Parsi.ra.Pas.Bedarim.v1.0.apk
247.7 KB
پارسی را پاس بداریم.
نرم افزاری آسان و کاربردی برای آموختن زبان پارسی، واژه بیگانه را بنویسید و واژه ی پارسی را در برابر بخوانید.
@ferdosesokhan
نرم افزاری آسان و کاربردی برای آموختن زبان پارسی، واژه بیگانه را بنویسید و واژه ی پارسی را در برابر بخوانید.
@ferdosesokhan
جوانمرد قصاب که بود؟
کسانی که در تهران سوار مترو شده اند. ایستگاهی است به نام "جوانمرد قصاب"
جوانمرد قصاب را بیشتر بشناسید
قصابی که به معنای واقعی مرد بود و ملقب شد به جوانمرد قصاب
عبدالحسین کیانی از نظر انسانی و اخلاقی و مذهبی فرد ممتازی بود و واقعا زیبا امتحان خود را پس داد.
همیشه با وضو می رفت مغازه. هر گاه از او می پرسند: « عبدالحسین! چه خبر از وضع بازار؟ کسب و کار چطوره؟» او فقط می گفت الحمدلله … ما از خدا راضی هستیم، او از ما راضی باشد… »
همیشه بیشتر از وزنه ای که توی کفه ترازو بود گوشت می گذاشت، و می داد دست مشتری. همیشه کفه گوشت به کفه آن طرفی می چربید . هیچ کس کفه های ترازوی عبدالحسین را مساوی ندیده بود. همیشه سمت گوشت سنگین تر بود هیچ وقت کسی نمیدید عبدالحسین پولی را که از مشتری هایش می گیرد، بشمارد. پول را که می گیرد، بدون اینکه حتی نگاهش کند، می انداخت توی دخل. این عادت همیشگی اش بود.
اگر مشتری مبلغ ناچیزی گوشت می خواست عبدالحسین دریغ نمی کرد. می گفت: «برای هر مقدار پول، سنگ ترازویی هست» و البته همه می دانند که او همیشه بیشتر از حق مشتری گوشت می گذاشت توی ترازو. اصلاً گاهی اوقات که مشتری را می شناسد، نمی گذارد مشتری مبلغی را که گوشت می خواهد به زبان بیاورد. مقداری گوشت می پیچد توی کاغذ و می داد دستش.
مشتری هایش را می شناخت. آنهایی که وضع مادی خوبی نداشتند یا حدس می زند که نیازمند باشند یا اینکه عائله سنگینی دارند را دو برابر پولشان گوشت می داد. اصلاً گوشت را نمی گذاشت توی ترازو که طرف متوجه بشود داستان چیست.
گاهی اوقات برای اینکه بقیه مشتری ها متوجه نشوند، وانمود می کند که پول گرفته است. گاهی هم پول را می گیرد و کنار گوشت، توی روزنامه، دوباره برمیگرداند به مشتری. گاهی هم پول را می گرفت و دستش را می برد سمت دخل و دوباره همان پول را می دهد دست مشتری و می گوید:«بفرما. مابقی پولت را بگیر». می خواست عزت نفس مشتری های نیازمندش را نشکند. عبدالحسین سال های سال اینگونه رفتار کرد.
فردی یکی دوبار از رو به روی مغازه رد می شود که عبدالحسین صدایش می زند و می گوید:
«تو گوشت می خوای اما پول نداری و خدا به دلت انداخته که این مغازه نسیه هم گوشت می ده… مرد انگار که کسی حرف دلش را زده باشد، گره های پیشانی اش باز می شود و می گوید: «خدا خیرت بدهد یک ماهه گوشت نخوردیم. میشه نیم کیلو گوشت بدی و این انگشتر عقیق رو هم بزاری گرو بمونه تا پولشو بدم؟» عبدالحسین بدون اینکه او را بشناسد، تکه ی بزرگی گوشت می پیچد توی کاغذ و انگشتر را هم می گذارد توی دست مرد. «اینو بزار دستت، برا نماز ثواب داره. هر وقت داشتی، پولشو بده»
مرد لبخند زنان گوشت را می گیرد و می رود. عبدالحسین زیر لب می گوید: «خدایا! امیدوارم که هیچ وقت برا دادن پول گوشت نیاد، اینطوری گفتم فکر نکنه بهش صدقه دادم و خجالت بکشد».
او فردی وارسته بود و خوب بلد بود در عاشقی قمار کند
پیرزنی می آید درب مغازه و صدا می زند:
«عبدالحسین! مادر! این گوشت رو از فلانی خریدم، گوشت خوبی بهم داده؟» عبدالحسین گوشت را ورانداز می کند. یک تکه گوشت از لاشه آویزان در مغازه جدا می کند و می گذارد روی گوشت پیرزن و می گوید:« آره مادر! حالا دیگه گوشت خوبی شد». عادت همیشگی عبدالحسین همین است. هم دل مشتری را نمی شکند و هم دروغ نمی گوید. تازه این بماند که عصبانی شود و بگوید چرا از من خرید نکردی؟
معمولاً با گفتن نام قصاب، تصویر یک آدم خشن در ذهن ها نقش می بندد. اما عبدالحسین تنها جایی خشمگین می شد که برای خدا بود
همسر رئیس شهربانی آمده بود داخل مغازه اش و می گوید: «از این گوشت به من بده». عبدالحسین می گوید:«برو بیرون! مثل بقیه، سرنوبت… می گوید: «من زن رئیس شهربانی ام» و عبدالحسین که به معنای واقعی بجز خدا از هیچ کس نمی ترسد، پاسخ می دهد: «زن رئیس شهربانی باش. تو هم مثل بقیه.»
چند لحظه بعد دو مأمور شهربانی برای بردن عبدالحسین می آیند درب مغازه. او با مأمورها نمی رود ومی گوید: برید. کارم تموم شد، خودم میام.» کارش تمام می شود و می رود پیش رئیس شهربانی و می گوید: تو پشت میزت نشستی، برا قانون. منم تو مغازم برا قانون. اگه قرار به بی قانونیه، من از تو بهتر بلدم.» این را می گوید و از شهربانی می زند بیرون
ایشان چهل و سه بهار را گذراند و در نهایت ۱۲ گلوله او را به وادی موعود رهسپار کرد و به دیار معشوق شتافت و شهید شد.
روحش شاد
@ferdosesokhan
کسانی که در تهران سوار مترو شده اند. ایستگاهی است به نام "جوانمرد قصاب"
جوانمرد قصاب را بیشتر بشناسید
قصابی که به معنای واقعی مرد بود و ملقب شد به جوانمرد قصاب
عبدالحسین کیانی از نظر انسانی و اخلاقی و مذهبی فرد ممتازی بود و واقعا زیبا امتحان خود را پس داد.
همیشه با وضو می رفت مغازه. هر گاه از او می پرسند: « عبدالحسین! چه خبر از وضع بازار؟ کسب و کار چطوره؟» او فقط می گفت الحمدلله … ما از خدا راضی هستیم، او از ما راضی باشد… »
همیشه بیشتر از وزنه ای که توی کفه ترازو بود گوشت می گذاشت، و می داد دست مشتری. همیشه کفه گوشت به کفه آن طرفی می چربید . هیچ کس کفه های ترازوی عبدالحسین را مساوی ندیده بود. همیشه سمت گوشت سنگین تر بود هیچ وقت کسی نمیدید عبدالحسین پولی را که از مشتری هایش می گیرد، بشمارد. پول را که می گیرد، بدون اینکه حتی نگاهش کند، می انداخت توی دخل. این عادت همیشگی اش بود.
اگر مشتری مبلغ ناچیزی گوشت می خواست عبدالحسین دریغ نمی کرد. می گفت: «برای هر مقدار پول، سنگ ترازویی هست» و البته همه می دانند که او همیشه بیشتر از حق مشتری گوشت می گذاشت توی ترازو. اصلاً گاهی اوقات که مشتری را می شناسد، نمی گذارد مشتری مبلغی را که گوشت می خواهد به زبان بیاورد. مقداری گوشت می پیچد توی کاغذ و می داد دستش.
مشتری هایش را می شناخت. آنهایی که وضع مادی خوبی نداشتند یا حدس می زند که نیازمند باشند یا اینکه عائله سنگینی دارند را دو برابر پولشان گوشت می داد. اصلاً گوشت را نمی گذاشت توی ترازو که طرف متوجه بشود داستان چیست.
گاهی اوقات برای اینکه بقیه مشتری ها متوجه نشوند، وانمود می کند که پول گرفته است. گاهی هم پول را می گیرد و کنار گوشت، توی روزنامه، دوباره برمیگرداند به مشتری. گاهی هم پول را می گرفت و دستش را می برد سمت دخل و دوباره همان پول را می دهد دست مشتری و می گوید:«بفرما. مابقی پولت را بگیر». می خواست عزت نفس مشتری های نیازمندش را نشکند. عبدالحسین سال های سال اینگونه رفتار کرد.
فردی یکی دوبار از رو به روی مغازه رد می شود که عبدالحسین صدایش می زند و می گوید:
«تو گوشت می خوای اما پول نداری و خدا به دلت انداخته که این مغازه نسیه هم گوشت می ده… مرد انگار که کسی حرف دلش را زده باشد، گره های پیشانی اش باز می شود و می گوید: «خدا خیرت بدهد یک ماهه گوشت نخوردیم. میشه نیم کیلو گوشت بدی و این انگشتر عقیق رو هم بزاری گرو بمونه تا پولشو بدم؟» عبدالحسین بدون اینکه او را بشناسد، تکه ی بزرگی گوشت می پیچد توی کاغذ و انگشتر را هم می گذارد توی دست مرد. «اینو بزار دستت، برا نماز ثواب داره. هر وقت داشتی، پولشو بده»
مرد لبخند زنان گوشت را می گیرد و می رود. عبدالحسین زیر لب می گوید: «خدایا! امیدوارم که هیچ وقت برا دادن پول گوشت نیاد، اینطوری گفتم فکر نکنه بهش صدقه دادم و خجالت بکشد».
او فردی وارسته بود و خوب بلد بود در عاشقی قمار کند
پیرزنی می آید درب مغازه و صدا می زند:
«عبدالحسین! مادر! این گوشت رو از فلانی خریدم، گوشت خوبی بهم داده؟» عبدالحسین گوشت را ورانداز می کند. یک تکه گوشت از لاشه آویزان در مغازه جدا می کند و می گذارد روی گوشت پیرزن و می گوید:« آره مادر! حالا دیگه گوشت خوبی شد». عادت همیشگی عبدالحسین همین است. هم دل مشتری را نمی شکند و هم دروغ نمی گوید. تازه این بماند که عصبانی شود و بگوید چرا از من خرید نکردی؟
معمولاً با گفتن نام قصاب، تصویر یک آدم خشن در ذهن ها نقش می بندد. اما عبدالحسین تنها جایی خشمگین می شد که برای خدا بود
همسر رئیس شهربانی آمده بود داخل مغازه اش و می گوید: «از این گوشت به من بده». عبدالحسین می گوید:«برو بیرون! مثل بقیه، سرنوبت… می گوید: «من زن رئیس شهربانی ام» و عبدالحسین که به معنای واقعی بجز خدا از هیچ کس نمی ترسد، پاسخ می دهد: «زن رئیس شهربانی باش. تو هم مثل بقیه.»
چند لحظه بعد دو مأمور شهربانی برای بردن عبدالحسین می آیند درب مغازه. او با مأمورها نمی رود ومی گوید: برید. کارم تموم شد، خودم میام.» کارش تمام می شود و می رود پیش رئیس شهربانی و می گوید: تو پشت میزت نشستی، برا قانون. منم تو مغازم برا قانون. اگه قرار به بی قانونیه، من از تو بهتر بلدم.» این را می گوید و از شهربانی می زند بیرون
ایشان چهل و سه بهار را گذراند و در نهایت ۱۲ گلوله او را به وادی موعود رهسپار کرد و به دیار معشوق شتافت و شهید شد.
روحش شاد
@ferdosesokhan
مطلب ذیل از کانال دوستان داران دانایی است که جناب آرشاویز مدیر گانال برایم ارسال کرده با سپاس از ایشان
فردوس سخن
مطلب ذیل از کانال دوستان داران دانایی است که جناب آرشاویز مدیر گانال برایم ارسال کرده با سپاس از ایشان
✅ #جوانمرد_قصاب که بود؟
🔰قصابی که به معنای واقعی مرد بود و ملقب شد به جوانمرد قصاب 🌷
♈️عبدالحسین کیانی از نظر انسانی و اخلاقی و مذهبی فرد ممتازی بود و واقعا زیبا امتحان خود را پس داد.
همیشه با وضو می رفت مغازه. هر گاه از او می پرسند: « عبدالحسین! چه خبر از وضع بازار؟ کسب و کار چطوره؟» او فقط می گفت الحمدلله … ما از خدا راضی هستیم، او از ما راضی باشد… »
همیشه بیشتر از وزنه ای که توی کفه ترازو بود گوشت می گذاشت، و می داد دست مشتری. همیشه کفه گوشت به کفه آن طرفی می چربید . هیچ کس کفه های ترازوی عبدالحسین را مساوی ندیده بود. همیشه سمت گوشت سنگین تر بود هیچ وقت کسی نمیدید عبدالحسین پولی را که از مشتری هایش می گیرد، بشمارد. پول را که می گیرد، بدون اینکه حتی نگاهش کند، می انداخت توی دخل. این عادت همیشگی اش بود.
♈️اگر مشتری مبلغ ناچیزی گوشت می خواست عبدالحسین دریغ نمی کرد. می گفت: «برای هر مقدار پول، سنگ ترازویی هست» و البته همه می دانند که او همیشه بیشتر از حق مشتری گوشت می گذاشت توی ترازو. اصلاً گاهی اوقات که مشتری را می شناسد، نمی گذارد مشتری مبلغی را که گوشت می خواهد به زبان بیاورد. مقداری گوشت می پیچد توی کاغذ و می داد دستش.
مشتری هایش را می شناخت. آنهایی که وضع مادی خوبی نداشتند یا حدس می زند که نیازمند باشند یا اینکه عائله سنگینی دارند را دو برابر پولشان گوشت می داد. اصلاً گوشت را نمی گذاشت توی ترازو که طرف متوجه بشود داستان چیست.
♈️گاهی اوقات برای اینکه بقیه مشتری ها متوجه نشوند، وانمود می کند که پول گرفته است. گاهی هم پول را می گیرد و کنار گوشت، توی روزنامه، دوباره برمیگرداند به مشتری. گاهی هم پول را می گرفت و دستش را می برد سمت دخل و دوباره همان پول را می دهد دست مشتری و می گوید:«بفرما. مابقی پولت را بگیر». می خواست عزت نفس مشتری های نیازمندش را نشکند. عبدالحسین سال های سال اینگونه رفتار کرد.
♈️فردی یکی دوبار از رو به روی مغازه رد می شود که عبدالحسین صدایش می زند و می گوید:
«تو گوشت می خوای اما پول نداری و خدا به دلت انداخته که این مغازه نسیه هم گوشت می ده… مرد انگار که کسی حرف دلش را زده باشد، گره های پیشانی اش باز می شود و می گوید: «خدا خیرت بدهد یک ماهه گوشت نخوردیم. میشه نیم کیلو گوشت بدی و این انگشتر عقیق رو هم بزاری گرو بمونه تا پولشو بدم؟» عبدالحسین بدون اینکه او را بشناسد، تکه ی بزرگی گوشت می پیچد توی کاغذ و انگشتر را هم می گذارد توی دست مرد. «اینو بزار دستت، برا نماز ثواب داره. هر وقت داشتی، پولشو بده»
مرد لبخند زنان گوشت را می گیرد و می رود. عبدالحسین زیر لب می گوید: «خدایا! امیدوارم که هیچ وقت برا دادن پول گوشت نیاد، اینطوری گفتم فکر نکنه بهش صدقه دادم و خجالت بکشد».
🔰او فردی وارسته بود و خوب بلد بود در عاشقی قمار کند
♈️پیرزنی می آید درب مغازه و صدا می زند:
«عبدالحسین! مادر! این گوشت رو از فلانی خریدم، گوشت خوبی بهم داده؟» عبدالحسین گوشت را ورانداز می کند. یک تکه گوشت از لاشه آویزان در مغازه جدا می کند و می گذارد روی گوشت پیرزن و می گوید:« آره مادر! حالا دیگه گوشت خوبی شد». عادت همیشگی عبدالحسین همین است. هم دل مشتری را نمی شکند و هم دروغ نمی گوید. تازه این بماند که عصبانی شود و بگوید چرا از من خرید نکردی؟
معمولاً با گفتن نام قصاب، تصویر یک آدم خشن در ذهن ها نقش می بندد. اما عبدالحسین تنها جایی خشمگین می شد که برای خدا بود
♈️همسر رئیس شهربانی آمده بود داخل مغازه اش و می گوید: «از این گوشت به من بده». عبدالحسین می گوید:«برو بیرون! مثل بقیه، سرنوبت… می گوید: «من زن رئیس شهربانی ام» و عبدالحسین که به معنای واقعی بجز خدا از هیچ کس نمی ترسد، پاسخ می دهد: «زن رئیس شهربانی باش. تو هم مثل بقیه.»
♈️چند لحظه بعد دو مأمور شهربانی برای بردن عبدالحسین می آیند درب مغازه. او با مأمورها نمی رود ومی گوید: برید. کارم تموم شد، خودم میام.» کارش تمام می شود و می رود پیش رئیس شهربانی و می گوید: تو پشت میزت نشستی، برا قانون. منم تو مغازم برا قانون. اگه قرار به بی قانونیه، من از تو بهتر بلدم.» این را می گوید و از شهربانی می زند بیرون
♈️شهید عالیقدر عبدالحسین کیانی در سال 1318 دیده به جهان گشود و پس از آغاز حمله صدام به مرزهای معنوی و جغرافیایی ایران اسلامی زن و بچههایش، مغازه و دامداریاش، خانه و کاشانهاش را رها میکند و دل میزند به دریای پر خروش و افتخار فتح المبین.
سرانجام این شهید والامقام در چهارم فروردین ماه 1361 و پس اصابت 12 گلوله در چهل و سومین بهار عمرش رهسپار کربلا میشود و عطر آسمان را با قدمهای اهل بیت(ع) در تاریخ شکوه و افتخار ثبت و ماندگار میکند.
#منبع: کتاب جوانمرد قصاب
@danaeeii
🔰قصابی که به معنای واقعی مرد بود و ملقب شد به جوانمرد قصاب 🌷
♈️عبدالحسین کیانی از نظر انسانی و اخلاقی و مذهبی فرد ممتازی بود و واقعا زیبا امتحان خود را پس داد.
همیشه با وضو می رفت مغازه. هر گاه از او می پرسند: « عبدالحسین! چه خبر از وضع بازار؟ کسب و کار چطوره؟» او فقط می گفت الحمدلله … ما از خدا راضی هستیم، او از ما راضی باشد… »
همیشه بیشتر از وزنه ای که توی کفه ترازو بود گوشت می گذاشت، و می داد دست مشتری. همیشه کفه گوشت به کفه آن طرفی می چربید . هیچ کس کفه های ترازوی عبدالحسین را مساوی ندیده بود. همیشه سمت گوشت سنگین تر بود هیچ وقت کسی نمیدید عبدالحسین پولی را که از مشتری هایش می گیرد، بشمارد. پول را که می گیرد، بدون اینکه حتی نگاهش کند، می انداخت توی دخل. این عادت همیشگی اش بود.
♈️اگر مشتری مبلغ ناچیزی گوشت می خواست عبدالحسین دریغ نمی کرد. می گفت: «برای هر مقدار پول، سنگ ترازویی هست» و البته همه می دانند که او همیشه بیشتر از حق مشتری گوشت می گذاشت توی ترازو. اصلاً گاهی اوقات که مشتری را می شناسد، نمی گذارد مشتری مبلغی را که گوشت می خواهد به زبان بیاورد. مقداری گوشت می پیچد توی کاغذ و می داد دستش.
مشتری هایش را می شناخت. آنهایی که وضع مادی خوبی نداشتند یا حدس می زند که نیازمند باشند یا اینکه عائله سنگینی دارند را دو برابر پولشان گوشت می داد. اصلاً گوشت را نمی گذاشت توی ترازو که طرف متوجه بشود داستان چیست.
♈️گاهی اوقات برای اینکه بقیه مشتری ها متوجه نشوند، وانمود می کند که پول گرفته است. گاهی هم پول را می گیرد و کنار گوشت، توی روزنامه، دوباره برمیگرداند به مشتری. گاهی هم پول را می گرفت و دستش را می برد سمت دخل و دوباره همان پول را می دهد دست مشتری و می گوید:«بفرما. مابقی پولت را بگیر». می خواست عزت نفس مشتری های نیازمندش را نشکند. عبدالحسین سال های سال اینگونه رفتار کرد.
♈️فردی یکی دوبار از رو به روی مغازه رد می شود که عبدالحسین صدایش می زند و می گوید:
«تو گوشت می خوای اما پول نداری و خدا به دلت انداخته که این مغازه نسیه هم گوشت می ده… مرد انگار که کسی حرف دلش را زده باشد، گره های پیشانی اش باز می شود و می گوید: «خدا خیرت بدهد یک ماهه گوشت نخوردیم. میشه نیم کیلو گوشت بدی و این انگشتر عقیق رو هم بزاری گرو بمونه تا پولشو بدم؟» عبدالحسین بدون اینکه او را بشناسد، تکه ی بزرگی گوشت می پیچد توی کاغذ و انگشتر را هم می گذارد توی دست مرد. «اینو بزار دستت، برا نماز ثواب داره. هر وقت داشتی، پولشو بده»
مرد لبخند زنان گوشت را می گیرد و می رود. عبدالحسین زیر لب می گوید: «خدایا! امیدوارم که هیچ وقت برا دادن پول گوشت نیاد، اینطوری گفتم فکر نکنه بهش صدقه دادم و خجالت بکشد».
🔰او فردی وارسته بود و خوب بلد بود در عاشقی قمار کند
♈️پیرزنی می آید درب مغازه و صدا می زند:
«عبدالحسین! مادر! این گوشت رو از فلانی خریدم، گوشت خوبی بهم داده؟» عبدالحسین گوشت را ورانداز می کند. یک تکه گوشت از لاشه آویزان در مغازه جدا می کند و می گذارد روی گوشت پیرزن و می گوید:« آره مادر! حالا دیگه گوشت خوبی شد». عادت همیشگی عبدالحسین همین است. هم دل مشتری را نمی شکند و هم دروغ نمی گوید. تازه این بماند که عصبانی شود و بگوید چرا از من خرید نکردی؟
معمولاً با گفتن نام قصاب، تصویر یک آدم خشن در ذهن ها نقش می بندد. اما عبدالحسین تنها جایی خشمگین می شد که برای خدا بود
♈️همسر رئیس شهربانی آمده بود داخل مغازه اش و می گوید: «از این گوشت به من بده». عبدالحسین می گوید:«برو بیرون! مثل بقیه، سرنوبت… می گوید: «من زن رئیس شهربانی ام» و عبدالحسین که به معنای واقعی بجز خدا از هیچ کس نمی ترسد، پاسخ می دهد: «زن رئیس شهربانی باش. تو هم مثل بقیه.»
♈️چند لحظه بعد دو مأمور شهربانی برای بردن عبدالحسین می آیند درب مغازه. او با مأمورها نمی رود ومی گوید: برید. کارم تموم شد، خودم میام.» کارش تمام می شود و می رود پیش رئیس شهربانی و می گوید: تو پشت میزت نشستی، برا قانون. منم تو مغازم برا قانون. اگه قرار به بی قانونیه، من از تو بهتر بلدم.» این را می گوید و از شهربانی می زند بیرون
♈️شهید عالیقدر عبدالحسین کیانی در سال 1318 دیده به جهان گشود و پس از آغاز حمله صدام به مرزهای معنوی و جغرافیایی ایران اسلامی زن و بچههایش، مغازه و دامداریاش، خانه و کاشانهاش را رها میکند و دل میزند به دریای پر خروش و افتخار فتح المبین.
سرانجام این شهید والامقام در چهارم فروردین ماه 1361 و پس اصابت 12 گلوله در چهل و سومین بهار عمرش رهسپار کربلا میشود و عطر آسمان را با قدمهای اهل بیت(ع) در تاریخ شکوه و افتخار ثبت و ماندگار میکند.
#منبع: کتاب جوانمرد قصاب
@danaeeii
«سنّتِ ادبی*»
«سنت» در معنایی فراگیر، میراثِ مشترکِ تاریخی و ماهیتِ معنوی هر قوم بهشمارمیرود. این میراث، همچون قانونی نانوشته و با تغییراتی کُند، در تمامیِ دورههای تاریخیِ حیاتِ یک قوم جریانمییابد. این جریانِ مستمر، چیزی است که نه یکسره میتوان از آن فاصلهگرفت و نه امکانِ بازگشت به دورانِ شکوفاییاش مقدور است. سنت در این معنی، «کلانروایتی» mega text است که تمامیِ نوشدنهای پیاپی، زیرمجموعهای است از کلّیتِ بهندرت دگرگونیپذیرِ آن؛ کلّیتی که فاصلهگرفتنِ کامل از آن، اگر نگوییم امکانناپذیر، امری است بسیار دشوار و بغرنج.
میانِ «سنتِ ادبی» convention و «سنت» tradition در معنای فراگیرِ کلمه، پیوندی تنگاتنگ وجود دارد. اگر سنت را در حیطهٔ ادبیات، به مفهومِ محدودِ پیشینههای زبانی و بیانیِ محفوظ در آثارِ مکتوب تعبیرکنیم، تنها به بخشی از مفهومِ گستردهٔ آن توجهکردهایم. زیرا سنتِ ادبی، علاوهبر آثارِ مکتوب، با تمامیِ عناصرِ پیچیدهٔ یک مجموعهٔ فرهنگی مرتبط است؛ عناصری درهمتنیده که متشکّل است از فرق و مذاهب، اساطیر، آدابِ اجتماعی، تاریخ و پیشینهٔ قومی، روایتها، مثلها، متلها و... باوجودِ چنین پیوندهایی، هر جریانِ متجدّدی حتی در وجهِ سلبی و انکارگرایانهاش، ناگزیر از شناختِ درست از سنت است؛ زیرا ناممکن است پیش از رسیدن به چنین شناختی، دماز سنتشکنی زد. سنتشکنانِ راستین که همواره خود از سنتگذارانِ راستین نیز بودهاند، مستمرّاً با ساختها و سنتهای پیشین در گفتگو هستند و ممکن نیست یکسره از حیطهٔ حکموتِ سنتها بگریزند؛ زیرا التذاذِ هنری امری است که در سایهٔ نوعی تفاهمِ تاریخی_فرهنگی صورتمیپذیرد. درغیرِ این صورت، مخاطب باید در خلأ عناصرِ ارتباطی، درپیِ فهمِ تجربههای جدید باشد؛ امری که پیامدِ ناگزیرِ آن اخلال در تفاهمِ فرهنگی است. و البته بهرهگیری از سنت، نه بهکارگیریِ تزیینیِ اجزایی از آن برای بَزَککردنِ فرمهای نوین است و نه ترکیبِ مکانیکیِ عناصری از دو مجموعهٔ نامتحانسِ سنت و تجدد.
تأثیرپذیریِ خلاقانه از سنت یعنی جریانیافتنِ بقایای خونِ زنده و پویای سنت در رگهای فرمهای نوین؛ و ناگفته پیدا است در فرهنگهای دارای پیشینه (همچون ایران) این انتقال تاچهحد به کندی و سختی صورتمیپذیرد.
* از مقدمهٔ فصلِ «از میراثِ سنت»، نقلشده از کتابِ نویسنده: درتمامِ طولِ شب: بررسی آراء نیما یوشیج، انتشاراتِ مروارید، چ دوم، ۱۳۹۳، صص ۸_۱۵۷.
@azgozashtevaaknoon
@ferdosesokhan
«سنت» در معنایی فراگیر، میراثِ مشترکِ تاریخی و ماهیتِ معنوی هر قوم بهشمارمیرود. این میراث، همچون قانونی نانوشته و با تغییراتی کُند، در تمامیِ دورههای تاریخیِ حیاتِ یک قوم جریانمییابد. این جریانِ مستمر، چیزی است که نه یکسره میتوان از آن فاصلهگرفت و نه امکانِ بازگشت به دورانِ شکوفاییاش مقدور است. سنت در این معنی، «کلانروایتی» mega text است که تمامیِ نوشدنهای پیاپی، زیرمجموعهای است از کلّیتِ بهندرت دگرگونیپذیرِ آن؛ کلّیتی که فاصلهگرفتنِ کامل از آن، اگر نگوییم امکانناپذیر، امری است بسیار دشوار و بغرنج.
میانِ «سنتِ ادبی» convention و «سنت» tradition در معنای فراگیرِ کلمه، پیوندی تنگاتنگ وجود دارد. اگر سنت را در حیطهٔ ادبیات، به مفهومِ محدودِ پیشینههای زبانی و بیانیِ محفوظ در آثارِ مکتوب تعبیرکنیم، تنها به بخشی از مفهومِ گستردهٔ آن توجهکردهایم. زیرا سنتِ ادبی، علاوهبر آثارِ مکتوب، با تمامیِ عناصرِ پیچیدهٔ یک مجموعهٔ فرهنگی مرتبط است؛ عناصری درهمتنیده که متشکّل است از فرق و مذاهب، اساطیر، آدابِ اجتماعی، تاریخ و پیشینهٔ قومی، روایتها، مثلها، متلها و... باوجودِ چنین پیوندهایی، هر جریانِ متجدّدی حتی در وجهِ سلبی و انکارگرایانهاش، ناگزیر از شناختِ درست از سنت است؛ زیرا ناممکن است پیش از رسیدن به چنین شناختی، دماز سنتشکنی زد. سنتشکنانِ راستین که همواره خود از سنتگذارانِ راستین نیز بودهاند، مستمرّاً با ساختها و سنتهای پیشین در گفتگو هستند و ممکن نیست یکسره از حیطهٔ حکموتِ سنتها بگریزند؛ زیرا التذاذِ هنری امری است که در سایهٔ نوعی تفاهمِ تاریخی_فرهنگی صورتمیپذیرد. درغیرِ این صورت، مخاطب باید در خلأ عناصرِ ارتباطی، درپیِ فهمِ تجربههای جدید باشد؛ امری که پیامدِ ناگزیرِ آن اخلال در تفاهمِ فرهنگی است. و البته بهرهگیری از سنت، نه بهکارگیریِ تزیینیِ اجزایی از آن برای بَزَککردنِ فرمهای نوین است و نه ترکیبِ مکانیکیِ عناصری از دو مجموعهٔ نامتحانسِ سنت و تجدد.
تأثیرپذیریِ خلاقانه از سنت یعنی جریانیافتنِ بقایای خونِ زنده و پویای سنت در رگهای فرمهای نوین؛ و ناگفته پیدا است در فرهنگهای دارای پیشینه (همچون ایران) این انتقال تاچهحد به کندی و سختی صورتمیپذیرد.
* از مقدمهٔ فصلِ «از میراثِ سنت»، نقلشده از کتابِ نویسنده: درتمامِ طولِ شب: بررسی آراء نیما یوشیج، انتشاراتِ مروارید، چ دوم، ۱۳۹۳، صص ۸_۱۵۷.
@azgozashtevaaknoon
@ferdosesokhan
📢#خبر
🔹امکان ترمیم نمرات دروس نهایی برای دیپلمههای نظام جدید فراهم شد!
🔹ثبت نام متقاضیان ترمیم سوابق تحصیلی به صورت داوطلب آزاد و مطابق دستورالعمل ثبت نام داوطلبان آزاد صرفا در مدارس بزرگسالان دولتی انجام خواهد گرفت و در مناطقی که واحد آموزشی بزرگسالان دولتی دایر نیست ثبت نام آنان در یکی از واحدهای آموزشی روزانه که اداره آموزش و پرورش محل تعیین میکند به تفکیک جنسیت انجام خواهد گرفت.
🔹فارغالتحصیلان دوره متوسطه که متقاضی ترمیم و ارتقای نمرات درس یا دروس نهایی پایه سوم متوسطه خود هستند میتوانند فقط در همان منطقه آموزشی که قبلا فارغ التحصیل شدهاند ثبت نام کنند.
@ferdosesokhan
🔹امکان ترمیم نمرات دروس نهایی برای دیپلمههای نظام جدید فراهم شد!
🔹ثبت نام متقاضیان ترمیم سوابق تحصیلی به صورت داوطلب آزاد و مطابق دستورالعمل ثبت نام داوطلبان آزاد صرفا در مدارس بزرگسالان دولتی انجام خواهد گرفت و در مناطقی که واحد آموزشی بزرگسالان دولتی دایر نیست ثبت نام آنان در یکی از واحدهای آموزشی روزانه که اداره آموزش و پرورش محل تعیین میکند به تفکیک جنسیت انجام خواهد گرفت.
🔹فارغالتحصیلان دوره متوسطه که متقاضی ترمیم و ارتقای نمرات درس یا دروس نهایی پایه سوم متوسطه خود هستند میتوانند فقط در همان منطقه آموزشی که قبلا فارغ التحصیل شدهاند ثبت نام کنند.
@ferdosesokhan
روایتی دیگر از جوانمرد قصاب از کانال دوستداران دانایی با تشکر از مدیر کانال جناب آرشاویز
#جوانمرد_قصاب
جوانمرد قصاب نام شخصیتی #نیمهافسانهای، #نیمهتاریخی، و آرامگاهی (بقعه) در نزدیکی شهر #ری است که در پارهای از متون به او اشارههایی شدهاست. محله پیرامون این بقعه نیز محله جوانمرد قصاب نام دارد.
بعضیها اعتقاد دارند این مکان مقبره #ابوالعباس_قصاب_آملی است که از طایفه جوان آملی بوده است که معروف به ابوالعباس قصاب جوانمرد یا جوان آملی است.
پیرامون شخصیت جوانمرد قصاب روایتهای متفاوتی ذکر شدهاست. در رسالهای در بارهٔ قصابان و سلاخان دربارهٔ او آمدهاست:
کنیزکی از جوانمرد قصاب گوشت خواست، اما به هر گوشتی که جوانمرد به او میداد، راضی نمیشد. جوانمرد خشمگین شد و پول او را پس داد. کنیزک که از ملامت و آزار آقای خود میترسید، گریه آغاز کرد. شاه مردان، علی بن ابیطالب، که از آنجا میگذشت مشکل کنیز را دریافت و به جوانمرد گفت که به کنیز گوشت بدهد. جوانمرد که علی را نمیشناخت، دست خود را به علامتِ امتناع از قبول فرمان آن حضرت تکان داد. پس از آنکه حضرت رفت، قنبر به جوانمرد گفت: «تو شاه مردان را نشناختی؟» جوانمرد دو چشم خود را با کارد بیرون آورد و دست خود را با ساطور از تن جدا کرد و به قنبر گفت که او را نزد علی علیهالسلام ببرد. حضرت علی فرمود چشمان و دست وی را در موضع خود بنهند، سپس فاتحهای خواند و بر جوانمرد دمید، فوراً چشمان و دست او درست شد.
این داستان با اندکی تغییر در برخی از کتابهای #مقتل، از جمله #طریقالبُکاء از محمدحسین بن عبدالله گریان شهرابی، که در آن داستانی دیگر دربارهٔ یکی از قصابان هواخواه علیبن ابیطالب آمدهاست و شاید منظور از او نیز جوانمرد قصاب بوده باشد هم ذکر شدهاست.
در برخی آثار کهن جغرافیایی و تاریخی نیز از مقبره جوانمرد قصاب یاد شدهاست و این گمان را پدیدمیآورد که شاید جوانمرد قصاب شخصیت تاریخی ناشناختهای باشد.
#حمدالله_مستوفی از مدفن او در ری و عبدالرزاق سمرقندی در ذکر وقایع از مدفن او در سرخس یاد کردهاند.
بهنظر قزوینی جوانمرد قصابِ مدفون در سرخس به جوانمرد قصابِ ری ربطی ندارد.
امروزه نیز در جنوب تهران به سوی ری، در زمینهای منصورآباد در منطقه بیستم شهرداری تهران #بقعهای به نام جوانمرد قصاب هست که به احتمال زیاد بعد از عهد فتحعلی شاه (۱۲۱۲–۱۲۵۰) ساخته شدهاست.
ابیات لوحه قبرِ داخل بقعه نشان میدهد که صاحب آن را همان پیر افسانهای صنف قصاب دانستهاند. محله اطراف بقعه نیز جوانمرد قصاب نام گرفته و قصه جوانمرد قصاب برای مردم این محل، معروف و مقبره او زیارتگاه است. مقبرههای دیگری هم در برخی روستاها به نام جوانمرد قصاب هست و احتمال دارد همه آنها مقبرههایی نمادین برای شخصیت افسانهای جوانمرد قصاب باشند. #قصابان_افغانستان شبهای جمعه به نام جوانمرد قصاب نذری میدهند و در حین مراسم، یکی از پیران خانواده قصه جوانمرد قصاب را نقل میکند.
@danaeeii
#جوانمرد_قصاب
جوانمرد قصاب نام شخصیتی #نیمهافسانهای، #نیمهتاریخی، و آرامگاهی (بقعه) در نزدیکی شهر #ری است که در پارهای از متون به او اشارههایی شدهاست. محله پیرامون این بقعه نیز محله جوانمرد قصاب نام دارد.
بعضیها اعتقاد دارند این مکان مقبره #ابوالعباس_قصاب_آملی است که از طایفه جوان آملی بوده است که معروف به ابوالعباس قصاب جوانمرد یا جوان آملی است.
پیرامون شخصیت جوانمرد قصاب روایتهای متفاوتی ذکر شدهاست. در رسالهای در بارهٔ قصابان و سلاخان دربارهٔ او آمدهاست:
کنیزکی از جوانمرد قصاب گوشت خواست، اما به هر گوشتی که جوانمرد به او میداد، راضی نمیشد. جوانمرد خشمگین شد و پول او را پس داد. کنیزک که از ملامت و آزار آقای خود میترسید، گریه آغاز کرد. شاه مردان، علی بن ابیطالب، که از آنجا میگذشت مشکل کنیز را دریافت و به جوانمرد گفت که به کنیز گوشت بدهد. جوانمرد که علی را نمیشناخت، دست خود را به علامتِ امتناع از قبول فرمان آن حضرت تکان داد. پس از آنکه حضرت رفت، قنبر به جوانمرد گفت: «تو شاه مردان را نشناختی؟» جوانمرد دو چشم خود را با کارد بیرون آورد و دست خود را با ساطور از تن جدا کرد و به قنبر گفت که او را نزد علی علیهالسلام ببرد. حضرت علی فرمود چشمان و دست وی را در موضع خود بنهند، سپس فاتحهای خواند و بر جوانمرد دمید، فوراً چشمان و دست او درست شد.
این داستان با اندکی تغییر در برخی از کتابهای #مقتل، از جمله #طریقالبُکاء از محمدحسین بن عبدالله گریان شهرابی، که در آن داستانی دیگر دربارهٔ یکی از قصابان هواخواه علیبن ابیطالب آمدهاست و شاید منظور از او نیز جوانمرد قصاب بوده باشد هم ذکر شدهاست.
در برخی آثار کهن جغرافیایی و تاریخی نیز از مقبره جوانمرد قصاب یاد شدهاست و این گمان را پدیدمیآورد که شاید جوانمرد قصاب شخصیت تاریخی ناشناختهای باشد.
#حمدالله_مستوفی از مدفن او در ری و عبدالرزاق سمرقندی در ذکر وقایع از مدفن او در سرخس یاد کردهاند.
بهنظر قزوینی جوانمرد قصابِ مدفون در سرخس به جوانمرد قصابِ ری ربطی ندارد.
امروزه نیز در جنوب تهران به سوی ری، در زمینهای منصورآباد در منطقه بیستم شهرداری تهران #بقعهای به نام جوانمرد قصاب هست که به احتمال زیاد بعد از عهد فتحعلی شاه (۱۲۱۲–۱۲۵۰) ساخته شدهاست.
ابیات لوحه قبرِ داخل بقعه نشان میدهد که صاحب آن را همان پیر افسانهای صنف قصاب دانستهاند. محله اطراف بقعه نیز جوانمرد قصاب نام گرفته و قصه جوانمرد قصاب برای مردم این محل، معروف و مقبره او زیارتگاه است. مقبرههای دیگری هم در برخی روستاها به نام جوانمرد قصاب هست و احتمال دارد همه آنها مقبرههایی نمادین برای شخصیت افسانهای جوانمرد قصاب باشند. #قصابان_افغانستان شبهای جمعه به نام جوانمرد قصاب نذری میدهند و در حین مراسم، یکی از پیران خانواده قصه جوانمرد قصاب را نقل میکند.
@danaeeii
منظور از جشن نیلوفر چیست؟
روز خرداد در ماه تیر (برابر با 6 تیر در گاهشماری ایرانی) جشنی بر پا میگردد به نام جشن نیلوفر.
خرداد و تیر در باورهای ایرانیان به ترتیب با آب و باران پیوند دارند و نیز گُل نیلوفر گُلی است منسوب به روز آبان یا ایزد آناهیتا پس هر سه آنها به نوعی با آب بستگی دارند.
آب از آنروی نزد ایرانیان ارجمند بوده و هست که مایه آبادانی و زندگانی است، این سرزمین جایی که امروزه فلات ایران، «ایران بزرگ گذشته»، خوانده میگردد همواره سرزمین خشک و خشنی بوده. سرزمینی که خشکسالی ویرانگر و گاهی سیل، رنج بسیاری برای مردمانش پدید میآورد. اما ایرانیان خردمندانه به رویارویی با این پدیدهها پرداختند.
از اینروی، گرامیداشت آب در این سرزمین دو چندان بود. آب مایهی زندگانی بوده، ایرانیان هیچگاه آب را با پلیدی آلوده نمیکردند بر روی رودخانهها پل میبستند تا آب گِلآلود نگردد تا ایزد آب آزرده خاطر نگردد.
بنا به نوشته #ابوریحان_بیرونی در آثارالباقیه در خرداد روز از تیر (برابر با 6 تیر ماه) جشن نیلوفر بر پا میگردیده. نیلوفر، نیلوپر، نیل پرنام همگانی یک گروه از گُل و گیاهانی است که در زبان پارسی گُل آبزاد گل زندگی و آفرینش یا نیلوفر آبی نامیده میشوند.
در اندیشه ایرانیان باستان نیلوفر آبی با ایزد آبان یا آناهیتا پیوند دارد، و نیز گُل نیلوفر جایگاه نگهداری تخمه یا فرّ زرتشت که در آب نگهداری میشود میدانستند. بنا بر نوشته برهان قاطع: در بارهی نیلوفر «گویند که با آفتاب سر برون میآورد و باز با آفتاب فرو میرود. گویند مرغی به وقت فرو رفتن نیلوفر درمیآید و صباح که نیلوفر از آب برمیآید دهان میگشاید و آن مرغ میپرد و میرود و شب از آب هیچ زحمت نمیکشد».
داستان مرغ که در گفتار بالا نقل گردید شاید پیوندی با فرّ زرتشت و موجودهای سهگانه زرتشتی که در هر هزاره ظهور میکنند داشته باشد، به باور ایرانیان فرّ به قالب مرغ درمی آید. نیلوفر با آیین مهرپرستی نیز پیوند دارد، در روایتهای شرقی مهرپرستی ایزد مهر از درون گُل نیلوفر به دنیا میآید، و نیز در جشن مهرگان موبد موبدان خوانچهای که نزد شاه میآورد که گُل نیلوفر در آن قرار داشت. در سنگ نگارههای تخت جمشید، در آیینهای ویژه درباری در دست شاهان هخامنشی گُل نیلوفر قرار دارد.
آب نیلوفر خوشبو بود و همانند باده به منزله نوعی هوم مینوشیدند و آن نوشیدنی را «بوشکور» مینامیدند.
نیلوفر نماد دو نشانه زندگی و آفرینش میباشد و گیاهی است که دلبسته خورشید میباشد، و از آنرو هنگامیکه خورشید میدمد نیلوفر غنچه بشکفته و هنگام فرو رفتن خورشید در سوگ خورشید خود را فرو میبندد و به خواب میرود.
بدینگونه جشن نیلوفر با آب «خرداد» و باران «تیشتر» و از سوی دیگر با خورشید و گرما بستگی دارد، و نیز در روایتهای دینی ایرانیان کهن، او نگهدارنده تخمه زرتشت است که از تخمههای سه موعودهای سهگانه زرتشت در هر هزاره توسط سه دوشیزه مقدس برگزیده که هنگام آبتنی در دریاچه کیانسه «هامون سیستان» باردار میگردند، و هر سه موعودها «سوشیانتها» در تاریخ خرداد روز از ماه فرورودین برابر 6 فروردین به دنیا خواهند آمد.
و نیز از نگاه اخترشناسی، جشن نیلوفر با اندکی اختلاف برابر است با «انقلاب تابستانی» یا بلندترین روز سال که از روز دیگر روزها گرایش به کوتاه شدن دارند، و از سوی دیگر با آغاز ماه تیر نیز گرمای تابستانی اوج گرفته و هوا رو به گرما میرود ، از این روی این جشن درست مقابل جشن چله که آغاز انقلاب زمستانی که روزها گرایش به بلندتر شده دارند قرار دارد، و شاید این جشن نیز مقدمه چینی برای به پیشواز رفتن برای جشن تیرگان بوده و با آن پیوند داشته است.
- وحید شریعت زاده
(ظاهرا) همین جشن، امروزه در فراهان و محلات و خمین با عنوان جشن اول تووستونی (اول تابستانی) همچنان برگزار میشود.
@ferdosesokhan
روز خرداد در ماه تیر (برابر با 6 تیر در گاهشماری ایرانی) جشنی بر پا میگردد به نام جشن نیلوفر.
خرداد و تیر در باورهای ایرانیان به ترتیب با آب و باران پیوند دارند و نیز گُل نیلوفر گُلی است منسوب به روز آبان یا ایزد آناهیتا پس هر سه آنها به نوعی با آب بستگی دارند.
آب از آنروی نزد ایرانیان ارجمند بوده و هست که مایه آبادانی و زندگانی است، این سرزمین جایی که امروزه فلات ایران، «ایران بزرگ گذشته»، خوانده میگردد همواره سرزمین خشک و خشنی بوده. سرزمینی که خشکسالی ویرانگر و گاهی سیل، رنج بسیاری برای مردمانش پدید میآورد. اما ایرانیان خردمندانه به رویارویی با این پدیدهها پرداختند.
از اینروی، گرامیداشت آب در این سرزمین دو چندان بود. آب مایهی زندگانی بوده، ایرانیان هیچگاه آب را با پلیدی آلوده نمیکردند بر روی رودخانهها پل میبستند تا آب گِلآلود نگردد تا ایزد آب آزرده خاطر نگردد.
بنا به نوشته #ابوریحان_بیرونی در آثارالباقیه در خرداد روز از تیر (برابر با 6 تیر ماه) جشن نیلوفر بر پا میگردیده. نیلوفر، نیلوپر، نیل پرنام همگانی یک گروه از گُل و گیاهانی است که در زبان پارسی گُل آبزاد گل زندگی و آفرینش یا نیلوفر آبی نامیده میشوند.
در اندیشه ایرانیان باستان نیلوفر آبی با ایزد آبان یا آناهیتا پیوند دارد، و نیز گُل نیلوفر جایگاه نگهداری تخمه یا فرّ زرتشت که در آب نگهداری میشود میدانستند. بنا بر نوشته برهان قاطع: در بارهی نیلوفر «گویند که با آفتاب سر برون میآورد و باز با آفتاب فرو میرود. گویند مرغی به وقت فرو رفتن نیلوفر درمیآید و صباح که نیلوفر از آب برمیآید دهان میگشاید و آن مرغ میپرد و میرود و شب از آب هیچ زحمت نمیکشد».
داستان مرغ که در گفتار بالا نقل گردید شاید پیوندی با فرّ زرتشت و موجودهای سهگانه زرتشتی که در هر هزاره ظهور میکنند داشته باشد، به باور ایرانیان فرّ به قالب مرغ درمی آید. نیلوفر با آیین مهرپرستی نیز پیوند دارد، در روایتهای شرقی مهرپرستی ایزد مهر از درون گُل نیلوفر به دنیا میآید، و نیز در جشن مهرگان موبد موبدان خوانچهای که نزد شاه میآورد که گُل نیلوفر در آن قرار داشت. در سنگ نگارههای تخت جمشید، در آیینهای ویژه درباری در دست شاهان هخامنشی گُل نیلوفر قرار دارد.
آب نیلوفر خوشبو بود و همانند باده به منزله نوعی هوم مینوشیدند و آن نوشیدنی را «بوشکور» مینامیدند.
نیلوفر نماد دو نشانه زندگی و آفرینش میباشد و گیاهی است که دلبسته خورشید میباشد، و از آنرو هنگامیکه خورشید میدمد نیلوفر غنچه بشکفته و هنگام فرو رفتن خورشید در سوگ خورشید خود را فرو میبندد و به خواب میرود.
بدینگونه جشن نیلوفر با آب «خرداد» و باران «تیشتر» و از سوی دیگر با خورشید و گرما بستگی دارد، و نیز در روایتهای دینی ایرانیان کهن، او نگهدارنده تخمه زرتشت است که از تخمههای سه موعودهای سهگانه زرتشت در هر هزاره توسط سه دوشیزه مقدس برگزیده که هنگام آبتنی در دریاچه کیانسه «هامون سیستان» باردار میگردند، و هر سه موعودها «سوشیانتها» در تاریخ خرداد روز از ماه فرورودین برابر 6 فروردین به دنیا خواهند آمد.
و نیز از نگاه اخترشناسی، جشن نیلوفر با اندکی اختلاف برابر است با «انقلاب تابستانی» یا بلندترین روز سال که از روز دیگر روزها گرایش به کوتاه شدن دارند، و از سوی دیگر با آغاز ماه تیر نیز گرمای تابستانی اوج گرفته و هوا رو به گرما میرود ، از این روی این جشن درست مقابل جشن چله که آغاز انقلاب زمستانی که روزها گرایش به بلندتر شده دارند قرار دارد، و شاید این جشن نیز مقدمه چینی برای به پیشواز رفتن برای جشن تیرگان بوده و با آن پیوند داشته است.
- وحید شریعت زاده
(ظاهرا) همین جشن، امروزه در فراهان و محلات و خمین با عنوان جشن اول تووستونی (اول تابستانی) همچنان برگزار میشود.
@ferdosesokhan
طولانیترین کلمه در زبان فارسی
به نظرتان طولانیترین کلمه در زبان فارسی چیست؟
پیش از پاسخ به این سؤال، چند نکته را توضیح دهم:
۱. یکی از اهداف طرح این پرسش آشناییِ بیشتر با امکانات واژهسازی در زبان فارسی است.
۲. منظور از کلمۀ فارسی لزوماً داشتن اجزای «اصیل» فارسی نیست. همین مقدار که این واژه در فارسی استفاده شود کافی است.
۳. منظور از کلمه طبیعتاً گروه نحوی نیست. بیشترِ گروههای نحوی در زبان فارسی یا موصوف و صفت هستند، مانند فاصلۀ کانونی؛ یا مضاف و مضافالیه هستند، مانند کشتیِ بخار؛ یا گروه حرف اضافهدار هستند، مانند پردازش از دور. پس توجه داشته باشید که گروههای نحوی شامل این پرسش نمیشوند.
۴. ملاک برای تشخیص طولانیترین کلمه تعداد تکواژهای آن است، هرچند براساس تعداد حروف یا هجاها هم میتوان سنجید.
۵. معروف است که طولانیترین کلمه در زبان انگلیسی antidisestablishmentarianism است، با ۲۸ حرف و ۱۲ هجا و متشکل از هفت تکواژ:
anti+dis+establish+ment+ary+an+ism
این واژه مربوط است به جنبشی سیاسی در قرن نوزدهم در بریتانیا. اما کلمۀ طولانیتر از این هم در فرهنگهای لغت انگلیسی ثبت شده:
pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis
این واژه نام یک بیماری ریوی است، با ۴۵ حرف و احتمالاً متشکل از ۹ تکواژ:
pneumono+ultra+micro+scop+ic+silico+volcano+coni+osis
۶. معروف است که طولانیترین کلمه در قرآن، براساس تعداد حروف، «فَسَیَکفیکَهُم» است. این کلمه ۱۰ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+س+یکفی+ک+هم. اما «فَاسقَیناکُموه» طولانیتر است که ۱۱ حرف دارد و شش تکواژ: ف+اسقی+نا+کم+و+ه.
اما در زبان فارسی: طولانیترین کلمه در زبان فارسی احتمالاً «بادمجاندورِقابچین» است. این کلمه از مقولۀ صفت است، ۱۶ حرف دارد و هفت هجا، و متشکل از پنچ تکواژ است: بادمجان+دور+کسره+قاب+چین.
بادمجاندورقابچین به افراد چاپلوس و متملق اطلاق میشود. دربارۀ منشأ این کلمه گفتهاند: در زمان ناصرالدینشاه، بزرگان سیاسی برای اینکه مراتب ارادت و اخلاص خود را به شاه نشان دهند به آشپزخانۀ شاهنشاهی میرفتند و مانند خدمه بادمجانها را پوست میکندند و دور بشقابهای آش یا خورش میچیدند و این کار را طوری انجام میدادند که شاه در هنگام سرزدن به آشپزخانه آنها را ببیند.
#واژگان
#ساختواژه
@zabanshenasik
@ferdosesokhan
به نظرتان طولانیترین کلمه در زبان فارسی چیست؟
پیش از پاسخ به این سؤال، چند نکته را توضیح دهم:
۱. یکی از اهداف طرح این پرسش آشناییِ بیشتر با امکانات واژهسازی در زبان فارسی است.
۲. منظور از کلمۀ فارسی لزوماً داشتن اجزای «اصیل» فارسی نیست. همین مقدار که این واژه در فارسی استفاده شود کافی است.
۳. منظور از کلمه طبیعتاً گروه نحوی نیست. بیشترِ گروههای نحوی در زبان فارسی یا موصوف و صفت هستند، مانند فاصلۀ کانونی؛ یا مضاف و مضافالیه هستند، مانند کشتیِ بخار؛ یا گروه حرف اضافهدار هستند، مانند پردازش از دور. پس توجه داشته باشید که گروههای نحوی شامل این پرسش نمیشوند.
۴. ملاک برای تشخیص طولانیترین کلمه تعداد تکواژهای آن است، هرچند براساس تعداد حروف یا هجاها هم میتوان سنجید.
۵. معروف است که طولانیترین کلمه در زبان انگلیسی antidisestablishmentarianism است، با ۲۸ حرف و ۱۲ هجا و متشکل از هفت تکواژ:
anti+dis+establish+ment+ary+an+ism
این واژه مربوط است به جنبشی سیاسی در قرن نوزدهم در بریتانیا. اما کلمۀ طولانیتر از این هم در فرهنگهای لغت انگلیسی ثبت شده:
pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis
این واژه نام یک بیماری ریوی است، با ۴۵ حرف و احتمالاً متشکل از ۹ تکواژ:
pneumono+ultra+micro+scop+ic+silico+volcano+coni+osis
۶. معروف است که طولانیترین کلمه در قرآن، براساس تعداد حروف، «فَسَیَکفیکَهُم» است. این کلمه ۱۰ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+س+یکفی+ک+هم. اما «فَاسقَیناکُموه» طولانیتر است که ۱۱ حرف دارد و شش تکواژ: ف+اسقی+نا+کم+و+ه.
اما در زبان فارسی: طولانیترین کلمه در زبان فارسی احتمالاً «بادمجاندورِقابچین» است. این کلمه از مقولۀ صفت است، ۱۶ حرف دارد و هفت هجا، و متشکل از پنچ تکواژ است: بادمجان+دور+کسره+قاب+چین.
بادمجاندورقابچین به افراد چاپلوس و متملق اطلاق میشود. دربارۀ منشأ این کلمه گفتهاند: در زمان ناصرالدینشاه، بزرگان سیاسی برای اینکه مراتب ارادت و اخلاص خود را به شاه نشان دهند به آشپزخانۀ شاهنشاهی میرفتند و مانند خدمه بادمجانها را پوست میکندند و دور بشقابهای آش یا خورش میچیدند و این کار را طوری انجام میدادند که شاه در هنگام سرزدن به آشپزخانه آنها را ببیند.
#واژگان
#ساختواژه
@zabanshenasik
@ferdosesokhan
مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیانگذاران شعر نو در ادبیات عرب بهشمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیانگذاران شعر نو در ادبیات عرب بهشمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
زبان بدن را چگونه تعریف می کنند؟
زبان بدن ارتباطی بدون کلام است. آن کاری است که یک فرد برای انتقال مفهوم و معنا به فردی دیگر انجام می دهد. همه سیگنالهایی که فرد ارسال می کند عمدی نیستند و حتی اغلب بد برداشت می شوند و یا حتی اشتباه تفسیر می گردند. زبان بدن و یا رفتار غیر کلامی بسیار پیچیده و ظریف است. زبان بدن ممکن است ساختار یافته باشد یعنی از توابعی خاص پیروی کند؛ اما در بیشتر موارد احتمالا بدون ساختار است. زبان بدن می تواند قابل یاد گیری باشد اما به نظر می رسد که بیشتر ذاتی است. جای تعجب نیست که بسیاری از افراد مجذوب زبان بدن می شوند. همه ما تماشاگران و روانشناسانی غیر حرفه ای هستیم. در ارتباطات محل کار، مصاحبه های شغلی، جلسات هیئت مدیره و… ما باید با دقت بیشتری دیگران را زیر نظر بگیریمت بهتر بتوانیم احساسات واقعی آنها و آنچه را که می گویند، درک کنیم.
بزرگسالان، فریبنده های ماهری هستند؛ به دلایل مختلفی به ما آموخته اند که خود را به گونه ای خاص معرفی کنیم؛ مثلا برای مدیریت تصوری که دیگران از ما دارند، یا برای محفاظت از احساسات دیگران نباید مستقیما منظورمان را به آنها بگوییم؛ یا حتی برای فروش محصولات و ایده ها.
سیاستمداران و مدیران اجرایی اغلب توسط بازیگرانی آموزش دیده اند تا خود را به نحوی خاص معرفی کنند. آنها می دانند که با اینکه نویسندگانی بسیار هوشمند سخنرانی آنها را می نویسند، به نحوه سخنرانی و بیان کلمات و حالتهای چهره آنها دقت خواهد شد. این مورد بیشتر در تلویزیون وجود دارد، دوربین می تواند بر روی دانه های کوچک عرق، انگشتان دست یا گهگاه بر روی سخنان مهم تمرکز کند.
کارشناسان معمولا برای کشف کردن شواهدی مبنی بر عدم صداقت گوینده، سخنرانی ها را ضبط کرده و فریم ها را بر اساس تغییرات در حالات صورت و حرکات بدن، تجزیه و تحلیل می کنند.
در نتیجه، بسیاری از مردم معتقدند که پیام هایی که توسط زبان بدن به ویژه در مورد موضوعات عاطفی منتقل می شوند، به نوعی واقعی تر هستند. ما سیگنالهای غیر کلامی را ارسال و نشر می دهیم،که ممکن است در طی ارتباطات از آنها برداشت شود و یا برداشت نشود. فرستنده پیام ممکن است از سیگنالهایی که میفزستد آگاه و یا بی اطلاع باشد. در حقیقت گیرندگان نیز ممکن است همیشه از پیامهایی که برداشت می کنند، آگاه نباشند.
راه های بسیاری برای تعریف و تفسیر رفتارهای غیر کلامی وجود دارد. ما میدانیم که رفتار غیر کلامی عبارتند از :
تکرار و تاکید بر آنچه که گفته می شود.
تکمیل ،اصلاح و تفسیر پیام های کلامی
در تضاد با پیام های کلامی برای سرپوش گذاشتن بر روی انگیزه اصلی
زبان بدن می تواند ظریف و یا خشن باشد، می توان آن را آگاهانه فرستاد و یا ناخودآگاه دریافت کرد. همچنین می توان آن را با دقت تمرین کرد و از آن استفاده نمود؛ اما از نظر فیزیولوژیک غیر قابل کنترل است؛ آن می تواند به شما امکان مخفی کردن اعتقادات و احساسات واقعی تان را دهد؛ اما اگر شما به خوبی آن را بیاموزید، کمک فوق العاده ای در انتقال یک پیام خواهد نمود.
پویا ودایع
@linguisticsacademy
@ferdosesokhan
زبان بدن ارتباطی بدون کلام است. آن کاری است که یک فرد برای انتقال مفهوم و معنا به فردی دیگر انجام می دهد. همه سیگنالهایی که فرد ارسال می کند عمدی نیستند و حتی اغلب بد برداشت می شوند و یا حتی اشتباه تفسیر می گردند. زبان بدن و یا رفتار غیر کلامی بسیار پیچیده و ظریف است. زبان بدن ممکن است ساختار یافته باشد یعنی از توابعی خاص پیروی کند؛ اما در بیشتر موارد احتمالا بدون ساختار است. زبان بدن می تواند قابل یاد گیری باشد اما به نظر می رسد که بیشتر ذاتی است. جای تعجب نیست که بسیاری از افراد مجذوب زبان بدن می شوند. همه ما تماشاگران و روانشناسانی غیر حرفه ای هستیم. در ارتباطات محل کار، مصاحبه های شغلی، جلسات هیئت مدیره و… ما باید با دقت بیشتری دیگران را زیر نظر بگیریمت بهتر بتوانیم احساسات واقعی آنها و آنچه را که می گویند، درک کنیم.
بزرگسالان، فریبنده های ماهری هستند؛ به دلایل مختلفی به ما آموخته اند که خود را به گونه ای خاص معرفی کنیم؛ مثلا برای مدیریت تصوری که دیگران از ما دارند، یا برای محفاظت از احساسات دیگران نباید مستقیما منظورمان را به آنها بگوییم؛ یا حتی برای فروش محصولات و ایده ها.
سیاستمداران و مدیران اجرایی اغلب توسط بازیگرانی آموزش دیده اند تا خود را به نحوی خاص معرفی کنند. آنها می دانند که با اینکه نویسندگانی بسیار هوشمند سخنرانی آنها را می نویسند، به نحوه سخنرانی و بیان کلمات و حالتهای چهره آنها دقت خواهد شد. این مورد بیشتر در تلویزیون وجود دارد، دوربین می تواند بر روی دانه های کوچک عرق، انگشتان دست یا گهگاه بر روی سخنان مهم تمرکز کند.
کارشناسان معمولا برای کشف کردن شواهدی مبنی بر عدم صداقت گوینده، سخنرانی ها را ضبط کرده و فریم ها را بر اساس تغییرات در حالات صورت و حرکات بدن، تجزیه و تحلیل می کنند.
در نتیجه، بسیاری از مردم معتقدند که پیام هایی که توسط زبان بدن به ویژه در مورد موضوعات عاطفی منتقل می شوند، به نوعی واقعی تر هستند. ما سیگنالهای غیر کلامی را ارسال و نشر می دهیم،که ممکن است در طی ارتباطات از آنها برداشت شود و یا برداشت نشود. فرستنده پیام ممکن است از سیگنالهایی که میفزستد آگاه و یا بی اطلاع باشد. در حقیقت گیرندگان نیز ممکن است همیشه از پیامهایی که برداشت می کنند، آگاه نباشند.
راه های بسیاری برای تعریف و تفسیر رفتارهای غیر کلامی وجود دارد. ما میدانیم که رفتار غیر کلامی عبارتند از :
تکرار و تاکید بر آنچه که گفته می شود.
تکمیل ،اصلاح و تفسیر پیام های کلامی
در تضاد با پیام های کلامی برای سرپوش گذاشتن بر روی انگیزه اصلی
زبان بدن می تواند ظریف و یا خشن باشد، می توان آن را آگاهانه فرستاد و یا ناخودآگاه دریافت کرد. همچنین می توان آن را با دقت تمرین کرد و از آن استفاده نمود؛ اما از نظر فیزیولوژیک غیر قابل کنترل است؛ آن می تواند به شما امکان مخفی کردن اعتقادات و احساسات واقعی تان را دهد؛ اما اگر شما به خوبی آن را بیاموزید، کمک فوق العاده ای در انتقال یک پیام خواهد نمود.
پویا ودایع
@linguisticsacademy
@ferdosesokhan
قاعده ی کلی در باره ی تعیین نوع "و" در شعر
دربارهی تعیین نوع «و» در شعر، یک قاعدهی کلّی وجود دارد:
«هرگاه حرف «و» پس از فعل بیاید، حرف ربط و هرگاه پس از اسم بیاید، حرف عطف است»
اما این قاعده، در نظم، همواره راهگشا نبودهاست و نیاز به توضیح بیشتر دارد؛ زیرا در نظم به ضرورت رعایت وزن و قافیه، کلمات جابهجا میشوند؛ مثلاً ممکن است، به ضرورت قافیه و ردیف، یک مصراع را به دو صورت زیر بیان کنیم:
الف) جهان رنج و اندوه و درد و غم است.
ب) جهان رنج و درد است و اندوه و غم.
اکنون پرسش این است:
آیا این جابهجایی مسندهای همپایه و آمدن آنها پس از فعل، باعث شدهاست که در مصراع (ب) دو جمله داشته باشیم؟
پاسخ منفی است؛ باید مصراع «ب» را بازگردانی نماییم تا دستورمند شود:
ب) جهان، درد و رنج و اندوه و غم است.
واژههای «درد، رنج، اندوه و غم»، مسندهای همپایهاند و «و» حرف عطف است.
اما در مصراعهایی چون:
الف) همه عالم تن است و ایران دل
یا:
ب) گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
وضع فرق میکند؛ زیرا پس از بازگردانی و دستورمند نمودن، به این صورت در میآیند:
الف) همه عالم تن و ایران دل است.
در این جمله، دو واژهی «تن» و «ایران» همپایه نیستند؛ (تن، مسند است و ایران نهاد) بنابراین «و» در این مصراع، حرف «ربط» است که پس از فعل حذفشدهی «است» آمدهاست:
همه عالم تن [است] و ایران دل است.
در جملهی (ب) نیز پس از بازگردانی:
ب) گرچه منزل بس خطرناک و مقصد بس بعید است.
میبینیم که دو واژهی «خطرناک» و «مقصد»، همپایه نیستند، بلکه «خطرناک» در نقش مسندی و «مقصد» در نقش نهادی به کار رفتهاست.
بنابراین، این مصراع، دو جمله است:
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید [است]
نتیجه:
هنگام شماش جملههای یک بیت، نخست آن را بازگردانی میکنیم.
اگر حرف «و» بین دو واژهی همنقش -بهجز فعلها- قرارگیرد، حرف «عطف» و اگر آن دو واژه همنقش نباشند، حرف «ربط» است.
- یعقوب کیانی شاهوندی
@ferdosesokhan
دربارهی تعیین نوع «و» در شعر، یک قاعدهی کلّی وجود دارد:
«هرگاه حرف «و» پس از فعل بیاید، حرف ربط و هرگاه پس از اسم بیاید، حرف عطف است»
اما این قاعده، در نظم، همواره راهگشا نبودهاست و نیاز به توضیح بیشتر دارد؛ زیرا در نظم به ضرورت رعایت وزن و قافیه، کلمات جابهجا میشوند؛ مثلاً ممکن است، به ضرورت قافیه و ردیف، یک مصراع را به دو صورت زیر بیان کنیم:
الف) جهان رنج و اندوه و درد و غم است.
ب) جهان رنج و درد است و اندوه و غم.
اکنون پرسش این است:
آیا این جابهجایی مسندهای همپایه و آمدن آنها پس از فعل، باعث شدهاست که در مصراع (ب) دو جمله داشته باشیم؟
پاسخ منفی است؛ باید مصراع «ب» را بازگردانی نماییم تا دستورمند شود:
ب) جهان، درد و رنج و اندوه و غم است.
واژههای «درد، رنج، اندوه و غم»، مسندهای همپایهاند و «و» حرف عطف است.
اما در مصراعهایی چون:
الف) همه عالم تن است و ایران دل
یا:
ب) گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
وضع فرق میکند؛ زیرا پس از بازگردانی و دستورمند نمودن، به این صورت در میآیند:
الف) همه عالم تن و ایران دل است.
در این جمله، دو واژهی «تن» و «ایران» همپایه نیستند؛ (تن، مسند است و ایران نهاد) بنابراین «و» در این مصراع، حرف «ربط» است که پس از فعل حذفشدهی «است» آمدهاست:
همه عالم تن [است] و ایران دل است.
در جملهی (ب) نیز پس از بازگردانی:
ب) گرچه منزل بس خطرناک و مقصد بس بعید است.
میبینیم که دو واژهی «خطرناک» و «مقصد»، همپایه نیستند، بلکه «خطرناک» در نقش مسندی و «مقصد» در نقش نهادی به کار رفتهاست.
بنابراین، این مصراع، دو جمله است:
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید [است]
نتیجه:
هنگام شماش جملههای یک بیت، نخست آن را بازگردانی میکنیم.
اگر حرف «و» بین دو واژهی همنقش -بهجز فعلها- قرارگیرد، حرف «عطف» و اگر آن دو واژه همنقش نباشند، حرف «ربط» است.
- یعقوب کیانی شاهوندی
@ferdosesokhan
چرا ما شنونده خوبی نیستیم ؟
۱. قضاوت کردن
اگر در ذهنتان در حال قضاوت کردن شخص مقابل باشید یا دنبال چیزی منفی بگردید که بر علیه او استفاده کنید، در این صورت شما در حال شنیدن طرف مقابل نیستید؛ بلکه در حال جستجو و یافتن مسائل مورد نظرتان هستید.
۲. ذهن خوانی
یکی دیگر از موانع خوب شنیدن، ذهنخوانی است.در ذهن خوانی شما آنچه در ذهنتان بافتهاید، را مرتب در فکر خود مرور میکنید، بدون این که توجهی به حرفهایی که طرف مقابل میزند داشته باشید. این شیوه باعث خراب شدن روابط عاطفی و دلسرد کردن یار و دوست صمیمی میشود.
۳. انتخاب گزینشی
گزینشی شنیدن، از دیگر موانع خوب شنیدن است. مثلا شما عادت کردهاید وقتی به حرفهای دوستتان گوش دهید که عصبانی و شاکی است و در دیگر موارد، موقع صحبت کردن او حواستان جای دیگر است و خوب متوجه گفتههای او نمیشوید.
۴. رویا پردازی
موقع درد دل کردن یا صحبتهای دوست یا همکارتان به خصوص مواقعی که چندین سال با آن فرد هستید، راحت تر گوش دادن به او را متوقف میکنید و غرق در تخیلات خود می شوید. اگر توجه کردن به دوستی برایتان سخت است، ممکن است علامت این باشد که از موضوعات خاصی گریزان هستید و علاقهای برای شنیدن بعضی بحثها یا موضوعات ندارید. در اینگونه موارد سعی کنید با رندی موضوع دلخواه خود را مطرح کرده و از موضوع مورد بحث، گذر کنید.
۵. پند و اندرز
در این حالت شما با پند و اندرزهای خود وسط حرف دیگری میپرید و نمیگذارید او جملات خود را تکمیل کند. جستجوی شما برای ارائهی راه حل درست و اشتیاق شما برای بهبود اوضاع، مانع شنیدن درست و اصولی میشود.
۶. مشاجره
در این حالت نیز شما آمادهی نشنیدن هستید و در ذهنتان به جای شنیدن طرف مقابل دنبال جواب میگردید. در حالت مشاجره با دیگران، شما با حالتی تدافعی، از شنیدن حرفهای طرف مقابلتان دست برمیدارید و در بازیای که راه انداختهاید در حال امتیاز گرفتن هستید.
۷. همیشه برحق بودن
وقتی طرف مقابل به شما می گوید که حق با شما نیست، دیگر به حرفهای او گوش نمیدهید. برای اجتناب از هرگونه پیشنهادی مبنی بر این که شما در اشتباه هستید و ممکن است برای دفاع از خود دروغ بگویید، داد بزنید، موضوع را عوض کنید، توجیه کنید، طعنه بزنید، دلیل تراشی کنید، متهم کنید یا در غیر این صورت انتقاد کنید.
۸. منحرف کردن بحث
موضوع را عوض میکنید یا آن را به شوخی میگیرید. وقتی کسی نیاز به صحبت کردن یا دردل کردن با شما دارد موضوع بحث را تغییر دادن یا مرتب مزه پراندن باعث از دست رفتن شیرازهی موضوع و نشنیدن درست شما میشود.
۹. تسکین دادن
قبل از اینکه همه موضوع را درست بشنوید شروع به اظهار تاسف یا خوشحالی میکنید و درگیر ابراز کردن میشوید. لزومی ندارد، تا خوب متوجه ماجرا نشدهاید کار خاصی انجام دهید. خوب شنیدن دیگران، خودش بهترین کاری است که میتوانید انجام دهید.
۱۰. شش دانگ نبودن
اگر قرار است به صحبتهای کسی گوش دهید شش دانگ باشید. حواستان به گوشی و چک کردن ایمیل و کنترل شبکههای اجتماعی نباشد. در بین صحبت طرف مقابل با تلفن خود صحبت نکنید و حواستان به گوینده باشد. او را با نگاههای چشمی، تایید و مشایعت کنید و به او احترام بگذارید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. قضاوت کردن
اگر در ذهنتان در حال قضاوت کردن شخص مقابل باشید یا دنبال چیزی منفی بگردید که بر علیه او استفاده کنید، در این صورت شما در حال شنیدن طرف مقابل نیستید؛ بلکه در حال جستجو و یافتن مسائل مورد نظرتان هستید.
۲. ذهن خوانی
یکی دیگر از موانع خوب شنیدن، ذهنخوانی است.در ذهن خوانی شما آنچه در ذهنتان بافتهاید، را مرتب در فکر خود مرور میکنید، بدون این که توجهی به حرفهایی که طرف مقابل میزند داشته باشید. این شیوه باعث خراب شدن روابط عاطفی و دلسرد کردن یار و دوست صمیمی میشود.
۳. انتخاب گزینشی
گزینشی شنیدن، از دیگر موانع خوب شنیدن است. مثلا شما عادت کردهاید وقتی به حرفهای دوستتان گوش دهید که عصبانی و شاکی است و در دیگر موارد، موقع صحبت کردن او حواستان جای دیگر است و خوب متوجه گفتههای او نمیشوید.
۴. رویا پردازی
موقع درد دل کردن یا صحبتهای دوست یا همکارتان به خصوص مواقعی که چندین سال با آن فرد هستید، راحت تر گوش دادن به او را متوقف میکنید و غرق در تخیلات خود می شوید. اگر توجه کردن به دوستی برایتان سخت است، ممکن است علامت این باشد که از موضوعات خاصی گریزان هستید و علاقهای برای شنیدن بعضی بحثها یا موضوعات ندارید. در اینگونه موارد سعی کنید با رندی موضوع دلخواه خود را مطرح کرده و از موضوع مورد بحث، گذر کنید.
۵. پند و اندرز
در این حالت شما با پند و اندرزهای خود وسط حرف دیگری میپرید و نمیگذارید او جملات خود را تکمیل کند. جستجوی شما برای ارائهی راه حل درست و اشتیاق شما برای بهبود اوضاع، مانع شنیدن درست و اصولی میشود.
۶. مشاجره
در این حالت نیز شما آمادهی نشنیدن هستید و در ذهنتان به جای شنیدن طرف مقابل دنبال جواب میگردید. در حالت مشاجره با دیگران، شما با حالتی تدافعی، از شنیدن حرفهای طرف مقابلتان دست برمیدارید و در بازیای که راه انداختهاید در حال امتیاز گرفتن هستید.
۷. همیشه برحق بودن
وقتی طرف مقابل به شما می گوید که حق با شما نیست، دیگر به حرفهای او گوش نمیدهید. برای اجتناب از هرگونه پیشنهادی مبنی بر این که شما در اشتباه هستید و ممکن است برای دفاع از خود دروغ بگویید، داد بزنید، موضوع را عوض کنید، توجیه کنید، طعنه بزنید، دلیل تراشی کنید، متهم کنید یا در غیر این صورت انتقاد کنید.
۸. منحرف کردن بحث
موضوع را عوض میکنید یا آن را به شوخی میگیرید. وقتی کسی نیاز به صحبت کردن یا دردل کردن با شما دارد موضوع بحث را تغییر دادن یا مرتب مزه پراندن باعث از دست رفتن شیرازهی موضوع و نشنیدن درست شما میشود.
۹. تسکین دادن
قبل از اینکه همه موضوع را درست بشنوید شروع به اظهار تاسف یا خوشحالی میکنید و درگیر ابراز کردن میشوید. لزومی ندارد، تا خوب متوجه ماجرا نشدهاید کار خاصی انجام دهید. خوب شنیدن دیگران، خودش بهترین کاری است که میتوانید انجام دهید.
۱۰. شش دانگ نبودن
اگر قرار است به صحبتهای کسی گوش دهید شش دانگ باشید. حواستان به گوشی و چک کردن ایمیل و کنترل شبکههای اجتماعی نباشد. در بین صحبت طرف مقابل با تلفن خود صحبت نکنید و حواستان به گوینده باشد. او را با نگاههای چشمی، تایید و مشایعت کنید و به او احترام بگذارید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
HaftGanj.apk
4.9 MB
نرم افزار هفت گنج
شناخت عروض شعری گوشه های موسیقی
اجرای فاخر گوشه ها توسط استادان موسیقی
نرم افزاری برای خوانندگان، نوازندگان، آهنگسازان و علاقمندان به یادگیری موسیقی ردیف هفت دستگاه
شرح و اجرای برخی از گوشه های آوازی ناشناخته
پخش آثار برخی از استادان ناشناخته موسیقی از سده گذشته تا زمان معاصر
@haftganjh
@ferdosesokhan
شناخت عروض شعری گوشه های موسیقی
اجرای فاخر گوشه ها توسط استادان موسیقی
نرم افزاری برای خوانندگان، نوازندگان، آهنگسازان و علاقمندان به یادگیری موسیقی ردیف هفت دستگاه
شرح و اجرای برخی از گوشه های آوازی ناشناخته
پخش آثار برخی از استادان ناشناخته موسیقی از سده گذشته تا زمان معاصر
@haftganjh
@ferdosesokhan
جغرافیای رفتاری چیست؟
تا به حال شده فکر کنید چرا آبادانیها این قدر خونگرم و خوش صحبتاند؟
یا اصفهانیها این قدر حسابگر و مقتصد؟
و کردها تا این اندازه وطنپرست و غیرتی؟
اگرچه نمیتوان تمام خصوصیات روان شناختی مردم این مناطق را به منطقه جغرافیایی و آب و هوا نسبت داد اما نمیتوان منکر تاثیر شگرف آب و هوا بر رفتار شد.
این تاثیرات غیرقابل انکار سبب شده شاخه جدیدی بنام روانشناسی محیط به روانشناسی اضافه شود و مفاهیم مربوط به محیط زندگی، معماری، آب و هوا، گیاهان، حیوانات و تاثیرشان بر رفتار انسان از جمله مباحثی است که محققان این رشته نوظهور به آن علاقه مندند.
در مقابل در جغرافیا هم رشته جغرافیای رفتاری ظهور نموده و به مطالعات رفتاری درجغرافیا ، محیط زیست ، حوزه های شهری و... می پردازد:
سرما آدم را سختکوش میکند .
یکی از شاخههای جذاب این رشته تاثیرات آب و هوا بر شخصیت اجتماعی افراد است. البته خیلی از یافتهها چندان جدید به نظر نمیرسد اما وقتی یافتهها بر مبنای تحقیقات پژوهشی مستند باشد، قابل اعتماد میشود. مثلا روانشناسان دریافتهاند آب و هوای سرد مردم را «فعّال» و «سختکوش» میکند.
در توجیه این یافته آنها احتمال میدهند که انجماد، باعث ایجاد حس ناامنی شود چراکه به صورت تجربی میبینیم ساکنین یک منطقه سردسیر باید به طور مداوم کار کنند تا بدنشان را گرم نگه دارند. آنها باید برای زندگیشان برنامه مطمئنی داشته باشند تا در زمستان بتوانند به قدر کفایت آذوقه، سوخت و پوشاک ذخیره کنند.
این برنامه ریزی منسجم سبب میشود آنها فعالتر از ساکنین مناطق گرمسیر شوند.
محیط نامساعد، آدم را جسور میکند
محیط نامساعد و دشوار زندگی مردم را جسور میکند. مردم این مناطق آدمهایی عملگرا بار میآیند و رویکرد آنان به محیط، رقابتجویانه یا جسورانه است. گفته میشود که علم و فناوری، نتیجه این نوع رویکرد به محیط است.
گرما سستی و کمتوجهی میآورد .
در نقطه مقابل، مردمیکه در اقلیم گرم زندگی میکنند، معمولاً آدمهایی «غیرفعّال» و «کمتوجه» هستند.
ویژگی این نوع خلق و خو، تنبلی و سستی است. کار کردن در مکانهای بسیار گرم، به خاطر عرق کردن و زود خسته شدن، ناخوشایند است.
البته این نگرش را نمیتوان به تمام مناطق گرمسیر تعمیم داد چراکه گرمای طاقت فرسا نوعی زندگی دشوار را برای فرد ایجاد کرده و آنها را رقابت جو و جسور میکند اما در صورتی که گرما با رطوبت همراه شود، فراوانی نعمت را به ارمغان میآورد که در این صورت چنین آب و هوایی گرایش به تسلیم شدن، دست کشیدن از فعالیت و پذیرفتن شرایط را تقویت میکند.
تجربه نیز ثابت کرده که ساکنین مناطق گرم و مرطوب خصوصا نواحی استوایی تا حد زیادی انعطافپذیر هستند.
آب و هوای معتدل؛ آدمهای معتدل
آب و هوای معتدل مردم را با خلق و خوی «خالص» و «معتدل» بار میآورد.
ویژگی این نوع خلق و خو، آگاهی از خود و رابطه با محیط است.
زندگی این افراد در هماهنگی با محیط است و بینشی که نسبت به نقش محیط در بهبود زندگی دارند، باعث احساس نیاز به حفظ محیط طبیعی میگردد.
این افراد اغلب مردمانی آرام و متوازن هستند. دیدگاه کل نگری به جهان هستی دارند و از درک شهودی بالایی برخوردارند.
ابرناکی زیاد و افسردگی
افزایش مدت زمان و شدت تابش آفتاب نقش موثری در افزایش رضایتمندی دارد.
افسردگی در فصل زمستان یکی از بیماریهای شایع در میان ساکنان شمال اروپاست.
همچنین بیش از ۵۰۰ هزار نفر از مردم انگلیس نیز به اختلالات عاطفی فصلی مبتلا میشوند که ابرهای کمارتفاع و شبهای طولانی زمستانی در ایجاد آن نقش مهمی دارند.
آنها ساعات طولانی از شبانهروز را میخوابند اما همواره احساس خستگی میکنند.
بسیار تحرکپذیر و زودرنج بوده و در انجام امور روزانه و برقراری روابط اجتماعی با دیگران ناتوان هستند.
این در حالی است که با افزایش طول روز شدت بیماری کاهش مییابد. هیپوتالاموس بخشی از مغز است که نقش مهمی در کنترل اعمال حیاتی بدن دارد.
این بخش از مغز توسط نور طبیعی از شبکیه چشم عبور میکند، تحریک میشود و اگر میزان نور ورودی به چشم کاهش پیدا کند، سرعت انجام اعمال حیاتی بدن نیز کاهش پیدا خواهد کرد که میتواند اختلال مذکور را توجیه کند.
این تحقیق در پایان قرار گرفتن روزی حداقل ۲ ساعت در زیر تابش نور مصنوعی را روش موثری برای درمان این افراد پیشنهاد میکند.
نوسان فشار هوا و اختلال ذهنی
محققان اوکراینی ثابت کردهاند که نوسانات جوی فشار هوا به ایجاد اختلال در فعالیتهای ذهنی منجر میشود که نتیجه آن کاهش تمرکز و عملکرد حافظه کوتاهمدت است.
البته این جبر جغرافیایی کامل نیست.
مسائل نژاد و ارث رفتاری و سایر عوامل هم نباید فراموش شوند.
@ferdosesokhan
تا به حال شده فکر کنید چرا آبادانیها این قدر خونگرم و خوش صحبتاند؟
یا اصفهانیها این قدر حسابگر و مقتصد؟
و کردها تا این اندازه وطنپرست و غیرتی؟
اگرچه نمیتوان تمام خصوصیات روان شناختی مردم این مناطق را به منطقه جغرافیایی و آب و هوا نسبت داد اما نمیتوان منکر تاثیر شگرف آب و هوا بر رفتار شد.
این تاثیرات غیرقابل انکار سبب شده شاخه جدیدی بنام روانشناسی محیط به روانشناسی اضافه شود و مفاهیم مربوط به محیط زندگی، معماری، آب و هوا، گیاهان، حیوانات و تاثیرشان بر رفتار انسان از جمله مباحثی است که محققان این رشته نوظهور به آن علاقه مندند.
در مقابل در جغرافیا هم رشته جغرافیای رفتاری ظهور نموده و به مطالعات رفتاری درجغرافیا ، محیط زیست ، حوزه های شهری و... می پردازد:
سرما آدم را سختکوش میکند .
یکی از شاخههای جذاب این رشته تاثیرات آب و هوا بر شخصیت اجتماعی افراد است. البته خیلی از یافتهها چندان جدید به نظر نمیرسد اما وقتی یافتهها بر مبنای تحقیقات پژوهشی مستند باشد، قابل اعتماد میشود. مثلا روانشناسان دریافتهاند آب و هوای سرد مردم را «فعّال» و «سختکوش» میکند.
در توجیه این یافته آنها احتمال میدهند که انجماد، باعث ایجاد حس ناامنی شود چراکه به صورت تجربی میبینیم ساکنین یک منطقه سردسیر باید به طور مداوم کار کنند تا بدنشان را گرم نگه دارند. آنها باید برای زندگیشان برنامه مطمئنی داشته باشند تا در زمستان بتوانند به قدر کفایت آذوقه، سوخت و پوشاک ذخیره کنند.
این برنامه ریزی منسجم سبب میشود آنها فعالتر از ساکنین مناطق گرمسیر شوند.
محیط نامساعد، آدم را جسور میکند
محیط نامساعد و دشوار زندگی مردم را جسور میکند. مردم این مناطق آدمهایی عملگرا بار میآیند و رویکرد آنان به محیط، رقابتجویانه یا جسورانه است. گفته میشود که علم و فناوری، نتیجه این نوع رویکرد به محیط است.
گرما سستی و کمتوجهی میآورد .
در نقطه مقابل، مردمیکه در اقلیم گرم زندگی میکنند، معمولاً آدمهایی «غیرفعّال» و «کمتوجه» هستند.
ویژگی این نوع خلق و خو، تنبلی و سستی است. کار کردن در مکانهای بسیار گرم، به خاطر عرق کردن و زود خسته شدن، ناخوشایند است.
البته این نگرش را نمیتوان به تمام مناطق گرمسیر تعمیم داد چراکه گرمای طاقت فرسا نوعی زندگی دشوار را برای فرد ایجاد کرده و آنها را رقابت جو و جسور میکند اما در صورتی که گرما با رطوبت همراه شود، فراوانی نعمت را به ارمغان میآورد که در این صورت چنین آب و هوایی گرایش به تسلیم شدن، دست کشیدن از فعالیت و پذیرفتن شرایط را تقویت میکند.
تجربه نیز ثابت کرده که ساکنین مناطق گرم و مرطوب خصوصا نواحی استوایی تا حد زیادی انعطافپذیر هستند.
آب و هوای معتدل؛ آدمهای معتدل
آب و هوای معتدل مردم را با خلق و خوی «خالص» و «معتدل» بار میآورد.
ویژگی این نوع خلق و خو، آگاهی از خود و رابطه با محیط است.
زندگی این افراد در هماهنگی با محیط است و بینشی که نسبت به نقش محیط در بهبود زندگی دارند، باعث احساس نیاز به حفظ محیط طبیعی میگردد.
این افراد اغلب مردمانی آرام و متوازن هستند. دیدگاه کل نگری به جهان هستی دارند و از درک شهودی بالایی برخوردارند.
ابرناکی زیاد و افسردگی
افزایش مدت زمان و شدت تابش آفتاب نقش موثری در افزایش رضایتمندی دارد.
افسردگی در فصل زمستان یکی از بیماریهای شایع در میان ساکنان شمال اروپاست.
همچنین بیش از ۵۰۰ هزار نفر از مردم انگلیس نیز به اختلالات عاطفی فصلی مبتلا میشوند که ابرهای کمارتفاع و شبهای طولانی زمستانی در ایجاد آن نقش مهمی دارند.
آنها ساعات طولانی از شبانهروز را میخوابند اما همواره احساس خستگی میکنند.
بسیار تحرکپذیر و زودرنج بوده و در انجام امور روزانه و برقراری روابط اجتماعی با دیگران ناتوان هستند.
این در حالی است که با افزایش طول روز شدت بیماری کاهش مییابد. هیپوتالاموس بخشی از مغز است که نقش مهمی در کنترل اعمال حیاتی بدن دارد.
این بخش از مغز توسط نور طبیعی از شبکیه چشم عبور میکند، تحریک میشود و اگر میزان نور ورودی به چشم کاهش پیدا کند، سرعت انجام اعمال حیاتی بدن نیز کاهش پیدا خواهد کرد که میتواند اختلال مذکور را توجیه کند.
این تحقیق در پایان قرار گرفتن روزی حداقل ۲ ساعت در زیر تابش نور مصنوعی را روش موثری برای درمان این افراد پیشنهاد میکند.
نوسان فشار هوا و اختلال ذهنی
محققان اوکراینی ثابت کردهاند که نوسانات جوی فشار هوا به ایجاد اختلال در فعالیتهای ذهنی منجر میشود که نتیجه آن کاهش تمرکز و عملکرد حافظه کوتاهمدت است.
البته این جبر جغرافیایی کامل نیست.
مسائل نژاد و ارث رفتاری و سایر عوامل هم نباید فراموش شوند.
@ferdosesokhan
هفت شهرعشق » و هفت دستگاه
وادی «طلب» : شور
وادی «عشق» : ماهور
وادی « معرفت » : سه گاه
وادی « استغناء » : چهارگاه
وادی « توحید » : راست پنجگاه
وادی « حیرت » : نوا
وادی « فنا » : همایون
مأخذ : کتاب ابهام عشق
حالات روانی دستگاهها و آوازهای ایرانی از نگاه روان شناسی و ارکان:
۱- دستگاه_شور: آگاهی- درک- تفکر و اندیشه
۲- آواز_دشتی: سوز و گداز- گریه و مویه
۳- آواز_ابوعطا: گله وشکایت
۴- آواز_افشاری: افسوس و حسرت- هجران از معشوق
۵- آواز_بیات_ترک: تعلیم- شادی درون
۶- دستگاه_همایون: متانت- سربلندی- نصیحت و پذیرش
۷- آواز_اصفهان: اوج احساس
۸- دستگاه_سه_گاه: بزم و شادمانی- شور و شوق
۹- دستگاه_چهارگاه: ستیز و جنگ، حتی رو در روی معشوق- مقاومت و پیروزی- تلاش در رسیدن به آرزوهای دیرین عاشقی
۱۰- دستگاه_ماهور: رویا پردازی- پرش از قله شادی به همراه ذهنی رویایی- آرزو
۱۱- دستگاه_نوا: رازداری- حکایت
۱۲- دستگاه راست_پنجگاه: ستایش معبود (خدا)- بزرگمندی و تعریف
آواز_اصفهان
حالت : مناجات با خدا ، متفکرانه
رنگ : سبز روشن
عنصر : شعله آتش
زمان شنیدن : قبل از طلوع آفتاب
آواز اصفهان مرموز ، عمیق ، راز و نیاز با خدا و متفکرانه است . آواز اصفهان وصف عشقی عرفانی ، ندامت عشق و حست عشق گذشته است .
دستگاه_نوا
حالت : صلح آمیز ، آرام ، مقدس ، هشدار دهنده
رنگ : شفاف
عنصر : آتش همراه باد
زمان شنیدن : آخرشب
دستگاه نوا خاطرات دوری از عشق گذشته را بیان میکند .
نکته : گوشه نهفت در دستگاه نوا به دوره ساسانیان مربوط میشود که توسط ابن سینا ذکر شده است .
دستگاه_همایون
حالت : شاهانه ، اشرافی ، شادان
رنگ : سبز تیره
عنصر : شعله آتش
زمان شنیدن : صبح زود
دستگاه همایون فضایی شاهانه خلق میکند و بیان کننده شکوه و گریه عشقی است که در پشیمانی پایان یافته است و نیز بزرگی عشق در حد اعلای آن است .
دستگاه_ماهور
حالت : خوشحال و شاد ، با شکوه ، اشرافی
رنگ : آبی آسمانی
عنصر : باد یا نسیم
زمان شنیدن : بعد از غروب آفتاب
نکته : در دستگاه ماهور ، گام منطبق بر گام ماژور میباشد . در راک ماهور میتوان گریزی به شوشتری زد .
دستگاه_چهارگاه
حالت : قدرتمند ، قهرمانی ، جشن ، عقل ، تحرک میهن پرستانه
رنگ : زرد طلایی
عنصر : بخار
زمان شنیدن : 6 تا 8 صبح
از چهارگاه برای خواندن قطعات حماسی و پهلوانی شاهنامه استفاده میشود . چهارگاه تمام شدن عشق و نیز خوشحالی عشق ، لاف وگزافگویی در موفقیت عشق را بیان می کند
دستگاه_راست_پنجگاه
حالت : تمرکز
رنگ : برنزه روشن
عنصر : زمین
زمان شنیدن : از 8 تا 10 صبح
راست پنجگاه شبیه ماهور به نظر میرسد ، مقامی است برای هدایت به تفکر ، تمرکز و روشنفکری که میتواند با دلایل منطقی مجالست کند.
دستگاه_سهگاه
حالت : درد ، غصه ، پشیمانی منجر به امید
رنگ : آبی لاجوردی تیره
عنصر : آب
زمان شنیدن: بعد از ظهر تا غروب آفتاب
دستگاه سهگاه بیانگر گذشته و موفقیتهای عشقی و ندامتهای آن است که منجر به امید میشود .
آواز_دشتی
حالت : دلخراش ، شکوهآمیز
رنگ : قهوهای
عنصر : زمین
آواز دشتی بازگو کننده عشق یکطرفه ، ناله و حسرت از غم فراق است و زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر است و بسیاری از آوازهای منطقه شمال ایران به ویژه در حاشیه دریای خزر مانند دیلمان و گیلکی به استان گیلان مربوط میشود .
آواز_افشاری
حالت : درد ، رنج ، ندامت
رنگ : قهوهای
عنصر : زمین
زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر میباشد .
آواز افشاری بیان کننده شکوه ، گله ، ندامت جدایی را بیان می کند
آواز_بیات_ترک
حالت : نوستالژیک مذهبی
رنگ : سیاه
عنصر : زمین
بهترین زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعدازظهر میباشد .
بیات ترک غم قربت ، حسرت گذشته ، حالتی متفکرانه و مذهبی دارد و بعضی گوشههای ترک برای خواندن آوازهای مذهبی اسلامی نظیر اذان استفاده میشود .
آواز_ابوعطا
حالت : محرک
رنگ : بنفش یا قهوهای روشن
عنصر : زمین
زمان شنیدن آواز ابوعطا از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر میباشد .
ابوعطا بیان کننده عشق گذشته در یک پیر طریقت با امید و آرزویی بالاست...
موسیقی را درست بشنویم...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
وادی «طلب» : شور
وادی «عشق» : ماهور
وادی « معرفت » : سه گاه
وادی « استغناء » : چهارگاه
وادی « توحید » : راست پنجگاه
وادی « حیرت » : نوا
وادی « فنا » : همایون
مأخذ : کتاب ابهام عشق
حالات روانی دستگاهها و آوازهای ایرانی از نگاه روان شناسی و ارکان:
۱- دستگاه_شور: آگاهی- درک- تفکر و اندیشه
۲- آواز_دشتی: سوز و گداز- گریه و مویه
۳- آواز_ابوعطا: گله وشکایت
۴- آواز_افشاری: افسوس و حسرت- هجران از معشوق
۵- آواز_بیات_ترک: تعلیم- شادی درون
۶- دستگاه_همایون: متانت- سربلندی- نصیحت و پذیرش
۷- آواز_اصفهان: اوج احساس
۸- دستگاه_سه_گاه: بزم و شادمانی- شور و شوق
۹- دستگاه_چهارگاه: ستیز و جنگ، حتی رو در روی معشوق- مقاومت و پیروزی- تلاش در رسیدن به آرزوهای دیرین عاشقی
۱۰- دستگاه_ماهور: رویا پردازی- پرش از قله شادی به همراه ذهنی رویایی- آرزو
۱۱- دستگاه_نوا: رازداری- حکایت
۱۲- دستگاه راست_پنجگاه: ستایش معبود (خدا)- بزرگمندی و تعریف
آواز_اصفهان
حالت : مناجات با خدا ، متفکرانه
رنگ : سبز روشن
عنصر : شعله آتش
زمان شنیدن : قبل از طلوع آفتاب
آواز اصفهان مرموز ، عمیق ، راز و نیاز با خدا و متفکرانه است . آواز اصفهان وصف عشقی عرفانی ، ندامت عشق و حست عشق گذشته است .
دستگاه_نوا
حالت : صلح آمیز ، آرام ، مقدس ، هشدار دهنده
رنگ : شفاف
عنصر : آتش همراه باد
زمان شنیدن : آخرشب
دستگاه نوا خاطرات دوری از عشق گذشته را بیان میکند .
نکته : گوشه نهفت در دستگاه نوا به دوره ساسانیان مربوط میشود که توسط ابن سینا ذکر شده است .
دستگاه_همایون
حالت : شاهانه ، اشرافی ، شادان
رنگ : سبز تیره
عنصر : شعله آتش
زمان شنیدن : صبح زود
دستگاه همایون فضایی شاهانه خلق میکند و بیان کننده شکوه و گریه عشقی است که در پشیمانی پایان یافته است و نیز بزرگی عشق در حد اعلای آن است .
دستگاه_ماهور
حالت : خوشحال و شاد ، با شکوه ، اشرافی
رنگ : آبی آسمانی
عنصر : باد یا نسیم
زمان شنیدن : بعد از غروب آفتاب
نکته : در دستگاه ماهور ، گام منطبق بر گام ماژور میباشد . در راک ماهور میتوان گریزی به شوشتری زد .
دستگاه_چهارگاه
حالت : قدرتمند ، قهرمانی ، جشن ، عقل ، تحرک میهن پرستانه
رنگ : زرد طلایی
عنصر : بخار
زمان شنیدن : 6 تا 8 صبح
از چهارگاه برای خواندن قطعات حماسی و پهلوانی شاهنامه استفاده میشود . چهارگاه تمام شدن عشق و نیز خوشحالی عشق ، لاف وگزافگویی در موفقیت عشق را بیان می کند
دستگاه_راست_پنجگاه
حالت : تمرکز
رنگ : برنزه روشن
عنصر : زمین
زمان شنیدن : از 8 تا 10 صبح
راست پنجگاه شبیه ماهور به نظر میرسد ، مقامی است برای هدایت به تفکر ، تمرکز و روشنفکری که میتواند با دلایل منطقی مجالست کند.
دستگاه_سهگاه
حالت : درد ، غصه ، پشیمانی منجر به امید
رنگ : آبی لاجوردی تیره
عنصر : آب
زمان شنیدن: بعد از ظهر تا غروب آفتاب
دستگاه سهگاه بیانگر گذشته و موفقیتهای عشقی و ندامتهای آن است که منجر به امید میشود .
آواز_دشتی
حالت : دلخراش ، شکوهآمیز
رنگ : قهوهای
عنصر : زمین
آواز دشتی بازگو کننده عشق یکطرفه ، ناله و حسرت از غم فراق است و زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر است و بسیاری از آوازهای منطقه شمال ایران به ویژه در حاشیه دریای خزر مانند دیلمان و گیلکی به استان گیلان مربوط میشود .
آواز_افشاری
حالت : درد ، رنج ، ندامت
رنگ : قهوهای
عنصر : زمین
زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر میباشد .
آواز افشاری بیان کننده شکوه ، گله ، ندامت جدایی را بیان می کند
آواز_بیات_ترک
حالت : نوستالژیک مذهبی
رنگ : سیاه
عنصر : زمین
بهترین زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعدازظهر میباشد .
بیات ترک غم قربت ، حسرت گذشته ، حالتی متفکرانه و مذهبی دارد و بعضی گوشههای ترک برای خواندن آوازهای مذهبی اسلامی نظیر اذان استفاده میشود .
آواز_ابوعطا
حالت : محرک
رنگ : بنفش یا قهوهای روشن
عنصر : زمین
زمان شنیدن آواز ابوعطا از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر میباشد .
ابوعطا بیان کننده عشق گذشته در یک پیر طریقت با امید و آرزویی بالاست...
موسیقی را درست بشنویم...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
رقص شمشیر
رقص شمشیر یکی از اصیل ترین رقص های سیستانی در جنوب شرق ایران و رقص چوب سیستان از رقصهای معروف و پرطرفدار مردم منطقه ی سیستان است و آنچه امروزه به عنوان چوب بازی در رقص سیستانی شناخته می شود ادامه ی رقص شمشیر است که سیستانیان باستان و گذشته برای تداوم آمادگی دفاعی مبارزین خود در زمان صلح به نمایش می گذاردند.
اکنون رقص محلی چوب و شمشیر در بیشتر مراسم سیستان در مناسبت های مختلف نظیر عروسی، اعیاد و غیره برگزار می شود.
در هر مرحله از رقص شمشیر اسرار و معانی خاصی نهفته است. رقص شمشیر که ابتدا با یک نوع رقص معنوی و چرخش سماعی آغاز می شود در اصل همان چرخش حول محور وجود است که در فلسفه ی رقص های سماع آمده است. دستانِ رو به آسمان و چرخش های مرتب و منظم هریک دارای معانی خاص خود هستند.
رقص آیینی شمشیر در سیستان جنبه ای کاملاً دفاعی داشته و داستان رزم دو پهلوان روبروی یکدیگر است. وقتی حریف به زمین میافتد رقیب او را دعوت به برخاستن می کند و به او فرصت می دهد که برخیزد که این یادآور دلیری رستم (قهرمان اساطیری ایران) است که دشمن خفته اش را بیدار و پس از آن با او به مبارزه پرداخت. زمانی که یکی از آنان شکست بخورد برای فرد پیروز سُرنا و موسیقی می نوازند
@Rostamzadegan
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
رقص شمشیر یکی از اصیل ترین رقص های سیستانی در جنوب شرق ایران و رقص چوب سیستان از رقصهای معروف و پرطرفدار مردم منطقه ی سیستان است و آنچه امروزه به عنوان چوب بازی در رقص سیستانی شناخته می شود ادامه ی رقص شمشیر است که سیستانیان باستان و گذشته برای تداوم آمادگی دفاعی مبارزین خود در زمان صلح به نمایش می گذاردند.
اکنون رقص محلی چوب و شمشیر در بیشتر مراسم سیستان در مناسبت های مختلف نظیر عروسی، اعیاد و غیره برگزار می شود.
در هر مرحله از رقص شمشیر اسرار و معانی خاصی نهفته است. رقص شمشیر که ابتدا با یک نوع رقص معنوی و چرخش سماعی آغاز می شود در اصل همان چرخش حول محور وجود است که در فلسفه ی رقص های سماع آمده است. دستانِ رو به آسمان و چرخش های مرتب و منظم هریک دارای معانی خاص خود هستند.
رقص آیینی شمشیر در سیستان جنبه ای کاملاً دفاعی داشته و داستان رزم دو پهلوان روبروی یکدیگر است. وقتی حریف به زمین میافتد رقیب او را دعوت به برخاستن می کند و به او فرصت می دهد که برخیزد که این یادآور دلیری رستم (قهرمان اساطیری ایران) است که دشمن خفته اش را بیدار و پس از آن با او به مبارزه پرداخت. زمانی که یکی از آنان شکست بخورد برای فرد پیروز سُرنا و موسیقی می نوازند
@Rostamzadegan
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تفاوت باز نویسی و باز آفرینی:
برای باز نویسی تعاریف متعددی به کار برده شده است ازجمله:
- بازنویسی دوباره نوشتن یک متن متناسب با زمان و شرایط «بازنویسنده» است.
- باز نویسی یک اثر، حفظ ویژگی های کلی متن بدون کوچکترین دخل و تصرف اساسی در متن است.
- بازنويسي، برگردان متون كهن(شعر يا نثر) به نثرامروزی و زدودن کهنگی متن از چهره آن است؛ بي آن كه مفهوم و محتوا دگرگون شود.
اما آن چه در باز نویسی باید بدان توجه شود این است که در بازنويسي، مقصود تنها ساده کردن متن است و تغيير فقط در محدوده زباني انجام مي گيرد و بازنويس، متن اصلي را تمام و کمال حفظ مي کند بدون آنکه چيزي به آن بيفزايد يا از آن بکاهد.
باز آفريني،برگردان متون كهن(شعر يا نثر) به نثر امروزی با دخل و تصرف در محتوا و مفهوم و تبدیل آن به اثری مستقل و جدید است كه با اصل متن متفاوت است.
بازنويسي مثل تعميرات جزیی یک ساختمان و تغییر نمای ظاهری آن است، اما باز آفريني، تغییرات کلی در اسکلت و پلان یک ساختمان است كه چه بسا نقشه ساختمان و كيفيت چهار چوب اوليه هم به هم مي خورد. در باز نويسي، مضمون متن قديم حفظ مي شود، تغييرات در جا به جايي حوادث و الفاظ و تركيب ها انجام مي گيرد. اصول زبان فارسي حفظ مي گردد و از شكسته نويسي پرهيز مي شود.
بنا براین همانطور که در سطور قبل اشاره شد بازنویسی به زبان امروزی عبارت است از دوباره نویسی"متون کهن " و با این تعریف دیگر لفط بازنویسی برای آثار معاصرکاربردی ندارد .
یکی از تأثیرات مهم و اساسی باز نویسی جلوگیری از انقطاع فرهنگی نسل هاست که می تواند پل رابطی باشد بین فرهنگ کهن و فرهنگ امروز یک ملت.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
برای باز نویسی تعاریف متعددی به کار برده شده است ازجمله:
- بازنویسی دوباره نوشتن یک متن متناسب با زمان و شرایط «بازنویسنده» است.
- باز نویسی یک اثر، حفظ ویژگی های کلی متن بدون کوچکترین دخل و تصرف اساسی در متن است.
- بازنويسي، برگردان متون كهن(شعر يا نثر) به نثرامروزی و زدودن کهنگی متن از چهره آن است؛ بي آن كه مفهوم و محتوا دگرگون شود.
اما آن چه در باز نویسی باید بدان توجه شود این است که در بازنويسي، مقصود تنها ساده کردن متن است و تغيير فقط در محدوده زباني انجام مي گيرد و بازنويس، متن اصلي را تمام و کمال حفظ مي کند بدون آنکه چيزي به آن بيفزايد يا از آن بکاهد.
باز آفريني،برگردان متون كهن(شعر يا نثر) به نثر امروزی با دخل و تصرف در محتوا و مفهوم و تبدیل آن به اثری مستقل و جدید است كه با اصل متن متفاوت است.
بازنويسي مثل تعميرات جزیی یک ساختمان و تغییر نمای ظاهری آن است، اما باز آفريني، تغییرات کلی در اسکلت و پلان یک ساختمان است كه چه بسا نقشه ساختمان و كيفيت چهار چوب اوليه هم به هم مي خورد. در باز نويسي، مضمون متن قديم حفظ مي شود، تغييرات در جا به جايي حوادث و الفاظ و تركيب ها انجام مي گيرد. اصول زبان فارسي حفظ مي گردد و از شكسته نويسي پرهيز مي شود.
بنا براین همانطور که در سطور قبل اشاره شد بازنویسی به زبان امروزی عبارت است از دوباره نویسی"متون کهن " و با این تعریف دیگر لفط بازنویسی برای آثار معاصرکاربردی ندارد .
یکی از تأثیرات مهم و اساسی باز نویسی جلوگیری از انقطاع فرهنگی نسل هاست که می تواند پل رابطی باشد بین فرهنگ کهن و فرهنگ امروز یک ملت.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نکته ای در مورد شعر « به کجا چنین شتابان » شفیعی کدکنی
در شعر معاصر ، یکی از رازهای ماندگاری و اقبال به شاعرانی چون اخوان ، شاملو ، شفیعی کدکنی و تمام بزرگان شعر معاصر ، آشنایی و تسلط این شاعران بر ادب کهن و سنتی فارسی است . و در این میان بی شک استاد شفیعی کدکنی با احاطه کم نظیر بر ادب کهن ، شعرهایش دارای چهارچوب و استخوان بندی محکم ، استوار و ریشه دار است . موضوع نوشته ی حاضر نگاهی به شعر به کجا چنین شتابان از این منظر است ؛ یعنی نشان دادن نمونه ی کوچکی از این بهره گیری از ادب گذشته ی فارسی و این که درخت بارور شعر استاد ریشه در فرهنگ غنی و ادب دیر پای این سرزمین دارد .
من هر وقت این شعر بسیار موجز و روایی - تصویری « به کجا چنین شتابان » را می خوانم ناخودآگاه یاد داستان طوطی و بازرگان مولوی می افتم . در آن داستان مشهور که همه درس خوانده ها ، خوانده و شنیده اند ، طوطی از بازرگان می خواهد به عنوان سوغات ، سلامش را به دوستانش در هندوستان برساند . یعنی در واقع از آن ها چاره جویی می کند ؛ چاره ا ی برای رهایی و آزادی . ( البته در آن داستان نمادین و تمثیلی ، طوطی نماد روح است و قفس نماد جسم و .. . که در این مقال ما را با آن کاری نیست . ) در شعر استاد شفیعی آنجا که گون ( مقایسه کنید با طوطی ) از نسیم ( قس بازرگان ) می خواهد پیامش را به شکوفه ها و باران برساند در واقع به دنبال چاره جویی برای رهایی از کویر است . و شعر در سطر آخر ، پایان نمی پذیرد ، بلکه در ذهن خواننده ی فرهیخته ، تازه شروع می شود ! آن هم با تکیه بر آشنایی با داستان طوطی و بازرگان و توجّه به پرسش پنهانی نهفته در سلام به شکوفه ها و باران .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در شعر معاصر ، یکی از رازهای ماندگاری و اقبال به شاعرانی چون اخوان ، شاملو ، شفیعی کدکنی و تمام بزرگان شعر معاصر ، آشنایی و تسلط این شاعران بر ادب کهن و سنتی فارسی است . و در این میان بی شک استاد شفیعی کدکنی با احاطه کم نظیر بر ادب کهن ، شعرهایش دارای چهارچوب و استخوان بندی محکم ، استوار و ریشه دار است . موضوع نوشته ی حاضر نگاهی به شعر به کجا چنین شتابان از این منظر است ؛ یعنی نشان دادن نمونه ی کوچکی از این بهره گیری از ادب گذشته ی فارسی و این که درخت بارور شعر استاد ریشه در فرهنگ غنی و ادب دیر پای این سرزمین دارد .
من هر وقت این شعر بسیار موجز و روایی - تصویری « به کجا چنین شتابان » را می خوانم ناخودآگاه یاد داستان طوطی و بازرگان مولوی می افتم . در آن داستان مشهور که همه درس خوانده ها ، خوانده و شنیده اند ، طوطی از بازرگان می خواهد به عنوان سوغات ، سلامش را به دوستانش در هندوستان برساند . یعنی در واقع از آن ها چاره جویی می کند ؛ چاره ا ی برای رهایی و آزادی . ( البته در آن داستان نمادین و تمثیلی ، طوطی نماد روح است و قفس نماد جسم و .. . که در این مقال ما را با آن کاری نیست . ) در شعر استاد شفیعی آنجا که گون ( مقایسه کنید با طوطی ) از نسیم ( قس بازرگان ) می خواهد پیامش را به شکوفه ها و باران برساند در واقع به دنبال چاره جویی برای رهایی از کویر است . و شعر در سطر آخر ، پایان نمی پذیرد ، بلکه در ذهن خواننده ی فرهیخته ، تازه شروع می شود ! آن هم با تکیه بر آشنایی با داستان طوطی و بازرگان و توجّه به پرسش پنهانی نهفته در سلام به شکوفه ها و باران .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan