فردوس سخن
1.47K subscribers
376 photos
162 videos
3.86K files
359 links
فردوس سخن

کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی

Admin :
@mollasadeghi

برو اولین پست‌
https://t.me/ferdosesokhan/3
Download Telegram
چرا کتاب‌خوان‌ها بهترین آدم‌هایی هستند که می‌توان عاشق‌شان شد؟

چندی پیش، مقاله‌ای در مجله تایم منتشر شد که نویسنده‌اش ادعا می‌کرد، آنچه «مطالعه عمیق» نامیده می‌شود به‌زودی از بین خواهد رفت؛ چرا که میزان مطالعه عمیق میان آدم‌ها کمتر شده و این روزها دیگر آدم‌ها سرسری کتاب می‌خوانند و با وجود مطالب خلاصه شده اینترنتی تعداد خواننده‌های کتاب‌ها روز به روز تقلیل پیدا می‌کند.

نکته اینجاست که مطالعات ثابت کرده، کتاب‌خوان‌ها در قیاس با افراد عادی آدم‌های خوب‌تر و باهوش‌تری هستند و شاید تنها آدم‌هایی روی این کره خاکی باشند که ارزش عاشق شدن را داشته باشند.

بر اساس مطالعاتی که روان‌شناسان در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ انجام داده‌اند، کسانی که رمان می‌خوانند میان انسان‌ها بیشترین قدرت همدلی با دیگران را دارند و قابلیتی دارند با عنوان «تئوری ذهن» که در کنار آنچه خود به آن اعتقاد دارند، می‌توانند عقاید، نظر و علائق دیگری را مدنظر قرار دهند و درباره آن قضاوت کنند.

آن‌ها می‌توانند بدون این که عقاید دیگران را رد کنند یا از عقیده خودشان دست بردارند، از شنیدن عقاید دیگران لذت ببرند
تعجبی هم ندارد که کتاب‌خوان‌ها آدم‌های بهتری باشند، کتاب خواندن تجربه کردن زندگی دیگران با چشم غیرواقعی است، یاد گرفتن این نکته که چه طور بدون این که خودت در ماجرایی دخیل باشی، بتوانی دنیا را در چارچوب دیگری ببینی.

کتاب‌خوان‌ها به روح هزاران آدم و خرد جمعی همه این آدم‌ها دسترسی دارند. آن‌ها چیزهایی دیده‌اند که غیر کتاب‌خوان‌ها امکان ندارد از آن سر دربیاورند و مرگ انسان‌هایی را تجربه کرده‌اند که شما هرگز آن‌ها را نمی‌شناسید.

آن‌ها یاد گرفته‌اند که زن بودن چیست و مرد بودن یعنی چه، فهمیده‌اند که تماشای رنج دیگران یعنی چه، کتاب‌خوان‌ها بسیار از سنشان عاقل‌ترند.

تحقیق دیگری در سال ۲۰۱۰ ثابت کرده که هر چه‌قدر بیشتر برای کودکان کتاب بخوانیم، «تئوری ذهن» در آن‌ها قوی‌تر می‌شود و در نهایت باعث می‌شود این بچه‌ها واقعا عاقل‌تر شوند، با محیط‌شان بیشتر انطباق پیدا کنند و قدرت درک‌شان بالاتر برود.

تجربه‌های قهرمان‌های داستان‌ها تبدیل به تجربه‌های خود خواننده‌ها می‌شود. هر درد و رنجی که شخصیت داستان می‌کشد، تبدیل به باری می‌شود که خواننده باید تحمل کند. خواننده‌های کتاب‌ها هزاران بار زندگی می‌کنند و از هر کدام از این تجربه‌ها چیزی یاد می‌گیرند.

اگر دنبال کسی هستید که شما را تکمیل کند و فضای خالی قلبتان را پر کند، چند دقیقه که با کتاب خوان‌ها صحبت کنید، آن‌ها را به جا خواهید آورد.

کتاب‌خوان‌ها با شما حرف نمی‌زنند، با شما رابطه برقرار می‌کنند.

آن‌ها در نامه‌ها یا مسج‌هایشان انگار برایتان شعر می‌نویسند، صرفا به سوالاتتان جواب نمی‌دهند یا بیانیه صادر نمی‌کنند، بلکه با عمیق‌ترین فکرها و تئوری‌ها پاسخ شما را می‌دهند، شما را با دانش بالای کلمات و ایده‌هایشان مسحور خواهند کرد.

تحقیقات دیگری در دانشگاه برکلی نشان داده، کتاب خواندن برای کودکان باعث می‌شود آن‌ها کلماتی را یاد بگیرند که هرگز در مدرسه به آن‌ها یاد نمی‌دهند.

به خودتان لطف کنید و با کسی قرار بگذارید که می‌داند چه‌طور از زبانش استفاده کند.

آن‌ها فقط شما را نمی‌فهمند، درکتان می‌کنند.

آدم‌ها فقط باید عاشق کسی شوند که بتواند روحشان را ببیند. این آدم باید کسی باشد که به روح شما نفوذ می‌کند و به بخش‌هایی از روح شما دسترسی پیدا می‌کند که هیچ‌کس دیگر قبلا کشف‌اش نکرده است.

بهترین کاری که خواندن داستان‌ها با آدم‌ها می‌کنند این است که کامل نبودن شخصیت‌ها باعث می‌شود ذهن شما سعی کند از ذهن دیگران سر در بیاورد. این جور آدم‌ها توانایی همدلی پیدا می‌کنند. ممکن است همیشه با شما موافق نباشند، اما سعی می‌کنند ماجراها را از زاویه دید شما ببینند.

آن‌ها نه‌ تنها باهوشند که عاقل هم هستند.

باهوش بودن همیشه هم خوشایند نیست، اما عاقل بودن آدم‌ها را تحریک می‌کند. همیشه مقاومت در برابر آدم‌هایی که می‌شود چیزی ازشان یاد گرفت کمی سخت است. عاشق یک آدم کتاب‌خوان شدن نه‌تنها کیفیت گفت‌وگو را بالا می‌برد، بلکه باعث می‌شود سطح گفت‌وگو بالا برود.

بر اساس تحقیقات، کتاب‌خوان‌ها به دلیل دایره وسیع واژگانشان و مهارت‌های حافظه، آدم‌های باهوش‌تری هستند. ذهن آن‌ها در قیاس با آدمی معمولی که کتاب نمی‌خواند توانایی درک بالاتری دارد و راحت‌تر و به‌ شکل موثرتری می‌توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند.

قرار و مدار گذاشتن با آدم اهل کتاب به قرار گذاشتن با هزاران نفر می‌ماند. انگار که تجربه‌ای را که او با خواندن زندگی همه این آدم‌ها به دست آورده در اختیار شما قرار دهد، انگار با یک کاشف قرار گذاشته باشید.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع تکلیف شب از نظر محتوا

* این پست برای هر سه مقطع مفید است.

1- تکالیف تمرینی: این نوع تکالیف مهارتها و دانشهای کسب شده را تقویت می کند. اکثر تکالیف تمرینی ، غیر تخیلی ، غیر خلاق و تکراری هستند . مؤثرترین نوع تکلیف تکالیفی هستند که در آنها از شاگرد خواسته شود آموخته های جدید را با روش شخصی به طور مستقیم به کار ببرند . مثلاً دانش آموزی که انواع گیاهان گلدار ، بدون گل ، دانه دار و بدون دانه را شناخته است به عنوان تکلیف تعدادی از گیاهان محیط اطراف خود را شناسایی کرده و در این طبقه بندی قرار دهد.

2- تکالیف آماده سازی: این نوع تکالیف جهت آماده سازی شاگردان برای روزهای بعد به کار می رود و معمولاً به صورت مطالعه کتب درسی ، مطالعه خارج از کتاب درسی ، جمع آوری اطلاعات و مواد قبل از کنفرانس ارائه می شود. هدف از ارائه این نوع تکلیف وارد کردن دانش آموزان به کسب زمینه مناسب اطلاعاتی جهت آماده شدن برای دروس و بحث روز بعد است. برای این نوع تکیف ابتدا باید رهنمودها و دستور العمل لازم را در مورد چگونگی و چرایی انجام وظایف کاملاً برای فراگیران روشن و مشخص نمود.

3- تکالیف بسطی-امتدادی: این نوع تکالیف شاگرد را به فراسوی کارها و فعالیتهای کلاسی سوق می دهد و موجبات یادگیری و ایده های فراگیران را در موقعیت های جدید فراهم می کند. مثلاً درسی که درباره ی بوعلی سینا است از فراگیران بخواهیم با مطالعه کتابها به مجلات و یا حتی مصاحبه با دیگران اطلاعات بیشتری درباره ی ابن سینا فراهم آورند. تکالیف بسطی امتدادی ممکن است چندین روز یا هفته به طول بینجامد . این نوع تکلیف بر تولید دانش تکرار و تکثیر آن استوار است.

4- تکالیف خلاقیتی : وقتی دانش آموز مفاهیم و مهارتهای کسب شده در کلاس درس را با هم ترکیب کند و در یک راه یا راه های جدید و متفاوت به کار بندد این نوع تکلیف را خلاقیتی گویند . مثلاً ساختن مدل یک مزرعه با چوبهای مستعمل بستنی ، یا حل مسئله ای خاص قدرت خلاقیت ، ابتکار شخصی ، تخیل و خود راهبری را در شاگردان پرورش می دهد.

البته باید یادآور شد که این چهار نوع تکلیف همیشه به طور مجزا و منفک به شاگردان ارائه نمی شود گاهی ممکن است گرد برای حل یک مسئله از هر چهار نوع تکلیف برای خلق و بسط ایده خود استفاده نماید. به این ترتیب با ایجاد تنوع در تکالیف مختلف می توان موجبات تثبیت ، آماده سازی تداوم و خلق مفاهیم و مهارتهای را در فرایند تعلیم و تربیت فراهم ساخت.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
• چگونه به‌جای افکار منفی، افکار مثبت داشته باشیم؟

آیـا بیشتر گفت‌وگوهای درونی شما منفی هستند؟ حتی اگر این‌طور هم باشد دلیل نمی‌شود شما مجبور به تحمل یک زندگی ناخوشایند باشید. گفت‌وگوی ذهنی منفی به این معناست که شما یک دیدگاه درست را انتخاب نکرده‌اید و فــاقد اطلاعات و ایده‌های لازم برای بالا بردن ظرفیت و دست‌یابی به زندگی مثبت هستید، اما از هر زمان که اراده کنید می‌توانید چرخه زندگی‌تان را تغییر دهید.
بعضی از گفت‌وگوهای ذهنی و افکار منفی عبارتند از:

⛔️ فیلتر کــردن:
شما تنها به نکات منفی یک موضوع توجه می‌کنید و تمام نکات مثبت آن را فیلتر می‌کنید و نادیده می‌گیرید.
برای مثال در مورد یک روز کاری، شما کارتان را با موفقیت و به مـوقع تحویل داده‌اید و مورد تشویق قرار گرفتید اما در موردی هم دچار خطائی شدید و به شما تذکر داده شده، ممکن است این روز از نظر فردی روزی کاملاً عالی و ایده‌آل باشد اما از نظر شما یک روز وحشتناک، چراکه تنها بــر روی اشتباهتان تمرکز می‌کنید و تمام تشویق‌ها و موفقیت‌هایتان را در طی روز نادیده می‌گیرید.

⛔️ شخصی‌سازی:
وقتی یک اتفاق ناخوشایند رخ می‌دهد شما خودتــان را سرزنش می‌کنید و تقصیر را به گردن خودتان می‌اندازید. برای مثال متوجه می‌شوید قراری که بعدازظهر با دوستانتان داشته‌اند لغو شده و فکر می‌کنید بــرنامه به این خاطر به هم خورده که کسی مایل نیست با شما معاشرت داشته باشد. یا حتی بدی آب و هو را به شانس و اقبال بد خودتـان نسبت می‌دهید و ...

⛔️ از کاه کـوه ساختن:
به‌طور خود به خود، بدترین را پیش‌بینی می‌کنید. ممکن است از بیرون رفتن با دوستانتان اجتناب کنید از تــرس این‌که مبادا خطائی از شما سر بزند و یا اگر یک کار کوچک در برنامه روزمره شما با مشکل مواجه شود این فکر به ذهن شما می‌آید که عجب روز وحشتناکی در انتظار من است، همه‌چیز از همین شــروع روز مشخص است.

⛔️ نگرش سـیاه و سفید
ممکن است همه‌چیز را مطلقاً خوب و یا مطلقاً بد ببینید، سیاه یا سفید و هیچ حد وسطی وجود ندارد. اعتقاد دارید باید همه‌چیز کامـل باشد و باید از هر لحاظ کامل و ایده‌آل باشید در غیر این‌صورت احســاس می‌کنید که بازنده‌اید و کلیه تـوانائی‌هایتان را نادیده می‌گیرید.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قلب نحوی در زبان فارسی

یکی از ویژگی‌های دستوری که در برخی از زبان‌های بشری دیده می‌شود نوعی پارامتر نحوی است که به آن قلب یا وارونگی نحوی (scrambling) می‌گویند.

این ویژگی خاص زبان‌هایی است که
در آن‌ها یک سازه می‌تواند در سطح جمله آزادانه‌ حرکت کند بدون آنکه ساخت معنایی جمله تغییر کند.

زبان‌هایی مثل روسی، آلمانی، ژاپنی، هندی و فارسی از این ویژگی برخوردار هستند.

در دستور زایشی، راس اولین کسی بود که وارونگی نحوی را شناسایی کرد و پس‌از آن زبان‌شناسان دیگر آن را دنبال کردند؛ از جمله‌ مامورو سایتو که این پارامتر را در زبان ژاپنی با دقت بیشتری بررسی کرد.

قلب نحوی یکی از شاخصه‌های مهم زبان فارسی است که انواعی دارد:

الف. کوتاه (short distans):
مفعول غیرمستقیم قبل‌از مفعول مستقیم قرار می‌گیرد. مثال:
(۱) من به آریا کتاب را دادم.

ب. میانه (intermediate distance):
یک سازه به جایگاه قبل از فاعل حرکت داده می‌شود. مثال‌:
(۲) کتاب را من به آریا دادم.

ج. بلند (long distance):
سازه‌ی مقلوب از بند پیرو به جایگاهی در بند پایه، حرکت می‌کند. مثال:
(۳) آریا را علی گفت که دیده.

د. چندگانه (multiple):
حرکت چند سازه را در بر می‌گیرد. مثال:
(۴) به آریا کتاب را من دادم.

ــ س. داریوش. رضوی

منابع:
۱. راسخ مهند، محمد (۱۳۸۸). گفتارهایی در نحو. تهران، نشر مرکز.
۲. Karimi, S (2005). A Minimalist Approach to Scrambling: Evidence from Persian. Berlin, Mouton de
Gruiter.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
«ی»های عربی در فارسی

از دیگر «ی»هایی که در متون فارسی کاربرد بسیار دارد، بعضی از انواع «ی» عربی است؛ علاوه بر «ی» مشدد نسبت عربی که به همراه کلمات منسوب عربی یا به طور جداگانه وارد زبان فارسی شده است، «ی» ضمیر متکلم وحده عربی هم توانسته است در زبان فارسی نفوذ کند و جایگاهی برای خود بیابد. این «ی» مخصوصاً در نثر زمان صفوی و تیموری و همچنین تا چندی پیش از دهخدا مرسوم بوده است؛ مانند «فرزندی» یعنی «فرزند من» (دهخدا، بی‎تا:10).

به هر حال یای ضمیر متکلم عربی بیشتر در کلمات «منادی» که از عربی ـ به‌ویژه در نیایش‌ها ـ وارد فارسی شده است؛ مانند نمونۀ پرکاربرد «الهی»:

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز

در آن سینه دلی، وان دل همه سوز
(وحشی بافقی، 1369: 487)

از دیگر «ی» های عربی موجود در فارسی باید به «ی» تثنیه و «ی» جمع که همراه با کلمات مثنی و جمع وارد این زبان شده است اشاره کرد: «صالحین مؤمنین»، «امامَین عسکریَین» یا «طرفین دعوا»؛ البته به نظر می‌رسد این «ی» در واژگان فارسی راه نیافته است.

در این‌جا شایسته است به «ی» در تعبیر ادبی «استادی» که ادبا به کار برده و می‌برند و نیز در کلمات عربی‌گون «ابوی» و «اخوی» که در لسان برخی عربی‌مآبان هنوز هم به کار می‌رود، اشاره کنیم. این «ی» در واقع یای نسبت است که به انتهای صفات جانشین موصوف پیوسته است. به دیگر سخن، تعبیر «استادی» برای نمونه، کوتاه‌شده «آستانِ (/ محضر/ جناب/ حضرت) استادی» است؛ چراکه ادب و احترام اقتضا می‌کند که به هنگام خطاب یا ذکر بزرگان، محضر ایشان و نه مستقیماً خودشان را مورد خطاب یا یادکرد قرار دهیم و البته به مجاز مرسل با علاقه حال و محل یا مجاورت، خود ایشان مورد نظر خواهند بود.

امروزه نیز بزرگان و صاحب‌منصبان را با تعابیری همچون «حضرت»، «محضر مبارک»، «مقام معظم»، «ریاست محترم»، «جناب آقای» و ... یاد می‌کنیم که همه از همین باب است. البته در خصوص «ابوی» و «اخوی» احتمال دیگری هم می‌توان مطرح کرد و آن این است که این دو، خوانشِ رسمی‌شده «اَبُویَ» و «اَخُویَ» باشد که در گویش غیرفصیح و عامیانه عربی‌زبانان به جای «ابی (=پدرِ من)» و «اخی (= برادرِ من)» به کار می‌رود و فارسی‌زبانان به زعم خویش خواسته‌اند این گویش را عامیانه‌زدایی کنند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پسوندِ ِ«انه»، درمعنیِ «سهم» و «حقِّ»

پژوهش در وندهای زبانِ فارسی و کارکردها و ساختارهای گوناگون‌شان بسیار جذّاب است. یکی از پسوندهای زایای زبان فارسی «انه» است. این پسوند به اسم (ساده، مشتق و مرکب)، صفت، قید یا بن مضارع می‌پیوندد و صفتِ فاعلی (روانه)، صفت و قید درمعنای قابلیّت (شاهانه و مهترانه)، صفت و قیدِ مفید معنای مشباهت (احمقانه)، اسم زمان (روزانه) و... می‌سازد. در نمونه‌هایی که یافته‌ایم، «انه» به انواعِ واژه‌های فارسی یا عربی و گاه ترکی پیوسته‌است.

یکی از کارکردهای «انه» ساختِ واژه‌هایی است که برای تعیین سهم یا حقّ‌السهمِ (گاه حقّ‌ زورِ!) افراد به‌کارمی‌رود؛ نمونه را واژهٔ خوش‌ساخت و آسان‌فهمِ «کارانه» (به‌معنای وجهی است که در ازای انجامِ کاری به کارمندان و حقوق‌بگیران پرداخت‌می‌شود)؛ یا «شکرانه» که در این عبارت از اسرارالتوحید، درمعنای «هدیه به‌نشانهٔ سپاسگزاری» آمده:
«مادر هم، عِقدی بیاورد به‌قیمت شصت‌دینار، و پیراهن برداشت و هردو این شکرانه‌ها پیشِ ما نهادند*».

برخی از واژه‌هایی که با این ساختار ساخته‌شده (و در زبانِ روزمره نیز بسیار پرکاربرد است) گرچه امروزی می‌نماید، اما در متونِ کلاسیکِ زبانِ فارسی پیشینه‌دارد. فی‌المثل «شاگردانه» در قابوس‌نامه (ق ۵) و «عیدانه» (در معنای عیدی) در غزلیات شمس آمده‌است.

فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز چندین واژه را مصوّب‌کرده که در خلقِ آن‌ها از همین الگوی ساخت‌واژه‌ای بهره‌گرفته‌شده‌است. ازجمله، «پژوهانه» (حق‌ّالتّحقیق)، «درصدانه» (پورسانتاژ)، «دیرانه» (جریمهٔ دیرکرد) و «یارانه» (سوبسید، که گویا پیشنهاد استاد خرمشاهی بوده).
گفتنی است، مولوی واژهٔ اخیر را چندین‌بار، البته درمعنای «دوستانه» و «هم‌دلانه» به‌کاربرده‌‌‌، ازجمله:

دلا معنیِ بی‌قراری بگویم
بنه گوش، یارانه بشنو که یاری

مولوی هم‌چنین، «حریفانه» را در معنای «دستخوشی که از قماربازان گیرند» به‌کار برده:

ساقی آمد که حریفانه بده
گفتم اینک به گرو دستارم

و در شعرِ انوری «خموشانه» به معنای «حقّ‌السّکوت» یا «رشوه» آمده:

صدِ دگر به خموشانه می‌دهم رشوت
نه بهر من، ز برای خدای را زنهار

در شعرِ مولوی نیز همین واژه، البته صرفاً در معنای خاموشی و کوتاه‌شدهٔ «خاموشانه» (شرابی قوی که نوشندهٔ آن از گفتار بازمانَد)، آمده‌است:
«خموشید! خموشید! خموشانه بنوشید... ». و او خود جای دیگر گوید:
«ای داده خاموشانه‌ای ما را تو از پیمانه‌ای... ».

و در مقاماتِ جامیِ نظامیِ باخرزی نیز، واژه‌های «داروغگانه» (حقّ داروغگی) و «ضابطانه» (مالیاتی برسری که به‌عنوانِ حقّ‌الزحمهٔ ضابط از مردم اخذ می‌شد) به‌کاررفته‌است.

در «فرهنگِ فارسیِ عامیانهٔ» استاد ابوالحسن نجفی، «حقّانه» در معنای «رشوه» و در «فرهنگِ بزرگ سخن» نیز به نقل از کتابِ «شرح زندگانیِ منِ» عبدالله مستوفی، «جریبانه» به‌معنای «مالیاتی که به یک جریب زمین تعلق‌می‌گرفت» و نیز «قُلُقانه» در معنی «اِنعام» به‌نقل از آثارِ استاد زنده‌یاد جعفرِ شهری(باف) آمده‌است.

* تمامیِ نمونه‌ها (جز «حقّانه») به‌نقل از «فرهنگِ بزرگِ سخن» (به‌سرپرستی استاد دکتر حسنِ انوری).

@azgozashtevaaknoon
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اختلالات نوشتاری در کودکان را بدانیم و درمان کنیم:

_ بدخطی یا نارسانویسی✏️

اختلال یادگیری شکل‌های گوناگونی دارد و بر اساس آن با علائم متفاوتی تظاهر پیدا می‌کند.
یکی از علائم اختلال نوشتن است. دانش‌آموز مبتلا توان نوشتاری و دست‌خط خوبی ندارد، املای او پر از غلط است و نقطه‌گذاری و دستور زبان‌ او مشکل دارد. توانایی برقراری ارتباط با جملاتی که می‌نویسد، ندارد چون نمی‌تواند کلمات و جملات را درست به هم مرتبط کند.
ساختار نوشتار این کودکان ضعیف است و نمی‌توانند آنچه در ذهنشان است را با نوشته به دیگران انتقال دهند.
نوشته‌های این گروه افراد پراکنده و گسسته است و خواننده توانایی درک مطلب را نخواهد داشت.

_ فاصله‌نویسی بین حروف و کلمات✏️
از جمله علل بروز این حالت سرعت زیاد قلم هنگام نوشتن، حرکت بیش از حد و سریع جانبی و بی‌توجهی به هماهنگی لازم برای نوشتن است. برای رفع این مشکل والدین یا معلم باید کلمه‌های یک جمله را به‌صورت کمرنگ یا نقطه‌چین بنویسند تا دانش‌آموز ضمن کامل کردن به فاصله‌ها هم توجه داشته باشد. همچنین می‌توان از چوب کبریت به شکل عمودی به‌عنوان حد فاصل استفاده کرد تا دانش‌آموز پس از نوشتن یک کلمه چوب کبریت را قرار دهد سپس کلمه بعدی را بنویسد

_ اختلال در گذاشتن سرکش و نقطه✏️
بچه‌هایی که نقطه و سرکش کم و زیاد می‌گذارند، نیاز به تقویت دقت دیداری و دقت و تمرکز دارند. اگر در سال اول دقت دانش‌آموز را افزایش ندهید در سال‌های بعد مشکل او بیشتر به چشم می‌آید و بی‌دقتی او به سایر دروسش منتقل خواهد شد.

تمریناتی مانند اختلاف تصویر را پیدا کن، بگرد و پیدا کن، کارهای نقطه‌چین، شباهت را پیدا کن، بازی‌های دقتی و... می‌تواند دقت دانش‌آموز را افزایش دهد.

_ کج‌نویسی✏️
از جمله علل بروز این اختلال سفت در دست گرفتن مداد و فشار زیاد انگشت شست به آن یا در جهت درست قرار ندادن دفتر یا کاغذ و قرار نگرفتن درست مداد بین انگشتان است. برای درمان کافی است از کودک بخواهید هنگام نوشتن بازو را به بدن بچسباند تا دست انعطاف زیادی نداشته باشد.

_ نامرتب‌نویسی✏️
علت نامرتب‌نویسی حرکت بسیار کند دست، محکم گرفتن مداد بین انگشتان و نبودن آزادی حرکت و انعطاف پایین دست، همچنین نادرست بودن وضعیت نشستن و قرار دادن کاغذ است. برای درمان ابتدا قوانینی را در نظر می‌گیریم، مثلا از ابتدای خط شروع به نوشتن می‌کنیم. از خط منحرف نمی‌شویم. از پاک‌کن استفاده نمی‌کنیم. نوک مداد هنگام نوشتن باید تیز باشد و... همچنین می‌توانید از کپی کردن استفاده کنید.

_ پررنگ‌نویسی✏️
وقتی دانش‌آموز روی دفتر یا کتاب می‌نویسد، بیش از حد مداد را فشار می‌دهد پس به جای دفتر یا کتاب از یک کاغذ استفاده کنید و آن را روی فرش یا بالش قرار دهید تا بنویسد، به شرط اینکه به اندازه‌ای فشار دهد که کاغذ سوراخ نشود.
بعد از مدتی تمرین مشاهده می‌کنید مداد را زیاد فشار نمی‌دهد یا از مداد رسم که نوک آن زود می‌شکند استفاده‌کنید تا مجبور شود زیاد مداد را فشار ندهد.

دکتر کتایون خوشابی
فوق‌تخصص روان‌پزشکی اطفال - عضو هیات علمی دانشکده توانبخشی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔸️تفکر کلیشه ای

از میان انبوه خطاهای شناختی که ذهن انسان گرفتار آنهاست، یک مورد خطا وجود دارد که علاوه بر تصمیم گیری، بر روی بسیاری از تعامل‌ها و قضاوت‌ها و تحلیل‌های اجتماعی ما نیز تاثیر می‌گذارد.

کلیشه یا تفکر قالبی (stereotype ) به یک نظر از پیش تشکیل‌شده در ذهن گروه‌هایی از جامعه اشاره دارد، که مانع قضاوت و شناخت منطقی افراد نسبت به دیگران شده و ویژگی‌های خاصی را به تمام اعضای یک گروه‌ دیگر یا مجموعه‌ای متفاوت نسبت می‌دهد.

این پدیده‌ای است که در روانشناسی استریوتایپ نامیده میشود. قضاوت روی انسانها بر اساس گروه یا جامعه‌ای که به آن تعلق دارند؛ زنان به جرم زن بودن و مردان به دلیل مرد بودن، قربانی چنین قضاوتهایی هستند.

مثال تفکر کلیشه ای یا استریو تایپ:

🚫تمام مدیران خشن و سخت گیر هستند.

🚫همه خانمها رانندگی شان بد است.

🚫همه کارمندان از زیر کار در رو هستند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
طنز در رباعیات خیام
قسمت: ۱

طنز خیام انسان را از درون می خنداند و به تفکر وا می دارد و او را نگران می کند. انتقاد تلخ او نیرومندتر از خنده ی ظاهری است. طنز خیام بیش تر زیر سوال بردن افکار و اندیشه های فلسفی و کلامی حکماست نه روش اجتماعی و سیاسی. می توانیم رباعی های خیام را در چند گروه طبقه بندی کنیم:

۱ – ریشخند دنیا و تعلقات آن
خیام در عمر خود شاهد مرگهای عجیب و نابهنگام شاهان معاصر خویش بوده است، الب ارسلان، ملکشاه، برکیارق، و برادرش محمد که همه در اوج شکوه مندی و جوانی و توانایی از پای در آمدند و سرنوشت آنان برای حکیم نیشابوری انگیزه ی عبرت بوده است. این عبرت آموزی و انتباه را در حالات مختلف باز نموده است، به ویژه وقتی در کوچه ها و خیابانهای نیشابور قدم می زده و سراچه های فراوان کوزه گری را می دیده است که چگونه خاک گرسنه چشم مردم خوار در زیر پای کوزه گر بی مقاومتی شکل می گیرد و اجزای او به کوره بدل می شود، فریاد می آورد که:

در کارگه کوزه گری کردم رای
برپایه ی چرخ دیدم استاد به پای
می کرد دلیر کوزه را دسته و سر
از کله ی پادشاه و از دست گدای

چه دنیای فناپذیری که کله ی هوشمند پادشاهش در کنار دست گدا اجزای سازنده ی کوزه ی شراب می خواران می شوند!

در کارگه کوزه گری رفتم دوش دیدم
دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش
ناگاه یکی کوزه برآورد خروش
کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

طنین و لحن سخن به ویژه در بیت دوم سخت هشدار دهنده و بیدار کننده است. تکرار پرسش و تصویری که شاعر از کارگاه کوزه گری ایجاد کرده است، ضمن خنداندن، او را به فکر وا می دارد تا سایه ی مرگ و نیستی را بر هر طرف فرو بیفکند و ببیند.

۲ – مذهبیات
رباعی هایی که به باورهای مذهبی قشری و سطحی نگر اعتراض شده است. طنز در این بخش نیرومند تر است. البته هدف خیام آسیب رساندن به اندیشه های دینی نیست. قصد او بیدار کردن جامعه و طرح بن بستهای فکری و توجه به دنیا و اغتنام فرصت است. « بعضی از این رباعیات جنبه ی جدلی دارد یعنی طرح پارادوکسهایی است که برای متکلمان خصوصا شاعران طرح شده است. در حقیقت گوینده ی این رباعیات بیش از آن که قصد انشا داشته باشد به وجه اخبار سخن می گوید و از بی بستها خبر می دهد.» خیام می خواهد دیگران را از نگرشهای ضعیف بپرهیزاند.

به ویژه وقتی باورهای مذهبی مردم دستاویز قدرت و تسلط زیرکان بر ساده لوحان قرار بگیرد خشم و اعتراض او را بیشتر بر می انگیزد. وقتی می بیند گروه فراوانی به دور از چشم مردم سرگرم دنیای خویش اند و در مستی شان غوطه ورند و مردم بازیچه ی هوس و دنیاخواهی ایشان، فریاد بر می آورد که:

گر عاشق و مست، دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن

و یا

قران که مهین کلام خوانند آن را
گه گاه نه بر دوام خوانند آن را
بر گرد پیاله آیتی هست مقیم
کاندر همه جا مدام خوانند آن را

شاعر در این رباعی جامعه را در برابر پرسشی مهم قرار می دهد. « چرا خط جام را همیشه و همه جا می خوانند و خط قران را گاهی؟

هر خرد سلیم و اندیشه ی الهی خواندن قران را تایید می کند نه باده نوشی مداوم را. خیام این باور متعارف را می شکند و ضربه از همین جا وارد می شود که :

۱ – به شناخت حقیقی نرسیده ایم
۲ – عامل به قرآن نیستیم چون قران شراب را تحریم کرده است
۳ – جامعه لذت آنی را بر وعده های باقی ترجیح می دهد.
۴ – چرا تاثیر آیت پیمانه از تاثیر آیت قران بیش تر است.
۳ – خوش باشی و اغتنام فرصت

خیام به خوش بودن و اغتنام فرصت بسیار توصیه می کند.غالب رباعیاتی که در زمینه های دیگر مثل مذهبیات و بی اعتباری دنیا مطرح شدند رویی در خوش باشی و دم غنیمت شدن دارند. البته این امر لزوما عیاشی و باده خواری نیست و تاکید بر این است که نباید این عمر کوتاه را تلف کرد. به تعبیر آقای علیرضا ذکاوتی خیام به مسلک خوش باشی شهرت دارد اما خوش باشی و می نوشی تکیه کلامی است برای کاستن از تلخی هراسی که آب را در دهان می خشکاند:

این چرخ ستیزه روی ناگه روزی
ما را ندهد امان که آبی بخوریم

یا

ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می خور چو ندانی از کجا آمده ای
خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

۴ – مرگ و زندگی
خیام فیلسوفی نگران است و اندیشه های فلسفی پاسخ گوی پرسش های او نبوده اند. از این سوی کاینات بی خبر است، زندگی تنگ و تاریک دنیا او را راضی نمی کند و هیبت مرگ وجودش را فرا گرفته است. او در اضطراب جبر و اختیار سرگردان است. هم دل بسته ی دنیاست و هم نگران مرگ و هم گشده ای در برهوت تردید و پرسش و حیرانی، بنابراین به لحن تمسخرآمیزی می گوید:

گر آمدنم به خود بدی نامدمی
ور نیز به من بدی کی شدمی
به زان نبدی که اندر این دیر خراب
نه آمدمی نه بدمی نه شدمی؟

ادامه دارد ... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
طنز در رباعیات خیام
قسمت: ۲( قسمت پایانی )

ذکاوتی در این باره می گوید: خیام نسبت به گذشته و نسبت به آینده هر گونه توهمی را نفی کرده است. بار گذشته و آوار قرون را از دوش افکنده و امید از آینده بریده است. به هیچ نوع مدینه ی فاضله ای امید نبسته است و به تمسخر از کسانی یاد می کند که «از عجز، دروغ های خوش می گویند» اگر با زبان اگوست کنت حرف بزنیم، بوعلی مرحله ی تخیلی را گذرانده بود، خیام متافیزیک را کنار زده و در آستانه ی علم ایستاده است. چون او ریاضی دان است و به دنبال یقین ریاضی در پاسخ مسائل جست و جو می کرد. وقتی خیام معترضانه می پرسد:

چون کار جهان با من و بی من یکسان
پس من به چه کار در جهان آمده ام

نمی خواهد در کار جهان دخالت کند، بلکه این یک سوال اجتماعی و فلسفی است، زیرا وقتی انسان در سرنوشت خود نقشی نداشت احساس پوچی می کند.
آزردگی از ناحیه ی احساس است و بیهودگی از ناحیه ی ادراک، خیام هم آزار می کشد و هم احساس پوچی می کند.

نمونه هایی از رباعیات طنزآلودی را که خیام در این باره سروده است مرور می کنیم:

هرچند که رنگ و بوی زیباست مرا
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طرب خانه ی خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا

نخست: این که کسی که در طرب خانه نداند که چه می کند، جای شگفتی است!

دوم: صدها سال و به تواتر از هدف آفرینش سخن گفته شده است اما انگار شاعر اصلا نمی داند که به چه کار آمده است؟ و یا نمی تواند به آن چه می داند، تسلیم بشود

سوم: نقاش نمی داند نقشی را که خود پدید آورده است به چه منظور است؟

چهارم: نقشی در طرب خانه به دیوار نصب شده است اما هیچ کس نمی داند منظور از این نقش چه بوده است؟

۵ – دانایی
خیام، ریاضی دان، فیلسوف، منجم و ادیب است. بسیاری از اسرار هستی را دریافته است. گره های مختلفی از علوم را گشوده و به درجه ی عالی علمی رسیده است. وقتی چنین اندیشمندی در رموز آفرینش و باورهای فکری غور کند و نتواند این باورها را تایید کند و یا خود نیز از کشف اسرار آن مثل راز مرگ و هدف زندگی ناامید باشد، طبعا دچار تردید و نگرانی می شود. به ویژه وقتی بدانی نمی دانی، تلخی و رنج و درد بیش تر وجود آدمی را فرا می گیرد و در جستجوی پاسخ یا حداقل تسکین درد بر می آید. زیرا هرچه دانش بیش تر باشد، پرسش هم بیش تر است.

دل سر حیات اگر کماهی دانست
در مرگ هم اسرار الهی دانست
امروز که با خودی ندانستی هیچ
فردا که ز خود روی چه خواهی دانست

و یا

آنان که به کار عقل در می کوشند
هیهات که جمله گاونر می دوشند
آنان به که لباس ایلهی در پوشند
کامروز به عقل تره می نفروشند

مفاهیمی مثل توصیه به نادانی، گاونر دوشیدن، تره به عقل نفروختن بیان طنزآلودی از بی ارزش بودن خردورزی و دانش است که یادآور لحن عبید زاکانی در حکایت لولی و پسرش است که او را به مطربی و معلق زدن سفارش می کرد و از علم آموزی می ترساند.

بنابراین، یکی از دلایل مقبولیت خیام، لحن انتفادی و طنزآمیز بودن رباعیات اوست. شهرت جهانی خیام نیز از همین رهگذر است. به ویژه در بعضی از رباعیات منسوب به او لحن طنز و تحکم نیرومندتر است.

اگر چه بررسی علمی امروز نشان می دهد که برخی از رباعیات یا از گوینده های مشخص غیر از خیام است یا طبق نقد داخلی و خارجی انتساب آنها به خیام ضعیف است، شهرت خیام بر اساس همین مجموعه منتشر شده است. وقتی لبه تیغ را بر رگ گردنت حس کنی یا باید به لطف و طعنه و طنز سخن بگویی یا سکوت کنی. حال این تیغ، خواه تهمت کافری باشد، خواه فریاد وجدان یا سخت گیری شریعت و مجریان احکام شریعت یا دانستنی که شرنگ آن زهره ی سنگ را می ترکاند. رباعیات خیام، ناله ی شکوه آمیز کسی است که می داند.

منبع:
مجله رشد آموزش زبان و ادب فارسی – شماره ۹۲ – به قلم رضا داوری

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
الهه های ایران باستان

وقتی از ایران باستان صحبت می شود یعنی ایران قبل از تاریخ نوشته شده یعنی تقریبا قبل از سلطنت مادها بر قسمتی از ایران .
ایرانیان باستان دارای الهه ها و یا به تعبیر ما فرشته های بسیاری بودند دقیقا مانند عقاید دین های مختلف امروزی كه به فرشته مرگ و یا فرشته پیغام رسان و …اعتقاد دارند.
و هر الهه یا فرشته با نامی خاص شناخته می شد و تقریبا شبیه به خدایان یونانی با این تفاوت كه ایرانیان به خدای یگانه كه معمولا به اسم اهورا مزدا از آن یاد می شد اعتقاد داشتند .
بعضی از الهه های ایران باستان عبارتند از :
میترا (الهه مهر)
آناهیتا ( الهه باران)
خشاتریا (الهه جنگ)
آذر ( الهه حرارت و گرمی آفرین )
ایندرا ( الهه خشم و قهر )
وایو (الهه طوفان)

بزرگترین و قدرتمندترین الهه ها در ایران باستان میترا بود میترا یا مهر به همان معنایی به كار می رفت كه امروزه بكار می رود واژه مهربان به معنای شخصی كه نگهدار مهر است امروزه نیز بكار می رود .

آناهیتا الهه بارندگی و رویش و زایندگی بود كه به اراده و تدبیرش باران فرو می آمد رودها به جریان می آمدندگیاهان می روییدند و حیوانات و انسانها زاد و ولد می كردند رحمت آناهیتا شامل تمام موجودات زنده میشد و ازین جهت یك ذات مقدس برای تمام ایرانیان بود
خشاتریا خدای جنگ آور بود به ایرانیان فنون نبرد و ساخت جنگ افزار را یاد میداد و به آنها می آموخت در برابر مهاجمان چگونه از خود دفاع كنند .

آذر حرارت و گرمی آفرین بود چون انسانها را دوست میداشت با حرارتش خانه های آنان را گرم می كرد گوشت را می پخت و اهریمن ها و حیوانات موذی را از آنها دور می كرد .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✅ در روز اول مدرسه چه کارهایی باید انجام دهیم؟ (قسمت اول)


1⃣ معرفـــی:

- در روز اول، ابتدایی‌ترین مسئله این است که خود را معرفی کنید و به هر دانش‌آموز فرصت دهید تا خودش را معرفی کند. در معرفی خود، علاوه بر نام و نام خانوادگی، می‌توانید به موارد دیگری چون نام پدر و مادر، روز تولد، رنگ و غذای مورد علاقه، کتاب و فیلم مورد علاقه، سن و... نیز اشاره کنید تا دانش‌آموزان هم از شما الگو بگیرند.
- می‌توانید با دانش‌آموزان درباره‌ی خودتان صحبت کنید و عکس، هنر، کاردستی، نقاشی و دست‌نوشته‌های دوران کودکی خود را به آن‌ها نشان دهید. با این کار به آن‌ها کمک می‌کنید تا ببینند که شما نیز انسان هستید و مانند آن‌ها زمانی کودک بوده‌اید.
- بازی‌های سرگرم‌کننده‌ی زیادی وجود دارند که از طریق آن‌ها دانش‌آموزان می‌توانند خودشان را معرفی کنند. بازی مصاحبه، اجرای نمایش و تکمیل کاربرگ "درباره‌ی من"، می‌توانند ایده‌های خوبی در این زمینه باشند.


2⃣ توضیح قوانیــن و اجرای آن:

- قوانین مهم کلاس و مدرسه و پیامدها و هشدارهای لازم را برای دانش‌آموزان تشریح و از همان روز اول اجرا کنید.
- بسیاری از معلمان، اجرای قوانین را به روزهای بعد مؤکول می‌کنند که این کار، اشتباه بزرگی است.


3⃣ برنامه‌ریزی فعالیت‌ها برای تمام روز:

- هنگامی که دانش‌آموزان وارد کلاس می‌شوند باید فعالیتی را انجام دهند. این کار به دانش‌آموزان می‌فهماند که در کلاس درس شما، فعالیت و یادگیری در اولویت قرار دارد.
- شاید به عنوان یک معلم فکر کنید که برای روز اول من چه کاری می‌توانم با دانش‌آموزانم انجام دهم؟ تکمیل یک پرسشنامه مثلاً فهرست علاقه‌مندی‌ها، نوشتن یک انشا درباره‌ی تابستان، کشیدن یک نقاشی، درست کردن یک کاردستی و... می‌تواند فعالیت‌های خوبی برای روز اول باشند.
- برای روز اول کارهای زیادی را برنامه‌ریزی کنید زیرا شما نمی‌توانید چند ساعت با دانش‌آموزان باشید در حالی که آماده نشده‌اید؛ زیرا این امر مسلماً منجر به ایجاد مشکلاتی در مدیریت کلاس درس می‌شود....

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ در روز اول مدرسه چه کارهایی باید انجام دهیم؟ (قسمت دوم)


4⃣ گــروه بنــدی:

_تشکیل گروه‌های کوچک در کلاس بسیار مهم است زیرا به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا در طول سال، با هم مانند یک تیم یا یک خانواده کار کنند.
- سعی کنید در همان روز اول مدرسه و از طریق راه‌های مختلف، تشکیل گروه را انجام دهید.
- رنگ‌ها، شکل‌های هندسی، اعداد، شکل‌ها، بازی‌ها و... می‌توانند معیارهایی برای تشکیل گروه‌های تصادفی باشند.


5⃣ تعیین برنامه‌ی هفتگی و روش تدریس:

- برنامه‌ی روزانه و هفتگی را تنظیم و در اختیار دانش‌آموزان قرار دهید. این کار به آن‌ها کمک می‌کند تا بدانند هر زنگ کلاسی چه درسی دارند و ساعات تفریح و تعطیلی مدرسه‌ی آن‌ها چه زمانی است.
- برای دانش‌آموزان پایه‌های پایین‌تر از برنامه‌های تصویری و نمادها کمک بگیرید.
- روش‌های تدریس خود را با توجه به فلسفه‌ی آموزشی خود، جنس و سن مخاطبان تعیین کرده و آن‌ها را با دانش‌آموزان خود در میان بگذارید.


6⃣ اختصاص زمانی برای پرسش و پاسخ:

- این فعالیت، فرصتی عالی برای برقراری ارتباط با دانش‌آموزان است. به آن‌ها اجازه دهید که هر سؤالی را که می‌خواهند در یک برگه بنویسند یا شفاهی بپرسند سپس به سؤالات پاسخ دهید.
- آماده باشید زیرا برخی سؤالات ممکن است بی‌ربط و یا مسخره باشد. با این نوع سؤالات با شوخ طبعی پاسخ دهید.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
راهکارهایی برای شادکردن لحظات دانش آموزان درکلاس درس

1- به قید قرعه یا به روش های گوناگون در آغاز ، درس و کلاس با ارائه ی یک لطیفه یا مطلب خنده دار شروع کند.

2- گاهی اوقات مشکلاتی در کلاس پیش می آید و یا اوضاع روحی دانش آموز یا معلم مناسب نیست . از این رو می توانیم از بچه بخواهیم که خودشان جریان کلاس را رهبری نموده و اتفاقات خنده دار را در کلاس درس فی البداهه بوجود آورند.

3- معلم همیشه با یک روحیه در کلاس حضور پیدا نکند.( روحیات متفاوت همرا با شادی و نشاط )

4- اختصاص یک زنگ از ایام هفته در صورت امکان برای ارائه ی شادی های مناسب و هنجارگونه ی روانشناختی . ( این طرح می تواند به انجام بازی های فکری در کلاس ویا بازی های دبستانی در حیاط مدرسه بیانجامد. )

5- از بچه ها بخواهیم که به دنبال راهکارهایی برای شاد کردن بزرگتر ها از جمله پدر و مادرشان برآیند و روز بعد آن را در کلاس درس بازگو نمایند.

6- یک عکس و یا یک چهره ی نقاشی کشیده از خودشان را در لحظات شادی و یا غمگین و یا هیجانی و ... کشیده و آن را همیشه به همراه داشته باشند. ( یا به صورت دیگرمی توانند هر هفته چهره ی خود را کشیده و به عنوان چهره ی هفته از خود به یادگار داشته باشند. )

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#کنکور۹۹

قابل توجه کنکوری ۹۹ نظام جدید

دانش آموزان نظام جدید برای کنکور 99 حتما کتاب زیست دهم چاپ 96، زیست یازدهم چاپ 97 و کتاب زیست دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنید. چون تغییرات واژه، عبارت، تصاویر کتاب در زیست وجود دارد.

درس ریاضی نیازی به تغییر کتاب ندارد و با همان کتاب های ریاضی نظام جدید که منبع کنکور 98 بوده، می توانید در کنکور 99 نیز شرکت کنید.

تغییرات فیزیک نظام جدید در حد تغییر در کلمات و عددهای مسئله است پس کنکوری های نظام جدید برای کنکور 99؛ لزومی به تغییر دادن کتاب فیزیک ندارند.

کنکوری های نظام جدید که قصد شرکت در کنکور 99 را دارند؛ شیمی دهم چاپ 96، شیمی یازدهم چاپ 97 و شیمی دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنند زیرا تغییرات واژه و شکل و حذفیات در شیمی نظام جدید زیاد است.

در دروس عمومی نیز فقط دینی نیاز به تغییر کتاب تست دارد و همان منبع کنکور ۹۸ را برای بقیه دروس می‌توانید استفاده کنید.

برای کتاب تست های دروسی که تغییر کرده اند کتاب تست ویژه کنکور ۹۹ تهیه کنید.

@ferdosesokhan
#کنکور ۹۹

سه روش برای مطالعه‌ی تاریخ ادبیات:

✅1- یك روش خیلی مؤثر اینه که بازیابی کنید بعد از یک ساعت که خوندید (این فاصله خیلی مهمه وگرنه اگر بلافاصله بعد از خوندن بازیابی کنید که معلومه همه رو بلدید.) یه برگه بذارید جلوتون و هر مطلبی از مباحثی که خوندید رو به یاد میارید یادداشت کنید و اون مواردی رو که از قلم انداختید رو کتابو باز کنید و بخونیدش.

✅2- روش دیگه‌ی بازیابی با تست زدن میسر میشه به این صورت که زمانی که شما مبحث رو خوندید اجازه بدید حدوداً دو ساعت بگذره اگر هم تو این دو ساعت بتونید درس دیگه‌ای بخونید و بعد تست‌های تاریخ ادبیات رو بزنید خیلی بهتره (تاکید میکنم که حتماً فاصله باشه بین خوندن و تست زدن) تست ها رو که زدید مسلماً یه سری تست‌ها رو اشتباه زدید یا بلد نبودید حالا صفحه‌ی مربوط به اون تست رو باز کنید و دوباره بخونیدش مطمئن باشید دیگه یادتون نمیره.

✅3 روش دیگه‌ای که برای تاریخ ادبیات می‌تونم بهتون پیشنهاد بدم ضبط کردنه به‌طوری‌که شما دو یا سه بار مطلب رو بخونید و یک بارش رو صدای خودتون رو ضبط کنید. هر وقت که حوصلتون سر میره یا از درس خسته شدید می‌تونید به صدای خودتون گوش کنید و تاریخ ادبیات رو مرور کنید. زمان دیگه‌ای هم که می‌تونید این کار رو بکنید نیم ساعت قبل از خوابه.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
▪️طرح یک سؤال:

جمله‌های زیر را ببینید و به جایگاه حرف «را» توجه بفرمایید:

۱) کتابی که خریده بودم، خواندم.
۲) کتابی که خریده بودم، را خواندم.
۳) کتابی را که خریده بودم، خواندم.

چرا از نگاه گویشوران فارسی، سه جملهٔ بالا، پذیرفتنی هستند؛ ولی از نگاه ویراستاران، جملهٔ (۳) پذیرفتنی‌تر است؟

پاسخ:
ـــ در جملهٔ (۱) از نظر کلامی نه نحوی، به‌خاطر حضور «یای نکرهٔ مخصصه» درکنار مبتدای جمله؛ یعنی، «کتاب»، ـــ ‌که آن را از‌نظر نکره و معرفه بودن در بلاتکلیفی قرار می‌دهد؛ ـــ و همچنین آمدن ‌جمله‌وارهٔ «که خریده بودم» بعداز «کتابی» ــ که درحقیت، نوعی وصف معرَف است و عمل معرفه‌سازی موصوف را انجام می‌دهد، ــ نبود حرف «را» توجیه‌پذیر است.

ـــ در جملهٔ (۲)، نقش‌نمای «را» درظاهر با مفعول فاصله گرفته‌است؛ ولی این‌گونه نیست چون درحقیقت از هستهٔ مفعولی یا مفعول واژگانی، دور شده و درکنار مفعول گروهی ایستاده ‌است.
در اینجا، کل عبارت «کتابی که خردیده بودم» یک گروه اسمی یا سازهٔ نحوی است و روی‌هم‌رفته در نقش مفعول، ظاهر شده است. جمله‌وارهٔ «که خریده بودم»، دراصل، وابستهٔ پسرو گروه اسمی است که قابل تأویل به یک صفت مفعولی واژگانی است؛ فی‌المثل می‌توان به‌جای آن گفت: «کتاب خریده شده».

ـــ در جملهٔ (۳)٬ حرف «را» بعداز مفعول واژگانی؛ بعنی، «کتابی» قرار گرفته و ضمن‌ رعایت فصاحت و ساخت نحوی جمله، خواننده را در یک توقف ذهنی قرار نمی‌دهد و دریافت پیام را برایش راحت‌تر می‌کند.

با سپاس
س. داریوش رضوی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#دستور_زبان_استفهام

🔴 ➖ استفهام انکاری / پرسش تاکیدی

☆ - آیا استفهام انکاری و پرسش تاکیدی با هم تفاوت دارند؟

سلام همکاران فرهیخته دو اصطلاح استفهام انکاری و پرسش تاکیدی در منابع دستوری ما یکسان هستند و توضیحات و مثال هایی که اساتید فن در این باره بیان داشته اند و در زیر نمونه هایی از آنها آمده بیانگر این مطلب است و ذکر فعل مثبت یا منفی برای مجزا کردن آنها منطقی به نظر نمی آید زیرا در جمله های استفهام انکاری یا پرسش تاکیدی، هنگام تبدیل این جمله های به ظاهر پرسشی به حالت واقعی آنها -که جمله خبری است-باید فعل جمله را ازنظر مثبت یا منفی بودن تغییر داد(از مثبت به منفی و بر عکس) وبه همین دلیل به چنین جمله هایی پرسش منفی نیز می گویند مانند مگر به تو نگفته بودم(حتماً گفته بودم) یاچه باشد گر خورم صد سال تیمار(هیچ نباشد...) پس این جمله ها هیچ تفاوتی با هم ندارند مگر با جمله های شک و تردید و تعجب که شاید مراد بعضی از همکاران از تاکیدی این جمله ها باشد که در این صورت نیز باید نام جدا گانه ای بر آن نهاده شود تا با منابع ادبی دو گانگی ایجاد نکند زیرا در چنین جمله هایی فعل جمله عوض نمی شود وهمراه با نوعی تاکید است مانند:
آیا از خدا نمی ترسید؟ یعنی انگار از خدا نمی ترسید یا حتماًاز خدا نمی ترسید و...

☆اینک نگاه اساتید و نمونه ها

● دکترمحمد جواد مشکور ( استفهام تاکیدی )
هرگاه جواب در نزد گوینده وشنونده معلوم باشد ، غرض گوینده دریافت پاسخ نیست ؛ بلکه تاکید مفهومی است که باید در جواب گفته شود ، اینگونه جمله ها استفهام تاکیدی خوانده می شود ، مانند :
گر من آلوده دامنم چه زیان ....(زیانی ندارد)
مگر کوری؟(کور نیستی)
هیچ خبر داری؟(اصلاً خبر نداری)

● دکتر علی سلطانی گرد فرامرزی(پرسش تاکیدی)

جمله پرسش تاکیدی : در اینگونه جمله ها ، سوال کننده پاسخ سوال خویش را می داند و فقط برای جلب توجّه یا تاکید موضوعی آن را به صورت سوال مطرح می سازد مانند : مگر کوری؟ ( مسلماً کور نیستی )

● دکتر نادر وزین پور(استفهام انکاری)

گاه مگر وکی قید استفهام انکاری هستند واین در صورتی است که مقصود گوینده خلاف معنی پرسشی است.
مگر قول نداده بودی؟ ( قول داده بودی ) کی فراموشت می کنم؟ (... نمی کنم )

● دکتر محسن ابوالقاسمی(استفهام انکاری)

نوعی جمله پرسشی هست که پاسخ آن در خود جمله پرسشی است ، این نوع جمله پرسشی را استفهام انکاری نامیده اند ؛ دکتر خانلری آنرا پرسش تاکیدی نامیده است. مثال :
تو رابا این سمت و وصمت در زندگانی میان این طایفه چه فایده ؟

● دکتر پرویز ناتل خانلری(پرسش تاکیدی)

گاهی غرض گوینده از پرسیدن دریافت پاسخ نیست ، بلکه خود پاسخ جمله را می داند ؛ و مقصودش از بیان جمله به صورت پرسش آن است که معنی را آشکارتر و با تاکیدی بیشتر در ذهن شنونده جایگیر کند. مانند :
گر چه من آلوده دامنم چه زیان .....(چه زیان=زیان ندارد)
کلمات مگر و هیچ چون بر سر جمله پرسشی در آیند غرض گوینده بیان پاسخی است که عکس جمله پرسشی است ودر آن تاکید نیز هست مگر نمی بینی؟ ( البته می بینی )مگر آدمی نبودی ؟ ( یقین است که آدمی بودی ) مگر فقیرم ؟ ( همه می دانند که فقیر نیستم ) هیچ خبر داری ؟ ( بی شک خبر نداری ) هیچ از خدا نمی ترسی؟ (البته می ترسی )( البته باید بترسی )
اینگونه پرسش ها که در آنها گوینده از شنونده انتظار پاسخ ندارد بلکه می خواهد مقصود خود را با تاکید به خواننده برساند پرسش تاکیدی خوانده می شود

☆استفهام انکاری مربوط به علم معانی است کاش آن را وارد دستور زبان نمی کردند

☆ ➖ تدوین از :#جهانگیر_عظیمی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نویسندگانی که مدرسه نرفتند!

سایت معروف LitHub گزارشی دارد از شخصیت‌های ادبی برجسته‌ای که مدرسه را نصفه‌کاره ول کردند یا یدتر از آن، اخراج شدند! غیر از کلاسیک‌هایی که مدرسه نرفتند، مثل مارک تواین، جک لندن، ویلیام فاکنر، هارپر لی، اسکات فیتزجرالد و ... در بین نویسندگان معاصر هم چنین سوابقی زیاد است. شرلی جکسون، که به داستان کوتاه و شاهکار «لاتاری» معروف است، آن‌قدر نمراتش بد بود که در سال دوم تحصیلش در دانشگاه روچستر در ۱۹۳۸ ترک تحصیل کرد؛ در واقع نمراتش آنقدر بد بود که اخراجش کردند. دوریس لسینگ، برنده نوبل ادبیات ۲۰۰۷، حتی دبیرستان را به زحمت شروع کرد. اول به یک مدرسه دخترانه مذهبی کاتولیک می‌رفت که از آن متنفر بود؛ تا اینکه موفق شد رضایت خانواده را برای رفتن به یک شبانه‌روزی بگیرد، اما بعد از ابتلا به یک بیماری چشمی در ۱۴سالگی برای همیشه ترک تحصیل کرد. مورد توبیاس وولف از همه بامزه‌تر است. او برای رفتن به دبیرستان خاصی که مد نظرش بود، معرفی‌نامه جعل کرد اما بعد اخراج شد؛ دلیلش؟ «عدم موفقیت در گرفتن نمرات خوب، داشتن اتاق نامرتب و خوردن چیپس سیب‌زمینی وقتی از پنجره آویزان شده بود»! البته در ۱۹۹۰ این مدرسه به او مدرک افتخاری داد.

این ماجرا بین نویسندگان و شاعران خودمان هم هست و سابقۀ ترک تحصیل و مدرسه نرفتن و حتی اخراج را داریم. مثلاً مرحوم مهدی آذریزدی، نویسنده «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» به خاطر فقر و نداری هرگز به مدرسه نرفت. البته آن خدابیامرز علاوه بر فقر، پدر سختگیری هم داشت که حتی به او اجازۀ بازی کردن نمی‌داد و مدرسه رفتن را هم ضروری نمی‌دانست و به جایش مهدی نوجوان را سر مزرعه می‌برد. برای همین آن مرحوم خودش بعدها به تنهایی درس خواند و سواد یاد گرفت.
یا دربارۀ استاد محمد محیط طباطبایی نوشته‌اند که فقط سه سال شاگردی دیگران را کرد و جز این، تمام دانشش را خودش با همت شخصی آموخت. محیط‌طباطبایی جز درس ناتمامش در دارالفنون، هیچ درس رسمی دیگری نخواند و این درحالی بود که به زبان‌ و ادبیات فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، فرانسه، پهلوی، سانسکریت و سغدی مسلط بود.

باز اینها خوب است. در شرح احوال مهدی_اخوان_ثالث نوشته‌اند اهل درس نبود، مدتی ترک تحصیل کرد و بعد هم که برای گرفتن دیپلم در کلاس‌های شبانه اسم نوشت، در درس های تخصصی نمره‌های جالبی نمی‌آورد. این بود که معمولاً پایین برگه‌هایش چیزهایی می‌نوشت که دل معلم‌ها به رحم بیاید و نمره بدهند. یک بار خودش از این وضع خسته شد و پای برگه نوشت «برای یکی نمرۀ بی فروغ/ نشاید ازین بیش گفتن دروغ»! هیچی دیگر. هیچ وقت دیپلم نگرفت.

احمد_شاملو هم اهل مدرسه نبود. به خاطر شرایط خانوادگی، سالهای مختلف تحصیل را در شهرهای متفاوت گذراند و آخرش هم تا کلاس نهم بیشتر ادامه نداد.

@neyestan_86
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan