@flith کانال پروازفکرواندیشه

.ص١٦٠


مادر. ليوان آب دستش بود، دراز كرد به سمت او. «آه، لعنت به شانس!» كند بود يا
ازهولاش كارد را پشت و رو گرفته بود؟ چه خرخري ميكرد! چه زجري كشيده بود خروس!
از فرط شرمساري نگاهش را دزديد. شكست خورده و منفعل، از روي بدنِ بيقدر
شده او به زير آمد و كنارش دراز كشيد. فليسيا آرام دستش را لاي موهاي او شانه كرد:
«مهم نيست. دفعه ي بعد.»
غلتيد سر فرو كرد در بالش.




8
ناتالي دستش را انداخت توي بازوي او.
«ف. و. ژ.» گيلاسش را به سلامتي فليپ و روژه، بالا برد: «تا بعد.»
همينطور كه دستش را گرفته بود به روكشِ طلايي نردهها، بازو در بازوي ناتالي،
پلكان را بالا رفت.
رسيدند به طبقه ي دوم. ناتالي گفت: «از اينطرف.»
راهرو بي انتها مينمود. همينطور كه از مقابل درها ميگذشتند انديشيد: «حتماْ بايد در
انتهاي راهرو باشد.»
طبقه ي دوم، خوابگاه مهمانان بود. هر در به آپارتماني باز ميشد مجهز به حمام و
دستشويي اختصاصي. هرچه مهمان عزيزتر به راه پله نزديكتر. در انتهاي راهرو، ناتالي
ايستاد. او را بغل كرد و بوسيد: «تولدت مبارك.» بعد در اتاق را زد.
از طبقه ي پائين صداي موسيقي، صداي پايكوبي و صداي همهمه ي مهمانان به
شكل مبهمي به گوش ميآمد. باكايوكو، پوشيده در ردايي سپيد، در را به روي آنها باز كرد.
«ف. و. ژ.» در او خيره ماند. همه ي چيزهايي كه لازم است كسي داشته باشد تا در قدرت
جادويي او ترديد نكنند، باكايوكو يكجا داشت: قدي بسيار بلند، چهره اي به غايت زيبا و،
160



@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

.
ص١٦١


مهمتر از همه، چشماني درشت و سبز كه در متن سياه چهرهاش حضوري نامنتظر و تلؤلوئي
غافگيركننده داشت. داخل شدند. اتاق، در نور ملايم چهار شمعِ بلند سپيد، سكوني را در خود
ذخيره كرده بود بيگانه با هياهويي كه در طبقه ي همكف بود. وقتي نشستند، «ف. و. ژ.»
دستش را به نرمي كشيد روي ماهوتِ مشكي دسته ي مبل، و خيره شد به دستمال قرمز
گلداري كه پهن بود روي زمين، با آينهاي در وسط، و سنگهايي تيره و منقش به نظمي
خاص چيده در اطراف. گفت: «مدتي است از مادرم بيخبرم. ميخواهم بدانم وضع
جسمانياش چطور است؟ْ»
باكايوكو، همانطور كه چهارزانو نشسته بود، خيره شد به بساطي كه پيش روياش
بود. مكثي كرد، آنقدر بلند، كه آخرين ارتعاشات صداي «ف. و. ژ.» لاي پرزهاي پرده ها،
ميان پايه هاي چوبي مبلها، و روي شيشه هاي بلند پنجره ها گم شد. نفس در سينه ي «ف.
و. ژ.» حبس شده بود. باكايوكو آرام دست برد و آينه اي را كه وسط دستمال بود برگرداند.
بعد، با صدايي كه انگار از پس مهي غليظ ميآمد گفت: «هيچكس از جهان مردگان خبر
ندارد، رئيس.»
«ف. و. ژ.» با حيرت خيره شد به ناتالي. در حقيقت، چند سالي از مرگ مادرش
ميگذشت. ميدانست. داشت امتحان ميكرد.
ـ نام اصلياش را دوست نداشت. در نتيجه، ماري صدايش ميكردند. فراموش كرده ام
نام اصلياش چه بود. شما بايد بدانيد.
لبخند نامحسوسي، تا راه نبرد به لبها، پخش شد زير پوست گونه ها، چين پلكها، و
خطوط پيشاني باكايوكو. سنگريزهها را برداشت. آينه را برگرداند و سنگها را يكي يكي چيد
روي سطح صيقلي آينه. همينكه حرفF شكل گرفت نگاهي كرد به «ف. و. ژ.». شگفت
زدگي او را كه ديد، سنگ ريزهها را از نو چيد.
حالا ترس مسلط ميشد به شگفتي. در دل گفت: «نكند بنويسد فليسيا!» خوشبختانه
حرف بعدي R بود. وقتي سنگريزهها، يكي يكي، همه ي حروف نام اصلي مادرش، فردريك،
را روي سطح آينه نقش زدند، نفسي به آسودگي كشيد. برگشت به سمت ناتالي و در حالي
كه قدرشناسانه نگاهش ميكرد گفت: «حيرت انگيز است!»
161



@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

.
ص١٦٢


ناتالي دست او را فشرد و رو كرد به مارابو: «باكايوكو، ميتواني بگويي ما چند بار
ديگر تولد او را جشن ميگيريم؟ْ»
ـ به شما قبلاْ گفته ام. ده بهار، سه بار.
«ف. و. ؤ.» با شگفتي گفت: «صدسال. عمر ميكنم؟!»
ـ بله، صد سال، اما اينجا جشن نگيريد، رئيس.
با نگراني پرسيد: «چرا؟»
ناتالي گفت: «خب ديگر. هديه ات را گرفتي. بقيه اش جزئيات است. برويم پائين،
مهمانها منتظرند.»
تا خواست دهان باز كند، ناتالي برخاست و اضافه كرد: «باكايوكو از فردا در اختيار
توست. سي سال ديگر وقت داري هر چه ميخواهي ازش بپرسي.»




9

بطري آبجويي از داخل يخچال بيرون آورد و گذاشت روي پيشخوان: «اين را بزن و
راه بيفت، مرد! پنج صبح است ! من كه از ديدنت سير نميشوم. اما آن زن بدبخت چه
گناهي كرده است كه هرشب بايد تنها بخوابد؟ با اين كارهايي كه تو ميكني... هر زن
ديگري جاي او بود تا به حال هزار بار بهت خيانت كرده بود.»
ـ هر زن ديگري جاي او بود كف پاي مرا ماچ ميكرد. غلط كردم كه وقتي...
حرفش را خورد. بغض گلويش را گرفته بود. بعد با صدايي كه خط افتاده بود گفت:
«چند بار خودت شاهد بودهاي كه هشت نُهِ شب، با سر و روي خاك آلود، از سرِ كار آمده ام
و تازه خودم شروع كرده ام به آشپزي؟ يك دانه لباس تميز ندارم. خودم بايد بشورم. خودم
بايد اطو كنم...»
162



@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

.
ص١٦٣


اگر مي توانستي خودت هم خودت را بكني ديگر غمي نبود. خب، مرد حسابي
نگهداري سه تا بچه كار سنگيني است.
ـ سنگين است؟ گه خورده بچه دار شده. مگر من خواسته ام؟
ـ خب، همين است كه هست. چه كار ميخواهي بكني؟ ميتواني بچه هايت را به
امان خدا رها كني و طلاقش بدهي؟
ـ چه كنم؟ اگر بيرون نزنم دق ميكنم. آن خانه از قبرستان هم براي من غم انگيزتر
است. اگر به خاطر بچه ها نبود يك دقيقه هم توي آن خانه بند نميشدم.
ـ خب چرا با خودش صحبت نميكني؟ حيف است. زني به اين زيبايي، اينهمه كثافت
كاري ميكني هنوز تو را دوست دارد و به تو وفادار است.
ـ كدام زيبايي!؟ تمام شد رفت. زنكه اصلاْ به خودش نميرسيد. رانهايش شده اين
هوا!
با دستش ستون كت و كلفتي را نشان داد.
ـ روحش را كشته اي. انتظارداري به خودش هم برسد؟
نادر با چشماني دريده از خشم به او نگريست. مندو عقب كشيد. ميدانست چيزي در
آستانه ي انفجار است. ميدانست زخمي هست خون چكان كه سالهاست در درون خود
حملش ميكند. تحريكش ميكرد تا زبان باز كند. اما با همه ي كنجكاوي ميترسيد.
ميدانست كه رازها زغال گداخته اي هستند كه تا آن را كف دست ديگري ننهاده ايم راحت
نميشويم. ميدانست كه رازي هست. اما ميترسيد. ميدانست همين كه نادر رازش را برون
بيندازد كفِ دستِ اوست كه خواهد سوخت. پس با صدايي آرام گفت: «معذرت ميخواهم.»
رويش را برگرداند. تلؤلؤ سرگردان حلقه ي اشكي كه گوشه ي چشمش بود از ديد مندو
پنهان نماند. سكوتي سنگين روي مبلهاي چرمي و پرده هاي مخمل پنجره ها ماسيد.
آبجويش را برداشت. كمي نوشيد و خيره شد به نخ سفيدي كه از گوشه ي پردهي پنجره
بيرون زده بود. برخاست و نخ را كه آنهمه عذابش ميداد پشت پرده پهنان كرد. وقتي دوباره
نشست، با صدايي كه طنين شكستگي ميداد گفت: «يك سال است شارل را ميبريم پيش
روانشناس.»
163



@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

.ص١٦٤


لابد شك كرده است كه تو پدرش هستي.
به سرعت برگشت و با چشمان گشاده خيره شد به او!
مندو احساس كرد جمله اش را با كمي بدجنسي ادا كرده، اضافه كرد: «در اين سنين،
اغلب بچه ها اينطور فكر ميكنند.»
ـ ولي حقيقت دارد. من پدر واقعي او نيستم!
مندو خشكش زد. «يعني » خودش را زد به خريت: «پس، پيش از تو با كس ديگري
ازدواج كرده است؟ ولي او كه سن و سالي ندارد!»
...
ـ نه منِ مادرقحبه شوهر اولش هستم. وقتي با من ازدواج ميكرد، شارل را از كس
ديگري حامله بود!

10

ـ ميداني اسمت به فرانسه چه معنايي ميدهد؟
در آن زمهريرِ سكوت و دلزدگي، اين هم براي خود حرفي بود. اما اين چيزي را كه
معمولاْ در ابتداي رابطه ميپرسند چرا حالا ميپرسيد؟ گفت: «دستمزد؟ْ»
ـ آنكه ميشود «مند اُور»
ـ پس چه معنايي ميدهد؟
ـ دست از كجا!
ـ اسم من در واقع «ماندني» است. يعني كسي كه ميماند. وقتي زني بچه هايش
هنوز به دنيا نيامده ميميرند، رسم است اسم بچه ي بعدي را ميگذارند «ماندني». به اين
اميد كه بماند.
فليسيا خنديد: «و تو ماندي؟ْ»
ـ راستش، من اصلاْ به دنيا نيامده ام. چرا ميخندي؟ جدي ميگويم. پدر كبوترباز بود .
يك روز ابري كه كبوترهايش را هوا ميكند، ميبيند يكي از طوقيها، پس از آنكه پشتك و

164




@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

.ص١٦٥

وارويش را زد، به جاي آنكه برگردد به لانه، ناگهان پر ميكشد سمت بيابان. نگران از پشت
بام پايين ميآيد و رد او را ميگيرد تا ميرسد به تپها ي. كبوتر چرخي ميزند و پشت تپه
ناپديد ميشود. نفس نفس زنان از سينه ي تپه بالا ميرود. وقتي ميرسد بالا خشكش
ميزند. ميبيند كبوتر با پرهاي سيخ شده ايستاده است مقابل ماري. ميماند كه يعني چه.
صداي گريه ي نوزادي به گوشش ميخورد. جلو كه ميرود، مرا ميبيند افتادهام لخت و عور
وسط چنبره ماري. كبوتر، همينطور پرها سيخ، هي بالا و پائين ميپرد و با نوكش حمله
ميكند به مار. پدر كه جانش به كفترها بسته بود، كت اش را در ميآورد و ميرود جلو. مار
در ميرود و پدر مرا به خانه ميآورد. از در كه وارد ميشود صدا ميزند: «بيا هاجر! اينهم
عوض بچه هات. خدا يكيشان را پس داد.» هر دو به هم خيره ميشوند و پدر ميگويد:
«اسماعيل!» بعد تمام تن مادر شروع ميكند به لرزيدن. پدر كه لبش خون افتاده بود از بس
دندانها را به لب فشرده بود ميگويد: «بسيار خوب. گوش راستش را ميگذاريم ماندني و
گوش چپش را اسماعيل.»
فليسيا گفت: «دورغ ميگويي!» نگفت «مثل سگ». اصطلاح فرانسويان را به كار
برد: «عين دندان كشها.»
مندو گفت: «به كسي نگفته ام. چون هيچكس باور نميكند.»
ـ چرا ميخواهي باور كنم؟ كه نتيجه بگيرم بچه ي پدر و مادرت نيستي؟
ـ چه فرقي ميكند؟ كدام بچه است كه در كودكي، دست كم يك بار، فكر نكرده
باشد كه پدرومادرش، پدرومادر واقعي او نيستند؟
فليسيا كه ناخنهاي انگشتش را به هم ميساييد به لحني عصبي گفت: «خواهش
ميكنم!»
حيرتزده به او خيره شد. نخستين بار بود فليسيا با چنين لحني حرف ميزد. از در هم
كه درآمده بود، تا چشمش افتاده بود به او، بجاي تكرار آن عبارت هميشگي، گفته بود: «چرا
اين قدر سر و رويت آشفته است؟ْ»
ـ سرما خوردهام.
ـ سرت مثل سر جسد شده است.
165




@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


در بازی زندگی
انسان ابتدا گول‌خور است و در پایان، گول‌زن؛

به عبارت دیگر
او بره به دنیا می‌آید و روباه از دنیا می‌رود.

#فرانسوا_ولتر



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@



داستان زن و زنانگی اش داستان امروزه روز نیست، و این نگاه کژتاب به زن و زنانگی از قدیم بوده، تو گویی همیشه زن باید در بسته بندی های دینی، یا سکولار، و این اواخر هم در بسته بندی فمینیستی آن قابل تصور باشد، و این نشان می دهد که زن هیچ وقت زن نبوده، بلکه در هیبت زنانگی( یعنی روایتی از زن بودن) ، ساخت یافته، و این ساخت همیشه از دید و افق مردانه بوده، یعنی هم در نگاه سنتی به زن و هم در نگاه مدرن و پس مدرن، افقی که زنانگی را ساخت داده نگاه خیره ی مردانه بوده، حتی جنبش فمینیستی هم این گول ظریف را می خورد، وقتی که تلاش می کند زن را در حد مرد اعتلا ببخشد، به نظر من زن برای تایید شدن سوژه گی اش محتاج دیگری مردانه اش نیست، زن، فقط باید زن بماند،و بخصوص در وضعیت پس مدرن که همه چیز در سطح ابژه ی مصرف نشاندار شده اند، و از همه طرف نگاه های خیره ی سود محور و کالاوارگی هرلحظه در کمین اند که ابژه نگاهشان بشوی، از تبلیغات ماهواره ای که زن را در حد ابژه ی مصرف تقلیل داده تا وارونگی وطنی آن در قالب اتیکت اسلامی آن، که زن را لای احکام خشکه مقدس پوشانده، در هر دو نگاه ، تنها چیزی که به رسمیت شناخته نمی شود، خود زن به عنوان فاعل و کنشگر و سوژه ی انسانی است،و آنچه در این فرایند سوژه گی برجای می ماند، فقط زنانگی آنهم در قالب بسته بندی های دینی و غیر دینی و پس مدرن است، زنانگی در مفهوم وابستگی و مصرف کنندگی اش، قراره زن در حد مصرف کننده صرف باقی بمونه، از مصرف ایده، تا مصرف چادر و سوتین و .....

#رضا_مجد


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


در سرزمینی که در آن تفکیک جنسیتی،
از کودکی صورت گیرد؛
دخترانش پسرانش را گرگ تصور میکنند و پسرانش دخترانش را طعمه و در اوج گرایش و کشش با پیش زمینه ایی آلوده ،عاشق میشوند
بدون هیچ شناختی عشق می میرد
و ارتباط نابود میشود
و مردانش تنوع طلب میشوند
و زنانش مرد ستیز و تنوع طلب تر از مردان!

#ایمانوئل_کانت



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


#کاش_پاییز_برای_دختر_همسایه_فاجعه_نبود

بوی تغییر می آید ؛ هوا دست به دست فصل جدید ، رنگین کمان خوشرنگش را در شهر نیمه بیدار ، روشن می کند ؛
نسیم شور پاییز ، در رگ درخت و گل جاری شده است ؛ باغ ، نگران ، به سمت فصل باد و نسیم در حرکت است.
حتا پنجره هم در را به روی مهر پاییز گشوده است . شهر غرق در همهمه استقبال از مهر شده .
ابری در قلب کوچک دختر همسایه می بارد ؛ پاییز برای من عشق است ؛ برای تو شاعرانه است؛ اما در نگاه کوچک دختر همسایه ، پاییز ، زرد و اندوهبار و فاجعه است ؛ کفش هایش ، فقط همرنگ لحظه های گرم تابستان بود ؛ برای قدم زدن در باغ خیس پاییز ، کفشی دیگر می باید؛ افسوس...

کاش گام های ما به بلندی خیال دختر همسایه بود . کاش در #فیش_حقوق من و تو بندی به نام : مهر همسایه " معنی پیدا می کرد . کاش در بنای ذهن تاریک زرمداران ،طبقه پایین ، پایین نبود..
کاش پاییز برای دختر همسایه فاجعه نبود....

#افسانه_اسلامی




♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


در جوامعی که فاصله طبقاتی بیداد می کند، قدرت حاکم، برای سرپوش گذاشتن روی فاصله ها و شکافها و تفاوتهای موجود از یک نوع توهم سود می برد، "توهم جهش طبقاتی"، کارکرد این توهم بازتولید امید در سطح زیرین یک "ناامیدی ریشه ای" آنهم در طبقات پایین و زیر خط فقر،یا همان طبقه بیچیزان است، سازوکار این توهم در سطح کلان بازتولید و قوام بخشیدن به ساختار این سیستم نابرابر و پوشاندن شکاف های آن است. توهمی که با چنگ انداختن به پاره ای روانشناسی های موفقیت، انواع شانس بخت و انواع قرعه کشی های خرد و کلان که هر روزه شاهدش هستیم، سعی دارد به ما بقبولاند که می توانیم با تلاش و استفاده ی بهینه از موقعیتها و با کمی هم برخورداری از شانس، به زندگی دلخواه و بهتری دست پیدا کنیم،( در حالی که در واقعیت امر فاصله بین فقیر و مرفه، کیلومترهاست، ما می توانیم، با یک جهش طبقاتی این فاصله را طی کرده، و از دل فقر مطلق به دل رفاه مطلق بجهیم، و دنیای خیالی خودمان را مبدل به دنیایی واقعی بکنیم، چیزی که اینجا کاذب است این نیست که آنها وعده ی دروغ می دهند یا به وعده خود عمل نمی کنند، و یا تقلب می کنند، بلکه دقیقا کاذب است چون به وعده ی خود عمل می کند، تا این تصور امیدوارانه را بازتولید کند که "هی توی فقیر و بی چیز، می توانی با یک شانس جادویی صاحب همه چیز شوی" . و این یعنی انتزاع فقر و فاصله ی طبقاتی از زمینه ی اجتماعی و اقتصادی آن و فروکاستن فقر و ثروت در حد شانس و تصادف، و منطقی که تولید می کند این است که همانگونه که تصادفا می توانی ثروتمند بشوی، همانگونه هم ممکن است تصادفن فقیر شوی، به همین راحتی. و آنچه پنهان است در پس و پشت تمام این سازوکار و پروسه ی "ساختن دروغ از دل واقعیت" ، امیدی کاذب است که به پایداری چنین روندی و پذیرفتن ساختار چنین جامعه ای منجر می شود. و از چنین جامعه ی ناعادلانه ای قاعده می سازد.
و نمونه های عینی آن هم زیاد است، از شانس بختها گرفته تا قرعه کشی هایی که در تمام بخش ها صورت می گیرد، و اینکه چگونه با فرستادن یک پیام کوتاه ساده می توان برنده جایزه ای معادل حقوق یک عمر یک کارگر شد، تا برنده شدن در قرعه کشی بانکها و لوازم بهداشتی و مواد غذایی و حتی شارژ ایرانسل.
آری هژمونی آموخته که چگونه با ایجاد چنین فضای کاذبی، می توان مردمانی را که محکومند به زندگی در طبقات پایین، با فریبی ایدئولوژیک، و رسیدن خیالی به زندگی بهتر، از طریق جهش طبقاتی امیدوار کرد.


#رضا_مجد



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

‏بدترين نوع شوآف(خودنمایی)، شوآفِ خوب بودنه!
هولدن کالفیلد

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


تمام دانشگاههای بزرگ جهان، مثل اکسفورد، کمبریج،سوربن وغیره
که تا ۸۰۰ سال سابقه دارند
دست کلیسا بود، مانند تجارت کشاورزی دامداری، وکل سیاست و اقتصادوفرهنگ و اجتماع وعلم،
تنها چیزی که هر ازگاهی در برابر سلطه و حاکمیت بی چون و چرای باورهای روحانی، مقاومت میکرد علم بود
هیچ دانش اموخته ای نمیتونست قبل از اینکه کشیش بشه، دانشمند بشه.
اگر دانشمند مستقلی پیدامیشد بی درنگ به جرم جادوگری سوزانده میشد
گالیله هم یک کشیش بود، مجبوربود کشیش باشه، چون همه دانشگاهها در تصرف مطلق کلیسا بود
خوبی بزرگی که روحانیان مسیحی دارند اینه که پنهانی مخالفاشونو به جرم کفر نمیکشند ، علنی محاکمه میکردند، ومحکوم میکردند،چون واقعا به جهل خودشون ایمان داشتند،وبه اشرافیتی که از راه سلطه وحکومت برمردم بدست می اوردند به چشم عطیه الاهی نگاه میکردند،خدای کلیسا انها را دوست داشت و عزت و برتریشان داده بود،واین را حق خودشان میدانستند
اونا به انجیل ایمان داشتند به اینکه کلام خدا میگوید زمین مرکز عالم است، خدای کلیسا همه چیز را بخاطر مومنان افریده، زمین را ثابت قرار داده تا خورشید و ستارگان را در زیر سقف گنبدی آبی اش همچون چلجراغهایی بیاویزد. میگفتند گنبد دوار و لوسترهایی که از سقفش آویزانند.
ایمان داشتند که حرفای گالیله نمیتونه در برابر کلام خداروحانیون درست باشه، هرچند محاسباتش ریاضیه.لابد جادوگره
گالیله هم این محاسبات دقیق رو از استادش که شخصی بود بنام جوردانو برونو، یادگرفته بود
اول برونو.رو محاکمه کردند، و محکوم به سوختن در آتش شد.
روحانیون در کلیساها مردم رو تشویق کردند تا در سوزاندن برونو سهمی داشته باشند که ثوابش بیکرانه
مردم واهالی رم زن و مرد و خرد وبزرگ، به صحراها رفتند و هیزم جمع کردند.
در وسط کلیسای بزرگ رم همپنجاییکه الان مقر پاپ اعظم مقتدای بیش از دومیلیاردمومن مسیحی جهانه
باندازه یک میدان فوتبال هیزم جمع شد
هرکسی فقط میتونست باندازه یه بند انگشت چوب بیاره، جانبود.
برونو رو بردند بالای هیزمها و به تیرکی چوبی بستند،سپس مردم هیزمهارو آتش زدند.
برای اون لحظاتی که به برونو گذشت، اون تنهایی عجیبش، غربت عمیق انسان، انسانی باشرف و وجدان که نمیتوانست دروغ بگوید نمیتوانست خود و دیگران را بفریبد،این بزرگترین گناهش بود.هیچ واژه ومتنی در شرح دردی که کشید نمی یابم
او حقیقتی را به عینه دیده بود که کسی ندیده بود، حقیقتی که انسانها سخت بهش نیاز داشتند تا از بند اسارت و بندگی جهل و ستیز وخرافه نجات پیداکنند.
حقیقتی که به فلاکت هزاران ساله نادانی بشر پایان میداد.
چگونه میتوان تصورکرد و اشک ریخت برای برونو بعداز ۵۰۰ سال غریبی اش در میان انسان، که چگونه ذره ذره می سوخت و به جزغاله تبدیل شد در حالی که در تمام عالم غریب و تنها و بیکس بود، همنوعان دیندارش وحشیانه بانفرت و انزجار قصد جانش را کرده بودند و از خدایان دروغین انها هم انتظار کمکی نداشت،زیرا نیرنگ خدای مسیحیت راهم افشا کرده بود،
ثانیه هایی که در اون یکسال محاکمه تا سوزاندنش بر او گذشت، هر لحظه اش حماسه ایست از تسلیم ناپذیری انسان در برابر جهل و دروغ و نیرنگ
اون کاری به خدای روحانیون نداشت، اون فقط حقیقت را میگفت، حقیقتی که پرده از چهره بزرگترین فریب و دروغهای خداکلیساو مردانش بر می کشید، همین...
اگرنوع انسان شهیدی در راه حق و حقیقت و راستی داشته باشد،
بی گمان جوردانو برونو مظلومترین شهید تاریخ بشر است،
گالیله ترسو بود، حرفشو پس گرفت، توبه نامه نوشت، در جلسه رسمی صحن دادگاه واتیکان اعتراف کرد که اشتباه میکرده است، و زمین ثابت است،
بهمین خاطر هم دادگاه شریعت یک درجه شدت مجازات را کم کرد و به جای حکم به سوزاندن
حکم به نوشیدن زهر شوکران داد.


#میلاد_ملکی



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

این ستم است؛ دیوار کلاسی که در طویله برگزار می شود. در روستایی در نزدیکی شهرستان ایذه....

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


این ستم است؛ دیوار کلاسی که در طویله برگزار می‌شود.

در روستایی در نزدیکی شهرستان ایذه. نماینده ایذه ماجرا را رسانه‌ای کرده. می‌گوید معلم هم در همان طویله ۱۲ متری می‌خوابد. گویا کنار حیوانات. بیدار که می‌شود در همان اتاق، کلاس درس را برپا می‌کند. اتاق بغلی که احتمالا بوی کمتری بدهد، کاهدانی است. نماینده مجلس می‌گوید وسط اتاق یک حفره هست برای آتش روشن کردن. برای گرم کردن کلاس در زمستان. دانش‌آموزان از سنین مختلف، از کلاس اول تا ششم در کنار هم، در طویله بدون پنجره، کنار آتش «درس می‌خوانند».

نماینده مجلس از این میزان فقر شاکی است. از وزیر انتظار دارد که کاری بکند. ایذه کجای ایران است؟ شمال و جنوب و شرق و غربش مهم نیست. چیزی که همه باید بدانند این است که ایذه و مسجد سلیمان کمتر از ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارند. بینشان کوه است. و مسجد سلیمان همان جایی است که ویلیام ناکس دارسی نفت را کشف کرد. همان دروازه بهشت. از روز کشف نفت تا حالا، نه میلیونها یا میلیاردها دلار بلکه تریلیون‌ها دلار پول نصیب دولت ایران شده. از دلارهای آن سوی کوه، به بچه‌های این سوی کوه همین طویله سیاه رسیده.

روی دیوار این طویله-کلاس کثیف و تاریک نوشته شده: «خانمی که حجاب ندارد، خدا را هم ندارد»، «اسامی چهارده معصوم»، «زنگ نماز»، «نمازهای روزانه» و چیزهای دیگری که قابل خواندن نیستند. این‌‌ها بخشی از آموزشی است که نصیب بچه‌های روستا می‌شود. نه نقشه جهان. نه یادآوری الفبای فارسی. نه یادآوری اعداد و جدول ضرب؛ بر دیوار «کلاس» از آنچه باید آموزش داده شود خبری نیست. در عوض دیوار پر شده از جملاتی مذهبی که شهر و روستا و رسانه و رادیو و تلویزیون و زیر و زبر زندگی انسان ایرانی را اشغال کرده.

به بیان دیگر، ستمی که علیه این کودکان به شکل برنامه‌ریزی شده در جریان است، به دیوارهای کاهگلی بی‌پنجره و معلم خسته و رنج‌دیده خلاصه نمی‌شود؛ ستم می‌خزد لای کلمات و می‌چسبد به دیوار طویله. این کلمات آنجا می‌مانند تا در نهایت «طویله» به کلاس درس واقعی تبدیل نشود و برای همیشه «طویله» بماند. ۱۰۰ سال پیش که دارسی نفت را با ابزار انقلاب آموزشی اروپایی کشف کرد، این طویله همین شکلی بود. با این ستم، حالا حالاها همین شکلی باقی خواهد ماند.

#کیوان_حسینی، خبرنگار رادیو فردا

عکس: خبرگزاری مهر

منبع: آموزشکده توانا



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

ما امروز نیازمند شجاعت جدیدی هستیم
و فقدان این شجاعت بیشتر از هر چیزی به چشم می آید.
باید خطر کنید و انتخاب کنید.
#اسلاوی_ژیژک

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


ایدئولوژی ها در پی هویت سازی در جغرافیای خود ،در حصار خودوبرای پیروان خودودشمن تراش در خارج از حدود وثغور خود هستندکه ازطرف طبقه حاکم وگفتمان سیاسی مسلط تعیّن می یابند.طبق نظریه تاریخی گری هگلی کافیست زمانش برسد وقهرمانش را سوارنمایدبه گفته هوگو"هیچ چیزی قدرتمند تر از ایده ای که زمان آن رسیده باشد؛نیست." حسین بشیریه معتقد است که :"ایدئولوژی ها در پی انسان ناب ،انسان جدید شورایی ،انسان صهیونیستی ناب ،ایرانی ناب ،مسلمان ناب وجز آن هستند...جغرافیا تاثیر زیادی بر سیاست ،اقتصاد،باورها،فرهنگ و... دارد.تفاوتهای طبیعی- جغرافیایی ،مذهبی،فرهنگی ،عقیدتی،ملّی و... وقتی ایدئولوژیک میشوند که ازآنها دوست ودشمن ساخته شود هویت های اجتماعی اموری ذاتی نیستند بلکه در فرایند جامعه ساخته میشوند.هیچ انسانی ذاتا مسیحی یا مسلمان مدرن یا سنتی ویا ایرانی ویا رومی نیست.بعلاوه هویت ها وقتی هم ساخته شوند برخلاف انتظار ساختار گفتمانی ،یکپارچه ،بی تناقض ویکدست نیستند ؛و وجوه دیگر در کنار وجه بزرگ شده، تداوم می یابند ،بطور خلاصه هویت ها فراورده ی دستگاههای گفتمانی هویت بخشند .میان ایدئولوژی وهویت ،پیوندی تعیین کننده نهفته است ."مطابق تحلیل ژاک لاکان ،روانکاو فرانسوی ،ناخودآگاه فرد بیانگر سوژه چندین پاره ای است که هویتی متکثر وتغییر پذیر دارد.در واقع امر سوژه چند پاره وهویت چند گانه است در حالیکه ایدئولوژی این حقیقت را از سوژه آگاه پنهان می سازد ودر نتیجه ،وی احساس کلیت ودعوت وهویت یگانه پیدا می کند." هر ایدئولوگی ،ایدئولوژی خود را صادق وایدئولوژی دیگری را کاذب می داند.وبه تکفیروتفسیق جبهه دیگرمی پردازد که از نگاه آنان باطل است .اماواقعیت اینکه هیچگاه ایدئولوژی ها با ایدئولوژی ها نمی جنگند این انسانها وطرفداران یک فکر وباور هستند که عملا با هم دیگربرای هدفی میجنگندوممکن هست عده ای بیدق هم، بیرق فرزین رابرداشته در این پیکار بی هدف پیش قراولان باشندوبجنگند.اینگونه ایدئولوژی ها سنگر وخاکریزی بسته هستندکه پیروانش در پشت آن گرد آمده با تهییج عواطف وبدون استدلال عقلی بر دشمنانی که بیشتر نمی شناسند، شلیک کنند .ویا اگر زمانش برسد با ماهیت سیاسی –اقتصادی دست به تغییردر وضعیت موجود بزنند...

#عسگر_موسوی




♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


ایدئولوژی در مرحله تسلط وایدئو کراسی،تقدس گرا باعنصر عاطفه وتحجروخشونت وحب وبغض با معماری فرسوده وطناب پوسیده با جزمیت،ایستایی،ثبوت گرایی،ابزارگرایی،بدون تحلیل،مبتنی بر تاویل به رای راس،بابیماریهای مادرزادی،نزاع گرا،خردگریز،قانون گریز،خیالپرداز،مخالف نوآوری،رویش وزایش،مبتنی برمنافع شخصی وگروهی ،یک تئوری انتزاعی حماسه سازوواقعیت گریز،مرامنامه حزبی وحزبی اندیش-تک حزبی مشروع ومسلط بر اراده عموم که مدل شوروی واروپای شرقی وشرقی اش وکلیسایی اش موجب پدید آمدن مفاهیمی چون پلورالیسم(تکثر گرایی) ویا فئدرالیسم در سر فصل کتاب دموکراسی گردید ،افزون بر آن ایدئولوزی توتالیتردارای ایهام وابهام ،مطلق گراوسرشار از غرور وتعصب والبته مملو از انرژی جهادی وانقلابی، معین گر تکالیف ووظایف با جبهه بندی حق وباطل واهورا واهریمن و گاه باانتساب آسمانی و اصالت آن جهانی وحتی مرگ اندیش که حق وتوی انسانی برخود قائل است وبه نظر مارکس شیوه درمان آن عبارت است از ریشه کن کردن علل موجد آن از طریق انقلاب !حالیکه همین انقلاب بر علیه یک ایدئولوژی حاکم خودش نیز انقلاب ایدئولوژیکی می گردد.یعنی آگاهی به فساد ایدئولوژی حاکم ودست زدن به تغییرات در ذهن وعین به انقلاب می انجامد.دوباره همین انقلاب مد نظر مارکس وهمفکرانش با زیر بنای اقتصادی ویا ازنوع دیگر، جهان را کج نشان میدهد عده ای که زنجیر اندیشه اشان فراخ میگردد و جهان راوارونه نمی بیننددرپی کنار زدن حجاب از چهر واقعیت میگردند واین تسلسل به نیرنگها ورنگ ها ،قرنها ادامه می یابد. وتا عقل مدرن وانسان مدرن وجامعه نخبه گرا وچرخش قدرت وگردش نخبه وبستر وشرایط مناسب ظهور نکند ،این تسلسل ادامه می یابد.ونتیجه در تعبیر اورول است که تا آگاه نشوند انقلاب نکنند وتا انقلاب نکنند آگاه نشوند.ودور باطل تا به روز آگاهی خود وغیر خود یعنی تا کمال انسان وپایان تاریخ پایان ناپذیر!..

#عسگر_موسوی




♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


در ابتدا عرض کنم که هدف از این مقال ومقاله ایدئولوژی ستایی ویا ایدئولوژی ستیزی به نوعی نیست وبه نوعی هم به ناچار هست.چونکه سیئات اش بیش از حسنات اش می باشدوما همانگونه که انسان بدون تصویر نداریم .به یک معنای ساده انسان بدون ایده وایدئولوژی هم نداریم واگر داریم مبرااز خطا نیستند .ایدئولوژی هاهر چند تا قرون هیجده ونوزده سازمان یافته وتشکیلاتی نبودند. ویا کارکرد اجماع سازی نداشتند اما امروزه در جهان سوم تحولات اجتماعی ودر کل زندگی ومرگ بوی ایدئولوژیک دارند .وجایگاه وپایگاه وگذشته وآینده ما ،در آن ظرف، معیّن وتعریف می شوند.با این توضیح که :شعارهایی را که تئوریسین های هر ایده وعقیده می آورند؛ اکثرا وظاهرا رنگ وبوی عدالتخواهی،آزادیخواهی وسایر جنبه های مثبت رادارا می باشند. ودر آغاز نیز ترمه ای از جنس صداقت می پوشند.اما بعد از اندک مدّتی خواسته ویا ناخواسته قبای خشن می پوشند.فی الواقع تئوری تئوریسین ها را رهبران خلقی با ربودن ،تغییر وساده سازی بر خاک می نشانند وچون راه به بیراهه بردند به تئوری توهم وتوطئه وبه باتوم چنگ می اندازند. .از این حیث در قرن حاضر خیلی ها حتی خود انسان ایدئولوگ نیز با ایدئولوژی مشکل دارند. برخیها ایدئولوژی را لازمه دوران تاسیس میدانند وبرای دوره استقرار لازم نمی دانند بر خیها ایدئولوژی در ایدئولوژی را توصیه نموده اندکه بدون تکرار آن حاصل آن نیز فنا شدنی است.وآن را زیر بنای تمامی حرکت ها ونهضت ها میدانند که بدون اندیشه ایدئولوژیک، پیروزی نهضت ها وتحولات تاریخی را ناممکن می دانند .به هر حال گاهی باتوجه به پیشینه فرهنگی واعتقادی وخواست روانی یک جامعه وملت، برای مبارزه وتغییر ،در وحله اول روشنفکران با جهت یابی وبعدتوده مردم ناگزیر ازاین امر بوده اند.اما بسیار گاهی آسمان چنان سرد وزمستانی گردیده که تگرگ بی امان نیز در پی باران نرم،باریده است. وقبضه قدرت وتقسیم ثروت در دوره استقرارارزش صداقت دوره تاسیس را نابود نموده است. ...

#عسگر_موسوی



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@