افعال غیرشخصی
افعال غيرشخصي: فعلهاي كمكي هستند كه شخص و شمار آنها ملموس و مشخّص نيست.
فعلهاي غيرشخصي با مصدر يا بن ماضي فعل اصلي ميآيند:
فعلهاي كمكي غيرشخصي + فعل اصلي به صورت مصدر يا بن ماضي
مثلاً:
هركسي را نتوانگفت كه صاحبنظر است عشقبازي دگر و نفسپرستي دگر است
- فعلهاي كمكي غيرشخصي كه امروزه هنوز از رونق نيفتادهاند، عبارتاند از:
۱) بايستن (بايد، نبايد، ميبايد، نميبايد)
مثال: بايدرفت، نبايدخواند، او را ميبايدشناخت، آن راز را نميبايدگفت.
۲) توانستن (ميتوان، نميتوان، بتوان، نتوان)
مثال: اين رمان را ميتوانخواند. اين آب را نميتوانخورد. او را بتوانشناخت. شايد نتوان آن را خواند.
۳) شدن (ميشود، نميشود، ميشد، نميشد، بشود، نشود)
مثال: ميشود از اين خانه رفت. او را نميشودشناخت. او را ميشدشناخت. كسي را نميشدشناخت. اگر بشودنوشت. شايد نشودگفت.
فعلهاي كمكي غيرشخصي ميتوانند از فعل اصلي فاصله بگيرند؛
مثال: بايد بهسرعت و بهعجله از اين شهر رفت. (فعل: بايدرفت)
- فعلهاي كمكي و غيرشخصي؛ گاهي شناسه «ـَد» دارند ولي هيچگاه نه فعل كمكي غيرشخصي و نه فعل اصلي كه همراه آن ميآيند شناسهي نميگيرند؛ چون به شخص خاصّي اشارهندارند و اگر هر دو فعل كمكي و اصلي شناسه بگيرند ديگر يك فعل نيستند، به مثال زير توجّهكنيد:
- بايدرفت (يك فعل، يك جمله) ميتوانم بروم (دو فعل، دو جمله)
✅فعلهاي كمكي غيرشخصي كه شناسه «ـَ د» دارند:
بايد (باي + ـَ د)، نبايد (نـ + باي + ـَ د)، ميبايد (مي + باي + ـَ د)، نميبايد (ن + مي + باي + ـَ د)، ميشود (مي + شو + ـَ د)، نميشود (ن + مي + شو + ـَ د)، بشود (بـ + شو + ـَ د) نشود (ن + شو + ـَ د).
- فعلهاي غيرشخصي در ساختمان فعل تأثيري ندارند؛ يعني، خودشان بهتنهايي فعلِ مركّب يا پيشوندي نميسازند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
افعال غيرشخصي: فعلهاي كمكي هستند كه شخص و شمار آنها ملموس و مشخّص نيست.
فعلهاي غيرشخصي با مصدر يا بن ماضي فعل اصلي ميآيند:
فعلهاي كمكي غيرشخصي + فعل اصلي به صورت مصدر يا بن ماضي
مثلاً:
هركسي را نتوانگفت كه صاحبنظر است عشقبازي دگر و نفسپرستي دگر است
- فعلهاي كمكي غيرشخصي كه امروزه هنوز از رونق نيفتادهاند، عبارتاند از:
۱) بايستن (بايد، نبايد، ميبايد، نميبايد)
مثال: بايدرفت، نبايدخواند، او را ميبايدشناخت، آن راز را نميبايدگفت.
۲) توانستن (ميتوان، نميتوان، بتوان، نتوان)
مثال: اين رمان را ميتوانخواند. اين آب را نميتوانخورد. او را بتوانشناخت. شايد نتوان آن را خواند.
۳) شدن (ميشود، نميشود، ميشد، نميشد، بشود، نشود)
مثال: ميشود از اين خانه رفت. او را نميشودشناخت. او را ميشدشناخت. كسي را نميشدشناخت. اگر بشودنوشت. شايد نشودگفت.
فعلهاي كمكي غيرشخصي ميتوانند از فعل اصلي فاصله بگيرند؛
مثال: بايد بهسرعت و بهعجله از اين شهر رفت. (فعل: بايدرفت)
- فعلهاي كمكي و غيرشخصي؛ گاهي شناسه «ـَد» دارند ولي هيچگاه نه فعل كمكي غيرشخصي و نه فعل اصلي كه همراه آن ميآيند شناسهي نميگيرند؛ چون به شخص خاصّي اشارهندارند و اگر هر دو فعل كمكي و اصلي شناسه بگيرند ديگر يك فعل نيستند، به مثال زير توجّهكنيد:
- بايدرفت (يك فعل، يك جمله) ميتوانم بروم (دو فعل، دو جمله)
✅فعلهاي كمكي غيرشخصي كه شناسه «ـَ د» دارند:
بايد (باي + ـَ د)، نبايد (نـ + باي + ـَ د)، ميبايد (مي + باي + ـَ د)، نميبايد (ن + مي + باي + ـَ د)، ميشود (مي + شو + ـَ د)، نميشود (ن + مي + شو + ـَ د)، بشود (بـ + شو + ـَ د) نشود (ن + شو + ـَ د).
- فعلهاي غيرشخصي در ساختمان فعل تأثيري ندارند؛ يعني، خودشان بهتنهايي فعلِ مركّب يا پيشوندي نميسازند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع خط در ایران باستان
انواع خطوطی که در ایران باستان مورد استفاده قرار می گرفت عبارتند از: خط میخی، خط سومری، خط اَکَدی، خط ایلامی، خط آرامی، خط پهلوی، خط اوستایی، خط مانوی، خط سُغدی، خط برهمایی. مهم ترین آنها به اختصار معرفی می گردند.
✅خط میخی :
خط میخی که علامت هایی شبیه به میخ دارد، در کتیبه نگاری های کهن به کار می رفته است. اصل این خط در بین النهرین و به دست سومریان تنظیم شد و دیگر تمدن های بین النهرین نیز از آن بهره بردند. کاربرد این خط در ایران احتمالا به دوران قبل از کوروش هخامنشی می رسد اما به طور فراگیر از دوره داریوش مورد استفاده قرار گرفت.
به دلیل هم جواری ایران به بین النهرین و فتوحات ایران در غلبه بر این تمدن ها، علاوه بر فارسی باستان، زبان بین النهرین نیز در حجاری کتیبه ها مورد استفاده قرار می گرفت بنابر این برخی از کتیبه های موجود، به سه زبان فارسی باستان، آکدی و ایلامی نوشته شده است. منشور کوروش بزرگ به خط میخی میباشد
✅خط آرامی :
یکی از کهن ترین و مهم ترین خطوط باستان، خط آرامی است که می توان آن را مادر تمام خطوط الفبایی دانست. آرامی ها که مردمی تاجر پیشه بودند به زبانی ساده سخن می گفتند. این سادگی سبب شده تا زبان آنها به سرعت در خاورمیانه گسترش یابد و به صورت یک زبان بین المللی درآید. خط آرامی در ابتدا برای امور بازرگانی به کار می رفت و سپس وسیلۀ نوشتن عمومی شد.
هخامنشیان نیز زبان آرامی را زبان رسمی خود ساختند و در تمام قلمروشان به کار بردند. پس از انقراض هخامنشیان تا اوایل سدۀ سوم پیش از میلاد، این زبان کم کم رو به خاموشی گذاشت.
✅خط پهلوی:
خط پهلوی در دوران ساسانیان برای نوشتن زبان فارسی آن دوران، یعنی «پارسی میانه»، از خط آرامی گرفته شد. این خط تا سه قرن پس از اسلام در سنگ نوشته ها، سکه ها، اسناد، معاملات و رسالاتی که به زبان پهلوانیک و پارسیک نوشته می شد، به کار می رفت. خط پهلوی خط ناقصی بود که خواندن آن بسیار مشکل بوده و هست.
✅خط اوستایی یا دین دبیری :
زبانی که کتاب مقدس مزدیسنا بدان تالیف شده زبان اوستایی نامیده می شود و خطی را نیز که اوستا بدان نوشته شده، خط اوستایی نامیده شد. این خط را نویسندگان اسلامی دین دبیره و دفیره یاد کرده اند که امروزه به آن دین دبیری می گوییم.
✅خط مانوی:
بعد از ظهور مانی (۲۱۵-۲۷۷م) و مذهب او، خط مانویان نیز در ایران و سایر ممالکی که مذهب مانوی داشتند رواج یافت. مانی خط خود را از الفبای تَدمُری اقتباس کرده است. الفبای مانوی از راست به چپ نوشته می شود و حرف های آن به هم نمیچسبد. آثار نفیس این خط در ترکستان چین کشف شده که با قلمی زیبا و خوانا روی کاغذهای مرغوب و با مرکب های رنگارنگ نوشته شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع خطوطی که در ایران باستان مورد استفاده قرار می گرفت عبارتند از: خط میخی، خط سومری، خط اَکَدی، خط ایلامی، خط آرامی، خط پهلوی، خط اوستایی، خط مانوی، خط سُغدی، خط برهمایی. مهم ترین آنها به اختصار معرفی می گردند.
✅خط میخی :
خط میخی که علامت هایی شبیه به میخ دارد، در کتیبه نگاری های کهن به کار می رفته است. اصل این خط در بین النهرین و به دست سومریان تنظیم شد و دیگر تمدن های بین النهرین نیز از آن بهره بردند. کاربرد این خط در ایران احتمالا به دوران قبل از کوروش هخامنشی می رسد اما به طور فراگیر از دوره داریوش مورد استفاده قرار گرفت.
به دلیل هم جواری ایران به بین النهرین و فتوحات ایران در غلبه بر این تمدن ها، علاوه بر فارسی باستان، زبان بین النهرین نیز در حجاری کتیبه ها مورد استفاده قرار می گرفت بنابر این برخی از کتیبه های موجود، به سه زبان فارسی باستان، آکدی و ایلامی نوشته شده است. منشور کوروش بزرگ به خط میخی میباشد
✅خط آرامی :
یکی از کهن ترین و مهم ترین خطوط باستان، خط آرامی است که می توان آن را مادر تمام خطوط الفبایی دانست. آرامی ها که مردمی تاجر پیشه بودند به زبانی ساده سخن می گفتند. این سادگی سبب شده تا زبان آنها به سرعت در خاورمیانه گسترش یابد و به صورت یک زبان بین المللی درآید. خط آرامی در ابتدا برای امور بازرگانی به کار می رفت و سپس وسیلۀ نوشتن عمومی شد.
هخامنشیان نیز زبان آرامی را زبان رسمی خود ساختند و در تمام قلمروشان به کار بردند. پس از انقراض هخامنشیان تا اوایل سدۀ سوم پیش از میلاد، این زبان کم کم رو به خاموشی گذاشت.
✅خط پهلوی:
خط پهلوی در دوران ساسانیان برای نوشتن زبان فارسی آن دوران، یعنی «پارسی میانه»، از خط آرامی گرفته شد. این خط تا سه قرن پس از اسلام در سنگ نوشته ها، سکه ها، اسناد، معاملات و رسالاتی که به زبان پهلوانیک و پارسیک نوشته می شد، به کار می رفت. خط پهلوی خط ناقصی بود که خواندن آن بسیار مشکل بوده و هست.
✅خط اوستایی یا دین دبیری :
زبانی که کتاب مقدس مزدیسنا بدان تالیف شده زبان اوستایی نامیده می شود و خطی را نیز که اوستا بدان نوشته شده، خط اوستایی نامیده شد. این خط را نویسندگان اسلامی دین دبیره و دفیره یاد کرده اند که امروزه به آن دین دبیری می گوییم.
✅خط مانوی:
بعد از ظهور مانی (۲۱۵-۲۷۷م) و مذهب او، خط مانویان نیز در ایران و سایر ممالکی که مذهب مانوی داشتند رواج یافت. مانی خط خود را از الفبای تَدمُری اقتباس کرده است. الفبای مانوی از راست به چپ نوشته می شود و حرف های آن به هم نمیچسبد. آثار نفیس این خط در ترکستان چین کشف شده که با قلمی زیبا و خوانا روی کاغذهای مرغوب و با مرکب های رنگارنگ نوشته شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
گروه مدرسان دانشگاه صنعتی شریف در یک اقدام خداپسندانه ودر جهت گسترش عدالت آموزشی تصمیم گرفته اند که دروس دبیرستان تدریس و فیلم برداری کرده و بطور رایگان در اختیار دانش آموزان سراسر کشور قرار دهند.
دانش آموزان می توانند جلسات هر درس را دانلود کرده و در منزل معلمی در کنار خود داشته باشند،همکاران عزیز،لطفا این هدیه را به فرزندان خود تقدیم کنید لینک آن را در تمام گروهها منتشر کنید تا فرزندان این مرز و بوم از شر بسیاری از موسسات آموزشی که فقط به فکر جیب خودبوده و بعناوین مختلف و به بهانه کنکور پول مردم را بالا می کشند،کمی هم شرافت را ضمیمه کار خود کنند:
@alaa_sanatisharif
@makhzanesoalatedoroseadabi
دانش آموزان می توانند جلسات هر درس را دانلود کرده و در منزل معلمی در کنار خود داشته باشند،همکاران عزیز،لطفا این هدیه را به فرزندان خود تقدیم کنید لینک آن را در تمام گروهها منتشر کنید تا فرزندان این مرز و بوم از شر بسیاری از موسسات آموزشی که فقط به فکر جیب خودبوده و بعناوین مختلف و به بهانه کنکور پول مردم را بالا می کشند،کمی هم شرافت را ضمیمه کار خود کنند:
@alaa_sanatisharif
@makhzanesoalatedoroseadabi
دربارۀ دهه و عدد ترتیبی
رامین ۳۴ساله است. او در دهۀ چندم زندگیاش است؟ دهۀ سوم یا دهۀ چهارم؟
شاید در آغاز به نظر برسد که پاسخ درست، «دهۀ سوم» است؛ ولی اینطور نیست. جواب صحیح، «دهۀ چهارم» است؛ زیرا ۳۰سالگی تا ۳۹سالگی دهۀ چهارم زندگی است، نه دهۀ سوم.
دهههای عمر آدمی بهترتیب چنین است:
ـ دهۀ اول: از اول تولد تا ۹سالگی
ـ دهۀ دوم: از ۱۰سالگی تا ۱۹سالگی
ـ دهۀ سوم: از ۲۰سالگی تا ۲۹سالگی
ـ دهۀ چهارم: از ۳۰سالگی تا ۳۹سالگی
ـ دهۀ پنجم: از ۴۰سالگی تا ۴۹سالگی
ـ دهۀ ششم: از ۵۰سالگی تا ۵۹سالگی
ـ دهۀ هفتم: از ۶۰سالگی تا ۶۹سالگی
ـ و...
در چنین مواقعی، آنچه ذهن را به بیراهه میکشاند و موجب اشتباه میشود، لفظ «دوم» و «سوم» و «چهارم» و مانند اینها است؛ زیرا ذهن خودبهخود آمادۀ این است که مثلاً «۲۳سالگی» را که نشانی از «۲» در آن است، به «دهۀ دوم زندگی» و «۳۴سالگی» را که نشانی از «۳» در آن است، به «دهۀ سوم زندگی» ربط دهد. باوجوداین، اندکی درنگ نشان میدهد که برای رسیدن به عدد هر دهۀ زندگی باید یکی به دهگان عدد اضافه کنیم. بهاینترتیب، ۲۳سالگی و ۳۴سالگی و ۴۸سالگی بهترتیب سنی است از دهۀ سوم و چهارم و پنجم زندگی.
- محمد یوسفیشیرازی
@virevirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
رامین ۳۴ساله است. او در دهۀ چندم زندگیاش است؟ دهۀ سوم یا دهۀ چهارم؟
شاید در آغاز به نظر برسد که پاسخ درست، «دهۀ سوم» است؛ ولی اینطور نیست. جواب صحیح، «دهۀ چهارم» است؛ زیرا ۳۰سالگی تا ۳۹سالگی دهۀ چهارم زندگی است، نه دهۀ سوم.
دهههای عمر آدمی بهترتیب چنین است:
ـ دهۀ اول: از اول تولد تا ۹سالگی
ـ دهۀ دوم: از ۱۰سالگی تا ۱۹سالگی
ـ دهۀ سوم: از ۲۰سالگی تا ۲۹سالگی
ـ دهۀ چهارم: از ۳۰سالگی تا ۳۹سالگی
ـ دهۀ پنجم: از ۴۰سالگی تا ۴۹سالگی
ـ دهۀ ششم: از ۵۰سالگی تا ۵۹سالگی
ـ دهۀ هفتم: از ۶۰سالگی تا ۶۹سالگی
ـ و...
در چنین مواقعی، آنچه ذهن را به بیراهه میکشاند و موجب اشتباه میشود، لفظ «دوم» و «سوم» و «چهارم» و مانند اینها است؛ زیرا ذهن خودبهخود آمادۀ این است که مثلاً «۲۳سالگی» را که نشانی از «۲» در آن است، به «دهۀ دوم زندگی» و «۳۴سالگی» را که نشانی از «۳» در آن است، به «دهۀ سوم زندگی» ربط دهد. باوجوداین، اندکی درنگ نشان میدهد که برای رسیدن به عدد هر دهۀ زندگی باید یکی به دهگان عدد اضافه کنیم. بهاینترتیب، ۲۳سالگی و ۳۴سالگی و ۴۸سالگی بهترتیب سنی است از دهۀ سوم و چهارم و پنجم زندگی.
- محمد یوسفیشیرازی
@virevirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
#فوری
آزمون سراسری ۳۱ مرداد برگزار میشود
🔹بر اساس بیانیه مشترک وزرای علوم و بهداشت بنا شد تا آزمون سراسری دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی در روزهای ۲۹، ۳۰، ۳۱ مرداد و یکم شهریور برگزار شود.
🔹پیرو اعلام نیاز جهت تامین فضای لازم برای برگزاری آزمون سراسری و تغییر تاریخ برگزاری آزمون، از آنجا که این تغییر مورد تایید ستاد ملی کرونا قرار نگرفت، مقرر شد با همکاری استانداران، مراکز آموزشی، فرهنگی و ورزشی در هر استان برای جبران کمبود فضاها به منظور برگزاری آزمون سراسری تامین شود تا آزمون در تاریخهای تعیین شده قبلی برگزار شود.
✅ @Khabar_Fouri
@makhzanesoalatedoroseadabi
آزمون سراسری ۳۱ مرداد برگزار میشود
🔹بر اساس بیانیه مشترک وزرای علوم و بهداشت بنا شد تا آزمون سراسری دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی در روزهای ۲۹، ۳۰، ۳۱ مرداد و یکم شهریور برگزار شود.
🔹پیرو اعلام نیاز جهت تامین فضای لازم برای برگزاری آزمون سراسری و تغییر تاریخ برگزاری آزمون، از آنجا که این تغییر مورد تایید ستاد ملی کرونا قرار نگرفت، مقرر شد با همکاری استانداران، مراکز آموزشی، فرهنگی و ورزشی در هر استان برای جبران کمبود فضاها به منظور برگزاری آزمون سراسری تامین شود تا آزمون در تاریخهای تعیین شده قبلی برگزار شود.
✅ @Khabar_Fouri
@makhzanesoalatedoroseadabi
طولانیترین کلمه در زبان فارسی
به نظرتان طولانیترین کلمه در زبان فارسی چیست؟
پیش از پاسخ به این سؤال، چند نکته را توضیح دهم:
🔹۱. یکی از اهداف طرح این پرسش آشناییِ بیشتر با امکانات واژهسازی در زبان فارسی است.
🔹۲. منظور از کلمۀ فارسی لزوماً داشتن اجزای «اصیل» فارسی نیست. همین مقدار که این واژه در فارسی استفاده شود کافی است.
🔹۳. منظور از کلمه طبیعتاً گروه نحوی نیست. بیشترِ گروههای نحوی در زبان فارسی یا موصوف و صفت هستند، مانند فاصلۀ کانونی؛ یا مضاف و مضافالیه هستند، مانند کشتیِ بخار؛ یا گروه حرف اضافهدار هستند، مانند پردازش از دور. پس توجه داشته باشید که گروههای نحوی شامل این پرسش نمیشوند.
🔹۴. ملاک را برای تشخیص طولانیترین کلمه تعداد تکواژها میگذاریم، هرچند براساس تعداد واجها، حروف و هجاها هم میتوان سنجید.
🔹۵. معروف است که طولانیترین کلمه در زبان انگلیسی antidisestablishmentarianism است، با ۲۸ حرف و ۱۲ هجا و متشکل از هفت تکواژ:
anti+dis+establish+ment+ary+an+ism
این واژه مربوط است به جنبشی سیاسی در قرن نوزدهم در بریتانیا. اما کلمۀ طولانیتر از این هم در فرهنگهای لغت انگلیسی ثبت شده:
pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis
این واژه نام یک بیماری ریوی است، با ۴۵ حرف و احتمالاً متشکل از ۹ تکواژ:
pneumono+ultra+micro+scop+ic+silico+volcano+coni+osis
🔹۶. معروف است که طولانیترین کلمات بههمچسبیده در قرآن، براساس تعداد حروف، «فَسَیَکفیکَهُم» (بقره: ۱۳۷) است. این کلمه ۱۰ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+س+یکفی+ک+هم. اما «فَاسقَیناکُموه» (حجر: ۲۲) طولانیتر است که ۱۱ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+اسقی+نا+کم+ه.
🔸اما در زبان فارسی: برخی گفتهاند طولانیترین کلمه در زبان فارسی احتمالاً «بادمجاندورِقابچین» است. این کلمه از مقولۀ صفت است، ۱۸ واج و ۱۶ حرف و هفت هجا دارد، و متشکل از پنچ تکواژ است: بادمجان+دور+کسره+قاب+چین.
🔸بادمجاندورقابچین به افراد چاپلوس و متملق اطلاق میشود. دربارۀ منشأ این کلمه گفتهاند: در زمان ناصرالدینشاه، بزرگان سیاسی برای اینکه مراتب ارادت و اخلاص خود را به شاه نشان دهند به آشپزخانۀ شاهنشاهی میرفتند و مانند خدمه بادمجانها را پوست میکندند و دور بشقابهای آش یا خورش میچیدند و این کار را طوری انجام میدادند که شاه در هنگام سرزدن به آشپزخانه آنها را ببیند.
🔸اما ظاهراً طولانیترین کلمهای که تا به اکنون، براساس تعداد تکواژ، در زبان فارسی شناختهایم یا دستکم در فرهنگ لغت ثبت شده «سبیلازبناگوشدررفته» است که از مقولۀ صفت است، ۲۲ واج و ۱۸ حرف و ۹ هجا دارد، و از هشت تکواژ تشکیل شده: سبیل+از+بن+گوش+در+رو+ت+ه
«سبیلازبناگوشدررفته» در فرهنگ سخن ضبط شده و برخلاف ظاهرش معنای استعاری ندارد: «دارای سبیل بلندی که از دو سوی صورت فراتر رفته است».
برگرفته از کانال ادبی : لعل سخن
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
به نظرتان طولانیترین کلمه در زبان فارسی چیست؟
پیش از پاسخ به این سؤال، چند نکته را توضیح دهم:
🔹۱. یکی از اهداف طرح این پرسش آشناییِ بیشتر با امکانات واژهسازی در زبان فارسی است.
🔹۲. منظور از کلمۀ فارسی لزوماً داشتن اجزای «اصیل» فارسی نیست. همین مقدار که این واژه در فارسی استفاده شود کافی است.
🔹۳. منظور از کلمه طبیعتاً گروه نحوی نیست. بیشترِ گروههای نحوی در زبان فارسی یا موصوف و صفت هستند، مانند فاصلۀ کانونی؛ یا مضاف و مضافالیه هستند، مانند کشتیِ بخار؛ یا گروه حرف اضافهدار هستند، مانند پردازش از دور. پس توجه داشته باشید که گروههای نحوی شامل این پرسش نمیشوند.
🔹۴. ملاک را برای تشخیص طولانیترین کلمه تعداد تکواژها میگذاریم، هرچند براساس تعداد واجها، حروف و هجاها هم میتوان سنجید.
🔹۵. معروف است که طولانیترین کلمه در زبان انگلیسی antidisestablishmentarianism است، با ۲۸ حرف و ۱۲ هجا و متشکل از هفت تکواژ:
anti+dis+establish+ment+ary+an+ism
این واژه مربوط است به جنبشی سیاسی در قرن نوزدهم در بریتانیا. اما کلمۀ طولانیتر از این هم در فرهنگهای لغت انگلیسی ثبت شده:
pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis
این واژه نام یک بیماری ریوی است، با ۴۵ حرف و احتمالاً متشکل از ۹ تکواژ:
pneumono+ultra+micro+scop+ic+silico+volcano+coni+osis
🔹۶. معروف است که طولانیترین کلمات بههمچسبیده در قرآن، براساس تعداد حروف، «فَسَیَکفیکَهُم» (بقره: ۱۳۷) است. این کلمه ۱۰ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+س+یکفی+ک+هم. اما «فَاسقَیناکُموه» (حجر: ۲۲) طولانیتر است که ۱۱ حرف دارد و پنج تکواژ: ف+اسقی+نا+کم+ه.
🔸اما در زبان فارسی: برخی گفتهاند طولانیترین کلمه در زبان فارسی احتمالاً «بادمجاندورِقابچین» است. این کلمه از مقولۀ صفت است، ۱۸ واج و ۱۶ حرف و هفت هجا دارد، و متشکل از پنچ تکواژ است: بادمجان+دور+کسره+قاب+چین.
🔸بادمجاندورقابچین به افراد چاپلوس و متملق اطلاق میشود. دربارۀ منشأ این کلمه گفتهاند: در زمان ناصرالدینشاه، بزرگان سیاسی برای اینکه مراتب ارادت و اخلاص خود را به شاه نشان دهند به آشپزخانۀ شاهنشاهی میرفتند و مانند خدمه بادمجانها را پوست میکندند و دور بشقابهای آش یا خورش میچیدند و این کار را طوری انجام میدادند که شاه در هنگام سرزدن به آشپزخانه آنها را ببیند.
🔸اما ظاهراً طولانیترین کلمهای که تا به اکنون، براساس تعداد تکواژ، در زبان فارسی شناختهایم یا دستکم در فرهنگ لغت ثبت شده «سبیلازبناگوشدررفته» است که از مقولۀ صفت است، ۲۲ واج و ۱۸ حرف و ۹ هجا دارد، و از هشت تکواژ تشکیل شده: سبیل+از+بن+گوش+در+رو+ت+ه
«سبیلازبناگوشدررفته» در فرهنگ سخن ضبط شده و برخلاف ظاهرش معنای استعاری ندارد: «دارای سبیل بلندی که از دو سوی صورت فراتر رفته است».
برگرفته از کانال ادبی : لعل سخن
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
«قلب» بُردی از من بهیغما!
چنانکه میدانیم، در ایرانْ عربی زبان علم بوده و مؤلفان کتابهای پزشکی برای اشاره به اعضای بدن، معمولاً معادل عربی آنها را بهکار میبردهاند. در مقابل، عموم فارسیزبانان، از گذشته تا امروز، هنگام اشاره به امعا و احشای دام در حوزۀ غذا و آشپزی یا هر کاربرد غیرپزشکی دیگر، نام فارسی این اندامها را بر زبان میراندهاند. از این رو است که فارسیزبانان در کلهپزی «سیرابی» میخورند و در جگرکی «دل» سفارش میدهند و به «هند» لقب «جگرخوار» میدهند، ولی همان افراد در بافت زبانی حوزۀ پزشکی و سلامت، به این عضوها «معده» و «قلب» و «کبد» میگویند.
نام فارسی و معادل عربی هشت اندام بدن را در زیر آوردهام. واژۀ فارسی در حوزۀ آشپزی یا غیرپزشکی کاربرد دارد و معادل عربی آن در حوزۀ پزشکی و سلامت:
۱. جگر، کبد («جگر» در حوزۀ پزشکی و سلامت نیز کاربرد دارد، ولی واژۀ «کبد» در حوزۀ آشپزی یا غیرپزشکی بهکار نمیرود.)
۲. جگرسفید، ریه
۳. خوشگوشت، لوزالمعده (فرهنگ بزرگ سخن)
۴. دل، قلب
۵. دنبلان، بیضه
۶. سیرابی، معده («سیرابی»، دراصل، بخشی از معدۀ دام است)
۷. قلوه، کلیه («قلوه» صورت فارسیشدۀ واژۀ عربیِ «کلْیة» است. در فارسی به این عضو بدن «گُرده» میگفتهاند که هنوز هم بهندرت کاربرد دارد).
۸. ماهیچه، عضله («ماهیچه» در حوزۀ پزشکی و سلامت نیز کاربرد دارد، ولی واژۀ «عضله» در حوزۀ آشپزی بهکار نمیرود).
- فرهاد قربانزاده
@azvirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چنانکه میدانیم، در ایرانْ عربی زبان علم بوده و مؤلفان کتابهای پزشکی برای اشاره به اعضای بدن، معمولاً معادل عربی آنها را بهکار میبردهاند. در مقابل، عموم فارسیزبانان، از گذشته تا امروز، هنگام اشاره به امعا و احشای دام در حوزۀ غذا و آشپزی یا هر کاربرد غیرپزشکی دیگر، نام فارسی این اندامها را بر زبان میراندهاند. از این رو است که فارسیزبانان در کلهپزی «سیرابی» میخورند و در جگرکی «دل» سفارش میدهند و به «هند» لقب «جگرخوار» میدهند، ولی همان افراد در بافت زبانی حوزۀ پزشکی و سلامت، به این عضوها «معده» و «قلب» و «کبد» میگویند.
نام فارسی و معادل عربی هشت اندام بدن را در زیر آوردهام. واژۀ فارسی در حوزۀ آشپزی یا غیرپزشکی کاربرد دارد و معادل عربی آن در حوزۀ پزشکی و سلامت:
۱. جگر، کبد («جگر» در حوزۀ پزشکی و سلامت نیز کاربرد دارد، ولی واژۀ «کبد» در حوزۀ آشپزی یا غیرپزشکی بهکار نمیرود.)
۲. جگرسفید، ریه
۳. خوشگوشت، لوزالمعده (فرهنگ بزرگ سخن)
۴. دل، قلب
۵. دنبلان، بیضه
۶. سیرابی، معده («سیرابی»، دراصل، بخشی از معدۀ دام است)
۷. قلوه، کلیه («قلوه» صورت فارسیشدۀ واژۀ عربیِ «کلْیة» است. در فارسی به این عضو بدن «گُرده» میگفتهاند که هنوز هم بهندرت کاربرد دارد).
۸. ماهیچه، عضله («ماهیچه» در حوزۀ پزشکی و سلامت نیز کاربرد دارد، ولی واژۀ «عضله» در حوزۀ آشپزی بهکار نمیرود).
- فرهاد قربانزاده
@azvirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آیینه درشعر عرفانی نماد چیست ؟
واژهء «آیینه» ،هم در گفتگو های روزانه، ادبیات وهم در عرفان،معنا ها و کاربرد های متفاوت دارد.
✳️ در ادبیات،به ویژه در ادبیات عرفانی،آیینه را محل جلوه گاه ذات باری تعالی می دانند.
درمعنای دیگر، دل انسان وحتی خود انسان نیز که جلوه های ذات خدا درآن منعکس می گردد،به آیینه تشبیه شده است.
بیدل می گوید:
بیدل، آیینهء معشوق نما، در بر توست
این نیازی که تو داری، نشود ناز، چرا»
✳️در واقع قلب انسان،آیینه ای است که معشوق،جلوهء خود را در ان تماشا میکند.
✳️آیینه، نماد خود بینی وخود پرستی نیز است.یعنی خود پرستان ،زمانیکه خود را در آیینه نگاه می کنند، دچار غرور و خویشتن پرستی می شوند.
بیتی از بیدل در این باب:
« یار من، از حسن خود واقف نبود
گردن آیینه سازان، بشکند» (؟ )
روزی از دست کنیز زیب النساء بیگم آیینه ای می شکند.
کنیز با سراسیمگی می گوید:
« از قضا، آیینهء چینی شکست»
بیگم می گوید:
« خوب شد اسباب خودبینی،شکست»
✳️آیینه در شعر مولانا
مولانا، دل خود وبلکه خود را به آیینه تشبیه کرده ومی گوید که اگر گوش شما چشم شود ،از حال من آگاه خواهید شد که من، کیستم:
در واقع من، آیینهء تمام نمایم.
مردِ مقالات ( سخن گفتن و حرف زدن) نیستم ، بلکه من مردِ عمل هستم.
« آیینه ام ، آیینه ام، مرد مقالات نی ام
دیده شود حال من،ار چشم شود،گوش شما»
✳️صایب تبریزی نیز دل خود را به آیینه تشبیه کرده ومی گوید که در من خود را بی پرده نگاه کن تا خود را آن چنانکه هستی،ببینی.
به نظر می رسد که میان او ومعشوق،هنوز حجابی هست.
وآن حجاب،شاید خود بینی او باشد
.لذا عاشق باید از دام هوس وخودبینی خود را برهاند تا به حقیقت بینی برسد.،تا معشوق بی پرده در آیینهء او خود را دیده بتواند.:
_« بی پرده رو، در آیینهء ما نکرده ای
خود را چنانکه هست، تماشا، نکرده ای»
✳️حافظ بیتی در همین زمینه دارد که می گوید:
_ « آیینه ء سکندر، جام جم است، بنگر
تا برتو عرضه دارد، احوال ملک « دارا»
جمشید یا « کیخسرو» نیز جام جمی داشته است که با ان از اوضاع جهان با خبر می شده است.که بنام ( جام جهان نما) شهرت دارد.
از همین رو،آیینهء سکندر را به ( جام جم ) تشبیه کرده اند.
حافظ، بیت دیگری دراین باب دارد:
« نه هرکه چهره بر افروخت، دلبری داند
نه هر که آیینه سازد، سکندری داند »
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واژهء «آیینه» ،هم در گفتگو های روزانه، ادبیات وهم در عرفان،معنا ها و کاربرد های متفاوت دارد.
✳️ در ادبیات،به ویژه در ادبیات عرفانی،آیینه را محل جلوه گاه ذات باری تعالی می دانند.
درمعنای دیگر، دل انسان وحتی خود انسان نیز که جلوه های ذات خدا درآن منعکس می گردد،به آیینه تشبیه شده است.
بیدل می گوید:
بیدل، آیینهء معشوق نما، در بر توست
این نیازی که تو داری، نشود ناز، چرا»
✳️در واقع قلب انسان،آیینه ای است که معشوق،جلوهء خود را در ان تماشا میکند.
✳️آیینه، نماد خود بینی وخود پرستی نیز است.یعنی خود پرستان ،زمانیکه خود را در آیینه نگاه می کنند، دچار غرور و خویشتن پرستی می شوند.
بیتی از بیدل در این باب:
« یار من، از حسن خود واقف نبود
گردن آیینه سازان، بشکند» (؟ )
روزی از دست کنیز زیب النساء بیگم آیینه ای می شکند.
کنیز با سراسیمگی می گوید:
« از قضا، آیینهء چینی شکست»
بیگم می گوید:
« خوب شد اسباب خودبینی،شکست»
✳️آیینه در شعر مولانا
مولانا، دل خود وبلکه خود را به آیینه تشبیه کرده ومی گوید که اگر گوش شما چشم شود ،از حال من آگاه خواهید شد که من، کیستم:
در واقع من، آیینهء تمام نمایم.
مردِ مقالات ( سخن گفتن و حرف زدن) نیستم ، بلکه من مردِ عمل هستم.
« آیینه ام ، آیینه ام، مرد مقالات نی ام
دیده شود حال من،ار چشم شود،گوش شما»
✳️صایب تبریزی نیز دل خود را به آیینه تشبیه کرده ومی گوید که در من خود را بی پرده نگاه کن تا خود را آن چنانکه هستی،ببینی.
به نظر می رسد که میان او ومعشوق،هنوز حجابی هست.
وآن حجاب،شاید خود بینی او باشد
.لذا عاشق باید از دام هوس وخودبینی خود را برهاند تا به حقیقت بینی برسد.،تا معشوق بی پرده در آیینهء او خود را دیده بتواند.:
_« بی پرده رو، در آیینهء ما نکرده ای
خود را چنانکه هست، تماشا، نکرده ای»
✳️حافظ بیتی در همین زمینه دارد که می گوید:
_ « آیینه ء سکندر، جام جم است، بنگر
تا برتو عرضه دارد، احوال ملک « دارا»
جمشید یا « کیخسرو» نیز جام جمی داشته است که با ان از اوضاع جهان با خبر می شده است.که بنام ( جام جهان نما) شهرت دارد.
از همین رو،آیینهء سکندر را به ( جام جم ) تشبیه کرده اند.
حافظ، بیت دیگری دراین باب دارد:
« نه هرکه چهره بر افروخت، دلبری داند
نه هر که آیینه سازد، سکندری داند »
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
شیوه ها و روش های آموزش های مجازی و نرم افزارهای مربوط به آنان را در کانال زیر جستجو کنید:
@makhzanesoalatedoroseadabi
@makhzanesoalatedoroseadabi
چرا به ابوعلی سینا، ابن "سینا"
میگویند؟
شاید برای شما نیز این سوال پیش آمده باشد که چرا #ابن_سینا را به این نام می شناسند در حالیکه نام پدر او عبدالله بوده است!!
نام ابنسینا حسین و نام پدرش عبدا... که فرزند حسن و حسن فرزند علی و علی فرزند سینا بود بنابراین به ابنسینا یا ابوعلی سینا ملقب شد در واقع #سینا نام #جد وی است اما اینکه چرا به نام جدش خوانده اند نکته جالبی است!
در ایران باستان، نماد پزشکی سیمرغ است و نماد بیماری مار، حال آن که در طب یونانی و طب جدید نماد پزشکی مار است.
سیمرغ در زبان اوستایی «سئن» و در سانسکریت «سیئنه» است که در زبان پارسی سینا خوانده می شود.
نقش سیمرغ در پزشکی ایرانی به حدی است که پزشکان را نیز لقب سیمرغ میداده اند و از این رو، مکتب پزشکی ایرانی را «مکتب سینایی» میخوانده اند و بسیاری از پزشکان را «سینا » نام می نهاده اند.
گفته شده است که از آنجایی که اجداد ابن سینا پزشک بوده اند به این نام مشهور شده اند و احتمالا پور سینا نیز به همین دلیل به این نام شهرت یافته است.
نکته جالب این که واژه «مدیسین» medicine در لغت انگلیسی امروز به معنای پزشکی، برگرفته از «مَذَ سَئِنَ » اوستایی است که در آن مذ به معنای دارو و سئن به معنای سیمرغ است
درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان
گزینش ونگرش: موبد كورش نیکنام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
میگویند؟
شاید برای شما نیز این سوال پیش آمده باشد که چرا #ابن_سینا را به این نام می شناسند در حالیکه نام پدر او عبدالله بوده است!!
نام ابنسینا حسین و نام پدرش عبدا... که فرزند حسن و حسن فرزند علی و علی فرزند سینا بود بنابراین به ابنسینا یا ابوعلی سینا ملقب شد در واقع #سینا نام #جد وی است اما اینکه چرا به نام جدش خوانده اند نکته جالبی است!
در ایران باستان، نماد پزشکی سیمرغ است و نماد بیماری مار، حال آن که در طب یونانی و طب جدید نماد پزشکی مار است.
سیمرغ در زبان اوستایی «سئن» و در سانسکریت «سیئنه» است که در زبان پارسی سینا خوانده می شود.
نقش سیمرغ در پزشکی ایرانی به حدی است که پزشکان را نیز لقب سیمرغ میداده اند و از این رو، مکتب پزشکی ایرانی را «مکتب سینایی» میخوانده اند و بسیاری از پزشکان را «سینا » نام می نهاده اند.
گفته شده است که از آنجایی که اجداد ابن سینا پزشک بوده اند به این نام مشهور شده اند و احتمالا پور سینا نیز به همین دلیل به این نام شهرت یافته است.
نکته جالب این که واژه «مدیسین» medicine در لغت انگلیسی امروز به معنای پزشکی، برگرفته از «مَذَ سَئِنَ » اوستایی است که در آن مذ به معنای دارو و سئن به معنای سیمرغ است
درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان
گزینش ونگرش: موبد كورش نیکنام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
شیوه های کسب احساس شادمانی در زندگی
۱. هرگز از پرسش کردن باز نمانیم: هرگاه از انجام کاری دلزده و خسته شدیم از خودمان بپرسیم چگونه میتوانیم کارهایمان را بهتر، سریعتر، ساده تر، آسان تر و سرگرم کننده تر انجام دهیم تا به هدف نهایی برسیم!
2. احساس ناامیدی را از خودمان دور کنیم: اگر در مسیر زندگی امید خود را از دست دادیم مأیوس نشویم و هرگز فکر نکنیم راهی را که پیش گرفته ایم، آخرین راه است. پیوسته به دنبال راه های دیگر باشیم چرا که: «عاقبت جوینده یابنده است».
۳. ضعف های خودمان را بپذیریم: واقعیت این است که هر کس ضعف هایی دارد، به جای فروماندن در ضعف های خود و گرفتار شدن در دام یأس و ناامیدی، بکوشیم انتقادپذیر بوده و بر ضعف هایمان غلبه کنیم و به دنبال راهکار باشیم.
۴. نقاط قوت خود را تقویت کنیم: انسان مجموعه ای از استعدادهای گوناگون است که میتواند با شناسایی و رشد و پرورش آن به کمال برسد. با کشف توانایی های خودمان و پرداختن به کارهای مثبتی که علا قه داریم ، بیشترین لذت را از زندگی مان ببریم.
۵ . از مطلق گرایی دوری کنیم: ما در گستره ای از نسبیت ها زندگی میکنیم. تلاش کنیم از هر چیزی به نسبتی که میتوانیم بهره گیریم. هیچ کس برای همیشه نمی تواند قهرمان شود. پس ما بیشترین تلاش را انجام دهیم و از نتیجه به دست آمده خرسند باشیم، خواه پیروز شویم یا نشویم.
۶. با خودمان صادق و روراست باشیم: صادق نبودن با خود، آسیب رسان تر از احترام نگذاشتن به خود است. مواردی را که با خودمان روراست نبوده ایم بنویسیم و راه صادق بودن را با بررسی خطاهای خود بیابیم. تابلویی از صداقت باشیم و درس صادق بودن را به فرزندانمان نیز بیاموزیم.
۷. بیشتر به زندگی برسیم: گلی را در باغچه یا گلدان بکاریم و آن را به زندگی مان تشبیه کنیم، همان طور که شاداب ماندن گل به رسیدگی و پرورش نیاز دارد، زندگی خود و خانواده مان هم به مراقبت، تقویت، پرورش و… نیاز دارد.
۸. درگذشته زندگی نکنیم: فروماندن در گذشته، فروماندن در سیاهی است. باید گذشته را به پرسش کشید، ناپاکی هایش را گرفت و زنگارهایش را زدود و از آن به مثابه عنصری برای پی ریختن آینده و شادمانه زیستن در حال بهره گرفت.
۹. در حال شنا کنیم: در گذشته زندگی کردن و افسوس خوردن، دردی را دوا نمی کند، بلکه باید از گذشته و ناکامی های آن درس
گرفت و بنای موفقیت را در زمان حال پی ریزی کرد تا آینده ای روشن پیش روی داشته باشیم. در آینده نیز زندگی نکنیم، زیرا ممکن است ما را به رویاهایی که شاید به وقوع نپیوندند، دلخوش کند و از واقعیت دور سازد.
زندگی در زمان حال باعث میشود که علا وه بر واقع بینی از موفقیت هایی که داریم بیشترین و بهترین استفاده و لذت را ببریم.
هر گاه در زمان حال زندگی کنیم ترس را از ذهن خود دور میسازیم. چون ترس مقوله ای است مربوط به حوادث آینده. تجربه ثابت کرده است، کسانی که در زمان حال زندگی میکنند، مشکلا ت گذشته آنها راخموده و منفعل نمی سازد.
۱۰. روی مواردی که کنترل داریم متمرکز شویم: وقتمان را روی مسائلی که در حد کنترل ما نیست سپری نکنیم. بر آن چه میتوانیم کنترل کنیم مانند کمک کردن، سپاسگزاری کردن، کارکردن، خواندن، خندیدن و مانند این ها متمرکز شویم.
۱۱. همچون کوه استوار باشیم: به حقوق فردی و اجتماعی خود آگاهی پیدا کنیم و برای دستیابی به آنها کوشا باشیم. تلا ش ما میزان دستیابی به حقوقمان را مشخص میکند. در ناملایمات زندگی، خود را نبازیم، از آنها درس بگیریم، بدانیم که شکست مقدمه پیروزیست، مشروط بر آن که علت یابی نماییم.
۱۲. یادگیری را فراموش نکنیم: مغز ماهیچه ای مانند سایر ماهیچه هاست. اگر مغزمان را با یادگیری و اندیشیدن ورز ندهیم، ورزیده نمی شود. برای پرورش مغز بهتر است آن را با فعال کردن از طریق یادگیری، درگیر نماییم.
۱۳. در کمک کردن به دیگران پیشقدم باشیم: کمک به همنوع از وظیفه های مهم هر انسانی است. کمک کردن به دیگران این احساس را در فرد به وجود میآورد که او فرد با ارزشی است و میتواند به زندگی دیگران معنی ببخشد. همچنین وقتی میبینیم که توانسته ایم گره ای از کار دیگران بگشاییم، در درون خود احساس شادمانی و شعف میکنیم.
۱۴. گذشت داشته باشیم: همانگونه که لطف و مهربانی خداوند شامل حال بندگانش میشود چه خوب است ما نیز از خطاها و اشتباههای دیگران چشم پوشی کرده و راه آشتی را هموار سازیم تا ضمن خوشحال کردن آنها، خودمان نیز با دور ریختن کینه ها به آرامش درونی دست یابیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. هرگز از پرسش کردن باز نمانیم: هرگاه از انجام کاری دلزده و خسته شدیم از خودمان بپرسیم چگونه میتوانیم کارهایمان را بهتر، سریعتر، ساده تر، آسان تر و سرگرم کننده تر انجام دهیم تا به هدف نهایی برسیم!
2. احساس ناامیدی را از خودمان دور کنیم: اگر در مسیر زندگی امید خود را از دست دادیم مأیوس نشویم و هرگز فکر نکنیم راهی را که پیش گرفته ایم، آخرین راه است. پیوسته به دنبال راه های دیگر باشیم چرا که: «عاقبت جوینده یابنده است».
۳. ضعف های خودمان را بپذیریم: واقعیت این است که هر کس ضعف هایی دارد، به جای فروماندن در ضعف های خود و گرفتار شدن در دام یأس و ناامیدی، بکوشیم انتقادپذیر بوده و بر ضعف هایمان غلبه کنیم و به دنبال راهکار باشیم.
۴. نقاط قوت خود را تقویت کنیم: انسان مجموعه ای از استعدادهای گوناگون است که میتواند با شناسایی و رشد و پرورش آن به کمال برسد. با کشف توانایی های خودمان و پرداختن به کارهای مثبتی که علا قه داریم ، بیشترین لذت را از زندگی مان ببریم.
۵ . از مطلق گرایی دوری کنیم: ما در گستره ای از نسبیت ها زندگی میکنیم. تلاش کنیم از هر چیزی به نسبتی که میتوانیم بهره گیریم. هیچ کس برای همیشه نمی تواند قهرمان شود. پس ما بیشترین تلاش را انجام دهیم و از نتیجه به دست آمده خرسند باشیم، خواه پیروز شویم یا نشویم.
۶. با خودمان صادق و روراست باشیم: صادق نبودن با خود، آسیب رسان تر از احترام نگذاشتن به خود است. مواردی را که با خودمان روراست نبوده ایم بنویسیم و راه صادق بودن را با بررسی خطاهای خود بیابیم. تابلویی از صداقت باشیم و درس صادق بودن را به فرزندانمان نیز بیاموزیم.
۷. بیشتر به زندگی برسیم: گلی را در باغچه یا گلدان بکاریم و آن را به زندگی مان تشبیه کنیم، همان طور که شاداب ماندن گل به رسیدگی و پرورش نیاز دارد، زندگی خود و خانواده مان هم به مراقبت، تقویت، پرورش و… نیاز دارد.
۸. درگذشته زندگی نکنیم: فروماندن در گذشته، فروماندن در سیاهی است. باید گذشته را به پرسش کشید، ناپاکی هایش را گرفت و زنگارهایش را زدود و از آن به مثابه عنصری برای پی ریختن آینده و شادمانه زیستن در حال بهره گرفت.
۹. در حال شنا کنیم: در گذشته زندگی کردن و افسوس خوردن، دردی را دوا نمی کند، بلکه باید از گذشته و ناکامی های آن درس
گرفت و بنای موفقیت را در زمان حال پی ریزی کرد تا آینده ای روشن پیش روی داشته باشیم. در آینده نیز زندگی نکنیم، زیرا ممکن است ما را به رویاهایی که شاید به وقوع نپیوندند، دلخوش کند و از واقعیت دور سازد.
زندگی در زمان حال باعث میشود که علا وه بر واقع بینی از موفقیت هایی که داریم بیشترین و بهترین استفاده و لذت را ببریم.
هر گاه در زمان حال زندگی کنیم ترس را از ذهن خود دور میسازیم. چون ترس مقوله ای است مربوط به حوادث آینده. تجربه ثابت کرده است، کسانی که در زمان حال زندگی میکنند، مشکلا ت گذشته آنها راخموده و منفعل نمی سازد.
۱۰. روی مواردی که کنترل داریم متمرکز شویم: وقتمان را روی مسائلی که در حد کنترل ما نیست سپری نکنیم. بر آن چه میتوانیم کنترل کنیم مانند کمک کردن، سپاسگزاری کردن، کارکردن، خواندن، خندیدن و مانند این ها متمرکز شویم.
۱۱. همچون کوه استوار باشیم: به حقوق فردی و اجتماعی خود آگاهی پیدا کنیم و برای دستیابی به آنها کوشا باشیم. تلا ش ما میزان دستیابی به حقوقمان را مشخص میکند. در ناملایمات زندگی، خود را نبازیم، از آنها درس بگیریم، بدانیم که شکست مقدمه پیروزیست، مشروط بر آن که علت یابی نماییم.
۱۲. یادگیری را فراموش نکنیم: مغز ماهیچه ای مانند سایر ماهیچه هاست. اگر مغزمان را با یادگیری و اندیشیدن ورز ندهیم، ورزیده نمی شود. برای پرورش مغز بهتر است آن را با فعال کردن از طریق یادگیری، درگیر نماییم.
۱۳. در کمک کردن به دیگران پیشقدم باشیم: کمک به همنوع از وظیفه های مهم هر انسانی است. کمک کردن به دیگران این احساس را در فرد به وجود میآورد که او فرد با ارزشی است و میتواند به زندگی دیگران معنی ببخشد. همچنین وقتی میبینیم که توانسته ایم گره ای از کار دیگران بگشاییم، در درون خود احساس شادمانی و شعف میکنیم.
۱۴. گذشت داشته باشیم: همانگونه که لطف و مهربانی خداوند شامل حال بندگانش میشود چه خوب است ما نیز از خطاها و اشتباههای دیگران چشم پوشی کرده و راه آشتی را هموار سازیم تا ضمن خوشحال کردن آنها، خودمان نیز با دور ریختن کینه ها به آرامش درونی دست یابیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آیا در ایران باستان، دانشمندی وجود نداشت؟
اگر به منابع پس از اسلام نگاه کنیم، دانشمندان ایران باستان، نماد خردورزی و دانشمندی بودهاند؛ از جمله بزرگمهر و برزویه که فراوان از آنها یاد شده است.
این در حالی است که در طول تاریخ ایران، از جمله پس از تهاجم الکساندر مقدونی و پس از تهاجم خلفای عربی، اسناد و مدارک فراوانی نابود شدند و شوربختانه با آنکه آثار فراوان هنری و علمی از ایران باستان به جا مانده، اما نام پدید آورندگان و گروه هایی که در ساختن آنها نقش داشته اند به دست ما نرسیده است.
در اینجا نام چندی از برجسته ترین دانشمندان و اندیشمندان ایران باستان را یادآور می شویم و امید است که خواننده گرامی، خود برای دانش بیشتر گام بردارد.
#هوشتانه
کیمیاگر (هوشتانه استاد مبتکر نظریه اتم یعنی دموکریت بوده است)– دوره هخامنشیان
#آرتاخه (آرتاخایس)
آگاه به مهندسی سازه (از مدیران آبراهه آتوس)– دوره هخامنشیان
#آذرباد_ماراسپندان
فرازمند (حکیم)، اندیشمند، ادیب (از تأثیرگذاترین اشخاص در ادبیات پس از اسلام)– دوره ساسانیان
#باربد
موسیقی دان بزرگ (از اشخاص تأثیر گذار در دانش موسیقی)– دوره ساسانیان
#بروزیه_پزشک
پزشک (پیشوای پزشکان)، اندیشمند، آشنا به زبان های گوناگون– دوره ساسانیان
#بزرگمهر_بختگان
اندیشمند و وزیر خسرو انوشیروان (نماد خردمندی و کاردانی در دوره پس از اسلام)– دوره ساسانیان
#اسکیلاس
دریانورد، کاشف و مهندس سازنده کاریزها "زمان حکومت داریوش"_ دوره هخامنشی
#ستاسپ
دریانورد و کاشف "زمان حکومت خشایارشا"_ دوره هخامنشی
#بویر_اندا
مهندس "زمان خشایارشا"_ دوره هخامنشی
#استانس
شیمی دان و استاد دموکریتوس_ دوره هخامنشی
ه
#برازه
مهندس و بنیاد کننده شهر فیروزآباد پارس "در زمان اردشیر پاپکان"_ دوره ساسانی
#برانوش
سازنده بناهای شادروان شوشتر_ دوره ساسانی
#فرغان
مهندس و سازنده طاق خسرو انوشیروان_ دوره ساسانی
#جهن_برزین
سازنده تخت تاغدیس_ دوره ساسانی
#مهرنرسی
وزیر دانشمند بهرام گور_ دوره ساسانی
#نکیسا
موسیقی دان_ دوره ساسانی
#ثرتیه
از نخستین پزشکان که در اوستا از او یاد شده است
#ویونگهان
پدر جمشید، نخستین کسی که آشنا به فشردن گیاه هوم شد_ دوره پیشدادی
#جاماسپ
فیلسوف و وزیر گشتاسب کیانی_ دوره کیانی
در پایان نام دانشمند و آموزگار بزرگ، #اشوزرتشت_اسپنتمان که اندیشمندان بزرگ جهان، به راه و بینش پاک ایشان باورمند هستند در کهکشان ایران باستان درخشان است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اگر به منابع پس از اسلام نگاه کنیم، دانشمندان ایران باستان، نماد خردورزی و دانشمندی بودهاند؛ از جمله بزرگمهر و برزویه که فراوان از آنها یاد شده است.
این در حالی است که در طول تاریخ ایران، از جمله پس از تهاجم الکساندر مقدونی و پس از تهاجم خلفای عربی، اسناد و مدارک فراوانی نابود شدند و شوربختانه با آنکه آثار فراوان هنری و علمی از ایران باستان به جا مانده، اما نام پدید آورندگان و گروه هایی که در ساختن آنها نقش داشته اند به دست ما نرسیده است.
در اینجا نام چندی از برجسته ترین دانشمندان و اندیشمندان ایران باستان را یادآور می شویم و امید است که خواننده گرامی، خود برای دانش بیشتر گام بردارد.
#هوشتانه
کیمیاگر (هوشتانه استاد مبتکر نظریه اتم یعنی دموکریت بوده است)– دوره هخامنشیان
#آرتاخه (آرتاخایس)
آگاه به مهندسی سازه (از مدیران آبراهه آتوس)– دوره هخامنشیان
#آذرباد_ماراسپندان
فرازمند (حکیم)، اندیشمند، ادیب (از تأثیرگذاترین اشخاص در ادبیات پس از اسلام)– دوره ساسانیان
#باربد
موسیقی دان بزرگ (از اشخاص تأثیر گذار در دانش موسیقی)– دوره ساسانیان
#بروزیه_پزشک
پزشک (پیشوای پزشکان)، اندیشمند، آشنا به زبان های گوناگون– دوره ساسانیان
#بزرگمهر_بختگان
اندیشمند و وزیر خسرو انوشیروان (نماد خردمندی و کاردانی در دوره پس از اسلام)– دوره ساسانیان
#اسکیلاس
دریانورد، کاشف و مهندس سازنده کاریزها "زمان حکومت داریوش"_ دوره هخامنشی
#ستاسپ
دریانورد و کاشف "زمان حکومت خشایارشا"_ دوره هخامنشی
#بویر_اندا
مهندس "زمان خشایارشا"_ دوره هخامنشی
#استانس
شیمی دان و استاد دموکریتوس_ دوره هخامنشی
ه
#برازه
مهندس و بنیاد کننده شهر فیروزآباد پارس "در زمان اردشیر پاپکان"_ دوره ساسانی
#برانوش
سازنده بناهای شادروان شوشتر_ دوره ساسانی
#فرغان
مهندس و سازنده طاق خسرو انوشیروان_ دوره ساسانی
#جهن_برزین
سازنده تخت تاغدیس_ دوره ساسانی
#مهرنرسی
وزیر دانشمند بهرام گور_ دوره ساسانی
#نکیسا
موسیقی دان_ دوره ساسانی
#ثرتیه
از نخستین پزشکان که در اوستا از او یاد شده است
#ویونگهان
پدر جمشید، نخستین کسی که آشنا به فشردن گیاه هوم شد_ دوره پیشدادی
#جاماسپ
فیلسوف و وزیر گشتاسب کیانی_ دوره کیانی
در پایان نام دانشمند و آموزگار بزرگ، #اشوزرتشت_اسپنتمان که اندیشمندان بزرگ جهان، به راه و بینش پاک ایشان باورمند هستند در کهکشان ایران باستان درخشان است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
890073669.apk
25.7 MB
890073669.apk
نسخه ی جدید شاد👆👆
همکاران گرامی نسخه ی جدید شاد را نصب نمایید .
در نسخه ی جدید امکان پخش زنده و تدریس انلاین فراهم شده است.
همکاران عزیز با توجه به تاکید مقام عالی وزارت که تدریس مجازی فقط از طریق تلویزیون و شبکه شاد خواهد بود؛ با نصب این اپلیکشن و به روز آوری شبکه شاد از این امکانات بهره مند شوید .
@makhzanesoalatedoroseadabi
نسخه ی جدید شاد👆👆
همکاران گرامی نسخه ی جدید شاد را نصب نمایید .
در نسخه ی جدید امکان پخش زنده و تدریس انلاین فراهم شده است.
همکاران عزیز با توجه به تاکید مقام عالی وزارت که تدریس مجازی فقط از طریق تلویزیون و شبکه شاد خواهد بود؛ با نصب این اپلیکشن و به روز آوری شبکه شاد از این امکانات بهره مند شوید .
@makhzanesoalatedoroseadabi
انواع فرهنگها!
✍🏻 حسین حسنزاده:
فرهنگها (لغتنامهها) را میتوان از جهتهای مختلفی دستهبندی کرد؛ مثلاً، با توجه به اینکه فرهنگ یکزبانه است یا دوزبانه، اینکه چاپی است یا الکترونیکی، اینکه ... . در زیر، تقسیمبندی جامعی را از راهنمای آکسفورد در فرهنگنویسی عملی (2008: 24) میآورم:
➊ فرهنگهای زبان:
الف. یکزبانه
ب. دوزبانه
(۱) یکسویه
(۲) دوسویه
ج. چندزبانه
➋ پوششدهی فرهنگ:
الف. زبان عمومی
ب. مطالب دانشنامهای و فرهنگی
ج. اصطلاحات و زیرزبان (مثلاً، فرهنگ اصطلاحات [terms] حقوقی، پرستاری)
د. حوزه خاص زبانی (مثلاً، فرهنگ همایندها، افعالگروهی، اصطلاحات[idioms] )
➌ اندازه فرهنگ:
الف. ویراست استاندارد (یا دانشگاهی)
ب. ویراست فشرده
ج. ویراست جیبی
➍ رسانه فرهنگ:
الف. چاپی
ب. الکترونیکی (مثلاً، دیویدی یا دستی)
ج. اینترنتی
➎ سازمانمندی فرهنگ:
الف. واژه به معنا (رایجترین شیوه)
ب. واژه به معنا به واژه (هر مدخل حاوی واژههایی با معانی مرتبط است)
➏ زبان(های) کاربران:
الف. گروهی از کاربران که همه به یک زبان صحبت میکنند.
ب. دو گروه خاص از گویندگان زبان.
ج. زبانآموزان زبان فرهنگ در سرتاسر جهان.
➐ مهارتهای کاربران:
الف. زبانشناسان و دیگر متخصصان زبان.
ب. بزرگسالان باسواد
ج. دانشآموزان
د. کودکان
ه. زبانآموزان
➑ هدف کاربران از استفاده از فرهنگ:
الف. رمزگشایی
ـ فهمیدن معنای واژه
ـ ترجمه از زبان خارجی به زبان خودشان
ب. رمزگذاری
ـ استفاده صحیح واژه
ـ ترجمه از زبان خودشان به زبانی خارجی
ـ آموزش زبان
📝 یادداشتها:
📚 Atkins, B. T. and Michael, R. (2008). The Oxford Guide to Practical Lexicography. UK: Oxford
@zabanvarzi
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍🏻 حسین حسنزاده:
فرهنگها (لغتنامهها) را میتوان از جهتهای مختلفی دستهبندی کرد؛ مثلاً، با توجه به اینکه فرهنگ یکزبانه است یا دوزبانه، اینکه چاپی است یا الکترونیکی، اینکه ... . در زیر، تقسیمبندی جامعی را از راهنمای آکسفورد در فرهنگنویسی عملی (2008: 24) میآورم:
➊ فرهنگهای زبان:
الف. یکزبانه
ب. دوزبانه
(۱) یکسویه
(۲) دوسویه
ج. چندزبانه
➋ پوششدهی فرهنگ:
الف. زبان عمومی
ب. مطالب دانشنامهای و فرهنگی
ج. اصطلاحات و زیرزبان (مثلاً، فرهنگ اصطلاحات [terms] حقوقی، پرستاری)
د. حوزه خاص زبانی (مثلاً، فرهنگ همایندها، افعالگروهی، اصطلاحات[idioms] )
➌ اندازه فرهنگ:
الف. ویراست استاندارد (یا دانشگاهی)
ب. ویراست فشرده
ج. ویراست جیبی
➍ رسانه فرهنگ:
الف. چاپی
ب. الکترونیکی (مثلاً، دیویدی یا دستی)
ج. اینترنتی
➎ سازمانمندی فرهنگ:
الف. واژه به معنا (رایجترین شیوه)
ب. واژه به معنا به واژه (هر مدخل حاوی واژههایی با معانی مرتبط است)
➏ زبان(های) کاربران:
الف. گروهی از کاربران که همه به یک زبان صحبت میکنند.
ب. دو گروه خاص از گویندگان زبان.
ج. زبانآموزان زبان فرهنگ در سرتاسر جهان.
➐ مهارتهای کاربران:
الف. زبانشناسان و دیگر متخصصان زبان.
ب. بزرگسالان باسواد
ج. دانشآموزان
د. کودکان
ه. زبانآموزان
➑ هدف کاربران از استفاده از فرهنگ:
الف. رمزگشایی
ـ فهمیدن معنای واژه
ـ ترجمه از زبان خارجی به زبان خودشان
ب. رمزگذاری
ـ استفاده صحیح واژه
ـ ترجمه از زبان خودشان به زبانی خارجی
ـ آموزش زبان
📝 یادداشتها:
📚 Atkins, B. T. and Michael, R. (2008). The Oxford Guide to Practical Lexicography. UK: Oxford
@zabanvarzi
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چرا به ”مردن“ میگوییم ”وفات“؟
✍🏻 مرتضی #مطهری مینویسد:
«قرآن ”مردن“ را ”توفّی“ تعبیر میکند، که ما هم الان در اصطلاح خودمان میگوییم فلانی وفات کرد. چرا به ”مردن“ میگوییم ”وفات“؟ کلمه ”فوت“ که ما به کار میبریم [از این ماده نیست و] غیر از لغت ”وفات“ است. بعضیها خیال میکنند کلمه ”فوت کرد“ با ”وفات کرد“ یکی است. نه، فوت یک معنی دارد و وفات معنی دیگر، [...] و #قرآن راجع به مردن کلمه ”توفّی“ را به کار میبرد که از ماده ”وفات“ است، نه از ماده ”فوت“. ”فوت“ معنایش از دست رفتن است. میگوییم: ”نماز من فوت شد“ یعنی از دستم رفت. یا میگوییم: ”فلان عمل از من فوت شد“، ”فلان شخص از مکه آمد و من میخواستم به دیدن او بروم، ولی در اثر گرفتاری این دیدن از من فوت شد.“ ”از من فوت شد“ یعنی از دستم رفت. ما اگر به ”مردن“ کلمه فوت را اطلاق میکنیم ــ که قرآن اطلاق نمیکند ــ به اعتبار این است که مرده را ازدسترفته تلقی میکنیم. نسبت به ما همینطور است؛ یعنی کسی که میمیرد از دست ما میرود. وقتی میگوییم ”فلانی فوت شد“ یعنی از دست ما رفت. ولی قرآن مکرر کلمه ”توفّی“ را به کار میبرد. ”توفّی“ با ”وفات“ از یک ریشه است. ”توفّی“ درست نقطه مقابل ”فوت“ را میرساند، یعنی چیزی را قبض کردن و تمام گرفتن. مثلاً، اگر شما از کسی طلبکار باشید و طلبتان را از او بگیرید، میگویند استیفا کرد. ”استیفا“ هم از این لغت است. اگر تمام طلبتان را بگیرید، نه اینکه نیمی از آن را بگیرید و نیمی را نگیرید، میگویند توفّی کرد، یعنی استیفا کرد. پس ”توفّی“ و ”استیفا“ به معنی از دست رفتن نیست، برعکس، چیزی را به تمام و کمال تحویل گرفتن است. قرآن همیشه ”مردن“ را ”کامل تحویل گرفتن“ تعبیر میکند. لهذا میفرماید: اللَّهُ يتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا؛ خدا نفوس را در وقت مردن به تمام و کمال تحویل میگیرد. [#زمر: ۴۲]» (مطهری، ۱۳۷۹: ۱۱۴ ــ ۱۱۶)
📚 مطهری، مرتضی (۱۳۷۹). آشنایی با قرآن. جلد ۳. چاپ سیزدهم. تهران: انتشارات صدرا.
@zabanvarzi
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍🏻 مرتضی #مطهری مینویسد:
«قرآن ”مردن“ را ”توفّی“ تعبیر میکند، که ما هم الان در اصطلاح خودمان میگوییم فلانی وفات کرد. چرا به ”مردن“ میگوییم ”وفات“؟ کلمه ”فوت“ که ما به کار میبریم [از این ماده نیست و] غیر از لغت ”وفات“ است. بعضیها خیال میکنند کلمه ”فوت کرد“ با ”وفات کرد“ یکی است. نه، فوت یک معنی دارد و وفات معنی دیگر، [...] و #قرآن راجع به مردن کلمه ”توفّی“ را به کار میبرد که از ماده ”وفات“ است، نه از ماده ”فوت“. ”فوت“ معنایش از دست رفتن است. میگوییم: ”نماز من فوت شد“ یعنی از دستم رفت. یا میگوییم: ”فلان عمل از من فوت شد“، ”فلان شخص از مکه آمد و من میخواستم به دیدن او بروم، ولی در اثر گرفتاری این دیدن از من فوت شد.“ ”از من فوت شد“ یعنی از دستم رفت. ما اگر به ”مردن“ کلمه فوت را اطلاق میکنیم ــ که قرآن اطلاق نمیکند ــ به اعتبار این است که مرده را ازدسترفته تلقی میکنیم. نسبت به ما همینطور است؛ یعنی کسی که میمیرد از دست ما میرود. وقتی میگوییم ”فلانی فوت شد“ یعنی از دست ما رفت. ولی قرآن مکرر کلمه ”توفّی“ را به کار میبرد. ”توفّی“ با ”وفات“ از یک ریشه است. ”توفّی“ درست نقطه مقابل ”فوت“ را میرساند، یعنی چیزی را قبض کردن و تمام گرفتن. مثلاً، اگر شما از کسی طلبکار باشید و طلبتان را از او بگیرید، میگویند استیفا کرد. ”استیفا“ هم از این لغت است. اگر تمام طلبتان را بگیرید، نه اینکه نیمی از آن را بگیرید و نیمی را نگیرید، میگویند توفّی کرد، یعنی استیفا کرد. پس ”توفّی“ و ”استیفا“ به معنی از دست رفتن نیست، برعکس، چیزی را به تمام و کمال تحویل گرفتن است. قرآن همیشه ”مردن“ را ”کامل تحویل گرفتن“ تعبیر میکند. لهذا میفرماید: اللَّهُ يتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا؛ خدا نفوس را در وقت مردن به تمام و کمال تحویل میگیرد. [#زمر: ۴۲]» (مطهری، ۱۳۷۹: ۱۱۴ ــ ۱۱۶)
📚 مطهری، مرتضی (۱۳۷۹). آشنایی با قرآن. جلد ۳. چاپ سیزدهم. تهران: انتشارات صدرا.
@zabanvarzi
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
روز الست چیست ؟
کلمه ((اَلَست)) به معنی آیا من نیستم؟
،برگرفته از آیۀ الست بربکم. ..
آیه ی 172 سورۀ اعراف اخذ شده است.
مضمون آیه چنین است:
[ای رسول ما، به یاد آر] هنگامی را که خدای تو از پشت فرزندان آدم ذُرّیات آنها را بر گرفت و آنان را بر خود گواه ساخت که: من پروردگار شما نیستم؟
همه گفتند:
بلی، ما به خدایی تو گواهی دهیم......
در ادب فارسی ترکیباتی چون ((روز الست))، ((بامداد الست))، (( شراب الست))، ((مست الست))، ((عهد الست)) و نظایر آن همه اشاره به این پیمان بندگی و پروردگاری بین انسان و خداست:
ما مست الستیم به یک جرعه چو منصور
اندیشه و پروای سر دار نداریم.
(دیوان شمس)
نماز شام قیامت به هوش باز آید
کسی که خورده بود می ز بامداد الست
(سعدی)
خرم آن دل که، همچو حافظ،
جامی ز می الست گیرد.
(حافظ)
الست گفت حق و جانها بلی گفتند؛
برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد
(دیوان شمس)
انجا که الست آمد، ارواح بلی گفتند
این مذهب و ملتها می دان که نبود آنجا
(دیوان شمس)
مقام عیش میسر نمی شودبی رنج:
بلی، به حکم بلا بسته اند عهد الست.
(حافظ)
در نظر عارفان یاد آوری ((عهد الست)) آدمی را از جمله تشویش ها و محنت ها می رهاند، و از این جهت از آن به ((باده)) تعبیر کرده اند.
و نیز چون این یاد آوری همه را در ((بزم الست)) هم کیش و دارای پروردگار واحد می کند، آن را ((باده وحدت)) گفته اند.
از نظر مولانا ، روز الست روز تکوین فطرتها و نهاد هاست.
روزی که قطره ای از شراب معرفت در کام انسان ریخته شد تا به سائقه آن خاطرۀ ازلی بانگ دعوت را صدای آشنا یافته و به دنبال داعی روان شوند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کلمه ((اَلَست)) به معنی آیا من نیستم؟
،برگرفته از آیۀ الست بربکم. ..
آیه ی 172 سورۀ اعراف اخذ شده است.
مضمون آیه چنین است:
[ای رسول ما، به یاد آر] هنگامی را که خدای تو از پشت فرزندان آدم ذُرّیات آنها را بر گرفت و آنان را بر خود گواه ساخت که: من پروردگار شما نیستم؟
همه گفتند:
بلی، ما به خدایی تو گواهی دهیم......
در ادب فارسی ترکیباتی چون ((روز الست))، ((بامداد الست))، (( شراب الست))، ((مست الست))، ((عهد الست)) و نظایر آن همه اشاره به این پیمان بندگی و پروردگاری بین انسان و خداست:
ما مست الستیم به یک جرعه چو منصور
اندیشه و پروای سر دار نداریم.
(دیوان شمس)
نماز شام قیامت به هوش باز آید
کسی که خورده بود می ز بامداد الست
(سعدی)
خرم آن دل که، همچو حافظ،
جامی ز می الست گیرد.
(حافظ)
الست گفت حق و جانها بلی گفتند؛
برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد
(دیوان شمس)
انجا که الست آمد، ارواح بلی گفتند
این مذهب و ملتها می دان که نبود آنجا
(دیوان شمس)
مقام عیش میسر نمی شودبی رنج:
بلی، به حکم بلا بسته اند عهد الست.
(حافظ)
در نظر عارفان یاد آوری ((عهد الست)) آدمی را از جمله تشویش ها و محنت ها می رهاند، و از این جهت از آن به ((باده)) تعبیر کرده اند.
و نیز چون این یاد آوری همه را در ((بزم الست)) هم کیش و دارای پروردگار واحد می کند، آن را ((باده وحدت)) گفته اند.
از نظر مولانا ، روز الست روز تکوین فطرتها و نهاد هاست.
روزی که قطره ای از شراب معرفت در کام انسان ریخته شد تا به سائقه آن خاطرۀ ازلی بانگ دعوت را صدای آشنا یافته و به دنبال داعی روان شوند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
جدول آثار منظوم.pdf
415.2 KB
جدول آثار منظوم فارسی دهم ، یازدهم و دوازدهم با ذکر توضیحات لازم
@adabiatamirsoleymani
@makhzanesoalatedoroseadabi
@adabiatamirsoleymani
@makhzanesoalatedoroseadabi
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
جدول آثار منثور.pdf
477.4 KB
جدول آثار منثور فارسی دهم ، یازدهم و دوازدهم با ذکر توضیحات لازم
@adabiatamirsoleymani
@makhzanesoalatedoroseadabi
@adabiatamirsoleymani
@makhzanesoalatedoroseadabi