نکات مهم شیوه نامه اجرایی بیست و چهارمین جشنواره جوان خوارزمی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

#کسب_مهارت_تشخیص_وزن
#عروض_سماعی👂

با توجه به فرصت محدود و زمانبر بودن تقطیع هجایی در آزمون سراسری،کسب مهارت سماعی تشخیص وزن، نیازی ضروری است. یکی از بخش های جالب سایت #گنجور تفکیک وزن های مورد استفاده شاعران است. با رفتن به لینک های زیر، وزن های پر کاربرد شعر فارسی را بشناسید و مهارت خود را در تشخیص سماعی اوزان شعر فارسی تقویت کنید.
بعد از رفتن به صفحه ی مورد نظر با کلیک کردن بر روی هر وزن، به اشعار سروده شده در آن وزن راهنمایی خواهد شد. کلید موفقیت شما در کسب این مهارت خواندن ابیات مختلف و #تکرار است.

اوزان مورد استفاده ی حافظ:
https://ganjoor.net/hafez/vazn/
اوزان مورد استفاده ی سعدی
https://ganjoor.net/saadi/vazn/
اوزان مورد استفاده ی صائب:
https://ganjoor.net/saeb/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خواجوی کرمانی
https://ganjoor.net/khajoo/vazn/
اوزان مورد استفاده ی پروین اعتصامی
https://ganjoor.net/parvin/vazn/
اوزان مورد استفاده ی شهریار:
https://ganjoor.net/shahriar/vazn/
اوزان مورد استفاده ی بیدل:
https://ganjoor.net/bidel/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خاقانی:
https://ganjoor.net/khaghani/vazn

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ نکاتی برای مسافرت در ایام نوروز

❇️ سلام دوستان، عزیزان
بزرگواران ؛نور چشمان؛

✅ این نکات معمولا در سفرها به دردمان می‌خورند، گفتم که با شما هم به اشتراک بگذارم:

۱- همیشه قبل از حرکت، خودرویتان را پُر از بنزین کنید. به امید پمپ بنزین بعدی راه نیفتید. در تعطیلات گاهی پمپ بنزین‌های بین راهی دچار مشکل می‌شوند.

۲- هنوز سرویس بهداشتی مناسب در بسیاری از جاده‌ها کم است. طبیعت و کنار جاده دستشویی اوپن ما نیست.
هر جا سرویس بهداشتی دیدید به صورت پیشگیرانه استفاده کنید.

۳- هر سال چندین نفر هنگام تعویض لاستیک پنجرشان در اثر برخورد خودروهای عبوری کُشته می‌شوند.
اگر خودرویتان دچار نقص فنی شد یا به هر دلیلی توقف کردید کاملا" از جاده خارج شوید.

۴- کسی که از ما در جاده سبقت می‌گیرد قاتل ما نیست. او را تعقیب نکنیم و برای تلافی کردن سبقت نگیریم.

۵- سبقت غیرمجاز، لایی کشیدن و رفتارهایی از این دست نشان دهنده‌ی رانندگی خوب نیست. در پایان تعطیلات به کسی بابت این کارها "فرمان طلایی" نمی‌دهند اما آمار کُشته‌ها را حتما" اعلام می‌کنند!

۶- در سفرهای طولانی با خودتان نقشه‌ی به روز شده داشته باشید. به اینترنت و گوگل اعتماد نکنید، درست در حساس‌ترین لحظه‌ها اینترنت جواب نمی‌دهد.

۷- "من پُشت فرمون امکان نداره خوابم ببره"! خیلی از کسانی که این جمله را گفته‌اند الان در سینه‌ی قبرستان خوابیده‌اند. اگر خوابتان می‌آید لطفا" رانندگی نکنید.

۸- هنگام رانندگی میزان تحصیلات ما، ادبیات گفتاری پاکیزه، قلم باشکوه، شخصیت اجتماعی، مقام و منصب و لباس‌های برندی که پوشیده‌ایم هیچ‌کدام مشخص نیست، مردم ما را از روی نوع رانندگی‌مان قضاوت می‌کنند. درست رانندگی کنیم تا مردم ما را بی‌شعور ندانند.

۹- در سفر با دادن گوشی موبایل به بچه‌ها آنها را حذف نکنید. به آنها کاغذ و قلم بدهید و بخواهید چیزهایی که می‌بینند را یادداشت یا نقاشی کنند و شب در دفتری بنویسند یا برایتان بگویند.

۱۰- اگر معتاد موبایل هستند از آنها بخواهید به جای بازی کردن، از لحظه‌های سفر یا چیزهای جالبی که می‌بینند عکس و فیلم بگیرند.

۱۱- به هیچ وجه در جاده‌های محلی که نمی‌شناسید شبانه رانندگی نکنید. در بسیاری از این جاده‌ها حتی موبایل آنتن نمی‌دهد.

۱۲- توصیه‌های پلیس راه را جدی بگیرید. آنها به شما حسودی نمی‌کنند. تذکرهایشان ریشه در تجربیاتشان دارد.

۱۳- اگر فکر می‌کنید نسل کسانی که زباله‌های داخل ماشین را در مشما می‌ریزند، گره می‌زنند و با دقت به بیرون پرتاب می‌کنند منقرض شده، اشتباه می‌کنید.

۱۴- به طبیعت احترام بگذاریم. کارگران شهرداری در جاده برای جمع کردن زباله‌های تولیدی، ما را دنبال نمی‌کنند.

۱۵- همیشه در صندوق عقب‌تان یک بطری آب معدنی داشته باشید. به کار خودتان یا دیگران می‌آید.

۱۶- وقتی با چند ماشین حرکت می‌کنید جاده را قرق نکنید. لزومی ندارد حتما" سپر به سپر هم حرکت کنید. مراقبت از همدیگر نباید موجب ایجاد مشکل برای رانندگان دیگر شود.

۱۷- اگر خودرو جلویی شما در جاده آرام می‌راند با چراغ زدن متوالی یا نزدیک شدن بیش از حد به او استرس وارد نکنید. ممکن است نو راننده باشد یا خودرویش مشکل فنی داشته باشد.

۱۸- اگر نوراننده هستید یا خودرویتان مشکل فنی دارد، در لاین کُندرو برانید و برای دیگر راننده‌ها مشکل ایجاد نکنید.

۱۹- لطفا" راهنما بزنید. لطفا" راهنما بزنید. ما که پشت سر شما رانندگی می‌کنیم نمی‌توانیم فکر شما را بخوانیم. لطفا" راهنما بزنید.

۲۰- در نزدیکی روستاها به شدت مراقب عبور سگ و دام از عرض جاده باشید. در استان‌های گلستان، سیستان و بلوچستان و ... مراقب عبور شبانه‌ی شترها باشید. هر ساله چندین نفر به همین سادگی کشته می‌شوند.

۲۱- همیشه در خودرویتان مقداری خوراکی همراه داشته باشید. در جاده‌های کویری تا ده‌ها کیلومتر هیچ فروشگاهی وجود ندارد. امکان خراب شدن ماشین همیشه وجود دارد‌. حتی شما شاسی بلند عزیز

۲۲- پراید یا بنز هنگامی که پارک شده‌اند خطرناک نیستند. درست از لحظه‌ای که ما سوییچ را می‌چرخانیم می‌توانند به یک وسیله برای کُشتن تبدیل شوند. در جاده‌ها این ماشین‌ها نیستند که ما را می‌کُشند، سبک رانندگی ماست. لطفا" همدیگر را نکُشیم.

🟣ان شاءالله روزهای پایانی سال را به خیر و خوشی سپری نمائید.
🟣ان شاالله سال جدید پر از خیر و برکت برای همه‌ی شما عزیزان باشد
🟣پروردگارا لباس سلامتی به تن تمام بیماران بپوشان...آمین

پیشاپیش
عیدتان مبارک🤲🏼

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ حرف اضافه‌ی مضاعف یا دو حرف اضافه برای یک متمم

❇️ یکی از مختصات سبکی متون کهن به ویژه سبک خراسانی آوردن دو حرف اضافه برای یک متمم است.در این حالت حرف اضافه‌ی نخست معمولا حرف "به" است. نمونه‌های پرکاربرد این ساختار نحوی عبارتند از:

❇️ ۱- به ... اندر

چو بینم که درویس مسکین نخورد
به کام اندرم لقمه زهر است و درد

منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربتست و بشکراندرش مزید نعمت.

❇️ ۲-به ... در

به خردی درم زور سرپنچه بود
دل زیر دستان ز من رنجه بود

❇️ ۳-به ... بر

امروز اگر مراد تو بر ناید
فردا رسی به دولت آبا بر

❇️ ۴-بر ... بر

از او رستم شیردل خیره ماند
بر او بر جهان آفرین را بخواند

☼☼☼
*⃣ چند نکته:

◀️ گاهی "به" به "این و آن " می‌چسبد به صورت "بدین و بدان" می‌آید:

☜چون سخن در وی نیامد کارگر
تن زدند آخر بدان تیمار در

◀️ گاه دو حرف اضافه را پشت سرهم قبل از متمم می‌آوردند.

مرآن پادشاه را در اندر سرای
یکی بوستان بود بس دلگشای

یکی بوستان بُد در اندر بهشت

◀️ گاه به جای حرف اضافه‌ی پسین، واژه‌های "درون" و " اندرون" می آورده‌اند.

☜به جنگ اندرون تیز چنگ اژدهاست
به بزم اندرون آفتاب وفاست

☜ای آشکار پیش دلت هرچه کردگار
دارد همی به پرده ی غیب اندرون نهان
‌‌
❇️ منابع:
۱-کلیات سبک شناسی،دکتر شمیسا، صص۳۱۲-۳۱۳
۲-دستور مفصل امروز،خسروفرشیدورد ص۴۵۱

✅ ادبستان- ابراهیم رمضانلی- اسفند۹۶

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️این زبان ناآشنا از کجا آمده است؟!

❇️یادداشتی از دکتر هوشنگ کیانی ده کیان
انجمن پارسی زبانان جهان

هنگامی که می‌خواهید از دستگاه‌های خودپرداز پول بگیرید، روی نمایشگر می‌نویسد:
"دستگاه در حال شمارش وجه می‌باشد."
این می‌شود: دستگاه دارد پول می‌شمارد.

روی برخی پل‌های رهگذر پیاده نوشته شده: "تکدی‌گری چهره‌ی شهر را زشت می‌کند."
این می‌شود: گدایی چهره‌ی شهر را زشت می‌کند.

راستی این زبان ناشناخته از کجا آمده است؟ در میان هفتاد میلیون مردم ایران، هتا(حتا) یک تن هست که به "پول" بگوید "وجه"؟ یا به "پول گرفتن" بگوید "دریافت وجه"؟
آیا یک ایرانی پیدا می‌شود که به "گدایی" بگویید "تکدی‌گری"؟

کسانی که این زبان را از زبان روزانه بِهتر می‌دانند، نام آن را گذاشته‌اند "زبان سازمانی" و گمان می‌کنند که اگر به زبان رواگ‌دار(رایج) مردم بنویسند، نوشته‌شان سازمانی و آیین‌مند(رسمی) نخواهد بود.

پیش از دنباله‌ی سخن، چند سُهانِ(جمله‌ی) دیوانی را با هم بخوانیم:
"اسقاط کافه‌ی خیارات متصوره از طرفین متعاملین به‌عمل آمد، علی‌الخصوص خیار غبن، اگرچه فاحش باشد."!!!

این سهان‌ها را در گواهی دادوستدها می‌نویسند و گمان می‌کنند که این‌گونه، از واژگان سازمانی و هوده‌ای(حقوقی) بهره برده‌اند. بی‌آنکه بیندیشند که کسی به این زبان سخن نمی‌گوید و کمتر کسی است که چمار(معنی) این سُهان‌های ناآشنا را بداند.

زبان دیوانی، بازمانده‌ی نوشتار دبیران پیشین و یکی از نمودهای چیرگی و خودکامگی دیوانی است. ابزاری برای پاسداری توانِشِ(اقتدار) سازمان و مرزکِشی میان مردم و کارگزاران سازمانی و استوار شدن پیشکاران دیوان‌سالاری در جایگاه برتر، به گونه‌ای که مردم گمان کنند آن کسی که پشت میز نشسته، از آنان برتر است و هوده(حق) همیشه با اوست، چون پشت میز نشسته و زبان دیوانی یاد دارد.

ویچارهای(تعابیر) برساخته‌ای مانند: "به پیوست ایفاد می‌گردد"، "ابتیاع فرمایید"، "اطلاع حاصل شد"، امر به ابلاغ فرمایید" و ده‌ها واژه‌ی من‌درآوردی دیگر، نه‌تنها برای درازنویسی و خودنمایی زبانی است، که آرمان مهادین(اصلی) از کاربرد این زبان دروغین و بی‌نشان، برتری‌جویی سازمان و کارگزاران آن بر دیگران است.
ره‌آورد این برتری‌جویی، خوار شمردن و از میدان به در کردن مردم، آن است که سَرزَنَنده(مُراجِع) که به زبان دیوانی می‌شود "ارباب‌رجوع"، نه در جایگاه سروری و سزاواری، که در جایگاه برده و بنده‌ی فرمانبردار سازمان نهاده می‌شود.

سُهان‌های دستوری همچون: "از تمام صفحات شناسنامه‌ات چهار سری کپی بگیر!"، "کپی تمام صفحات سند منزل را بیاور"، "این نامه را ببر طبقه‌ی هفتم برای امضا، بعد ببر طبقه زیرزمین برای ثبت دبیرخانه، بعد بیاور همینجا!"
این سُهان‌های دستوری و بسیاری از فرمان‌های نابخردانه و ناسنجیده، که به نام "روش دیوانی" شناخته شده‌اند، بیشتر برای ترساندن مردم و راندن آنان به جایگاه شرمساری و گردن‌نهادن به فرمانروایی دیوانی است.

در یکی از دانشگاه‌ها، دو سَراچِه(اتاغ) در کنار هم بودند که دانشجویان باید پرونده‌شان به نیابه(نوبت)، به آن دو سراچه می‌بردند. درِ یکی از سراچه‌ها بسته بود ("در" در زبان دیوانی می‌شود "درب"!)
روی درِ بسته نوشته بود: "مراجعه از حیاط دانشگاه".
دانشجویان باید راهی دراز را در زیر آفتاب می‌رفتند و سپس زیر پنجره‌ی آن سراچه و در گرمای تابستان می‌ایستادند تا نیابه‌شان شود.
از سرپرست آن سراچه پرسیدم "چرا همین درِ درون ساختمان را باز نمی‌کنید تا دانشجویان آسوده باشند و زیر آفتاب نمانند؟"
پاسخ داد: دانشجو اگر آسوده باشد، پُررو می‌شود و چشمداشت بیشتری دارد.
شالوده‌ریزی زبان و روش سازمانی بر پایه‌ی همین دیدگاه است که مردم چشمداشتی نداشته باشند.

زمانی پیمانی گذاشته شد تا برگه میهنی(کارت ملی) جایگزین شناسنامه شود تا گواهی کیستیِ مردم، همیشه همراهشان باشد و یک شماره‌ی ویژه برای هر کس(کد ملی) نشانگر نام و نشان آن فرد باشد. همین برگه میهنی که برای آسان شدن کار سازمانی و آسودگی مردم ساخته شده بود، دستاویز تازه‌ی خودکامگان دیوانی شده است. اکنون رونوشت همه‌ی رویه‌های شناسنامه و رونوشت پشت و روی برگه میهنی و خود شناسنامه و برگه میهنی و نیز شماره پیکی(کدپستی) خانه و کارجای(محل کار) برای هرگونه کار سازمانی بایسته(لازم) است!

مردم، خدیوان(صاحبان) مهادین دستگاه دیوانی هستند و همه‌ی ساختمان‌ها، سراچه‌ها، میزها و جایگاه‌های دیوانی با پول مردم ساخته شده و باید برای کاریاری و زاوری(خدمت) مردم به‌کار گرفته شود، ولی کسی که پشت میز نشسته و زبان دیوانی یاد دارد و از آیین‌نامه‌های سازمانی سر در می‌آورد، خود را برتر می‌بیند و برای نگهداری این برتری و پیشگیری از پررو شدن مردم، هر روز ترفند تازه‌ای به‌کار می‌بندد.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

آزمون جامع عروض، کنکور
طراح: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

پاسخ نامه ی تشریحی عروض جامع
طراح: حمیدرضا نعمتی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

با تشکر از جناب همتی به خاطر نشر و زکات علمی شأن

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ تفاوت « خوانش » با « خواندن » شعر و نثر

❇️ در بعضی از گروه ها خواندن شعر را خوانش می خوانند که باید توجه داشت خوانش با خواندن شعر و نثر تفاوت دارد :

✅ خوانش ؛

◀️ انواع خوانش و انواع لحن ها برای خوانش اشعار و متون

*⃣ خواندن : ترجمه ي مستقيم نمادهاي نوشتاري به فكر يا گفتار است .
*⃣ خواندن :انتقال كدهاي تصويري به ذهن وتبديل آن ها به كدهاي صوتي است.

❇️ انواع خواندن:

1 ـ صامت خواني
2 ـ مستقل خواني
3 ـ خطابي

❇️ روش های زیر نیز از شيوه هاي خواندن هستند كه می توانیم آنها را هم جزو انواع خواندن در نظر بگيريم:

4 ـ خواندن با دقت ‹‹ گوش كن وبگو ››
5 ـ خواندن انتقادي ‹‹ به دوستانت بگو ›› ‹‹ بگرد وپيداكن ››
6 ـ خواندن تحليلي
7 ـ خواندن التذاذي خواندن رمان و نمایشنامه
8 ـ كند خواني
9 ـ تند خواني
‹‹ اجرا در كلاس بطور عمدي مثلاخواندن در 3 دقيقه براي بررسي ميزان درك وفهم ››
10 ـ خواندن اجمالي ‹‹ روزنامه خواني ››

❇️ خوانش متن : شامل متون نظم ونثر است .

✅ درخوانش متن توجه به موارد زیر ضروری است:
الف - رعایت آهنگ
ب - توجه به لحن کلام
ج - رعایت تکیه :تکیه ، فشارآوایی است که روی هجاهای کلمه ایجاد می شود وموجب برجسته شدن هجاهای کلمه می شود.

درمورد کلمات چندهجایی بایدتوجه کنیم که تغییردرمعنی کلمه می شود.مانند:سبزی (به معنی سرسبزی وطراوت) ،سبزی(سبزهستی)
ولی(سرپرست) ،ولی(امّا)

د - رعایت مکث ودرنگ
ه - رعایت ایستگاه های آوایی : منظورازایستگاه های آوایی ، جاهایی است که سخن نیاز به قطع ووصل وکشش های آوایی دارد وبه عبارتی رعایت زیر وبم کلمات است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

📚کتابخانه صوتی رایگان، جهت گذراندن ایام تعطیلات
✅لیست کتابهای صوتی

بینوایان (ویکتور هوگو)
https://t.me/audiobo0ok/4
هزار و یک شب
https://t.me/audiobo0ok/32
بیست هزار فرسنگ زیر دریا (ژول ورن)
https://t.me/audiobo0ok/109
داستان آن خمره (هوشنگ مرادی کرمانی)
https://t.me/audiobo0ok/146
آنا کارنینا (لئو تولستوی)
https://t.me/audiobo0ok/181
موش ها و آدم ها (جان استاینبک)
https://t.me/audiobo0ok/197
شب های روشن (فیودور داستایفسکی)
https://t.me/audiobo0ok/205
قلعه حیوانات (جورج اورول)
https://t.me/audiobo0ok/219
دن کیشوت (میگل سروانتس ساآودرا)
https://t.me/audiobo0ok/231
استخوان های دوست داشتنی (آلیس سبالد)
https://t.me/audiobo0ok/242
پاپیون (هانری شاریر)
https://t.me/audiobo0ok/259
مسخ (فرانتس کافکا)
https://t.me/audiobo0ok/286
نوشته ای که در یک بطری پیدا شد (ادگار آلن پو)
https://t.me/audiobo0ok/313
امپراطوری هیتلر (گیل بی. استوارت)
https://t.me/audiobo0ok/328
دختر مریلین (لین پمبرتون)
https://t.me/audiobo0ok/340
هنر عشق ورزیدن (اریش فروم)
https://t.me/audiobo0ok/371
دنیای سوفی (یوستین گردر)
https://t.me/audiobo0ok/387
داستان های شاهنامه
https://t.me/audiobo0ok/434
رباعیات خیام. دکلمه کیکاووس یاکیده
https://t.me/audiobo0ok/443
بامداد خمار (فتانه حاج سید جوادی)
https://t.me/audiobo0ok/449
جهان در پوست گردو (استیون هاوکینگ)
https://t.me/audiobo0ok/490
کلبه عمو تم (هریت بیجر استو)
https://t.me/audiobo0ok/501
ربکا (دافنه دوموریه)
https://t.me/audiobo0ok/592
کنیز ملکه مصر (میکل پیرامو)
https://t.me/audiobo0ok/646
قصه های مثنوی مولوی
https://t.me/audiobo0ok/706
صد سال تنهایی (گابریل گارسیا مارکز)
https://t.me/audiobo0ok/733
غزلیات مولانا
https://t.me/audiobo0ok/769
بادبادک باز (خالد حسینی)
https://t.me/audiobo0ok/799
جنایت و مکافات (فيودور داستايفسکي)
https://t.me/audiobo0ok/836
داستانهای کوتاه قسمت اول
https://t.me/audiobo0ok/883
1984 (جرج اورول)
https://t.me/audiobo0ok/893
بلندی های بادگیر (امیلی برونته)
https://t.me/audiobo0ok/919
بیشعوری (خاویر کرمنت)
https://t.me/audiobo0ok/962
شازده کوچولو (آنتوان دو سنت اگزوپری)
https://t.me/audiobo0ok/989
سه‌شنبه‌ ها با موری (میچ آلبوم)
https://t.me/audiobo0ok/993
چهل نامه‌ی کوتاه به همسرم (نادر ابراهیمی)
https://t.me/audiobo0ok/1002
کوه پنجم (پائولو کوئیلو)
https://t.me/audiobo0ok/1011
مردی که هادلبرگ را به تباهی کشاند (مارک تواین)
https://t.me/audiobo0ok/1029
تاریخ جهان (ارنست گامبریج)
https://t.me/audiobo0ok/1038
داستانهای کوتاه قسمت دوم
https://t.me/audiobo0ok/1080
غزلیات حافظ
https://t.me/audiobo0ok/1087
پدر پولدار پدر بی پول (رابرت کیوساکی)
https://t.me/audiobo0ok/1089
محاکمه (فرانتس کافکا)
https://t.me/audiobo0ok/1107
دمیان (هرمان هسه)
https://t.me/audiobo0ok/1135
خاطرات خانه اموات (فئودور داستایفسکی)
https://t.me/audiobo0ok/1153
بابا لنگ دراز (جین وبستر)
https://t.me/audiobo0ok/1179
کنت مونت کریستو (الکساندر دوما)
https://t.me/audiobo0ok/1195
دیوید کاپرفیلد (چارلز دیکنز)
https://t.me/audiobo0ok/1209
تنها یک بار پرواز کن (نسرین قدیری)
https://t.me/audiobo0ok/1218
دردسر های یک چینی در چین (ژول ورن)
https://t.me/audiobo0ok/1261
مردان مریخی و زنان ونوسی (جان گری)
https://t.me/audiobo0ok/1281
پر (شارلوت مری ماتیسن)
https://t.me/audiobo0ok/1297
سقوط (آلبر کامو)
https://t.me/audiobo0ok/1356
جوانی (پاتریک مودیانو)
https://t.me/audiobo0ok/1366
نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (اوریانا فالاچی)
https://t.me/audiobo0ok/1377
کوری (ژوزه ساراماگو)
https://t.me/audiobo0ok/1398
کیمیاگر (پائولو کوئلیو)
https://t.me/audiobo0ok/1437
خاطره دلب‍رکان غم‍گی‍ن من (گابریل گارسیا مارکز)
https://t.me/audiobo0ok/1450
شناخت اساطیر ایران (جان هینلز)
https://t.me/audiobo0ok/1464
آئورا (کارلوس فوئنتس)
https://t.me/audiobo0ok/1483
23راه برای غلبه بر تنبلی (اس. جی، اسکات)
https://t.me/audiobo0ok/1490
سنگفرش هر خیابان از طلاست (کیم وو چونگ)
https://t.me/audiobo0ok/1519
سمفونی مردگان (عباس معروفی)
https://t.me/audiobo0ok/1575
نیمه تاریک وجود (دبی فورد)
https://t.me/audiobo0ok/1590
آهوی بخت من گزل (محمود دولت آبادی)
https://t.me/audiobo0ok/1606
صد سال تنهایی - کیفیت خوب (گابریل گارسیا مارکز)
https://t.me/audiobo0ok/1619
شجاعت (دبی فورد)
https://t.me/audiobo0ok/163

✳️ برای عید امسال چند پیشنهاد دارم:

۱. توی تبریک‌های عیدتان، به جای فوروارد کردنِ پیام‌های تکراری و زبر و بی‌روح، برای هر کس یک پیام بنویسید خاصِ خودش؛ یکی از خوبی‌هایش را بردارید، برجسته کنید و به خودش یادآوری کنید، بگذارید حال کند! قربان چشم‌های کسی بروید که چشم‌های زیبایی دارد و قربان قدّ کسی که قدوبالایی دارد؛، به خوش‌دست‌پخت بگویید همچنان مزه از انگشتانت بریزد، به خوش‌زبان بگویید که دور زبان شیرینش می‌گردید، به خوش‌قلم بگویید قلمت مانا و به کسی که دست‌فرمان خوبی دارد بگویید همیشه بتازی رفیق، چهارچرخت به پرواز!

۲. دور هم که جمع می‌شوید از گرانی نگویید، یک دور، دوره نکنید که پسته را فلان تومان خریدم، شیرینی را بهمان تومان... این حرفها آدم را فرسوده می‌کند. بازی کنید، برای هم استنداپ اجرا کنید، خاطره‌ مرور کنید.

۳. یک شب را با کسانی که دوستشان دارید، به رسم قدیم، توی یک اتاق، تنگ به تنگ هم تشک پهن کنید و خیاری بخوابید. تا صبح گپ بزنید، زیرجلکی بخندید و صبح که بیدار شدید از اینکه چنین شبی را گذرانده‌اید عشق کنید.

۴. به بچه‌ها (علاوه بر خُشکه!) کتاب هم هدیه بدهید. اگر فکر می‌کنید بچه‌ها کتاب دوست ندارند بعد از هدیه دادن و دیدن برق چشم‌هایشان نظرتان تغییر خواهد کرد.

۵. با خودتان قرار بگذارید در قرن جدید، مشکلات را نه کوچک، اما بزرگتر از آنچه هستند هم نبینید. مشکلی اگر بروز کرد، شلوغ نکنید، هوچی‌گری نکنید، دور از جانتان چس‌ناله نکنید... فکر کنید. اتفاقا بعضی از مشکلات راه‌حل دارند!

عیدتان مبارک

👤 سودابه فرضی پور

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

جزوه کامل علوم فنون.مخصوص رشته انسانی

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

❇️ "سه پاس" یا "سپاس"

با پیشکش بهترین درودهای سرودگونه.
باری، خواستم دیدگاه خود را درباره‌ی یکی از پرسش‌هایی که در رسانه‌ی ادبسار آورده شده بود را بگویم. درباره‌ی بخشی از آن که پرسش نبوده و پرسش کننده یک واژه‌ی نادرست را در چنین رسانه‌ی ارجمندی چون ادبسار پرسیده بود و خُرده بر آن گرفته نشده بود. و آن واژه "سه پاس" بود که ریشه‌ی آن را با سرچشمه، پیشکش می‌کنم.

برداشت نادرست این است که:
سپاس، واژه‌ای ایرانی و یادگار زرتشت است که همواره می‌گفت سه چیز را پاس بدارید.
اندیشه‌ی نیک (پاس یک)
گفتار نیک (پاس دو)
کردار نیک (پاس سه)
پاس: پاسداشت و پاسداری از سه نیک که ایرانیان با گفتن "سه پاس" این سه مهند(مهم) را به یکدیگر یادآور می‌شدند.

نیاز دیدم درباره‌‌ی این دیدگاه که به فراوانی در پیام‌رسان‌ها در گردش است، آگاهی‌رسانی کنم:
در زبان اوستایی، شماره‌ی(عدد) ۳ به‌گونه‌ی "ثری" و "ثر" خوانده می‌شد.
برای نمونه در اوستا، یسنای نهم، بند هشتم، آژی‌دهاک با برنام(لقب) سه‌پوزه خوانده شده است.
در یسنای ۱۱، بند یکم نیز، شماره‌ی ۳ واژه‌ی ثرای است.
ولی واژه‌ی "سپاس" در پارسی میانه یا پهلوی به گونه‌ی espas و ناسپاس به‌گونه‌ی an-espap آمده و با an نایی(منفی) شده است. اسپاس در پارسی امروز به سپاس دگرگون شده و شماره‌ی ۳ در آن نیست. از این‌رو، سپاس به چمار(معنی) سه تا پاس نبوده و این برداشت نادرست است. این واژه به چم پاسداری و نگهداشت ارزش، ارج و جایگاه دیگران است.

استاد سخن سعدی نیز گفته است:
سگ حق شناس به از آدمی ناسپاس!
این نشان می‌دهد که ارج‌شناسی در برابر ناسپاسی است و واژه‌ی اسپاس یا سپاس به ماناک(معنی) ارجدانی است.

سرچشمه‌ها:
۱- فرهنگ زبان پهلوی، نویسنده: مکنزی، برگردان: مهشید میرفخرایی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۷۳، رویه‌ی ۲۵۸ و ۳۱۲
۲- یسنا (مناجات مقدس)، بر پایه‌ی نسخه‌‌ی کارل اف.گلدنر، اوستا، کتاب مقدس پارسیان، اشتوتگارت، 1896

❇️ کاوه اوستا

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع نامه ها و توضیح آنها در دیوان رسائل دوره غزنوی با توجه به تاریخ بیهقی

❇️ آریا پورفریاد شهرویی
بخش : اول

✅ نامه نبشتن رهی دیرینه جا و بس مهم می بود و در تاریخ بیهقی بسیار هوشمندانه و روشمند است و گویی سخن را می باید اشنید در نامه ها به برخوانی و همه ی کارگزاران را ،به نامه نویسی خوشکار و گاه به گاه بر پیش آمد، یا دستوری نمایه ی آن،بسیار مهم برشمرده و به نویسنده ی دربار( کاتب) بر می گفتند به نگارش و ایشان با دانشِ نویسندگی و دبیری به نگارش می پرداخت .

✅ هر نامه را ،پیامی و نشانی بود و در گوناگونی نامه های تاریخ بیهقی، به ارزشگذاری پیام ها به دستور یا به درخواست کمک بسیار پردازش ادبی و روشمند است و کنون می خواهیم برشماریم چند نامه در نام پیدا را به ناریخ بیهقی و هرچند گفتار این تاریخ ،نامه نگاری است به پنداشت در خواندن، چون ره نگارش ره تاریخ نویسی ویژه در فلسفه ی تاریخ نویسی نیست و داستان وار پیش می رود ...

✅ بیشترین کار در دربار را نویسندگان ( کاتبان) در دستورها پیش می بردند و اهمیت یک دبیرِ کاردان، بسیار پُرشید بود و در دوره ی محمود غزنوی و مسعود غزنوی یک نویسنده ی پارسی که بر دانش دبیری استوار باشد بسیار پربهره بود .
چون این دژخیمانِ سرزمین مان گوی پارسی به سخن گفتن را به چوگان اندیشه نداشتند و برای فراگیری دستورها، پیام ها به جایگه ها به زبان پارسی مهم پنداشت و شمرده می شد ...

✅ گیراییِ تاریخ بیهقی در زبان نگارش یافته ی اوست، که داستان وار داد سخن دارد و هر خواننده ای را ،به پرسش در پیشگاه تاریخ می کشاند که این زبانِ پارسی را ،چگونه شده است که اینگونه به درخت او تبر می زنیم زِ گفتار واژگان دگرسو، مگر ما را دهان باز می گردانند که برگوییم آواها و ویرمان ( حافظه)در پی این واژگان کارساز نیست ،چگونه چَپه چَپه واژه ی بیگانه به زبان خود ریختیم و هی لگد می کنیم این کاه گلِ بی خرمن را که چسب دهان نمی شود دگر به برمان خموشی را برگزیدن ...

✅ و کنون نامه ها را به برگردان می بریم تا گذری به جهانِ نگارش این تاریخِ سرنوشت ساز فرهنگ مان ، داشته باشیم ...

◀️ نامه ی توقیعی :

توقیع به چم می شود، نشان گذاشتن برچیزی یا دستینه ( امضا) کردن بر دستوری که دستور و خط پادشاه باشد .
این نامه را به نشان مهر شاه می نگاشتند و شاه خودش هم خطی می نبشت چند واژه ای زِ دستور بی پرده که استوار( تاکید) بودن آن روشن می شود با این نگارش و مهر.

◀️ نامه ی گشادورز یا گشادنامه :

این نامه زِ نامه ی دستوری برای کاری بود که نامه ی برگ« برگ در زبان پارسی پهلوی و دری به چم می شود نامه کارکردن با دستور» یا (اعتبارنامه) می شود گفت که کسِ برخوانده با این نامه پیش آهنگ دستورنامه می شد .که در این نامه همه ی برگزیدن ها( اختیارها) را در بر داشت .

◀️ نامه ی مُلطفه:

واژه ی ملطفه به زبان عربی می شود نامه و این گونه زِ نامه های تاریخ بیهقی را نامه های کوتاه شده در برگی کوچک بود به پیام و سخن بسیار رازانه( محرمانه) و به دست کسی که ناشناس و استوار ( امین) می بود ،بدادندی و فرستادندی و پاسخ بگرفتندی و آورندی تا شنیدنی...

◀️ نامه ی معما:

این نامه که چیستان نامه است به برگردان زِ نامه های رازناک بود که میانِ نویسنده و گیرنده نبشته می شد و بسانِ نامه ی ملطفه کوتاه بود ولی پر رمز که برخوانی آن ساده نبود ...

◀️ نامه ی منشور :

نامه ی منشور سرگشاده بود و روشن نهان و اینگونه می بایست گفت که سرِ آن بسته نشده و باز بود .
چون این نامه ،نامه ی فرمان( حُکم) کار بود و کسی را با این نامه به پستی رهنمونی بود .و نامِ منشور که عربی است به چم می شود نبشته ی فرمان دار که فرمانی را برای برنشاندن در جایگه ای روشن می گوید و منشورها هیچگاه مهر نمی شدند و بسته و رازناک و پنهانی چون دستورنامه بودند ...

◀️ نامه ی مواضعه:

مواضعه در برگردان می شود کاری را باهم به انجام بردن در پیمانی که این نامه ،
نامه ای است که بیشتر پیمان نامه ای بود به نگارش رسیده زِ وزیر یا دیوان سالار با بزرگی که همه ی پیمان بر کارهایی بود که هر دو بدان پایبند بودند ...

◀️ نامه ی قصه:

قصه می شود به چم داستان و این نامه را برای ،دادخواست ها می نگاشتند در پیشتر، که زِ رنگ کنون رنگی نداشت به دادخواهی و خاکستری وار دادی نگاشته و پیگیری می شد آن دوره .هرکسی که در آن دوران دادی داشت، بر چوبی برایش می نبشتند تا فرمانده( امیر) بخواند و گر دادی گرفته می شد می گفتند به فراگفت :« قصه برداشتنی بشد » و فراگفت های : « قصه برفع کردن / قصه برداشتن» زِ این گونه دادخواهی است که مردم می نبشتند به کِلک نویسندگان ...

ادامه دارد....

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

👇👇👇👇

قسمت دوم را در همین کانال بخوانید

✳️ انواع نامه ها و توضیح آنها در دیوان رسائل دوره غزنوی با توجه به تاریخ بیهقی

❇️ آریا پورفریادِ شهرویی
بخش : دوم ( پایانی )

◀️ نامه ی پیمان یا پیمان نامه :

این نامه نامه ای سرنوشت ساز می بود میان دو فرمانده ( امیر) که با بگردن گرفتن( تعهد) پیمان بسته می شد و سوگندوار پیش می رفت و بسیار پرگفتار می بود و گویی مرز همدیگر را بهنشان می بودند و چندین کس زِ بزرگان هم زیرِ آن را به نشان می بردند به خطی و نام خویش به نوشتنی ...

◀️ نامه ی فتح یا فتح نامه :

گشودن می شود برگردانِ واژه ی فتح و این نامه را فرمانده برای دگر جایگه هایی که به زیر نگین فرمانروایی او می بودند می نبشتند و با این نامه پیام گشودن دروازه ی دژ یا شهرِ دشمن را آگه می کنند و می شود گفت آگهی نامه ای بود در گفتن ِ ما پیروز شدیم و پیام برانِ دستور بر، برای نشان دادنِ توان فرمانروا می گشتند و آگه می نمودند ...

◀️ نامه ی رُقعه:

رُقعه در زبان عربی می شود در برگردان که تکه کاغذی که بر آن چیزی بنگارند و این نامه را کسانی که زِ دوستان یا زیر دستان خواسته ای داشتند به گونه ی یادداشت می نبشتند تا آگه شوند زِ نیازشان و بیشتر این نامه ها هنگامی نبشته می شد که درخواست کننده مجال دیدار نداشت که خواسته ها را به آکهی می رساند ...

◀️ نامه ی تذکر :

تذکر به چم می شود یادآوری یا گوشزد کردن و این نامه را برای یادآوری نبشته ی پیشین می نگاشتند تا پاسخ را زودتر دریافت نمایند و بسیار کم اینگونه نامه نبشته می شد ...

◀️ نامه ی مشافهه:

واژه ی مشافهه در زبان عربی می شود روبروی هم سخن گفتن و این به هنگامی بود که نماینده ی پادشاه یا بزرگی به دیداری برسد این نامه ی کوچک را بنبشتند و یا به کسی که بخواهند اورا به کاری در انجام بسپارند دهند که رود به انجام آن یا بخواستند نمایندگان با این برگِ دیدار ( مجوز دیدار) بگیرند و بسیار روشن گفتار نبشتاری می شد و دیوان هم این گونه نامه نگاری را به پسند دارد ...

◀️ نامه ی مظالمی :

این واژه به چم می شود ستمگری ها و داراییِ مردم را هنگامی که به زور بگرفتند گفته می شد .
و فرماندهان ( امیران یا حاکمان) برای رسیدگی به دادخواست مردم نامه ای به کارگزاران می نبشتند که دستورنامه وار زِ پیگیری داد سخن داشت ...

*⃣ در تاریخ بیهقی، نگاشته های نامه وار و به زبان نامه نگاشته شده بسیار است و این جُستار در پی بر شمردن چندین روش در نگارش های دیوانی بود و این که نامه در سرنوشت سازی مردم چه اهمیتی داشت .
تاریخ بیهقی بسان دریایی است ناشناخته و زِ هرسو که می روید رشدیافتگی زبان پارسی دری را می شود به چشمِ جان دید ...

پایان بخش دوم

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

جزوه زبان و ادبیات فارسی؛آیین نگارش (
تمام آنچه که شما در کنکور بدان نیازمندید)
املا و لغت ، تاریخ ادبیات بصورت رمزگذاری ، آرایه های ادبی و قرابت معنایی )

▫️تعداد صفحات 153 - تایپ شده▫️
‌
‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

نام کتاب: ادبیات فارسی طبقه بندی شده- کتاب کنکوری

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع قالب شعری غزل

۱- غزل عاشقانه:

این نوع غزل عاشقانه را انوری جان تازی بخشید و سعدی آن را به کمال رساند.


۲- غزل عارفانه:

غزل عارفانه را سنایی غزنوی شکل داد و عطار نیشابوری، مولوی بلخی و فخرالدین عراقی آن را به تکامل رساندند. اوج غزل عارفانه را می‌توان در اشعار مولانا دید.

۳- غزل تلفیقی؛ تلفیق عشق و عرفان :

معانی و مضامین عاشقانه و عارفانه در قرن‌های هفت و هشت ظاهر شد. این نوع غزل را می‌توان در  اشعار خواجوی کرمانی، اوحدی مراغه‌ای، عماد فقیه کرمانی، سلمان ساوجی و حافظ دید. کامل‌ترین نوع غزل تلفیقی را می‌توان در اشعار حافظ دید.

۴- غزل اجتماعی _ سیاسی – وطنی :

محتوای این نوع غزل در رابطه با مسائل حاد اجتماعی است (به غزل هایی که محتوای آنها بیشتر مسائل سیاسی اجتماعی است غزل اجتماعی می گویند در عصر مشروطه با توجه به دگرگونی های سیاسی و اجتماعی این نوع غزل رواج یافت) . اشعار ابوالقاسم لاهوتی، اشعار هوشنگ ابتهاج، عارف قزوینی، فرخی یزدی و غلامرضا قدسی از این نوع غزل بهره برده است.

‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan