مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیانگذاران شعر نو در ادبیات عرب بهشمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیانگذاران شعر نو در ادبیات عرب بهشمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
تفاوت «املا» و «رسمالخط»
در سالهای اخیر، دربارۀ املا و رسمالخط بسیار نوشتهاند، ولی آنچه در این میان مغفول مانده تعریف و بیانِ تفاوتِ این دو بوده است. اگر میانشان تفاوتی قائل شویم، توضیح تفاوتِ صورت یا صورتهای نوشتاریِ کلمات آسان میشود.
به نظر نگارنده، "املا" را میتوان نحوۀ نوشتنِ کلمه دانست هنگامی که آن کلمه "فقط یک صورتِ نوشتاریِ درست" داشته باشد، مثل «سؤال، مسائل، انضباط، حتماً، ارائه». برای یافتنِ املای صحیحِ کلمات، باید به فرهنگهای معتبر رجوع کرد. بنابراین، آنجا که سخن از املاست، کسی اجازه ندارد بگوید که من دوست دارم بنویسم «حتمن» یا «مسایل» یا «ارایه».
ولی "رسمالخط" نحوۀ نوشتن کلمه است هنگامی که آن کلمه "بیش از یک صورتِ نوشتاریِ درست" داشته باشد؛ مثل «آزادیبخش/ آزادیبخش، مسئله/ مسأله، نامۀ من/ نامهی من، اتو/ اطو، خانهای/ خانهئی/ خانهیی». برای یافتنِ رسمالخطِ مُختارِ کلمات و تکواژها باید به دستورِخطها و شیوهنامههای ناشران و مؤسسات معتبر فرهنگی و انتشاراتی، ازجمله فرهنگستان زبان و ادب، رجوع کرد. وقتی کلمهای بیش از یک صورتِ نوشتاریِ درست داشته باشد، نویسنده و مترجم و ویراستار میتوانند یکی از آن صورتهای درست را، البته به شرط رعایت یکدستی و تطابق با رسمالخط ناشر، برگزینند. مثلاً ما نمیتوانیم بگوییم «خانهئی» و «خانهیی» "غلط" است، بلکه میتوانیم بگوییم که «خانهای» از آن دو رایجتر و پذیرفتهتر است.
هومن عباسپور، «نگاه ویراستار»، مجلۀ «جهان کتاب»، ش 327-328، ص 42.
@ferdosesokhan
در سالهای اخیر، دربارۀ املا و رسمالخط بسیار نوشتهاند، ولی آنچه در این میان مغفول مانده تعریف و بیانِ تفاوتِ این دو بوده است. اگر میانشان تفاوتی قائل شویم، توضیح تفاوتِ صورت یا صورتهای نوشتاریِ کلمات آسان میشود.
به نظر نگارنده، "املا" را میتوان نحوۀ نوشتنِ کلمه دانست هنگامی که آن کلمه "فقط یک صورتِ نوشتاریِ درست" داشته باشد، مثل «سؤال، مسائل، انضباط، حتماً، ارائه». برای یافتنِ املای صحیحِ کلمات، باید به فرهنگهای معتبر رجوع کرد. بنابراین، آنجا که سخن از املاست، کسی اجازه ندارد بگوید که من دوست دارم بنویسم «حتمن» یا «مسایل» یا «ارایه».
ولی "رسمالخط" نحوۀ نوشتن کلمه است هنگامی که آن کلمه "بیش از یک صورتِ نوشتاریِ درست" داشته باشد؛ مثل «آزادیبخش/ آزادیبخش، مسئله/ مسأله، نامۀ من/ نامهی من، اتو/ اطو، خانهای/ خانهئی/ خانهیی». برای یافتنِ رسمالخطِ مُختارِ کلمات و تکواژها باید به دستورِخطها و شیوهنامههای ناشران و مؤسسات معتبر فرهنگی و انتشاراتی، ازجمله فرهنگستان زبان و ادب، رجوع کرد. وقتی کلمهای بیش از یک صورتِ نوشتاریِ درست داشته باشد، نویسنده و مترجم و ویراستار میتوانند یکی از آن صورتهای درست را، البته به شرط رعایت یکدستی و تطابق با رسمالخط ناشر، برگزینند. مثلاً ما نمیتوانیم بگوییم «خانهئی» و «خانهیی» "غلط" است، بلکه میتوانیم بگوییم که «خانهای» از آن دو رایجتر و پذیرفتهتر است.
هومن عباسپور، «نگاه ویراستار»، مجلۀ «جهان کتاب»، ش 327-328، ص 42.
@ferdosesokhan
نام پوشی در شاهنامه
یکی از اعتقادات جادویی اقوام کهن که در اساطیر و حماسه های کهن تجلی یافته این بود که نام عین ذات است و اگر کسی اسم کسی را بداند به این معنی است که او را به درستی میشناسد و بنابراین بر او احاطه و تسلط می یابد. بحث نام در تفکر باستانی بسیار مهم و مفصل است و جالب است که در جنگ های صلیبی هم پهلوانان و شوالیه ها نام حقیقی خود را کتمان میکردند.
بدین روی در حماسه، معمولا پهلوان اسم خود را به دشمن نمی گوید؛ چنان چه برخی از شخصیت های داستانی شاهنامه نام خویش را کتمان می سازند؛ اما باید گفت، عدم افشای نام در شاهنامه افزون بر جنبه اساطیری آن که بیان شد نوعی جنبه تکبر و تحقیر و دست انداختن طرف مقابل را نیز می تواند به دنبال داشته باشد که خود یکی از شگردهای جنگ روانی است که پیش تر به آن اشاره نمودیم و یک پژوهش نیز در این رابطه معرفی کردیم.
اما واضح ترین نمونه نام پوشی در ماجرای رستم و سهراب اتفاق می افتد؛ چنانکه رستم نام خود را به سهراب نمی گوید و بدین ترتیب در شمار یکی از پسرکشان شاهنامه قرار می گیرد؛ یا فرود که نام خود را جز بر بهرام بر دیگری فاش نساخته و بروز فاجعه ای را رقم می زند.
در نبرد اشکبوس کشانی با رستم، اشکبوس هنگامی که مشاهده می کند که مردی پیاده به جنگ او آمده است او را خام و بی تجربه انگاشته و از فرصت استفاده می کند و با حالت تمسخر نامش را می پرسد و رستم چنین پاسخ می دهد:
بدو گفت خندان که نام تو چیست؟
به بی تن سرت بر که خواهد گریست
تهمتن چنین داد پاسخ که نام
چه پرسی؟ که هرگز نبینی تو کام
مرا مام من نام، "مرگ تو" کرد
زمانه مرا پتک ترگ تو کرد!
(نسخه دکتر خالقی مطلق، دفتر سوم، ص 183)
اما در خوان سوم که رستم هنوز به مرحله پختگی نرسیده است به راحتی اسم خود و اجدادش را به اژدها می گوید، ولی در خوان پنجم می بینیم که چون پخته تر شده، بنابراین نام خود را برای اولاد فاش نمی سازد:
بدو گفت اولاد: نام تو چیست؟
چه مردی و شاه و پناه تو کیست؟...
چنین گفت رستم که نام من ابر
اگر ابر کوشد به جنگ هزبر
همه نیزه و تیغ بار آورد
سران را سر اندر کنار آورد
به گوش تو گر نام من بگذرد
دم جان و خون دلت بفسرد
نیامد به گوشت به هیچ انجمن
کمند و کمان گو پیلتن؟
(دفتر دوم، پادشاهی کیکاوس، ص 34)
منابع:
1. انواع ادبی، سیروس شمیسا، چاپ دهم، انتشارات فردوس، 1383.
2. شاه نامه ها، سیروس شمیسا، انتشارات هرمس، 1396.
@ferdosesokhan
یکی از اعتقادات جادویی اقوام کهن که در اساطیر و حماسه های کهن تجلی یافته این بود که نام عین ذات است و اگر کسی اسم کسی را بداند به این معنی است که او را به درستی میشناسد و بنابراین بر او احاطه و تسلط می یابد. بحث نام در تفکر باستانی بسیار مهم و مفصل است و جالب است که در جنگ های صلیبی هم پهلوانان و شوالیه ها نام حقیقی خود را کتمان میکردند.
بدین روی در حماسه، معمولا پهلوان اسم خود را به دشمن نمی گوید؛ چنان چه برخی از شخصیت های داستانی شاهنامه نام خویش را کتمان می سازند؛ اما باید گفت، عدم افشای نام در شاهنامه افزون بر جنبه اساطیری آن که بیان شد نوعی جنبه تکبر و تحقیر و دست انداختن طرف مقابل را نیز می تواند به دنبال داشته باشد که خود یکی از شگردهای جنگ روانی است که پیش تر به آن اشاره نمودیم و یک پژوهش نیز در این رابطه معرفی کردیم.
اما واضح ترین نمونه نام پوشی در ماجرای رستم و سهراب اتفاق می افتد؛ چنانکه رستم نام خود را به سهراب نمی گوید و بدین ترتیب در شمار یکی از پسرکشان شاهنامه قرار می گیرد؛ یا فرود که نام خود را جز بر بهرام بر دیگری فاش نساخته و بروز فاجعه ای را رقم می زند.
در نبرد اشکبوس کشانی با رستم، اشکبوس هنگامی که مشاهده می کند که مردی پیاده به جنگ او آمده است او را خام و بی تجربه انگاشته و از فرصت استفاده می کند و با حالت تمسخر نامش را می پرسد و رستم چنین پاسخ می دهد:
بدو گفت خندان که نام تو چیست؟
به بی تن سرت بر که خواهد گریست
تهمتن چنین داد پاسخ که نام
چه پرسی؟ که هرگز نبینی تو کام
مرا مام من نام، "مرگ تو" کرد
زمانه مرا پتک ترگ تو کرد!
(نسخه دکتر خالقی مطلق، دفتر سوم، ص 183)
اما در خوان سوم که رستم هنوز به مرحله پختگی نرسیده است به راحتی اسم خود و اجدادش را به اژدها می گوید، ولی در خوان پنجم می بینیم که چون پخته تر شده، بنابراین نام خود را برای اولاد فاش نمی سازد:
بدو گفت اولاد: نام تو چیست؟
چه مردی و شاه و پناه تو کیست؟...
چنین گفت رستم که نام من ابر
اگر ابر کوشد به جنگ هزبر
همه نیزه و تیغ بار آورد
سران را سر اندر کنار آورد
به گوش تو گر نام من بگذرد
دم جان و خون دلت بفسرد
نیامد به گوشت به هیچ انجمن
کمند و کمان گو پیلتن؟
(دفتر دوم، پادشاهی کیکاوس، ص 34)
منابع:
1. انواع ادبی، سیروس شمیسا، چاپ دهم، انتشارات فردوس، 1383.
2. شاه نامه ها، سیروس شمیسا، انتشارات هرمس، 1396.
@ferdosesokhan
منابع اساطیر ایران
برای دستیابی به اسطوره های ایران، نخست باید منابع مورد استفاده را معرفی کرد.
این منابع را می توان به صورت ذیل دسته بندی کرد:
🔸 الف) منابع هندی: به دلیل فرهنگ مشترکی ایران و هند، آثار هندی باستان در بسیاری از موارد منبع مناسبی برای شناخت اساطیر ایران به شمار می آیند.
این منابع عبارت اند از:
1. وداها، قدیم ترین اثر هندی به زبان سنسکریت، که خود چهار کتاب را شامل می شود: ریگ ودا، یاجور ودا، سامه ودا، اثروه ودا.
2. اوپانیشادها، مجموعهٔ جدیدتر ودایی که شامل متونی دعایی است.
3. مهابهاراتا، که مربوط به خدایان دوران متأخرتر است.
4. پورانا، که داستان های باستانی را در بر دارد.
🔸 ب) منابع اوستایی: کتاب اوستا، که زبان آن جزو زبان های دورهٔ باستانی ایران است و مدت ها سینه به سینه نقل می شده، در دورهٔ ساسانی، با تکیه بر آگاهی های همهٔ مؤبدان و با خطی که در دورهٔ ساسانی بر مبنای خط پهلوی اختراع شده بود،تدوین یافته است.
اوستای موجود، شامل پنج کتاب (بخش) است:
1. یسن ها؛2. ویسپرد؛3. یشت ها؛4. وندیداد یا ویدیوداد؛5. خرده اوستا.
🔸 ج) منابع مانوی: منابع مانوی شامل نوشته های مانی و پیروان اوست. اسطوره های متعلق به سه دورهٔ آفرینش از دیدگاه آیین مانوی و خدایان و دیوان مانوی در این منابع آمده است. کهن ترین آثار مانوی در سده های سوم و چهارم میلادی تدوین یافته اند و آثار متأخر آن به سده های هفتم و هشتم میلادی تعلق دارند. این اسطوره ها در مواردی به شناخت نکاتی دربارهٔ اساطیر ایرانی کمک می کنند.
🔸 د) منابع پهلوی: گرچه تدوین و تألیف اغلب این منابع در حدود سدهٔ سوم هجری/ نهم میلادی به بعد انجام یافته است، سنت آنها متعلق به دورهٔ ساسانی است و حتی این آثار روایت های بسیار قدیم تری را نیز بازگو می کنند.
از میان این منابع به چند اثر اشاره می کنیم:1. دینکرد؛2.بُندَهش؛3. گزیده های زادِسپَرَم؛4. روایات پهلوی.
🔸هـ) منابع عربی و فارسی: منابع عربی و تاریخ های نوشته شده به زبان عربی در سده های نخستین پس از اسلام و همچنین نوشته هایی که از این دوران به زبان فارسی موجودند و همگی بر اساس خداینامه[6] یا روایت های کتبی و شفاهی تدوین یافته اند، مطالب باارزش و قابل استفاده ای دربارهٔ روایت ها و سنت های باستانی، به خصوص در دورهٔ ساسانی، به دست می دهند.
🔸و) نگاره ها: نگاره های بازمانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، بر دیواره ها و روی مهرها و سکه ها و ظرف ها، که تصویر هایی از ایزدان و قهرمانان گذشته را منعکس می کنند، با تفسیرهایی که در مورد آنها می شود، می توانند راهگشای مطالب اسطوره ای باشند.
🔸 ز) نوشته های مورخان غیرایرانی: نوشته های تاریخ نویسانی چون هرودت، کتزیاس و پلوتارک، و همچنین منابع ارمنی و منابع سریانی نیز می توانند در مواردی در شناخت اسطوره های ایرانی مفید باشند.
🔸 شاهنامه های بازمانده و آثار حماسی، که در قرن های سوم تا پنجم هجری نوشته شده اند و اغلب متکی به منابع کهن خداینامه ها یا روایات پهلوی کهن هستند.
منبع:
خلاصه شده بخشهای آغازین کتاب تاریخ اساطیری ایران ژاله آموزگار، تاریخ اساطیری ایران، تهران: سمت.
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
برای دستیابی به اسطوره های ایران، نخست باید منابع مورد استفاده را معرفی کرد.
این منابع را می توان به صورت ذیل دسته بندی کرد:
🔸 الف) منابع هندی: به دلیل فرهنگ مشترکی ایران و هند، آثار هندی باستان در بسیاری از موارد منبع مناسبی برای شناخت اساطیر ایران به شمار می آیند.
این منابع عبارت اند از:
1. وداها، قدیم ترین اثر هندی به زبان سنسکریت، که خود چهار کتاب را شامل می شود: ریگ ودا، یاجور ودا، سامه ودا، اثروه ودا.
2. اوپانیشادها، مجموعهٔ جدیدتر ودایی که شامل متونی دعایی است.
3. مهابهاراتا، که مربوط به خدایان دوران متأخرتر است.
4. پورانا، که داستان های باستانی را در بر دارد.
🔸 ب) منابع اوستایی: کتاب اوستا، که زبان آن جزو زبان های دورهٔ باستانی ایران است و مدت ها سینه به سینه نقل می شده، در دورهٔ ساسانی، با تکیه بر آگاهی های همهٔ مؤبدان و با خطی که در دورهٔ ساسانی بر مبنای خط پهلوی اختراع شده بود،تدوین یافته است.
اوستای موجود، شامل پنج کتاب (بخش) است:
1. یسن ها؛2. ویسپرد؛3. یشت ها؛4. وندیداد یا ویدیوداد؛5. خرده اوستا.
🔸 ج) منابع مانوی: منابع مانوی شامل نوشته های مانی و پیروان اوست. اسطوره های متعلق به سه دورهٔ آفرینش از دیدگاه آیین مانوی و خدایان و دیوان مانوی در این منابع آمده است. کهن ترین آثار مانوی در سده های سوم و چهارم میلادی تدوین یافته اند و آثار متأخر آن به سده های هفتم و هشتم میلادی تعلق دارند. این اسطوره ها در مواردی به شناخت نکاتی دربارهٔ اساطیر ایرانی کمک می کنند.
🔸 د) منابع پهلوی: گرچه تدوین و تألیف اغلب این منابع در حدود سدهٔ سوم هجری/ نهم میلادی به بعد انجام یافته است، سنت آنها متعلق به دورهٔ ساسانی است و حتی این آثار روایت های بسیار قدیم تری را نیز بازگو می کنند.
از میان این منابع به چند اثر اشاره می کنیم:1. دینکرد؛2.بُندَهش؛3. گزیده های زادِسپَرَم؛4. روایات پهلوی.
🔸هـ) منابع عربی و فارسی: منابع عربی و تاریخ های نوشته شده به زبان عربی در سده های نخستین پس از اسلام و همچنین نوشته هایی که از این دوران به زبان فارسی موجودند و همگی بر اساس خداینامه[6] یا روایت های کتبی و شفاهی تدوین یافته اند، مطالب باارزش و قابل استفاده ای دربارهٔ روایت ها و سنت های باستانی، به خصوص در دورهٔ ساسانی، به دست می دهند.
🔸و) نگاره ها: نگاره های بازمانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، بر دیواره ها و روی مهرها و سکه ها و ظرف ها، که تصویر هایی از ایزدان و قهرمانان گذشته را منعکس می کنند، با تفسیرهایی که در مورد آنها می شود، می توانند راهگشای مطالب اسطوره ای باشند.
🔸 ز) نوشته های مورخان غیرایرانی: نوشته های تاریخ نویسانی چون هرودت، کتزیاس و پلوتارک، و همچنین منابع ارمنی و منابع سریانی نیز می توانند در مواردی در شناخت اسطوره های ایرانی مفید باشند.
🔸 شاهنامه های بازمانده و آثار حماسی، که در قرن های سوم تا پنجم هجری نوشته شده اند و اغلب متکی به منابع کهن خداینامه ها یا روایات پهلوی کهن هستند.
منبع:
خلاصه شده بخشهای آغازین کتاب تاریخ اساطیری ایران ژاله آموزگار، تاریخ اساطیری ایران، تهران: سمت.
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
چرا در تاریخ ادبیات فارسی شاعران زن کم شمارند؟
طبق آماری که برخی طرفداران حقوق زن منتشر کردهاند در سراسر ادبیات فارسی از رودکی تا امروز در برابر هشت هزار شاعر شناخته شده مرد، تنها چهارصد شاعر زن وجود دارد. این رقم در فرهنگنامه زنان پارسیگو که شاعران سراسر قلمرو زبان فارسی(افغانستان ، تاجیکستان و...) را در بر میگیرد، به هزار نام افزایش مییابد. به راستی چرا چنین است و چرا شاعران زن نسبت به مردان کم شمارند؟
با نگاهی کلی در می یابیم که شاعری در گذشته سرزمین ما – جدا از ادبیات عرفانی و خانقاهی که آن هم از ادبیات مردانه دیگری حمایت میکرد- عمدتاً در دو وادی «قصیده گویی و مدیحه گستری» و «غزل و سخن عاشقانه» محصور و منحصر بوده است. شاعران قدیم یا باید مدح ممدوح میگفتند و از طریق گرفتن صله از پادشاهان و دیگر اصحاب قدرت و ثروت چیزی به جیب می زدند یا باید زبان تغزل میگشودند و میکوشیدند با شعری دلاویز در دل معشوق رخنه کنند و دامن وصالی به کف آورند.
ورود به این دو عرصه درگذشته به اقتضای طبع و سرشت مردان، برای آنان طبیعی و متداول بود اما برای زنان به واسطه سرشت و خوی زن شرقی امری مطلوب و خواستنی شمرده نمیشد و به جای آن ترجیح می دادند ذوق هنری خود را در خلق لالایی ها و قصه های کودکانه زیبا مصروف دارند.
منبع:
ترکی ، محمدرضا، «پرسه در عرصه كلمات»، تهران،انتشارات سخن. چاپ دوم ، 1390. صص183-180.
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
طبق آماری که برخی طرفداران حقوق زن منتشر کردهاند در سراسر ادبیات فارسی از رودکی تا امروز در برابر هشت هزار شاعر شناخته شده مرد، تنها چهارصد شاعر زن وجود دارد. این رقم در فرهنگنامه زنان پارسیگو که شاعران سراسر قلمرو زبان فارسی(افغانستان ، تاجیکستان و...) را در بر میگیرد، به هزار نام افزایش مییابد. به راستی چرا چنین است و چرا شاعران زن نسبت به مردان کم شمارند؟
با نگاهی کلی در می یابیم که شاعری در گذشته سرزمین ما – جدا از ادبیات عرفانی و خانقاهی که آن هم از ادبیات مردانه دیگری حمایت میکرد- عمدتاً در دو وادی «قصیده گویی و مدیحه گستری» و «غزل و سخن عاشقانه» محصور و منحصر بوده است. شاعران قدیم یا باید مدح ممدوح میگفتند و از طریق گرفتن صله از پادشاهان و دیگر اصحاب قدرت و ثروت چیزی به جیب می زدند یا باید زبان تغزل میگشودند و میکوشیدند با شعری دلاویز در دل معشوق رخنه کنند و دامن وصالی به کف آورند.
ورود به این دو عرصه درگذشته به اقتضای طبع و سرشت مردان، برای آنان طبیعی و متداول بود اما برای زنان به واسطه سرشت و خوی زن شرقی امری مطلوب و خواستنی شمرده نمیشد و به جای آن ترجیح می دادند ذوق هنری خود را در خلق لالایی ها و قصه های کودکانه زیبا مصروف دارند.
منبع:
ترکی ، محمدرضا، «پرسه در عرصه كلمات»، تهران،انتشارات سخن. چاپ دوم ، 1390. صص183-180.
مطلب برگرفته از : کانال تخصصی زبان و ادبیات فارسی
@ferdosesokhan
چگونه می توان كلمات اصيل فارسی را از عربی تشخیص داد؟
قسمت : دوم
زبانها معمولاً کلماتی را از هم دیگر قرض میگیرند و به هم دیگر قرض میدهند.
در این بین زبان عربی در طول قرون گذشته و زبانهای اروپایی در یکصد سال گذشته بیشترین واژگان قرضی را در زبان فارسی وارد کردهاند.
بر همین اساس با توجّه به ویژگیهای زیر شما میتوانید واژگان اصیل فارسی را از واژگان عربی تشخیص دهید...
❇ *کلماتی که حروف «ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع، ق» در آنها دیده میشود معمولاً از عربی (و برخی ترکی) وارد فارسی شدهاند* و این حروف در کلمات اصیل و خالص فارسی وجود ندارد.
مثال: اثر، محترم، مخصوص، مضارع، طلبه، ظاهر، علم، تقریر
در مقایسهی واژگان عربی و فارسی، *کلماتی که حروف «گ، چ، پ، ژ» در آنها استفاده شود فارسی هستند، چون این حروف در زبان عربی استفاده نمیشود.*
مثال: تپش، ژاله، چراغ، گرگ
❇ *همزه (أ- ؤ- ئ – ء) از حروف زبان عربی است* و معمولاً در کلمات فارسی از این حروف استفاده نمیشود.
مثال: مؤمن، مسئول، قرآن، تأکید
*در بعضی از کلمات فارسی نیز به جای «ی» از «ئـ» استفاده میشود که صحیح نیست.*
مثال: پائین، پائیز، آئینه، راهنمائی
❇ *در پایان بعضی از کلمات عربی نیز تنوین «اً» به کار میرود که به صورت «ن» تلفّظ میشود*.
مثال: مثلاً (مثلن)- لطفاً (لطفن)
*به کارگیری کلمات فارسی و غیرعربی با علامت تنوین توصیه نمیشود.*
مثال: خواهشاً، گاهاً، زباناً، تلفناً، جاناً، ناچاراً، سوماً
❇ *بعضی از کلمات عربی که وارد زبان فارسی شدهاند در پایان خود «یٰ» دارند که به صورت «ا» تلفّظ میشود.*
مثال: عیسی (عیسا)- کبری (کبرا)- عظمی (عظما)- هوی (هوا)
❇ *تشدید « ّ» از ویژگیهای زبان عربی است و معمولاً در کلمات عربی استفاده میشود.*
مثال: معلّم، مؤدّب، محرّم، مقدّس.
*در بعضی از کلمات فارسی به خاطر تغییر در تلفّظ و تأکید بر روی یک حرف به اشتباه از تشدید استفاده میشود:*
تپّه (پ: در عربی کاربرد ندارد)
غرّش (بن مضارع غریدن + = ش)
و کلماتی مثل دوّم و سوّم و امیّدوار و برّان که کلمات اصیل فارسی هستند. به اشتباه با تشدید نوشته میشود.
❇ *یکی از ویژگیهای کلمات عربی وجود کلمات هم خانوادهی واژگان براساس سه حرف اصلی است که در فارسی این قاعده کاربرد ندارد.*
مثال: رحیم، مرحوم، رحمت، مراحم، (ر ح م)
شرکت، مشترک، شریک، اشتراک، (ش ر ک)
*وجود بن ماضی یا مضارع در ساختمان کلمه میتواند دلیلی بر فارسی بودن آن باشد.*
مثال: فرستنده (فرست + نده)
غرّش (غر + ش)
بسته (بست + ه)
@ferdosesokhan
قسمت : دوم
زبانها معمولاً کلماتی را از هم دیگر قرض میگیرند و به هم دیگر قرض میدهند.
در این بین زبان عربی در طول قرون گذشته و زبانهای اروپایی در یکصد سال گذشته بیشترین واژگان قرضی را در زبان فارسی وارد کردهاند.
بر همین اساس با توجّه به ویژگیهای زیر شما میتوانید واژگان اصیل فارسی را از واژگان عربی تشخیص دهید...
❇ *کلماتی که حروف «ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع، ق» در آنها دیده میشود معمولاً از عربی (و برخی ترکی) وارد فارسی شدهاند* و این حروف در کلمات اصیل و خالص فارسی وجود ندارد.
مثال: اثر، محترم، مخصوص، مضارع، طلبه، ظاهر، علم، تقریر
در مقایسهی واژگان عربی و فارسی، *کلماتی که حروف «گ، چ، پ، ژ» در آنها استفاده شود فارسی هستند، چون این حروف در زبان عربی استفاده نمیشود.*
مثال: تپش، ژاله، چراغ، گرگ
❇ *همزه (أ- ؤ- ئ – ء) از حروف زبان عربی است* و معمولاً در کلمات فارسی از این حروف استفاده نمیشود.
مثال: مؤمن، مسئول، قرآن، تأکید
*در بعضی از کلمات فارسی نیز به جای «ی» از «ئـ» استفاده میشود که صحیح نیست.*
مثال: پائین، پائیز، آئینه، راهنمائی
❇ *در پایان بعضی از کلمات عربی نیز تنوین «اً» به کار میرود که به صورت «ن» تلفّظ میشود*.
مثال: مثلاً (مثلن)- لطفاً (لطفن)
*به کارگیری کلمات فارسی و غیرعربی با علامت تنوین توصیه نمیشود.*
مثال: خواهشاً، گاهاً، زباناً، تلفناً، جاناً، ناچاراً، سوماً
❇ *بعضی از کلمات عربی که وارد زبان فارسی شدهاند در پایان خود «یٰ» دارند که به صورت «ا» تلفّظ میشود.*
مثال: عیسی (عیسا)- کبری (کبرا)- عظمی (عظما)- هوی (هوا)
❇ *تشدید « ّ» از ویژگیهای زبان عربی است و معمولاً در کلمات عربی استفاده میشود.*
مثال: معلّم، مؤدّب، محرّم، مقدّس.
*در بعضی از کلمات فارسی به خاطر تغییر در تلفّظ و تأکید بر روی یک حرف به اشتباه از تشدید استفاده میشود:*
تپّه (پ: در عربی کاربرد ندارد)
غرّش (بن مضارع غریدن + = ش)
و کلماتی مثل دوّم و سوّم و امیّدوار و برّان که کلمات اصیل فارسی هستند. به اشتباه با تشدید نوشته میشود.
❇ *یکی از ویژگیهای کلمات عربی وجود کلمات هم خانوادهی واژگان براساس سه حرف اصلی است که در فارسی این قاعده کاربرد ندارد.*
مثال: رحیم، مرحوم، رحمت، مراحم، (ر ح م)
شرکت، مشترک، شریک، اشتراک، (ش ر ک)
*وجود بن ماضی یا مضارع در ساختمان کلمه میتواند دلیلی بر فارسی بودن آن باشد.*
مثال: فرستنده (فرست + نده)
غرّش (غر + ش)
بسته (بست + ه)
@ferdosesokhan
یکم تیر ماه ؛ جشن آبپاشان
جشن آبپاشان همزمان با آغاز تابستان و روز کمال خورشید است. در آغاز تابستان، خورشید از بالاترین جایگاه طلوع خود در افق شمالشرقی بر میدمد و در بالاترین جایگاه غروبگاهی خود در افق شمالغربی فرو میرود. حرکت روزانه خورشید در آسمان نیز در این هنگام به بالاترین خط سیر خود باز میرسد که بیش از دیگر روزهای سال به قطب آسمانی نزدیک شده و در نتیجه بلندترین روز سال و کوتاهترین شب سال را پدید میآورد. در این روز و در لحظهی ظهر خورشیدی، زاویه میان خورشید و افق جنوبی بیشتر از هر روز دیگر است و آفتاب در این روز به کمال و اوج سالیانه خود دست مییابد.
روز یکم تیر ماه از باستان برای مردمان که دلبستگی فراوانی به پدیدههای کیهانی داشتهاند و چنین پدیدههایی را در زندگی روزمره، آیینها و باورداشتهای خود دخالت میدادهاند، اهمیت بسیاری داشته است و آیینها و جشنهای پرشماری را در این روز برپا میداشتهاند. امروز نیز در سراسر جهان بر اساس تقویم خورشیدی ما ایرانیان جشنها و جشنوارههای بسیاری برای شادی و گرامیداشت این روز و آغاز فصل گرما و تابستان برگزار میشود. گوگل نیز لوگوی خود را به مناسبت این جشن ایران باستان و جهان تغییر داده است.
جشنهای «جشن آبپاشان» یا «اول تووستونی (تابستانی)» (در فراهان، اراک، محلات و... ) در بیشتر نقاط ایران در روز اول تابستان همراه با گردهمایی و مراسم آبپاشی در صحرا برگزار میشود. لازم به توضیح است که تشخیص هنگام فرا رسیدن آغاز تابستان و انقلاب تابستانی در دوران باستان، نیازمند شاخصی برای اندازهگیری آن است. این شاخصها، همانا سازههای خورشیدی/ تقویمهایی آفتابی است که آثار اين نمونه محاسبه زمان (چارتاقي) امروزه در نياسر كاشان قابل مشاهده است..
@ferdosesokhan
جشن آبپاشان همزمان با آغاز تابستان و روز کمال خورشید است. در آغاز تابستان، خورشید از بالاترین جایگاه طلوع خود در افق شمالشرقی بر میدمد و در بالاترین جایگاه غروبگاهی خود در افق شمالغربی فرو میرود. حرکت روزانه خورشید در آسمان نیز در این هنگام به بالاترین خط سیر خود باز میرسد که بیش از دیگر روزهای سال به قطب آسمانی نزدیک شده و در نتیجه بلندترین روز سال و کوتاهترین شب سال را پدید میآورد. در این روز و در لحظهی ظهر خورشیدی، زاویه میان خورشید و افق جنوبی بیشتر از هر روز دیگر است و آفتاب در این روز به کمال و اوج سالیانه خود دست مییابد.
روز یکم تیر ماه از باستان برای مردمان که دلبستگی فراوانی به پدیدههای کیهانی داشتهاند و چنین پدیدههایی را در زندگی روزمره، آیینها و باورداشتهای خود دخالت میدادهاند، اهمیت بسیاری داشته است و آیینها و جشنهای پرشماری را در این روز برپا میداشتهاند. امروز نیز در سراسر جهان بر اساس تقویم خورشیدی ما ایرانیان جشنها و جشنوارههای بسیاری برای شادی و گرامیداشت این روز و آغاز فصل گرما و تابستان برگزار میشود. گوگل نیز لوگوی خود را به مناسبت این جشن ایران باستان و جهان تغییر داده است.
جشنهای «جشن آبپاشان» یا «اول تووستونی (تابستانی)» (در فراهان، اراک، محلات و... ) در بیشتر نقاط ایران در روز اول تابستان همراه با گردهمایی و مراسم آبپاشی در صحرا برگزار میشود. لازم به توضیح است که تشخیص هنگام فرا رسیدن آغاز تابستان و انقلاب تابستانی در دوران باستان، نیازمند شاخصی برای اندازهگیری آن است. این شاخصها، همانا سازههای خورشیدی/ تقویمهایی آفتابی است که آثار اين نمونه محاسبه زمان (چارتاقي) امروزه در نياسر كاشان قابل مشاهده است..
@ferdosesokhan
تغییرات جزئی اِعمال شده در کتاب نگارش ۲ چاپ ۱۳۹۸
#صص ۱۵و ۱۸ و۱۹و ۲۱و۲۳و۲۴و۲۷و۴۰و۴۱و۴۲و۴۳و۵۵و ۵۸و۵۹و۶۱و۹۳و۹۴و۹۵
عنوان
آغازین (مقدمه)
میانی (بدنه)
پایانی (جمع بندی)
جایگزین شده است.
#ص۲۶ بعد از سطر سوم از کتاب ۹۷
عبارتی چنین در کتاب ۹۸ افزوده شده است :
در صورت لزوم ،تغییراتی در طرح نوشته ایجاد می کنیم ،ترتیب بند ها را جا به جا می کنیم و بر اساس یافته های تازه ،صحنه های تازه می آفرینیم.
#ص ۳۲
*زبان خوش ،مار را از سوراخ بیرون می آورد.
#ص ۳۸ در نمودار خورشیدی
در سمت راست واژه قمصر به گلاب
در سمت چپ واژه های عطر گل و بوی گلاب به عطر گل جایگزین شده است .
#ص ۴۰ در سطر آخر جدول فضای نوشته بعد از "گردشگران"
*واژه "گلاب" افزوده شده است.
#ص ۴۲ سطر دوم حذف شده است .
#ص۴۵
در نمونه "گل محمدی "
سطر ۴و ۵ ازکتاب ۹۷ حذف شده است.
#ص ۶۱ عنوان "هم کلاسی ام بهروز" کتاب ۹۷به "شاگرد اول کلاس ما" دد کتاب ۹۸ تغییر یافته است.
# ص ۶۱
"زندگی به آدمی می آموزدکه ظاهر اشخاص ملاک خوبی برای زود قضاوت کردن نیست. برای درک این مطلب......
#ص۶۲
در متن بند پایانی
واژه "نتیجه"حذف شده است .
و متن "بهروز فرد ریاکاری ....آنها بود."حذف شده و عبارت زیرجایگزین آن شده است:
"در جامعه،افراد "مرموزی چون" بهروز بسیار هستند .آیا شما تاکنون با چنین کسانی دیدار داشته اید؟" درباره آنها چگونه قضاوت کرده اید؟"
#ص۱۰۸
سطر ۱۷
در کتاب سال ۹۸ واژه "ثبات" به جای ترکیب "تغییر نکردن" از کتاب سال ۹۸
آمده است.
#صص۱۰۹ و ۱۱۰
متن فعالیت ۱ در کتاب سال ۹۷ کاملا حذف شده و متنی از بخش هایی از بیانیه "گام دوم انقلاب" آورده شده است.
#دو اشتباه که باز هم اصلاح نشد که نشد:
۱) ص ۹۲ در جدول "جاماندن چمدان و وسایل دانش آموز در ماشین"
که در متن نهایی ص ۹۴ نیامده است .
۲)واژه" سلم" در نمودار ص ۱۱۶ کتاب ۹۷ و در ص ۱۱۷کتاب ۹۸ باز هم "مسلم" تایپ شده است .
#آقای_منصور_صالح_نیا
دبیر زبان و ادبیات فارسی
شهر رشت
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
#صص ۱۵و ۱۸ و۱۹و ۲۱و۲۳و۲۴و۲۷و۴۰و۴۱و۴۲و۴۳و۵۵و ۵۸و۵۹و۶۱و۹۳و۹۴و۹۵
عنوان
آغازین (مقدمه)
میانی (بدنه)
پایانی (جمع بندی)
جایگزین شده است.
#ص۲۶ بعد از سطر سوم از کتاب ۹۷
عبارتی چنین در کتاب ۹۸ افزوده شده است :
در صورت لزوم ،تغییراتی در طرح نوشته ایجاد می کنیم ،ترتیب بند ها را جا به جا می کنیم و بر اساس یافته های تازه ،صحنه های تازه می آفرینیم.
#ص ۳۲
*زبان خوش ،مار را از سوراخ بیرون می آورد.
#ص ۳۸ در نمودار خورشیدی
در سمت راست واژه قمصر به گلاب
در سمت چپ واژه های عطر گل و بوی گلاب به عطر گل جایگزین شده است .
#ص ۴۰ در سطر آخر جدول فضای نوشته بعد از "گردشگران"
*واژه "گلاب" افزوده شده است.
#ص ۴۲ سطر دوم حذف شده است .
#ص۴۵
در نمونه "گل محمدی "
سطر ۴و ۵ ازکتاب ۹۷ حذف شده است.
#ص ۶۱ عنوان "هم کلاسی ام بهروز" کتاب ۹۷به "شاگرد اول کلاس ما" دد کتاب ۹۸ تغییر یافته است.
# ص ۶۱
"زندگی به آدمی می آموزدکه ظاهر اشخاص ملاک خوبی برای زود قضاوت کردن نیست. برای درک این مطلب......
#ص۶۲
در متن بند پایانی
واژه "نتیجه"حذف شده است .
و متن "بهروز فرد ریاکاری ....آنها بود."حذف شده و عبارت زیرجایگزین آن شده است:
"در جامعه،افراد "مرموزی چون" بهروز بسیار هستند .آیا شما تاکنون با چنین کسانی دیدار داشته اید؟" درباره آنها چگونه قضاوت کرده اید؟"
#ص۱۰۸
سطر ۱۷
در کتاب سال ۹۸ واژه "ثبات" به جای ترکیب "تغییر نکردن" از کتاب سال ۹۸
آمده است.
#صص۱۰۹ و ۱۱۰
متن فعالیت ۱ در کتاب سال ۹۷ کاملا حذف شده و متنی از بخش هایی از بیانیه "گام دوم انقلاب" آورده شده است.
#دو اشتباه که باز هم اصلاح نشد که نشد:
۱) ص ۹۲ در جدول "جاماندن چمدان و وسایل دانش آموز در ماشین"
که در متن نهایی ص ۹۴ نیامده است .
۲)واژه" سلم" در نمودار ص ۱۱۶ کتاب ۹۷ و در ص ۱۱۷کتاب ۹۸ باز هم "مسلم" تایپ شده است .
#آقای_منصور_صالح_نیا
دبیر زبان و ادبیات فارسی
شهر رشت
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
2_5220213580678300395.pdf
5 MB
#نگارش_دوازدهم
سال انتشار:۹۸
💢نوبت چاپ:دوم
#کتاب نگارش ۳ تغییری نکرده است . فقط برخی از افعال در متن صص۶۰ و ۶۱ عوض شده است.
در واقع چاپ اول و دوم (۹۷ و ۹۸) یکی است.
آقای منصور صالح نیا
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
سال انتشار:۹۸
💢نوبت چاپ:دوم
#کتاب نگارش ۳ تغییری نکرده است . فقط برخی از افعال در متن صص۶۰ و ۶۱ عوض شده است.
در واقع چاپ اول و دوم (۹۷ و ۹۸) یکی است.
آقای منصور صالح نیا
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
✳️ بودجه بندی سوالات ادبیات کنکور ۹۸ ( نظام جدید)
◀️ قلمرو زبانی ۱۲ پرسش
معنای واژه ۳ پرسش
املای واژه ۲ پرسش
دستور زبان ۷پرسش
◀️ قلمرو ادبی ۵ پرسش
آرایه های ادبی ۵ پرسش
◀️ قلمرو فکری ۸ پرسش
تاریخ ادبیات ۱ پرسش
قرابت معنایی ۷ پرسش
@ferdosesokhan
◀️ قلمرو زبانی ۱۲ پرسش
معنای واژه ۳ پرسش
املای واژه ۲ پرسش
دستور زبان ۷پرسش
◀️ قلمرو ادبی ۵ پرسش
آرایه های ادبی ۵ پرسش
◀️ قلمرو فکری ۸ پرسش
تاریخ ادبیات ۱ پرسش
قرابت معنایی ۷ پرسش
@ferdosesokhan
بیشترین پرسش از مبحث دستور زبان فارسی است.
اين در حالی است که در کتاب های نو نگاشت بیشتر تاکید بر قلمرو فکری است.
دستور زبان در نظام قدیم کتاب مجزایی داشت( زبان فارسی) اما در نظام جدید مباحث دستور زبان بسیار کم رنگ در کتاب فارسی گنجانده شده است.
💢موضوع های دستور زبان کتاب های فارسی ۱، فارسی ۲ و فارسی ۳:
1⃣ انواع حذف فعل (قرینه لفظی، معنوی)
2⃣ انواع جمله
3⃣ اجزای جمله
4⃣ نقش ضمایر پیوسته
4⃣ گروه اسمی( هسته و وابسته ها ی پسین و پیشین )
5⃣ وابسته های وابسته
6⃣ انواع « و »
7⃣جملات معلوم و مجهول
8⃣نقش های تبعی
پس به راحتی می توان ۷ یا ۸ پرسش این بخش پیش بینی کرد.
@ferdosesokhan
اين در حالی است که در کتاب های نو نگاشت بیشتر تاکید بر قلمرو فکری است.
دستور زبان در نظام قدیم کتاب مجزایی داشت( زبان فارسی) اما در نظام جدید مباحث دستور زبان بسیار کم رنگ در کتاب فارسی گنجانده شده است.
💢موضوع های دستور زبان کتاب های فارسی ۱، فارسی ۲ و فارسی ۳:
1⃣ انواع حذف فعل (قرینه لفظی، معنوی)
2⃣ انواع جمله
3⃣ اجزای جمله
4⃣ نقش ضمایر پیوسته
4⃣ گروه اسمی( هسته و وابسته ها ی پسین و پیشین )
5⃣ وابسته های وابسته
6⃣ انواع « و »
7⃣جملات معلوم و مجهول
8⃣نقش های تبعی
پس به راحتی می توان ۷ یا ۸ پرسش این بخش پیش بینی کرد.
@ferdosesokhan
شاعر شعر معروف : "شب عید است و یار ازمن چغندر پخته می خواهد.
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم" کیست ؟
در دوره دانشجویی هم اتاقیم با خطی زیبا شعری را نوشته بود وبر دیوار نصب کرده بود:
شب عید است و یار ازمن چغندر پخته می خواهد.
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم
یکی از شعرهایی که هم اکنون نیز در میان مردم جامعه نیز رواج دارد. ولی به راستی شاعر این تک بیت کیست و چگونه شد که آن سروده شد؟
بنا بر نقل #منابع_تاریخی درباره ی شاعر و چگونگی سروده شدن آن آمده است که:
در سال 1250 قمری که #فتحعلیشاه درگذشت فرزندان زیادی که در سن خردسالی و کودکی بودند از وی باقی ماندند، و چون بیشتر آنان بزرگتری نداشتند که آن ها را تربیت کند، بدین جهت خیلی از آنان خوب تربیت نشدند و سرخود بار آمدند؛ از آن جمله #کامران_میرزا و برادر اعیانش #اورنگ_زیب_میرزا پسران پنجاه و ششم و پنجاه و هفتم فتحعلی شاه بودند.
اورنگ زیب میرزا در سال 1246 قمری در تهران تولد یافت. به سن رشد و بلوغ که رسید بطوریکه گفته شد خوب از آب بیرون نیامد و شاهزاده ای بود هرزه، و گاهی اوقات شعری هم می گفت و « #باسم» تخلص می کرد.
او خیلی از اوقات در کوچه و بازار در پی زن ها می افتاد و با آنان شوخی می کرد و در جاهایی که زنان ازدحام می کردند و جمع می شدند سر می زد و مایل به آشنایی با آنان می شد. یکی از شب های جمعه که شاهزاده بنا بر عادت خود به امامزاده یحیی سر زد با زنی بنای شوخی را گذاشت. آن زن که قدری رند بود، گفت: شاهزاده، دلم «لَبو» می خواهد.
شاهزاده نوکری داشت به نام #حسین_روباه که از معارف الواط و قماربازهای تهران بود، از این رو برای خرید لَبو به حسین رو کرد و گفت: حسین، پول داری؟
گفت: ندارم.
شاهزاده دست در جیب خود کرده، دید جیبش خالی تر از جیب حسین است و در حالت تعجب بدیهةً این شعر را گفت:
*شب عید است و یار از من چغندر پخته می خواهد.
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم*
و سرانجام نامبرده در سال 1284 قمری در تهران در 38 سالگی به بیماری #وبا درگذشت.
#منابع:
1- بامداد، مهدی. شرح رجال ایران، ج 6.
2- حکیمی، محمود. هزار و یک حکایت تاریخی.
* فصلنامه فرهنگ و مردم، پاییز و زمستان 1389.
#عزتی_رستگار
@ferdosesokhan
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم" کیست ؟
در دوره دانشجویی هم اتاقیم با خطی زیبا شعری را نوشته بود وبر دیوار نصب کرده بود:
شب عید است و یار ازمن چغندر پخته می خواهد.
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم
یکی از شعرهایی که هم اکنون نیز در میان مردم جامعه نیز رواج دارد. ولی به راستی شاعر این تک بیت کیست و چگونه شد که آن سروده شد؟
بنا بر نقل #منابع_تاریخی درباره ی شاعر و چگونگی سروده شدن آن آمده است که:
در سال 1250 قمری که #فتحعلیشاه درگذشت فرزندان زیادی که در سن خردسالی و کودکی بودند از وی باقی ماندند، و چون بیشتر آنان بزرگتری نداشتند که آن ها را تربیت کند، بدین جهت خیلی از آنان خوب تربیت نشدند و سرخود بار آمدند؛ از آن جمله #کامران_میرزا و برادر اعیانش #اورنگ_زیب_میرزا پسران پنجاه و ششم و پنجاه و هفتم فتحعلی شاه بودند.
اورنگ زیب میرزا در سال 1246 قمری در تهران تولد یافت. به سن رشد و بلوغ که رسید بطوریکه گفته شد خوب از آب بیرون نیامد و شاهزاده ای بود هرزه، و گاهی اوقات شعری هم می گفت و « #باسم» تخلص می کرد.
او خیلی از اوقات در کوچه و بازار در پی زن ها می افتاد و با آنان شوخی می کرد و در جاهایی که زنان ازدحام می کردند و جمع می شدند سر می زد و مایل به آشنایی با آنان می شد. یکی از شب های جمعه که شاهزاده بنا بر عادت خود به امامزاده یحیی سر زد با زنی بنای شوخی را گذاشت. آن زن که قدری رند بود، گفت: شاهزاده، دلم «لَبو» می خواهد.
شاهزاده نوکری داشت به نام #حسین_روباه که از معارف الواط و قماربازهای تهران بود، از این رو برای خرید لَبو به حسین رو کرد و گفت: حسین، پول داری؟
گفت: ندارم.
شاهزاده دست در جیب خود کرده، دید جیبش خالی تر از جیب حسین است و در حالت تعجب بدیهةً این شعر را گفت:
*شب عید است و یار از من چغندر پخته می خواهد.
گمانش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم*
و سرانجام نامبرده در سال 1284 قمری در تهران در 38 سالگی به بیماری #وبا درگذشت.
#منابع:
1- بامداد، مهدی. شرح رجال ایران، ج 6.
2- حکیمی، محمود. هزار و یک حکایت تاریخی.
* فصلنامه فرهنگ و مردم، پاییز و زمستان 1389.
#عزتی_رستگار
@ferdosesokhan
همکاران محترم در نظام ۶ ۳ ۳
بالاخره کتابهای جدید تالیف را در سه دوره همه ما دیدیم خواندیم و تدریس و تحلیل کردیم
بیاین همه ما به عنوان یک فرهنگی نظر کلیمون را درباره این کتاب های جدید تالیف بنویسیم و چکیده نظراتمون را به سمع و نظر مولفین مسئول برسانیم چالش سوال
۱_ایا سرفصل های کتاب ادبیات مطابق با نیاز نسل رو به جلو امروز بود ؟
۲_آیا مطالب و درس های این کتاب ها مفاهیم را خوب به دانش آموزان تفهیم کردنذ
۳_آیا این کتابها علاقه به ادبیات غنی ما را بیشتر کردند یا تضعیف کردند .
۴_به نظر شما فقط مطابق با اهداف آموزشی و اجتماعی نگارش شده بودند ؟
۵_به عنوان یک معلم چه پیشنهادی دارید؟
۶_اگر از شما خواسته بودند یک درس ویژه معرفی کنید تا در این کتابها جایگزین کنند پیشنهاد می کنید متن یا شعر انتخابی شما از چه کتاب و چه نویسنده ای باشه ؟
۷_نظرتون راجع به دستور این سه دوره دهم یازدهم ودوازدهم چیه ؟
امیدوارم تک تک ما در این چالش شرکت کنیم و حداقل به دو سوال پاسخ بدهیم
روز خوبی براتون ارزو می کنیم.
@ferdosesokhan
بالاخره کتابهای جدید تالیف را در سه دوره همه ما دیدیم خواندیم و تدریس و تحلیل کردیم
بیاین همه ما به عنوان یک فرهنگی نظر کلیمون را درباره این کتاب های جدید تالیف بنویسیم و چکیده نظراتمون را به سمع و نظر مولفین مسئول برسانیم چالش سوال
۱_ایا سرفصل های کتاب ادبیات مطابق با نیاز نسل رو به جلو امروز بود ؟
۲_آیا مطالب و درس های این کتاب ها مفاهیم را خوب به دانش آموزان تفهیم کردنذ
۳_آیا این کتابها علاقه به ادبیات غنی ما را بیشتر کردند یا تضعیف کردند .
۴_به نظر شما فقط مطابق با اهداف آموزشی و اجتماعی نگارش شده بودند ؟
۵_به عنوان یک معلم چه پیشنهادی دارید؟
۶_اگر از شما خواسته بودند یک درس ویژه معرفی کنید تا در این کتابها جایگزین کنند پیشنهاد می کنید متن یا شعر انتخابی شما از چه کتاب و چه نویسنده ای باشه ؟
۷_نظرتون راجع به دستور این سه دوره دهم یازدهم ودوازدهم چیه ؟
امیدوارم تک تک ما در این چالش شرکت کنیم و حداقل به دو سوال پاسخ بدهیم
روز خوبی براتون ارزو می کنیم.
@ferdosesokhan
🚨فوری/هشدار برای کاربران ایرانی تلگرام
▪️از ساعاتی پیش «کد تایید» تلگرام توسط اپراتور های ایران مسدود شده است، این اقدام در ادامه فیلترینگ پوسته های فارسی و فیلترینگ شدیدتر تلگرام است
+ به هیچ عنوان از اکانت خودت خارج نشوید چرا که کد تاییدی برای ورود مجدد دریافت نخواهید کرد
▪️از ساعاتی پیش «کد تایید» تلگرام توسط اپراتور های ایران مسدود شده است، این اقدام در ادامه فیلترینگ پوسته های فارسی و فیلترینگ شدیدتر تلگرام است
+ به هیچ عنوان از اکانت خودت خارج نشوید چرا که کد تاییدی برای ورود مجدد دریافت نخواهید کرد
رازمند ای باد صبا مقاله ای از حسن نصیری که به ارتباط میان این واژه و معانی و مفاهیمی که حافظ از آن مد نظر داشته است می پردازد
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
فردوس سخن
نام پوشی در شاهنامه یکی از اعتقادات جادویی اقوام کهن که در اساطیر و حماسه های کهن تجلی یافته این بود که نام عین ذات است و اگر کسی اسم کسی را بداند به این معنی است که او را به درستی میشناسد و بنابراین بر او احاطه و تسلط می یابد. بحث نام در تفکر باستانی بسیار…
توضیحات ارزشمند جناب محمد ترکی از گروه دبیران ادبیات فارسی بر این پست ؛ با تشکر از ایشان
بسیار عالی استاد
همانطور که فرمودید در شاهنامه معرفی نکردن خود در جنگ ها ، تحقیر کردن دیگران و بزرگ نشان دادن خود از هنرهای رزمی است و هرکس بلد نباشد از بد گوهری و نالایقی اوست؛
البته نکته و تفاوتی که هست و باید ذکر شود این است که در داستان فرود ، بهرام به طوس «که فرمانده سپاه است» می گوید او فرود برادر کیخسرو و فرزند سیاوش است ولی طوس بخاطر بد ذاتی و بداخلاقی که از پدرش ، نوذر ، به ارث برده فره ایزدی از او دور شده و چشمش را روی حقیقت می بندد و به حرف بهرام و شاه کیخسرو گوش نمی دهد و با اینکه سپاه طوس همه از این موضوع آگاهی می یابند که او فرود است ولی به جنگ فرود میروند و فرود را می کشند.از طرفی جریره ، مادر فرود ، بالای جنازه پسرش خودکشی می کند ؛ لذا ، کیخسرو در آخر ، طوس را مجازات می کند و قاتل در این داستان برادر یا پدر «قوم نزدیک» نیست
اما در داستان رستم و سهراب ، بغیر از افراسیاب کسی از پدر و پسر آگاهی ندارد و هیچ کس خود را معرفی نمی کند و سهراب میخواهد خود را به رستم بشناساند ولی رستم جوابی نمی دهد و پس از مرگ سهراب ، رستم و بقیه می فهمند که این دو پدر و پسر بودند.اما تهمینه همچنان زنده است و خودکشی نمی کند و در آخر کسی مجازات نشده و قاتل در این داستان از قوم نزدیک یعنی پدر است
یعنی در داستان فرود ، جنگ با آگاهی است «یعنی شخصیت ها همدیگر را می شناسند» ولی در داستان سهراب ، جنگ بدون آگاهی.
درکل حکیم توس ،فردوسی بزرگ، می خواهد به ما بفهماند از هنرهای رزمی نام پوشی است و درعین حال وقتی مرگ فرا برسد هیچ کس نمی تواند جلوی آن را بگیرد و همه عوامل دست به دست هم می دهند تا شخص مورد نظر از دنیا برود.
@ferdosesokhan
بسیار عالی استاد
همانطور که فرمودید در شاهنامه معرفی نکردن خود در جنگ ها ، تحقیر کردن دیگران و بزرگ نشان دادن خود از هنرهای رزمی است و هرکس بلد نباشد از بد گوهری و نالایقی اوست؛
البته نکته و تفاوتی که هست و باید ذکر شود این است که در داستان فرود ، بهرام به طوس «که فرمانده سپاه است» می گوید او فرود برادر کیخسرو و فرزند سیاوش است ولی طوس بخاطر بد ذاتی و بداخلاقی که از پدرش ، نوذر ، به ارث برده فره ایزدی از او دور شده و چشمش را روی حقیقت می بندد و به حرف بهرام و شاه کیخسرو گوش نمی دهد و با اینکه سپاه طوس همه از این موضوع آگاهی می یابند که او فرود است ولی به جنگ فرود میروند و فرود را می کشند.از طرفی جریره ، مادر فرود ، بالای جنازه پسرش خودکشی می کند ؛ لذا ، کیخسرو در آخر ، طوس را مجازات می کند و قاتل در این داستان برادر یا پدر «قوم نزدیک» نیست
اما در داستان رستم و سهراب ، بغیر از افراسیاب کسی از پدر و پسر آگاهی ندارد و هیچ کس خود را معرفی نمی کند و سهراب میخواهد خود را به رستم بشناساند ولی رستم جوابی نمی دهد و پس از مرگ سهراب ، رستم و بقیه می فهمند که این دو پدر و پسر بودند.اما تهمینه همچنان زنده است و خودکشی نمی کند و در آخر کسی مجازات نشده و قاتل در این داستان از قوم نزدیک یعنی پدر است
یعنی در داستان فرود ، جنگ با آگاهی است «یعنی شخصیت ها همدیگر را می شناسند» ولی در داستان سهراب ، جنگ بدون آگاهی.
درکل حکیم توس ،فردوسی بزرگ، می خواهد به ما بفهماند از هنرهای رزمی نام پوشی است و درعین حال وقتی مرگ فرا برسد هیچ کس نمی تواند جلوی آن را بگیرد و همه عوامل دست به دست هم می دهند تا شخص مورد نظر از دنیا برود.
@ferdosesokhan
در مورد دروازه های دوازده گانه تهران چه می دانید ؟
قسمت : اول
دروازههای تهران به بناهای استوار و بلند و فضاهای شهری پیرامون آنها گفته میشد که در گذشته در بخشهایی از حصار و برج و باروی شهر تهران ساخته شده بودند. ساخت این بناها از عصر صفویه با ساخت پنج دروازه در دوران شاه طهماسب برای نخستین بار انجام شد. در دوران افغانها یک دروازه و در دوران محمدشاه قاجار یک دروازه دیگر ساخته شد. در دوران پادشاهی ناصرالدین شاه قاجاردروازههای صفوی جهت گسترش شهر ویران شدند و سپس شهر دارای دوازده دروازه شد.
دروازههای دوران ناصرالدین شاه در دوران پهلوی تخریب شدند و امروز تنها دروازه باقیمانده از دورانهای گذشته باقی مانده است، یکی دروازه باغملی که در نخست وزیری رضاخان ساخته شده و دیگری بخش کوچکی از دروازه محمدیه واقع در مدخل بازار عباس آباد میباشد. همچنین سر در قورخانه تهران نیز از آن دوران بر جای مانده است.
دروازههای دوازدهگانه از دیدگاه کاشیکاری و نقش و نگار وستونهایی به رنگ آبی آسمانی با نقوش جالبشان مثل نقش رستم،دیو سفید و رستم و اسفندیار همه زیبا، گیرا و دلپذیر بودند.
چهار امامزاده مهم تهران آن زمان، امامزاده زید، امامزاده یحیی، امامزاده اسماعیل و امامزاده سید نصر (ناصر)الدین، درون این حصار بودند
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan
قسمت : اول
دروازههای تهران به بناهای استوار و بلند و فضاهای شهری پیرامون آنها گفته میشد که در گذشته در بخشهایی از حصار و برج و باروی شهر تهران ساخته شده بودند. ساخت این بناها از عصر صفویه با ساخت پنج دروازه در دوران شاه طهماسب برای نخستین بار انجام شد. در دوران افغانها یک دروازه و در دوران محمدشاه قاجار یک دروازه دیگر ساخته شد. در دوران پادشاهی ناصرالدین شاه قاجاردروازههای صفوی جهت گسترش شهر ویران شدند و سپس شهر دارای دوازده دروازه شد.
دروازههای دوران ناصرالدین شاه در دوران پهلوی تخریب شدند و امروز تنها دروازه باقیمانده از دورانهای گذشته باقی مانده است، یکی دروازه باغملی که در نخست وزیری رضاخان ساخته شده و دیگری بخش کوچکی از دروازه محمدیه واقع در مدخل بازار عباس آباد میباشد. همچنین سر در قورخانه تهران نیز از آن دوران بر جای مانده است.
دروازههای دوازدهگانه از دیدگاه کاشیکاری و نقش و نگار وستونهایی به رنگ آبی آسمانی با نقوش جالبشان مثل نقش رستم،دیو سفید و رستم و اسفندیار همه زیبا، گیرا و دلپذیر بودند.
چهار امامزاده مهم تهران آن زمان، امامزاده زید، امامزاده یحیی، امامزاده اسماعیل و امامزاده سید نصر (ناصر)الدین، درون این حصار بودند
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan
در مورد دروازه های دوازده گانه تهران چه می دانید ؟
قسمت : دوم
۱- دروازه شاه عبدالعظیم
این دروازه تنها دروازه جنوبی شهر بود. دروازه شاه عبدالعظیم یا دروازه اصفهان در طرف شرقی دیوار حصار جنوبی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با خیابان مولوی و ابتدای بازار حضرتی مطابق دانست. این دروازه در مسیر ارتباط تهران با نواحی جنوبی و مرقد حضرت عبدالعظیم و شهرهای قم و اصفهان قرار داشت. دروازه شاه عبدالعظیم در میان محله بازار و محله چال میدان قرار داشت.
۲- دروازه شمیران
این دروازه تنها دروازه شمالی شهر بود. دروازه شمیران در طرف شرقی دیوار حصار شمالی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای شمال خیابان پامنار (امیرکبیر) مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی شمالی شهر بود. دروازه شمیران در محله عودلاجان و در ضلع شمال شرقی ساختمان مربوط به سفارت روسیه قرار داشت.
۳- دروازه دولاب
این دروازه تنها دروازه شرقی شهر بود. دروازه دولاب در طرف جنوبی دیوار حصار شرقی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای بازارچه نایب السلطنه در خیابان ری مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی شرقی بود. دروازه دولاب در محله چال میدان قرار داشت. نام دولاب از دَلوِ آب اخذ شده و قنات مهم آن نشان دهنده اهمیت این منطقه شرقی تهران است.
۴- دروازه قزوین
این دروازه تنها دروازه غربی شهر بود. دروازه قزوین در طرف جنوبی دیوار حصار غربی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای بازارچه قوام الدوله و طرخانی در شرق میدان شاپور (میدان وحدت اسلامی) مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی غربی از جمله قزوین بود.
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan
قسمت : دوم
۱- دروازه شاه عبدالعظیم
این دروازه تنها دروازه جنوبی شهر بود. دروازه شاه عبدالعظیم یا دروازه اصفهان در طرف شرقی دیوار حصار جنوبی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با خیابان مولوی و ابتدای بازار حضرتی مطابق دانست. این دروازه در مسیر ارتباط تهران با نواحی جنوبی و مرقد حضرت عبدالعظیم و شهرهای قم و اصفهان قرار داشت. دروازه شاه عبدالعظیم در میان محله بازار و محله چال میدان قرار داشت.
۲- دروازه شمیران
این دروازه تنها دروازه شمالی شهر بود. دروازه شمیران در طرف شرقی دیوار حصار شمالی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای شمال خیابان پامنار (امیرکبیر) مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی شمالی شهر بود. دروازه شمیران در محله عودلاجان و در ضلع شمال شرقی ساختمان مربوط به سفارت روسیه قرار داشت.
۳- دروازه دولاب
این دروازه تنها دروازه شرقی شهر بود. دروازه دولاب در طرف جنوبی دیوار حصار شرقی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای بازارچه نایب السلطنه در خیابان ری مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی شرقی بود. دروازه دولاب در محله چال میدان قرار داشت. نام دولاب از دَلوِ آب اخذ شده و قنات مهم آن نشان دهنده اهمیت این منطقه شرقی تهران است.
۴- دروازه قزوین
این دروازه تنها دروازه غربی شهر بود. دروازه قزوین در طرف جنوبی دیوار حصار غربی ساخته شده بود. محل این دروازه را می توان با ابتدای بازارچه قوام الدوله و طرخانی در شرق میدان شاپور (میدان وحدت اسلامی) مطابق دانست. این دروازه مسیر ارتباط تهران با نواحی غربی از جمله قزوین بود.
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan