در مورد دروازه های دوازده گانه تهران چه می دانید ؟
قسمت : سوم
۵- دروازه محمدیه
در سال 1226ش ، به دستور محمدشاه قاجار، اقدام به ساخت بازار عباس آباد در جنوب سبزه میدان شد که به محله نوساز محمدیه در جنوب شهر راه داشت. این بازار از مسیر بازار اصلی برکنار بود و از طرف دیگر، در محله محمدیه جز مردم فقیر کسی زندگی نمی کرد. لذا برای آنکه بازار نوساز از حالت بن بست و رکود به درآید و رونقی گیرد، در سال بعد، دروازه دیگری به نام محمدیه، برگرفته از نام محمدشاه، بر باروی جنوبی شهر باز کردند که میان مردم به دروازه نو معروف شد.
دروازه اسدالدوله
در حدود سال 1104ش (1137ق/ 1725م)، تهماسب دوم، ولیعهد شاه سلطان حسین، بر اثر هجوم قبایل مهاجم افغان، از تهران به مازندران عقب نشست. اشرف افغان نیز که از راه قم به طرف تهران آمده بود، شهر را محاصره کرد. از طرفی فتحعلی خان قاجار، رئیس ایل قاجار، که از راه دامغان و سمنان سپاهیانش را به روستای ابراهیم آباد در جنوب تهران رسانده بود، پس از نبردی یک روزه با اشرف افغان، مجبور شد به سمت لاریجان عقب نشینی کند. سپاهیان اشرف افغان برای فتح تهران به سوی این شهر یورش بردند. مردم تهران مقاومت زیادی از خود نشان دادند و اگرچه در جنگ عده زیادی از افغان ها کشته شدند، ولی سرانجام افغان ها با شکستن مقاومت تهرانی ها، دروازه شهر را گشوده و بر شهر تهران مسلط شدند.
۶- دروازه يوسف آباد
غربي ترين دروازه تهران در باروي شمالي بود. محل اين دروازه در حدود تلاقي خيابان انقلاب و چهارراه کالج بود.
۷- دروازه غار
حدفاصل بين خاني آباد و ميدان شوش بود. اين دروازه در ديوار باروي جنوبي شهر و ميان دروازه شاه عبدالعظيم جديد و دروازه خاني آباد قرار داشت.
۸- دروازه خاني آباد
در حدود ميدان خاني آباد و در حل تلاقي خيابان خاني آباد با خيابان هاي مولوي و شوش بود. اين دروازه در ديوار باروي جنوبي شهر و غربي ترين دروازه جنوبي قلمداد مي شد.
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan
قسمت : سوم
۵- دروازه محمدیه
در سال 1226ش ، به دستور محمدشاه قاجار، اقدام به ساخت بازار عباس آباد در جنوب سبزه میدان شد که به محله نوساز محمدیه در جنوب شهر راه داشت. این بازار از مسیر بازار اصلی برکنار بود و از طرف دیگر، در محله محمدیه جز مردم فقیر کسی زندگی نمی کرد. لذا برای آنکه بازار نوساز از حالت بن بست و رکود به درآید و رونقی گیرد، در سال بعد، دروازه دیگری به نام محمدیه، برگرفته از نام محمدشاه، بر باروی جنوبی شهر باز کردند که میان مردم به دروازه نو معروف شد.
دروازه اسدالدوله
در حدود سال 1104ش (1137ق/ 1725م)، تهماسب دوم، ولیعهد شاه سلطان حسین، بر اثر هجوم قبایل مهاجم افغان، از تهران به مازندران عقب نشست. اشرف افغان نیز که از راه قم به طرف تهران آمده بود، شهر را محاصره کرد. از طرفی فتحعلی خان قاجار، رئیس ایل قاجار، که از راه دامغان و سمنان سپاهیانش را به روستای ابراهیم آباد در جنوب تهران رسانده بود، پس از نبردی یک روزه با اشرف افغان، مجبور شد به سمت لاریجان عقب نشینی کند. سپاهیان اشرف افغان برای فتح تهران به سوی این شهر یورش بردند. مردم تهران مقاومت زیادی از خود نشان دادند و اگرچه در جنگ عده زیادی از افغان ها کشته شدند، ولی سرانجام افغان ها با شکستن مقاومت تهرانی ها، دروازه شهر را گشوده و بر شهر تهران مسلط شدند.
۶- دروازه يوسف آباد
غربي ترين دروازه تهران در باروي شمالي بود. محل اين دروازه در حدود تلاقي خيابان انقلاب و چهارراه کالج بود.
۷- دروازه غار
حدفاصل بين خاني آباد و ميدان شوش بود. اين دروازه در ديوار باروي جنوبي شهر و ميان دروازه شاه عبدالعظيم جديد و دروازه خاني آباد قرار داشت.
۸- دروازه خاني آباد
در حدود ميدان خاني آباد و در حل تلاقي خيابان خاني آباد با خيابان هاي مولوي و شوش بود. اين دروازه در ديوار باروي جنوبي شهر و غربي ترين دروازه جنوبي قلمداد مي شد.
ادامه دارد ... .
@ferdosesokhan
در مورد دروازه های دوازده گانه تهران چه می دانید ؟
قسمت : چهارم( قسمت پایانی )
دروازه ماشين دودي (راه آهن)
بعدها براي ماشين دودي، که همان قطار شهري تهران به شهر ري بود، دروازه جديد اضافه شد که البته خيلي ساده بود و به پاي دروازه هاي معروف ديگر شهر نمي رسيد. ماجرا از اين قرار بود که امتيازه راه اندازي راه آهن تهران به شهرري، به فابيوس بواتال11 بلژيکي داده شد.
۹- دروازه دوشان تپه
در حدود انتهاي خيابان مجاهدين اسلام مشرف به ميدان شهداد (ژاله) قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي شرقي شهر و شمالي ترين دروازه شرقي قلمداد مي شد.
۱۰- دروازه خراسان
در حدود ميدان خراسان قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي شرقي شهر و جنوبي ترين دروازه شرقي قلمداد مي شد.
۱۱- دروازه باغ شاه
در حدود ميدان حُر قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر قرار داشت و شمالي ترين دروازه غربي قلمداد مي شد.
دروازه قزوين قديم (تهماسبي)
در ابتداي بازارچه قوام الدوله و طرخاني در شرق ميدان شاپور (ميدان وحدت اسلامي) و دروازه قزوين جديد (ناصري) در ورودي خيابان و ميدان قزوين قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر در جنوب دروازه باغ شاه و شمال دروازه گمرک واقع شده بود
۱۲- دروازه گمرک
در حدود ميدان گمرک (رازي) قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر بود و جنوبي ترين دروازه غربي قلمداد مي شد.
@ferdosesokhan
قسمت : چهارم( قسمت پایانی )
دروازه ماشين دودي (راه آهن)
بعدها براي ماشين دودي، که همان قطار شهري تهران به شهر ري بود، دروازه جديد اضافه شد که البته خيلي ساده بود و به پاي دروازه هاي معروف ديگر شهر نمي رسيد. ماجرا از اين قرار بود که امتيازه راه اندازي راه آهن تهران به شهرري، به فابيوس بواتال11 بلژيکي داده شد.
۹- دروازه دوشان تپه
در حدود انتهاي خيابان مجاهدين اسلام مشرف به ميدان شهداد (ژاله) قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي شرقي شهر و شمالي ترين دروازه شرقي قلمداد مي شد.
۱۰- دروازه خراسان
در حدود ميدان خراسان قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي شرقي شهر و جنوبي ترين دروازه شرقي قلمداد مي شد.
۱۱- دروازه باغ شاه
در حدود ميدان حُر قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر قرار داشت و شمالي ترين دروازه غربي قلمداد مي شد.
دروازه قزوين قديم (تهماسبي)
در ابتداي بازارچه قوام الدوله و طرخاني در شرق ميدان شاپور (ميدان وحدت اسلامي) و دروازه قزوين جديد (ناصري) در ورودي خيابان و ميدان قزوين قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر در جنوب دروازه باغ شاه و شمال دروازه گمرک واقع شده بود
۱۲- دروازه گمرک
در حدود ميدان گمرک (رازي) قرار داشت. اين دروازه در ديوار باروي غربي شهر بود و جنوبي ترين دروازه غربي قلمداد مي شد.
@ferdosesokhan
منظور سيمين دانشور از " درخت گيسو" در سووشون چيست؟
بريدن آيينی گيسو از روزگار قديم رسمی بسيار گسترده بوده است... در فرهنگ ايرانی هم بريدن مو، نماد شکستن ارجمندی و البته بيشتر سوگواری است و اشاره به خودکشی نمادين دارد. در ادبيات فارسی به بسياری به اين موضوع اشاره شده.
...زنان بختياری در سوگ مردان بزرگ ايل گيسوان خود را پريشان میکنند و در سوگ نزديکان آنها را میبرند. و اين گيسوان بريده را در راه گورستان- به زير پا میاندازند و لگدمال میکنند - به اين معنا که خود پایمال اين مرگ شدهاند- و گاهی آن را در ميان جامهی پاکيزهای از مرده میگذارند و با مرده به خاک میسپارند و گاهی نيز به صورت آيينی، گرداگرد آن مینشينند و مويههای غمانگيز میخوانند و بر آن میگريند. در منطقهی گرمسير فارس زنان اين گيسوهای بريده را به درختی به نام درخت گيسو میآويزند و بر اين باورند که با آبياری اين درخت – که اشکباری خودشان است - ، گيسوها که نماد جان از دست رفتهی عزيزشان است - دوباره زنده میشود و باز میگردد. سيمين دانشور در بخشی از کتاب سووشون به درخت گيسو اشارهای واضح دارد:
« زری گفت بار اول که درخت گيسو را ديدم، از دور خيال کردم درخت مراد است و لتههای زرد و قهوهای و سياه به آن آويزان کرده اند. نزديک که رفتم ، ديدم نه، گيسهای بافته شده به درخت آويزان کردهاند، گيسهای زنان جوانی که شوهرهايشان جوانمرگ شده بود، يا پسرهايشان، يا برادرهايشان.».
دانشور باز در جای ديگری (بعد از مرگ يوسف) به اين درخت اشاره میکند و میگويد:
«حيف که من گيس ندارم، وگرنه گيسم را میبريدم و مثل آنهای ديگر به درخت آويزان میکردم.»
برگرفته از: مقاله " نقش گيسو در فرهنگ فارسي" / خانم پيرايه يغمايي در سايت جنگ زمان
@ferdosesokhan
بريدن آيينی گيسو از روزگار قديم رسمی بسيار گسترده بوده است... در فرهنگ ايرانی هم بريدن مو، نماد شکستن ارجمندی و البته بيشتر سوگواری است و اشاره به خودکشی نمادين دارد. در ادبيات فارسی به بسياری به اين موضوع اشاره شده.
...زنان بختياری در سوگ مردان بزرگ ايل گيسوان خود را پريشان میکنند و در سوگ نزديکان آنها را میبرند. و اين گيسوان بريده را در راه گورستان- به زير پا میاندازند و لگدمال میکنند - به اين معنا که خود پایمال اين مرگ شدهاند- و گاهی آن را در ميان جامهی پاکيزهای از مرده میگذارند و با مرده به خاک میسپارند و گاهی نيز به صورت آيينی، گرداگرد آن مینشينند و مويههای غمانگيز میخوانند و بر آن میگريند. در منطقهی گرمسير فارس زنان اين گيسوهای بريده را به درختی به نام درخت گيسو میآويزند و بر اين باورند که با آبياری اين درخت – که اشکباری خودشان است - ، گيسوها که نماد جان از دست رفتهی عزيزشان است - دوباره زنده میشود و باز میگردد. سيمين دانشور در بخشی از کتاب سووشون به درخت گيسو اشارهای واضح دارد:
« زری گفت بار اول که درخت گيسو را ديدم، از دور خيال کردم درخت مراد است و لتههای زرد و قهوهای و سياه به آن آويزان کرده اند. نزديک که رفتم ، ديدم نه، گيسهای بافته شده به درخت آويزان کردهاند، گيسهای زنان جوانی که شوهرهايشان جوانمرگ شده بود، يا پسرهايشان، يا برادرهايشان.».
دانشور باز در جای ديگری (بعد از مرگ يوسف) به اين درخت اشاره میکند و میگويد:
«حيف که من گيس ندارم، وگرنه گيسم را میبريدم و مثل آنهای ديگر به درخت آويزان میکردم.»
برگرفته از: مقاله " نقش گيسو در فرهنگ فارسي" / خانم پيرايه يغمايي در سايت جنگ زمان
@ferdosesokhan
داستان چیست؟
کارل ایگلسیاس تعریفی ساده و روشن برای داستان ارائه کرده است: "هر داستان درباره شخصی است که برای به دست آوردن هدفی تلاش می کند و در این مسیر با مشکل روبرو می شود."
این تعریف سه عنصر مهم برای روایت یک داستان را مشخص می کند:شخصیت، هدف، کشمکش.
که بدون آنها داستانی وجود نخواهد داشت.
شخصیت یا کاراکتر:
که داستان درباره اوست.
هدف: چیزی که شخصیت می خواهد به آن برسد. مانند: شاهزاده خانوم، گنج، عشق، شهرت و...
کشمکش: عاملی که سر راه رسیدن شخصیت به هدفش قرار می گیرد که سه نوع است:
۱. کشمکش شخصیت با شخصیت دیگر.
۲. کشمکش شخصیت با محیط.
۳. کشمکش شخصیت با خودش.
کشمکش باعث ایجاد مشکلات، موانع و بحرانهایی می شود که شخصیت را دچار خطر می کند. خطراتی که می تواند جسمی، ذهنی یا روانی باشد. به این معنی که اگر شخصیت نتواند از پس این کشمکش بربیاید چیزی را از دست خواهد داد.
دیگر عناصر داستان از این قرارند:
لوکیشن: داستانها در یک فضا به وقوع می پیوندد که شامل: مکان، دوره زمانی یا محدوده ای است که برای داستان لازم است
عامل محرک: در داستان زندگی شخصیت روال عادی خود را دارد تا اینکه یک حادثه غیر منتظره رخ می دهد که شروع کننده داستان است.
پرسشها: عامل محرک برای مخاطب پرسشهایی به وجود می آورد که در پایان داستان باید به آنها پاسخ داد.
موضوع: داستانها برای شخصیت و مخاطب معنایی دارند. موضوع همان ایده و مفهومی است که داستان می خواهد آنرا انتقال دهد.
نیاز: چیزی که کاراکتر باید برای رسیدن به هدفش آنرا یاد بگیرد یا بدست آورد.
تحول: وقتی شخصیت در مسیر داستان چیزی را یاد می گیرد در واقع دچار تحول عاطفی می شود که به آن تغییر هم می گویند.
پایان: نتیجه ایست که به مخاطب ارائه می شود تا خیال او را بابت تمامی پرسشهای بوجود آمده در طول داستان راحت کند.
@ferdosesokhan
کارل ایگلسیاس تعریفی ساده و روشن برای داستان ارائه کرده است: "هر داستان درباره شخصی است که برای به دست آوردن هدفی تلاش می کند و در این مسیر با مشکل روبرو می شود."
این تعریف سه عنصر مهم برای روایت یک داستان را مشخص می کند:شخصیت، هدف، کشمکش.
که بدون آنها داستانی وجود نخواهد داشت.
شخصیت یا کاراکتر:
که داستان درباره اوست.
هدف: چیزی که شخصیت می خواهد به آن برسد. مانند: شاهزاده خانوم، گنج، عشق، شهرت و...
کشمکش: عاملی که سر راه رسیدن شخصیت به هدفش قرار می گیرد که سه نوع است:
۱. کشمکش شخصیت با شخصیت دیگر.
۲. کشمکش شخصیت با محیط.
۳. کشمکش شخصیت با خودش.
کشمکش باعث ایجاد مشکلات، موانع و بحرانهایی می شود که شخصیت را دچار خطر می کند. خطراتی که می تواند جسمی، ذهنی یا روانی باشد. به این معنی که اگر شخصیت نتواند از پس این کشمکش بربیاید چیزی را از دست خواهد داد.
دیگر عناصر داستان از این قرارند:
لوکیشن: داستانها در یک فضا به وقوع می پیوندد که شامل: مکان، دوره زمانی یا محدوده ای است که برای داستان لازم است
عامل محرک: در داستان زندگی شخصیت روال عادی خود را دارد تا اینکه یک حادثه غیر منتظره رخ می دهد که شروع کننده داستان است.
پرسشها: عامل محرک برای مخاطب پرسشهایی به وجود می آورد که در پایان داستان باید به آنها پاسخ داد.
موضوع: داستانها برای شخصیت و مخاطب معنایی دارند. موضوع همان ایده و مفهومی است که داستان می خواهد آنرا انتقال دهد.
نیاز: چیزی که کاراکتر باید برای رسیدن به هدفش آنرا یاد بگیرد یا بدست آورد.
تحول: وقتی شخصیت در مسیر داستان چیزی را یاد می گیرد در واقع دچار تحول عاطفی می شود که به آن تغییر هم می گویند.
پایان: نتیجه ایست که به مخاطب ارائه می شود تا خیال او را بابت تمامی پرسشهای بوجود آمده در طول داستان راحت کند.
@ferdosesokhan
سرگذشت ریال
در زمان شاه طهماسب صفوى، ارزش هر تومان ایران برابر با ١٠ پوند انگليس بود یعنی تومان ایران تقریبا با ارزش ترین پول جهان بود! آن زمان هنوز آمریکایی و دلاری وجود نداشت.
در دوران سلطنت فتحعلیشاه و محمد شاه قاجار، دو پوند استرلینگ برابر با یک تومان ایران شد. در این زمان یک پوند برابر بود با ۲۵ فرانک فرانسه و ۱۰ روپیه هند. در همین زمان، یک تومان ایران با دو دلار و پنجاه سنت آمریکا برابر بود.
در اواخر سلطنت ناصرالدینشاه ارزش پوند بریتانیا ۳.۲۵ برابر تومان ایران و پس از قتل او، در زمان سلطنت مظفرالدینشاه، حدود ۴.۸۵ برابر تومان ایران شد و پس از انقلاب مشروطه یک پوند برابر با ۶۰ قران بود یعنی ارزش پوند انگلیس ۶ برابر تومان ایران شد.
در اواخر سده نوزدهم و اوائل سده بیستم میلادی تا جنگ اوّل جهانی، یک پوند انگلیس تقریباً برابر با ۵ دلار آمریکا بود. بنابراین در دوران مظفرالدینشاه ارزش دلار آمریکا و تومان ایران تقریباً یکسان بود.
در زمان سقوط رضا خان و ورود ارتشهای متفقین به ایران، دلار آمریکا تقریباً یک و نیم تومان ایران بود. در سال ۱۳۳۲ یعنی در اواخر دولت مصدق، یک دلار آمریکا معادل ۹ تومان و یک پوند استرلینگ برابر با ۲۳ تومان بود.
در پایان سلطنت محمدرضاشاه و در دورهای که صادرات نفت خام در قله تاریخی قرار داشت، یک دلار آمریکا تقریباً ۷ تومان ایران و یک پوند انگلیس تقریباً ۱۰ تومان ایران ارزش داشت.
و امروز اگر واژه lowest currency را در گوگل سرچ کنید میبینید که ریال ایران بیارزش ترین پول جهان است. یعنی هر دلار امروز برابر بود با ۱۳۳ هزار ریال یا ۱۳ هزار و سیصد تومان...( البته این عدد در حال حاضر بالا و پایین می رود .)
@ferdosesokhan
در زمان شاه طهماسب صفوى، ارزش هر تومان ایران برابر با ١٠ پوند انگليس بود یعنی تومان ایران تقریبا با ارزش ترین پول جهان بود! آن زمان هنوز آمریکایی و دلاری وجود نداشت.
در دوران سلطنت فتحعلیشاه و محمد شاه قاجار، دو پوند استرلینگ برابر با یک تومان ایران شد. در این زمان یک پوند برابر بود با ۲۵ فرانک فرانسه و ۱۰ روپیه هند. در همین زمان، یک تومان ایران با دو دلار و پنجاه سنت آمریکا برابر بود.
در اواخر سلطنت ناصرالدینشاه ارزش پوند بریتانیا ۳.۲۵ برابر تومان ایران و پس از قتل او، در زمان سلطنت مظفرالدینشاه، حدود ۴.۸۵ برابر تومان ایران شد و پس از انقلاب مشروطه یک پوند برابر با ۶۰ قران بود یعنی ارزش پوند انگلیس ۶ برابر تومان ایران شد.
در اواخر سده نوزدهم و اوائل سده بیستم میلادی تا جنگ اوّل جهانی، یک پوند انگلیس تقریباً برابر با ۵ دلار آمریکا بود. بنابراین در دوران مظفرالدینشاه ارزش دلار آمریکا و تومان ایران تقریباً یکسان بود.
در زمان سقوط رضا خان و ورود ارتشهای متفقین به ایران، دلار آمریکا تقریباً یک و نیم تومان ایران بود. در سال ۱۳۳۲ یعنی در اواخر دولت مصدق، یک دلار آمریکا معادل ۹ تومان و یک پوند استرلینگ برابر با ۲۳ تومان بود.
در پایان سلطنت محمدرضاشاه و در دورهای که صادرات نفت خام در قله تاریخی قرار داشت، یک دلار آمریکا تقریباً ۷ تومان ایران و یک پوند انگلیس تقریباً ۱۰ تومان ایران ارزش داشت.
و امروز اگر واژه lowest currency را در گوگل سرچ کنید میبینید که ریال ایران بیارزش ترین پول جهان است. یعنی هر دلار امروز برابر بود با ۱۳۳ هزار ریال یا ۱۳ هزار و سیصد تومان...( البته این عدد در حال حاضر بالا و پایین می رود .)
@ferdosesokhan
شرایط قبولی در درس های نهایی پایه دوازدهم
- نمره امتحان نهایی در هر درس بدون ضریب کم تر از 7 نباشد.
- نمره سالانه یا نمره دوره تابستانی در هر درس کم تر از حد نصاب قبولی نباشد.
- در دروس غیر حضوری کسب نمره حد نصاب قبولی در امتحانات نهایی معیار می باشد.
شرایط قبولی در درس های غیرنهایی پایه دوازدهم
- در امتحانات غیرنهایی نوبت دوم دانش آموزی در هر یک از درس ها قبول شناخته می شود که نمره سالانه او در هر درس کم تر از حد نصاب قبولی نباشد. (نمره 10 برای رشته های نظری و نمره 12 برای رشته های فنی حرفه ای)
@ferdosesokhan
- نمره امتحان نهایی در هر درس بدون ضریب کم تر از 7 نباشد.
- نمره سالانه یا نمره دوره تابستانی در هر درس کم تر از حد نصاب قبولی نباشد.
- در دروس غیر حضوری کسب نمره حد نصاب قبولی در امتحانات نهایی معیار می باشد.
شرایط قبولی در درس های غیرنهایی پایه دوازدهم
- در امتحانات غیرنهایی نوبت دوم دانش آموزی در هر یک از درس ها قبول شناخته می شود که نمره سالانه او در هر درس کم تر از حد نصاب قبولی نباشد. (نمره 10 برای رشته های نظری و نمره 12 برای رشته های فنی حرفه ای)
@ferdosesokhan
⚠️زمانبندی دقیق آزمون سراسری ۹۸
📣 زمان برگزاری آزمون
گروه ریاضی : 5شنبه - 13تیر (صبح)
گروه انسانی : 5شنبه - 13تیر (صبح)
گروه هنر : 5شنبه - 13تیر (عصر)
گروه تجربی : جمعه - 14تیر (صبح)
گروه زبان : جمعه - 14تیر (عصر)
♦️ درب حوزه های امتحانی صبح ها راس ساعت 7:00 و بعداز ظهرها راس ساعت 14:30 بسته خواهد شد و فرآیند برگزاری آزمون صبح ها راس ساعت 7:30 و بعداز ظهرها راس ساعت 15:00 آغاز می گردد.
@ferdosesokhan
📣 زمان برگزاری آزمون
گروه ریاضی : 5شنبه - 13تیر (صبح)
گروه انسانی : 5شنبه - 13تیر (صبح)
گروه هنر : 5شنبه - 13تیر (عصر)
گروه تجربی : جمعه - 14تیر (صبح)
گروه زبان : جمعه - 14تیر (عصر)
♦️ درب حوزه های امتحانی صبح ها راس ساعت 7:00 و بعداز ظهرها راس ساعت 14:30 بسته خواهد شد و فرآیند برگزاری آزمون صبح ها راس ساعت 7:30 و بعداز ظهرها راس ساعت 15:00 آغاز می گردد.
@ferdosesokhan
انواع سواد از دیدگاه یونسکو
سواد عاطفی : توانایی برقراری روابط عاطفی با خانواده و دوستان
سواد ارتباطی : توانایی برقراری ارتباط مناسب با دیگران و دانستن آداب اجتماعی
سواد مالی : توانایی مدیریت مالی خانواده ، دانستن روشهای پس انداز و دخل و خرج
سواد رسانه ایی : اینکه فرد بداند کدام رسانه ها معتبر و کدام نامعتبرند .
سواد تربیتی : توانایی تربیت فرزندان به نحو شایسته
سواد رایانه ایی : دانستن مهارتهاي هفت گانه ی ICDL
سواد سلامتی : دانستن اطلاعات مهم درباره ی تغذیه ی سالم و راههای جلوگیری و کنترل بیماریها
سواد نژادی و قومیتی : شناخت نژادها و قومیت ها بر اساس احترام و عدم تبعیض
سواد بوم شناختی : دانستن راههای حفاظت از محیط زیست
سواد تحلیلی : توانایی شناخت ، ارزیابی و تحلیل نظریه های مختلف با استدلال های منطقی و اصولی بدون هر گونه تعصب و پیش فرض های قومی یا ایدئولوژیک
سواد انرژی : توانایی مدیریت در مصرف انرژی ، آب و حفظ امنیت غذایی
سواد علمی : یعنی علاوه بر سواد دانشگاهی توانایی بحث و یا حل و فصل مسائل با راهکارهای علمی و عقلانی مناسب
بدین ترتیب ، یک فرد باسواد از نظر سازمان جهانی یونسکو فردی است که با آموزشهای مناسب ، توانایی داشتن یک زندگی مناسب و با کیفیت را در قرن بیست و یکم پیدا کند . از سوی دیگر ، آموزش مناسب و عقلانی آموزش است که به کودکان ، دوستی ، صلح و دموکراسی را توصیه کند و خشونت و تبعیض را نفی نماید .
@ferdosesokhan
سواد عاطفی : توانایی برقراری روابط عاطفی با خانواده و دوستان
سواد ارتباطی : توانایی برقراری ارتباط مناسب با دیگران و دانستن آداب اجتماعی
سواد مالی : توانایی مدیریت مالی خانواده ، دانستن روشهای پس انداز و دخل و خرج
سواد رسانه ایی : اینکه فرد بداند کدام رسانه ها معتبر و کدام نامعتبرند .
سواد تربیتی : توانایی تربیت فرزندان به نحو شایسته
سواد رایانه ایی : دانستن مهارتهاي هفت گانه ی ICDL
سواد سلامتی : دانستن اطلاعات مهم درباره ی تغذیه ی سالم و راههای جلوگیری و کنترل بیماریها
سواد نژادی و قومیتی : شناخت نژادها و قومیت ها بر اساس احترام و عدم تبعیض
سواد بوم شناختی : دانستن راههای حفاظت از محیط زیست
سواد تحلیلی : توانایی شناخت ، ارزیابی و تحلیل نظریه های مختلف با استدلال های منطقی و اصولی بدون هر گونه تعصب و پیش فرض های قومی یا ایدئولوژیک
سواد انرژی : توانایی مدیریت در مصرف انرژی ، آب و حفظ امنیت غذایی
سواد علمی : یعنی علاوه بر سواد دانشگاهی توانایی بحث و یا حل و فصل مسائل با راهکارهای علمی و عقلانی مناسب
بدین ترتیب ، یک فرد باسواد از نظر سازمان جهانی یونسکو فردی است که با آموزشهای مناسب ، توانایی داشتن یک زندگی مناسب و با کیفیت را در قرن بیست و یکم پیدا کند . از سوی دیگر ، آموزش مناسب و عقلانی آموزش است که به کودکان ، دوستی ، صلح و دموکراسی را توصیه کند و خشونت و تبعیض را نفی نماید .
@ferdosesokhan
اطلاعاتی جالب درباره ی شهر تهران
نام پیشین خیابان های تهران:
خرمشهر : آپادانا
آیت الله کاشانی : آتاتورک
قدس : آناتول فرانس
ستاری : آجودانیه
فاطمی : آریامهر
مالک اشتر : اریانا
آزادی : آیزنهاور
راستروان : احتشامیه
دیباجی : اختیاریه
واعظی : اسدی
دستغیب : اشرف پهلوی
موحد دانش : اقدسیه
کارگر شمالی : امیرآباد
استاد قریب : اوستا
شهید محمد منتظری : ایرانمهر تهران نو
یادگار امام : بزرگراه ١٠٠
شیخ فضل الله نوری : بزرگراه ایوبی
دکتر چمران : بزرگراه پارک وی
رسالت : بزرگراه داریوش
آیت الله مدرس : بزرگراه شاهنشاهی
شهید همت : بزرگراه شمال عباس آباد
آیت الله سعیدی : بزرگراه شهیاد
جلال آل احمد : بزرگراه فرحزاد
صیاد شیرازی : بزرگراه نیاوران
بلوار کشاورز : بلوار الیزابت
میرداماد : میرداماد
سبلان جنوبی : بهرامی
١٥خرداد : بوذرجمهری / گلوبندک
خالد اسلامبولی : وزرا
مقدس اردبیلی : پیراسته
ولیعصر : پهلوی
ستارخان : تاج
آیت الله طالقانی : تخت جمشید
شهید مطهری : تخت طاووس
هویزه : تکش
دماوند : تهران نو
سمیه : ثریا
آفریقا : جردن
حقانی : جهان کودک
امیرکبیر : چراغ برق
نوفل لوشاتو : چرچیل
آذربایجان : حشمت الدوله
برادران سلیمانی : حکمت
خاوران : خراسان
اجاره دار : خواجه نظام الملک
اقبال لاهوری : دکتر اقبال
کلاهدوز : دولت
شورا : رضا شاه
دکتر مفتح : روزولت
نبرد : کوکاکولا
فداییان اسلام : رزم آرا
فلاحی : زعفرانیه
سپهبد قرنی : زاهدی / فیشرآباد
مجاهدین اسلام : ژاله
دکتر فاطمی : سازمان آب / ایران نوین
امام خمینی : سپه
شهید اکبر وصالی : سفیدکوه غربی (تهران نو)
شهید آقاسرمدیان : سفیدکوه شرقی (تهران نو)
شهید شواخ : رودکی (تهران نو)
شهید عباس افضلی : مهر افروز (تهران نو)
شهید کامبیز خشی : مهرجو (تهران نو)
شهید علی باستانی : مهرآور (تهران نو)
شهید شهرام امیری : مهرپو (تهران نو)
شهید گلپایگانی : مهرآگین (تهران نو)
شهید کشواد : سلیم
پاسداران : سلطنت آباد
مصطفی خمینی : سیروس
کارگر : ٣٠ متری امیرآباد
وحدت اسلامی : شاپور
جمهوری : شاه
کمیل : شاهرخ
انقلاب : شاهرضا
قائم مقام فراهانی : شاه عباس
شهید کبیری طامه : شاهین شمالی
١٧ شهریور : شهناز
شهید آرش مهر : شهرآرا
هلال احمر : شیر و خورشید
موسیوند : صالح
شهید بهشتی : عباس آباد
ایران : عین الدوله
آیتالله سعیدی : غیاثی
نوفل لوشاتو : فرانسه
سهروردی : فرح
پیروزی : فرح آباد
بلال حبشی : فرح آباد تهران نو
دکتر لواسانی : فرمانیه
برادران حسنی : قعله مرغی
٣٠ تیر : قوامالسلطنه
شهید رحمانی : قیطریه
فلسطین : کاخ
دکتر علی شریعتی : کوروش کبیر
تقوی : کوشک
شهید سرتیپ نامجو : گرگان
کوی نصر : گیشا
حجاب : لس آنجلس
شهید استاد حسن بنا : مجیدیه
شهید صابونچی : مهناز
جمهوری اسلامی : نادری / شاه آباد
میرزای شیرازی : نادر شاه
شهید دکتر آیت : سیمتری نارمک
نبرد جنوبی : شاه اسماعیل
شهید ثانی : ٤٦ متری نارمک
آیتالله مدنی : نظام آباد
شهید باهنر : نیاوران
داوودی : وحیدیه
پاتریس لومومبا : ولیعهد
خالد اسلامبولی : وزرا
استاد نجاتاللهی : ویلا
جمال الدین اسدآبادی : یوسف آباد
نام پیشین میدان های تهران:
میدان انقلاب : میدان ٢٤ اسفند
میدان ٧ تیر : میدان ٢٥ شهریور
میدان استقلال : میدان ٢٨ مرداد
میدان صادقیه : میدان آریاشهر
میدان ١٥ خرداد : میدان ارگ
میدان دکتر فاطمی / جهاد : میدان ایران نوین
میدان حر : میدان باغشاه
میدان امام خمینی : میدان سپه /توپخانه
میدان شهید نامجو: میدان ثریا
میدان شهدا : میدان ژاله
میدان امام حسین : میدان شهناز /فوزیه
میدان آزادی : میدان شهیاد
میدان رسالت : میدان فرح
میدان شمشیری : میدان فرحناز
میدان قیام : میدان شاه
میدان فلسطین : میدان کاخ
میدان توحید : میدان کندی
میدان جمهوری : میدان محمدرضا شاه
میدان ولیعصر : میدان ولیعهد
میدان سلماس : میدان فرحبخش
میدان شهیدان رحیمی : میدان چایچی
نام پیشین پارک های تهران:
پارک ارم : پارک خرم
پارک دانشجو : پارک پهلوی
پارک طالقانی : پارک جهان کودک
پارک ملت : پارک شاهنشاهی
پارک ١٧ شهریور : پارک شهباز
پارک لاله : پارک فرح
پارک شریعتی : پارک کوروش
پارک ولیعصر : پارک ولیعهد
مطلب برگرفته از :کانال آریا بوم
@ferdosesokhan
نام پیشین خیابان های تهران:
خرمشهر : آپادانا
آیت الله کاشانی : آتاتورک
قدس : آناتول فرانس
ستاری : آجودانیه
فاطمی : آریامهر
مالک اشتر : اریانا
آزادی : آیزنهاور
راستروان : احتشامیه
دیباجی : اختیاریه
واعظی : اسدی
دستغیب : اشرف پهلوی
موحد دانش : اقدسیه
کارگر شمالی : امیرآباد
استاد قریب : اوستا
شهید محمد منتظری : ایرانمهر تهران نو
یادگار امام : بزرگراه ١٠٠
شیخ فضل الله نوری : بزرگراه ایوبی
دکتر چمران : بزرگراه پارک وی
رسالت : بزرگراه داریوش
آیت الله مدرس : بزرگراه شاهنشاهی
شهید همت : بزرگراه شمال عباس آباد
آیت الله سعیدی : بزرگراه شهیاد
جلال آل احمد : بزرگراه فرحزاد
صیاد شیرازی : بزرگراه نیاوران
بلوار کشاورز : بلوار الیزابت
میرداماد : میرداماد
سبلان جنوبی : بهرامی
١٥خرداد : بوذرجمهری / گلوبندک
خالد اسلامبولی : وزرا
مقدس اردبیلی : پیراسته
ولیعصر : پهلوی
ستارخان : تاج
آیت الله طالقانی : تخت جمشید
شهید مطهری : تخت طاووس
هویزه : تکش
دماوند : تهران نو
سمیه : ثریا
آفریقا : جردن
حقانی : جهان کودک
امیرکبیر : چراغ برق
نوفل لوشاتو : چرچیل
آذربایجان : حشمت الدوله
برادران سلیمانی : حکمت
خاوران : خراسان
اجاره دار : خواجه نظام الملک
اقبال لاهوری : دکتر اقبال
کلاهدوز : دولت
شورا : رضا شاه
دکتر مفتح : روزولت
نبرد : کوکاکولا
فداییان اسلام : رزم آرا
فلاحی : زعفرانیه
سپهبد قرنی : زاهدی / فیشرآباد
مجاهدین اسلام : ژاله
دکتر فاطمی : سازمان آب / ایران نوین
امام خمینی : سپه
شهید اکبر وصالی : سفیدکوه غربی (تهران نو)
شهید آقاسرمدیان : سفیدکوه شرقی (تهران نو)
شهید شواخ : رودکی (تهران نو)
شهید عباس افضلی : مهر افروز (تهران نو)
شهید کامبیز خشی : مهرجو (تهران نو)
شهید علی باستانی : مهرآور (تهران نو)
شهید شهرام امیری : مهرپو (تهران نو)
شهید گلپایگانی : مهرآگین (تهران نو)
شهید کشواد : سلیم
پاسداران : سلطنت آباد
مصطفی خمینی : سیروس
کارگر : ٣٠ متری امیرآباد
وحدت اسلامی : شاپور
جمهوری : شاه
کمیل : شاهرخ
انقلاب : شاهرضا
قائم مقام فراهانی : شاه عباس
شهید کبیری طامه : شاهین شمالی
١٧ شهریور : شهناز
شهید آرش مهر : شهرآرا
هلال احمر : شیر و خورشید
موسیوند : صالح
شهید بهشتی : عباس آباد
ایران : عین الدوله
آیتالله سعیدی : غیاثی
نوفل لوشاتو : فرانسه
سهروردی : فرح
پیروزی : فرح آباد
بلال حبشی : فرح آباد تهران نو
دکتر لواسانی : فرمانیه
برادران حسنی : قعله مرغی
٣٠ تیر : قوامالسلطنه
شهید رحمانی : قیطریه
فلسطین : کاخ
دکتر علی شریعتی : کوروش کبیر
تقوی : کوشک
شهید سرتیپ نامجو : گرگان
کوی نصر : گیشا
حجاب : لس آنجلس
شهید استاد حسن بنا : مجیدیه
شهید صابونچی : مهناز
جمهوری اسلامی : نادری / شاه آباد
میرزای شیرازی : نادر شاه
شهید دکتر آیت : سیمتری نارمک
نبرد جنوبی : شاه اسماعیل
شهید ثانی : ٤٦ متری نارمک
آیتالله مدنی : نظام آباد
شهید باهنر : نیاوران
داوودی : وحیدیه
پاتریس لومومبا : ولیعهد
خالد اسلامبولی : وزرا
استاد نجاتاللهی : ویلا
جمال الدین اسدآبادی : یوسف آباد
نام پیشین میدان های تهران:
میدان انقلاب : میدان ٢٤ اسفند
میدان ٧ تیر : میدان ٢٥ شهریور
میدان استقلال : میدان ٢٨ مرداد
میدان صادقیه : میدان آریاشهر
میدان ١٥ خرداد : میدان ارگ
میدان دکتر فاطمی / جهاد : میدان ایران نوین
میدان حر : میدان باغشاه
میدان امام خمینی : میدان سپه /توپخانه
میدان شهید نامجو: میدان ثریا
میدان شهدا : میدان ژاله
میدان امام حسین : میدان شهناز /فوزیه
میدان آزادی : میدان شهیاد
میدان رسالت : میدان فرح
میدان شمشیری : میدان فرحناز
میدان قیام : میدان شاه
میدان فلسطین : میدان کاخ
میدان توحید : میدان کندی
میدان جمهوری : میدان محمدرضا شاه
میدان ولیعصر : میدان ولیعهد
میدان سلماس : میدان فرحبخش
میدان شهیدان رحیمی : میدان چایچی
نام پیشین پارک های تهران:
پارک ارم : پارک خرم
پارک دانشجو : پارک پهلوی
پارک طالقانی : پارک جهان کودک
پارک ملت : پارک شاهنشاهی
پارک ١٧ شهریور : پارک شهباز
پارک لاله : پارک فرح
پارک شریعتی : پارک کوروش
پارک ولیعصر : پارک ولیعهد
مطلب برگرفته از :کانال آریا بوم
@ferdosesokhan
خوردنی های پارسی
بسیاری از خوردنی ها از جمله میوه ها و سبزی ها و خوراک ها و ... بومی ایران هستند و نخستین بار از سرزمین زرخیز ایران به دیگر جاهای جهان برده شدند. از آن جایی که این خوردنی ها ها جز ایران در هیچ جای دیگر از جهان پیدا نمی شدند، در کشورها نیز همان نام پارسی ها شان با دگرگونی های اندکی به کار می رود. فهرستی از این خوردنی ها را در زیر می بینید:
🌰١. پسته:
این میوه ایرانی در زبان پهلوی "پستک" گفته می شد که در زبان تازی به شوند نبود صدای پ به "فستق" دگرگون شد و در زبان های اروپایی از جمله انگلیسی pistachio می گویند.
🍑٢. هلو:
این میوه نخستین بار در ایران کشت می شد و سپس در جنگ های ایران و یونان در زمان هخامنشیان به یونان راه یافت. در یونان به هلو malum persicum به معنی "سیب پارسی" می گفتند که بخش دوم این واژه یعنی persicum در زبان ایتالیایی به persico، در زبان فرانسوی به pecher و در زبان انگلیسی به peach دگرگون شد.
🍊٣. نارنگ (پرتغال)
یکی از پرمصرف ترین میوه های جهان نارنگ است که ریشه در سرزمین پارس دارد. نارنگ به معنی همرنگ انار است. این میوه در میان تازیان که صدای گ ندارند "النارنج" گفته می شود و در انگلیسی orange می گویند. آن چه امروز به نام نارنگی و نارنج و پرتغال می شناسیم، همگی برآمده از همین میوه "نارنگ" پارسی هستند که در هر سرزمینی به شوند دگرگونی های آب و هوایی به ریخت های گوناگون درآمدند.
🍋٤. لیمو:
در زبان تازی "لیمون" گفته می شود. تازیان لیمو را از ایرانیان گرفتند و در جنگ های آغاز اسلام به اسپانیا و پرتغال و دیگر کشورهای اروپایی بردند؛ به همین شوند در اروپا نیز آن را lemon می نامند.
🏉٥. خربزه:
در آغاز "خرپوزه" گفته می شد که خر به معنی بزرگ و پوزه هم به معنی پوز و دهان است. در اسپانیا به خربزه calabaza گفته شد و در انگلیسی به calabash دگرگون شد. این نام در ترکی دچار دگرگونی معنایی شد و به جای خربزه، به هندوانه "قارپوز" می گویند که از همان خربزه پارسی گرفته شده است.
🍆٦. بادمجان:
در پارسی "بادامگان" نامیده می شد به معنی "مانند بادام" که تازی ها به شوند نبود صدای گ در زبان ایشان، آن را بادمجان گفتند. تازی ها بادمجان را به اسپانیا بردند که در آن جا berenjena گفته می شود. سپس در فرانسه و انگلیس به aubergine دگرگون شد.
🍀٧. اسفناج:
این گیاه پرسود در زبان پارسی "اسپ آناک" گفته می شد که به معنی خوراک اسب است. تازیان به شوند نداشتن صدای پ، آن را اسفناج نامیدند و در انگلیسی spinach می گویند.
🌺٨. زرپران:
زرپران به معنی گیاهی با پرهای زرین است. این چاشنی پرسود و کمیاب در گذشته تنها در خاک زرخیز ایران کشت می شد و هم اکنون هم ٩٠% زرپران جهان از ایران برداشت می شود. تازیان به شوند نبود صدای پ در زبانشان این گیاه را "زعفران" می خوانند و در انگلیسی هم saffron می گویند.
🐟٩. خاویار:
از آن جایی که خاویار همان تخم ماهی است، در زبان پارسی به آن "خایه وار" می گفتند که در زبان ترکی به "هاویار" و در زبان های اروپایی به "خاویار" دگرگون شد.
🍗١٠. کباب:
خوراکی پارسی است که در زبان های تازی و ترکی و اردو و زبان های اروپایی نیز به همین نام خوانده می شود.
🍕١١. پیتزا:
خوراکی ایرانی است که در زمان هخامنشیان و در جنگ های ایران و یونان، یونانی ها با آن آشنا شدند و سپس در اروپا و در شاهنشاهی روم هم رواج یافت. واژه پیتزا که در همه زبان های اروپایی pizza نوشته می شود از واژه پارسی باستان "پزا" به معنی پزیده شده یا پخته شده گرفته شده است.
مطلب برگرفته از : کانال آریا بوم
@ferdosesokhan
بسیاری از خوردنی ها از جمله میوه ها و سبزی ها و خوراک ها و ... بومی ایران هستند و نخستین بار از سرزمین زرخیز ایران به دیگر جاهای جهان برده شدند. از آن جایی که این خوردنی ها ها جز ایران در هیچ جای دیگر از جهان پیدا نمی شدند، در کشورها نیز همان نام پارسی ها شان با دگرگونی های اندکی به کار می رود. فهرستی از این خوردنی ها را در زیر می بینید:
🌰١. پسته:
این میوه ایرانی در زبان پهلوی "پستک" گفته می شد که در زبان تازی به شوند نبود صدای پ به "فستق" دگرگون شد و در زبان های اروپایی از جمله انگلیسی pistachio می گویند.
🍑٢. هلو:
این میوه نخستین بار در ایران کشت می شد و سپس در جنگ های ایران و یونان در زمان هخامنشیان به یونان راه یافت. در یونان به هلو malum persicum به معنی "سیب پارسی" می گفتند که بخش دوم این واژه یعنی persicum در زبان ایتالیایی به persico، در زبان فرانسوی به pecher و در زبان انگلیسی به peach دگرگون شد.
🍊٣. نارنگ (پرتغال)
یکی از پرمصرف ترین میوه های جهان نارنگ است که ریشه در سرزمین پارس دارد. نارنگ به معنی همرنگ انار است. این میوه در میان تازیان که صدای گ ندارند "النارنج" گفته می شود و در انگلیسی orange می گویند. آن چه امروز به نام نارنگی و نارنج و پرتغال می شناسیم، همگی برآمده از همین میوه "نارنگ" پارسی هستند که در هر سرزمینی به شوند دگرگونی های آب و هوایی به ریخت های گوناگون درآمدند.
🍋٤. لیمو:
در زبان تازی "لیمون" گفته می شود. تازیان لیمو را از ایرانیان گرفتند و در جنگ های آغاز اسلام به اسپانیا و پرتغال و دیگر کشورهای اروپایی بردند؛ به همین شوند در اروپا نیز آن را lemon می نامند.
🏉٥. خربزه:
در آغاز "خرپوزه" گفته می شد که خر به معنی بزرگ و پوزه هم به معنی پوز و دهان است. در اسپانیا به خربزه calabaza گفته شد و در انگلیسی به calabash دگرگون شد. این نام در ترکی دچار دگرگونی معنایی شد و به جای خربزه، به هندوانه "قارپوز" می گویند که از همان خربزه پارسی گرفته شده است.
🍆٦. بادمجان:
در پارسی "بادامگان" نامیده می شد به معنی "مانند بادام" که تازی ها به شوند نبود صدای گ در زبان ایشان، آن را بادمجان گفتند. تازی ها بادمجان را به اسپانیا بردند که در آن جا berenjena گفته می شود. سپس در فرانسه و انگلیس به aubergine دگرگون شد.
🍀٧. اسفناج:
این گیاه پرسود در زبان پارسی "اسپ آناک" گفته می شد که به معنی خوراک اسب است. تازیان به شوند نداشتن صدای پ، آن را اسفناج نامیدند و در انگلیسی spinach می گویند.
🌺٨. زرپران:
زرپران به معنی گیاهی با پرهای زرین است. این چاشنی پرسود و کمیاب در گذشته تنها در خاک زرخیز ایران کشت می شد و هم اکنون هم ٩٠% زرپران جهان از ایران برداشت می شود. تازیان به شوند نبود صدای پ در زبانشان این گیاه را "زعفران" می خوانند و در انگلیسی هم saffron می گویند.
🐟٩. خاویار:
از آن جایی که خاویار همان تخم ماهی است، در زبان پارسی به آن "خایه وار" می گفتند که در زبان ترکی به "هاویار" و در زبان های اروپایی به "خاویار" دگرگون شد.
🍗١٠. کباب:
خوراکی پارسی است که در زبان های تازی و ترکی و اردو و زبان های اروپایی نیز به همین نام خوانده می شود.
🍕١١. پیتزا:
خوراکی ایرانی است که در زمان هخامنشیان و در جنگ های ایران و یونان، یونانی ها با آن آشنا شدند و سپس در اروپا و در شاهنشاهی روم هم رواج یافت. واژه پیتزا که در همه زبان های اروپایی pizza نوشته می شود از واژه پارسی باستان "پزا" به معنی پزیده شده یا پخته شده گرفته شده است.
مطلب برگرفته از : کانال آریا بوم
@ferdosesokhan