@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
اشتباه انگلیسی ها درشکایت به شورای امنیت؛ مصدق آماده نبرد.
انگليسی ها با اکراه، گزینه حمله نظامی را کنار گذاشتند و تصمیم گرفتند پرونده را به شورای امنيت سازمان ملل متحد ارجاع دهند(مهرماه ۱۳۳۰ خورشیدی) و امیدوار بودند که با تصویب قطعنامه ای به مصدق دستور داده شود تا شرکت نفتی آنها را از ایران بيرون نکند. تشکیل جلسات شورای امنیت، به آنها فرصت می داد تا دعوی خود را، که به باور آنها بسيار نافذ و متقاعد کننده بود، ارائه دهند و در معرض قضاوت دادگاه افکار عمومی جهان بگذارند. آمریکایی ها نسبت به چنين اقدامی هشدار دادند. هنری گریدی که در این زمان، دیگر سفير سابق محسوب می شد، به یک روزنامه چاپ لندن گفت که:« انگليسی ها با این کار ابلهانه، تریبون مهمی در اختیار ایرانيان می گذارند تا به همه دنيا بگویند که شرکت نفت انگليس چقدر به مردم ایران ظلم کرده است و نشان دهند که سرمایه داری غربی، مایل به کنترل و احتمالا انهدام دیگر کشورها در بخش توسعه نيافته دنيا است».
موریسون(وزیر امور خارجه انگلستان) اطمینان داشت که سرگلادوین جب، نماینده سخنور بریتانيا در سازمان ملل، بر فضای مذاکره تسلط پيدا می کند و با لفاظی بهتر از همتای ایرانی خود، به موضوع سامان می دهد. اما اگر او فکر کرد، دورنمای مواجهه در چنين اتاق های با شکوهی، ممکن است رهبران ایرانی را به وحشت بياندازد، کاملا در اشتباه بود. مصدق عاشق چنین رویارویی هایی بود، آنقدر که تصمیم گرفت به نيویورک برود و در سازمان ملل حاضر شود تا این که شخصا این دعوا را به پیش ببرد.
این اقدام یک ضربه ماهرانه بود. زبان آورترین و فصيح ترین شخصيتی که ایران، طی قرنها پرورده بود، اکنون به یک صحنه جهانی می رفت. او نه فقط دعوی حقوقی یک کشور ضعیف عليه یک شرکت بزرگ، که دادخواهی شوربختان کره زمين را در برابر ثروتمندان و قدرتمندان را مطرح می کرد. مصدق در آستانه تبدیل شدن به سخنگوی برجسته شور ملی گرایی بود، که سراسر جهان استعمارزده را در می نوردید.
کتاب همه مردان شاه-
#استیون کینزر- صفحه های ۱۸۶-۱۸۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
اشتباه انگلیسی ها درشکایت به شورای امنیت؛ مصدق آماده نبرد.
انگليسی ها با اکراه، گزینه حمله نظامی را کنار گذاشتند و تصمیم گرفتند پرونده را به شورای امنيت سازمان ملل متحد ارجاع دهند(مهرماه ۱۳۳۰ خورشیدی) و امیدوار بودند که با تصویب قطعنامه ای به مصدق دستور داده شود تا شرکت نفتی آنها را از ایران بيرون نکند. تشکیل جلسات شورای امنیت، به آنها فرصت می داد تا دعوی خود را، که به باور آنها بسيار نافذ و متقاعد کننده بود، ارائه دهند و در معرض قضاوت دادگاه افکار عمومی جهان بگذارند. آمریکایی ها نسبت به چنين اقدامی هشدار دادند. هنری گریدی که در این زمان، دیگر سفير سابق محسوب می شد، به یک روزنامه چاپ لندن گفت که:« انگليسی ها با این کار ابلهانه، تریبون مهمی در اختیار ایرانيان می گذارند تا به همه دنيا بگویند که شرکت نفت انگليس چقدر به مردم ایران ظلم کرده است و نشان دهند که سرمایه داری غربی، مایل به کنترل و احتمالا انهدام دیگر کشورها در بخش توسعه نيافته دنيا است».
موریسون(وزیر امور خارجه انگلستان) اطمینان داشت که سرگلادوین جب، نماینده سخنور بریتانيا در سازمان ملل، بر فضای مذاکره تسلط پيدا می کند و با لفاظی بهتر از همتای ایرانی خود، به موضوع سامان می دهد. اما اگر او فکر کرد، دورنمای مواجهه در چنين اتاق های با شکوهی، ممکن است رهبران ایرانی را به وحشت بياندازد، کاملا در اشتباه بود. مصدق عاشق چنین رویارویی هایی بود، آنقدر که تصمیم گرفت به نيویورک برود و در سازمان ملل حاضر شود تا این که شخصا این دعوا را به پیش ببرد.
این اقدام یک ضربه ماهرانه بود. زبان آورترین و فصيح ترین شخصيتی که ایران، طی قرنها پرورده بود، اکنون به یک صحنه جهانی می رفت. او نه فقط دعوی حقوقی یک کشور ضعیف عليه یک شرکت بزرگ، که دادخواهی شوربختان کره زمين را در برابر ثروتمندان و قدرتمندان را مطرح می کرد. مصدق در آستانه تبدیل شدن به سخنگوی برجسته شور ملی گرایی بود، که سراسر جهان استعمارزده را در می نوردید.
کتاب همه مردان شاه-
#استیون کینزر- صفحه های ۱۸۶-۱۸۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#خدمات_مصدق
در دورۀ 28 ماهۀ نخست وزیری‌اش قسمت پنجم
در امور اقتصادی (براساس اقتصاد بدون نفت):
ـ لایحه تأسیس هیات نظارت صنعتی به منظور حسن اداره و توسعه و حمایت صنایع کشور.
ـ لایحه تشویق صادرات.
ـ لایحه توسعه اکتشافات و استخراج معادن و برقراری روش واحد در استفاده از ذخائر معدنی.
ـ لایحه تأسیس پلیس گمرک برای کشف وجلوگیری از قاچاق واجرای قوانین اختصاصی گمرگی.
ـ لایحه تهیه وسایل مبارزه با قاچاق.
ـ لایحه اساسنامه شرکت ملی نفت ایران.
ـ لایحه افزایش سرمایه بانک.
ـ لایحه تأسیس بانک و توسعه صادرات.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#خدمات_مصدق
در دورۀ 28 ماهۀ نخست وزیری‌اش قسمت پنجم
در امور اقتصادی (براساس اقتصاد بدون نفت):
ـ لایحه تأسیس هیات نظارت صنعتی به منظور حسن اداره و توسعه و حمایت صنایع کشور.
ـ لایحه تشویق صادرات.
ـ لایحه توسعه اکتشافات و استخراج معادن و برقراری روش واحد در استفاده از ذخائر معدنی.
ـ لایحه تأسیس پلیس گمرک برای کشف وجلوگیری از قاچاق واجرای قوانین اختصاصی گمرگی.
ـ لایحه تهیه وسایل مبارزه با قاچاق.
ـ لایحه اساسنامه شرکت ملی نفت ایران.
ـ لایحه افزایش سرمایه بانک.
ـ لایحه تأسیس بانک و توسعه صادرات.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#شعر_کودتا
علی شریعتی، یکی از شناخته شده‌ترین چهره های روشنفکری معاصر است که مانند بسیاری از همگنان خود در ایران، هنوز این بخت را نیافته تا بدور از هیاهوهای ژورنالیستی، مورد بازخوانی قرار گیرد. در کنار هوادارانی سرسخت، او اکنون مخالفان پرشماری نیز دارد که برخی از آنان در زمره ی شناخته شده ترین متفکران معاصر اند. با این حال کمتر نشریه‌ای در حوزه ی روشنفکری‌ست که در شماره‌های خود، تعریضی به شریعتی نداشته باشد و این از تداوم حیات او در اندیشه‌ی معاصر خبر می‌دهد.
شریعتی همگام با بسیاری از روشنفکران هم عصر خود، در شعر نیز، به دنبال «تعهد اجتماعی» ست. او در یکی از نامه‌ها، با ذکر مثال‌هایی از برخی شعرا نظیر «م.امید» می‌نویسد: «وحشت گروهی در این مورد که شعر اگر مبین مسایل اجتماعی باشد، خشک و کم احساس می شود، بیهوده است، زیرا آنان خیال می‌کنند در این صورت شاعر همیشه باید شعارهای سیاسی بدهد و حرف های روزمره ی حزبی و روزنامه ای را بنظم درآورد یا به پند و اندرز بپردازد! در صورتیکه برعکس ، هر شاعری که می کوشد تا سرزمینی تازه و بینشی تازه به مردم بدهد، می کوشد تا انسان را در سیر خویش به سوی کمال و عظمت روح و اندیشه و احساس ببرد...»
شریعتی، خود نیز بخت خود را در شعر آزموده است. از او قطعاتی به جا مانده که در مجموعه آثار شماره ی ۳۲ به چاپ رسیده اند. در این میان ، قطعه ای به « پیشوای محبوب » او، دکتر محمد مصدق اختصاص دارد که ذیلا به اشتراک گذاشته می شود:
در حیرتم ز چرخ که آن مرد شیرگیر
با دست روبهان دغل شد چرا اسیر
آن شاهباز عز و شرف از چه از سریر
با های و هوی لاشخوران آمدی به زیر
آن آتشی که در دل این ملک شعله زد
با نیروی جوان شد و با فکر بکر پیر
با عزم همچو آهن آن مرد سال بود
با جوی های خون شهیدان سی تیر
با مشت رنجبر بد و فریاد کارگر
با ناله های مردم زحمتکش و فقیر
با خشم ملتی که به چنگال دشمنان
بودند با زبونی، یک قرن و نیم اسیر
با آنکه خفته است به یک خانه از حلب
یا آنکه ساخته است یکی لانه از حصیر
با مردمی که آمده از زندگی به تنگ
با ملتی که گشته است از روزگار سیر
افسوس! شیخ و نظامی و مست و دزد
چاقوکشان حرفه ای و مفتی اجیر.....
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#شعر_کودتا
علی شریعتی، یکی از شناخته شده‌ترین چهره های روشنفکری معاصر است که مانند بسیاری از همگنان خود در ایران، هنوز این بخت را نیافته تا بدور از هیاهوهای ژورنالیستی، مورد بازخوانی قرار گیرد. در کنار هوادارانی سرسخت، او اکنون مخالفان پرشماری نیز دارد که برخی از آنان در زمره ی شناخته شده ترین متفکران معاصر اند. با این حال کمتر نشریه‌ای در حوزه ی روشنفکری‌ست که در شماره‌های خود، تعریضی به شریعتی نداشته باشد و این از تداوم حیات او در اندیشه‌ی معاصر خبر می‌دهد.
شریعتی همگام با بسیاری از روشنفکران هم عصر خود، در شعر نیز، به دنبال «تعهد اجتماعی» ست. او در یکی از نامه‌ها، با ذکر مثال‌هایی از برخی شعرا نظیر «م.امید» می‌نویسد: «وحشت گروهی در این مورد که شعر اگر مبین مسایل اجتماعی باشد، خشک و کم احساس می شود، بیهوده است، زیرا آنان خیال می‌کنند در این صورت شاعر همیشه باید شعارهای سیاسی بدهد و حرف های روزمره ی حزبی و روزنامه ای را بنظم درآورد یا به پند و اندرز بپردازد! در صورتیکه برعکس ، هر شاعری که می کوشد تا سرزمینی تازه و بینشی تازه به مردم بدهد، می کوشد تا انسان را در سیر خویش به سوی کمال و عظمت روح و اندیشه و احساس ببرد...»
شریعتی، خود نیز بخت خود را در شعر آزموده است. از او قطعاتی به جا مانده که در مجموعه آثار شماره ی ۳۲ به چاپ رسیده اند. در این میان ، قطعه ای به « پیشوای محبوب » او، دکتر محمد مصدق اختصاص دارد که ذیلا به اشتراک گذاشته می شود:
در حیرتم ز چرخ که آن مرد شیرگیر
با دست روبهان دغل شد چرا اسیر
آن شاهباز عز و شرف از چه از سریر
با های و هوی لاشخوران آمدی به زیر
آن آتشی که در دل این ملک شعله زد
با نیروی جوان شد و با فکر بکر پیر
با عزم همچو آهن آن مرد سال بود
با جوی های خون شهیدان سی تیر
با مشت رنجبر بد و فریاد کارگر
با ناله های مردم زحمتکش و فقیر
با خشم ملتی که به چنگال دشمنان
بودند با زبونی، یک قرن و نیم اسیر
با آنکه خفته است به یک خانه از حلب
یا آنکه ساخته است یکی لانه از حصیر
با مردمی که آمده از زندگی به تنگ
با ملتی که گشته است از روزگار سیر
افسوس! شیخ و نظامی و مست و دزد
چاقوکشان حرفه ای و مفتی اجیر.....
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
۷ مهرماه ۱۳۳۳ آغاز محاکمه دکتر فاطمی در دادگاه نظامی؛ گلایه های دکتر فاطمی از رفتارهای سراسر غیر انسانی رژیم
پس از آنکه دکتر فاطمی از بیمارستان به زندان منتقل شد، او را در بیدادگاه فرمایشی در حالی که مریض بود، حاضر کردند، دکتر فاطمی در حالی که روی تخت خواب دراز کشیده بود، به سالن دادگاه منتقل کردند (هفتم مهر ۱۳۳۳)... دکتر فاطمی در آن موقع چشمهایش را بر هم نهاده و از درد به خود می پیچید، پس از آنکه جای تختخواب دکتر فاطمی تعیین گردید، رئیس دادگاه با نواختن زنگ رسمیت جلسه را اعلام کرد.
دکتر فاطمی در بیدادگاه نظامی چنین می گوید: روزهایی را که مرا سوال پیچ می کردند و عجله داشتند پرونده را ببندند و تاخیر در این مهم را حتی جایز نمی شمردند و تا نیمه شب مریض را به بازپرسی و گفت و شنود روا می داشتند. روی قاعده باید ایام استراحت من می بود، و از همه ماجراها گوشم و فکر و روحم فارغ می ماند. زیرا من به پای خود از پله های فرمانداری بالا رفتم و جنازه ام را زیر سقف شهربانی جمع کرده و به پادگان برند[اشاره به یورش وحشیانه شعبان جعفری و دار دسته اش و کارد آجین کردن بدن دکتر فاطمی]. انصاف و مروت اقتضا می کرد، رفتاری را که با یک اسیر یا روشی را که با یک زندانی مریض دارند در پیش گیرند. واقلا اجازه می دادند که آثار آن ضربات از بین رود و مزاج از دست رفته اندکی سلامت خود را باز یابد، آنگاه به آنچه مقتضی می دانند عمل کنند، اسیر و زندانی و مریض ، وقتی حمایت قانون را از او بردارند و ماهها در را به روی او ببندند تا صدای ناله او را کسی نشنود، دیگر جز تسلیم محض و اطاعت مطلق چه چاره ای می تواند بیندیشد.در تمام این احوال که احدی از من خبر نمی توانست داشته باشد، اخبار صحت و عافیت مرا مقامات داستانی گاهی نمی دانم از باب چه مصلحتی به جراید می دادند. ولی در همان حال شب و روز طشت خون از اتاق من بیرون می رفت و هیچ نمی دانستم که آیا روشنی روز بعد را هم چشم من خواهد دید یا برای همیشه چشمم در ظلمت و سکوت بسته خواهد شد؟...از شما آقایان می پرسم این حالت و وضعیت من برای محاکمه و دادگاه مناسب است؟ در جاهای دیگری که دعوی آزادی سیاسی دارند و رژیم خود را، رژیم پارلمانی می نامند، آیا با یک نفر جانی و قاتل آدم کش و هر چه دیگر اسمش را میخواهید بگذارید، چنین معامله ای می کنند؟ آقایان خدای ناکرده، ما متهم سیاسی هستیم.
«از قانون بگذرید، از اصول بین المللی چشم بپوشید، مقررات همین دادگاههای خودتان را هم ندیده بگیرید. ولی چطور ممکن است تمام احساسات و عواطف بشری را فراموش کرد. »
خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی-بهرام افراسیابی، ص ۳۰۷-۳۰۸
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
۷ مهرماه ۱۳۳۳ آغاز محاکمه دکتر فاطمی در دادگاه نظامی؛ گلایه های دکتر فاطمی از رفتارهای سراسر غیر انسانی رژیم
پس از آنکه دکتر فاطمی از بیمارستان به زندان منتقل شد، او را در بیدادگاه فرمایشی در حالی که مریض بود، حاضر کردند، دکتر فاطمی در حالی که روی تخت خواب دراز کشیده بود، به سالن دادگاه منتقل کردند (هفتم مهر ۱۳۳۳)... دکتر فاطمی در آن موقع چشمهایش را بر هم نهاده و از درد به خود می پیچید، پس از آنکه جای تختخواب دکتر فاطمی تعیین گردید، رئیس دادگاه با نواختن زنگ رسمیت جلسه را اعلام کرد.
دکتر فاطمی در بیدادگاه نظامی چنین می گوید: روزهایی را که مرا سوال پیچ می کردند و عجله داشتند پرونده را ببندند و تاخیر در این مهم را حتی جایز نمی شمردند و تا نیمه شب مریض را به بازپرسی و گفت و شنود روا می داشتند. روی قاعده باید ایام استراحت من می بود، و از همه ماجراها گوشم و فکر و روحم فارغ می ماند. زیرا من به پای خود از پله های فرمانداری بالا رفتم و جنازه ام را زیر سقف شهربانی جمع کرده و به پادگان برند[اشاره به یورش وحشیانه شعبان جعفری و دار دسته اش و کارد آجین کردن بدن دکتر فاطمی]. انصاف و مروت اقتضا می کرد، رفتاری را که با یک اسیر یا روشی را که با یک زندانی مریض دارند در پیش گیرند. واقلا اجازه می دادند که آثار آن ضربات از بین رود و مزاج از دست رفته اندکی سلامت خود را باز یابد، آنگاه به آنچه مقتضی می دانند عمل کنند، اسیر و زندانی و مریض ، وقتی حمایت قانون را از او بردارند و ماهها در را به روی او ببندند تا صدای ناله او را کسی نشنود، دیگر جز تسلیم محض و اطاعت مطلق چه چاره ای می تواند بیندیشد.در تمام این احوال که احدی از من خبر نمی توانست داشته باشد، اخبار صحت و عافیت مرا مقامات داستانی گاهی نمی دانم از باب چه مصلحتی به جراید می دادند. ولی در همان حال شب و روز طشت خون از اتاق من بیرون می رفت و هیچ نمی دانستم که آیا روشنی روز بعد را هم چشم من خواهد دید یا برای همیشه چشمم در ظلمت و سکوت بسته خواهد شد؟...از شما آقایان می پرسم این حالت و وضعیت من برای محاکمه و دادگاه مناسب است؟ در جاهای دیگری که دعوی آزادی سیاسی دارند و رژیم خود را، رژیم پارلمانی می نامند، آیا با یک نفر جانی و قاتل آدم کش و هر چه دیگر اسمش را میخواهید بگذارید، چنین معامله ای می کنند؟ آقایان خدای ناکرده، ما متهم سیاسی هستیم.
«از قانون بگذرید، از اصول بین المللی چشم بپوشید، مقررات همین دادگاههای خودتان را هم ندیده بگیرید. ولی چطور ممکن است تمام احساسات و عواطف بشری را فراموش کرد. »
خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی-بهرام افراسیابی، ص ۳۰۷-۳۰۸
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
یک خبرنگار جوان رویاروی پیر سیاست؛ خاطره ای از دموکرات منشی دکتر مصدق
مصدق وقتی می خواست به سازمان ملل در آمریکا برود، اعلام کرد که من می خواهم به مجلس گزارش بدهم.اقلیت درباری که در راسشان جمال امامی بود برای اینکه مصدق نتواند گزارش دهد و رای اعتماد بگیرد، مجلس را از اکثریت انداختند. تقریبا از ساعت ۹ تا ۱۰:۳۰ صبح مجلس بلاتکلیف بود و مصدق و وزرایش در راهرو انتظار نشسته بودند. سردا فاخر(رئیس مجلس) دو سه بار اعلام کرد که آقایان بیایند تو، اما کسی نمی آمد...[پس از چند ساعت] به پیاده روی[مجلس] آمدم دیدم که اتومبیل دکتر مصدق به جلوی در کوچک مجلس آمد...آنجا دربانی داشت که خیلی مصدقی بود و به مصدق خیلی علاقه داشت. نامش ملکشاهی بود. او در را که باز کرد. دکتر مصدق یک پایش را توی اتومبیل گذاشت و سرش هم داخل اتومبیل رفت. من به سرعت دویدم وگفتم آقا با من امری ندارید: صدای مرا که شنید سرش را از ماشین بیرون آورد و یک نگاهی به من کرد و یک نگاهی به جمعیت عظیمی که آنجا ایستاده بود. پلیس جلوی آنها را گرفته بودند که توی مجلس نیایند. مصدق گفت اینجا یک چهارپایه پیدا می شود. گفتم: بله. دربانی را که گفتم دوید و یک چهارپایه آوردیم. دکتر مصدق خطاب به رئیس همان پلیسها گفت جلوی مردم را رها کنند، من با مردم کار دارم... روی چهارپایه رفت که آن نطق معروف را کرد.گفت «هرجا ملت است، آنجا مجلس است.» این سخن متعلق به آن روز است. من تنها خبرنگاری بودم که در آنجا ایستاده بودم چون همه خبرنگارها توی لژ مطبوعات بودند و از بیرون خبر نداشتند شش، هفت دقیقه طول کشید تا به داخل مجلس خبردادند. سیل خبرنگار و تماشاچی آمدند... درآنجا حادثه اتفاق افتاد که باز از نظر روحیه آن زمان مردم جالب است. من در آن تلاطم ، نمی توانستم کار بکنم، تندنویسی کنم، ولی در لحظه ای که دکتر مصدق بیانی کرد و مردم شروع کردند به تظاهرات کردن و دکتر مصدق سکوت کرد، من فرصت کردم، برگشتم و دیدم که پنج شش جوان خیلی گردن کلفت دور من حلقه زده اند و من وسط مانده ام، یک جوان قدبلند هم کله اش را دولا کرده و من یادداشهایی پشت کردن اوگذاشته ام و دارم می نویسم. من آن قدر ملتهب قضایا بودم که اصلا به این چیزها توجه نداشتم. بعد دیدم یکی از این جوانها مرا به اسم صدا زد و گفت که خیالت راحت باشد تا آقا صحبت می کند ما فشار جمعیت را تحمل می کنیم، به راحتی بنویس.
من بلافاصله به دفتر روزنامه، درکوچه نظامی میدان بهارستان آمدم و به سرعت نطق را تنظیم کردم و تلفن کردم به منزل دکتر مصدق که به دکتر فاطمی بگویم که نطق حاضر است. چون اصلا دکتر مصدق فکر نمی کرد نطقش را کسی تهیه کند. دکتر فاطمی گفت بلافاصله پا شو و بیا. من فوری به منزل دکتر مصدق و به همان اتاق بزرگ رفتم. تقریبا سران جبهه ملی همه جمع بودند. نطق را جلوی دکتر فاطمی گذاشتم. دکتر فاطمی آن را به دست دکتر مصدق داد. دکتر مصدق نگاهی کرد وگفت که بگذار خودش بخواند، ما هم همانجا ایستاده شروع کردیم این نطق را خواندن. زیاد بود، در حدود ۲۰-۱۵ صفحه ای بود. ده دقیقه طول کشید که آن را خواندم، در مورد دموکرات بودن دکتر مصدق بگویم که وقتی نطق تمام شد (البته من در حین گفتن آن دوسه جا بغض گلویم را گرفت و نتوانستم صحبت بکنم و همه متاثر شدند). با لبخندی رو کرد به حضار و گفت من به این قشنگی صحبت نکردم، این قلم اوست. بعد طبق معمول یک دانه گز هم به عنوان جایزه به ما داد. دکتر فاطمی که مسوول تمام امور انتشاراتی دولت بود، گفت فورا بده تا تایپ کنند. من سرم را پایین انداختم و همانجا ایستادم. دکتر فاطمی تکرار کرد بعد من باز سرم را پایین انداختم. خوب، همه ناراحت شدند. بازگفت آقا مگر نمی شنوی چه می گویم؟ زود بده آن را ماشین کنند. گفتم آقای دکتر فاطمی نمی دهم، همه متعجب شدند . خود دکتر فاطمی از همه بیشتر متعجب شد. گفت چرا؟ گفتم می بخشید خودت به من یاد دادی، استاد من هستی، اگر این حرف را به عنوان نخست وزیر و سخنگوی دولت می زنی خودت به من یاد دادی که به هیچ دولتی تمکین نکنم، هیچ دلیل نداردکه به شما تمکین کنم. اما اگر به عنوان مدیر روزنامه ام به من تکلیف می کنی، این نوبر است که مدیر روزنامه ای به خبرنگارش بگوید خبر اختصامی خودش را به روزنامه های دیگر بده. بنابراین من نمی دهم. حالا از شرم هم عرق کرده ام و گریه ام هم گرفته بود. خوب، جوان بودم. سکوتی برقرار شد. خوب، حرف من هم منطقی بوده سی ثانیه ای سکوت برقرار شد، دکتر مصدق گفت آقا جان حق با اوست، راست می گوید، خبر اختصاصی اش است، مال خودش است. آن گاه به من رو کرد. گفت هر کاری دلت می خواهد بکن، خوب، من دیگر تکلیفم روشن بود.
خاطره ای از محمد علی سفری: مصدق، دولت ملی و کودتا- عزت الله سحابی، ص۵۲۱-۵۲۳
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
یک خبرنگار جوان رویاروی پیر سیاست؛ خاطره ای از دموکرات منشی دکتر مصدق
مصدق وقتی می خواست به سازمان ملل در آمریکا برود، اعلام کرد که من می خواهم به مجلس گزارش بدهم.اقلیت درباری که در راسشان جمال امامی بود برای اینکه مصدق نتواند گزارش دهد و رای اعتماد بگیرد، مجلس را از اکثریت انداختند. تقریبا از ساعت ۹ تا ۱۰:۳۰ صبح مجلس بلاتکلیف بود و مصدق و وزرایش در راهرو انتظار نشسته بودند. سردا فاخر(رئیس مجلس) دو سه بار اعلام کرد که آقایان بیایند تو، اما کسی نمی آمد...[پس از چند ساعت] به پیاده روی[مجلس] آمدم دیدم که اتومبیل دکتر مصدق به جلوی در کوچک مجلس آمد...آنجا دربانی داشت که خیلی مصدقی بود و به مصدق خیلی علاقه داشت. نامش ملکشاهی بود. او در را که باز کرد. دکتر مصدق یک پایش را توی اتومبیل گذاشت و سرش هم داخل اتومبیل رفت. من به سرعت دویدم وگفتم آقا با من امری ندارید: صدای مرا که شنید سرش را از ماشین بیرون آورد و یک نگاهی به من کرد و یک نگاهی به جمعیت عظیمی که آنجا ایستاده بود. پلیس جلوی آنها را گرفته بودند که توی مجلس نیایند. مصدق گفت اینجا یک چهارپایه پیدا می شود. گفتم: بله. دربانی را که گفتم دوید و یک چهارپایه آوردیم. دکتر مصدق خطاب به رئیس همان پلیسها گفت جلوی مردم را رها کنند، من با مردم کار دارم... روی چهارپایه رفت که آن نطق معروف را کرد.گفت «هرجا ملت است، آنجا مجلس است.» این سخن متعلق به آن روز است. من تنها خبرنگاری بودم که در آنجا ایستاده بودم چون همه خبرنگارها توی لژ مطبوعات بودند و از بیرون خبر نداشتند شش، هفت دقیقه طول کشید تا به داخل مجلس خبردادند. سیل خبرنگار و تماشاچی آمدند... درآنجا حادثه اتفاق افتاد که باز از نظر روحیه آن زمان مردم جالب است. من در آن تلاطم ، نمی توانستم کار بکنم، تندنویسی کنم، ولی در لحظه ای که دکتر مصدق بیانی کرد و مردم شروع کردند به تظاهرات کردن و دکتر مصدق سکوت کرد، من فرصت کردم، برگشتم و دیدم که پنج شش جوان خیلی گردن کلفت دور من حلقه زده اند و من وسط مانده ام، یک جوان قدبلند هم کله اش را دولا کرده و من یادداشهایی پشت کردن اوگذاشته ام و دارم می نویسم. من آن قدر ملتهب قضایا بودم که اصلا به این چیزها توجه نداشتم. بعد دیدم یکی از این جوانها مرا به اسم صدا زد و گفت که خیالت راحت باشد تا آقا صحبت می کند ما فشار جمعیت را تحمل می کنیم، به راحتی بنویس.
من بلافاصله به دفتر روزنامه، درکوچه نظامی میدان بهارستان آمدم و به سرعت نطق را تنظیم کردم و تلفن کردم به منزل دکتر مصدق که به دکتر فاطمی بگویم که نطق حاضر است. چون اصلا دکتر مصدق فکر نمی کرد نطقش را کسی تهیه کند. دکتر فاطمی گفت بلافاصله پا شو و بیا. من فوری به منزل دکتر مصدق و به همان اتاق بزرگ رفتم. تقریبا سران جبهه ملی همه جمع بودند. نطق را جلوی دکتر فاطمی گذاشتم. دکتر فاطمی آن را به دست دکتر مصدق داد. دکتر مصدق نگاهی کرد وگفت که بگذار خودش بخواند، ما هم همانجا ایستاده شروع کردیم این نطق را خواندن. زیاد بود، در حدود ۲۰-۱۵ صفحه ای بود. ده دقیقه طول کشید که آن را خواندم، در مورد دموکرات بودن دکتر مصدق بگویم که وقتی نطق تمام شد (البته من در حین گفتن آن دوسه جا بغض گلویم را گرفت و نتوانستم صحبت بکنم و همه متاثر شدند). با لبخندی رو کرد به حضار و گفت من به این قشنگی صحبت نکردم، این قلم اوست. بعد طبق معمول یک دانه گز هم به عنوان جایزه به ما داد. دکتر فاطمی که مسوول تمام امور انتشاراتی دولت بود، گفت فورا بده تا تایپ کنند. من سرم را پایین انداختم و همانجا ایستادم. دکتر فاطمی تکرار کرد بعد من باز سرم را پایین انداختم. خوب، همه ناراحت شدند. بازگفت آقا مگر نمی شنوی چه می گویم؟ زود بده آن را ماشین کنند. گفتم آقای دکتر فاطمی نمی دهم، همه متعجب شدند . خود دکتر فاطمی از همه بیشتر متعجب شد. گفت چرا؟ گفتم می بخشید خودت به من یاد دادی، استاد من هستی، اگر این حرف را به عنوان نخست وزیر و سخنگوی دولت می زنی خودت به من یاد دادی که به هیچ دولتی تمکین نکنم، هیچ دلیل نداردکه به شما تمکین کنم. اما اگر به عنوان مدیر روزنامه ام به من تکلیف می کنی، این نوبر است که مدیر روزنامه ای به خبرنگارش بگوید خبر اختصامی خودش را به روزنامه های دیگر بده. بنابراین من نمی دهم. حالا از شرم هم عرق کرده ام و گریه ام هم گرفته بود. خوب، جوان بودم. سکوتی برقرار شد. خوب، حرف من هم منطقی بوده سی ثانیه ای سکوت برقرار شد، دکتر مصدق گفت آقا جان حق با اوست، راست می گوید، خبر اختصاصی اش است، مال خودش است. آن گاه به من رو کرد. گفت هر کاری دلت می خواهد بکن، خوب، من دیگر تکلیفم روشن بود.
خاطره ای از محمد علی سفری: مصدق، دولت ملی و کودتا- عزت الله سحابی، ص۵۲۱-۵۲۳
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#خدمات_مصدق در دورۀ 28 ماهۀ نخست وزیری‌اش
قسمت ششم
در خصوص دارائی و امور مالیاتی :
ـ لایحه تشکیل کمیسیون های حل اختلاف مالیاتی
ـ لایحه مجازات مامورینی که از دادن مفاصا(صورت حساب) به مؤدیان خود داری نمایند
ـ لایحه اصلاح قانون مالیات املاک مزروعی.
ـ لایحه مالیات بر اراضی .
ـ لایحه طرز رسیدگی به اختلافات مالیاتی
ـ لایحه وصول مطالبات غیر مالیاتی دولت.
(هر یک از لوایح مزبور اثر قابل توجهی دربهبود امور مالیاتی داشت و امور آن براساس مصلحت دولت و مردم بود)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
#خدمات_مصدق در دورۀ 28 ماهۀ نخست وزیری‌اش
قسمت ششم
در خصوص دارائی و امور مالیاتی :
ـ لایحه تشکیل کمیسیون های حل اختلاف مالیاتی
ـ لایحه مجازات مامورینی که از دادن مفاصا(صورت حساب) به مؤدیان خود داری نمایند
ـ لایحه اصلاح قانون مالیات املاک مزروعی.
ـ لایحه مالیات بر اراضی .
ـ لایحه طرز رسیدگی به اختلافات مالیاتی
ـ لایحه وصول مطالبات غیر مالیاتی دولت.
(هر یک از لوایح مزبور اثر قابل توجهی دربهبود امور مالیاتی داشت و امور آن براساس مصلحت دولت و مردم بود)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
مشکل من با این روانکاوی که این روزها انجام می شود؛ مربوط به پیش فرض آن است که تحمل درد و رنج کاری عبث است و علامت ضعف یا حتی علامت بیماری است. در حالی که در واقع بزرگترین حقایق که ما به آن دست یافته ایم، زاییده ی درد و رنج افراد بوده است و مسئله ی اصلی از بین بردن رنج و درد و یا محو کردن آن از جهان نیست؛ بلکه باید کاری بکنیم که درد و رنج به زندگی مان الهام بخشد. به جای آنکه مدام بخواهیم از آن اجتناب کنیم و باید از این حسی که آنها خوشبختی نامیده اند و در واقع زاییده مغز دستکاری شده افراد است اجتناب کنیم.
این امر در نظر من بسیار شبیه تلاشی برای کنترل انسان است؛ نه آزاد کردن او. بیشتر می خواهند او را تعریف کنند تا اجازه دهند که خودش باشد.
و این بخشی از ایدئولوژی کلی این دوران است که جنون قدرت است.
#آرتور_میلر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
مشکل من با این روانکاوی که این روزها انجام می شود؛ مربوط به پیش فرض آن است که تحمل درد و رنج کاری عبث است و علامت ضعف یا حتی علامت بیماری است. در حالی که در واقع بزرگترین حقایق که ما به آن دست یافته ایم، زاییده ی درد و رنج افراد بوده است و مسئله ی اصلی از بین بردن رنج و درد و یا محو کردن آن از جهان نیست؛ بلکه باید کاری بکنیم که درد و رنج به زندگی مان الهام بخشد. به جای آنکه مدام بخواهیم از آن اجتناب کنیم و باید از این حسی که آنها خوشبختی نامیده اند و در واقع زاییده مغز دستکاری شده افراد است اجتناب کنیم.
این امر در نظر من بسیار شبیه تلاشی برای کنترل انسان است؛ نه آزاد کردن او. بیشتر می خواهند او را تعریف کنند تا اجازه دهند که خودش باشد.
و این بخشی از ایدئولوژی کلی این دوران است که جنون قدرت است.
#آرتور_میلر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
سنگین‌ترین مجازاتی که خدایان یونان باستان می توانستند برای سیزیف در نظر بگیرند این بود که تا ابد کار بیهوده ای را انجام دهد. سیزیف محکوم شده بود تا تخته سنگی را از شیب تندی بالا ببرد. مدت ها گذشت و سیزیف در تمام این مدت مشغول بالا بردن تخته سنگ از سربالایی تند بود، اما تا به بالای بلندی می رسید تخته سنگ می غلتید و به پایین دره می‌افتاد.
خدایان فراموش کرده بودند که تخته سنگ بر اثر مرور زمان و ضربه دچار فرسایش می شود. در صد سال اول، لبه های تیزی که دستهای سیزیف را بریده و زخمی کرده بود صاف شد. در پانصد سال بعدی پستی و بلندی های سنگ به قدری صیقلی شد که سیزیف تخته سنگ را قل می‌داد و بالا می‌برد. در هزار سال بعد تخته سنگ کوچک و کوچکتر شد و شیب هموار و هموارتر...
این روزها سیزیف تکه سنگ ریزی را که روزگاری صخره ای بود به همراه قرص های مسکن و کارت‌های اعتباری اش در کیفی می‌گذارد و با خود می‌برد. صبح سوار آسانسور می شود و به طبقه بیست و هشتم ساختمان دفترش می‌رود که محل مجازاتش به حساب می آید. و بعد از ظهرها دوباره به پایین بر می‌گردد....!
#مجازات / #استفان_لاکنر
کتاب #گلوله (مجموعه داستان های مينی مال) ترجمه: #اسدلله_امرایی
#کتاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
سنگین‌ترین مجازاتی که خدایان یونان باستان می توانستند برای سیزیف در نظر بگیرند این بود که تا ابد کار بیهوده ای را انجام دهد. سیزیف محکوم شده بود تا تخته سنگی را از شیب تندی بالا ببرد. مدت ها گذشت و سیزیف در تمام این مدت مشغول بالا بردن تخته سنگ از سربالایی تند بود، اما تا به بالای بلندی می رسید تخته سنگ می غلتید و به پایین دره می‌افتاد.
خدایان فراموش کرده بودند که تخته سنگ بر اثر مرور زمان و ضربه دچار فرسایش می شود. در صد سال اول، لبه های تیزی که دستهای سیزیف را بریده و زخمی کرده بود صاف شد. در پانصد سال بعدی پستی و بلندی های سنگ به قدری صیقلی شد که سیزیف تخته سنگ را قل می‌داد و بالا می‌برد. در هزار سال بعد تخته سنگ کوچک و کوچکتر شد و شیب هموار و هموارتر...
این روزها سیزیف تکه سنگ ریزی را که روزگاری صخره ای بود به همراه قرص های مسکن و کارت‌های اعتباری اش در کیفی می‌گذارد و با خود می‌برد. صبح سوار آسانسور می شود و به طبقه بیست و هشتم ساختمان دفترش می‌رود که محل مجازاتش به حساب می آید. و بعد از ظهرها دوباره به پایین بر می‌گردد....!
#مجازات / #استفان_لاکنر
کتاب #گلوله (مجموعه داستان های مينی مال) ترجمه: #اسدلله_امرایی
#کتاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ﻣﻮﻻﻧﺎﯼ ﺑﻠﺨﯽ ﻭ ﻋﺮﻭﺳﺶ
ﻣﻮﻻﻧﺎ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺧﺎﺗﻮﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺻﻼﺡ ﺍﻟﺪﯾﻦ ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﭘﺴﺮﺵ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭﻟﺪ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺵ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭﻟﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ :
" ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﺳﭙﯿﺪﺭﻭﯾﯽ ﺍﺑﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﭘﺪﺭ ... ﻋﺰﯾﺰ ﻋﺰﯾﺰ ﺩﺍﺭﺩ - ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺪﺍﺭ _ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺷﺐ ﮔﺮﺩﮎ _ﺣﺠﻠﻪ _ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺻﯿﺪ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ . ﻭ ﻧﭙﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺻﯿﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺻﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ، ﻣﺬﻫﺐ ﻇﺎﻫﺮﺑﯿﻨﺎﻥﺍﺳﺖ ".
ﻭ ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻋﺮﻭﺳﺶ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺵ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
" ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻥ ﺳﮓ ﻧﯿﺎﻻﯾﺪﻭ ﺗﻨﮓ ﺷﮑﺮ ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﺳﮓ ﺑﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﻧﺸﻮﺩ ... ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻭ ﺗﺎﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻋﺬﺭﯼ ﻭ ﺳﻮﮔﻨﺪﯼ
ﻭ ﻣﮑﺮﯼ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﺪﮔﻮ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﻨﻢ .... ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻋﺰﯾﺰ ﺑﻬﺎﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺁﺯﺍﺭ ﺷﻤﺎ ﮐﻮﺷﺪ ﺣﻘﺎ ﻭ ﺛﻢ ﺣﻘﺎ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﮐﻨﻢ ﻭ ﺳﻼﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﮕﻮﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﯼ ﻣﻦ ﻧﯿﺎﯾﺪ، ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ. ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ . "...
ﻧﻘﻞ ﺍﺯ #ﻗﺼﻪ_ﯼ_ﻗﺼﻪ_ﻫﺎ،
#ﻣﺤﻤﺪ_ﻋﻠﯽ_ﻣﻮﺣﺪ ﺻ 62 ﻭ 63
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ﻣﻮﻻﻧﺎﯼ ﺑﻠﺨﯽ ﻭ ﻋﺮﻭﺳﺶ
ﻣﻮﻻﻧﺎ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺧﺎﺗﻮﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺻﻼﺡ ﺍﻟﺪﯾﻦ ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﭘﺴﺮﺵ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭﻟﺪ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺵ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭﻟﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ :
" ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﺳﭙﯿﺪﺭﻭﯾﯽ ﺍﺑﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﭘﺪﺭ ... ﻋﺰﯾﺰ ﻋﺰﯾﺰ ﺩﺍﺭﺩ - ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺪﺍﺭ _ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺷﺐ ﮔﺮﺩﮎ _ﺣﺠﻠﻪ _ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺻﯿﺪ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ . ﻭ ﻧﭙﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺻﯿﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺻﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ، ﻣﺬﻫﺐ ﻇﺎﻫﺮﺑﯿﻨﺎﻥﺍﺳﺖ ".
ﻭ ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻋﺮﻭﺳﺶ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺵ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
" ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻥ ﺳﮓ ﻧﯿﺎﻻﯾﺪﻭ ﺗﻨﮓ ﺷﮑﺮ ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﺳﮓ ﺑﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﻧﺸﻮﺩ ... ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻭ ﺗﺎﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻋﺬﺭﯼ ﻭ ﺳﻮﮔﻨﺪﯼ
ﻭ ﻣﮑﺮﯼ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﺪﮔﻮ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﻨﻢ .... ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻋﺰﯾﺰ ﺑﻬﺎﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺁﺯﺍﺭ ﺷﻤﺎ ﮐﻮﺷﺪ ﺣﻘﺎ ﻭ ﺛﻢ ﺣﻘﺎ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﮐﻨﻢ ﻭ ﺳﻼﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﮕﻮﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﯼ ﻣﻦ ﻧﯿﺎﯾﺪ، ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ. ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ . "...
ﻧﻘﻞ ﺍﺯ #ﻗﺼﻪ_ﯼ_ﻗﺼﻪ_ﻫﺎ،
#ﻣﺤﻤﺪ_ﻋﻠﯽ_ﻣﻮﺣﺪ ﺻ 62 ﻭ 63
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
اتفاقی افتاده است
اتفاقی افتاده است. اما چطور؟ شبانه پیش آمد، یا آرام آرام نزدیک شده بود و ما تازه از آن خبر دار شده ایم؟ جریان بر سر دخترها است، دخترانی جوان و زیبا که چون حوریان آواز می خواندند، همچون پریان دریایی. آوازهایی همه شیرین و نرم و شادی بخش، مستانه و مواج. اما حالا صدای شان قطع شده، گرچه دهان شان چون قبل باز و بسته می شود. آیا زبان شان بُریده شده است؟
در مورد باقی چیزها هم چنین است: گریه های کودکان، شیون عزاداران و فریادهایی که پیش از این برمی خواست، خصوصاً شب هنگام، از جنون زده ای، از شکنجه شده ای. در مورد پرندگان نیز همچنین: چون سابق می پرند، همچون قبل بال و پر می گشایند، سرهاشان عقب، منقارشان باز، اما بی صدا هستند! بی صدا هستند یا بی صدا شده اند؟ چه کسی این پوشش زیبا از برف نامرئی را بافته، که همه صداها را محو کرده است؟
گوش کن. برگ ها دیگر خش خش نمی کنند. باد زوزه نمی کشد، قلب هامان نمی تپند. به سکوت فرو رفته اند همه. فرو رفته اند، انگار که توی زمین. یا این مائیم که فرو رفته ایم؟ شاید دنیا بی صدا نشده، بلکه ما کر شده ایم. این چه پوسته ای ست که مُهر و موم کرده ما را از شنیدن آن موسیقی که پیش از این به رقص مان در می آورد؟! چرا نمی توانیم بشنویم؟!
#مارگارت_اتوود
مترجم: گلاره جمشیدی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
اتفاقی افتاده است
اتفاقی افتاده است. اما چطور؟ شبانه پیش آمد، یا آرام آرام نزدیک شده بود و ما تازه از آن خبر دار شده ایم؟ جریان بر سر دخترها است، دخترانی جوان و زیبا که چون حوریان آواز می خواندند، همچون پریان دریایی. آوازهایی همه شیرین و نرم و شادی بخش، مستانه و مواج. اما حالا صدای شان قطع شده، گرچه دهان شان چون قبل باز و بسته می شود. آیا زبان شان بُریده شده است؟
در مورد باقی چیزها هم چنین است: گریه های کودکان، شیون عزاداران و فریادهایی که پیش از این برمی خواست، خصوصاً شب هنگام، از جنون زده ای، از شکنجه شده ای. در مورد پرندگان نیز همچنین: چون سابق می پرند، همچون قبل بال و پر می گشایند، سرهاشان عقب، منقارشان باز، اما بی صدا هستند! بی صدا هستند یا بی صدا شده اند؟ چه کسی این پوشش زیبا از برف نامرئی را بافته، که همه صداها را محو کرده است؟
گوش کن. برگ ها دیگر خش خش نمی کنند. باد زوزه نمی کشد، قلب هامان نمی تپند. به سکوت فرو رفته اند همه. فرو رفته اند، انگار که توی زمین. یا این مائیم که فرو رفته ایم؟ شاید دنیا بی صدا نشده، بلکه ما کر شده ایم. این چه پوسته ای ست که مُهر و موم کرده ما را از شنیدن آن موسیقی که پیش از این به رقص مان در می آورد؟! چرا نمی توانیم بشنویم؟!
#مارگارت_اتوود
مترجم: گلاره جمشیدی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#مطالعه #ٱزاد
#گزیده_کتاب
انسانها جز در امور رياضی که حقايق ثابت دارند و جز در امور طبيعی که نسبتاً از مقولات مثبته و عقيله اند در ساير امور مانند عقايد مذهبی و سياسی و عادات اجتماعی ابداً عامل عقل را به کار نمی اندازند. نخست به امری معتقد می شوند و سپس عقل و انديشه را برای اثبات آن به تکاپو و تلاش بر می انگيزانند.
#علی_دشتی
کتاب:بیست و سه سال
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#مطالعه #ٱزاد
#گزیده_کتاب
انسانها جز در امور رياضی که حقايق ثابت دارند و جز در امور طبيعی که نسبتاً از مقولات مثبته و عقيله اند در ساير امور مانند عقايد مذهبی و سياسی و عادات اجتماعی ابداً عامل عقل را به کار نمی اندازند. نخست به امری معتقد می شوند و سپس عقل و انديشه را برای اثبات آن به تکاپو و تلاش بر می انگيزانند.
#علی_دشتی
کتاب:بیست و سه سال
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#سینــوهـه / میـڪا والتـارۍ
#ذبیـح_الله_منـصوری
﴿ پــزشك مخصوص فـــرعــون﴾
«نام من، نویسنده این کتاب (سینوهه) است و من این کتاب را برای مدح خدایان نمی نویسم زیرا از خدایان خسته شده ام. من این کتاب را برای مدح فراعنه نمی نویسم زیرا از فراعنه هم به تنگ آمده ام. من این کتاب را فقط برای خودم می نویسم بدون اینکه در انتظار پاداش باشم یا اینکه بخواهم نام خود را در جهان باقی بگذارم.»
"من چون پزشک فرعون های مصر بودم از نزدیک, با فراعنه حشر و نشر داشتم و می دانم که آنها از حیث ضعف و ترس و زبونی و احساسات قلبی مثل ما هستند. حتی اگر یک فرعون را هزارمرتبه بزرگ کنند و او را در شمار خدایان درآورند باز انسان است و مثل ما می باشد.
آنچه تا امروز نوشته شده, به دست کاتبینی تحریر گردیده که مطیع امر سلاطین بوده اند و برای این مینوشتند که حقایق را دگرگون کنند. من تا امروز یک کتاب ندیده ام که درآن, حقیقت نوشته شده باشد.
در کتاب ها یا به خدایان تملق گفته اند یا به مردم یعنی به فرعون. در این دنیا تا امروز در هیچ کتاب و نوشته,حقیقت وجود نداشته است ولی تصورمی کنم که بعد از این هم در کتابها حقیقت وجود نخواهد داشت.
ممکن است که لباس و زبان و رسوم وآداب و معتقدات مردم عوض شود ولی حماقت آنها عوض نخواهد شد و درتمام اعصارمی توان به وسیله گفته ها ونوشته های دروغ مردم را فریفت. زیرا مردم هم دروغ و ریا و وعده های پوچ را که هرگز عملی نخواهد شد دوست می دارند."
"آیا نمی بینید که مردم چگونه در میدان, اطراف نقال ژنده پوش را که روی خاک نشسته ولی دم از زر و گوهر می زند و به مردم وعده گنج می دهد می گیرند و به حرفهای او گوش می دهند.
ولی من که نامم (سینوهه) می باشد از دروغ در این آخر عمر, نفرت دارم و به همین جهت این کتاب را برای خود می نویسم نه دیگران.
من نمی خواهم کسی کتاب مرا بخواند و تمجید کند. نمی خواهم اطفال در مدارس عبارات کتاب مرا روی الواح بنویسند و از روی آن مشق نمایند. من نمی خواهم که خردمندان در موقع صحبت از عبارات کتاب من شاهد بیاورند و بدین وسیله علم و خرد خود را به ثبوت برسانند.."
#سینـــــوھـــــه
#ناشـر_زریـــــن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#سینــوهـه / میـڪا والتـارۍ
#ذبیـح_الله_منـصوری
﴿ پــزشك مخصوص فـــرعــون﴾
«نام من، نویسنده این کتاب (سینوهه) است و من این کتاب را برای مدح خدایان نمی نویسم زیرا از خدایان خسته شده ام. من این کتاب را برای مدح فراعنه نمی نویسم زیرا از فراعنه هم به تنگ آمده ام. من این کتاب را فقط برای خودم می نویسم بدون اینکه در انتظار پاداش باشم یا اینکه بخواهم نام خود را در جهان باقی بگذارم.»
"من چون پزشک فرعون های مصر بودم از نزدیک, با فراعنه حشر و نشر داشتم و می دانم که آنها از حیث ضعف و ترس و زبونی و احساسات قلبی مثل ما هستند. حتی اگر یک فرعون را هزارمرتبه بزرگ کنند و او را در شمار خدایان درآورند باز انسان است و مثل ما می باشد.
آنچه تا امروز نوشته شده, به دست کاتبینی تحریر گردیده که مطیع امر سلاطین بوده اند و برای این مینوشتند که حقایق را دگرگون کنند. من تا امروز یک کتاب ندیده ام که درآن, حقیقت نوشته شده باشد.
در کتاب ها یا به خدایان تملق گفته اند یا به مردم یعنی به فرعون. در این دنیا تا امروز در هیچ کتاب و نوشته,حقیقت وجود نداشته است ولی تصورمی کنم که بعد از این هم در کتابها حقیقت وجود نخواهد داشت.
ممکن است که لباس و زبان و رسوم وآداب و معتقدات مردم عوض شود ولی حماقت آنها عوض نخواهد شد و درتمام اعصارمی توان به وسیله گفته ها ونوشته های دروغ مردم را فریفت. زیرا مردم هم دروغ و ریا و وعده های پوچ را که هرگز عملی نخواهد شد دوست می دارند."
"آیا نمی بینید که مردم چگونه در میدان, اطراف نقال ژنده پوش را که روی خاک نشسته ولی دم از زر و گوهر می زند و به مردم وعده گنج می دهد می گیرند و به حرفهای او گوش می دهند.
ولی من که نامم (سینوهه) می باشد از دروغ در این آخر عمر, نفرت دارم و به همین جهت این کتاب را برای خود می نویسم نه دیگران.
من نمی خواهم کسی کتاب مرا بخواند و تمجید کند. نمی خواهم اطفال در مدارس عبارات کتاب مرا روی الواح بنویسند و از روی آن مشق نمایند. من نمی خواهم که خردمندان در موقع صحبت از عبارات کتاب من شاهد بیاورند و بدین وسیله علم و خرد خود را به ثبوت برسانند.."
#سینـــــوھـــــه
#ناشـر_زریـــــن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده کتاب
#سیاست
در ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻤﻪﻱ ﺁﺭﻣﺎﻥﻫﺎﻱ ﺳﻴﺎﺳﻲ ، ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺩﻋﺎﻱ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻱ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎﺗﺮ ﺍﺳﺖ ...
ﺗﻼﺵ ﺑﺮﺍﻱ
ﺑﺮ ﭘﺎیی ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ...
ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﻲﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ،
ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﮐﻨﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﻱ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺍﺳﺎﺳﺎً
ﺭﺅﻳﺎﻱ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ،
ﺭﻭﻳﺎﻱ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻲ ﺍﺳﺖ ،
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﻲ
ﺑﺎﻭﺭ می کنند ﮐﻪ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ،
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺮﻭﺭ ! ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﮐﻨﻨﺪ !!!
#ﮐﺎﺭﻝ_ریموند_ﭘﻮﭘﺮ
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده کتاب
#سیاست
در ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻤﻪﻱ ﺁﺭﻣﺎﻥﻫﺎﻱ ﺳﻴﺎﺳﻲ ، ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺩﻋﺎﻱ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻱ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎﺗﺮ ﺍﺳﺖ ...
ﺗﻼﺵ ﺑﺮﺍﻱ
ﺑﺮ ﭘﺎیی ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ...
ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﻲﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ،
ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﮐﻨﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﻱ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺍﺳﺎﺳﺎً
ﺭﺅﻳﺎﻱ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ،
ﺭﻭﻳﺎﻱ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻲ ﺍﺳﺖ ،
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﻲ
ﺑﺎﻭﺭ می کنند ﮐﻪ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ،
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺮﻭﺭ ! ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﮐﻨﻨﺪ !!!
#ﮐﺎﺭﻝ_ریموند_ﭘﻮﭘﺮ
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ادبیات #گزیده_کتاب
ما پادشاه را کشتیم، سعی کردیم دنیا را تغییر بدهیم. حالا تنها چیزی که گیرمان آمده، یک پادشاه جدید است که از قبلی بهتر نیست.
اینجا سرزمینی ست که برای آزادی جنگیدیم، ولی حالا برای نان می‌جنگیم.
نکته‌ی عدالت این است که: «همه وقتی برابر می‌شوند که مُرده‌اند...»
#ویکتور_هوگو
کتاب: بینوایان
ترجمه: #حسینقلی_مستعان
#بریده #کتاب
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ادبیات #گزیده_کتاب
ما پادشاه را کشتیم، سعی کردیم دنیا را تغییر بدهیم. حالا تنها چیزی که گیرمان آمده، یک پادشاه جدید است که از قبلی بهتر نیست.
اینجا سرزمینی ست که برای آزادی جنگیدیم، ولی حالا برای نان می‌جنگیم.
نکته‌ی عدالت این است که: «همه وقتی برابر می‌شوند که مُرده‌اند...»
#ویکتور_هوگو
کتاب: بینوایان
ترجمه: #حسینقلی_مستعان
#بریده #کتاب
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
.
ادگار دگا
_امپرسیونیسم_
تابلوی رقصندگان
ادگار دگا نقاش سبک امپرسیونیسم وهم عصر ادوارد مانه وکلود مونه ،پیسارو ودیگر سردمداران سبک امپرسیونیسم بود،علارقم اینکه دگا وام دار نگاه امپرسیونیسم ها به طبیعت واشیا بود اما با امدن وظهور عکاسی درقرن نوزدهم، ازاین هنر نیز برای افرینش اثارش بهره جست ،وی از همان ابتدا راهش را از دیگر نقاشان این سبک جدا کرد،به نوعی که در تقسیم بندی نور در اثر وروی بوم از الگوی دیگر امپرسیونیسم ها که پخش نور ونداشتن نقطه مرکزی نور در بوم بود پیروی نمیکرد,در اثار دگا نور از زاویه خاص ونقطه اثری یکه بر سوژه می تابد وبه سان دیگران این سبک بوم نقاشی شاهد پاشش نور در سطح کل اثر توسط وی نیست، بلکه نور از زاویه خاص برسازنده وجاهت حضوری سوژه وبه نوعی همراه حرکات وی است وبه هیچ گاه نور با اثر وسوژه استحاله نمی شود وجزئی از ان نمی گردد ،بل کارکرد نور بطور روبنایی ومماس اثر حرکت سوژه است، از دیگر تکنیک های بکاررفته توسط دگا بکار بردن فضای تاریک وروشن در کل اثر ،وهمچنین استفاده از تکنیک مداد وبکار بردن خطوط برای برجسته سازی سوژه ها واشیا درسطح بوم نقاشی ست، سبک خاص دگا بجای -فرانمایی- از منظره که بیشتر توسط کلود مونه بکار گرفته می شد وهمچنین دریافت ازاد بطور کامل ذهنی از طبیعت نیست، بلکه وی خط اثر وثبات رویکرد سوژه ها واشکال هندسی ومعماری واشیا را درتماس باحرکت سازنده شان در اثر می افریند ودنبال می کند, سوژه ها در ثبات وتکرار حرکت شان در اثار دگا بازنمایی می شوند ،
وکار دگا در،یافتن -انات لحظه ای- حرکت وفیگور انها در گفتگو با اثر می باشد، گذاشتن زاویه دید برای ترسیم تابلو از نقطه ای غیر معمول که به دریافت هرچه زنده بافت اثر واشیا وسوژه ها کمکی شایان می کند، همچنین افرینش سوژه ها درانضباط حرکت معمولشان با توقف ناگهانی وانی وانتقال این وقفه ودرنگ به مخاطب اثر روی بوم وبیرون کشیدن این _جمود انی_ از حرکت دربافت موضوع برای بازنمایی ریتم واقع ،ورخ داده برای سوژه، انچه که سوژه های دگا را جذاب می کند، گفتگوی فرا تاریخی از کنش های شان در تقابل با نگاه مخاطب است، بدین سان که سکون سوژه ونگاه متوقف شده از حرکت اش حامل تبادل کل مضمون مورد نظر دگا با مخاطب اثر می باشد، سوژه ای که بوسیله چشم ها ونگاه از رخوت حرکت در تابلو بازداشته شده، وبه نوعی از بافت اثر با این فرایند،منقطع می گردد، تماما محمل انتقال موضوع ومفهوم برای دگاست، دگا به مانند ادوارد مانه درتابلوی -زن دربار شراب فروشی- صرفا به تعکیس سوژه در وجوه مختلف اش نمی اندیشد بل تمامی هویت سوژه را هدف می گیرد به نحوی که سوژه متوقف شده از حرکت وفرم نگاهش برسازنده یک روایت باشد، روایتی دراندامی ایستا وثابت وخارج از نقش افرینی دربافت اثر،
ان سان که کلود مونه خاصیت وجوهره طبیعت را به تصویر در می اورد، وفرایند تفسیر را برای مخاطب ازاد نگاه می دارد،دگا اما با افرینش مکث و وقفه و رواداشتن اندام ها وحرکت انی سوژه وتمرکزی که بانگاه به نقطه ای خاص دارد ،
مخاطب را وادار دریافت انتقال تجربه مورد نظر ومعین اش می کند
نکته ای که در تابلوی رقصندگان به وضوح قابل تشخیص است به نوعی برداشتی سراسر ازاد وناگهانی از حرکت ورقص سوژه ها ونگاه متمرکزشان به نقطه ای خاص می باشد.
کار دگا از نگاهی دیگر،برجسته سازی سوژه ودعوت از ان برای بازنمایی خارج از حرکت روزمره است،جایی که سوژه ها در کافه نشسته اند ونگاه معمول وکرخت خویش را به تماشا می گذارند ، یا در کارگاه اتو کشی ، حاصل حرکت وتلاش وعرق ریزی شان را ناشی از خسته گی در توقف براورده شده توسط دگاه به نمایش می گذارند..
ودرجایی که هنگام قدم زدن در خیابان به یکباره ابشار نگاهشان رامترادف وقفه دگا می کنند ،با چشمانشان دالان مبادله تجربه را برای مخاطب برمی سازند
ودر حرکت دسته جمعی رقص، سوژه ها ،هرکدام رویکرد خویش را مماس حرکت مندرج شده در پیوست اندامشان دربافت اثر به همراه -انی- که دارند به نمایش می گذارند ،هنر دگا، زنده زاییدن سوژه وحرکت شکل گرفته اش از جمود ورخوت در سیر تکراری حرکت در طبیعت واشیا بی جان است...
درتابلوی رقصندگان ،بازنوشت‌جراحی دگا بر کالبد واقعیت شکل می بندد، پیوست انی حرکت ووقفه در تصویر در همراهی زاویه دیدی غیر معمول از کنج صحنه ،تاجایی که به همراه رقصندگان، الات موسیقی نیز حضوری نصفه ونیمه در نقاشی داشته باشند، همچنین اوار نگاه وگریز چهره هریک ازسوژه ها به سمتی در صحنه روانه است که حاکی ابهام درلحظه های چرخش وکنش رقص می باشد.
#امیر_ثانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
.
ادگار دگا
_امپرسیونیسم_
تابلوی رقصندگان
ادگار دگا نقاش سبک امپرسیونیسم وهم عصر ادوارد مانه وکلود مونه ،پیسارو ودیگر سردمداران سبک امپرسیونیسم بود،علارقم اینکه دگا وام دار نگاه امپرسیونیسم ها به طبیعت واشیا بود اما با امدن وظهور عکاسی درقرن نوزدهم، ازاین هنر نیز برای افرینش اثارش بهره جست ،وی از همان ابتدا راهش را از دیگر نقاشان این سبک جدا کرد،به نوعی که در تقسیم بندی نور در اثر وروی بوم از الگوی دیگر امپرسیونیسم ها که پخش نور ونداشتن نقطه مرکزی نور در بوم بود پیروی نمیکرد,در اثار دگا نور از زاویه خاص ونقطه اثری یکه بر سوژه می تابد وبه سان دیگران این سبک بوم نقاشی شاهد پاشش نور در سطح کل اثر توسط وی نیست، بلکه نور از زاویه خاص برسازنده وجاهت حضوری سوژه وبه نوعی همراه حرکات وی است وبه هیچ گاه نور با اثر وسوژه استحاله نمی شود وجزئی از ان نمی گردد ،بل کارکرد نور بطور روبنایی ومماس اثر حرکت سوژه است، از دیگر تکنیک های بکاررفته توسط دگا بکار بردن فضای تاریک وروشن در کل اثر ،وهمچنین استفاده از تکنیک مداد وبکار بردن خطوط برای برجسته سازی سوژه ها واشیا درسطح بوم نقاشی ست، سبک خاص دگا بجای -فرانمایی- از منظره که بیشتر توسط کلود مونه بکار گرفته می شد وهمچنین دریافت ازاد بطور کامل ذهنی از طبیعت نیست، بلکه وی خط اثر وثبات رویکرد سوژه ها واشکال هندسی ومعماری واشیا را درتماس باحرکت سازنده شان در اثر می افریند ودنبال می کند, سوژه ها در ثبات وتکرار حرکت شان در اثار دگا بازنمایی می شوند ،
وکار دگا در،یافتن -انات لحظه ای- حرکت وفیگور انها در گفتگو با اثر می باشد، گذاشتن زاویه دید برای ترسیم تابلو از نقطه ای غیر معمول که به دریافت هرچه زنده بافت اثر واشیا وسوژه ها کمکی شایان می کند، همچنین افرینش سوژه ها درانضباط حرکت معمولشان با توقف ناگهانی وانی وانتقال این وقفه ودرنگ به مخاطب اثر روی بوم وبیرون کشیدن این _جمود انی_ از حرکت دربافت موضوع برای بازنمایی ریتم واقع ،ورخ داده برای سوژه، انچه که سوژه های دگا را جذاب می کند، گفتگوی فرا تاریخی از کنش های شان در تقابل با نگاه مخاطب است، بدین سان که سکون سوژه ونگاه متوقف شده از حرکت اش حامل تبادل کل مضمون مورد نظر دگا با مخاطب اثر می باشد، سوژه ای که بوسیله چشم ها ونگاه از رخوت حرکت در تابلو بازداشته شده، وبه نوعی از بافت اثر با این فرایند،منقطع می گردد، تماما محمل انتقال موضوع ومفهوم برای دگاست، دگا به مانند ادوارد مانه درتابلوی -زن دربار شراب فروشی- صرفا به تعکیس سوژه در وجوه مختلف اش نمی اندیشد بل تمامی هویت سوژه را هدف می گیرد به نحوی که سوژه متوقف شده از حرکت وفرم نگاهش برسازنده یک روایت باشد، روایتی دراندامی ایستا وثابت وخارج از نقش افرینی دربافت اثر،
ان سان که کلود مونه خاصیت وجوهره طبیعت را به تصویر در می اورد، وفرایند تفسیر را برای مخاطب ازاد نگاه می دارد،دگا اما با افرینش مکث و وقفه و رواداشتن اندام ها وحرکت انی سوژه وتمرکزی که بانگاه به نقطه ای خاص دارد ،
مخاطب را وادار دریافت انتقال تجربه مورد نظر ومعین اش می کند
نکته ای که در تابلوی رقصندگان به وضوح قابل تشخیص است به نوعی برداشتی سراسر ازاد وناگهانی از حرکت ورقص سوژه ها ونگاه متمرکزشان به نقطه ای خاص می باشد.
کار دگا از نگاهی دیگر،برجسته سازی سوژه ودعوت از ان برای بازنمایی خارج از حرکت روزمره است،جایی که سوژه ها در کافه نشسته اند ونگاه معمول وکرخت خویش را به تماشا می گذارند ، یا در کارگاه اتو کشی ، حاصل حرکت وتلاش وعرق ریزی شان را ناشی از خسته گی در توقف براورده شده توسط دگاه به نمایش می گذارند..
ودرجایی که هنگام قدم زدن در خیابان به یکباره ابشار نگاهشان رامترادف وقفه دگا می کنند ،با چشمانشان دالان مبادله تجربه را برای مخاطب برمی سازند
ودر حرکت دسته جمعی رقص، سوژه ها ،هرکدام رویکرد خویش را مماس حرکت مندرج شده در پیوست اندامشان دربافت اثر به همراه -انی- که دارند به نمایش می گذارند ،هنر دگا، زنده زاییدن سوژه وحرکت شکل گرفته اش از جمود ورخوت در سیر تکراری حرکت در طبیعت واشیا بی جان است...
درتابلوی رقصندگان ،بازنوشت‌جراحی دگا بر کالبد واقعیت شکل می بندد، پیوست انی حرکت ووقفه در تصویر در همراهی زاویه دیدی غیر معمول از کنج صحنه ،تاجایی که به همراه رقصندگان، الات موسیقی نیز حضوری نصفه ونیمه در نقاشی داشته باشند، همچنین اوار نگاه وگریز چهره هریک ازسوژه ها به سمتی در صحنه روانه است که حاکی ابهام درلحظه های چرخش وکنش رقص می باشد.
#امیر_ثانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 بسیاری از افراد وطن پرستند بی آنکه وطن پرستی آنان اصلا هزینه ای داشته باشد. من وطن پرست نیستم و نخواهم بود ولو آن که برایم گران تمام شود.
بسیاری از افراد به بهشت عقیده دارند و میخ طویله الاغشان را در آنجا بر زمین کوبیده اند. من خری ندارم، لاجرم آزاد هستم. نه از جهنمی می ترسم که احتمالا خرم در آنجا از بین برود؛ نه چشم امیدی به بهشت دارم که خرم بتواند در آنجا، با خوردن شبدر، شکمی از عزا در بیاورد. من مردی بیسواد و کله خرم، می توانم مطالب را، آن طور که دلم می خواهد ادا کنم.
کتاب : زوربای یونانی
نویسنده : نیکوس کازانتزاکیس
ترجمه : محمود مصاحب
نیکوس کازانتزاکیس (۱۸۸۳–۱۹۵۷) نویسنده و شاعر نامدار یونانی ٬ وی در آثارش به تحلیل مسائل جامعه بشری میپرداخت٬ از کتاب زوربای یونانی در سال ۱۹۶۴ اقتباسی سینمایی به کارگردانی مایکل کاکویانیس ساخته شد که در آن آنتونی کوئین به نقش آفرینی پرداخت.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 بسیاری از افراد وطن پرستند بی آنکه وطن پرستی آنان اصلا هزینه ای داشته باشد. من وطن پرست نیستم و نخواهم بود ولو آن که برایم گران تمام شود.
بسیاری از افراد به بهشت عقیده دارند و میخ طویله الاغشان را در آنجا بر زمین کوبیده اند. من خری ندارم، لاجرم آزاد هستم. نه از جهنمی می ترسم که احتمالا خرم در آنجا از بین برود؛ نه چشم امیدی به بهشت دارم که خرم بتواند در آنجا، با خوردن شبدر، شکمی از عزا در بیاورد. من مردی بیسواد و کله خرم، می توانم مطالب را، آن طور که دلم می خواهد ادا کنم.
کتاب : زوربای یونانی
نویسنده : نیکوس کازانتزاکیس
ترجمه : محمود مصاحب
نیکوس کازانتزاکیس (۱۸۸۳–۱۹۵۷) نویسنده و شاعر نامدار یونانی ٬ وی در آثارش به تحلیل مسائل جامعه بشری میپرداخت٬ از کتاب زوربای یونانی در سال ۱۹۶۴ اقتباسی سینمایی به کارگردانی مایکل کاکویانیس ساخته شد که در آن آنتونی کوئین به نقش آفرینی پرداخت.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
می‌خواهم راز بزرگی را برایتان فاش کنم :
در انتظار داوری روز قیامت نمانید،
این داوری همه روزه روی می‌دهد.
#آلبر_کامو / #کتاب / #سقوط
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در انتظار داوری روز قیامت نمانید،
این داوری همه روزه روی می‌دهد.
#آلبر_کامو / #کتاب / #سقوط
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#مطالعه #ٱزاد
#ادبیات #فلسفه
در موزه های ایتالیا نوعی از پرده های نقاشی وجود دارد که سابقا کشیش ها آنها را جلو صورت محکومین به مرگ می گرفتند تا آنها نتوانند سکوی مرگ را ببینند . جهش در تمام معانی آن . عجله و فرار به طرف ابدیت خدایی ، ترک واقعیات روزانه با فکر و حواس کامل همه این ها پرده های نقاشی هستند که جلو چشم ما می گیرند تا پوچ نبینیم . ولی در این میان کسانی وجود دارند که پرده ای جلو چشم آنها نیست و همه چیز را عریان می بینند . با آنهاست که می خواهم صحبت کنم ...
#آلبر_کامو
کتاب:افسانه سیزف
#بریده #کتاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
#مطالعه #ٱزاد
#ادبیات #فلسفه
در موزه های ایتالیا نوعی از پرده های نقاشی وجود دارد که سابقا کشیش ها آنها را جلو صورت محکومین به مرگ می گرفتند تا آنها نتوانند سکوی مرگ را ببینند . جهش در تمام معانی آن . عجله و فرار به طرف ابدیت خدایی ، ترک واقعیات روزانه با فکر و حواس کامل همه این ها پرده های نقاشی هستند که جلو چشم ما می گیرند تا پوچ نبینیم . ولی در این میان کسانی وجود دارند که پرده ای جلو چشم آنها نیست و همه چیز را عریان می بینند . با آنهاست که می خواهم صحبت کنم ...
#آلبر_کامو
کتاب:افسانه سیزف
#بریده #کتاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه ایدئولوژیک به کتابهای درسی بزرگترین ستم در حق کودکان است؛ تنها معلم قرآن بود شاه دوستی بچه ها را ستایش کرد!
هر چه از سال های ۱۳۳۰-۳۲ می گذشتیم اقتدار شاه افزایش می یافت، تبلیغات مربوط به ۴ آبان[زادروز محمدرضا پهلوی] بیشتر می شد، ولی در کلاس های مدرسه سکوت محض برقرار بود. آن سال ها در دوره دبستان هیچ معلمی حتی یکبار درباره شاهنشاه صحبت نکرد. نه تنها درکلاس ششم هیچ معلمی درباره شاه صحبت نکرد، حتی پس از انقلاب سفید و اصلاحات معروف اصلاحات ارضی هم که من کلاس اول دبیرستان بودم در کلاس هایی که من درس می خواندم هیچ معلمی درباره شاه یا کارهای شاه یا اصلاحات ارضی صحبت نکرد. من اصلا یادم نمی آید که در تمام دوران مدرسه ام ازابتدایی تا دبیرستان معلمی سرکلاس درباره شاه صحبت کرده باشد. اما مدرسه ها در خارج در برنامه هایی داشتند. بیشتر ناظم ها سر صف ها دستورات اموزش و پرورش را ابلاغ می کردند. صبح ها سر صف نیایش بود و آخرش هم شعار خدا، شاه، میهن.
کلاس ششم که بودم (سال ۱۳۳۹) هر چند که هنوز انقلاب سفید نشده بود، ولی به علت دور شدن ازکودتای ٢٨ مرداد ۱۳۳۲ علیه دکتر محمدمصدق، سرکوب مخالفان شاه، گسترش روزنامه های طرفدار رژیم و بسته شدن روزنامه های مخالف از یک سو و بهبود زندگی مردم در شهرها مثل انجام آب لوله کشی، اسفالت، تقویت نیروگاههای برق و پرشدن مغازه ها ازکالاهای مصرفی به خصوص لوازم خانگی، گرایش به شاه دوستی دربین خانواده های بی خبر از امور سیاسی یا کسانی که قبلا هم طرفدار شاه بودند افزایش می یافت. فکر می کنم از سال ۱۳۳۸ عکس شاه به طور وسیع اول کتاب های درسی چاپ می شد. در سال ۱۳۳۸ بچه های کلاس ششم ابتدایی تاثیر همه این امور و شاید هم تحت تاثیر کتاب های تاریخ و جغرافیای پنجم و ششم که درس ناسیونالیسم می داد و به اصطلاح تبعه خوب می ساخت، همان بچه هایی که مادرهایشان نمی گذاشتند که شلوارک بپوشند و به جشن ۴ آبان بروند، درکلاس با اجازه ناظم عکس شاه را روی دیوار نصب کردیم. چند متری سیم خریدیم و چند کروپ و با باطری کتابی کروپ ها را بالای سر شاه روشن کردیم. ناظم که معلم قرآن بود کار بچه ها را تحسین کرد ولی معلم های دیگر هیچ حرفی نزدند. بچه ها کمی ناراحت هم شدند، فکر کردند کارشان زیبا نیست که آقای فرحناک وآقای درخشان معلم ورزش و معلم موسیقی درباره آن سکوت کرده اند. بعدها فهمیدیم که سکوت آنها چه معنایی می داد. کم کم در کتاب های درسی جسته و گریخته به مطالبی درباره شاه اشاره می شد. ولی وقتی کلاس ده و یازده بودیم باید کتاب انقلاب سفید را به عنوان درس می خواندیم. ۶ اصل انقلاب سفید را که بعد ٩ تا و بعد ١٢ تا و بعد نمی دانم چند تا شد، باید می خواندیم و امتحان می دادیم. کم کم قسمت مهمی از مطالب کتاب های تاریخ را مطالب قبل از اسلام تشکیل می داد. کاری که اوایل انقلاب کاملآ برعکس شد و کتاب ها از مطالب بعد از اسلام پر شد. یعنی از سال ۱۳۳۹ کتاب های درسی به خصوص کتاب های علوم انسانی جنبه ایدئولوژیک به خود گرفت، که این کار با دگرگونی ١٨٠ درجه ای هنوز هم ادامه دارد. به نظرم ظلمی که از ظلم بدنی برای بچه ها بدتر و بیشتر است، ظلمی است که عده ای آدم های بزرگ و مسن بخواهند از راه کتاب های درسی، ایدئولوژی و تفکرات خود را بچه ها القا کنند. ظلمی از این بالاتر نیست که بخواهند با کتاب های درسی شستشوی مغزی بدهند. ظلمی از این بدتر نیست که بخواهند حقایق تاریخی را دگرگون کنند، چهره های خدمتگزار به ملت را خائن و چهره های خائن را خدمتگزار جلوه دهند. بچه ها را به سوی افکار جزمی، جنگ طلبانه و بدبینانه سوق دهند،عالم و آدم را دشمن بنمایانند و افکار فاشیستی و نئوفاشیستی را در مغز میلیون ها بچه فرو کنند. این ظلم از کتک زدن، بیگاری کشیدن از بچه ها بدتر است. بالاخره این کارها از سال ۱۳۳۸ در کتاب های درسی شروع شد. با این کارها بچه ها دچار تضاد روانی می شدند، دچار شخصیت دوگانه می شدند، در خانه چیزی می شنیدند و در مدرسه چیز دیگر.
خاطرات شازده حمام- دکتر محمدحسن پاپلی یزدی- ص ۱۹۹-۲۰۰
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه ایدئولوژیک به کتابهای درسی بزرگترین ستم در حق کودکان است؛ تنها معلم قرآن بود شاه دوستی بچه ها را ستایش کرد!
هر چه از سال های ۱۳۳۰-۳۲ می گذشتیم اقتدار شاه افزایش می یافت، تبلیغات مربوط به ۴ آبان[زادروز محمدرضا پهلوی] بیشتر می شد، ولی در کلاس های مدرسه سکوت محض برقرار بود. آن سال ها در دوره دبستان هیچ معلمی حتی یکبار درباره شاهنشاه صحبت نکرد. نه تنها درکلاس ششم هیچ معلمی درباره شاه صحبت نکرد، حتی پس از انقلاب سفید و اصلاحات معروف اصلاحات ارضی هم که من کلاس اول دبیرستان بودم در کلاس هایی که من درس می خواندم هیچ معلمی درباره شاه یا کارهای شاه یا اصلاحات ارضی صحبت نکرد. من اصلا یادم نمی آید که در تمام دوران مدرسه ام ازابتدایی تا دبیرستان معلمی سرکلاس درباره شاه صحبت کرده باشد. اما مدرسه ها در خارج در برنامه هایی داشتند. بیشتر ناظم ها سر صف ها دستورات اموزش و پرورش را ابلاغ می کردند. صبح ها سر صف نیایش بود و آخرش هم شعار خدا، شاه، میهن.
کلاس ششم که بودم (سال ۱۳۳۹) هر چند که هنوز انقلاب سفید نشده بود، ولی به علت دور شدن ازکودتای ٢٨ مرداد ۱۳۳۲ علیه دکتر محمدمصدق، سرکوب مخالفان شاه، گسترش روزنامه های طرفدار رژیم و بسته شدن روزنامه های مخالف از یک سو و بهبود زندگی مردم در شهرها مثل انجام آب لوله کشی، اسفالت، تقویت نیروگاههای برق و پرشدن مغازه ها ازکالاهای مصرفی به خصوص لوازم خانگی، گرایش به شاه دوستی دربین خانواده های بی خبر از امور سیاسی یا کسانی که قبلا هم طرفدار شاه بودند افزایش می یافت. فکر می کنم از سال ۱۳۳۸ عکس شاه به طور وسیع اول کتاب های درسی چاپ می شد. در سال ۱۳۳۸ بچه های کلاس ششم ابتدایی تاثیر همه این امور و شاید هم تحت تاثیر کتاب های تاریخ و جغرافیای پنجم و ششم که درس ناسیونالیسم می داد و به اصطلاح تبعه خوب می ساخت، همان بچه هایی که مادرهایشان نمی گذاشتند که شلوارک بپوشند و به جشن ۴ آبان بروند، درکلاس با اجازه ناظم عکس شاه را روی دیوار نصب کردیم. چند متری سیم خریدیم و چند کروپ و با باطری کتابی کروپ ها را بالای سر شاه روشن کردیم. ناظم که معلم قرآن بود کار بچه ها را تحسین کرد ولی معلم های دیگر هیچ حرفی نزدند. بچه ها کمی ناراحت هم شدند، فکر کردند کارشان زیبا نیست که آقای فرحناک وآقای درخشان معلم ورزش و معلم موسیقی درباره آن سکوت کرده اند. بعدها فهمیدیم که سکوت آنها چه معنایی می داد. کم کم در کتاب های درسی جسته و گریخته به مطالبی درباره شاه اشاره می شد. ولی وقتی کلاس ده و یازده بودیم باید کتاب انقلاب سفید را به عنوان درس می خواندیم. ۶ اصل انقلاب سفید را که بعد ٩ تا و بعد ١٢ تا و بعد نمی دانم چند تا شد، باید می خواندیم و امتحان می دادیم. کم کم قسمت مهمی از مطالب کتاب های تاریخ را مطالب قبل از اسلام تشکیل می داد. کاری که اوایل انقلاب کاملآ برعکس شد و کتاب ها از مطالب بعد از اسلام پر شد. یعنی از سال ۱۳۳۹ کتاب های درسی به خصوص کتاب های علوم انسانی جنبه ایدئولوژیک به خود گرفت، که این کار با دگرگونی ١٨٠ درجه ای هنوز هم ادامه دارد. به نظرم ظلمی که از ظلم بدنی برای بچه ها بدتر و بیشتر است، ظلمی است که عده ای آدم های بزرگ و مسن بخواهند از راه کتاب های درسی، ایدئولوژی و تفکرات خود را بچه ها القا کنند. ظلمی از این بالاتر نیست که بخواهند با کتاب های درسی شستشوی مغزی بدهند. ظلمی از این بدتر نیست که بخواهند حقایق تاریخی را دگرگون کنند، چهره های خدمتگزار به ملت را خائن و چهره های خائن را خدمتگزار جلوه دهند. بچه ها را به سوی افکار جزمی، جنگ طلبانه و بدبینانه سوق دهند،عالم و آدم را دشمن بنمایانند و افکار فاشیستی و نئوفاشیستی را در مغز میلیون ها بچه فرو کنند. این ظلم از کتک زدن، بیگاری کشیدن از بچه ها بدتر است. بالاخره این کارها از سال ۱۳۳۸ در کتاب های درسی شروع شد. با این کارها بچه ها دچار تضاد روانی می شدند، دچار شخصیت دوگانه می شدند، در خانه چیزی می شنیدند و در مدرسه چیز دیگر.
خاطرات شازده حمام- دکتر محمدحسن پاپلی یزدی- ص ۱۹۹-۲۰۰
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
👍1