✳️ ریشه شناسی واژه ی خيام
سازنده و فروشنده ی خيمه را خيّام می گويند.
احتمال دارد حكيم عمر خيام به سبب شغل پدرش بدين نام مشهور بوده باشد.
موقعيت خيام در ميان بزرگان ما منحصر به فرد است كه مردی در طول زندگانی خود همواره از بزرگداشت مردم برخوردار باشد و پس از قرنی زبان بدگويان در حق وی دراز شود.
معاصرينش او را حجة الحق و حكيم الدنيا می ناميدند و روايت كردند كه در حال سجده و پس از نمار عشا جان به جان آفرين تسليم كرد .پس از یک قرن او را دَهری و سرگشته ی نابينا خواندند و ملحد.
کسانی مانند عین القضاة و سهروردی در زمان خود مورد تکفیر و طعن قرار گرفته اند لیکن گذشت روزگار فضایل آنان را آشکار کرده است.
❇️ خيام خوانی:
حافظ خوانی و شاهنامه خوانی را شنيده أيد اما شايد خيامی و خيام خوانی را نه.
خيام خوانی از كهن ترين انواع موسيقی ايرانی در بوشهر است.
خيام با زبان شعر از جور و جفای زمانه صحبت مي كند، دنيا را به نقد می كشد و به اين نتيجه می رسد كه نبايد در غم گذشته و ترس آينده بود و بايد همين لحظه از زندگی را دلخوش بود.
گويی زبان حال ماهی گيرانی است كه دل به دريا می سپارند به اميد بازگشت و دست پر در حالي كه به آن اطمينان ندارند؛ روايت درد و درمان و پذيرفتن و لبخند زدن به رنج ها.
❇️ از کتاب "باغ سبز"، تالیف استاد محمدعلی موحد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سازنده و فروشنده ی خيمه را خيّام می گويند.
احتمال دارد حكيم عمر خيام به سبب شغل پدرش بدين نام مشهور بوده باشد.
موقعيت خيام در ميان بزرگان ما منحصر به فرد است كه مردی در طول زندگانی خود همواره از بزرگداشت مردم برخوردار باشد و پس از قرنی زبان بدگويان در حق وی دراز شود.
معاصرينش او را حجة الحق و حكيم الدنيا می ناميدند و روايت كردند كه در حال سجده و پس از نمار عشا جان به جان آفرين تسليم كرد .پس از یک قرن او را دَهری و سرگشته ی نابينا خواندند و ملحد.
کسانی مانند عین القضاة و سهروردی در زمان خود مورد تکفیر و طعن قرار گرفته اند لیکن گذشت روزگار فضایل آنان را آشکار کرده است.
❇️ خيام خوانی:
حافظ خوانی و شاهنامه خوانی را شنيده أيد اما شايد خيامی و خيام خوانی را نه.
خيام خوانی از كهن ترين انواع موسيقی ايرانی در بوشهر است.
خيام با زبان شعر از جور و جفای زمانه صحبت مي كند، دنيا را به نقد می كشد و به اين نتيجه می رسد كه نبايد در غم گذشته و ترس آينده بود و بايد همين لحظه از زندگی را دلخوش بود.
گويی زبان حال ماهی گيرانی است كه دل به دريا می سپارند به اميد بازگشت و دست پر در حالي كه به آن اطمينان ندارند؛ روايت درد و درمان و پذيرفتن و لبخند زدن به رنج ها.
❇️ از کتاب "باغ سبز"، تالیف استاد محمدعلی موحد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ نمادهای جانوری در شعر فارسی- ۱
#آهو
نماد زیبایی به ویژه زیبایی چشم، خرامندگی، آزادگی و بی‌گناهی
من لاله آزادم خودرویم و خودبویم
در دشت مکان دارم هم فطرت آهویم...
محمدابراهیم صفا
آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد!
یارب چه چاره سازم با این دل رمیده؟!
حافظ
آهوی مهربانی رم کرده می گریزد الفت ندارد او با روح پلنگی ما!
؟؟
ای چشم تو دلفریب و جادو!
در چشم تو خیره چشم آهو
سعدی
چشمش نه به چشم یار ماند؟ رویش نه به نوبهار ماند؟
نظامی، از زبان مجنون در وصف آهو
#پلنگ
نماد تکبر و بلندپروازی، قدرت و گاه دشمن
با همت باز باش و با کبر پلنگ
زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ!
مسعودسعد
بزرگواری جنسی است از فعال امیر
چنانکه هیبت نوعی است از خصال پلنگ!
فرخی
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود!
و مـاه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود!
حسین منزوی
دریغ است ایران که ویران شود!
کنام پلنگان و شیران شود
فردوسی
برآشفت سهراب و شد چون پلنگ چو بدخواه او چاره گر بد به جنگ
فردوسی
#پشه
نماد ضعف و ناتوانی، ریزترین موجود، کوتاهی زندگی
پشه کی داند که این باغ از کی است؟
در بهاران زاد و مرگش در دی است
مولانا
بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز
می بینم اگر پشه ای اندر تک دریاست!
ناصرخسرو
جایی که عقاب پر بریزد
از پشه ی لاغری چه خیزد؟!
؟؟
#جغد
جغد یا بوم امروزه نماد شومی است و برای همین گاه نماد مظلومیت قرار گرفته است:
من راندگان بارگاه شاعران را
در کلبه ی چوبین شعرم می پذیرم
افسانه می پردازم از جغد
این کوتوال قلعه ی بی برج و بارو
...
ای جغدها! ای زاغ ها! غمگین مباشید!
زیرا اگر دشنام زیبایی شما را رانده از باغ
و آوازتان شوم است در شعر خدایان
من قصه پرداز نفس های سیاهم
فرخنده می دانم سرود تلختان را!
منوچهر آتشی
اماحقیقت این است که این پرنده در فرهنگ کهن ایرانی پرنده ای شوم نبوده و حتی به «خجستگی» و خوش یمنی نیز مشهور بوده است.
اعتقاد به «گجستگی» جغد پس از اسلام در شعر و اندیشه ایرانیان رواج یافته است.
در میان اعراب و یهودیان اعتقاد به شومی بوم از دیرباز وجود داشته است.
در این باره به مقاله «ویرانه نشین مینوی» دکتر نعیمه متوسلی و دکتر مرضیه ندافی مراجعه شود.
در فرهنگ دهخدا در این باره چنین آمده است:
«بوم: جغد... و آن پرنده ای است که به نحوست اشتهار دارد و بعضی گویند پرنده ای است از جنس جغد لیکن بسیار بزرگ و...»
کاربرد نام این پرنده در شعر فردوسی اشاره مستقیمی به بدشگونی آن ندارد؛ اما در سروده های دیگر شاعران با مفهوم شومی و نحوست همراه است:
هرآن کس را که باشد راهبر بوم
نبیند جز که ویرانی بر و بوم
ناصرخسرو
خاقانیا! ز گیتی چون جویی آشنایی
خواهی ز بوم و کرکس تو سایه همایی!
سعدی
کس نیاید بزیر سایه بوم
ور همای از جهان شود معدوم
سعدی
#بلبل
نماد شیدایی و دل‌باختگی
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را!
خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
رحم بر بلبل بی برگ ونوا نیست تو را...
وحشی بافقی
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه ها کرد!
حافظ
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
حافظ
چون است حال بستان؟ ای باد نوبهاری!
کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری!
#سگ
نماد دو ویژگی مثبت و منفی وفاداری و ناپاکی و حقارت:
سگی را لقمه ای هرگز فراموش
نگردد ور زنی صد نوبتش سنگ
سعدی
نه در سرش مغز و نه در تنش رگ
چه طوس فرومایه پیشم چه سگ
فردوسی
سگ دون همت استخوان جوید
بچه ٔشیر مغز جان جوید
مرد عالی همم نجوید بند
سگ بود سگ به لقمه ای خرسند!
سعدی
در شعر فارسی گاه نفس را در ناپاکی به سگ مانند کرده اند:
کسی که جامه به سگ برزند نمازی نیست
نماز من که پذیرد که در بغل دارم؟!
مولانا
#هدهد
نماد راهنما و مرشد در شعرهای عرفانی، پیک بشارت
مرحبا ای هدهد هادی شده!
در حقیقت پیک هر وادی شده
عطار نیشابوری
ای هدهد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت!
#مگس
نماد مزاحمت، منفعت طلبی و گاه ناتوانی و حقارت:
تو آنی که از یک مگس رنجه ای
که امروز سالار و سرپنجه ای!
من دگر شعر نخواهم که بگویم که مگس
زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است!
این دغل دوستان که می بینی
مگسانند گرد شیرینی
دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که برافکند عقابی!
سعدی
#دلفین
نماد انسانیت و مهربانی شناخته شده است.
تنها در شعر ساره دستاران نمونه ای از آوردن نماد دلفین یافتم:
این روزها
حال و هوای خوبی دارم
صبح‌ها
سنجابی از در و دیوار دلم بالا می‌رود
شب‌ها
دلفین‌ها در خواب‌هایم شنا می‌کنند
این روزها حال و هوای خوبی دارم
اما من به پایان چیزهای خوب مشکوکم!
می‌ترسم چشم باز کنم
از سنجابم پوست گردویی مانده باشد
دلفین‌ها در خواب‌هایم خودکشی کرده باشند
❇️ فرزانه کریمی
@Fkarimi2424
@ferdosesokhan
#آهو
نماد زیبایی به ویژه زیبایی چشم، خرامندگی، آزادگی و بی‌گناهی
من لاله آزادم خودرویم و خودبویم
در دشت مکان دارم هم فطرت آهویم...
محمدابراهیم صفا
آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد!
یارب چه چاره سازم با این دل رمیده؟!
حافظ
آهوی مهربانی رم کرده می گریزد الفت ندارد او با روح پلنگی ما!
؟؟
ای چشم تو دلفریب و جادو!
در چشم تو خیره چشم آهو
سعدی
چشمش نه به چشم یار ماند؟ رویش نه به نوبهار ماند؟
نظامی، از زبان مجنون در وصف آهو
#پلنگ
نماد تکبر و بلندپروازی، قدرت و گاه دشمن
با همت باز باش و با کبر پلنگ
زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ!
مسعودسعد
بزرگواری جنسی است از فعال امیر
چنانکه هیبت نوعی است از خصال پلنگ!
فرخی
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود!
و مـاه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود!
حسین منزوی
دریغ است ایران که ویران شود!
کنام پلنگان و شیران شود
فردوسی
برآشفت سهراب و شد چون پلنگ چو بدخواه او چاره گر بد به جنگ
فردوسی
#پشه
نماد ضعف و ناتوانی، ریزترین موجود، کوتاهی زندگی
پشه کی داند که این باغ از کی است؟
در بهاران زاد و مرگش در دی است
مولانا
بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز
می بینم اگر پشه ای اندر تک دریاست!
ناصرخسرو
جایی که عقاب پر بریزد
از پشه ی لاغری چه خیزد؟!
؟؟
#جغد
جغد یا بوم امروزه نماد شومی است و برای همین گاه نماد مظلومیت قرار گرفته است:
من راندگان بارگاه شاعران را
در کلبه ی چوبین شعرم می پذیرم
افسانه می پردازم از جغد
این کوتوال قلعه ی بی برج و بارو
...
ای جغدها! ای زاغ ها! غمگین مباشید!
زیرا اگر دشنام زیبایی شما را رانده از باغ
و آوازتان شوم است در شعر خدایان
من قصه پرداز نفس های سیاهم
فرخنده می دانم سرود تلختان را!
منوچهر آتشی
اماحقیقت این است که این پرنده در فرهنگ کهن ایرانی پرنده ای شوم نبوده و حتی به «خجستگی» و خوش یمنی نیز مشهور بوده است.
اعتقاد به «گجستگی» جغد پس از اسلام در شعر و اندیشه ایرانیان رواج یافته است.
در میان اعراب و یهودیان اعتقاد به شومی بوم از دیرباز وجود داشته است.
در این باره به مقاله «ویرانه نشین مینوی» دکتر نعیمه متوسلی و دکتر مرضیه ندافی مراجعه شود.
در فرهنگ دهخدا در این باره چنین آمده است:
«بوم: جغد... و آن پرنده ای است که به نحوست اشتهار دارد و بعضی گویند پرنده ای است از جنس جغد لیکن بسیار بزرگ و...»
کاربرد نام این پرنده در شعر فردوسی اشاره مستقیمی به بدشگونی آن ندارد؛ اما در سروده های دیگر شاعران با مفهوم شومی و نحوست همراه است:
هرآن کس را که باشد راهبر بوم
نبیند جز که ویرانی بر و بوم
ناصرخسرو
خاقانیا! ز گیتی چون جویی آشنایی
خواهی ز بوم و کرکس تو سایه همایی!
سعدی
کس نیاید بزیر سایه بوم
ور همای از جهان شود معدوم
سعدی
#بلبل
نماد شیدایی و دل‌باختگی
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را!
خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
رحم بر بلبل بی برگ ونوا نیست تو را...
وحشی بافقی
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه ها کرد!
حافظ
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
حافظ
چون است حال بستان؟ ای باد نوبهاری!
کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری!
#سگ
نماد دو ویژگی مثبت و منفی وفاداری و ناپاکی و حقارت:
سگی را لقمه ای هرگز فراموش
نگردد ور زنی صد نوبتش سنگ
سعدی
نه در سرش مغز و نه در تنش رگ
چه طوس فرومایه پیشم چه سگ
فردوسی
سگ دون همت استخوان جوید
بچه ٔشیر مغز جان جوید
مرد عالی همم نجوید بند
سگ بود سگ به لقمه ای خرسند!
سعدی
در شعر فارسی گاه نفس را در ناپاکی به سگ مانند کرده اند:
کسی که جامه به سگ برزند نمازی نیست
نماز من که پذیرد که در بغل دارم؟!
مولانا
#هدهد
نماد راهنما و مرشد در شعرهای عرفانی، پیک بشارت
مرحبا ای هدهد هادی شده!
در حقیقت پیک هر وادی شده
عطار نیشابوری
ای هدهد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت!
#مگس
نماد مزاحمت، منفعت طلبی و گاه ناتوانی و حقارت:
تو آنی که از یک مگس رنجه ای
که امروز سالار و سرپنجه ای!
من دگر شعر نخواهم که بگویم که مگس
زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است!
این دغل دوستان که می بینی
مگسانند گرد شیرینی
دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که برافکند عقابی!
سعدی
#دلفین
نماد انسانیت و مهربانی شناخته شده است.
تنها در شعر ساره دستاران نمونه ای از آوردن نماد دلفین یافتم:
این روزها
حال و هوای خوبی دارم
صبح‌ها
سنجابی از در و دیوار دلم بالا می‌رود
شب‌ها
دلفین‌ها در خواب‌هایم شنا می‌کنند
این روزها حال و هوای خوبی دارم
اما من به پایان چیزهای خوب مشکوکم!
می‌ترسم چشم باز کنم
از سنجابم پوست گردویی مانده باشد
دلفین‌ها در خواب‌هایم خودکشی کرده باشند
❇️ فرزانه کریمی
@Fkarimi2424
@ferdosesokhan
پاسخ_تشریحی_سوالات_ادبیات_آزمون_هنر_۱۴۰۰.pdf
245.1 KB
پاسخ تشریحی آزمون هنر ۱۴۰۰- بخش اول
سوالات لغت و املا و تاریخ ادبیات و آرایه
@afshin_mohyeddin
@ferdosesokhan
سوالات لغت و املا و تاریخ ادبیات و آرایه
@afshin_mohyeddin
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کلید و تحلیل ویدیویی و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
کلید و تحلیل ویدیویی کامل و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
مدرس : جناب دکتر احمدی
کانال صفر تا صد ادبیات کنکور
@ferdosesokhan
کلید و تحلیل ویدیویی کامل و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
مدرس : جناب دکتر احمدی
کانال صفر تا صد ادبیات کنکور
@ferdosesokhan
honar 1400 tahlil.malekpaeen.mp4
87.2 MB
🔥🔥💥💥تحلیل سوالات ادبیات کنکور هنر 1400
#ملک_پائین
دانش آموزان رشته های انسانی، تجربی و زبان حتما این فیلم را ببینید. چون سبک سوالات مشابه خواهد بود.
@AdabiatSalam
@ferdosesokhan
#ملک_پائین
دانش آموزان رشته های انسانی، تجربی و زبان حتما این فیلم را ببینید. چون سبک سوالات مشابه خواهد بود.
@AdabiatSalam
@ferdosesokhan
کلید پیشنهادی درس ادبیات رشته هنر کانون قلمچی
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
♦️ مصرف مواد غذایی سبک موجب کاهش استرس در ایام کنکور میشود !
🔹 محمد حسن شیری متخصص طب سنتی: مصرف مواد غذایی سبک و خون رسان موجب کاهش استرس و موفقیت هرچه بیشتر دانش آموزان در این آزمون میشود. مصرف کامل صبحانه به خصوص در روز کنکور به شدت توصیه میشود.
▫️آب میوه‌های طبیعی مانند آب پرتقال و آب سیب میتواند علاوه بر اعمال خون رسانی باعث تقویت گوارش نیز شود. صبحانه کامل، یکی از مولفه‌های مهم تقویت مغز است و بهتر است هنگام خوردن صبحانه از مواد حاوی پروتئین مانند سفیده تخم مرغ، کره بادام زمینی و جوانه گندم استفاده شود.
🔹 پ.ن. : با توجه به گرمای هوا، مصرف مقدار کافی مایعات برای خون‌رسانی به بدن و سلول های مغز بسیار قابل توجه است. مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین توصیه نمیشود و در صورت خوردن چایی، حتما کمرنگ باشد. مصرف شربت بیدمشک حاوی خاکشی و تخم شربتی ( البته با میزان قند کم) به رفع عطش و تحمل بهتر گرما کمک می کند.
#پیام_بهداشتی
#روز_های_گرم_تابستان
#تغذیه_مناسب
#عقل_سالم_در_بدن_سالم_است
@ferdosesokhan
🔹 محمد حسن شیری متخصص طب سنتی: مصرف مواد غذایی سبک و خون رسان موجب کاهش استرس و موفقیت هرچه بیشتر دانش آموزان در این آزمون میشود. مصرف کامل صبحانه به خصوص در روز کنکور به شدت توصیه میشود.
▫️آب میوه‌های طبیعی مانند آب پرتقال و آب سیب میتواند علاوه بر اعمال خون رسانی باعث تقویت گوارش نیز شود. صبحانه کامل، یکی از مولفه‌های مهم تقویت مغز است و بهتر است هنگام خوردن صبحانه از مواد حاوی پروتئین مانند سفیده تخم مرغ، کره بادام زمینی و جوانه گندم استفاده شود.
🔹 پ.ن. : با توجه به گرمای هوا، مصرف مقدار کافی مایعات برای خون‌رسانی به بدن و سلول های مغز بسیار قابل توجه است. مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین توصیه نمیشود و در صورت خوردن چایی، حتما کمرنگ باشد. مصرف شربت بیدمشک حاوی خاکشی و تخم شربتی ( البته با میزان قند کم) به رفع عطش و تحمل بهتر گرما کمک می کند.
#پیام_بهداشتی
#روز_های_گرم_تابستان
#تغذیه_مناسب
#عقل_سالم_در_بدن_سالم_است
@ferdosesokhan
✳️ نماد خروس در ایران باستان
خروس در فرهنگ ایران کهن، پرنده‌ای ارجمند و گرامی بود و از چنان جایگاهی برخوردار بود که یونانیان باستان آن را با نام «پرنده ایران» می‌شناختند.
رد پای خروس را در اسطوره‌های کیومرث و تهمورث نیز می‌توان یافت.
ایرانیان، کشتن و خوردن گوشت خروس را نیز ناروا می‌شمردند چون در آیین مهر، خروس سپید «پیک مهر » است که در برخی نگاره‌های مهری در اروپا آن را در کنار «کوت» مشعل‌دار می‌بینیم و پیروان آیین مهر، به هنگام «خروس‌خوانِ» سحرگاهان که خروس بانگ بر می آورد، «تن‌شویی» می‌نمودند و نیایش بامدادی می‌خواندند و این گونه روز خود را آغاز می کردند و به کار می‌پرداختند.
خروس در اوستا همکار و «پیک سروش» و «مرغ ورجاوند ایزدی» است. نام این پرنده زیبا در اوستا «پَرودَرش» است که به معنی «پیش‌بین» است، چون باور داشتند که خروس نخستین پرتوهای خورشید را در بامداد می‌بیند و با خروشیدن بامدادی خود برای مردمان «بیدارباش» سرمی‌دهد و برای همین «خروش» معروف اوست که در زبان فارسی با صفت «خروس» شناخته میشود.
رنگ سپید نیز به نشانه پاکی درون و برون و بیزاری از خونریزی و کشتار جانوران برگزیده شده است.
هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری
یعنی که نمودند در آیینه صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری
خیام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خروس در فرهنگ ایران کهن، پرنده‌ای ارجمند و گرامی بود و از چنان جایگاهی برخوردار بود که یونانیان باستان آن را با نام «پرنده ایران» می‌شناختند.
رد پای خروس را در اسطوره‌های کیومرث و تهمورث نیز می‌توان یافت.
ایرانیان، کشتن و خوردن گوشت خروس را نیز ناروا می‌شمردند چون در آیین مهر، خروس سپید «پیک مهر » است که در برخی نگاره‌های مهری در اروپا آن را در کنار «کوت» مشعل‌دار می‌بینیم و پیروان آیین مهر، به هنگام «خروس‌خوانِ» سحرگاهان که خروس بانگ بر می آورد، «تن‌شویی» می‌نمودند و نیایش بامدادی می‌خواندند و این گونه روز خود را آغاز می کردند و به کار می‌پرداختند.
خروس در اوستا همکار و «پیک سروش» و «مرغ ورجاوند ایزدی» است. نام این پرنده زیبا در اوستا «پَرودَرش» است که به معنی «پیش‌بین» است، چون باور داشتند که خروس نخستین پرتوهای خورشید را در بامداد می‌بیند و با خروشیدن بامدادی خود برای مردمان «بیدارباش» سرمی‌دهد و برای همین «خروش» معروف اوست که در زبان فارسی با صفت «خروس» شناخته میشود.
رنگ سپید نیز به نشانه پاکی درون و برون و بیزاری از خونریزی و کشتار جانوران برگزیده شده است.
هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری
یعنی که نمودند در آیینه صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری
خیام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan