@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
# درباره آزادی
#جان استوارت میل
# محمود صناعی
آزادی فرد و قدرت دولت
کتاب "درباره آزادی" اثر جان استوارت میل را شاید بتوان به درستی مکمل اثر جان لاک درباره "حدود دولت و حقوق مردم" دانست.
هرچند میان زمان زندگی این دو دانشمند علوم سیاسی دو قرن فاصله است.
جان استوارت میل در اوایل قرن نوزدهم به دنیا آمد و در اواسط همین قرن کتاب درباره ی آزادی را نوشت.
بسیاری از نکاتی که او در نقد جامعه ی آن روز انگلستان در مورد حقوق مردم به ویژه اقلیتها و دگر اندیشان متذکر شده است،امروز در قوانین اساسی و مدنی بریتانیا، اصلاح شده است، از جمله حق زنان در مشارکت های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کامل در این قوانین پیش بینی شده است.
استوارت میل معتقد بود که پیشرفت سیاسی و اجتماعی یک کشور و بهتر شدن افراد آن، تنها در صورت دست یافتن همه ی مردم به آزادی امکان پذیر است.
بنابر این تامین آزادی برای تمامی افراد جامعه باید مهمترین هدف حکومتهای منتخب مردم باشد...
#درباره_آزادی
#جان_استوارت_میل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
# درباره آزادی
#جان استوارت میل
# محمود صناعی
آزادی فرد و قدرت دولت
کتاب "درباره آزادی" اثر جان استوارت میل را شاید بتوان به درستی مکمل اثر جان لاک درباره "حدود دولت و حقوق مردم" دانست.
هرچند میان زمان زندگی این دو دانشمند علوم سیاسی دو قرن فاصله است.
جان استوارت میل در اوایل قرن نوزدهم به دنیا آمد و در اواسط همین قرن کتاب درباره ی آزادی را نوشت.
بسیاری از نکاتی که او در نقد جامعه ی آن روز انگلستان در مورد حقوق مردم به ویژه اقلیتها و دگر اندیشان متذکر شده است،امروز در قوانین اساسی و مدنی بریتانیا، اصلاح شده است، از جمله حق زنان در مشارکت های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کامل در این قوانین پیش بینی شده است.
استوارت میل معتقد بود که پیشرفت سیاسی و اجتماعی یک کشور و بهتر شدن افراد آن، تنها در صورت دست یافتن همه ی مردم به آزادی امکان پذیر است.
بنابر این تامین آزادی برای تمامی افراد جامعه باید مهمترین هدف حکومتهای منتخب مردم باشد...
#درباره_آزادی
#جان_استوارت_میل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
می دانی قلب من از چه ساخته شده؟مطمئنم ان بادبانهای وصله دار قرمز و زرد و سیاه را دیده ای که با نخ کلفتی دوخته شده اند و حتی در شدید ترین طوفانها هم پاره نمی شوند ،قلب من هم همین طور است ،هزار سوراخ دارد و هزار جایش وصله شده،من دیگر از چیزی باک ندارم.
#زوربای یونانی
#نیکوس کازانتزاکیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
می دانی قلب من از چه ساخته شده؟مطمئنم ان بادبانهای وصله دار قرمز و زرد و سیاه را دیده ای که با نخ کلفتی دوخته شده اند و حتی در شدید ترین طوفانها هم پاره نمی شوند ،قلب من هم همین طور است ،هزار سوراخ دارد و هزار جایش وصله شده،من دیگر از چیزی باک ندارم.
#زوربای یونانی
#نیکوس کازانتزاکیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#داستانک
#کک
تو یکی از ادارات پُست بخش دگار تو جنوب فرانسه یه پیر دختر کار می کرد. این دختر خانوم عادت بدی داشت که نامه های مردم رو یه ذره باز می کرد و می خوند. همه ی عالم اینو می دونستن. اما توی فرانسه سرایداری و تلفن و پست نهادای مقدسی هستن که کسی حق نداره کاری به کارشون داشته باشه. برای همینم کسی کاری به کارشون نداشت.
خلاصه دختره نامه های این و اونو باز می کرد و می خوند و با دهن لقی هاش برای مردم دردسر درست می کرد.
توی همین بخش دگار یه کُنت باهوش تو یه قصر زیبا زندگی می کرد. آخه تو فرانسه بعضی وقتا کُنت باهوش هم پیدا می شه. ایشون روزی از روزا یه مجری محکمه رو به قصرش احضار کرد و در حضور اون نامه ای به یکی از دوستاش نوشت. متن نامه به قرار زیر بود:
دوست عزیز سلام،
از اون جایی که می دونم خانوم امیلی دوپن کارمند اداره ی پست اگه مرتب نامه های ما رو باز نکنه و نخونه از فرط کنجکاوی می ترکه، اینه که توی این نامه یه کک میندازم تا بلکه براش درس عبرت شاه و دست از این کار ناشایستش برداره.
امضا: کُنت الکی
کنت در حضور مأمور محکمه در پاکت نامه رو بست، اما ککی اون تو
ننداخت.
وقتی نامه به دست صاحبش رسید یه کک هم توش بود.
#نویسنده: کورت_توخولسکی
#مترجم: دکتر_محمد_حسین_عضدانلو
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#داستانک
#کک
تو یکی از ادارات پُست بخش دگار تو جنوب فرانسه یه پیر دختر کار می کرد. این دختر خانوم عادت بدی داشت که نامه های مردم رو یه ذره باز می کرد و می خوند. همه ی عالم اینو می دونستن. اما توی فرانسه سرایداری و تلفن و پست نهادای مقدسی هستن که کسی حق نداره کاری به کارشون داشته باشه. برای همینم کسی کاری به کارشون نداشت.
خلاصه دختره نامه های این و اونو باز می کرد و می خوند و با دهن لقی هاش برای مردم دردسر درست می کرد.
توی همین بخش دگار یه کُنت باهوش تو یه قصر زیبا زندگی می کرد. آخه تو فرانسه بعضی وقتا کُنت باهوش هم پیدا می شه. ایشون روزی از روزا یه مجری محکمه رو به قصرش احضار کرد و در حضور اون نامه ای به یکی از دوستاش نوشت. متن نامه به قرار زیر بود:
دوست عزیز سلام،
از اون جایی که می دونم خانوم امیلی دوپن کارمند اداره ی پست اگه مرتب نامه های ما رو باز نکنه و نخونه از فرط کنجکاوی می ترکه، اینه که توی این نامه یه کک میندازم تا بلکه براش درس عبرت شاه و دست از این کار ناشایستش برداره.
امضا: کُنت الکی
کنت در حضور مأمور محکمه در پاکت نامه رو بست، اما ککی اون تو
ننداخت.
وقتی نامه به دست صاحبش رسید یه کک هم توش بود.
#نویسنده: کورت_توخولسکی
#مترجم: دکتر_محمد_حسین_عضدانلو
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#داستانک
#ميان باغ
#نویسنده : هوپ اي تورس
زن در حالي كه ميان باغ ايستاده بود، مرد را ديد كه ديوانه وار به طرفش مي دود و فرياد مي زند:
_نينا! گلم! عشق زندگيم!
و بالاخره نينا همان چيزي را كه دلش مي خواست از زبان تام شنيد و بعد گفت:
_اوه تام!
و تام همچنان فرياد مي زد:
_نينا! گلم! و نينا ادامه داد:
_اوه تام! منم عاشقتم!
تام به او كه رسيد، خم شد، و به سرعت تينا را هل داد.
_گلم! تو روي گل رز من ايستاده بودي، همون گلي كه جايزه رو برده بود!
#مترجم: علیرضا دوراندیش
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#داستانک
#ميان باغ
#نویسنده : هوپ اي تورس
زن در حالي كه ميان باغ ايستاده بود، مرد را ديد كه ديوانه وار به طرفش مي دود و فرياد مي زند:
_نينا! گلم! عشق زندگيم!
و بالاخره نينا همان چيزي را كه دلش مي خواست از زبان تام شنيد و بعد گفت:
_اوه تام!
و تام همچنان فرياد مي زد:
_نينا! گلم! و نينا ادامه داد:
_اوه تام! منم عاشقتم!
تام به او كه رسيد، خم شد، و به سرعت تينا را هل داد.
_گلم! تو روي گل رز من ايستاده بودي، همون گلي كه جايزه رو برده بود!
#مترجم: علیرضا دوراندیش
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
فاشیست بودن یا ناسیونالیست بودن، کار دشواری نیست. کافی است چشم بر ارزش های انسانی ببندیم و کمی با حرف های کلی سرگرم بشویم، زبان خود را بهترین زبان دانستن و زبان دیگری را گوش خراش خواندن؛ موسیقی قومی خود را سحرانگیز دانستن و موسیقی دیگری را سرسام آور خواندن؛ لباس محلی خود را زیبا نامیدن و لباس محلی دیگری را به تمسخر گرفتن؛ سنت های قبیله ای خود را ستودن و سنت های قبیله ای دیگری را ابلهانه خواندن... و دردناک تر آن که آسیب دیدگان از ناسیونالیسم و قوم پرستی، خود به قوم پرستی تندروتر بدل می شوند و این چنین، انسان به جای رهایی از چنگال تعصب و تلاش برای گسترش هم زیستی، تعصب بیشتر را به عنوان شیوه نجات برمی گزینند.
دوست_بازیافته 📚
فرد_اولمن 🖋
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
فاشیست بودن یا ناسیونالیست بودن، کار دشواری نیست. کافی است چشم بر ارزش های انسانی ببندیم و کمی با حرف های کلی سرگرم بشویم، زبان خود را بهترین زبان دانستن و زبان دیگری را گوش خراش خواندن؛ موسیقی قومی خود را سحرانگیز دانستن و موسیقی دیگری را سرسام آور خواندن؛ لباس محلی خود را زیبا نامیدن و لباس محلی دیگری را به تمسخر گرفتن؛ سنت های قبیله ای خود را ستودن و سنت های قبیله ای دیگری را ابلهانه خواندن... و دردناک تر آن که آسیب دیدگان از ناسیونالیسم و قوم پرستی، خود به قوم پرستی تندروتر بدل می شوند و این چنین، انسان به جای رهایی از چنگال تعصب و تلاش برای گسترش هم زیستی، تعصب بیشتر را به عنوان شیوه نجات برمی گزینند.
دوست_بازیافته 📚
فرد_اولمن 🖋
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
من میخواهم بدانم که،راستی راستی زندگی یعنی توی یک تکه جا هی بروی وبرگردی تا پیربشوی ودیگرهیچ؛ یا اینکه در دنیا طور دیگری هم می توان زندگی کرد؟
ماهي سياه كوچولو
#صمد_بهرنگی
خب داستان ماهي سياه كوچولو اين‌گونه شروع مي شود:
شب چله بود. ته دريا ماهي پير دوازده هزارتا از بچه‌ها و نوه‌هايش را دور خودش جمع کرده بود و براي آنها قصه مي‌گفت:
يکي بود يکي نبود. يک ماهي سياه کوچولو بود كه با مادرش در جويباري زندگي مي‌کرد. اين جويبار از ديواره‌هاي سنگي کوه بيرون مي‌زد و در ته دره روان مي‌شد.
صمد بهرنگي براي شروع داستان از يك عدد استفاده مي‌كند. دوازده هزارتا بچه ماهي. به‌نظر مي‌آيد مي‌شد از هر عدد ديگري استفاده كرد. اما اين عدد چند هزار نفري نشاندهنده يك اجتماع است. در واقع نويسنده به‌صورت غيرمستقيم علاوه بر خود داستان كه روايت مخصوص خودش را دارد، در پس اين پرده روايي، حرفي برون متني هم دارد كه در انتها به آن اشاره مي‌كنيم.
«خانه‌ي ماهي کوچولو و مادرش پشت سنگ سياهي بود؛ زير سقفي از خزه. شب‌ها، دوتايي زير خزه‌ها مي‌خوابيدند. ماهي کوچولو حسرت به دلش مانده بود که يک‌دفعه هم که شده، مهتاب را توي خانه‌شان ببيند!
مادر و بچه، صبح تا شام دنبال همديگر مي‌‌افتادند و گاهي هم قاطي ماهي‌هاي ديگر مي‌شدند و تند تند، توي يک تکه‌جا، مي‌رفتند و برمي‌گشتند. اين بچه يکي يک‌دانه بود - چون از ده هزار تخمي که مادر گذاشته بود - تنها همين يک بچه سالم در آمده بود»
اين چندسطر نشاندهنده فضاي محدود زندگي ماهي سياه كوچولو با مادرش است. اما پس از اين فكري به سر ماهي سياه كوچولو مي‌زند كه بخواهد از فضاي محدود خود فراتر برود. با مادرش صحبت مي‌كند و مي‌گويد كه من مي‌خوام به آخر جويبار بروم و آنجا را ببينم. اما ماهي مادر حرف‌هاي او را به استهزا مي‌گيرد و براي به كرسي نشاندن حرف خود و اين‌كه حرف ماهي سياه كوچولو بي‌اهميت است اين مسئله را با همسايه هم در ميان مي‌گذارد تا شايد ماهي سياه كوچولو حرف خود را پس بگيرد.
در اين‌وقت، ماهي بزرگي به خانه‌ي آنها نزديک شد و گفت: «همسايه، سر چي با بچه‌ات بگو مگو مي‌کني، انگار امروز خيال گردش کردن نداريد؟»
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
من میخواهم بدانم که،راستی راستی زندگی یعنی توی یک تکه جا هی بروی وبرگردی تا پیربشوی ودیگرهیچ؛ یا اینکه در دنیا طور دیگری هم می توان زندگی کرد؟
ماهي سياه كوچولو
#صمد_بهرنگی
خب داستان ماهي سياه كوچولو اين‌گونه شروع مي شود:
شب چله بود. ته دريا ماهي پير دوازده هزارتا از بچه‌ها و نوه‌هايش را دور خودش جمع کرده بود و براي آنها قصه مي‌گفت:
يکي بود يکي نبود. يک ماهي سياه کوچولو بود كه با مادرش در جويباري زندگي مي‌کرد. اين جويبار از ديواره‌هاي سنگي کوه بيرون مي‌زد و در ته دره روان مي‌شد.
صمد بهرنگي براي شروع داستان از يك عدد استفاده مي‌كند. دوازده هزارتا بچه ماهي. به‌نظر مي‌آيد مي‌شد از هر عدد ديگري استفاده كرد. اما اين عدد چند هزار نفري نشاندهنده يك اجتماع است. در واقع نويسنده به‌صورت غيرمستقيم علاوه بر خود داستان كه روايت مخصوص خودش را دارد، در پس اين پرده روايي، حرفي برون متني هم دارد كه در انتها به آن اشاره مي‌كنيم.
«خانه‌ي ماهي کوچولو و مادرش پشت سنگ سياهي بود؛ زير سقفي از خزه. شب‌ها، دوتايي زير خزه‌ها مي‌خوابيدند. ماهي کوچولو حسرت به دلش مانده بود که يک‌دفعه هم که شده، مهتاب را توي خانه‌شان ببيند!
مادر و بچه، صبح تا شام دنبال همديگر مي‌‌افتادند و گاهي هم قاطي ماهي‌هاي ديگر مي‌شدند و تند تند، توي يک تکه‌جا، مي‌رفتند و برمي‌گشتند. اين بچه يکي يک‌دانه بود - چون از ده هزار تخمي که مادر گذاشته بود - تنها همين يک بچه سالم در آمده بود»
اين چندسطر نشاندهنده فضاي محدود زندگي ماهي سياه كوچولو با مادرش است. اما پس از اين فكري به سر ماهي سياه كوچولو مي‌زند كه بخواهد از فضاي محدود خود فراتر برود. با مادرش صحبت مي‌كند و مي‌گويد كه من مي‌خوام به آخر جويبار بروم و آنجا را ببينم. اما ماهي مادر حرف‌هاي او را به استهزا مي‌گيرد و براي به كرسي نشاندن حرف خود و اين‌كه حرف ماهي سياه كوچولو بي‌اهميت است اين مسئله را با همسايه هم در ميان مي‌گذارد تا شايد ماهي سياه كوچولو حرف خود را پس بگيرد.
در اين‌وقت، ماهي بزرگي به خانه‌ي آنها نزديک شد و گفت: «همسايه، سر چي با بچه‌ات بگو مگو مي‌کني، انگار امروز خيال گردش کردن نداريد؟»
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
مادر ماهي، به صداي همسايه، از خانه بيرون آمد و گفت: «چه سال و زمانه‌يي شده! حالا ديگر بچه‌ها مي‌خواهند به مادرهاشان چيز ياد بدهند.»
همسايه گفت: «چطور مگر؟»
مادر ماهي گفت: «ببين اين نيم‌وجبي کجاها مي‌خواهد برود! دايم مي‌گويد مي‌خواهم بروم ببينم دنيا چه خبرست! چه حرف‌هاي گنده‌گنده‌يي!»
همسايه گفت: «کوچولو، ببينم تو از کي تا حالا عالم و فيلسوف شده‌اي و ما را خبر نکرده‌اي؟»
ماهي کوچولو گفت: «خانم! من نمي‌دانم شما «عالم و فيلسوف» به چه مي‌گوييد. من فقط از اين گردش‌ها خسته شده‌ام و نمي‌خواهم به اين گردش‌هاي خسته‌کننده ادامه بدهم و الکي خوش باشم و يک‌دفعه چشم باز کنم ببينم مثل شماها پير شده‌ام و هنوز هم همان ماهي چشم و گوش بسته‌ام که بودم.»
با نگاهی جامعه شناختی در واقع ماهي مادر و همسايه اينجا نماد انسان‌هاي بي‌فكر و محدود به فضاي زندگي‌شان هستند كه حتي فكرشان به فراتر از آن محدوده هم نرفته در حالي‌كه اصلا باور ندارند كه دنيا فراتر از آن چيزي باشد كه آنها ديده‌اند و مي‌شناسند. اما اين چيزها چگونه به ذهن ماهي سياه كوچولو خطور كرده است؟ بعد متوجه مي‌شويم كه حلزوني پيش از اين با ماهي سياه كوچولو رابطه دوستي داشته است. اما در ديالوگ‌ها درمي‌يابيم كه همين حلزون توسط ماهي‌ها براي آن‌كه ذهن بچه‌هايشان را به جاهاي ديگر دنيا جلب نكند، كشته شده است.
حالا تأثير حرف‌هاي حلزون در او جلوه كرده است. همه مي‌خواهند كه ماهي سياه كوچولو را از رفتن منصرف كنند اما او تصميم خود را گرفته است. ديگر هدفش را تعيين كرده و مي‌خواهد كه به راه خودش برود و دنياي ناشناخته را ببيند. او مي‌رود و در راه با جريانات مختلفي روبه‌رو مي‌شود.
در هر برخوردي با ديگر شخصيت‌هاي داستان او وجهي از شخصيت و تفكر خود را نشان مي‌دهد. زماني‌كه به كفچه ماهي‌ها مي‌رسد، آنها ماهي سياه كوچولو را به‌خاطر رنگ و اندازه‌اش مسخره مي‌كنند. اما او با جديدت در برابر آنها مي‌ايستند و از آنچه كه هست، سرخورده نمي‌شود.
ماهي سياه كوچولو هم در تلاش است تا خود را از تنگ‌نظري‌ها و جامعه محدودي كه انسان‌هاي تنگ‌نظر برايش آفريده‌اند رها كند و در راهي كه مي‌رود سعي مي‌كند كه ديگر موجودات را به دنيايي بهتر و بزرگ‌تر راهنمايي كند. كه در اين راه با تمسخرها، توهين‌ها و تهديدها روبه‌رو مي‌شود. اما او دست از اين‌كار خود برنمي‌دارد. تا جايي‌كه مي‌تواند سعي مي‌كند كه موجودات ديگر را متوجه فضاي محدودي كه براي خود آفريده‌اند آگاه كند.
در بخشي از داستان صمد بهرنگي با هنرمندي هرچه تمام استبداد را جلوه‌‌گر مي‌كند و به نقد مي‌كشد. در جايي‌كه ماهي سياه كوچولو همراه ديگر ماهي‌هاي ريز، گرفتار مرغ سقا مي‌شوند.
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
مادر ماهي، به صداي همسايه، از خانه بيرون آمد و گفت: «چه سال و زمانه‌يي شده! حالا ديگر بچه‌ها مي‌خواهند به مادرهاشان چيز ياد بدهند.»
همسايه گفت: «چطور مگر؟»
مادر ماهي گفت: «ببين اين نيم‌وجبي کجاها مي‌خواهد برود! دايم مي‌گويد مي‌خواهم بروم ببينم دنيا چه خبرست! چه حرف‌هاي گنده‌گنده‌يي!»
همسايه گفت: «کوچولو، ببينم تو از کي تا حالا عالم و فيلسوف شده‌اي و ما را خبر نکرده‌اي؟»
ماهي کوچولو گفت: «خانم! من نمي‌دانم شما «عالم و فيلسوف» به چه مي‌گوييد. من فقط از اين گردش‌ها خسته شده‌ام و نمي‌خواهم به اين گردش‌هاي خسته‌کننده ادامه بدهم و الکي خوش باشم و يک‌دفعه چشم باز کنم ببينم مثل شماها پير شده‌ام و هنوز هم همان ماهي چشم و گوش بسته‌ام که بودم.»
با نگاهی جامعه شناختی در واقع ماهي مادر و همسايه اينجا نماد انسان‌هاي بي‌فكر و محدود به فضاي زندگي‌شان هستند كه حتي فكرشان به فراتر از آن محدوده هم نرفته در حالي‌كه اصلا باور ندارند كه دنيا فراتر از آن چيزي باشد كه آنها ديده‌اند و مي‌شناسند. اما اين چيزها چگونه به ذهن ماهي سياه كوچولو خطور كرده است؟ بعد متوجه مي‌شويم كه حلزوني پيش از اين با ماهي سياه كوچولو رابطه دوستي داشته است. اما در ديالوگ‌ها درمي‌يابيم كه همين حلزون توسط ماهي‌ها براي آن‌كه ذهن بچه‌هايشان را به جاهاي ديگر دنيا جلب نكند، كشته شده است.
حالا تأثير حرف‌هاي حلزون در او جلوه كرده است. همه مي‌خواهند كه ماهي سياه كوچولو را از رفتن منصرف كنند اما او تصميم خود را گرفته است. ديگر هدفش را تعيين كرده و مي‌خواهد كه به راه خودش برود و دنياي ناشناخته را ببيند. او مي‌رود و در راه با جريانات مختلفي روبه‌رو مي‌شود.
در هر برخوردي با ديگر شخصيت‌هاي داستان او وجهي از شخصيت و تفكر خود را نشان مي‌دهد. زماني‌كه به كفچه ماهي‌ها مي‌رسد، آنها ماهي سياه كوچولو را به‌خاطر رنگ و اندازه‌اش مسخره مي‌كنند. اما او با جديدت در برابر آنها مي‌ايستند و از آنچه كه هست، سرخورده نمي‌شود.
ماهي سياه كوچولو هم در تلاش است تا خود را از تنگ‌نظري‌ها و جامعه محدودي كه انسان‌هاي تنگ‌نظر برايش آفريده‌اند رها كند و در راهي كه مي‌رود سعي مي‌كند كه ديگر موجودات را به دنيايي بهتر و بزرگ‌تر راهنمايي كند. كه در اين راه با تمسخرها، توهين‌ها و تهديدها روبه‌رو مي‌شود. اما او دست از اين‌كار خود برنمي‌دارد. تا جايي‌كه مي‌تواند سعي مي‌كند كه موجودات ديگر را متوجه فضاي محدودي كه براي خود آفريده‌اند آگاه كند.
در بخشي از داستان صمد بهرنگي با هنرمندي هرچه تمام استبداد را جلوه‌‌گر مي‌كند و به نقد مي‌كشد. در جايي‌كه ماهي سياه كوچولو همراه ديگر ماهي‌هاي ريز، گرفتار مرغ سقا مي‌شوند.
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
«چندتا ماهي گنده و ريزه ته کيسه ريخته بود. ماهي‌هاي ريزه گفتند: «حضرت آقاي مرغ سقا! ما که کاري نکرده‌ايم، ما بي‌گناهيم. اين ماهي سياه کوچولو ما را از راه در برده...»
ماهي کوچولو گفت: «ترسوها! خيال کرده‌ايد اين مرغ حيله‌گر، معدن بخشايش است که اين‌طوري التماس مي‌کنيد؟»
ماهي‌هاي ريزه گفتند: «تو هيچ نمي‌فهمي چه داري مي‌گوئي. حالا مي‌بيني حضرت آقاي مرغ سقا چطور ما را مي‌بخشند و تو را قورت مي‌دهند!»
مرغ سقا گفت: «آره، مي‌بخشمتان، اما به يک شرط.»
ماهي‌هاي ريزه گفتند: «شرطتان را بفرماييد، قربان!»
مرغ سقا گفت: « اين ماهي فضول را خفه کنيد تا آزادي‌تان را به‌دست بياوريد.»
ماهي سياه کوچولو خودش را کنار کشيد به ماهي ريزه‌ها گفت: «قبول نکنيد! اين مرغ حيله‌گر مي‌خواهد ما را به جان همديگر بيندازد. من نقشه‌اي دارم...»
ماهي سياه كوچولو نقشه خود را عملي مي‌كند و رهايي مي‌يابد و آن‌دسته ماهياني كه گول مرغ سقا را خورده بودند نابود مي‌شوند. ماهي سياه كوچولو در مواجه با ديگر مهاجمين نيز نجات پيدا مي‌كند تا جايي‌كه به با ماهي ريزه‌اي گرفتار مرغ ماهي‌خوار مي‌شوند. ماهي ريزه به‌خاطر جراتي كه ماهي سياه كوچولو به او داده مي‌تواند خودش را از دست مرغ ماهي‌خوار نجات دهد اما ديگر خبري از ماهي سياه كوچولو نمي‌شود.
و اين داستان در انتها اين‌گونه به پايان مي‌رسد.
ماهي پير قصه‌اش را تمام کرد و به دوازده‌هزار بچه و نوه‌اش گفت: «ديگر وقت خواب‌ست بچه‌ها، برويد بخوابيد.»
بچه‌ها و نوه‌ها گفتند: «مادربزرگ! نگفتي آن ماهي ريزه چطور شد.»
ماهي پير گفت: «آن هم بماند براي فردا شب. حالا وقت خواب‌ست، شب به‌خير!»
يازده هزار و نهصد و نود و نه ماهي کوچولو «شب به‌خير» گفتند و رفتند خوابيدند. مادربزرگ هم خوابش برد، اما ماهي سرخ کوچولوئي هر چقدر کرد خوابش نبرد، شب تا صبح همه‌اش در فکر دريا بود...
اين پايان‌بندي استادانه صمد بهرنگي كم‌نظير است. در واقع نويسنده مي‌گويد از بين اين‌همه ماهي اگر يك ماهي هم به فكر افتاده باشد، يعني خيزشي ديگر در راه است و به‌نوعي خود نويسنده مي‌گويد اگر بين اين‌همه انبوه انسانها يك‌نفر هم بتواند حرف او را از اين داستان بفهمد براي او يك موفقيت است. چون در بسياري از اتفاقات تاريخي و انقلابي دنيا، جرأت و جسارت يك فرد بوده است كه جامعه‌اي را با خود همراه كرده است.
پایان
باسپاس ازجناب رضایی
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
«چندتا ماهي گنده و ريزه ته کيسه ريخته بود. ماهي‌هاي ريزه گفتند: «حضرت آقاي مرغ سقا! ما که کاري نکرده‌ايم، ما بي‌گناهيم. اين ماهي سياه کوچولو ما را از راه در برده...»
ماهي کوچولو گفت: «ترسوها! خيال کرده‌ايد اين مرغ حيله‌گر، معدن بخشايش است که اين‌طوري التماس مي‌کنيد؟»
ماهي‌هاي ريزه گفتند: «تو هيچ نمي‌فهمي چه داري مي‌گوئي. حالا مي‌بيني حضرت آقاي مرغ سقا چطور ما را مي‌بخشند و تو را قورت مي‌دهند!»
مرغ سقا گفت: «آره، مي‌بخشمتان، اما به يک شرط.»
ماهي‌هاي ريزه گفتند: «شرطتان را بفرماييد، قربان!»
مرغ سقا گفت: « اين ماهي فضول را خفه کنيد تا آزادي‌تان را به‌دست بياوريد.»
ماهي سياه کوچولو خودش را کنار کشيد به ماهي ريزه‌ها گفت: «قبول نکنيد! اين مرغ حيله‌گر مي‌خواهد ما را به جان همديگر بيندازد. من نقشه‌اي دارم...»
ماهي سياه كوچولو نقشه خود را عملي مي‌كند و رهايي مي‌يابد و آن‌دسته ماهياني كه گول مرغ سقا را خورده بودند نابود مي‌شوند. ماهي سياه كوچولو در مواجه با ديگر مهاجمين نيز نجات پيدا مي‌كند تا جايي‌كه به با ماهي ريزه‌اي گرفتار مرغ ماهي‌خوار مي‌شوند. ماهي ريزه به‌خاطر جراتي كه ماهي سياه كوچولو به او داده مي‌تواند خودش را از دست مرغ ماهي‌خوار نجات دهد اما ديگر خبري از ماهي سياه كوچولو نمي‌شود.
و اين داستان در انتها اين‌گونه به پايان مي‌رسد.
ماهي پير قصه‌اش را تمام کرد و به دوازده‌هزار بچه و نوه‌اش گفت: «ديگر وقت خواب‌ست بچه‌ها، برويد بخوابيد.»
بچه‌ها و نوه‌ها گفتند: «مادربزرگ! نگفتي آن ماهي ريزه چطور شد.»
ماهي پير گفت: «آن هم بماند براي فردا شب. حالا وقت خواب‌ست، شب به‌خير!»
يازده هزار و نهصد و نود و نه ماهي کوچولو «شب به‌خير» گفتند و رفتند خوابيدند. مادربزرگ هم خوابش برد، اما ماهي سرخ کوچولوئي هر چقدر کرد خوابش نبرد، شب تا صبح همه‌اش در فکر دريا بود...
اين پايان‌بندي استادانه صمد بهرنگي كم‌نظير است. در واقع نويسنده مي‌گويد از بين اين‌همه ماهي اگر يك ماهي هم به فكر افتاده باشد، يعني خيزشي ديگر در راه است و به‌نوعي خود نويسنده مي‌گويد اگر بين اين‌همه انبوه انسانها يك‌نفر هم بتواند حرف او را از اين داستان بفهمد براي او يك موفقيت است. چون در بسياري از اتفاقات تاريخي و انقلابي دنيا، جرأت و جسارت يك فرد بوده است كه جامعه‌اي را با خود همراه كرده است.
پایان
باسپاس ازجناب رضایی
@flithکانال پرواز فکرواندیشه♍️
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#تاریخ_طبری
#محمد_بن_جریر_طبری
تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم والملوک معروف به تاریخ طبری کتابی است به زبان عربی که توسط محمد بن جریر طبری تاریخ‌نگار و محقق مسلمان ایرانی در اواخر سده سوم پس از هجرت به رشته تحریر درآمده‌است. طبری نویسندهٔ مشهورترین، مهمترین و ارزشمندترین مجموعه‌های مفصل تاریخ عمومی اسلام و جهان به شمار میآید. طبری این کتاب را پس از پایان تفسیر قرآنش تألیف نمود. این کتاب، تاریخ را از زمان خلقت شروع کرده و سپس به نقل داستان پیامبران و پادشاهان قدیمی میپردازد. در بخش بعدی کتاب طبری به نقل تاریخ پادشاهان ساسانی میپردازد، و از آنجا به نقل زندگی پیامبر اسلام، محمد میپردازد. در این کتاب وقایع پس از شروع تاریخ اسلامی (مقارن با هجرت به مدینه) به ترتیب سال تنظیم شده و تا سال ۲۹۳ هجری شمسی را در بر می‌گیرد.
تاریخ طبری دارای ۱۶ جلد و مرجع عمده تاریخ ایران تا اول سده چهارم هجری است، همچنین این کتاب مأخذ عمده بسیاری از کسانی واقع شده‌است که بعد از طبری به تألیف تاریخ اسلام اهتمام ورزیده‌اند.
طبری و نگاهش به دوره ساسانی⬇
طبری در رابطه با تاریخ زمان ساسانی مطالب را گسترده‌تر نگاشته است؛ ولی در این قسمت‌ها به غیر از قسمت‌هایی که از روایتگران مسلمان نقل میکند. در این باره منابع طبری با منابع راویان مسلمان برابری میکند که این نشانگر آن است که منبع راویان مسلمان و طبری منابع مشترک ایرانی است. طبری در این قسمت به تفصیل نسب‌ها و تاریخ ایرانیان و غیر ایرانیان (انیرانیان) را با جزئیات نسب دقیق ذکر میکند که این امر باعث برتری تاریخ طبری به تاریخ‌های هم سنگ خود در این زمینه‌است. همچنین وی از آوردن مطالبی که مضامین «شعوبی و رنگ حماسی» دارند پرهیز کرده که از این جمله می‌توان به عدم پرداخت وی به مسائلی همچون زندگی خسرو پرویز و یا از این دست اشاره نمود.
ترجمهٔ فارسی⬇
تاریخ طبری را ابوعلی بلعمی به فارسی ترجمه و تلخیص کرده‌است و چون از خود مطالب دیگری افزوده‌است و تغییرات دیگری نیز داده‌است، کتاب او نسبتاً تألیفی نو به حساب میآید و به نام خود او تاریخ بلعمی نامیده شده‌است.
تاریخ طبری را نیز «ابوالقاسم پاینده» در سال ۱۳۵۲ ترجمه و توسط انتشارات بنیاد فرهنگ در ۱۵ جلد منتشر نمود. پس از انقلاب این کتاب در ۱۶ جلد توسط انتشارات اساطیر در سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۵ چاپ و عرضه شد. نکته طبری در بیان مطالب از مقایسه مطالب از دید ادیان مختلف نیز پرداخته است. مثل نظر ابن‌عباس و نظر علمای یهود، نظر علمای مسیحی، و نظر علمای زرادشتی.
شیوه نگارش تاریخ طبری، گرد آوری نقل قول‌ها بوده‌است، اما این کار بی‌هیچ گزینش صحیحی صورت گرفته‌است تا جایی که نقل قول‌هایی از اشخاصی چون سیف بن عمر در آن به چشم می‌خورد که مورد رد بسیاری از محققان قرار گرفته‌است.
منبع طبری برای دوران زندگی پیامبر اسلام، مورخین اهل مدینه قرن هشتم میلادی بود. البته تأثیرات فرهنگ قبل از اسلام نیز در نوشته‌های این مورخین ملاحظه میشود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#تاریخ_طبری
#محمد_بن_جریر_طبری
تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم والملوک معروف به تاریخ طبری کتابی است به زبان عربی که توسط محمد بن جریر طبری تاریخ‌نگار و محقق مسلمان ایرانی در اواخر سده سوم پس از هجرت به رشته تحریر درآمده‌است. طبری نویسندهٔ مشهورترین، مهمترین و ارزشمندترین مجموعه‌های مفصل تاریخ عمومی اسلام و جهان به شمار میآید. طبری این کتاب را پس از پایان تفسیر قرآنش تألیف نمود. این کتاب، تاریخ را از زمان خلقت شروع کرده و سپس به نقل داستان پیامبران و پادشاهان قدیمی میپردازد. در بخش بعدی کتاب طبری به نقل تاریخ پادشاهان ساسانی میپردازد، و از آنجا به نقل زندگی پیامبر اسلام، محمد میپردازد. در این کتاب وقایع پس از شروع تاریخ اسلامی (مقارن با هجرت به مدینه) به ترتیب سال تنظیم شده و تا سال ۲۹۳ هجری شمسی را در بر می‌گیرد.
تاریخ طبری دارای ۱۶ جلد و مرجع عمده تاریخ ایران تا اول سده چهارم هجری است، همچنین این کتاب مأخذ عمده بسیاری از کسانی واقع شده‌است که بعد از طبری به تألیف تاریخ اسلام اهتمام ورزیده‌اند.
طبری و نگاهش به دوره ساسانی⬇
طبری در رابطه با تاریخ زمان ساسانی مطالب را گسترده‌تر نگاشته است؛ ولی در این قسمت‌ها به غیر از قسمت‌هایی که از روایتگران مسلمان نقل میکند. در این باره منابع طبری با منابع راویان مسلمان برابری میکند که این نشانگر آن است که منبع راویان مسلمان و طبری منابع مشترک ایرانی است. طبری در این قسمت به تفصیل نسب‌ها و تاریخ ایرانیان و غیر ایرانیان (انیرانیان) را با جزئیات نسب دقیق ذکر میکند که این امر باعث برتری تاریخ طبری به تاریخ‌های هم سنگ خود در این زمینه‌است. همچنین وی از آوردن مطالبی که مضامین «شعوبی و رنگ حماسی» دارند پرهیز کرده که از این جمله می‌توان به عدم پرداخت وی به مسائلی همچون زندگی خسرو پرویز و یا از این دست اشاره نمود.
ترجمهٔ فارسی⬇
تاریخ طبری را ابوعلی بلعمی به فارسی ترجمه و تلخیص کرده‌است و چون از خود مطالب دیگری افزوده‌است و تغییرات دیگری نیز داده‌است، کتاب او نسبتاً تألیفی نو به حساب میآید و به نام خود او تاریخ بلعمی نامیده شده‌است.
تاریخ طبری را نیز «ابوالقاسم پاینده» در سال ۱۳۵۲ ترجمه و توسط انتشارات بنیاد فرهنگ در ۱۵ جلد منتشر نمود. پس از انقلاب این کتاب در ۱۶ جلد توسط انتشارات اساطیر در سالهای ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۵ چاپ و عرضه شد. نکته طبری در بیان مطالب از مقایسه مطالب از دید ادیان مختلف نیز پرداخته است. مثل نظر ابن‌عباس و نظر علمای یهود، نظر علمای مسیحی، و نظر علمای زرادشتی.
شیوه نگارش تاریخ طبری، گرد آوری نقل قول‌ها بوده‌است، اما این کار بی‌هیچ گزینش صحیحی صورت گرفته‌است تا جایی که نقل قول‌هایی از اشخاصی چون سیف بن عمر در آن به چشم می‌خورد که مورد رد بسیاری از محققان قرار گرفته‌است.
منبع طبری برای دوران زندگی پیامبر اسلام، مورخین اهل مدینه قرن هشتم میلادی بود. البته تأثیرات فرهنگ قبل از اسلام نیز در نوشته‌های این مورخین ملاحظه میشود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#ژوزف بارون بارسلمین، فرزند اروپایی گمنام نادرشاه
(پست متعلق به شش ماه پیش است و بارگذاری مجدد شد)
تا به حال تصور می شد بعد از قلع و قمع فرزندان نادر توسط علیقلی میرزاکه شرحش در پستی دیگر گذاشته شد، غیر از شاهرخ، نوه نادر، کسی از این خاندان باقی نمانده است، اما درسازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نسخه خطی تحت عنوانِ شرح احوال پسر یکی از سلاطین ایران(در خدمت نظامی اتریش) وجود دارد که خبر از وجود یکی از فرزندان گمنام نادر میدهد، این اثرتوسط لئوپلد دید مانستر و در قرن سیزده نگارش یافته است، این نسخه در خردادماه سال 1325 توسط دکتر مهدی بیانی برای کتابخانه ملی خریداری شد واینک دربخشِ نسخه های خطی و نادرِ کتابخانه ملی به شماره 814780 ثبت و به شماره 12555- 5 قابل بازیابی می باشد.
************************************************
بعد از قتل نادرشاه، خونریزی بسیار و جنگ های سخت در سر تاج و تخت اتفاق افتاد و در میان آن هیاهو و کشاکش و لشگرکشی و خونریزی، کسی از نسل نادرشاه باقی نماند مگر یک پسر ده ساله که از فتح آباد قوچان و خوفِ کشته شدن گریخته و به چنگ ترکمانان افتاد و سپس به اسیری به حومه شهر بلگراد برده شد، چون تاب اسیری نیاورد، از بلگراد به سلمین فرار کرد و برای حفظ جان خود دین عیسوی را اختیار نمود و در گراتی و 19 سالگی در حضور امپراتریس اتریش ماری ترزا غسل تعمید داده شد و نام ژوزف که همنام فرزند ارشد و ولیعهد و شاه آینده اتریش بود از سوی ملکه برای وی برگزیده شد و در مدرسه نظامی وین تربیت یافته و در پیاده نظامِ گُیس رُخ مشغول به سربازی و رشادت ها گردید.
در جنگ هفت ساله (جنگ کریمه) به درجه سلطانی در رسته آرشی دوشه پس از یک سال و نیم خدمتگزاری نایل گردید. 25 مارس 1759 مفتخر به اخذ لقب بارون شده و در آن فرمان امپراطریس اتریش ماری ترزا بدست خود نوشته بود:
..... مِلانت داس بارونانت (یعنی به دادن این لقب مایلم) و در آن فرمان نوشته بود که سلمین از نسل جنگی ترین خانواده ایران است و در مدت خدمات نظامی کمال فراست و شجاعت از او به عرصه ظهور رسیده و در جنگ بارسلو و گریخ دو مرتبه زخم سخت خورده و بواسطه این زخم های کاری از خدمت نظامی با منصب یاوری مجبوراً دست کشیده و باقی عمر را در حالت مرخصی از خدمت بسر ببرند، ژوزف بارُن بارسلمین پسر واقعی پادشاهی است که مدت پانزده سال اسباب وحشت تمام آسیا بود....
مظفر یا همان ژوزف بارون بارسلمین، نهایتاً در شهر وین در 15 فوریه 1824 در مقام یاوری دولت اتریش درگذشت و در باغ سن بُرن که مدفن پادشاه رُم (پسر ناپلئون اول) است مدفون گردید. و این از ریشخند روزگار است که فرزندان آخرین کشورگشایان شرق و غرب در نهایت گمنامی در کنار یکدیگر آرمیده اند.
#برگرفته از مقاله آقای علی کریمیان، کارشناس ارشد سازمان اسناد ملی ایران
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#ژوزف بارون بارسلمین، فرزند اروپایی گمنام نادرشاه
(پست متعلق به شش ماه پیش است و بارگذاری مجدد شد)
تا به حال تصور می شد بعد از قلع و قمع فرزندان نادر توسط علیقلی میرزاکه شرحش در پستی دیگر گذاشته شد، غیر از شاهرخ، نوه نادر، کسی از این خاندان باقی نمانده است، اما درسازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نسخه خطی تحت عنوانِ شرح احوال پسر یکی از سلاطین ایران(در خدمت نظامی اتریش) وجود دارد که خبر از وجود یکی از فرزندان گمنام نادر میدهد، این اثرتوسط لئوپلد دید مانستر و در قرن سیزده نگارش یافته است، این نسخه در خردادماه سال 1325 توسط دکتر مهدی بیانی برای کتابخانه ملی خریداری شد واینک دربخشِ نسخه های خطی و نادرِ کتابخانه ملی به شماره 814780 ثبت و به شماره 12555- 5 قابل بازیابی می باشد.
************************************************
بعد از قتل نادرشاه، خونریزی بسیار و جنگ های سخت در سر تاج و تخت اتفاق افتاد و در میان آن هیاهو و کشاکش و لشگرکشی و خونریزی، کسی از نسل نادرشاه باقی نماند مگر یک پسر ده ساله که از فتح آباد قوچان و خوفِ کشته شدن گریخته و به چنگ ترکمانان افتاد و سپس به اسیری به حومه شهر بلگراد برده شد، چون تاب اسیری نیاورد، از بلگراد به سلمین فرار کرد و برای حفظ جان خود دین عیسوی را اختیار نمود و در گراتی و 19 سالگی در حضور امپراتریس اتریش ماری ترزا غسل تعمید داده شد و نام ژوزف که همنام فرزند ارشد و ولیعهد و شاه آینده اتریش بود از سوی ملکه برای وی برگزیده شد و در مدرسه نظامی وین تربیت یافته و در پیاده نظامِ گُیس رُخ مشغول به سربازی و رشادت ها گردید.
در جنگ هفت ساله (جنگ کریمه) به درجه سلطانی در رسته آرشی دوشه پس از یک سال و نیم خدمتگزاری نایل گردید. 25 مارس 1759 مفتخر به اخذ لقب بارون شده و در آن فرمان امپراطریس اتریش ماری ترزا بدست خود نوشته بود:
..... مِلانت داس بارونانت (یعنی به دادن این لقب مایلم) و در آن فرمان نوشته بود که سلمین از نسل جنگی ترین خانواده ایران است و در مدت خدمات نظامی کمال فراست و شجاعت از او به عرصه ظهور رسیده و در جنگ بارسلو و گریخ دو مرتبه زخم سخت خورده و بواسطه این زخم های کاری از خدمت نظامی با منصب یاوری مجبوراً دست کشیده و باقی عمر را در حالت مرخصی از خدمت بسر ببرند، ژوزف بارُن بارسلمین پسر واقعی پادشاهی است که مدت پانزده سال اسباب وحشت تمام آسیا بود....
مظفر یا همان ژوزف بارون بارسلمین، نهایتاً در شهر وین در 15 فوریه 1824 در مقام یاوری دولت اتریش درگذشت و در باغ سن بُرن که مدفن پادشاه رُم (پسر ناپلئون اول) است مدفون گردید. و این از ریشخند روزگار است که فرزندان آخرین کشورگشایان شرق و غرب در نهایت گمنامی در کنار یکدیگر آرمیده اند.
#برگرفته از مقاله آقای علی کریمیان، کارشناس ارشد سازمان اسناد ملی ایران
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
انسانِ آگـاه ، حمـاقـت ، تعـصـب ،
تبعیض،عقاید و باورهای اشتباهِ
جامعه را زیر سوال می‌برد .
انسانِ احمق ، ظاهر، محل تولد ،
نژاد،جنسیت و گرایش جنسیِ
افراد را به سخره می‌گیرد !
@flith پروازفکرواندیشه
انسانِ آگـاه ، حمـاقـت ، تعـصـب ،
تبعیض،عقاید و باورهای اشتباهِ
جامعه را زیر سوال می‌برد .
انسانِ احمق ، ظاهر، محل تولد ،
نژاد،جنسیت و گرایش جنسیِ
افراد را به سخره می‌گیرد !
@flith پروازفکرواندیشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ارتشهای آلمان، بریتانیا و فرانسه در جریان جنگ جهانی اول در بلژیک با هم می جنگیدند
.
هفته منتهی به کریسمس شماری از سربازان آلمانی و انگلیسی با سلام و دست تکان دادن از پشت خاکریز،به همدیگر نزدیک شدند و گویی با هم دشمنی نداشتند.
.
شب کریسمس جنگ را تعطیل کردند و عملا یک آتش بس نانوشته را به اجرا گذاشتند تا دستکم برای چند ساعت کریسمس را جشن بگیرند.
در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقه خواندن در اپرا را نیز داشت شروع به خواندن ترانه کریسمس مبارک می کند.
.
صدای خواننده آلمانی را سربازان جبهه های دیگر می شنوند و با پرچمهای سفید به نشانه صلح از خاکریز بالا می آیند و بسوی ارتش آلمان می روند.
.
آن شب سربازان ۳ ارتش در کنار هم شام خوردند، آواز خواندند و کریسمس را جشن گرفتند، ولی هر ۳فرمانده توافق می کنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنگ را از سر بگیرند!
صبح روز بعد دست و دل سربازان برای جنگ نمی رفت.
چند ساعت که گذشت باز هم پرچمهای سفید بالا رفت و پس از گفتگوی ۳نماینده ارتش ها تصمیم بر این گرفته شد که برای سرگرم شدن با هم فوتبال بازی کنند.
آنها آنقدر با هم رفیق می شوند که با هم عکس می گیرند و هدیه رد و بدل میکنند و حتی آدرس خانه های خود را به همدیگر می دهند تا بعد از جنگ به کشور های هم سفر کنند!
.
دیداری که به دلیل کشته شدن بسیاری از آنها در ادامه جنگ شاید هیچگاه پیش نیامد.
این اتفاق تاریخی با نام
Christmas Truce
شناخته می شود.
سال ها بعد کریس دی برگ متن یکی از این نامه های سربازان را در یک حراجی به قیمت ۲۷هزار دلار می خرد. پل مک کارتنی هم در ویدیوی یکی از کارهایش به این اتفاق ادای احترام کرده و سال ۲۰۰۵هم کریستین کاریون با استناد به مدارک این اتفاق فیلمی بنام "کریسمس مبارک" می سازد که اسکار بهترین فیلم خارجی را گرفت و حتی در جشنواره فیلم فجر نیز به نمایش در آمد.
حقیقت این است که :
.
در جنگ کسانی کشته میشوند که نه همدیگر را می‌شناسند و نه می‌دانند چرا؟
.
اما کسانی آنرا راه می‌اندازند که هم همدیگر را می‌شناسند و هم می‌دانند چرا.
.
آتش‌بس زیبا در کریسمس ۱۹۱۴ لحظه‌ای نمادین از صلح و انسانیت را در میان یکی از خشن‌ترین وقایع تاریخ مدرن به نمایش گذاشت.
.
یاد این سربازان بی گناه گرامی ....
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ارتشهای آلمان، بریتانیا و فرانسه در جریان جنگ جهانی اول در بلژیک با هم می جنگیدند
.
هفته منتهی به کریسمس شماری از سربازان آلمانی و انگلیسی با سلام و دست تکان دادن از پشت خاکریز،به همدیگر نزدیک شدند و گویی با هم دشمنی نداشتند.
.
شب کریسمس جنگ را تعطیل کردند و عملا یک آتش بس نانوشته را به اجرا گذاشتند تا دستکم برای چند ساعت کریسمس را جشن بگیرند.
در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقه خواندن در اپرا را نیز داشت شروع به خواندن ترانه کریسمس مبارک می کند.
.
صدای خواننده آلمانی را سربازان جبهه های دیگر می شنوند و با پرچمهای سفید به نشانه صلح از خاکریز بالا می آیند و بسوی ارتش آلمان می روند.
.
آن شب سربازان ۳ ارتش در کنار هم شام خوردند، آواز خواندند و کریسمس را جشن گرفتند، ولی هر ۳فرمانده توافق می کنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنگ را از سر بگیرند!
صبح روز بعد دست و دل سربازان برای جنگ نمی رفت.
چند ساعت که گذشت باز هم پرچمهای سفید بالا رفت و پس از گفتگوی ۳نماینده ارتش ها تصمیم بر این گرفته شد که برای سرگرم شدن با هم فوتبال بازی کنند.
آنها آنقدر با هم رفیق می شوند که با هم عکس می گیرند و هدیه رد و بدل میکنند و حتی آدرس خانه های خود را به همدیگر می دهند تا بعد از جنگ به کشور های هم سفر کنند!
.
دیداری که به دلیل کشته شدن بسیاری از آنها در ادامه جنگ شاید هیچگاه پیش نیامد.
این اتفاق تاریخی با نام
Christmas Truce
شناخته می شود.
سال ها بعد کریس دی برگ متن یکی از این نامه های سربازان را در یک حراجی به قیمت ۲۷هزار دلار می خرد. پل مک کارتنی هم در ویدیوی یکی از کارهایش به این اتفاق ادای احترام کرده و سال ۲۰۰۵هم کریستین کاریون با استناد به مدارک این اتفاق فیلمی بنام "کریسمس مبارک" می سازد که اسکار بهترین فیلم خارجی را گرفت و حتی در جشنواره فیلم فجر نیز به نمایش در آمد.
حقیقت این است که :
.
در جنگ کسانی کشته میشوند که نه همدیگر را می‌شناسند و نه می‌دانند چرا؟
.
اما کسانی آنرا راه می‌اندازند که هم همدیگر را می‌شناسند و هم می‌دانند چرا.
.
آتش‌بس زیبا در کریسمس ۱۹۱۴ لحظه‌ای نمادین از صلح و انسانیت را در میان یکی از خشن‌ترین وقایع تاریخ مدرن به نمایش گذاشت.
.
یاد این سربازان بی گناه گرامی ....
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
فکر می کنی که شما زندگی می کنید؟ شما به حاشیه ی زندگی چسبیده اید.
وقتی آدم بدجوری خوابیده باشد غلتی می زند و بطرف دیگر می خوابد. ولی وقتی زندگی به آدم تنگ می شود، کاری غیراز شکایت کردن ندارد. چرا شما سعی نمی کنید غلتی بزنید و وضع خود را عوض کنید؟
#انگل
#ماکسیم_گورکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
فکر می کنی که شما زندگی می کنید؟ شما به حاشیه ی زندگی چسبیده اید.
وقتی آدم بدجوری خوابیده باشد غلتی می زند و بطرف دیگر می خوابد. ولی وقتی زندگی به آدم تنگ می شود، کاری غیراز شکایت کردن ندارد. چرا شما سعی نمی کنید غلتی بزنید و وضع خود را عوض کنید؟
#انگل
#ماکسیم_گورکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#انسان_امروز
آنچه انسان امروز در زمان حال باید به آن توجه کند فراروی از ساختارهای ِکلیشه ای،عرفی و فرهنگ ِعامیانه ای ست که در نهان ابزارهای کنترل توسط نظام های سرمایه داری و حاکمیت ِقدرتهای مسلط ست ...
حاکمیتی که از درگیری توده ها به عدم "آگاهی" با سرگرمی های تجاری و سخیفانه ی عامیانه بیشترین سود را می برد و تضمینی برای ادامه ی بیشتر ِسلطه ی قدرتمدار ِخویش ست ..
رواج جوک های قومیتی و جنسیتی ، مطالب ِبرجسته ی مردسالاری در جهت ِافزایش میل جنسی مردان و سرکوب ِآزادی های زنانه و نگه داشتن ِاکثریت ِفعالیت های زنان در بخش خدمات و ارائه ی امور جنسی ، تاکید بر زیبایی های تجاری و تبلیغاتی مورد پسند جامعه ی مردسالار و تمرکز زنان بر اقدامات ظاهرسازی های مصنوعی ولو به قیمت اسیب های بسیار،انتشار و نشر تصاویر وکلیپ های جنسی و تشویق به جلب توجه به این دست موضوعات ،از دیگر اقدامات کنترلی ست که افراد نااگاه جامعه ،بی آنکه بدانند و یا بخواهند در تارهای آن اسیر میشوند..
بدین صورت جهان سومی هم همیشه وجود دارد که منبع تغذیه ی اقتصادی و نیروی کاری ِگروهی برتر ست که بیش از هرچیز به آگاهی و دانستن اهمیت میدهند نه به انتشار مطالبی که صرف خنده و طنز ، دقیق ترین ابزارهای استثمار و تسلط کارآ و موثرند
انسان امروز باید کمی عمیق تر به آنچه در اختیار او حتی باوجود انتخاب ارادی قرار دارد بیندیشد ... برای سلطه و استیلا بر جامعه ای ،ابتدا آنان را از خواندن و دانستن و آگاهی دور میکنند و با دلایل به ظاهر قابل توجیه یعنی سرگرمی ، خوش گذرانی ، دور شدن از مشغله های زندگی ، طنز و خندیدن ، زیبایی و جذابیت ،ذهن آنان را مهار میکنند ..
همان روشی که با اقبال عمومی ِ مردم ِعامی نیز روبرو میشود
حال با دانستن این مطلب از این پس انتخاب باشماست که مورد سواستفاده ی قدرت های برتر قرار بگیرید و یا بدنبال آگاهی و دوری از این روشها از سیطره ی آنان بیرون بیایید ....
"لطفا پیش از نشر هر مطلب به محتوی و عملکرد ِدرونی آن نیز توجه کنید .."
#نیلوفرثانی
#انسان_امروز
#متن_نوشت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#انسان_امروز
آنچه انسان امروز در زمان حال باید به آن توجه کند فراروی از ساختارهای ِکلیشه ای،عرفی و فرهنگ ِعامیانه ای ست که در نهان ابزارهای کنترل توسط نظام های سرمایه داری و حاکمیت ِقدرتهای مسلط ست ...
حاکمیتی که از درگیری توده ها به عدم "آگاهی" با سرگرمی های تجاری و سخیفانه ی عامیانه بیشترین سود را می برد و تضمینی برای ادامه ی بیشتر ِسلطه ی قدرتمدار ِخویش ست ..
رواج جوک های قومیتی و جنسیتی ، مطالب ِبرجسته ی مردسالاری در جهت ِافزایش میل جنسی مردان و سرکوب ِآزادی های زنانه و نگه داشتن ِاکثریت ِفعالیت های زنان در بخش خدمات و ارائه ی امور جنسی ، تاکید بر زیبایی های تجاری و تبلیغاتی مورد پسند جامعه ی مردسالار و تمرکز زنان بر اقدامات ظاهرسازی های مصنوعی ولو به قیمت اسیب های بسیار،انتشار و نشر تصاویر وکلیپ های جنسی و تشویق به جلب توجه به این دست موضوعات ،از دیگر اقدامات کنترلی ست که افراد نااگاه جامعه ،بی آنکه بدانند و یا بخواهند در تارهای آن اسیر میشوند..
بدین صورت جهان سومی هم همیشه وجود دارد که منبع تغذیه ی اقتصادی و نیروی کاری ِگروهی برتر ست که بیش از هرچیز به آگاهی و دانستن اهمیت میدهند نه به انتشار مطالبی که صرف خنده و طنز ، دقیق ترین ابزارهای استثمار و تسلط کارآ و موثرند
انسان امروز باید کمی عمیق تر به آنچه در اختیار او حتی باوجود انتخاب ارادی قرار دارد بیندیشد ... برای سلطه و استیلا بر جامعه ای ،ابتدا آنان را از خواندن و دانستن و آگاهی دور میکنند و با دلایل به ظاهر قابل توجیه یعنی سرگرمی ، خوش گذرانی ، دور شدن از مشغله های زندگی ، طنز و خندیدن ، زیبایی و جذابیت ،ذهن آنان را مهار میکنند ..
همان روشی که با اقبال عمومی ِ مردم ِعامی نیز روبرو میشود
حال با دانستن این مطلب از این پس انتخاب باشماست که مورد سواستفاده ی قدرت های برتر قرار بگیرید و یا بدنبال آگاهی و دوری از این روشها از سیطره ی آنان بیرون بیایید ....
"لطفا پیش از نشر هر مطلب به محتوی و عملکرد ِدرونی آن نیز توجه کنید .."
#نیلوفرثانی
#انسان_امروز
#متن_نوشت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#ما تربیت نشدیم!
# رضا بابایی
تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگ‌ترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرف‌شنو باشیم، صبح‌ها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و …
اما ساده‌ترین و ضروری‌ترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند.
کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم …
در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوه‌های نقد را به ما نیاموختند.
داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳می‌گوید: «اگر می‌خواهید بدانید کشوری توسعه می‌یابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانه‌های آن کشور نروید. اینها را به‌راحتی می‌توان خرید یا دزدید یا کپی کرد. می‌توان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیش‌بینی کنید، بروید در دبستان‌ها؛ ببینید آنجا چگونه بچه‌ها را آموزش میدهند. مهم نیست چه چیزی آموزش میدهند؛ ببینید چگونه آموزش میدهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم‌پذیر، خطر‌پذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت میکنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.»
از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است.
آیا باید در جوانی یا میان‌سالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟!
به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی میکند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است.
هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر می‌رویم و وقتی به خانه برمی‌گردیم، چند خط نمی‌توانیم دربارۀ آنچه دیده‌ایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیده‌ایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است.
جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم می‌گفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری می‌کردم تا بچه‌ها قبل از اینکه به نگاه‌های سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.»
می‌گفت: «کسی که به کلاس‌های طراحی می‌رود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیق‌تر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت می‌رود تا در طراحی پیشرفت کند.»
اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم.
انسانی که نمی‌‌تواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشی‌های غارنشینان نشان میدهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند.
من پدرانی را می‌شناسم که در آتش محبت فرزندانشان می‌سوزند و برای رفاه و آسایش آنان سر از پا نمی‌شناسند، اما تا دهۀ هفتاد یا هشتاد عمرشان ندانستند که فرزندانشان بیش از خانه و ماشین، به آغوش گرم او نیاز دارند و او باید آنان را لمس می‌کرد و می‌بوسید و دست محبت بر سر و روی آنان می‌کشید.
بسیارند پدرانی که نمی‌دانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یک‌بار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس
نمی‌دهد.
در جامعه‌ای که از در و دیوار آن، سخن از حق و باطل می‌بارد، کسی به ما یاد نداد که چگونه از حق خود دفاع کنیم یا چگونه حق دیگران را مراعات کنیم و مسئلۀ «حق و باطل» را به حقوق افراد گره نزنیم. عجایب را در آسمان‌ها می‌جوییم، ولی یک‌بار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشده‌ایم.
نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#ما تربیت نشدیم!
# رضا بابایی
تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگ‌ترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرف‌شنو باشیم، صبح‌ها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و …
اما ساده‌ترین و ضروری‌ترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند.
کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم …
در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوه‌های نقد را به ما نیاموختند.
داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳می‌گوید: «اگر می‌خواهید بدانید کشوری توسعه می‌یابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانه‌های آن کشور نروید. اینها را به‌راحتی می‌توان خرید یا دزدید یا کپی کرد. می‌توان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیش‌بینی کنید، بروید در دبستان‌ها؛ ببینید آنجا چگونه بچه‌ها را آموزش میدهند. مهم نیست چه چیزی آموزش میدهند؛ ببینید چگونه آموزش میدهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم‌پذیر، خطر‌پذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت میکنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.»
از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است.
آیا باید در جوانی یا میان‌سالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟!
به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی میکند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است.
هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر می‌رویم و وقتی به خانه برمی‌گردیم، چند خط نمی‌توانیم دربارۀ آنچه دیده‌ایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیده‌ایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است.
جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم می‌گفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری می‌کردم تا بچه‌ها قبل از اینکه به نگاه‌های سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.»
می‌گفت: «کسی که به کلاس‌های طراحی می‌رود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیق‌تر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت می‌رود تا در طراحی پیشرفت کند.»
اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم.
انسانی که نمی‌‌تواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشی‌های غارنشینان نشان میدهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند.
من پدرانی را می‌شناسم که در آتش محبت فرزندانشان می‌سوزند و برای رفاه و آسایش آنان سر از پا نمی‌شناسند، اما تا دهۀ هفتاد یا هشتاد عمرشان ندانستند که فرزندانشان بیش از خانه و ماشین، به آغوش گرم او نیاز دارند و او باید آنان را لمس می‌کرد و می‌بوسید و دست محبت بر سر و روی آنان می‌کشید.
بسیارند پدرانی که نمی‌دانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یک‌بار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس
نمی‌دهد.
در جامعه‌ای که از در و دیوار آن، سخن از حق و باطل می‌بارد، کسی به ما یاد نداد که چگونه از حق خود دفاع کنیم یا چگونه حق دیگران را مراعات کنیم و مسئلۀ «حق و باطل» را به حقوق افراد گره نزنیم. عجایب را در آسمان‌ها می‌جوییم، ولی یک‌بار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشده‌ایم.
نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کتاب دموقراضه
#نویسنده سید مهدی شجاعی
کتاب، حکایت کشور خیالی غربستان شده است. پادشاه غربستان به نام «ممول» 25 پسر دارد. ممول وصیت می کند تا بعد از مرگش پادشاه بعدی با یک انتخابات مردمی از بین پسرانش انتخاب شود.
پس از مرگ پادشاه، مردم پسر اول را به پادشاهی «انتخاب» می کنند و همینطور حکومت بین بیست و چهار پسر دست به دست می شد.
داستان کتاب دوره حکومت آخرین پسر یعنی دموقراضه را (که به دلیل زشتی و کوتاه قدی و نقائص جسمانی به این نام خوانده می شد) روایت می کند.
رمان «دموکراسی یا دموقراضه» اثر سید مهدی شجاعی که زمان تألیف آن به سالهای هشتاد تا هشتاد و شش برمی‌گردد، در سال هشتاد و هفت، با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چاپ رسیده اما به خواست نویسنده، تاکنون از توزیع آن اجتناب شده. ناگفته نماند که این اثر، از آثار جنجالی شجاعی می باشد .
بخشی از کتاب:
متن زیر سخنرانی دموقُراضه خطاب به مدیران حکومتی است که در آن می‌کوشد اصول حکومت‌داری را به آنان بیاموزد:
۱- مردم همه گوسفندند و ما چوپان:
حواستان باشد! بزرگ‌ترین اشتباه در حکومت، بها دادن به مردم، یا ارزش قائل شدن برای مردم است. شما مطمئن باشید که اگر برای مردم، ارزشی بیش از گوسفند قائل شوید، نمی‌توانید بر آنها حکومت کنید.
بهای مردم را شما معین می‌کنید، نه خودشان. اگر شما بر مردم قیمت نگذارید، آنها قیمتی بر خودشان می‌گذارند که هیچ‌جور نمی‌توانید بخرید. و تازه این گوسفند که من گفتم بالاترین قیمت است: قیمت آدم‌های اندیشمند چاق و چله. قیمت بقیه‌ی مردم، حداکثر در حد پشگل گوسفند است و نه بیشتر.
نتیجه این که: مردم را هر جور بار بیاورید، بار می‌آیند. اگر به آنها احترام بگذارید، فکر میکنند که شما موظف‌اید به آنها احترام بگذارید. اگر به آنها توضیح دهید، گمان میکنند که شما موظف به توضیح دادن‌اید.
۲- هیچ‌وقت شنیده‌اید که غذای گوسفند را به او اهداء یا تقدیم کنند؟ غذا یا علوفه گوسفند را جلویش می‌ریزند. رفتار با مردم هم باید درست مثل رفتار با گوسفند باشد. طبیعی‌ترین و مسلم‌ترین حق مردم را باید با تحقیر و توهین به آنها داد؛ وگرنه طلبکار میشوند. اگر به مردم عزت بگذارید یا احترام کنید، مردم فکر میکنند که شما موظف به عزت گذاشتن‌اید و دنبال باقی مطالبات خود می‌گردند.
۳- طوری برنامه‌ریزی کنید که مردم از صبح تا شب بدوند و آخر شب هم نرسند. مردم اگر مایحتاج خود را آسان به دست بیاورند، اگر وقت اضافه داشته باشند، عصیان میکنند، بداخلاقی میکنند و به فکر اعتراض و انقلاب و این حرف‌ها می‌افتند.
یک تشکیلاتی را تأسیس کنید که کارش چرخاندن مردم باشد، یا چرخاندن لقمه دور سر مردم. کارش چیدن موانع مختلف، پیش پای مردم باشد. فرض کنید که آب دریا فاصله‌اش یا مردم به اندازه دراز کردن یک دست است. جای دریا را نمی‌توان عوض کرد، اما راه مردم را که میشود دور کرد. هزار جور قانون میشود وضع کرد که مردم دور کرهٔ زمین بچرخند و دست آخر به همان نقطه‌ای برسند که قبلاً بوده‌اند. و از شما به خاطر رسیدن به همان نقطه، تشکر هم بکنند.
۴- مردم را به دو دسته تقسیم کنید و به یک دسته حقوق و مواجب بدهید که مراقب آن دسته‌ی دیگر باشند. دسته اول، به طمع مواجب یا از ترس قطع شدن مواجب، مرید شما میشوند و دسته‌ی دوم، از ترس دسته‌ی اول، مطیع و مِنقاد شما. به این ترتیب، مملکت، خود به خود اداره میشود، بی‌آنکه شما زحمتی بکشید یا دغدغه‌ای داشته باشید.
۵- مردم به دو دسته‌ی خیلی نامساوی تقسیم میشوند: عوام و خواص. نسبت این دو با هم، نسبت ۹۹ به ۱ است. یعنی از هر ۱۰۰ نفر، ۹۹ نفر عوام‌اند – عین خودمان – و یک نفر خواص است. و هیچ آدم عاقلی، ۹۹ را نمی‌گذارد، یک را بردارد. پس خواص را در شمار هیچ‌یک از اعضای بدن خود به حساب نیاورید و در صورت لزوم، فقط به جلب رضایت عوام فکر کنید. چرا که:
اولاً: جلب رضایت عوام، بسیار آسان‌تر از خواص است.
ثانیاً: رضایت عوام را فله‌ای میشود جلب کرد ولی خواص را یکی یکی؛ آن هم اگر بشود.
ثالثاً: عقل عوام به چشمشان است ولی عقل خواص، هر کدام، یک جایشان است که با زحمت هم نمی‌توان جایش را پیدا کرد.
و از همه مهم‌تر، در انتخابات و رأی‌گیری، رأی خواص و عوام یک‌اندازه است. رأی آدم خاص که بیشتر یا بزرگ‌تر از آدم عوام نیست. پس آدم باید مغز خر خورده باشد که خواص را با همه‌ی مشکلات‌شان جدی بگیرد.
خلاصه این که: این عوام‌اند که سرنوشت و تقدیر خواص را رقم می‌زنند. پس خود خواص را نباید جدی گرفت، ولی خطر خواص را چرا. خیلی باید مراقب بود. این خواص، موجودات پلید و ناشناخته‌ای هستند که اگر ازشان غافل شوید، کار دست‌تان میدهند.
عوام، هزارتایش کم است و خواص یک‌دانه‌اش زیاد. اگر توانستید سرشان را زیر آب بکنید، بکنید وگرنه لااقل مراقب باشید که یکی‌شان دوتا نشود
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کتاب دموقراضه
#نویسنده سید مهدی شجاعی
کتاب، حکایت کشور خیالی غربستان شده است. پادشاه غربستان به نام «ممول» 25 پسر دارد. ممول وصیت می کند تا بعد از مرگش پادشاه بعدی با یک انتخابات مردمی از بین پسرانش انتخاب شود.
پس از مرگ پادشاه، مردم پسر اول را به پادشاهی «انتخاب» می کنند و همینطور حکومت بین بیست و چهار پسر دست به دست می شد.
داستان کتاب دوره حکومت آخرین پسر یعنی دموقراضه را (که به دلیل زشتی و کوتاه قدی و نقائص جسمانی به این نام خوانده می شد) روایت می کند.
رمان «دموکراسی یا دموقراضه» اثر سید مهدی شجاعی که زمان تألیف آن به سالهای هشتاد تا هشتاد و شش برمی‌گردد، در سال هشتاد و هفت، با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چاپ رسیده اما به خواست نویسنده، تاکنون از توزیع آن اجتناب شده. ناگفته نماند که این اثر، از آثار جنجالی شجاعی می باشد .
بخشی از کتاب:
متن زیر سخنرانی دموقُراضه خطاب به مدیران حکومتی است که در آن می‌کوشد اصول حکومت‌داری را به آنان بیاموزد:
۱- مردم همه گوسفندند و ما چوپان:
حواستان باشد! بزرگ‌ترین اشتباه در حکومت، بها دادن به مردم، یا ارزش قائل شدن برای مردم است. شما مطمئن باشید که اگر برای مردم، ارزشی بیش از گوسفند قائل شوید، نمی‌توانید بر آنها حکومت کنید.
بهای مردم را شما معین می‌کنید، نه خودشان. اگر شما بر مردم قیمت نگذارید، آنها قیمتی بر خودشان می‌گذارند که هیچ‌جور نمی‌توانید بخرید. و تازه این گوسفند که من گفتم بالاترین قیمت است: قیمت آدم‌های اندیشمند چاق و چله. قیمت بقیه‌ی مردم، حداکثر در حد پشگل گوسفند است و نه بیشتر.
نتیجه این که: مردم را هر جور بار بیاورید، بار می‌آیند. اگر به آنها احترام بگذارید، فکر میکنند که شما موظف‌اید به آنها احترام بگذارید. اگر به آنها توضیح دهید، گمان میکنند که شما موظف به توضیح دادن‌اید.
۲- هیچ‌وقت شنیده‌اید که غذای گوسفند را به او اهداء یا تقدیم کنند؟ غذا یا علوفه گوسفند را جلویش می‌ریزند. رفتار با مردم هم باید درست مثل رفتار با گوسفند باشد. طبیعی‌ترین و مسلم‌ترین حق مردم را باید با تحقیر و توهین به آنها داد؛ وگرنه طلبکار میشوند. اگر به مردم عزت بگذارید یا احترام کنید، مردم فکر میکنند که شما موظف به عزت گذاشتن‌اید و دنبال باقی مطالبات خود می‌گردند.
۳- طوری برنامه‌ریزی کنید که مردم از صبح تا شب بدوند و آخر شب هم نرسند. مردم اگر مایحتاج خود را آسان به دست بیاورند، اگر وقت اضافه داشته باشند، عصیان میکنند، بداخلاقی میکنند و به فکر اعتراض و انقلاب و این حرف‌ها می‌افتند.
یک تشکیلاتی را تأسیس کنید که کارش چرخاندن مردم باشد، یا چرخاندن لقمه دور سر مردم. کارش چیدن موانع مختلف، پیش پای مردم باشد. فرض کنید که آب دریا فاصله‌اش یا مردم به اندازه دراز کردن یک دست است. جای دریا را نمی‌توان عوض کرد، اما راه مردم را که میشود دور کرد. هزار جور قانون میشود وضع کرد که مردم دور کرهٔ زمین بچرخند و دست آخر به همان نقطه‌ای برسند که قبلاً بوده‌اند. و از شما به خاطر رسیدن به همان نقطه، تشکر هم بکنند.
۴- مردم را به دو دسته تقسیم کنید و به یک دسته حقوق و مواجب بدهید که مراقب آن دسته‌ی دیگر باشند. دسته اول، به طمع مواجب یا از ترس قطع شدن مواجب، مرید شما میشوند و دسته‌ی دوم، از ترس دسته‌ی اول، مطیع و مِنقاد شما. به این ترتیب، مملکت، خود به خود اداره میشود، بی‌آنکه شما زحمتی بکشید یا دغدغه‌ای داشته باشید.
۵- مردم به دو دسته‌ی خیلی نامساوی تقسیم میشوند: عوام و خواص. نسبت این دو با هم، نسبت ۹۹ به ۱ است. یعنی از هر ۱۰۰ نفر، ۹۹ نفر عوام‌اند – عین خودمان – و یک نفر خواص است. و هیچ آدم عاقلی، ۹۹ را نمی‌گذارد، یک را بردارد. پس خواص را در شمار هیچ‌یک از اعضای بدن خود به حساب نیاورید و در صورت لزوم، فقط به جلب رضایت عوام فکر کنید. چرا که:
اولاً: جلب رضایت عوام، بسیار آسان‌تر از خواص است.
ثانیاً: رضایت عوام را فله‌ای میشود جلب کرد ولی خواص را یکی یکی؛ آن هم اگر بشود.
ثالثاً: عقل عوام به چشمشان است ولی عقل خواص، هر کدام، یک جایشان است که با زحمت هم نمی‌توان جایش را پیدا کرد.
و از همه مهم‌تر، در انتخابات و رأی‌گیری، رأی خواص و عوام یک‌اندازه است. رأی آدم خاص که بیشتر یا بزرگ‌تر از آدم عوام نیست. پس آدم باید مغز خر خورده باشد که خواص را با همه‌ی مشکلات‌شان جدی بگیرد.
خلاصه این که: این عوام‌اند که سرنوشت و تقدیر خواص را رقم می‌زنند. پس خود خواص را نباید جدی گرفت، ولی خطر خواص را چرا. خیلی باید مراقب بود. این خواص، موجودات پلید و ناشناخته‌ای هستند که اگر ازشان غافل شوید، کار دست‌تان میدهند.
عوام، هزارتایش کم است و خواص یک‌دانه‌اش زیاد. اگر توانستید سرشان را زیر آب بکنید، بکنید وگرنه لااقل مراقب باشید که یکی‌شان دوتا نشود
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#سینما
#آینه ی تارکوفسکی
آینه یکی از شاعرانه ترین فیلمهای تاریخ سینما است. تارکوفسکی به مرورخاطراتش و بازآفرینی مقاطع مختلف زندگی خود در دوران اتحاد جماهیر شوروی میپردازد.بدون اینکه روایتی خطی و سرراستی در کار باشد. شگرد روایی به کار رفته در آینه را می توان نوعی "شیوه سیال ذهن سینمایی" محسوب کرد. تارکوفسکی بدون رعایت توالی زمانی و با رفت و برگشت های پیاپی و حتی استفاده از تصاویر مستند در لابلای شخصی ترین خاطرات خود، فضای غریبی را میسازد که تنها در سینما امکان پذیر است. او از تصاویر شاعرانه عالم کودکی یا لحظات دیگر زندگی اش ناگهان به تصاویری خبری و مستند از جنگ جهانی دوم ، انقلاب ها و شورش های مردمی درسایر نقاط دنیا، و گاه خاطرات مردمان سرزمین های دیگر، نقب میزند. تارکوفسکی بدین گونه حسی از همدردی با انسانها و اقوام گوناگون را در مخاطب برمی انگیزد و لحظه های نفس گیری را خلق میکند که با کلمات نمی توان توصیف اش کرد.گویی حدیث نفس او،حدیث نفس ما و همه انسان هاست. بیان این همدردی مشترک و حس همگرایی که از طریق تصاویر روی پرده منتفل میشود، در قالب گزاره های ادبی، فلسفی و سیاسی ممکن نیست. این کاری است که تنها از عهده هنرهفتم و اثری نظیر آینه بر میآید.فیلم در بسیاری لحظات بی هیچ کلامی،تنها با تصویر و موسیقی ما را به تامل وامیدارد. نمونه ای درخشان از سینمای ناب. آینه شعری است که با تصویرسروده شده. اثری که در اًخرین نظر سنجی بهترین فیلمهای تاریخ(سایت واند ساوند) در هر دو فهرست منتقدان و کارگردانان برجسته ی جهان،جزو بیست فیلم برتر قرار گرفت.
#علی_حاتم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#سینما
#آینه ی تارکوفسکی
آینه یکی از شاعرانه ترین فیلمهای تاریخ سینما است. تارکوفسکی به مرورخاطراتش و بازآفرینی مقاطع مختلف زندگی خود در دوران اتحاد جماهیر شوروی میپردازد.بدون اینکه روایتی خطی و سرراستی در کار باشد. شگرد روایی به کار رفته در آینه را می توان نوعی "شیوه سیال ذهن سینمایی" محسوب کرد. تارکوفسکی بدون رعایت توالی زمانی و با رفت و برگشت های پیاپی و حتی استفاده از تصاویر مستند در لابلای شخصی ترین خاطرات خود، فضای غریبی را میسازد که تنها در سینما امکان پذیر است. او از تصاویر شاعرانه عالم کودکی یا لحظات دیگر زندگی اش ناگهان به تصاویری خبری و مستند از جنگ جهانی دوم ، انقلاب ها و شورش های مردمی درسایر نقاط دنیا، و گاه خاطرات مردمان سرزمین های دیگر، نقب میزند. تارکوفسکی بدین گونه حسی از همدردی با انسانها و اقوام گوناگون را در مخاطب برمی انگیزد و لحظه های نفس گیری را خلق میکند که با کلمات نمی توان توصیف اش کرد.گویی حدیث نفس او،حدیث نفس ما و همه انسان هاست. بیان این همدردی مشترک و حس همگرایی که از طریق تصاویر روی پرده منتفل میشود، در قالب گزاره های ادبی، فلسفی و سیاسی ممکن نیست. این کاری است که تنها از عهده هنرهفتم و اثری نظیر آینه بر میآید.فیلم در بسیاری لحظات بی هیچ کلامی،تنها با تصویر و موسیقی ما را به تامل وامیدارد. نمونه ای درخشان از سینمای ناب. آینه شعری است که با تصویرسروده شده. اثری که در اًخرین نظر سنجی بهترین فیلمهای تاریخ(سایت واند ساوند) در هر دو فهرست منتقدان و کارگردانان برجسته ی جهان،جزو بیست فیلم برتر قرار گرفت.
#علی_حاتم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
پدر می گوید بخوان! هشتصد رکعت نماز خوانده ام و هنوز یک ریال هم نم پس نداده است این مردک همشهری اش. واعظ روی منبر است و من تکبیرگویان می ایستم به رکعت هشتصد و یکم. سخت است دست شستن از رویا. با ده تومان چه کتابها که نمی شود خرید! خرید که نه، اگر پدر بفهمد پاره می کند همه را. من فقط باید مفاتیح الجنان بخوانم و قرآن. از هیچکدام چیزی نمی فهمم. اما شبی دو ریال که بدهم، می توانم هرشب یک کتاب تازه اجاره کنم. "چرا نمی خوانی؟" سرم را می برم نزدیک گوش پدر:"بگو اقلا نصفش را فعلا بدهد من که هشتصد رکعت اش را خوانده ام!" از من برای پدرش که تازه فوت شده است هزار رکعت نماز خریده است به ده تومان. اگر از این هایی می خرید که کارشان فروش نماز است باید صدتومان می داد. حالا خریده است به ده تومان. اما انگار خیال دادن همین را هم ندارد. "می دهد. می دهد. حالا تو بخوان..." از لحن پدر کم کم مطمئن میشوم که خبری از پول نیست. هر دوی آنها دست به یکی کرده اند تا به زور هم که شده مرا ببرند به بهشت! سخت است دست شستن از رویا. تکبیر می گویم و می ایستم به رکعت هشتصد و دو. ولی دیگر خلوصی نیست.
#وردی که بره ها میخوانند
#رضا قاسمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
پدر می گوید بخوان! هشتصد رکعت نماز خوانده ام و هنوز یک ریال هم نم پس نداده است این مردک همشهری اش. واعظ روی منبر است و من تکبیرگویان می ایستم به رکعت هشتصد و یکم. سخت است دست شستن از رویا. با ده تومان چه کتابها که نمی شود خرید! خرید که نه، اگر پدر بفهمد پاره می کند همه را. من فقط باید مفاتیح الجنان بخوانم و قرآن. از هیچکدام چیزی نمی فهمم. اما شبی دو ریال که بدهم، می توانم هرشب یک کتاب تازه اجاره کنم. "چرا نمی خوانی؟" سرم را می برم نزدیک گوش پدر:"بگو اقلا نصفش را فعلا بدهد من که هشتصد رکعت اش را خوانده ام!" از من برای پدرش که تازه فوت شده است هزار رکعت نماز خریده است به ده تومان. اگر از این هایی می خرید که کارشان فروش نماز است باید صدتومان می داد. حالا خریده است به ده تومان. اما انگار خیال دادن همین را هم ندارد. "می دهد. می دهد. حالا تو بخوان..." از لحن پدر کم کم مطمئن میشوم که خبری از پول نیست. هر دوی آنها دست به یکی کرده اند تا به زور هم که شده مرا ببرند به بهشت! سخت است دست شستن از رویا. تکبیر می گویم و می ایستم به رکعت هشتصد و دو. ولی دیگر خلوصی نیست.
#وردی که بره ها میخوانند
#رضا قاسمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴