@flith کانال پروازفکرواندیشه


بود. از این منظر روشنگري، یا همان عصر خرد، سرآغاز انحطاط انسان مدرن است. به این معنا، فاشیسم ابدي را میتوان به عقل ستیزي تعریف کرد. 3. عقل ستیزي نیز وابسته به کیش عمل به خاطر عمل است. عمل که به خودي خود زیبا محسوب میشود باید پیش از، یا بدون، هر تأمل قبلی انجام گیرد. تفکر شکلی از اخته سازي و ازمرديانداختن است. پس فرهنگ تا آنجا که با رویکردهاي انتقادي یکی دانسته میشود مشکوك است. بی اعتمادي به جهان روشنفکران همواره یکی از علائم فاشیسم ابدي بوده، از این گفته منسوب به هرمان گورینگ ]بنیانگذار گشتاپو[ )»وقتی اسم فرهنگ به گوشم میخورد دست به اسلحه ام میبرم«( تا کاربردهاي مکرر عباراتی همچون »روشنفکران منحط«، »جوجه روشنفکر«، »فخرفروشان فرسوده«، »دانشگاهها لانه چپ هاست«. روشنفکران رسمی فاشیست عمدتاً به فرهنگ مدرن و روشنفکران لیبرال، به اتهام خیانت به ارزشهاي سنتی حمله میکردند. 4. هیچ ایمان التقاطی نمیتواند با تجزیه و تحلیل انتقادي کنار بیاید. روح انتقادي تمایز میگذارد و تمایزگذاري نشانهاي از مدرنیسم است. در فرهنگ مدرن، جماعت علمی از اختلاف نظر به عنوان شیوهاي براي پیشبرد دانش استقبال میکند. اما اختلاف نظر از دید فاشیسم ابدي مصداق خیانت است. 5. وانگهی، اختلاف نظر نشانهاي از تنوع است. فاشیسم ابدي با بهره برداري و دامن زدن به هراس طبیعی از تفاوتها گسترش مییابد و به دنبال اتفاق نظر است. هر جنبشی که رگه هایی از گرایشهاي فاشیستی در آن



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


باشد پیش از هر چیز از کارشکنی هاي غیرخوديها شکایت میکند. بنابراین فاشیسم ابدي بنا به تعریف نژادپرستانه است. 6. فاشیسم ابدي از سرخوردگی فردي یا اجتماعی نشأت میگیرد. از اینرو، یکی از بارزترین ویژگیهاي فاشیسمِ تاریخی توسل به طبقه متوسطی سرخورده بود، طبقه اي که دچار بحرانی اقتصادي یا احساس تحقیر سیاسی بود، و از فشار گروه هاي اجتماعی پایینتر میترسید. در زمانه ما که »پرولترهاي« قدیمی رفته رفته خرده بورژوا میشوند )و لمپن پرولترها عمدتاً از صحنه سیاسی بیرون گذاشته میشوند(، فاشیسمِ فردا مخاطبان خود را در این اکثریت جدید خواهد یافت. 7. فاشیسم ابدي به مردمی که احساس میکنند از یک هویت اجتماعی واضح محروم شده اند میگوید که یگانه امتیاز آنها مشترك ترین امتیاز آنهاست: یعنی متولد شدن در یک کشور واحد. و این خاستگاه ناسیونالیسم است. بعلاوه، تنها کسانی که میتوانند هویتی براي ملت دستوپا کنند دشمنانشان هستند. پس ریشه روانشناختی فاشیسم ابدي همانا دلمشغولی وسواس آمیز با یک طرح توطئه است، احتمالاً یک توطئه بین المللی. پیروان باید احساس کنند در محاصره دشمناند. راحتترین راه براي حل معضل توطئه توسل به بیگانه هراسی است. ولی توطئه باید از داخل هم باشد: یهودیان معمولاً بهترین هدفاند زیرا این امتیاز را دارند که در آنِ واحد داخل و خارجاند. در آمریکا، در کتاب پت رابینسون، نظم نوین جهانی، میتوان مصداق بارز این توهم توطئه را پیدا کرد، اما همانطور که اخیراً دیدیم نمونههاي زیاد دیگري هم هستند. 8. پیروان باید از تجملگرایی و قدرتنمایی دشمنانشان احساس تحقیر کنند. وقتی بچه بودم به من یاد داده بودند فکر کنم مردان انگلیسی پنج وعده در روز غذا میخورند. آنها بیش از ایتالیاییهاي فقر اما آبرومند غذا میخوردند. یهودیان پولدارند و به یکدیگر از طریق شبکهاي مخفی از همکاري متقابل کمک میکنند. ولی پیروان باید قانع شوند که میتوان دشمنان را شکست داد. بدین ترتیب، فاشیستها با تغییر مداوم کانون لفاظیهاي خود، دشمنان را در آنِ واحد بیش از حد قوي و بیش از حد ضعیف جلوه میدهند. حکومتهاي فاشیست محکوماند به شکست در جنگها زیرا اساساً ناتوانند از ارزیابی عیبی قواي دشمن.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#درنگی درحوادث دوره ی مصدق

دکتر محمد مصدق که بعد از کودتای ۲۸ مرداد دستگیر و در دادگاه نظامی محاکمه شد، بعد از گذراندن دوران زندان، با دستور مستقیم شاه به زمین‌های کشاورزی خود در «احمدآباد مستوفی» در نزدیکی قزوین تبعید شد و سال‌های پایانی عمر خود را در این روستا و با حضور تعداد زیادی سرباز و نگهبان گذراند. او در این تبعیدگاه به جز اعضای نزدیک خانواده‌اش، اجازه دیدار با هیچ‌کسی را نداشت. در نامه‌هایی که در این مدت به پسرش، مهندس «احمد مصدق» نوشته، از شرایطی که در این تبعید با آن رو به رو بود، گله‌ کرده است:«شما نمی‌دانید از تنهایی و حرف نزدن با کسی چه قدر به من بد می‌گذرد.»
او در نامه‌ای به «سلطنت فاطمی» خواهر دکتر حسين فاطمی در اول فروردین ۱۳۴۰ نوشت: «کماکان در این زندان ثانوی به‌سر می‌برم. با کسی حق ملاقات ندارم و از این محوطه قلعه نمی‌توانم پای به خارج گذارم و بر این طریق می‌گذرانم تا ببینم چه وقت خداوند به این زندگی خاتمه می‌دهد».
و در نامه دیگری می گوید:«از حال من اگر بخواهید، در تنهایی بسیار به من بد می گذرد، وضعیتم همانطور است که دیده اید سخت و با کسی غیر از فرزندانم ارتباط ندارم. آنها هم هر ۱۵ روز یکمرتبه سری به من می زنند و می روند و با این راه دور بیشتر از این انتظار ندارم.»
واما در حکومت اسلام ناب محمدی، حصر خانگی سال‌ها است که به مهم ترین راه مقابله با مخالفان جمهوری اسلامی تبدیل شده است. این برخورد تنها به مخالفان زنده حکومت منحصر نشده بلکه به حصر مردگان هم گسترش یافته است. سال‌ها است آرامگاه دکتر «محمد مصدق» در تبعیدگاهش «احمدآباد»، توسط نیروهای امنیتی ایران غیر قابل بازدید شده و رهبر نهضت ملی ایران در حصری خانگی زندانی است. هیچ‌ کس هم اجازه ورود به باغ آرامگاه او را ندارد. در چند سال گذشته چندین تیم امنیتی محلی و مرکزی در منطقه احمدآباد مستقر شده‌اند و رفت و آمد به این منطقه را تحت نظر دارند. آن ها از نزدیک شدن افرادی که برای دیدار از آرامگاه دکتر مصدق می‌آیند و ورود به خانه او ممانعت می‌کنند.
تنها کسی که اجازه رفت و‌آمد به باغ اربابی دکتر مصدق را دارد، آشپز او «ابوالفتح تک روستا» است که به گفته برخی از اهالی منطقه، چندین بار احضار و تعهد داده است که در خانه را برروی هیچ کسی باز نکند. این سخت‌گیری‌ها به حدی است که حتی اجازه بازسازی ساختمانی که گور دکتر مصدق در آن قرار دارد نیز داده نشده و این ساختمان با خطر ریزش مواجه است.
واپسین شاهکار قوه عدالت گستر و مهر گستر جمهوری اسلامی بستن حساب بانکی بازسازی آرامگاه دکتر مصدق-بی هیچ دلیل قانونی- بود، در حالی که ساختمان این بنا رو به ویرانی و فروریزی است.
منبع ها: نامه های دکتر مصدق، محمد ترکمان، ص ۲۸۶-۲۸۵
ایران وایر
رادیو فردا




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

دکتر محمد مصدق، خدمه پرواز، جواد بوشهری، نفر آخر ایستاده مهندس کاظم حسیبی و اللهیار صالح به تاریخ 5 مهرماه 1330 تهران به مقصد نیویورک



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

دکتر مصدق در حال خروج از بیمارستان در نیویورک آبان 1330، همراه با فرزندش دکتر غلامحسین مصدق، دکتر شایگان، دکتر فاطمی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#معرفی_کتاب

کتاب«سقوط» نسخه ویرایش شده مجموعه برنامه‌ای است که به مناسبت شصتمین سالگرد وقایع سال ۱۳۳۲ و آنچه بر دکتر مصدق گذشت، به مدت یکسال از رادیو فردا پخش شد. برنامه رادیویی سقوط و کتاب حاضر به کوشش کیوان حسینی تهیه شده است.
این مجموعه، بعد از مصاحبه‌هایی بسیار مفصل با پژوهشگران صاحب‌نامی مانند یرواند آبراهامیان، مارک گازیروسکی، عباس میلانی و مالکوم برن و همچنین بازیگری چون اردشیر زاهدی و افراد مطلعی مانند ایرج امینی و هوشنگ نهاوندی و ... تهیه شده است.
و در این کتاب می‌توانید از لابه‌لای مصاحبه‌ها و روایت‌ها، با تاریخچه ماجرا، جزییات زندگی بازیگران اصلی مانند دکتر مصدق و محمد رضا شاه، تاریخچه مساله نفت و شرکت ملی ایران و انگلیس، چگونگی و چرایی تشکیل جبهه ملی و به قدرت رسیدن دکتر مصدق، جزییات کامل تمامی وقایع مهم دوران نخست‌وزیری دکتر مصدق و همچنین روایت کامل چگونگی سرنگونی او آشنا شوید.
همچنین بخشهایی مجزا به تمامی اسنادی اختصاص دارند که در تمام این سالها منتشر شده‌اند و در آنها چگونگی و میزان دخالت آمریکا و سازمان CIA در ماجرا روشن شده است.
ضمن اینکه آنچه بعد از ۲۸ مرداد رخ داد و سرنوشت تک تک گروهها و احزاب (از اسلامگراها تا حزب توده و جبهه ملی و شخص محمد رضا شاه)، همه به تفصیل در این کتاب بررسی شده‌اند.
کتاب با فصلی طولانی‌تر نسبت به باقی فصل‌ها به پایان می‌رسد که به اهمیت این رویداد در زندگی امروز ما اختصاص دارد.
در آینده تمامی قسمت‌های برنامه سقوط را از کانال "مصدق به روایت تاریخ و اسناد" می‌توانید بشنوید.
کتاب یک مجموعه روزنامه‌نگارانه جمع و جور است درباره ۲۸ مرداد و راهی برای اینکه به آسان‌ترین شکل ممکن به بیشترین اطلاعات درباره آنچه در آن سالها رخ داد، دسترسی داشته باشید.
نسخه چاپی کتاب را می‌توانید در آمازون و چندین سایت معتبر دیگر بخرید.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#درنگی درحوادث دوره ی مصدق

داریوش فروهر سال ۱۳۴۹ در اعتراض به جدایی بحرین از ایران باز هم به زندان افتاد و دست به اعتصاب غذا زد و تا آستانۀ مرگ پیش رفت اما باز حدود سه سال در زندان ماند. بهرام نمازی از اعضای حزب ملت ایران می گوید: ما به تهران برگشتیم .ورودم را به شادروان داریوش فروهر اطلاع دادم و ایشان بمن گفت که فردا صبح اول وقت بیا منزل من. من فردا صبح به دیدن ایشان رفتم وایشان اعلامیه بحرین را که بسیار شدید بود ودر آن اعلام کرده بود که بحرین جزء جدایی ناپذیر ایران است وهمچنین دولت و حکومت را بشدت بباد انتقاد گرفته بود واز تمام مردم واز همه زنان ومردان و گروه های سیاسی خواسته بود تا با این قضیه مخالفت کنند. ما آن موقع که روزنامه ها وچاپخانه ها زیر نظر ساواک بود با همان ماشین های پلی کپی که معرف حضورتان است . این اعلامیه را به مقدار زیادی چاپ کردیم ودر سطح شهر پخش کردیم وهمچنین آنرا به نمایندگی های سیاسی فرستاده شد. به خبرگزاریها فرستادیم ، به سازمان ملل فرستادیم . بهر حال ما این اعلامیه را به شدت پخش کردیم و حزب وارد حرکت هایی شد که در پی آن جنبش هایی بوجود آید. بیاد دارم که چهار روز بعدش به خانه شادروان داریوش فروهر او را دستگیر کردند. زمانی که اورا میبردند شادروان همرزم پروانه فروهر و پرستو فروهر که آنموقع خردسال بود و فکر میکنم کلاس اول ابتدائی بود در پشت سر داریوش فروهر شروع کردند به خواندن سرود ای ایران.
جالب این بود اتهامی که بما دادند آن زمان یک ماده ۶۰ بود ..وآن شامل کسانی میشد که قصد تجزیه کشور را داشته باشند یعنی که فرقه پیشه وری آذربایجان را بموجب همین ماده قانون محاکمه میکردند . کسانی که مخالفت با رژیم سلطنت را با همین ماده قانون محاکمه میکردند . برای ما چهار تن همرزمان مخبر ، دکتر جمشیدی ، منصور رسولی و من بهرام نمازی سه تا ده سال حبس تقاضا کرده بودند . تیمسار خواجه نوری ریاست دادگاه را داشت. در آنجا ما دفاع مفصلی کردیم ... یکی از ما در آن دادگاه گفت : «من نباید در دادگاه ارتش ایران محاکمه بشوم ، من بایستی در دادگاه ارتش انگلیس محاکمه شوم ، من که نگفتم قسمتی از ایران باید جدا بشه ، من گفتم نباید جدا بشه ». بهر حال دادگاه فرمایشی بود وما چهار تن را محکوم کردند . هفت سال به من دادند ، سه سال به رسولی … تا بعد که به دادگاه تجدید نظر رفتیم. در این هنگام دفتر برون مرزی حزب ملت ایران که در فرانسه بود یک اعلامیه ای داد وبه جدائی بحرین اعتراض کرده بود ، به بازداشت فروهر و ما اعتراض کرده بود سازمان های برون مرزی که آن زمان در اروپا وآمریکا بودند هم به جدائی بحرین اعتراض کرده بودند وهم به بازداشت ما. بهر حال این اعتراض ها وفشارها باعث شد که ما در دادگاه تجدید نظر هرکدام به دو تا دو ونیم سال زندان محکوم شدم و بعد از آن که زندان تمام شد از زندان آمدیم بیرون ولی شادروان داریوش فروهر همچنان در زندان به مدت سه سال و هشت ، نه ماه ماند و بعدا ایشان از زندان آزاد شدند بدون محاکمه…

برگرفته از تارنمای روح بزرگ



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#درنگی درحوادث دوره ی مصدق

در هنگام کودتای ۲۸ امرداد ۱۳۳۲، رئیس سی.آی.ای. در ایتالیا درکنار شاه بود. شاه موافقت کرد نقش بیگانگان در کودتا پنهان بماند.
سازمان سیا ازپیامد شکست کودتای نخست درنیمه شب ٢۵ ‏مرداد وفرارشاه به - ‏بغداد آن چنان بیمناک و دل مشغول بودکه درزمانی که شاه از بغداد به رم پرواز ‏می کرد، آلن دالس، رییس از سازمان نیز به رم رفت. اگرچه درگزارش هایی ‏که از دیدار دالس با شاه در هتل اکسلسیور رم در شماره ۱۲۵ ‏ویا ونتو به ما ‏رسیده، چنین گفته می شودکه این دیدارکاملا تصادفی و بدون برنامه بوده، این ‏سرپوش را نمی توان پذیرفت. چگونه می توان باورکردکه رییس سازمان سیا، ‏یک روز پس از ناکامی یکی ازبزرگ ترین پروژه های پنهانی مشترک با سازمان اطلاعاتی بریتانیاکه رییس جمهور ایالات متحد و نخست وزیر بریتانیا هردو ‏در آن درگیر بوده اند، برآن شده که کارسرپرستی این پروژه را رها کند و به سفر ‏تفریحی به ایتالیا برود. چگونه می توان پذیرفت که پایگاه سیا و سفارت ایالات ‏متحد در بغداد، ستاد را آگاه نساخته که شاه در پرواز به رم است تا آن ها رییس ‏سازمان سیا را بیآگاهند. چگونه می توان پذیرفت که شاه، نه از راه همان وزارت ‏مورخارجه و سازمان سیا،که از راه دوستانش دررم، یا به یاری یک شرکت مسافرتی، هتل اکسلسیور را یافته وکسی پایگاه سیا را آگاه نکرده که هتل دیگری ‏برای رییس آن سازمان که به یک باره نیاز به تفریح در رم داشته بیابند تا او در ‏سرسرای هتل در برابر کارمندان، با شاه روبرو نگردد و به شاه نگوید که «پس ‏از شما اعلیحضرت». راستی این است که در همان هنگام که هندرسون برای ‏دیداربا مصدق و بررسی چند وچون رویدادهای پس ازکودتای ناکام ٢۵ ‏مرداد ‏ازپوشش مرخصی به تهران بازگشته، دالس نیز برای آرامش بخشیدن به شاه ‏و با آگاهی از این که پروژه نمرده است، دیدارشخصی با او را در رم بایسته دانسته است و این پوشش سفرتفریحی و دیدارتصادفی را برای روزنامه نگاران ساخته اند. دالس همچنان در رم و درکنار شاه بوده که برگ به سودکودتاچیان بازگشته و رویدادهای ۲۸ مرداد، بازگشت پیروزمندانه شاه و زندانی شدن مصدق و یارانش را به دنبال داشته است.
نامه‌نگاری‌هایی درباره کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به تازگی از رده‌بندی محرمانه خارج شده‌ که نشان می‌دهد شاه با پنهان کردن نقش بیگانگان در کودتا علیه دولت دکتر محمد مصدق موافقت کرده بود.
طبق این اسناد که توسط آرشیو امنیت ملی منتشر شده، سفیر آمریکا در عراق به شاه ایران (که به عراق گریخته بود) پیشنهاد می‌دهد تا به نقش بیگانگان در انجام کودتا اشاره نکند و شاه نیز «موافقت» می‌کند.
در ۱۶ آگوست ۱۹۵۳ (۲۵ مرداد ۳۲) پس از تلاشی نافرجام برای سرنگونی مصدق، شاه به عراق می‌گریزد و در آنجا با سفیر آمریکا در عراق ملاقات می‌کند تا دربارهٔ مشکل پدید آمده رایزنی کنند. در تلگراف فوق محرمانه‌ای که توسط سفیر آمریکا به واشنگتن فرستاده شد، سفیر گزارش می‌دهد: «شاه پس از سه شب بی‌خوابی و سرگشته از وقایع پدید آمده بسیار خسته به نظر می‌رسید، ولی او هیچگونه نظر ناخوشایندی (تکرار می‌کنم هیچگونه) نسبت به آمریکایی‌ها که این عملیات را طرح‌ریزی و اجرا کردند، نداشت. به او پیشنهاد کردم که برای حفظ موقعیتش در ایران هرگز به نقش بیگانگان در حوادث اخیر اشاره نکند. او موافقت کرد.»
منبع ها:
سوداگری با تاریخ، محمد امینی، ص ۶۰۹-۶۱۰
تاریخ ایرانی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه




#حکایت

🔹دزدی به خانه ای رفت. جوانی را خفته دید. پرده ای که بر دوش داشت بگسترد تا هر چه باید در وی نهاده بر دوش کشد.

🔸جوان بغلتید و در میان پرده بخفت. دزد هر چه گشت چیزی نیافت. چون مراجعت کرد که پرده را بردارد و بیرون رود جوان را دید که با هیبت شیران و هیات دلیران در میان پرده خوابیده است.

🔹با خود گفت: حال مصلحت در آن است که ترک پرده کنم تا راز آشکار نشود. پرده را در خانه رها کرد و از خانه بیرون آمد.

🔸جوان فریاد زد: ای دزد! در را ببند تا کسی به خانه نیاید.

🔹دزد روی برگرداند و گفت: به جان تو! در نبندم زیرا که من زیرانداز تو آوردم، باشد که دیگری رواندازت بیاورد.


#فخرالدین‌_علی_صفی
#لطائف_الطوایف



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#ابوریحان_بیرونی در کتاب ماللهند می گوید:
اهل هند خود را از همه ی مردم جهان برتر می دانند و معتقدند که دین و علم همان است که خودشان دارند؛ از این جهت بر دیگران فخر می فروشند و از خویش کمال رضایت را دارند.

آنان از آگاهی یافتن هموطنان خود بر معلوماتشان ابا دارند، تا چه رسد به بیگانگان. آنان باور نمی کنند که روی زمین غیر از شهرها و دانشمندان آنان، شهر یا دانشمند دیگری وجود داشته باشد، به گونه ای که اگر گفته شود در خراسان و فارس علم و عالمی هست، گوینده را نادان شمرده، گفته ی او را نمی پذیرند.

بیرونی در تأیید گفته خویش نقل می کند که وقتی منجمان هند از مقام علمی او آگاه شدند، می پرسیدند نزد کدام استاد هندی علم آموخته است، و چون جواب می داده که آنچه می داند از دانشمندان هند یاد نگرفته است، سخن او را نمی پذیرفتند و نسبت سحر و ساحری به او می دادند.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#چاه_بابل

#رضا_قاسمى



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


پاره ي صفر تاريكي



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٧

» چرا اينهمه فرق ميكند تاريكي با تاريكي؟ چرا تاريكي تهِ گور فرق ميكند با تاريكي اتاق؟ ... فرق ميكند با تاريكي تهِ چاه؟ ... فرق ميكند با تاريكي زهدان؟... وقتي دايي، با آن دو حفرهي خالي چشمها توي صورتش، برگشت طرف درخت انجير وسط حياط طوري برگشت كه انگار ميبيند. طوري برگشت كه من ترسيدم. تو بگو، " نايي". چرا تاريكي ازل فرق ميكند با تاريكي ابد؟ چرا تاريكي پشت چشمهام سوزن سوزن ميشود، نايي؟ تو كه از ستارهي ديگري آمدهاي... تو بگو...«



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


پاره ي يكم

شمايل سرگردان فليسيا



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص١٠

1
از جمله دلايلي كه براي اثبات تناسخ ميآورند يكي اين است كه در زندگي بارها به اشخاصي برميخوريم كه نميشناسيم و با اين حال چهره شان به طرز غريبي آشناست؛ طوري كه بيوقفه از خود ميپرسيم: »كجا ممكن است ديده باشماش؟« مندو هم چشمش كه به فليسيا افتاد از خودش همين را پرسيد. بيگمان اگر كسي از معتقدان به تناسخ كنار دستش بود، ميگفت: »در زندگي پيشين!« كسي كه كنار دستش بود به تناسخ اعتقادي نداشت. از پرسش سوزاني هم كه كاسه سر مندو را به جوش آورده بود خبر نداشت. با اينهمه، ديري نگذشت كه مندو به ياد آورد فليسيا را دو قرن پيش ديده است؛ در روسيه، در كاخ تزار الكساندر! اما تا به اين ماجرا برسيم ابتدا بايد از شمايل سرگردان فليسيا بگوييم؛ شمايلي رنگ و روغن كه شاهكاري مسلم بود و كار استادي زبر دست و، با اينهمه، به هر خانه اي ميرفت جايش در پستو بود يا انباري؛ طوري كه حالا سطح تابلو را لايه هاي متعددي از غبار پوشانده بود؛ از غبارهاي چرب اتاقي زيرشيرواني تا خاكهاي نرم و محجوب انباري قصر آدم محترمي مثل » ف. و. ژ. «. فكر نكنيد ميخ كنده ميشد يا، بر اثر اتفاقي بيرون از دايرهي فهم، شمايل خودش راه ميافتاد و از ديوار پايين ميآمد)حالا ديوارهايي ميسازند كه ميخ در آن فرو نميرود يا اگر برود ديگر درنميآيد(. نه. چيزي در خود شمايل بود كه بينندهي مجذوب را واميداشت دست به جيب ببرد، دسته چكاش را بيرون بياورد، با رغبت ترين امضاي همه عمرش را بيندازد پاي آن و فليسياي سرگردان را با خودش ببرد. حالا اگر يكي دو روز بعد فليسيا را از ديوار برميداشت و به پستو ميبرد و بعد طوري رفتار ميكرد كه انگار چيزي ديده است كه نبايست ميديده)يا حالا كه ديده، انگار عهد بسته است كه شتر ديده، نديده( گناهش گردن كس ديگريست. درست است كه» كمال« اين اواخر معتقد شده بود اثر هنري بايد آرامش را از مخاطبش سلب كند، و شمايلهايي هم كه ميكشيد غالباْ از كساني بود كه چشمشان چپ بود)يا اگر هم نبود، باز، چشمشان را چپ ميكشيد(، اما چشم فليسا چپ نبود. البته، گمان نكنيد كمال مردم آزاري داشت يا در آن روزگار وانفسا كه آرامش حكم كيميا را داشت بخل به خرج ميداد و چشم ديدن همان مختصر آرامشي را نداشت كه بعضيها سعي ميكردند داشته باشند، يا داشتند بيآنكه سعي كرده باشند. نه، انصاف را، اگر هم سريشي پيدا شود كه اين اتهامات را به او



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص١١

بچسباند، اتهام خودآزاري به او نمي چسبد. آخر، مردم تابلو را ميخرند كه وقتي به ديوار ميزنند خانه را قابل سكونت كند؛ نه تبديل به مكاني كه... منتقدين تحسينش ميكردند. نمايشگاهها برايش سر و دست ميشكستند، اما كسي نميخريد. و كمال بيچاره ناچار ميشد پول همان مختصر عرقش را از راه كشيدن آگهي براي انواع مشروب الكلي فراهم كند؛ يا از راه كشيدن طرح براي جعبه قرصهاي آرام بخش: ـ نظرتان راجع به طرح اين جعبه چيست؟ ـ مرده شورش ببرد، دكان ما را تخته كرده است. ـ ميدانيد كار كيست؟ ـ اگر مي دانستم...! ـ اگر كسي كه همين را كشيده بهترش را براي شما بكشد؟... ـ مگر مي شود؟ لعنتي، انگار دست شيطان قلمش را چرخانده. ـ مي شود! قيمتش را بپردازيد، مي شود! ـ شما!؟... و كمال بهترش را براي او ميكشيد. اينطور بود كه ناچار ميشد دائم با خودش رقابت كند و خويشتن را شكست بدهد تا بتواند به هر قيمتي كه شده تابلوهايش را بكشد؛ تابلوهايي كه بيننده را درگير كند و واداردش هي سر بگرداند به طرف ديوار. هي خيره شود به شمايل. و بعد...
2
در آن هنگام، يعني دو قرن پيش، مندو مندو نبود. ايلچي مخصوص شاه بود و نامش »ابوالحسن«. كيا بيايي داشت و مثل حالا نبود كه لخت و كونپتي باشد. صبح زود كه نوكر مخصوص شاه آمد عقبش، تا از پشت در گفت : » نوكر خاصه «، ايلچي كه از دو روز پيش با دلهره انتظار ميكشيد سر را از پنجره بيرون كرد و، به ديدن درشكه مخصوص،



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص١٢

سرمايي گزنده تيره پشتش را به لرزه در آورد. شاه را خوب مي شناخت، دسته گلي را هم كه به آب داده بود ميدانست. نگاهي به شيشه هاي رنگي پنجره كرد و نگاهي به افق خونين كه پرتو كم رنگي از آن حالا برگهاي پيچ امين الدولهي لب ديوار باغ را به رنگ عقيق درآورده بود. آهي كشيد و به افسوس زير لب ناليد: »تو هيج وقت آدم نميشوي! پس، چشمت كور، بكِش!« همينطور كه با فليسيا دست ميداد، از يادآوري آن صبح پاييزي، لرزه يي خفيف احشايش را جا به جا كرد. دامنه اين ارتعاش كه به گردن رسيد، سر به لرزه يي پنهان چند بار به راست و چپ حركت كرد. كسي كه كنار دستش بود»نادر« بود كه به تناسخ اعتقادي نداشت، از پرسش سوزاني هم كه كاسه سر مندو را به جوش آورده بود خبر نداشت، ولي عادتهاي او را خوب ميشناخت. لرزش سيبك گلويش را كه ديد به لبخندي پرشيطنت دهان گشود: »فليسيا؛ از دوستان اهل مولوز. از عصر كه نوار را شنيده است بي صبرانه منتظر است.« مندو كه از همان لحظه ورود، به شنيدن سروصداي بچه ها، براي هزارمين بار خود را لعنت كرده بود كه چرا باز پا به اين خانه نهاده است، چشمان فليسيا را كه ديد فراموش كرد چه چيزي در اين خانه عذابش ميداد؛ چشماني به زلالي عمق درياچه يي نامسكون كه دو الماسِ بيطاقت در آن شنا ميكرد. ميخواست، بنا به عادت، فروتني كند و بگويد: »باز اسباب رسوايي فراهم كردي؟« اما چيزي در اعماق آن درياچه بود كه نميگذاشت. گفت: »براي تعطيلات آمدهايد؟« نه. آمده بود بماند. ـ اينجا كسي را داريد؟ خواهري، برادري... سكوني سحرآميز اعماق درياچه را مسخر كرد. سيبك مندو به رعشه يي پنهان لرزيد. فليسيا سيگاري روشن كرد: »نه، من تنها بچه مادرم هستم.« تنها بچه مادر؟ چرا نگفت خانواده؟ يعني خانواده يي نداشت؟ مندو، هنوز نيامده، داشت همه جيك وپيك او را بيرون مي كشيد. »آن لور« از داخل آشپزخانه جيغ كشيد: »مندو!«



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷