نامه ۳۱، خطبه ۱۷۵)
4⃣ از شدت سختی نهراسید، زیرا هراس، شکننده تر از خود کار است و به گشایش امور امیدوار باشید (حکمت ۱۶۶ و ۲۴۶)
5⃣ اگر به انجام مسئولیتی گردن نهادید، به آن وفا کنید (حکمت۳۲۷)
6⃣ هیچ وقت کارهای اهم را فدای امور مهم نکنید (حکمت ۲۷۱)
7⃣ پیش از پذیرش هر کاری، به دانش آن مجهز شوید (حکمت ۴۳۹)
8⃣ خویشتن را اصلاح کنید تا خداوند کارهای شما را اصلاح کند (نهج البلاغه)
9⃣ پست ها، امانت و وسیله خدمتگزاری اند، نه منبع بهره برداری (خطبه ۱۳۱)
🔟 پست ها میزان آزمایش شمایند، بکوشید تا سربلند بیرون آیید (خطبه ۳۳)
1⃣1⃣ مشورت پذیر باشید، اگر مشورت نکنید، تباه می شوید (نامه ۶۹)
2⃣1⃣ با زیردستان خود مانند پدری مهربان رفتار کنید (نامه ۵۲)
@ferdosesokhan
1⃣ به جای ازدیاد کارها به تداوم صحیح آنها بیندیشید (حکمت ۲۷۰)
2⃣ برای رسیدن به هدف ها و مقام های بلند، همّت بلند داشته باشید (خطبه ۲۱۱)
3⃣ از تجارب و اندرزها پند بگیرید و از آنها بهره برداری کنید تا دچار نقص نشوید (نامه ۳۱، خطبه ۱۷۵)
4⃣ از شدت سختی نهراسید، زیرا هراس، شکننده تر از خود کار است و به گشایش امور امیدوار باشید (حکمت ۱۶۶ و ۲۴۶)
5⃣ اگر به انجام مسئولیتی گردن نهادید، به آن وفا کنید (حکمت۳۲۷)
6⃣ هیچ وقت کارهای اهم را فدای امور مهم نکنید (حکمت ۲۷۱)
7⃣ پیش از پذیرش هر کاری، به دانش آن مجهز شوید (حکمت ۴۳۹)
8⃣ خویشتن را اصلاح کنید تا خداوند کارهای شما را اصلاح کند (نهج البلاغه)
9⃣ پست ها، امانت و وسیله خدمتگزاری اند، نه منبع بهره برداری (خطبه ۱۳۱)
🔟 پست ها میزان آزمایش شمایند، بکوشید تا سربلند بیرون آیید (خطبه ۳۳)
1⃣1⃣ مشورت پذیر باشید، اگر مشورت نکنید، تباه می شوید (نامه ۶۹)
2⃣1⃣ با زیردستان خود مانند پدری مهربان رفتار کنید (نامه ۵۲)
@ferdosesokhan
هنجارهای اجتماعی در شبکه های اجتماعی مجازی را جدی بگیریم!
-اگر در دنیای واقعی با کسی روابط رسمی دارید در تلگرام هم با او رسمی باشید.
اگر در دنیای واقعی او را "خانم" یا "آقای" خطاب می کنید نمی شود بدون هیچ زمینه یا اتفاق خاصی، در تلگرام او را عزیزم، جون، فدات و غیره خطاب کنید.
-گاهی اوقات نوشتن بهتر از بکار بردن نشانه ها(استیکرها) است. مثلا این پیام که" الان من خیلی خوشحالم" در مقایسه با " 😄" اثر گذار تر است. اینطور نیست؟
-گاهی اوقات در گروهها، دو نفر در مورد موضوعی صحبت می کنند که صرفا به خود آنها مربوط است. دلیلی ندارد که سایر اعضای گروه هم شاهد این گفتگو باشند.
-همینکه از خبر یا مطلبی خوشتان آمد فورا آنرا برای دیگران ارسال نکنید. قبل از ارسال از خودتان سوال کنید آیا این خبر حقیقت دارد؟ بدانید هر پیام مانند یک قطره باران است و با ارسال هر کاربر، در نهایت می تواند سیل شود.
-مبنای ما آن نباشد که روابط واقعی مان با افراد را به روابط مجازی و تلگرامی کاهش دهیم. این کار در بلند مدت روابط اجتماعی را نابود می کند. مبنای مان این باشد که روابط مجازی را به روابط واقعی تبدیل کنیم.
-باور کنید اعتیاد به شبکه های اجتماعی مسأله ای جدّی است. اگر تاکنون عضو خانواده تان به شما درباره اعتیادتان چیزی نگفته؛ یا خودش هم مثل شما معتاد شده (: یا با خودش می گوید صبر کنم شاید التهاب و تب کار با گوشی هوشمند از سرش بپرد.
-در ایران شبکه های اجتماعی موبایلی عمدتا برای به اشتراک گذاشتن پیام های عمومی و غیر شخصی نظیر جملات حکیمانه، اخطارها، پیشنهادها، جوک ها، طنزهای سیاسی و اموری درباره سبک زندگی بکار می روند. پس پیام شخصی مهمی برای شما نرسیده است. لزومی ندارد که هر دقیقه گوشی را بردارید و پیام ها را چک کنید.
- لطفا گوشی تان را با خودتان به تختخواب و حمام نبرید. بگذارید حمام و تختخواب تنها جاهایی باشند که هنوز به اشغال گوشی هایمان درنیامده اند.
-در ارتباطات، صدا در مقایسه با کلمه به واقعیت نزدیک تر است. برای احوالپرسی با دیگران، حتی الامکان صدایتان را ضبط کنید و برای دیگران بفرستید. این کار از ارسال پیام نوشتاری بهتر است. البته اگر به او زنگ بزنید خیلی بهتر است.
-درست است که مغز ما گنجایش بسیاری دارد. ولی گاهی اوقات بد نیست از خودمان سوال کنیم " این حجم از اطلاعات و اخبار دریافتی به چه کار من خواهد آمد؟" شما
در روز چند کیلومتر انگشت اشاره یا شصت شان را روی صفحه نمایش گوشی تان سُر می دهید؟ آیا واقعا شما در روز به چند کیلومتر اطلاعات نیاز دارید؟ گاهی از خودتان سوال کنید: مگر من فعال یا مفسر سیاسی هستم که اینقدر پیام های سیاسی می خوانم؟ مگر من شاعر؛ متخصص دکوراسیون؛ فوتبالیست، طراح مد و ...هستم که اینقدر در این خصوص می خوانم؟پس گاهی اوقات لازم است که انگشت تان را خیلی تند روی صفحه گوشی سر بدهید. خیلی تند و بدون اینکه مطالب را بخوانید.
-برایتان پیام مهم است یا فرستندۀ پیام؟ دوست من ؛ وقتی هنوز پیام را نخوانده اید صرفا با دیدن نام فرستندۀ آن علامت لایک👍 ارسال نکنید. وقتی هم پیام را می خوانید و با آن مخالف هستید مخالفت خود را ابراز کنید.
-زمانی کسی را به گروهی اد(اضافه) کنید که قبلا نظر مثبت او را دریافت کرده باشید. بدون رضایت کسی، او را به گروهی وارد نکنید.
-وقتی عضوی گروه را ترک می کند از دست او ناراحت نشوید. هر کس صاحب اختیار خودش است. دلیل خودش را داشته و رفته است.
-همه آدم ها به حضور فعال در شبکه های مجازی علاقه ندارند. بعضی ها فقط دوست دارند پیام ها را بخوانند. از دست آنها ناراحت نشوید.
-اگر دو یا سه نفر از اعضای گروه با شما دوست صمیمی هستند یا جزو فامیل هستند تصور نکنید که گذاشتن عکس های یادگاری مربوط به ده یا بیست سال پیش حتما آنها را ذوق زده می کند. ممکن است این کار باعث کدورت شود. حتما بعد از جلب رضایت آنها، عکس ها را در گروه به اشتراک بگذارید.
-شبکه های اجتماعی موبایلی خیلی جذاب اند. ولی باور کنید هنوز رسانه ای جای کتاب را نمی گیرد. هر کتاب یک مقدمه، یک متن اصلی و یک پایان دارد. حرف های حکیمانه ، جمله های عالمانه و موضوعات کوتاه و چند سطری شبکه های اجتماعی موبایلی فقط پایان یا نتیجه را به شما می گویند.
به همین دلیل این روزها ذهن ما پر شده از جمله های فیلسوفانه و عمیقی که ما درباره شان هیچ اطلاعات مقدماتی و جانبی نداریم. درباره همه چیز می توانیم تک¬جمله های
قشنگی بگوییم. البته اگر خوب حفظ کرده باشیم!
- دکتر فردین علیخواه
استاد جامعه شناسی
@farhangeketabkhani
@ferdosesokhan
-اگر در دنیای واقعی با کسی روابط رسمی دارید در تلگرام هم با او رسمی باشید.
اگر در دنیای واقعی او را "خانم" یا "آقای" خطاب می کنید نمی شود بدون هیچ زمینه یا اتفاق خاصی، در تلگرام او را عزیزم، جون، فدات و غیره خطاب کنید.
-گاهی اوقات نوشتن بهتر از بکار بردن نشانه ها(استیکرها) است. مثلا این پیام که" الان من خیلی خوشحالم" در مقایسه با " 😄" اثر گذار تر است. اینطور نیست؟
-گاهی اوقات در گروهها، دو نفر در مورد موضوعی صحبت می کنند که صرفا به خود آنها مربوط است. دلیلی ندارد که سایر اعضای گروه هم شاهد این گفتگو باشند.
-همینکه از خبر یا مطلبی خوشتان آمد فورا آنرا برای دیگران ارسال نکنید. قبل از ارسال از خودتان سوال کنید آیا این خبر حقیقت دارد؟ بدانید هر پیام مانند یک قطره باران است و با ارسال هر کاربر، در نهایت می تواند سیل شود.
-مبنای ما آن نباشد که روابط واقعی مان با افراد را به روابط مجازی و تلگرامی کاهش دهیم. این کار در بلند مدت روابط اجتماعی را نابود می کند. مبنای مان این باشد که روابط مجازی را به روابط واقعی تبدیل کنیم.
-باور کنید اعتیاد به شبکه های اجتماعی مسأله ای جدّی است. اگر تاکنون عضو خانواده تان به شما درباره اعتیادتان چیزی نگفته؛ یا خودش هم مثل شما معتاد شده (: یا با خودش می گوید صبر کنم شاید التهاب و تب کار با گوشی هوشمند از سرش بپرد.
-در ایران شبکه های اجتماعی موبایلی عمدتا برای به اشتراک گذاشتن پیام های عمومی و غیر شخصی نظیر جملات حکیمانه، اخطارها، پیشنهادها، جوک ها، طنزهای سیاسی و اموری درباره سبک زندگی بکار می روند. پس پیام شخصی مهمی برای شما نرسیده است. لزومی ندارد که هر دقیقه گوشی را بردارید و پیام ها را چک کنید.
- لطفا گوشی تان را با خودتان به تختخواب و حمام نبرید. بگذارید حمام و تختخواب تنها جاهایی باشند که هنوز به اشغال گوشی هایمان درنیامده اند.
-در ارتباطات، صدا در مقایسه با کلمه به واقعیت نزدیک تر است. برای احوالپرسی با دیگران، حتی الامکان صدایتان را ضبط کنید و برای دیگران بفرستید. این کار از ارسال پیام نوشتاری بهتر است. البته اگر به او زنگ بزنید خیلی بهتر است.
-درست است که مغز ما گنجایش بسیاری دارد. ولی گاهی اوقات بد نیست از خودمان سوال کنیم " این حجم از اطلاعات و اخبار دریافتی به چه کار من خواهد آمد؟" شما
در روز چند کیلومتر انگشت اشاره یا شصت شان را روی صفحه نمایش گوشی تان سُر می دهید؟ آیا واقعا شما در روز به چند کیلومتر اطلاعات نیاز دارید؟ گاهی از خودتان سوال کنید: مگر من فعال یا مفسر سیاسی هستم که اینقدر پیام های سیاسی می خوانم؟ مگر من شاعر؛ متخصص دکوراسیون؛ فوتبالیست، طراح مد و ...هستم که اینقدر در این خصوص می خوانم؟پس گاهی اوقات لازم است که انگشت تان را خیلی تند روی صفحه گوشی سر بدهید. خیلی تند و بدون اینکه مطالب را بخوانید.
-برایتان پیام مهم است یا فرستندۀ پیام؟ دوست من ؛ وقتی هنوز پیام را نخوانده اید صرفا با دیدن نام فرستندۀ آن علامت لایک👍 ارسال نکنید. وقتی هم پیام را می خوانید و با آن مخالف هستید مخالفت خود را ابراز کنید.
-زمانی کسی را به گروهی اد(اضافه) کنید که قبلا نظر مثبت او را دریافت کرده باشید. بدون رضایت کسی، او را به گروهی وارد نکنید.
-وقتی عضوی گروه را ترک می کند از دست او ناراحت نشوید. هر کس صاحب اختیار خودش است. دلیل خودش را داشته و رفته است.
-همه آدم ها به حضور فعال در شبکه های مجازی علاقه ندارند. بعضی ها فقط دوست دارند پیام ها را بخوانند. از دست آنها ناراحت نشوید.
-اگر دو یا سه نفر از اعضای گروه با شما دوست صمیمی هستند یا جزو فامیل هستند تصور نکنید که گذاشتن عکس های یادگاری مربوط به ده یا بیست سال پیش حتما آنها را ذوق زده می کند. ممکن است این کار باعث کدورت شود. حتما بعد از جلب رضایت آنها، عکس ها را در گروه به اشتراک بگذارید.
-شبکه های اجتماعی موبایلی خیلی جذاب اند. ولی باور کنید هنوز رسانه ای جای کتاب را نمی گیرد. هر کتاب یک مقدمه، یک متن اصلی و یک پایان دارد. حرف های حکیمانه ، جمله های عالمانه و موضوعات کوتاه و چند سطری شبکه های اجتماعی موبایلی فقط پایان یا نتیجه را به شما می گویند.
به همین دلیل این روزها ذهن ما پر شده از جمله های فیلسوفانه و عمیقی که ما درباره شان هیچ اطلاعات مقدماتی و جانبی نداریم. درباره همه چیز می توانیم تک¬جمله های
قشنگی بگوییم. البته اگر خوب حفظ کرده باشیم!
- دکتر فردین علیخواه
استاد جامعه شناسی
@farhangeketabkhani
@ferdosesokhan
بتمن کیست؟
* بتمن یک شخصیت خیالی ابرقهرمان و مخلوق شرکت دیسی کامیکس است. او توسط باب کین و بیل فینگر خلق شد و اولینبار در مجموعه کاراگاهی کمیک ۱۹۳۹ ظاهر شد.
* به بتمن القابی مانند «مبارز شنلپوش»،«شوالیه تاریکی»و«بزرگترین کارآگاه دنیا»میدهند.
* بروس وین، تاجر و فرد نیکوکار در پشت نقاب بتمن مخفی شده است. او در شهر خیالی گاتهام علیه جرم و جنایت فعالیت میکند.
* افرادی مثل رابین، خدمتکارش آلفرد، کمیسر پلیس جیمز گوردون و بتگرل وی را همراهی میکنند. او با خلافکاران مختلفی از جمله جوکر، پنگوئن، ریدلر، زن گربهای، آقای فریز، دوچهره، مترسک و... مبارزه میکند.
* برخلاف اغلب ابرقهرمانانِ معمول، بتمن دارای تواناییهای ابرانسانی نیست و از هوش و شمّ کارآگاهی، علم و فناوری، ثروت، شجاعت، هنرهای رزمی استفاده میکند.
* بتمن بعد از سوپرمن در رتبه دوم فهرست «۱۰۰ شخصیت کمیکبوکی برتر تاریخ» آیجیان و امپایر قرار گرفت.
* تاکنون بازیگرانی همچون لویس ویلسون، رابرت لووری، ادام وست، مایکل کیتون، کوین کانروی، وال کیلمر، جرج کلونی، کریستین بیل و بن افلک در نقش بتمن ظاهر شدهاند.
@Talarfiction
@ferdosesokhan
* بتمن یک شخصیت خیالی ابرقهرمان و مخلوق شرکت دیسی کامیکس است. او توسط باب کین و بیل فینگر خلق شد و اولینبار در مجموعه کاراگاهی کمیک ۱۹۳۹ ظاهر شد.
* به بتمن القابی مانند «مبارز شنلپوش»،«شوالیه تاریکی»و«بزرگترین کارآگاه دنیا»میدهند.
* بروس وین، تاجر و فرد نیکوکار در پشت نقاب بتمن مخفی شده است. او در شهر خیالی گاتهام علیه جرم و جنایت فعالیت میکند.
* افرادی مثل رابین، خدمتکارش آلفرد، کمیسر پلیس جیمز گوردون و بتگرل وی را همراهی میکنند. او با خلافکاران مختلفی از جمله جوکر، پنگوئن، ریدلر، زن گربهای، آقای فریز، دوچهره، مترسک و... مبارزه میکند.
* برخلاف اغلب ابرقهرمانانِ معمول، بتمن دارای تواناییهای ابرانسانی نیست و از هوش و شمّ کارآگاهی، علم و فناوری، ثروت، شجاعت، هنرهای رزمی استفاده میکند.
* بتمن بعد از سوپرمن در رتبه دوم فهرست «۱۰۰ شخصیت کمیکبوکی برتر تاریخ» آیجیان و امپایر قرار گرفت.
* تاکنون بازیگرانی همچون لویس ویلسون، رابرت لووری، ادام وست، مایکل کیتون، کوین کانروی، وال کیلمر، جرج کلونی، کریستین بیل و بن افلک در نقش بتمن ظاهر شدهاند.
@Talarfiction
@ferdosesokhan
موضوع : نكات مهم در طراحی سوالات امتحانی دوره دوم متوسطه
باسلام واحترام
پس از حمد و ثنای الهی و درود و صلوات برحضرت محمد و آل محمد (ص)
به پیوست بخشنامه شماره 130/425848-98/01/10 اداره كل متبوع با موضوع نكات مهم در طراحی سوالات امتحانی دوره دوم متوسطه جهت اطلاع و اقدام مقتضی ارسال می گردد.
@ferdosesokhan
باسلام واحترام
پس از حمد و ثنای الهی و درود و صلوات برحضرت محمد و آل محمد (ص)
به پیوست بخشنامه شماره 130/425848-98/01/10 اداره كل متبوع با موضوع نكات مهم در طراحی سوالات امتحانی دوره دوم متوسطه جهت اطلاع و اقدام مقتضی ارسال می گردد.
@ferdosesokhan
211522_3_j2S2avr6Jw.pdf
628.4 KB
بخش هایی از کتاب که نباید سوال طرح شود(دروس عمومی)
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
سلام
عرض ادب و روز به خیر
همکاران گرامی، در مورد توزیع نمره نوبت دوم دروس حوزه زبان و ادبیات فارسی، بر اساس پیگیری به عمل آمده، چنانچه در بارم بندی نیز آمده است، آزمون از کل کتاب است و طراح سوال به اختیار خود سوالات را از کل کتاب و بر اساس بارم طرح خواهد نمود.
به عبارتی سوالات بر اساس همان بارم موجود و از کل کتاب طراحی می شود و بخشنامه دیگری درباره توزیع نمره و نسبت آن از نوبت اول و دوم فعلا نداریم و اختیار با طراح سوال یا دبیر محترم است که مثلا سهم سوالات از نیمه دوم را چه میزان در نظر بگیرد.
با درود و سپاس
🔹 دبیرخانه راهبری زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
عرض ادب و روز به خیر
همکاران گرامی، در مورد توزیع نمره نوبت دوم دروس حوزه زبان و ادبیات فارسی، بر اساس پیگیری به عمل آمده، چنانچه در بارم بندی نیز آمده است، آزمون از کل کتاب است و طراح سوال به اختیار خود سوالات را از کل کتاب و بر اساس بارم طرح خواهد نمود.
به عبارتی سوالات بر اساس همان بارم موجود و از کل کتاب طراحی می شود و بخشنامه دیگری درباره توزیع نمره و نسبت آن از نوبت اول و دوم فعلا نداریم و اختیار با طراح سوال یا دبیر محترم است که مثلا سهم سوالات از نیمه دوم را چه میزان در نظر بگیرد.
با درود و سپاس
🔹 دبیرخانه راهبری زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
تحلیل محتوای کتاب فارسی اول دبستان سه کشور ایران،چین و آلمان
در پژوهشی به بررسی و تحلیل داستانهای کتاب فارسی کلاس اول در ایران و مقایسه آن با داستانهای کتاب زبان کلاس اول در دو کشور شرقی و غربی یعنی چین، بعنوان نماینده فرهنگ جمعگرا و آلمان، بعنوان نماینده فرهنگ فردگرا پرداخته شد. به این منظور کلیه داستانهای کتاب فارسی اول ابتدایی در ایران، شامل ۵١ داستان منتشر شده در سال ١٣٩١، همچنین ۴۴ داستان از داستانهای کتاب کلاس اول چین و ٢۶ داستان از مجموعه چهار کتاب کلاس اول آلمان به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. در این پژوهش، تحلیل روانشناختی با استفاده از یکی از معتبرترین آزمونهای فرافکن تحلیلی یعنی آزمون اندریافت موضوع که یکی از مناسبترین آزمونها برای تحلیل داستان است انجام گرفت تا مشخص شود چه موضوعاتی در قالب تم اصلی داستان، چه نیازها و چه فشارهای محیطی توسط این کتابهای درسی به کودکان القاء میشود و این موضوعات چه تفاوتی در دنیای شرق وغرب دارند.
نتایج این پژوهش نشان داد نیازهای «پیروی » در ایران، «پیشرفت » در آلمان و «مهرورزی » در چین، سه نیاز اول و اصلی در سه کشور هستند. نیاز به «پیروی » به دو نوع «تسلیم » و «احترام » تقسیم شده است.
پرتکرارترین نیاز در ایران، «پیروی » از هر دو نوع ولی در بیشتر موارد از نوع «تسلیم » و در چین و آلمان فقط از نوع دوم یعنی «سپاسگزاری » است.
نیاز «مهرورزی » پرتکرارترین نیاز در چین است که به شدت با ساختار جمعگرای شرقی مطابقت دارد. در مرتبههای بعدی نیاز «فهمیدن » و همچنین نیاز به «ارائه و بیان » در چین قراردارند. به طور خلاصه میتوان گفت کودک چینی به دنبال آن است که مهر بورزد، بفهمد و بفهماند. بعد از این سه نیاز که اساسا در ارتباط با دیگران (نیازهای جمعی) معنا پیدا میکنند، نیازهای شخصیتر مثل «پیشرفت » و «بازی » در چین، ظهور میکنند.
این ترتیب بروز نیازها در آلمان درست برعکس چین است. در آلمان نیاز به «پیشرفت »، «بازی »، «شناخت » که نیازهای فردی و معطوف به خود هستند، در درجه اول قرار دارند و بعد از آنها نیاز «پیوندجویی » ظهور میکند. بنابراین کودک ایرانی میآموزد که طلبکننده و گیرنده (تلویحا مصرف کننده و تنبل) باشد؛ کودک چینی میآموزد دهنده و بخشنده (تلویحا تولیدکننده و کارگر) باشد و کودک آلمانی چیزی طلب نمیکند (تلویحا استقلال طلب) ولی تا حدی دهنده است.
به این ترتیب میتوان نتیجه گرفت کودک ایرانی در کتاب درسی خود یاد میگیرد که مطیع و سر به زیر باشد. نگاه کودک ایرانی یا به سمت پایین است و یا از پایین به بالا نگاه میکند.
نگاه کودک چینی به اطراف است و یک نگاه دایرهوار دارد، ولی کودک آلمانی یک حرکت و نگاه رو به جلو و هدفمند دارد. او به یک نقطه و هدف چشم دوخته و تنها برای رسیدن به آن در یک خط سیر مشخص تلاش میکند و در نهایت هم موفق است.
- پژوهشگر : علیرضا عابدین ؛ روانشناس
@ferdosesokhan
در پژوهشی به بررسی و تحلیل داستانهای کتاب فارسی کلاس اول در ایران و مقایسه آن با داستانهای کتاب زبان کلاس اول در دو کشور شرقی و غربی یعنی چین، بعنوان نماینده فرهنگ جمعگرا و آلمان، بعنوان نماینده فرهنگ فردگرا پرداخته شد. به این منظور کلیه داستانهای کتاب فارسی اول ابتدایی در ایران، شامل ۵١ داستان منتشر شده در سال ١٣٩١، همچنین ۴۴ داستان از داستانهای کتاب کلاس اول چین و ٢۶ داستان از مجموعه چهار کتاب کلاس اول آلمان به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. در این پژوهش، تحلیل روانشناختی با استفاده از یکی از معتبرترین آزمونهای فرافکن تحلیلی یعنی آزمون اندریافت موضوع که یکی از مناسبترین آزمونها برای تحلیل داستان است انجام گرفت تا مشخص شود چه موضوعاتی در قالب تم اصلی داستان، چه نیازها و چه فشارهای محیطی توسط این کتابهای درسی به کودکان القاء میشود و این موضوعات چه تفاوتی در دنیای شرق وغرب دارند.
نتایج این پژوهش نشان داد نیازهای «پیروی » در ایران، «پیشرفت » در آلمان و «مهرورزی » در چین، سه نیاز اول و اصلی در سه کشور هستند. نیاز به «پیروی » به دو نوع «تسلیم » و «احترام » تقسیم شده است.
پرتکرارترین نیاز در ایران، «پیروی » از هر دو نوع ولی در بیشتر موارد از نوع «تسلیم » و در چین و آلمان فقط از نوع دوم یعنی «سپاسگزاری » است.
نیاز «مهرورزی » پرتکرارترین نیاز در چین است که به شدت با ساختار جمعگرای شرقی مطابقت دارد. در مرتبههای بعدی نیاز «فهمیدن » و همچنین نیاز به «ارائه و بیان » در چین قراردارند. به طور خلاصه میتوان گفت کودک چینی به دنبال آن است که مهر بورزد، بفهمد و بفهماند. بعد از این سه نیاز که اساسا در ارتباط با دیگران (نیازهای جمعی) معنا پیدا میکنند، نیازهای شخصیتر مثل «پیشرفت » و «بازی » در چین، ظهور میکنند.
این ترتیب بروز نیازها در آلمان درست برعکس چین است. در آلمان نیاز به «پیشرفت »، «بازی »، «شناخت » که نیازهای فردی و معطوف به خود هستند، در درجه اول قرار دارند و بعد از آنها نیاز «پیوندجویی » ظهور میکند. بنابراین کودک ایرانی میآموزد که طلبکننده و گیرنده (تلویحا مصرف کننده و تنبل) باشد؛ کودک چینی میآموزد دهنده و بخشنده (تلویحا تولیدکننده و کارگر) باشد و کودک آلمانی چیزی طلب نمیکند (تلویحا استقلال طلب) ولی تا حدی دهنده است.
به این ترتیب میتوان نتیجه گرفت کودک ایرانی در کتاب درسی خود یاد میگیرد که مطیع و سر به زیر باشد. نگاه کودک ایرانی یا به سمت پایین است و یا از پایین به بالا نگاه میکند.
نگاه کودک چینی به اطراف است و یک نگاه دایرهوار دارد، ولی کودک آلمانی یک حرکت و نگاه رو به جلو و هدفمند دارد. او به یک نقطه و هدف چشم دوخته و تنها برای رسیدن به آن در یک خط سیر مشخص تلاش میکند و در نهایت هم موفق است.
- پژوهشگر : علیرضا عابدین ؛ روانشناس
@ferdosesokhan
📌 تاریخ ادبیات فارسی یازدهم(کنکوری)
🔸فرهاد و شیرین👈وحشی بافقی
🔹بوستان👈سعدی
🔸بهارستان👈جامی
🔹تاریخ بیهقی👈بیهقی
🔸تحفه الاحرار👈جامی
🔹زندگی نامه مولانا👈بدیع الزمان فروزانفر
🔸روزها👈اسلامی ندوشن
🔹نمونه های نثر فصیح فارسی معاصر👈جلال متینی
🔸لیلی و مجنون👈نظامی
🔹مرصاد العباد من المبدا الی المعاد👈نجم الدین رازی
🔸غزلیات شمس👈مولوی
🔹امواج سند👈حمیدی شیرازی
🔸عباس میرزا آغازگری تنها👈مجید واعظی
🔹زندان موصل👈اصغر رباط جزی
🔸روضه خلد👈مجد خوافی
🔹حمله حیدری👈باذل مشهدی
🔸کلیله و دمنه👈نصرالله منشی
🔹جوامع الحکایات و لوامع الروایات👈محمد عوفی
🔸شلوار های وصله دار👈رسول پرویزی
🔹سه دیدار👈نادر ابراهیمی
🔸ماه نو و مرغان آواره👈تاگور
🔹ترجمه ماه نو و مرغان آواره👈علی پاشایی
🔸پیامبر و دیوانه👈جبران خلیل جبران
🔹ترجمه پیامبر و دیوانه👈نجف دریابندری
🔸دیوان شرقی غربی👈گوته
🔹ترجمه دیوان شرقی غربی👈کوروش صفوی
🔹پرنده ای به نام آذر باد👈ریچارد باخ
🔸ترجمه پرنده ای به نام آذرباد👈سودابه پرتوی
📚فارسی یازدهم
@ferdosesokhan
🔸فرهاد و شیرین👈وحشی بافقی
🔹بوستان👈سعدی
🔸بهارستان👈جامی
🔹تاریخ بیهقی👈بیهقی
🔸تحفه الاحرار👈جامی
🔹زندگی نامه مولانا👈بدیع الزمان فروزانفر
🔸روزها👈اسلامی ندوشن
🔹نمونه های نثر فصیح فارسی معاصر👈جلال متینی
🔸لیلی و مجنون👈نظامی
🔹مرصاد العباد من المبدا الی المعاد👈نجم الدین رازی
🔸غزلیات شمس👈مولوی
🔹امواج سند👈حمیدی شیرازی
🔸عباس میرزا آغازگری تنها👈مجید واعظی
🔹زندان موصل👈اصغر رباط جزی
🔸روضه خلد👈مجد خوافی
🔹حمله حیدری👈باذل مشهدی
🔸کلیله و دمنه👈نصرالله منشی
🔹جوامع الحکایات و لوامع الروایات👈محمد عوفی
🔸شلوار های وصله دار👈رسول پرویزی
🔹سه دیدار👈نادر ابراهیمی
🔸ماه نو و مرغان آواره👈تاگور
🔹ترجمه ماه نو و مرغان آواره👈علی پاشایی
🔸پیامبر و دیوانه👈جبران خلیل جبران
🔹ترجمه پیامبر و دیوانه👈نجف دریابندری
🔸دیوان شرقی غربی👈گوته
🔹ترجمه دیوان شرقی غربی👈کوروش صفوی
🔹پرنده ای به نام آذر باد👈ریچارد باخ
🔸ترجمه پرنده ای به نام آذرباد👈سودابه پرتوی
📚فارسی یازدهم
@ferdosesokhan
شش روش مطالعه
1-خواندن بدون نوشتن
روش نادرست مطالعه است . مطالعه فرآيندي فعال و پويا است وبراي نيل به اين هدف بايد از تمام حواس خود براي درك صحيح مطالب استفاده كرد. بايد با چشمان خود مطالب را خواند، بايد در زمان مورد نياز مطالب را بلند بلند ادا كرد و نكات مهم را يادداشت كرد تا هم با مطالب مورد مطالعه درگير شده و حضوري فعال و همه جانبه در يادگيري داشت و هم در هنگام مورد نياز، خصوصا" قبل از امتحان ، بتوان از روي نوشته ها مرور كرد و خيلي سريع مطالب مهم را مجددا" به خاطر سپرد.
2- خط كشيدن زير نكات مهم
اين روش شايد نسبت به روش قبلي بهتر
است ولي روش كاملي براي مطالعه نيست چرا كه در اين روش بعضي از افراد به جاي آنكه تمركز و توجه بهروي يادگيري و درك مطالب داشته باشند ذهنشان معطوف به خط كشيدن زير نكات مهم مي گردد. حداقل روش صحيح خط كشيدن زير نكات مهم به اين صورت است كه ابتدا مطالب را بخوانند و مفهوم را كاملا" درك كنند و سپس زير نكات مهم خط بكشند نه آنكه در كتاب به دنبال نكات مهم بگردند تا زير آن را خط بكشند.
3- حاشيه نويسي
اين روش نسبت به دو روش قبلي بهتر است ولي بازهم روشي كامل براي درك عميق مطالب و خواندن كتب درسي نيست ولي ميتواند براي يادگيري مطالبي كه از اهميتي چندان برخوردار نيستند مورد استفاده قرار گيرد.
4- خلاصهنويسي
در اين روش شما مطالب را ميخوانيد و آنچه را كه درك كردهايد بهصورت خلاصه بهروي دفتري يادداشت ميكنيد كه اين روش براي مطالعه مناسب است و از روشهاي قبلي بهتر ميباشد چرا كه در اين روش ابتدا مطالب را درك كرده سپس آنها را يادداشت ميكنيد اما بازهم بهترين روش براي خواندن نيست.
5- كليد برداري
كليد برداري روشي بسيار مناسب براي خواندن و نوشتن نكات مهم است. در اين روش شما بعد از درك مطالب، بهصورت كليدي نكات مهم را يادداشت ميكنيد و در واقع كلمه كليدي كوتاهترين، راحتترين ،بهترين و پرمعنيترين كلمهاي است كه با ديدن آن، مفهوم جمله تداعي شده و به خاطر آورده ميشود .
6- خلاقيت و طرح شبكهاي مغز
اين روش بهترين شيوه براي يادگيري خصوصا" فراگيري مطالب درسي است. در اين روش شما مطالب را ميخوانيد بعد از درك حقيقي آنها نكات مهم را به زبان خودتان و بهصورت كليدي يادداشت مي كنيد و سپس كلمات كليدي را بهروي طرح شبكهاي مغز مي نويسد (در واقع نوشتههاي خود را به بهترين شكل ممكن سازماندهي ميكنيد و نكات اصلي و فرعي را مشخص مي كنيد) تا در دفعات بعد به جاي دوباره خواني كتاب، فقط به طرح شبكهاي مراجعه كرده و با ديدن كلمات كليدي نوشته شده بهروي طرح شبكه اي مغز ، آنها را خيلي سريع مرور كنيد . اين روش درصد موفقيت تحصيلي شما را تا حدود بسيار زيادي افزايش ميدهد و درس خواندن را بسيار آسان مي كند و بازده مطالعه را افزايش ميدهد.
@ferdosesokhan
1-خواندن بدون نوشتن
روش نادرست مطالعه است . مطالعه فرآيندي فعال و پويا است وبراي نيل به اين هدف بايد از تمام حواس خود براي درك صحيح مطالب استفاده كرد. بايد با چشمان خود مطالب را خواند، بايد در زمان مورد نياز مطالب را بلند بلند ادا كرد و نكات مهم را يادداشت كرد تا هم با مطالب مورد مطالعه درگير شده و حضوري فعال و همه جانبه در يادگيري داشت و هم در هنگام مورد نياز، خصوصا" قبل از امتحان ، بتوان از روي نوشته ها مرور كرد و خيلي سريع مطالب مهم را مجددا" به خاطر سپرد.
2- خط كشيدن زير نكات مهم
اين روش شايد نسبت به روش قبلي بهتر
است ولي روش كاملي براي مطالعه نيست چرا كه در اين روش بعضي از افراد به جاي آنكه تمركز و توجه بهروي يادگيري و درك مطالب داشته باشند ذهنشان معطوف به خط كشيدن زير نكات مهم مي گردد. حداقل روش صحيح خط كشيدن زير نكات مهم به اين صورت است كه ابتدا مطالب را بخوانند و مفهوم را كاملا" درك كنند و سپس زير نكات مهم خط بكشند نه آنكه در كتاب به دنبال نكات مهم بگردند تا زير آن را خط بكشند.
3- حاشيه نويسي
اين روش نسبت به دو روش قبلي بهتر است ولي بازهم روشي كامل براي درك عميق مطالب و خواندن كتب درسي نيست ولي ميتواند براي يادگيري مطالبي كه از اهميتي چندان برخوردار نيستند مورد استفاده قرار گيرد.
4- خلاصهنويسي
در اين روش شما مطالب را ميخوانيد و آنچه را كه درك كردهايد بهصورت خلاصه بهروي دفتري يادداشت ميكنيد كه اين روش براي مطالعه مناسب است و از روشهاي قبلي بهتر ميباشد چرا كه در اين روش ابتدا مطالب را درك كرده سپس آنها را يادداشت ميكنيد اما بازهم بهترين روش براي خواندن نيست.
5- كليد برداري
كليد برداري روشي بسيار مناسب براي خواندن و نوشتن نكات مهم است. در اين روش شما بعد از درك مطالب، بهصورت كليدي نكات مهم را يادداشت ميكنيد و در واقع كلمه كليدي كوتاهترين، راحتترين ،بهترين و پرمعنيترين كلمهاي است كه با ديدن آن، مفهوم جمله تداعي شده و به خاطر آورده ميشود .
6- خلاقيت و طرح شبكهاي مغز
اين روش بهترين شيوه براي يادگيري خصوصا" فراگيري مطالب درسي است. در اين روش شما مطالب را ميخوانيد بعد از درك حقيقي آنها نكات مهم را به زبان خودتان و بهصورت كليدي يادداشت مي كنيد و سپس كلمات كليدي را بهروي طرح شبكهاي مغز مي نويسد (در واقع نوشتههاي خود را به بهترين شكل ممكن سازماندهي ميكنيد و نكات اصلي و فرعي را مشخص مي كنيد) تا در دفعات بعد به جاي دوباره خواني كتاب، فقط به طرح شبكهاي مراجعه كرده و با ديدن كلمات كليدي نوشته شده بهروي طرح شبكه اي مغز ، آنها را خيلي سريع مرور كنيد . اين روش درصد موفقيت تحصيلي شما را تا حدود بسيار زيادي افزايش ميدهد و درس خواندن را بسيار آسان مي كند و بازده مطالعه را افزايش ميدهد.
@ferdosesokhan
💢پاسخ خانم دکتر شهناز عبادتی جهت بارم بندی درس فارسی در سه پایه و بارم شعر حفظی
👇👇👇👇
دکترشهناز عبادتی:
درود
در خصوص درس فارسی قطعا بارم ۵-۱۵ مدتظر نیست و ضرورت دارد بارم اختصاص یافته به نیمه اول کتاب و نیمه دوم نزدیک به هم و یا برابر باشد.
به همین دلیل توضیح مربوط به ۵-۱۵ از بخشنامه قبلی حذف شد و در بخشنامه فعلی ذکر نشده است.
در خصوص شعر حفظی نیز بارم اختصاص یافته به نیمسال اول و دوم برابر یا خیلی نزدیک به هم خواهد بود.
@ferdosesokhan
🌿🌿🌿🌿🌿
👇👇👇👇
دکترشهناز عبادتی:
درود
در خصوص درس فارسی قطعا بارم ۵-۱۵ مدتظر نیست و ضرورت دارد بارم اختصاص یافته به نیمه اول کتاب و نیمه دوم نزدیک به هم و یا برابر باشد.
به همین دلیل توضیح مربوط به ۵-۱۵ از بخشنامه قبلی حذف شد و در بخشنامه فعلی ذکر نشده است.
در خصوص شعر حفظی نیز بارم اختصاص یافته به نیمسال اول و دوم برابر یا خیلی نزدیک به هم خواهد بود.
@ferdosesokhan
🌿🌿🌿🌿🌿
فهرست جشن های ایرانی
فروردین:
1- جشن نوروز ، جشن سال نو
4- جشن نخستین چهارشنبه سال
6- روز امید و روز شادباش
10- جشن آبانگاه
13- جشن سیزده بدر
17- سروش روز،جشن سروشگان
19- فروردین روز،جشن فروردنگان
اردیبهشت:
2- جشن گیاه آوری
3- اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان
10- جشن چهلمین روز نوروز
15- جشن میانه بهار،جشن باربد،روز پیام آوری زرتشت
خرداد:
1- ارغاسوان ، جشن گرما
6- خرداد روز،جشن خردادگا
تیر:
1- جشن آب پاشون، جشن آغاز تابستان
6- جشن نیلوفر
13- تیر روز، جشن تیرگان
15- جشن خام خواری
مرداد:
7- مرداد روز، جشن مردادگان
10- جشن چله تابستان
15- جشن میانه تابستان
18- جشن می خواره
شهریور:
1- جشن خنکی هوا
3- جشن کشمین
4- شهریور روز، جشن شهریورگان – عروج مانی
8- جشن خزان
15- بازار جشن
31- جشن پایان تابستان
مهر:
1- جشن میتراکانا – سال نو هخامنشی
13- تیر روز، جشن تیرروزی
16- مهر روز، جشن مهرگان
21- جشن رام روزی،جشن پیروزی کاوه و فریدو
آبان:
10- آبان روز،جشن آبانگان
15- جشن میانه پاییز
آذر:
1- آذر جشن
9- آذر روز، جشن آذرگان
30- جشن شب یلدا
دی:
1- روز میلاد خورشید، جشن خرم روز،نخستین جشن دیگان
5- بازار جشن
8- دی به آذر روز، دومین جشن دیگان
14- سیر سور، جشن گیاه خواری
15- جشن پیکرتراشی، دی به مهر روز، سومین جشن دیگان
16- جشن درامزینان، جشن درفش ها
23- دی به دین روز، چهارمین جشن دیگان
بهمن:
1- زاد روز فردوسی
2- بهمن روز، جشن بهمنگان
4- شهریور روز، آغاز پادشاهی داراب (کوروش)
5- جشن نوسره
10- آبان روز، جشن سده، آتش افروزی بر بام ها
15- جشن میانه زمستان
22- جشن بادروزی
اسفند:
1- جشن اسفندی
5- اسفند روز، جشن اسفندگان،گرامیداشت زمین و بانوان- جشن برزگران
10- جشن وخشنکام
19- جشن نوروز رودها
20- جشن گلدان
24- چهارشنبه سوری
25- فروردگان- پایان سرایش شاهنامه فردوسی
29- جشن پایان زمستان- زادروز زرتشت –جشن اوشیدر ( نجات بخش ایرانی )
@ferdosesokhan
فروردین:
1- جشن نوروز ، جشن سال نو
4- جشن نخستین چهارشنبه سال
6- روز امید و روز شادباش
10- جشن آبانگاه
13- جشن سیزده بدر
17- سروش روز،جشن سروشگان
19- فروردین روز،جشن فروردنگان
اردیبهشت:
2- جشن گیاه آوری
3- اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان
10- جشن چهلمین روز نوروز
15- جشن میانه بهار،جشن باربد،روز پیام آوری زرتشت
خرداد:
1- ارغاسوان ، جشن گرما
6- خرداد روز،جشن خردادگا
تیر:
1- جشن آب پاشون، جشن آغاز تابستان
6- جشن نیلوفر
13- تیر روز، جشن تیرگان
15- جشن خام خواری
مرداد:
7- مرداد روز، جشن مردادگان
10- جشن چله تابستان
15- جشن میانه تابستان
18- جشن می خواره
شهریور:
1- جشن خنکی هوا
3- جشن کشمین
4- شهریور روز، جشن شهریورگان – عروج مانی
8- جشن خزان
15- بازار جشن
31- جشن پایان تابستان
مهر:
1- جشن میتراکانا – سال نو هخامنشی
13- تیر روز، جشن تیرروزی
16- مهر روز، جشن مهرگان
21- جشن رام روزی،جشن پیروزی کاوه و فریدو
آبان:
10- آبان روز،جشن آبانگان
15- جشن میانه پاییز
آذر:
1- آذر جشن
9- آذر روز، جشن آذرگان
30- جشن شب یلدا
دی:
1- روز میلاد خورشید، جشن خرم روز،نخستین جشن دیگان
5- بازار جشن
8- دی به آذر روز، دومین جشن دیگان
14- سیر سور، جشن گیاه خواری
15- جشن پیکرتراشی، دی به مهر روز، سومین جشن دیگان
16- جشن درامزینان، جشن درفش ها
23- دی به دین روز، چهارمین جشن دیگان
بهمن:
1- زاد روز فردوسی
2- بهمن روز، جشن بهمنگان
4- شهریور روز، آغاز پادشاهی داراب (کوروش)
5- جشن نوسره
10- آبان روز، جشن سده، آتش افروزی بر بام ها
15- جشن میانه زمستان
22- جشن بادروزی
اسفند:
1- جشن اسفندی
5- اسفند روز، جشن اسفندگان،گرامیداشت زمین و بانوان- جشن برزگران
10- جشن وخشنکام
19- جشن نوروز رودها
20- جشن گلدان
24- چهارشنبه سوری
25- فروردگان- پایان سرایش شاهنامه فردوسی
29- جشن پایان زمستان- زادروز زرتشت –جشن اوشیدر ( نجات بخش ایرانی )
@ferdosesokhan