@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
🌟مولانا ياران و شاگردان خود را به رياضت هاى شاقّ مرتاضْ گونه فرا نمى خوانْد ، بلكه آنان را به آيين عشق و مهرورزى دعوت
مى كرد.
🌟بودا نيز در آغاز سلوك ، شش سال سخت ترين رياضت ها را در دل جنگل هاى انبوه هندوستان تحمل كرد بطوريكه جز پوست و استخوانى از او باقى نمانده بود. با اين حال به روشن بينى نرسيد و دانست كه راه رسيدن به حقيقت ، رياضت هاى شاقّ نيست. و بعد ها در بيان
بى حاصل بودن آن اعمال گفت:
🌟"در آن شش سال گِرِه بر هوا مى زدم!" يعنى رياضت هايش بى نتيجه بود.
🌟ابوسعيد هم پس از سال ها رياضت هاى سخت گفت:
🌟 "در آن رياضت ها نه تنها نفْسم تربيت نشد،بلكه قوى تر هم شد! چون پيش خود مى گفتم اين منم كه سختى هاى رياضت را تاب
مى آورم!"
🌟مولانا مى دانست كه راه رسيدن به روشن بينى فقط در آيين عشق است ، نه در اين رياضت ها . عشق ، سوزاننذه و گدازندهء هر ناخالصى است .
انسان قبل از آنكه عشقى پيدا كند ، فقط منِ خود را مى بيند ، و طبعاً چنين شخصى رفتارش بر پايهء ترس ها و محافظه كارى ها و منافع سطحى است . اما همينكه عشقى پيدا كند منِ خود را توسعه مى دهد و اشخاصِ ديگر را نيز منِ خود مى شمارد و همچون خويشتن دوستشان
مى دارد ، چنانكه از پيشوايان بزرگوار ما رسيده است كه
🌟 : هل الدّين الّا الحبّ؟(آيا دين بجز عشق و مهرورزى است؟!)
و حضرت مسيح نيز در انجيل متّى فرمود:
🌟"همسايه خود را همچون خويشتن دوست بدار"
، بدينسان عشق باعث مى شود كه حصارهاى ذهنى فرو ريزد و منِ انسان از زندان خودبينى رها گردد، و در وجودِ ديگران گسترش يابد تا بدانجا كه با كلّ هستى يكى مى شود و عشقِ خود را به همهء موجودات نثار مى كند . كسى را نمى آزارَد و حتى راضى به آزار كسى هم نمى شود، چون آزارِ هركس ، آزارِ خودِ اوست. از اينرو همه مخلوقات ، چه انسانها ، چه حيوانات و گياهان از جانب او احساس امنيت
مى كنند ، آب و خاك را آلوده
نمى كند ، به محيط زيست آسيب نمى رساند ، چون آسيب محيط زيست را آسيب به خود مى داند .
هدف مولانا اينست كه آدمى به درجه اى از روشن بينى برسد كه صلح ، دستورالعمل زندگى او باشد چنانكه فرمود :
من كه صلحم دائماً با اين پدر
اين جهان چون جنّت اَستَم در نظر
#قسمتى از سخنان #استاد_كريم_زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
🌟مولانا ياران و شاگردان خود را به رياضت هاى شاقّ مرتاضْ گونه فرا نمى خوانْد ، بلكه آنان را به آيين عشق و مهرورزى دعوت
مى كرد.
🌟بودا نيز در آغاز سلوك ، شش سال سخت ترين رياضت ها را در دل جنگل هاى انبوه هندوستان تحمل كرد بطوريكه جز پوست و استخوانى از او باقى نمانده بود. با اين حال به روشن بينى نرسيد و دانست كه راه رسيدن به حقيقت ، رياضت هاى شاقّ نيست. و بعد ها در بيان
بى حاصل بودن آن اعمال گفت:
🌟"در آن شش سال گِرِه بر هوا مى زدم!" يعنى رياضت هايش بى نتيجه بود.
🌟ابوسعيد هم پس از سال ها رياضت هاى سخت گفت:
🌟 "در آن رياضت ها نه تنها نفْسم تربيت نشد،بلكه قوى تر هم شد! چون پيش خود مى گفتم اين منم كه سختى هاى رياضت را تاب
مى آورم!"
🌟مولانا مى دانست كه راه رسيدن به روشن بينى فقط در آيين عشق است ، نه در اين رياضت ها . عشق ، سوزاننذه و گدازندهء هر ناخالصى است .
انسان قبل از آنكه عشقى پيدا كند ، فقط منِ خود را مى بيند ، و طبعاً چنين شخصى رفتارش بر پايهء ترس ها و محافظه كارى ها و منافع سطحى است . اما همينكه عشقى پيدا كند منِ خود را توسعه مى دهد و اشخاصِ ديگر را نيز منِ خود مى شمارد و همچون خويشتن دوستشان
مى دارد ، چنانكه از پيشوايان بزرگوار ما رسيده است كه
🌟 : هل الدّين الّا الحبّ؟(آيا دين بجز عشق و مهرورزى است؟!)
و حضرت مسيح نيز در انجيل متّى فرمود:
🌟"همسايه خود را همچون خويشتن دوست بدار"
، بدينسان عشق باعث مى شود كه حصارهاى ذهنى فرو ريزد و منِ انسان از زندان خودبينى رها گردد، و در وجودِ ديگران گسترش يابد تا بدانجا كه با كلّ هستى يكى مى شود و عشقِ خود را به همهء موجودات نثار مى كند . كسى را نمى آزارَد و حتى راضى به آزار كسى هم نمى شود، چون آزارِ هركس ، آزارِ خودِ اوست. از اينرو همه مخلوقات ، چه انسانها ، چه حيوانات و گياهان از جانب او احساس امنيت
مى كنند ، آب و خاك را آلوده
نمى كند ، به محيط زيست آسيب نمى رساند ، چون آسيب محيط زيست را آسيب به خود مى داند .
هدف مولانا اينست كه آدمى به درجه اى از روشن بينى برسد كه صلح ، دستورالعمل زندگى او باشد چنانكه فرمود :
من كه صلحم دائماً با اين پدر
اين جهان چون جنّت اَستَم در نظر
#قسمتى از سخنان #استاد_كريم_زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ادبیات٬ عشق و تمنا و رابطه‌ی جنسی را عرصه‌ای برای آفرینش هنری کرده است. در غیاب ادبیات، اروتیسم وجود نمی‌داشت. عشق و لذت و سرخوشی بی‌مایه می شد و از ظرافت و ژرفا و از آن گرمی و شوری که حاصل خیالپردازی ادبی است بی بهره می‌ماند. براستی گزافه نیست اگر بگوییم آن زوجی که آثار گارسیلاسو٬ پترارک٬ گونگورا یا بودلر را خوانده‌اند٬ در قیاس با آدم‌های بی سوادی که سریال‌های بی‌مایه‌ی تلویزیونی آنان را بدل به موجوداتی ابله کرده٬ قدر لذت را بیشتر می‌دانند و بیشتر لذت می برند. در دنیایی بی‌سواد و بی بهره از ادبیات٬ عشق و تمنا چیزی متفاوت با آنچه مایه‌ی ارضای حیوانات میشود نخواهد بود و هرگز نمیتواند از حد ارضای غرایز بدوی فراتر برود.
#چرا ادبیات؟_ماریو بارگاس #یوسا_ترجمه:عبداللـه کوثری
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ادبیات٬ عشق و تمنا و رابطه‌ی جنسی را عرصه‌ای برای آفرینش هنری کرده است. در غیاب ادبیات، اروتیسم وجود نمی‌داشت. عشق و لذت و سرخوشی بی‌مایه می شد و از ظرافت و ژرفا و از آن گرمی و شوری که حاصل خیالپردازی ادبی است بی بهره می‌ماند. براستی گزافه نیست اگر بگوییم آن زوجی که آثار گارسیلاسو٬ پترارک٬ گونگورا یا بودلر را خوانده‌اند٬ در قیاس با آدم‌های بی سوادی که سریال‌های بی‌مایه‌ی تلویزیونی آنان را بدل به موجوداتی ابله کرده٬ قدر لذت را بیشتر می‌دانند و بیشتر لذت می برند. در دنیایی بی‌سواد و بی بهره از ادبیات٬ عشق و تمنا چیزی متفاوت با آنچه مایه‌ی ارضای حیوانات میشود نخواهد بود و هرگز نمیتواند از حد ارضای غرایز بدوی فراتر برود.
#چرا ادبیات؟_ماریو بارگاس #یوسا_ترجمه:عبداللـه کوثری
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کارن هورنای
میگه مشکل ، عشق نیست ؛ بلکه مشکل تاکید بیش از حد بر روی عشق در زندگی است ؛
💞
وقتی بیش از حد بر روی جنس مخالف در زندگی تمرکز صرف داریم و میخواهیم به هر ترتیبی به عشق برسیم ، حالمون خوب نیست و عشق برامون حکم ماده مخدر رو داره تا دردمونو تسکین بده.
عشق نباید دوای درد های ما باشه و اگر اینطور باشه و حتی اگر هم بهش برسیم ، مطمئنا عشق سالمی نیست و بیمار گونه خواهد بود.
هورنای میگوید : در تحلیل روانی بسیاری از زنان به اینجا رسیدیم که این زنان فقط یک فکر را در سر می پروراندند :
" من باید مردی داشته باشم"
یعنی این فکر چنان بر زندگی آنها سایه افکنده که جایی برای افکار دیگر نگذاشته است ، گویی در زندگی دیگر نه فعالیتی وجود دارد و نه هدفی....
فاجعه اینجاست که فرد معنی و جهت و هدف زندگیشو فقط و فقط در عشق جستجو کنه!!!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کارن هورنای
میگه مشکل ، عشق نیست ؛ بلکه مشکل تاکید بیش از حد بر روی عشق در زندگی است ؛
💞
وقتی بیش از حد بر روی جنس مخالف در زندگی تمرکز صرف داریم و میخواهیم به هر ترتیبی به عشق برسیم ، حالمون خوب نیست و عشق برامون حکم ماده مخدر رو داره تا دردمونو تسکین بده.
عشق نباید دوای درد های ما باشه و اگر اینطور باشه و حتی اگر هم بهش برسیم ، مطمئنا عشق سالمی نیست و بیمار گونه خواهد بود.
هورنای میگوید : در تحلیل روانی بسیاری از زنان به اینجا رسیدیم که این زنان فقط یک فکر را در سر می پروراندند :
" من باید مردی داشته باشم"
یعنی این فکر چنان بر زندگی آنها سایه افکنده که جایی برای افکار دیگر نگذاشته است ، گویی در زندگی دیگر نه فعالیتی وجود دارد و نه هدفی....
فاجعه اینجاست که فرد معنی و جهت و هدف زندگیشو فقط و فقط در عشق جستجو کنه!!!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زمانی که می‌بینید همه به دنبالِ کور کردن کسانی هستند که خوب می‌بینند ،
ساده‌ترین راه این است که خودتان را به کـوری بزنید !
خیلی بد است که هم ببینید و هم کور باشید ، مگر نه ؟ مشکل همه ما همین یک چیز است ، اینکه
هـمـه مـا تـرسـو هستیم !
چارلز بوکوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زمانی که می‌بینید همه به دنبالِ کور کردن کسانی هستند که خوب می‌بینند ،
ساده‌ترین راه این است که خودتان را به کـوری بزنید !
خیلی بد است که هم ببینید و هم کور باشید ، مگر نه ؟ مشکل همه ما همین یک چیز است ، اینکه
هـمـه مـا تـرسـو هستیم !
چارلز بوکوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بوزینه و سنگ‌پشت
آورده‌اند که در جزیره بوزینگان، بوزینه‌ای شهر را ترک و به ساحل دریا که جنگل بزرگی داشت رفت. در آن جا یک درخت انجیر پیدا کرد و بر روی آن خانه ساخت. در زیر آن درخت، سنگ‌پشتی همیشه برای آن که خستگی از تن بیرون کند، می‌نشست.
روزی بوزینه از درخت انجیر می‌چید که ناگهان یکی از آنها در آب افتاد. آواز افتادن انجیر در آب، به گوش بوزینه خوش آمد و یک شادی در او پدید آورد. پس هراز گاهی انجیری در آب می‌انداخت، تا با شنیدن آواز آن خوشحال شود. در این میان، سنگ‌پشت به خوردن آن انجیرها می‌پرداخت و باخود می‌اندیشید که بی‌گمان، بوزینه، این انجیرها را برای او می‌اندازد. لاک‌پشت می‌پنداشت که اگر بوزینه بدون هیچ آشنایی، این کار را میکند، اگر بین آنها دوستی باشد، چه خواهد کرد. پس بوزینه را آواز داد و هرآن‌چه را در اندیشه‌اش گذر کرده بود، به او گفت. بوزینه نیز به سوی او دست دوستی دراز کرد و دوستی آنها آغاز شد. روزگار بر دوستی آن دو گذشت و چون سنگ‌پشت هر روز اندکی دیرتر به خانه می‌رفت، همسر او دچار نگرانی و دلتنگی شد و در این باره با خواهر خوانده‌ی خود به گفت‌وگو پرداخت. خواهر خوانده، دلیل دیر آمدن بوزینه را دوستی وی با بوزینه دانست و گفت که سنگ‌پشت آتش دوری تو را با آب دوستی بوزینه خاموش و سرد میکند. آن دو چاره‌ی این کار را در نابودی بوزینه دانستند، بنابراین همسر سنگ‌پشت، خود را به بیماری زد. هنگامی که سنگ‌پشت به خانه برگشت، همسرش را بیمار دید. پس به دنبال چاره‌ای شد، اما چیزی نیافت . سنگ‌پشت علت بیماری را از خواهرخوانده پرسید، خواهرخوانده گفت: کسی که از درون بیمار و نومید باشد، چگونه می‌تواند درمان شود، که او گرفتار نا امیدی شده است. پس سنگ‌پشت زار بگریست و گفت: این چه دارویی است که در این دیار یافت نمی‌شود، نام آن را به من بگویید تا هرکجا باشد آن را پیدا کنم؟ خواهر خوانده گفت: این دارو ویژه زنان است و آن چیزی نیست مگر دل بوزینه. پس سنگ‌پشت، هرچه اندیشید چیزی نیافت مگر آنکه تنها دوست خود را نابود کند. هرچند این کار را به‌دور از مردانگی و دوستی می‌دانست، اما مهر به زنش او را به این کار واداشت تا وفا را سبک سنگ کند. پس به نزد بوزینه رفت و از او خواست تا به خانه‌اش بیاید. بوزینه نخست از رفتن خودداری کرد، اما درپایان پذیرفت. بوزینه به سنگ‌پشت گفت: من چگونه باید از این دریا بگذرم تا به خانه‌ی تو برسم؟ من تو را به‌آن‌جا که جزیره‌ای پر از خوردنی‌هاست می‌برم. پس سنگ‌پشت او را بر پشت خود سوار کرد و رو به خانه گذارد.سنگ‌پشت چون به میان آب رسید، کمی ایستاد با خود اندیشید که؛ بدترین کار همانا نامردی با دوستان است؛ نکند که گرفتار فریب زنان شده‌ام؟ بوزینه از او علت ایستادنش را پرسید؟ سنگ‌پشت گفت: به این می‌اندیشیدم که به دلیل بیماری همسرم، نتوانم از پس آن همه مهر و خوبی تو بیرون بیایم و آیین مهمان‌نوازی را به‌خوبی انجام ندهم. بوزینه گفت: هرگز چنین اندیشه‌ای را به دل راه نده. سنگ‌پشت، پس از اینکه کمی دیگر رفت، باز دچار همان اندیشه شد و ایستاد. بوزینه این‌بار دچار بدگمانی شد و بار دیگر علت را پرسید. سنگ‌پشت گفت: ناتوانی و پریشانی زنم مرا نگران ساخته است. بوزینه پرسید، بیماری زن‌ات چیست؟ و راه درمان آن چه‌چیز است؟ سنگ‌پشت گفت: پزشکان درمان او را دارویی می‌دانند که دست من به آن نمی‌رسد. بوزینه پرسید: آن دارو چیست؟ سنگ‌پشت گفت: دل بوزینه.
ناگهان دودی از سر بوزینه برخواست و جهان پیش چشمانش تاریک شد و با خود گفت، افزون خواهی و آز، مرا در این گرداب انداخت؛ پس راهی مگر نیرنگ، برای رهایی از این دام نمانده است. اگر به جزیره برسم، چنان چه از دادن دل خودداری کنم، در زندان باشم و از گرسنگی بمیرم و اگر بخواهم که بگریزم، در آب خفه شوم.
بوزینه گفت: پزشکان درست گفته‌اند و زنان ما نیز از این بیماری زیاد می‌گیرند و ما در دادن دل به آنها، هیچ رنجی نمی‌بینیم. اما ای‌کاش زودتر این سخن را به من می‌گفتی تا دل را با خود می‌آوردم؛ زیرا در این پایان عمر، مرا به دل نیازی نیست و از بس غم بر او باریده است، که آرزویی مگر دوری و نابودی آن را ندارم. سنگ‌پشت گفت: چرا دل را با خود نیاوردی؟ بوزینه گفت: آیین ما چنین است که هرگاه به دیدار کسی می‌رویم، برای آنکه روز بر وی خوش بگذرد، دل را با خود نمی‌بریم، زیرا که دل، جای اندوه و رنج است. اما اگر بازگردی من آن را برداشته و با خود می‌آورم. سنگ‌پشت به تندی بازگشت و بوزینه را به کنار آب رساند. بوزینه بر شاخ درخت پرید. سنگ‌پشت، ساعتی در زیر درخت چشم به‌راه ماند، سپس بوزینه را آواز داد. بوزینه خندید و گفت:
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط من نبود که با من چنین کنی
#کلیله_و_دمنه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بوزینه و سنگ‌پشت
آورده‌اند که در جزیره بوزینگان، بوزینه‌ای شهر را ترک و به ساحل دریا که جنگل بزرگی داشت رفت. در آن جا یک درخت انجیر پیدا کرد و بر روی آن خانه ساخت. در زیر آن درخت، سنگ‌پشتی همیشه برای آن که خستگی از تن بیرون کند، می‌نشست.
روزی بوزینه از درخت انجیر می‌چید که ناگهان یکی از آنها در آب افتاد. آواز افتادن انجیر در آب، به گوش بوزینه خوش آمد و یک شادی در او پدید آورد. پس هراز گاهی انجیری در آب می‌انداخت، تا با شنیدن آواز آن خوشحال شود. در این میان، سنگ‌پشت به خوردن آن انجیرها می‌پرداخت و باخود می‌اندیشید که بی‌گمان، بوزینه، این انجیرها را برای او می‌اندازد. لاک‌پشت می‌پنداشت که اگر بوزینه بدون هیچ آشنایی، این کار را میکند، اگر بین آنها دوستی باشد، چه خواهد کرد. پس بوزینه را آواز داد و هرآن‌چه را در اندیشه‌اش گذر کرده بود، به او گفت. بوزینه نیز به سوی او دست دوستی دراز کرد و دوستی آنها آغاز شد. روزگار بر دوستی آن دو گذشت و چون سنگ‌پشت هر روز اندکی دیرتر به خانه می‌رفت، همسر او دچار نگرانی و دلتنگی شد و در این باره با خواهر خوانده‌ی خود به گفت‌وگو پرداخت. خواهر خوانده، دلیل دیر آمدن بوزینه را دوستی وی با بوزینه دانست و گفت که سنگ‌پشت آتش دوری تو را با آب دوستی بوزینه خاموش و سرد میکند. آن دو چاره‌ی این کار را در نابودی بوزینه دانستند، بنابراین همسر سنگ‌پشت، خود را به بیماری زد. هنگامی که سنگ‌پشت به خانه برگشت، همسرش را بیمار دید. پس به دنبال چاره‌ای شد، اما چیزی نیافت . سنگ‌پشت علت بیماری را از خواهرخوانده پرسید، خواهرخوانده گفت: کسی که از درون بیمار و نومید باشد، چگونه می‌تواند درمان شود، که او گرفتار نا امیدی شده است. پس سنگ‌پشت زار بگریست و گفت: این چه دارویی است که در این دیار یافت نمی‌شود، نام آن را به من بگویید تا هرکجا باشد آن را پیدا کنم؟ خواهر خوانده گفت: این دارو ویژه زنان است و آن چیزی نیست مگر دل بوزینه. پس سنگ‌پشت، هرچه اندیشید چیزی نیافت مگر آنکه تنها دوست خود را نابود کند. هرچند این کار را به‌دور از مردانگی و دوستی می‌دانست، اما مهر به زنش او را به این کار واداشت تا وفا را سبک سنگ کند. پس به نزد بوزینه رفت و از او خواست تا به خانه‌اش بیاید. بوزینه نخست از رفتن خودداری کرد، اما درپایان پذیرفت. بوزینه به سنگ‌پشت گفت: من چگونه باید از این دریا بگذرم تا به خانه‌ی تو برسم؟ من تو را به‌آن‌جا که جزیره‌ای پر از خوردنی‌هاست می‌برم. پس سنگ‌پشت او را بر پشت خود سوار کرد و رو به خانه گذارد.سنگ‌پشت چون به میان آب رسید، کمی ایستاد با خود اندیشید که؛ بدترین کار همانا نامردی با دوستان است؛ نکند که گرفتار فریب زنان شده‌ام؟ بوزینه از او علت ایستادنش را پرسید؟ سنگ‌پشت گفت: به این می‌اندیشیدم که به دلیل بیماری همسرم، نتوانم از پس آن همه مهر و خوبی تو بیرون بیایم و آیین مهمان‌نوازی را به‌خوبی انجام ندهم. بوزینه گفت: هرگز چنین اندیشه‌ای را به دل راه نده. سنگ‌پشت، پس از اینکه کمی دیگر رفت، باز دچار همان اندیشه شد و ایستاد. بوزینه این‌بار دچار بدگمانی شد و بار دیگر علت را پرسید. سنگ‌پشت گفت: ناتوانی و پریشانی زنم مرا نگران ساخته است. بوزینه پرسید، بیماری زن‌ات چیست؟ و راه درمان آن چه‌چیز است؟ سنگ‌پشت گفت: پزشکان درمان او را دارویی می‌دانند که دست من به آن نمی‌رسد. بوزینه پرسید: آن دارو چیست؟ سنگ‌پشت گفت: دل بوزینه.
ناگهان دودی از سر بوزینه برخواست و جهان پیش چشمانش تاریک شد و با خود گفت، افزون خواهی و آز، مرا در این گرداب انداخت؛ پس راهی مگر نیرنگ، برای رهایی از این دام نمانده است. اگر به جزیره برسم، چنان چه از دادن دل خودداری کنم، در زندان باشم و از گرسنگی بمیرم و اگر بخواهم که بگریزم، در آب خفه شوم.
بوزینه گفت: پزشکان درست گفته‌اند و زنان ما نیز از این بیماری زیاد می‌گیرند و ما در دادن دل به آنها، هیچ رنجی نمی‌بینیم. اما ای‌کاش زودتر این سخن را به من می‌گفتی تا دل را با خود می‌آوردم؛ زیرا در این پایان عمر، مرا به دل نیازی نیست و از بس غم بر او باریده است، که آرزویی مگر دوری و نابودی آن را ندارم. سنگ‌پشت گفت: چرا دل را با خود نیاوردی؟ بوزینه گفت: آیین ما چنین است که هرگاه به دیدار کسی می‌رویم، برای آنکه روز بر وی خوش بگذرد، دل را با خود نمی‌بریم، زیرا که دل، جای اندوه و رنج است. اما اگر بازگردی من آن را برداشته و با خود می‌آورم. سنگ‌پشت به تندی بازگشت و بوزینه را به کنار آب رساند. بوزینه بر شاخ درخت پرید. سنگ‌پشت، ساعتی در زیر درخت چشم به‌راه ماند، سپس بوزینه را آواز داد. بوزینه خندید و گفت:
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط من نبود که با من چنین کنی
#کلیله_و_دمنه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بریده_کتاب
من، یک سیاسی خالص نیستم تا سیاست بتواند مرا زیر سلطه بگیرد و به خشونت بکشاند. من یک مذهبی-سیاسی‌ام؛ و دین واقعی، هرگز این فرصت را به سیاست نمی‌دهد که از قلب، یک تکه سنگ بسازد؛ اما، اراده به سنگی شدن، در لحظه‌هایی، بسیار لازم است.
ـــــــــــــــــ
دین، تکیه‌گاه نیست؛ زیستگاه است. دیوار نیست تا برای رفع خستگی به آن تکیه بدهم یا به وقت مجروح شدن، برای آنکه فرو نیفتم، دستم را به آن بگیرم؛ زمین و آسمان و هواست—و البته آب، آب زلال یک چشمه گوارا
#آتش_بدون_دود
#هر_سرانجام_سرآغازی_ست
#نادر_ابراهیمی
ص۱۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بریده_کتاب
من، یک سیاسی خالص نیستم تا سیاست بتواند مرا زیر سلطه بگیرد و به خشونت بکشاند. من یک مذهبی-سیاسی‌ام؛ و دین واقعی، هرگز این فرصت را به سیاست نمی‌دهد که از قلب، یک تکه سنگ بسازد؛ اما، اراده به سنگی شدن، در لحظه‌هایی، بسیار لازم است.
ـــــــــــــــــ
دین، تکیه‌گاه نیست؛ زیستگاه است. دیوار نیست تا برای رفع خستگی به آن تکیه بدهم یا به وقت مجروح شدن، برای آنکه فرو نیفتم، دستم را به آن بگیرم؛ زمین و آسمان و هواست—و البته آب، آب زلال یک چشمه گوارا
#آتش_بدون_دود
#هر_سرانجام_سرآغازی_ست
#نادر_ابراهیمی
ص۱۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
♍️کانال پرواز فکر واندیشه
@flith
چارچوب فکری چیست؟
چارچوب های فکری در حقیقت قالب هایی هستند که ما برای پردازش و یا قضاوت کردن در مورد هر موضوع، از اونها به عنوان فزمول استفاده میکنیم، این قالب ها رو بعضا محیط، به مرور زمان در تفکر ما شکل داده و یا خود ما بر اساس تجربه در ذهنمون بنا کردیم، اما از اونجایی که هیچ چیز مطلق نیست، اسارت در این چارچوب ها ممکنه باعث قضاوت اشتباه و یا حتی فریب دادن بشه...
تصور کنید در حال سفر با قطار هستید، یک کیف با محتویات با ارزش به همراه دارید، در واگن شما شخصی آراسته و به نظر ثروتمند وهمچنین فرد دیگری با ظاهر به هم ریخته و به نظر فقیر همسفرتان هستند، قطار به ایستگاهی که تصادفا مقصد دو همسفر شماست نزدیک میشود، شما از این موضوع اطلاع ندارید. مقصد شما چند ایستگاه بعد است که همسفرانتان هم از این موضوع بی خبرند.شما برای خرید از بوفه قطار از واگن خارج میشوید، چند ثانیه بعد قطار متوقف میشود، شما به واگن برمیگردید اما کیف شما آنجا نیست. مامور قطار میگوید کیفی ندیده، سراسیمه خود را به بیرون قطار می رسانید، دو همسفر شما هر یک در جهت مخالف از هم به سرعت دور میشوند،
قطار به زودی مجددا حرکت میکند، شما به کدامیک مشکوک می شوید؟
دنبال کدامیک می دوید؟
طبیعتا به دنبال فرد فقیر...
علت:
-در چارچوب فکری شما علت نبودن کیف، دزدیده شدن آن است.
-در چارچوب فکری شما فرد ثروتمند کیف شما را نمیدزدد.
-همچنین افراد فقیر مستعد دزدی هستند.
اما منطق،
وقتی شما کوپه را ترک میکنید، اندکی بعد قطار متوقف میشود، بنابر این همسفران شما گمان میکنند شما پیاده شده اید، حتی اگر فرد فقیر قصد سرقت کیف شما را داشته باشد نمیتواند این کار را در حضور فرد ثروتمند انجام دهد، اگر هم این اتفاق می افتاد، تصویری که باید بعد از پیاده شدن می دیدید، این بود که فرد ثروتمند و یا مامور قطار به دنبال فقیر می دوند...
اما حقیقت
بعد از توقف قطار همسفران شما فکر می کنند شما کیف را جا گذاشته اید، فرد ثروتمند که احتمالا مثل شما به فقیر اعتماد ندارد کیف را بر میدارد،
و هر کدام به یک جهت می دوند تا شما را پیدا کنند...
قبل استفاده از قالب های فرسوده ذهنی، خوب فکر کنید...
#خلیل_امیدوار
♍️ پرواز فکر واندیشه
@flith
@flith
چارچوب فکری چیست؟
چارچوب های فکری در حقیقت قالب هایی هستند که ما برای پردازش و یا قضاوت کردن در مورد هر موضوع، از اونها به عنوان فزمول استفاده میکنیم، این قالب ها رو بعضا محیط، به مرور زمان در تفکر ما شکل داده و یا خود ما بر اساس تجربه در ذهنمون بنا کردیم، اما از اونجایی که هیچ چیز مطلق نیست، اسارت در این چارچوب ها ممکنه باعث قضاوت اشتباه و یا حتی فریب دادن بشه...
تصور کنید در حال سفر با قطار هستید، یک کیف با محتویات با ارزش به همراه دارید، در واگن شما شخصی آراسته و به نظر ثروتمند وهمچنین فرد دیگری با ظاهر به هم ریخته و به نظر فقیر همسفرتان هستند، قطار به ایستگاهی که تصادفا مقصد دو همسفر شماست نزدیک میشود، شما از این موضوع اطلاع ندارید. مقصد شما چند ایستگاه بعد است که همسفرانتان هم از این موضوع بی خبرند.شما برای خرید از بوفه قطار از واگن خارج میشوید، چند ثانیه بعد قطار متوقف میشود، شما به واگن برمیگردید اما کیف شما آنجا نیست. مامور قطار میگوید کیفی ندیده، سراسیمه خود را به بیرون قطار می رسانید، دو همسفر شما هر یک در جهت مخالف از هم به سرعت دور میشوند،
قطار به زودی مجددا حرکت میکند، شما به کدامیک مشکوک می شوید؟
دنبال کدامیک می دوید؟
طبیعتا به دنبال فرد فقیر...
علت:
-در چارچوب فکری شما علت نبودن کیف، دزدیده شدن آن است.
-در چارچوب فکری شما فرد ثروتمند کیف شما را نمیدزدد.
-همچنین افراد فقیر مستعد دزدی هستند.
اما منطق،
وقتی شما کوپه را ترک میکنید، اندکی بعد قطار متوقف میشود، بنابر این همسفران شما گمان میکنند شما پیاده شده اید، حتی اگر فرد فقیر قصد سرقت کیف شما را داشته باشد نمیتواند این کار را در حضور فرد ثروتمند انجام دهد، اگر هم این اتفاق می افتاد، تصویری که باید بعد از پیاده شدن می دیدید، این بود که فرد ثروتمند و یا مامور قطار به دنبال فقیر می دوند...
اما حقیقت
بعد از توقف قطار همسفران شما فکر می کنند شما کیف را جا گذاشته اید، فرد ثروتمند که احتمالا مثل شما به فقیر اعتماد ندارد کیف را بر میدارد،
و هر کدام به یک جهت می دوند تا شما را پیدا کنند...
قبل استفاده از قالب های فرسوده ذهنی، خوب فکر کنید...
#خلیل_امیدوار
♍️ پرواز فکر واندیشه
@flith
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
بر سر ماهیت افسرده و اندوهگین #فلسفه ی من بلوایی بر پا شده؛ اما این صرفا نتیجه ی این واقعیت است که من به جای اختراع دوزخی اخروی به عنوان مکافات گناهان، نشان داده ام که در این جهان آن جا که معصیت باشد، چیزی چون #دوزخ نیز همان جا است؛ اما کسی که مایل است این را منکر شود به راحتی می تواند تجربه اش کند.
#شوپنهاور
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
بر سر ماهیت افسرده و اندوهگین #فلسفه ی من بلوایی بر پا شده؛ اما این صرفا نتیجه ی این واقعیت است که من به جای اختراع دوزخی اخروی به عنوان مکافات گناهان، نشان داده ام که در این جهان آن جا که معصیت باشد، چیزی چون #دوزخ نیز همان جا است؛ اما کسی که مایل است این را منکر شود به راحتی می تواند تجربه اش کند.
#شوپنهاور
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
Forwarded from Deleted Account
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#«تحول معنای عشق در زندگی زنان» #دکتر سهیلا علیرضا نزاد
برخی عشق را موضوعی بسیار فردی و شخصی می دانند و معتقدند که بحث در مورد عشق در حیطه علم جامعه شناسی نمی گنجد؛ اما عشق کاملا به جامعه شناسی نیز مربوط است زیرا این حس در ارتباط با دیگر افراد جامعه به وجود می آید و احتمالا هر جامعه ای نوع عشق ورزی خاص خود را تولید می کند.
در پی سوالات و دغدغه های شخصی خود در خصوص عشق و شناخت علمی و دقیق این حس از سال ۱۳۸۴ تصمیم گرفتم این موضوع را در زندگی زنان تحصیلکرده شاغل بررسی کنم. در خلال این مدت زنان زیادی پذیرفتند که با این پژوهش همکاری کنند که زندگی عاشقانه ۴۵ زن مورد بررسی قرار گرفته و در این جلسه گوشه ای از نتایج این پژوهش طولی و کیفی را به اشتراک خواهم گذاشت.
او سپس برای نشان دادن تفاوت معنای عشق از منظرهای مختلف از قبیل جنسیت، سن و غیره از حضار پرسید: وقتی کسی به شما می گوید که عاشقتان شده استنباط شما از این جمله چیست؟ پاسخ خانم ها و آقایان به این سوال مشترک نشان داد که صراحتا معنای عشق با توجه به جنسیت مخاطب؛ متفاوت است.
سخنران ادامه داد: بنابراین؛عشق یک ذات مشخص نیست. عشق صورت(عشق انسان به انسان) تنها یک شکل ندارد بلکه پدیده و برساختی جنسیتی، اجتماعیاست و زن و مرد درک یکسانی از این پدیده ندارند.چکیده نظریات جامعه شناسی عشق حاکی از این موضوع است که عشق عمری کوتاه دارد و به موقعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی هر جامعه وابسته است.گیدنز در کتاب The Transformation of intimacy چهارمدل عشق را مشخص می کند:
۱- عشق شهوانی: در این نوع عشق؛ وابستگی جنسی اولویت اول رابطه است؛ عشق قدرتمندی است و ممکن است موجب شود یک یا هر دو طرف پا روی روابط اجتماعی شان بگذارند. فرد آماده قربانی کردن است بنابراین جوامع با این عشق مخالفند و حاضر نیستند این عشق در جامعه پایه ازدواج باشد؛ چراکه از عوارض عشق شهوانی؛ قانون گریزی و سنت شکنی است.
۲- عشق رمانتیک: این عشق بیشتر مربوط به جوامع غربی است؛ چالش بین آزادی و تعهد درگیری عظیم این نوع عشق است.
۳- عشق توامان: ترکیب عشق شهوانی و عشق رمانتیک: داد و ستد عاطفی
۴- عشق ناب: صرفا رابطه عاشقانه در آن مهم است. فرد در این نوع عشق به جای فرد کاملperfect person به دنبال رابطه کامل perfect relationship است.
او سپس به بیان انواع عشق که با توجه به نظرات زنان مشارکت کننده در پژوهش فراهم شده بود و تقابل های آن ها با یکدیگر پرداخت:
۱-عشق خیابانی در برابر عشق درست و حسابی (در مصاحبه ها؛ زنان متولد قبل از دهه ۵۰ این اصطلاح را بیشتر به کار برده بودند) .
۲-عشق بالغانه در برابر عشق کودکانه : عشق فرد در ۱۷ سالگی با عشق فرد در ۳۰ سالگی متفاوت است.
۳-عشق روحانی در برابر عشق جسمانی
۴-عشق آرام در برابر عشق شدید
۵-عشق جدی در برابر عشق غیر جدی: جدیت یا عدم جدیت عشق عمدتا با توجه به نظرات مرد و میزان تعلق خاطر و تمایل او برای برقراری رابطه ای پایدار، ارزیابی می شد. البته از سوی دیگر می توان با توجه به برخی از مصاحبه به عشق به مثابه بازی نیز اشاره کرد که شکلی از عشق غیرجدی است. در این تعریف در عشق غیر جدی عشق به مثابه بازی تلقی می شود؛ دو طرف از احساسات و شادی عشق بهره می برند اما ترک این رابطه بدون رنج است، یا رنج مترتب بر آن سبک و اندک است.
۶-عشق در نگاه اول در برابر عشق تدریجی
۷-عشق مدرن در برابر عشق سنتی: عشق مدرن دارای دوگانه تعهد-فردیت است و به عنصر تعهد کم توجه تر است اما در عشق سنتی تعهد نقش اصلی را بازی می کند.
۸-عشق زنانه در برابر عشق مردانه
در طی مصاحبه ها در خصوص عشق به این نتیجه رسیدم که عنصرِ تنازع قدرت، عنصری جدانشدنیِ در عشق است. عشق زن به مرد قدرتمند به دلیل شریک شدن در قدرت او است اما همان زن می خواهد آن مردِ قدرتمند؛ تنها و تنها در برابر او ضعیف باشد! نگاه زنان شرکت کننده در پژوهش به عشق دوگونه است:
۱- عشق تجربه شده: تجربه عاشقانه و عشق آن چنان که آن را زیسته اند.
۲- عشق شنیده شده، عشق آن چنان که به ایشان عرضه شده است: عشق برساخته شده توسط رسانه ها (اعم از هالیوود؛ بالیوود؛ رمان های عاشقانه، ادبیات کهن از قبیل لیلی و مجنون و حتی ادبیات عامیانه و غیره)
فرآیند عاشق شدن زنان شرکت کننده در این پژوهش معمولا ابتدا از «خوش آمدن» شروع می شود؛ سپس به «دوست داشتن» می رسند و مرحله بعدی «عشق» است. برای خانم های متولد دهه ۳۰ به قبل پس از این مرحله، «مهر» حاصل می شود که تمام ظواهر از بین رفته و مهر جانشین تمامی عواطف شده است. برای برخی از زنان مشارکت کننده در این پژوهش پس از مرحله خوش آمدن، عشق ظاهر شده و برخی گمان می کردند پس از عشق به مرحله دوست داشتن رسیده‌اند.
سخنران این جلسه خاطر نشان کرد: بسیاری از زنان متولد قبل از دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند، ازعشق به عنوان "دامی
#«تحول معنای عشق در زندگی زنان» #دکتر سهیلا علیرضا نزاد
برخی عشق را موضوعی بسیار فردی و شخصی می دانند و معتقدند که بحث در مورد عشق در حیطه علم جامعه شناسی نمی گنجد؛ اما عشق کاملا به جامعه شناسی نیز مربوط است زیرا این حس در ارتباط با دیگر افراد جامعه به وجود می آید و احتمالا هر جامعه ای نوع عشق ورزی خاص خود را تولید می کند.
در پی سوالات و دغدغه های شخصی خود در خصوص عشق و شناخت علمی و دقیق این حس از سال ۱۳۸۴ تصمیم گرفتم این موضوع را در زندگی زنان تحصیلکرده شاغل بررسی کنم. در خلال این مدت زنان زیادی پذیرفتند که با این پژوهش همکاری کنند که زندگی عاشقانه ۴۵ زن مورد بررسی قرار گرفته و در این جلسه گوشه ای از نتایج این پژوهش طولی و کیفی را به اشتراک خواهم گذاشت.
او سپس برای نشان دادن تفاوت معنای عشق از منظرهای مختلف از قبیل جنسیت، سن و غیره از حضار پرسید: وقتی کسی به شما می گوید که عاشقتان شده استنباط شما از این جمله چیست؟ پاسخ خانم ها و آقایان به این سوال مشترک نشان داد که صراحتا معنای عشق با توجه به جنسیت مخاطب؛ متفاوت است.
سخنران ادامه داد: بنابراین؛عشق یک ذات مشخص نیست. عشق صورت(عشق انسان به انسان) تنها یک شکل ندارد بلکه پدیده و برساختی جنسیتی، اجتماعیاست و زن و مرد درک یکسانی از این پدیده ندارند.چکیده نظریات جامعه شناسی عشق حاکی از این موضوع است که عشق عمری کوتاه دارد و به موقعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی هر جامعه وابسته است.گیدنز در کتاب The Transformation of intimacy چهارمدل عشق را مشخص می کند:
۱- عشق شهوانی: در این نوع عشق؛ وابستگی جنسی اولویت اول رابطه است؛ عشق قدرتمندی است و ممکن است موجب شود یک یا هر دو طرف پا روی روابط اجتماعی شان بگذارند. فرد آماده قربانی کردن است بنابراین جوامع با این عشق مخالفند و حاضر نیستند این عشق در جامعه پایه ازدواج باشد؛ چراکه از عوارض عشق شهوانی؛ قانون گریزی و سنت شکنی است.
۲- عشق رمانتیک: این عشق بیشتر مربوط به جوامع غربی است؛ چالش بین آزادی و تعهد درگیری عظیم این نوع عشق است.
۳- عشق توامان: ترکیب عشق شهوانی و عشق رمانتیک: داد و ستد عاطفی
۴- عشق ناب: صرفا رابطه عاشقانه در آن مهم است. فرد در این نوع عشق به جای فرد کاملperfect person به دنبال رابطه کامل perfect relationship است.
او سپس به بیان انواع عشق که با توجه به نظرات زنان مشارکت کننده در پژوهش فراهم شده بود و تقابل های آن ها با یکدیگر پرداخت:
۱-عشق خیابانی در برابر عشق درست و حسابی (در مصاحبه ها؛ زنان متولد قبل از دهه ۵۰ این اصطلاح را بیشتر به کار برده بودند) .
۲-عشق بالغانه در برابر عشق کودکانه : عشق فرد در ۱۷ سالگی با عشق فرد در ۳۰ سالگی متفاوت است.
۳-عشق روحانی در برابر عشق جسمانی
۴-عشق آرام در برابر عشق شدید
۵-عشق جدی در برابر عشق غیر جدی: جدیت یا عدم جدیت عشق عمدتا با توجه به نظرات مرد و میزان تعلق خاطر و تمایل او برای برقراری رابطه ای پایدار، ارزیابی می شد. البته از سوی دیگر می توان با توجه به برخی از مصاحبه به عشق به مثابه بازی نیز اشاره کرد که شکلی از عشق غیرجدی است. در این تعریف در عشق غیر جدی عشق به مثابه بازی تلقی می شود؛ دو طرف از احساسات و شادی عشق بهره می برند اما ترک این رابطه بدون رنج است، یا رنج مترتب بر آن سبک و اندک است.
۶-عشق در نگاه اول در برابر عشق تدریجی
۷-عشق مدرن در برابر عشق سنتی: عشق مدرن دارای دوگانه تعهد-فردیت است و به عنصر تعهد کم توجه تر است اما در عشق سنتی تعهد نقش اصلی را بازی می کند.
۸-عشق زنانه در برابر عشق مردانه
در طی مصاحبه ها در خصوص عشق به این نتیجه رسیدم که عنصرِ تنازع قدرت، عنصری جدانشدنیِ در عشق است. عشق زن به مرد قدرتمند به دلیل شریک شدن در قدرت او است اما همان زن می خواهد آن مردِ قدرتمند؛ تنها و تنها در برابر او ضعیف باشد! نگاه زنان شرکت کننده در پژوهش به عشق دوگونه است:
۱- عشق تجربه شده: تجربه عاشقانه و عشق آن چنان که آن را زیسته اند.
۲- عشق شنیده شده، عشق آن چنان که به ایشان عرضه شده است: عشق برساخته شده توسط رسانه ها (اعم از هالیوود؛ بالیوود؛ رمان های عاشقانه، ادبیات کهن از قبیل لیلی و مجنون و حتی ادبیات عامیانه و غیره)
فرآیند عاشق شدن زنان شرکت کننده در این پژوهش معمولا ابتدا از «خوش آمدن» شروع می شود؛ سپس به «دوست داشتن» می رسند و مرحله بعدی «عشق» است. برای خانم های متولد دهه ۳۰ به قبل پس از این مرحله، «مهر» حاصل می شود که تمام ظواهر از بین رفته و مهر جانشین تمامی عواطف شده است. برای برخی از زنان مشارکت کننده در این پژوهش پس از مرحله خوش آمدن، عشق ظاهر شده و برخی گمان می کردند پس از عشق به مرحله دوست داشتن رسیده‌اند.
سخنران این جلسه خاطر نشان کرد: بسیاری از زنان متولد قبل از دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند، ازعشق به عنوان "دامی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تولدین دهه ۵۰ به بعد به دنبال پیدا کردن عشق و تجربه آن هستند.در کل رویکرد زنان به عشق در ۶ دسته اصلی تقسیم بندی می شود:
۱- زنان مخالف عشق: متولدین دهه ۴۰ و بعضا دهه های ماقبل: عشق به مثابه خطر و دام .
۲- برتری دوست داشتن به عشق: برخی از زنان متولد دهه ۴۰ دوست داشتن را به جای عشق انتخاب می کنند. آنان به دنبال رابطه ای پایدارند که در آن فردیت آن ها محترم شمرده شود.
۳- طرفداران عشق رمانتیک: زنان متولد دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند معمولا به سختی یک رابطه را ترک می کنند چون معتقدند عشق تنها یک بار رخ می دهد نه بیشتر. تمایل به عشق رمانتیک در زنان دهه 60 به ویژه تا نیمه های دهه 60 هم مشاهده شد. یکی از این زنان به مفهوم دقیق عشق رومانتیک جامع عمل پوشید او حتی علیرغم عدم وجود توان رابطه جسمی تا 6 سال با همسرش زندگی کرد و به او عشق ورزید.
۴- عشق های متعدد در طول هم: زنان متولد انتهای دهه ۵۰ و دهه ۶۰: تجربه چند عشق در طول هم و نه به طور همزمان را دارند.
۵- فانتزی حرمسرا: زنان متولد نیمه دوم دهه ۶۰ تجربه فانتزی حرمسرا را به نمایش گذاشتند. عنصر تعهد در این شرایط کم اهمیت تر می شود. به نظر می رسد فانتزی حرمسرا در نزد زنان بیشتر به مثابه عکس العمل به نوع مردانه این رفتار ایجاد شده است. تمایل به رابطه برابر در ایجاد این شرایط موثر بوده است.
۶- عشق ناب: تعهد و رابطه عاشقانه از خودِ فرد عاشق مهم تر است.
دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی در ادامه دو گانه های عشق مدرن برای زنان را برشمرد:
۱- دوگانه عقل و عشق: تمایل به عشق عاقلانه با افزایش سن افزایش می یابد.
۲- دوگانه احساس - رابطه: دوگانه تمایل به رابطه مدرن با احساسات عاشقانه سنتی در عشق مدرن؛ محل چالش است. این دوگانه در اغلب شرکت کنندگان در پژوهش دیده می شود.
۳- عشق شهوانی وعشق رمانتیک: در عین اینکه برخی از زنان متولد دهه ۶۰ در جستجوی رابطه ناب هستند، ولی هنوز احساسات سنتی آن ها را احاطه کرده و همه عناصر سنتی از ذهن زن تازه مدرن؛ پاک نشده است. آنان بر این باورند که به دنبال عشق رومانتیک هستند اما عملا نشانه های عشق شهوانی را به نمایش می گذارند.
۴- دوگانه عاشق - معشوق: حتی وقتی زن ها مایلند شروع کننده رابطه و انتخابگر باشند، همچنان تمایل دارند نقش معشوق را داشته باشند.
۵- دوگانه همسر- معشوق: تمایل به داشتن ویژگی های معشوق پس از ازدواج با وجود نقش همسری؛ برای زنان ایجاد چالش می کند. این امر در فانتزی حرمسرا نیز برای زن مطرح است. برخی از آن ها در برابر مرد در موقعیت معشوق و برخی دیگر در موقعیت همسر قرار دارند. موقعیت همسر با ثبات تراست اما فانتزی عشق در موقعیت معشوق ظاهر می شود.
۶- عاشق- معشوق- هم دست: اکثر خانم ها دنبال @male(یعنی مرد ایده آل) هستند اما در مقابل، زنانی هم هستند که به دنبال همدستانی از بین مردان می گردند، این گروه از زنان به این مردان به عنوان همدستانشان در چالش های اجتماعی نگاه می کند.
عشق3سخنران این نشست در پایان بحث خود افزود: نتایج این پژوهش؛ مهر تاییدی بر این جمله گیدنز میزند که :ازدواج برای عشق می تواند بر روند افزایشی طلاق به نحو مثبت تاثیرگذار باشد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تولدین دهه ۵۰ به بعد به دنبال پیدا کردن عشق و تجربه آن هستند.در کل رویکرد زنان به عشق در ۶ دسته اصلی تقسیم بندی می شود:
۱- زنان مخالف عشق: متولدین دهه ۴۰ و بعضا دهه های ماقبل: عشق به مثابه خطر و دام .
۲- برتری دوست داشتن به عشق: برخی از زنان متولد دهه ۴۰ دوست داشتن را به جای عشق انتخاب می کنند. آنان به دنبال رابطه ای پایدارند که در آن فردیت آن ها محترم شمرده شود.
۳- طرفداران عشق رمانتیک: زنان متولد دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند معمولا به سختی یک رابطه را ترک می کنند چون معتقدند عشق تنها یک بار رخ می دهد نه بیشتر. تمایل به عشق رمانتیک در زنان دهه 60 به ویژه تا نیمه های دهه 60 هم مشاهده شد. یکی از این زنان به مفهوم دقیق عشق رومانتیک جامع عمل پوشید او حتی علیرغم عدم وجود توان رابطه جسمی تا 6 سال با همسرش زندگی کرد و به او عشق ورزید.
۴- عشق های متعدد در طول هم: زنان متولد انتهای دهه ۵۰ و دهه ۶۰: تجربه چند عشق در طول هم و نه به طور همزمان را دارند.
۵- فانتزی حرمسرا: زنان متولد نیمه دوم دهه ۶۰ تجربه فانتزی حرمسرا را به نمایش گذاشتند. عنصر تعهد در این شرایط کم اهمیت تر می شود. به نظر می رسد فانتزی حرمسرا در نزد زنان بیشتر به مثابه عکس العمل به نوع مردانه این رفتار ایجاد شده است. تمایل به رابطه برابر در ایجاد این شرایط موثر بوده است.
۶- عشق ناب: تعهد و رابطه عاشقانه از خودِ فرد عاشق مهم تر است.
دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی در ادامه دو گانه های عشق مدرن برای زنان را برشمرد:
۱- دوگانه عقل و عشق: تمایل به عشق عاقلانه با افزایش سن افزایش می یابد.
۲- دوگانه احساس - رابطه: دوگانه تمایل به رابطه مدرن با احساسات عاشقانه سنتی در عشق مدرن؛ محل چالش است. این دوگانه در اغلب شرکت کنندگان در پژوهش دیده می شود.
۳- عشق شهوانی وعشق رمانتیک: در عین اینکه برخی از زنان متولد دهه ۶۰ در جستجوی رابطه ناب هستند، ولی هنوز احساسات سنتی آن ها را احاطه کرده و همه عناصر سنتی از ذهن زن تازه مدرن؛ پاک نشده است. آنان بر این باورند که به دنبال عشق رومانتیک هستند اما عملا نشانه های عشق شهوانی را به نمایش می گذارند.
۴- دوگانه عاشق - معشوق: حتی وقتی زن ها مایلند شروع کننده رابطه و انتخابگر باشند، همچنان تمایل دارند نقش معشوق را داشته باشند.
۵- دوگانه همسر- معشوق: تمایل به داشتن ویژگی های معشوق پس از ازدواج با وجود نقش همسری؛ برای زنان ایجاد چالش می کند. این امر در فانتزی حرمسرا نیز برای زن مطرح است. برخی از آن ها در برابر مرد در موقعیت معشوق و برخی دیگر در موقعیت همسر قرار دارند. موقعیت همسر با ثبات تراست اما فانتزی عشق در موقعیت معشوق ظاهر می شود.
۶- عاشق- معشوق- هم دست: اکثر خانم ها دنبال @male(یعنی مرد ایده آل) هستند اما در مقابل، زنانی هم هستند که به دنبال همدستانی از بین مردان می گردند، این گروه از زنان به این مردان به عنوان همدستانشان در چالش های اجتماعی نگاه می کند.
عشق3سخنران این نشست در پایان بحث خود افزود: نتایج این پژوهش؛ مهر تاییدی بر این جمله گیدنز میزند که :ازدواج برای عشق می تواند بر روند افزایشی طلاق به نحو مثبت تاثیرگذار باشد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#زندانیان_امید_واهی!
بخش زیادی از مخالفان سوسیالیسم سرمایه دار نیستند، هیچ امید واقعی هم به سرمایه دار شدن آن ها وجود ندارد، آن ها به دلیل یک امید واهی طرفدار سرمایه داری هستند!
یکی از فریب های نظام سرمایه داری، ایجاد امیدهای واهی است. فیلم ها و داستان های زیادی توسط رسانه های مروج سرمایه داری ساخته می شوند که یک فرد فقیر بی خانمان همچون الیور تویست یا سارا کرو وارث ثروت عظیم یک سرمایه دار خیرخواه می شود. فیلم "راز" (که بارها با نگاه تأییدآمیز از تلویزیون رسمی کشور پخش شد) ارسال امواج به کائنات را برای ثروتمند شدن کافی می داند و بلیط های "بخت آزمایی" و قرعه کشی های مستمر بانک ها و شرکت های بزرگ کسانی را در کنار ماشین پر از پول (که با خرید چند بسته دستمال کاغذی یا حساب باز کردن در یک صندوق اعتباری مالک آن شده اند) نشان می دهند تا ثابت کنند که شما هم می توانید به راحتی عضو باشگاه ثروتمندان شوید و همچون آنان پول خرج کنید. پیام ضمنی این تبلیغات این است: "شما هم توی بازی هستید، پس بازی را به هم نزنید!".
سخنرانان انگیزشی و سمینارهای موفقیت هم نمایندگان دیگر این سیستم ترویج امیدهای واهی هستند. سخنرانان خنده رو و پر انرژی مثال هایی تکراری از کسانی که از کارگری به کارخانه داری رسیده اند و از دستفروشی به صاحب فروشگاه های زنجیره ای بودن ارتقا پیدا کردند در جیب شان دارند. آن ها "استثناء" را به جای "قاعده" می گذارند.
این که افراد نادری دچار "نبوغ" هستند دلیل نمی شود که ما امید داشته باشیم که ظرف چند ماه به یک زبان خارجی مسلط شویم یا در المپیک بعدی، چهار مدال طلای دو و میدانی را بر گردن مان بیاویزیم! در عرصه اقتصادی و مالی هم قطعأ نوابغی هستند که خارج از قاعده معمول کسب ثروت، رشد کرده اند و کارآفرین و ثروت آفرین هستند. اما این افراد، استثناء قاعده هستند. قاعده سرمایه داری "انباشت" و "تمرکز" است. سرمایه دار سهم بزرگ "ارزش افزوده" را صاحب می شود و حداقل سهم "ارزش افزوده" را به کارگر می دهد. بنابراین کارگر با حداقل امکانات زندگی می کند و اغلب برای رفع نیازهای اساسی اش مقروض است در حالی که سرمایه دار "آماس ثروت" را تجربه می کند و آن را برای آقازاده هایش به ارث می گذارد. در چنین شرایطی کاملا قابل انتظار است که کارگران دست به اعتراض بزنند، اعتصاب کنند، اجتماع کنند، متحد شوند و خواستار شرایط کاری عادلانه تر گردند. اما نظام سرمایه داری خود را از طریق "هژمونی فرهنگی" واکسینه می کند. قصه ها و فیلم ها به کارگر وعده بهشت می دهند. بهشت این جهانی از طریق برنده شدن در یک قرعه کشی یا بهشت آن جهانی از طریق رنج کشیدن و شکرگزار ماندن!
یک بار دیگر فیلم "میلیونر زاغه نشین" را ببینید . چند درصد از گرسنگان جهان وارث چنین فرصت معجزه آسایی شده اند؟! آن ها امیدوار می مانند، اطاعت می کنند، متحد نمی شوند، چرا باید خودشان را (که یک میلیونر بالقوه هستند!) برای اتحاد با دیگر کارگران به خطر بیاندازند؟!
"هژمونی فرهنگی" سرمایه دار ی کاری کرده است که کارگری که روزی دوازده ساعت رانندگی می کند تا بتواند اقساط اتومبیل مستعمل و مستهلک خودش را پرداخت کند با دیدن آقازاده ای که سوار بر اتوموبیل اشرافی است به جای خشمگین شدن و اعتراض به بی عدالتی، دچار شیدایی امید واهی می شود و به به و چه چه گویان خود را پشت فرمان آن اتوموبیل تصور می کند.
نه جان برادر تو هرگز مالک آن اتومبیل نخواهی بود، نه با برنده شدن در قرعه کشی حساب های قرض الحسنه و نه با اجابت آرزوهایی که نوشته ای و در چاه انداخته ای!
اول- درد جمعی ما، دوای فردی ندارد، تا اتحادیه و سندیکا و NGO و انجمن تشکیل ندهیم و منافع جمعی را بر منافع فردی ترجیح ندهیم در روی همین پاشنه خواهد چرخید.
دوم- تصمیم های افراد عاقل بر مبنای قاعده هاست نه استثناء ها! قاعده سرمایه داری "انباشت و تمرکز ثروت" است. تنها تغییر در سازمان اجتماعی است که می تواند "قاعده بازی" را عوض کند. اولین قدم در تغییر بازی، برقراری یک نظام دموکراتیک است، نظامی که بر پایه "مطبوعات سانسور نشده" و "صندوق رأی های غربال نشده" قرار دارد.
پی نوشت:
در مقالات #آیا_فمینیسم_بدون_سوسیالیسم_ممکن_است؟ ، #من_امیدوارم و #گرامشی_هژمونی_فرودستان_پرستشگر به تعریف سوسیالیسم و هژمونی پرداخته ام و نیز در مقالات #شکاف_طبقاتی_بمب_ساعتی، #دیستوپیای_سرمایه_داری و #آزادی_و_تاریخ به نقد نظام سرمایه داری پرداخته ام.
#دکترمحمدرضاسرگلزایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#زندانیان_امید_واهی!
بخش زیادی از مخالفان سوسیالیسم سرمایه دار نیستند، هیچ امید واقعی هم به سرمایه دار شدن آن ها وجود ندارد، آن ها به دلیل یک امید واهی طرفدار سرمایه داری هستند!
یکی از فریب های نظام سرمایه داری، ایجاد امیدهای واهی است. فیلم ها و داستان های زیادی توسط رسانه های مروج سرمایه داری ساخته می شوند که یک فرد فقیر بی خانمان همچون الیور تویست یا سارا کرو وارث ثروت عظیم یک سرمایه دار خیرخواه می شود. فیلم "راز" (که بارها با نگاه تأییدآمیز از تلویزیون رسمی کشور پخش شد) ارسال امواج به کائنات را برای ثروتمند شدن کافی می داند و بلیط های "بخت آزمایی" و قرعه کشی های مستمر بانک ها و شرکت های بزرگ کسانی را در کنار ماشین پر از پول (که با خرید چند بسته دستمال کاغذی یا حساب باز کردن در یک صندوق اعتباری مالک آن شده اند) نشان می دهند تا ثابت کنند که شما هم می توانید به راحتی عضو باشگاه ثروتمندان شوید و همچون آنان پول خرج کنید. پیام ضمنی این تبلیغات این است: "شما هم توی بازی هستید، پس بازی را به هم نزنید!".
سخنرانان انگیزشی و سمینارهای موفقیت هم نمایندگان دیگر این سیستم ترویج امیدهای واهی هستند. سخنرانان خنده رو و پر انرژی مثال هایی تکراری از کسانی که از کارگری به کارخانه داری رسیده اند و از دستفروشی به صاحب فروشگاه های زنجیره ای بودن ارتقا پیدا کردند در جیب شان دارند. آن ها "استثناء" را به جای "قاعده" می گذارند.
این که افراد نادری دچار "نبوغ" هستند دلیل نمی شود که ما امید داشته باشیم که ظرف چند ماه به یک زبان خارجی مسلط شویم یا در المپیک بعدی، چهار مدال طلای دو و میدانی را بر گردن مان بیاویزیم! در عرصه اقتصادی و مالی هم قطعأ نوابغی هستند که خارج از قاعده معمول کسب ثروت، رشد کرده اند و کارآفرین و ثروت آفرین هستند. اما این افراد، استثناء قاعده هستند. قاعده سرمایه داری "انباشت" و "تمرکز" است. سرمایه دار سهم بزرگ "ارزش افزوده" را صاحب می شود و حداقل سهم "ارزش افزوده" را به کارگر می دهد. بنابراین کارگر با حداقل امکانات زندگی می کند و اغلب برای رفع نیازهای اساسی اش مقروض است در حالی که سرمایه دار "آماس ثروت" را تجربه می کند و آن را برای آقازاده هایش به ارث می گذارد. در چنین شرایطی کاملا قابل انتظار است که کارگران دست به اعتراض بزنند، اعتصاب کنند، اجتماع کنند، متحد شوند و خواستار شرایط کاری عادلانه تر گردند. اما نظام سرمایه داری خود را از طریق "هژمونی فرهنگی" واکسینه می کند. قصه ها و فیلم ها به کارگر وعده بهشت می دهند. بهشت این جهانی از طریق برنده شدن در یک قرعه کشی یا بهشت آن جهانی از طریق رنج کشیدن و شکرگزار ماندن!
یک بار دیگر فیلم "میلیونر زاغه نشین" را ببینید . چند درصد از گرسنگان جهان وارث چنین فرصت معجزه آسایی شده اند؟! آن ها امیدوار می مانند، اطاعت می کنند، متحد نمی شوند، چرا باید خودشان را (که یک میلیونر بالقوه هستند!) برای اتحاد با دیگر کارگران به خطر بیاندازند؟!
"هژمونی فرهنگی" سرمایه دار ی کاری کرده است که کارگری که روزی دوازده ساعت رانندگی می کند تا بتواند اقساط اتومبیل مستعمل و مستهلک خودش را پرداخت کند با دیدن آقازاده ای که سوار بر اتوموبیل اشرافی است به جای خشمگین شدن و اعتراض به بی عدالتی، دچار شیدایی امید واهی می شود و به به و چه چه گویان خود را پشت فرمان آن اتوموبیل تصور می کند.
نه جان برادر تو هرگز مالک آن اتومبیل نخواهی بود، نه با برنده شدن در قرعه کشی حساب های قرض الحسنه و نه با اجابت آرزوهایی که نوشته ای و در چاه انداخته ای!
اول- درد جمعی ما، دوای فردی ندارد، تا اتحادیه و سندیکا و NGO و انجمن تشکیل ندهیم و منافع جمعی را بر منافع فردی ترجیح ندهیم در روی همین پاشنه خواهد چرخید.
دوم- تصمیم های افراد عاقل بر مبنای قاعده هاست نه استثناء ها! قاعده سرمایه داری "انباشت و تمرکز ثروت" است. تنها تغییر در سازمان اجتماعی است که می تواند "قاعده بازی" را عوض کند. اولین قدم در تغییر بازی، برقراری یک نظام دموکراتیک است، نظامی که بر پایه "مطبوعات سانسور نشده" و "صندوق رأی های غربال نشده" قرار دارد.
پی نوشت:
در مقالات #آیا_فمینیسم_بدون_سوسیالیسم_ممکن_است؟ ، #من_امیدوارم و #گرامشی_هژمونی_فرودستان_پرستشگر به تعریف سوسیالیسم و هژمونی پرداخته ام و نیز در مقالات #شکاف_طبقاتی_بمب_ساعتی، #دیستوپیای_سرمایه_داری و #آزادی_و_تاریخ به نقد نظام سرمایه داری پرداخته ام.
#دکترمحمدرضاسرگلزایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
هر بچه یی آگاهی دارد که یگانه عامل بیماری، میکروب و آلودگی ست که فقط با دارو و پرهیز خوب می شود. نمی دانم ما ملت عقب افتاده، از اسارت خرافات کی خلاص می شویم؟ چند روزپیش از میدان هفت چشمه می گذشتم، دیدم دوتا زن پیر دارند در حوضچه سکه می ریزند، رفتم و پولها را برداشتم تا تنبیهشان کرده باشم.
#خانه ادریسیها
#غزاله علیزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
هر بچه یی آگاهی دارد که یگانه عامل بیماری، میکروب و آلودگی ست که فقط با دارو و پرهیز خوب می شود. نمی دانم ما ملت عقب افتاده، از اسارت خرافات کی خلاص می شویم؟ چند روزپیش از میدان هفت چشمه می گذشتم، دیدم دوتا زن پیر دارند در حوضچه سکه می ریزند، رفتم و پولها را برداشتم تا تنبیهشان کرده باشم.
#خانه ادریسیها
#غزاله علیزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#سقوط اصفهان به روایت کروسینسکی
شاه سلیمان مدت زیادی در بستر بود و به سبب اوضاع خاص خود کوچکترین خدمت به خود را بالاتر از خدمت به کشور می دانست. به این صورت در زمان شاه سلطان حسین خواجه سرایان عنان تمام امور را در دست داشتند و به اعطا کنندگان قدرت و متاصب دولتی مبدل گشتند. به صورتی که رتق و فتق تمام امور به دست آنها بود. اما نکته اساسی این جا است که منصب ها و مقام ها به کسانی داده می شد که می توانستند پول پرداخت کنند و نه کسی که لیاقت احراز آن منصب را داشت. در نتیجه این واگذاری ها آموزش و پرورش از میان رفت و آن حس رقابت که افراد را برای پذیرفتن مناصب دولتی آماده می ساخت مورد غفلت قرار گرفت. هم چنین کسانی که برای به دست آوردن منصب خود پول پرداخت کرده بودند برای بازگردانیدن آن، مردم را تحت فشار قرار می دادند تا هزینه از دست رفته را جبران نمایند. هم چنین در زمان حسین میرزا غلامان سیاه و سفید به دربار راه یافته بودند و این باعث ایجاد انشعاب و حزب بندی در داخل سیستم حکومتی می شد که بر فرقه بازی های دیگر افزون می گشت. همین فرقه سازی یکی از عوامل فلج شدن دستگاه حکومتی وقت و یورش افعانان به ایران شد. که حتی به درون ارتش هم نفوذ کرده بود. کارشکنی خواجه سرایان باعث شد که علی مردان خان از کار برکنار شود. در این میان روحیه فرقه ای چنان تقویت شده بود که همه در برابر یک دیگر قرار می گرفتند. تا جایی که برای ضربه زدن به حزب در خفی با دشمن ارتباط پنهانی می گرفتند. لذا مجازات های بدنی در این فساد و رشوه خواری از بین رفت و رحم و عطوفت و شفقت جانشین مجازات ها شد. فساد اداری و رشوه خواری از دربار سرچشمه می گرفت. لذا زمانی که دزدی به دست داروغه می افتاد با پرداخت رشوه آزاد می شد و یا اگر قادر به توان پرداخت رشوه نبود آزاد می شد تا از طریق دزدی در دستگاه حکومت جریمه را پرداخت کند. کروسینسکی می نویسد فقط بی لیاقتی شاه و وجود رشوه و فساد سیستم حکومتی را از پای درآورد هرچند که ایران به لحاظ اخلاقی نیز دچار انحطاط شده بود. پیش از بر تخت نشستن حسین میرزا تباهی در رفتارهای ایرانیان راه یافته بود. لذا یکی از اصلی ترین اسباب سقوط حکومت بدتر شدن اوضاع اقتصادی مردم و کشور بود. به صورتی که رشوه خواری جای صنعت و تجارت را گرفت. هم چنین خرج های بی دلیل دستگاه حکومت از سالی به سالی به ماه به ماه تقلیل یافته بود. با حسین میرزا بدعت جدیدی آغاز شد که در ازای پرداخت به درباریان ناچار از جیب مردم خالی و راهی دربار می شد. نقطه بعدی سقوط وجود تفرقه در میان درباریان بود. اصل تفرقه بینداز و حکومت کن از دوره شاه عباس رایج شد و چون این اصل در میان احزاب داخلی دستگاه شکل گرفت مردان را به جان یک در انداخت به گونه ای که هنگام هجوم افغان ها به ایران مردان جنگاور مرزی قادر نبودند با یک دیگر متحد شوند و از طرفی ارتش نیز دچار تفرقه شده بود.
تاریخ معاصر بزرگترین معلم آیین کشور داری است.
ادامه دارد...
#دکتر سیدجواد_طباطبایی
#سقوط_اصفهان_به_روایت_کروسینس کی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#سقوط اصفهان به روایت کروسینسکی
شاه سلیمان مدت زیادی در بستر بود و به سبب اوضاع خاص خود کوچکترین خدمت به خود را بالاتر از خدمت به کشور می دانست. به این صورت در زمان شاه سلطان حسین خواجه سرایان عنان تمام امور را در دست داشتند و به اعطا کنندگان قدرت و متاصب دولتی مبدل گشتند. به صورتی که رتق و فتق تمام امور به دست آنها بود. اما نکته اساسی این جا است که منصب ها و مقام ها به کسانی داده می شد که می توانستند پول پرداخت کنند و نه کسی که لیاقت احراز آن منصب را داشت. در نتیجه این واگذاری ها آموزش و پرورش از میان رفت و آن حس رقابت که افراد را برای پذیرفتن مناصب دولتی آماده می ساخت مورد غفلت قرار گرفت. هم چنین کسانی که برای به دست آوردن منصب خود پول پرداخت کرده بودند برای بازگردانیدن آن، مردم را تحت فشار قرار می دادند تا هزینه از دست رفته را جبران نمایند. هم چنین در زمان حسین میرزا غلامان سیاه و سفید به دربار راه یافته بودند و این باعث ایجاد انشعاب و حزب بندی در داخل سیستم حکومتی می شد که بر فرقه بازی های دیگر افزون می گشت. همین فرقه سازی یکی از عوامل فلج شدن دستگاه حکومتی وقت و یورش افعانان به ایران شد. که حتی به درون ارتش هم نفوذ کرده بود. کارشکنی خواجه سرایان باعث شد که علی مردان خان از کار برکنار شود. در این میان روحیه فرقه ای چنان تقویت شده بود که همه در برابر یک دیگر قرار می گرفتند. تا جایی که برای ضربه زدن به حزب در خفی با دشمن ارتباط پنهانی می گرفتند. لذا مجازات های بدنی در این فساد و رشوه خواری از بین رفت و رحم و عطوفت و شفقت جانشین مجازات ها شد. فساد اداری و رشوه خواری از دربار سرچشمه می گرفت. لذا زمانی که دزدی به دست داروغه می افتاد با پرداخت رشوه آزاد می شد و یا اگر قادر به توان پرداخت رشوه نبود آزاد می شد تا از طریق دزدی در دستگاه حکومت جریمه را پرداخت کند. کروسینسکی می نویسد فقط بی لیاقتی شاه و وجود رشوه و فساد سیستم حکومتی را از پای درآورد هرچند که ایران به لحاظ اخلاقی نیز دچار انحطاط شده بود. پیش از بر تخت نشستن حسین میرزا تباهی در رفتارهای ایرانیان راه یافته بود. لذا یکی از اصلی ترین اسباب سقوط حکومت بدتر شدن اوضاع اقتصادی مردم و کشور بود. به صورتی که رشوه خواری جای صنعت و تجارت را گرفت. هم چنین خرج های بی دلیل دستگاه حکومت از سالی به سالی به ماه به ماه تقلیل یافته بود. با حسین میرزا بدعت جدیدی آغاز شد که در ازای پرداخت به درباریان ناچار از جیب مردم خالی و راهی دربار می شد. نقطه بعدی سقوط وجود تفرقه در میان درباریان بود. اصل تفرقه بینداز و حکومت کن از دوره شاه عباس رایج شد و چون این اصل در میان احزاب داخلی دستگاه شکل گرفت مردان را به جان یک در انداخت به گونه ای که هنگام هجوم افغان ها به ایران مردان جنگاور مرزی قادر نبودند با یک دیگر متحد شوند و از طرفی ارتش نیز دچار تفرقه شده بود.
تاریخ معاصر بزرگترین معلم آیین کشور داری است.
ادامه دارد...
#دکتر سیدجواد_طباطبایی
#سقوط_اصفهان_به_روایت_کروسینس کی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم، بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم.
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم، بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم.
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بهشت_خاکستری
#عطا_الله_مهاجرانی
#ناشر امید ایرانیان
ماجراهاي اين نوشته در سال ١٤٠٢ روي مي دهد.
(شمسي يا قمري بودن آن ذكر نشده؛ اما نوع نظيره سازيهاي صورت گرفته در اثر، در جهت سوق دادن ذهن خواننده به سوي زمان و وضعيت فعلي كشور است.
بنابراين، اگر آن را سال قمري در نظر بگيريم، زمان وقوع حدودا سال ١٣٧٨ شمسي مي شود. در غير اين صورت، تقريبا سي و هشت سال پس از اين زمان است.) مكان وقوع ماجراها نيز ايران و تهران، در دوران حاكميت نظام اسلامي است.
شخصي با صبغه روحاني به نام جنت ساز، در راس هرم قدرت كشور ايران قرار دارد، كه با برداشت ويژه و – به زعم نويسنده – ناصوابي كه از اسلام دارد، بر آن است كه در ايران يك بهشت زميني برقرار سازد.
از نظر او، جامعه بهشتي يعني جامعه اي كه در آن نه تنها در جلوت، كه در خلوت و حتي در ذهن افراد نيز گناه صورت نمي گيرد.
راه رسيدن به اين جامعه نيز اين است كه نخست راه پيدايش هر پرسشي در ذهن مردم و يا دست كم طرح و بر زبان آورده شدن آن توسط آنان، بسته شود. اما چون اين كار به سادگي شدني نيست، او استفاده از تمام اهرمهاي قدرت و اعمال هرگونه زور و فشار و تحديد آزاديهاي مردم و دستگيري و شكنجه و ارعاب و حتي نسبت دادن تهمتهاي نارواي اخلاقي و جنسي به جوانان پاك و معصوم را مباح مي شمارد. زيرا معتقد است كه براي رسيدن به بهشت موردنظر، بايد از جهنم دورانِ گذار، گذشت.
جنت ساز در ابتدا هيجده مشاور به نامهاي خطيبي، فرهنگي، واعظي، وفايي، عسكري، دستمال چي، استاد و … دارد، كه در جلسات مشاوره او حضور مي يابند؛ اما يا به تاييد صرف آنچه موردنظر وي است مي پردازند، يا با سخنان كم اهميت، وقت جلسه را پر مي كنند.
در واقع در اين جلسه ها، جنت ساز طرح و نظريه مي دهد و ديگران صرفا موظف اند با سنجش جوانب امر، راهكارهاي اجرايي براي تحقق آنها ارائه دهند. اما در نهايت، اغلبِ راهكارها را نيز خودِ او پيشنهاد مي كند، و بقيه فقط تاييد مي كنند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بهشت_خاکستری
#عطا_الله_مهاجرانی
#ناشر امید ایرانیان
ماجراهاي اين نوشته در سال ١٤٠٢ روي مي دهد.
(شمسي يا قمري بودن آن ذكر نشده؛ اما نوع نظيره سازيهاي صورت گرفته در اثر، در جهت سوق دادن ذهن خواننده به سوي زمان و وضعيت فعلي كشور است.
بنابراين، اگر آن را سال قمري در نظر بگيريم، زمان وقوع حدودا سال ١٣٧٨ شمسي مي شود. در غير اين صورت، تقريبا سي و هشت سال پس از اين زمان است.) مكان وقوع ماجراها نيز ايران و تهران، در دوران حاكميت نظام اسلامي است.
شخصي با صبغه روحاني به نام جنت ساز، در راس هرم قدرت كشور ايران قرار دارد، كه با برداشت ويژه و – به زعم نويسنده – ناصوابي كه از اسلام دارد، بر آن است كه در ايران يك بهشت زميني برقرار سازد.
از نظر او، جامعه بهشتي يعني جامعه اي كه در آن نه تنها در جلوت، كه در خلوت و حتي در ذهن افراد نيز گناه صورت نمي گيرد.
راه رسيدن به اين جامعه نيز اين است كه نخست راه پيدايش هر پرسشي در ذهن مردم و يا دست كم طرح و بر زبان آورده شدن آن توسط آنان، بسته شود. اما چون اين كار به سادگي شدني نيست، او استفاده از تمام اهرمهاي قدرت و اعمال هرگونه زور و فشار و تحديد آزاديهاي مردم و دستگيري و شكنجه و ارعاب و حتي نسبت دادن تهمتهاي نارواي اخلاقي و جنسي به جوانان پاك و معصوم را مباح مي شمارد. زيرا معتقد است كه براي رسيدن به بهشت موردنظر، بايد از جهنم دورانِ گذار، گذشت.
جنت ساز در ابتدا هيجده مشاور به نامهاي خطيبي، فرهنگي، واعظي، وفايي، عسكري، دستمال چي، استاد و … دارد، كه در جلسات مشاوره او حضور مي يابند؛ اما يا به تاييد صرف آنچه موردنظر وي است مي پردازند، يا با سخنان كم اهميت، وقت جلسه را پر مي كنند.
در واقع در اين جلسه ها، جنت ساز طرح و نظريه مي دهد و ديگران صرفا موظف اند با سنجش جوانب امر، راهكارهاي اجرايي براي تحقق آنها ارائه دهند. اما در نهايت، اغلبِ راهكارها را نيز خودِ او پيشنهاد مي كند، و بقيه فقط تاييد مي كنند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
یک کشتی باری مسافربری در جایی کنار سواحل نیوفاندلاند بر اثر طوفان غرق شد. دو قایق نجات موفق شدند قبل از غرق شدن کشتی مسافران را از محل دور کنند. خیلی زود در یکی از قایق‌ها که جمعیت بیش از حدی در آن سوار شده بود، آب جمع شد. معاون اول ناخدا که مسئول هدایت قایق بود تشخیص داد که اگر بار قایق را کم نکنند غرق خواهند شد. نظر او این بود که تنها راه کم کردن بار آن است که تعدادی از مسافران را به دریا بیندازد. او استدلال کرد که سه خدمه کشتی برای گرداندن این قایق نجات بزرگ لازمند، زنان و کودکان را باید نجات دهیم و زوج ها را نباید از هم جدا کنیم. بقیه را می‌توانیم فدا کنیم. معاون ناخدا و خدمه سیزده نفر را به دریا انداختند. دیگر آب وارد قایق نمی‌شد و چند ساعت بعد سرنشینان نجات پیدا کردند. معاون ناخدا را بعدا محاکمه کردند و به جرم قتل‌های متعدد به زندان ابد محکوم کردند. آیا کار معاون ناخدا اخلاقا صحیح بود؟
سوال اصلی‌ای که معما پیش می‌کشد آن است که آیا اخلاقا صحیح است در شرایط اضطراری جان عده‌ای را برای نجات جان عده‌ای دیگر قربانی کنیم؟
معما سوال مرتبط و به همین اندازه دشوار دیگری را نیز پیش می‌کشد: اگر اساسا کسی در مواقع اضطراری حق داشته باشد در مورد جان افراد تصمیم بگیرد، آن فرد چه کسی است؟ معمای قایق نجات تجسم دشوارترین گونه معماست که انسان ناگزیر از مواجهه با آن است. ما موجودات محدودی هستیم با قدرت و دانش محدود، بنابراین گاه در موقعیتی که گزینه‌هایمان بسیار محدودند دچار بلاتکلیفی اخلاقی می‌شویم. در این مواقع هر انتخابی که بکنیم به نظر اشتباه می‌آید. نمی‌توانیم به نحوی معقول معمایی را که با آن مواجه شده‌ایم حل کنیم، اما با وجود این باید کاری کرد.
#کتاب : اخلاق خلاق
#نویسنده : دان مک نیون
#مترجم : ادیب فروتن
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
یک کشتی باری مسافربری در جایی کنار سواحل نیوفاندلاند بر اثر طوفان غرق شد. دو قایق نجات موفق شدند قبل از غرق شدن کشتی مسافران را از محل دور کنند. خیلی زود در یکی از قایق‌ها که جمعیت بیش از حدی در آن سوار شده بود، آب جمع شد. معاون اول ناخدا که مسئول هدایت قایق بود تشخیص داد که اگر بار قایق را کم نکنند غرق خواهند شد. نظر او این بود که تنها راه کم کردن بار آن است که تعدادی از مسافران را به دریا بیندازد. او استدلال کرد که سه خدمه کشتی برای گرداندن این قایق نجات بزرگ لازمند، زنان و کودکان را باید نجات دهیم و زوج ها را نباید از هم جدا کنیم. بقیه را می‌توانیم فدا کنیم. معاون ناخدا و خدمه سیزده نفر را به دریا انداختند. دیگر آب وارد قایق نمی‌شد و چند ساعت بعد سرنشینان نجات پیدا کردند. معاون ناخدا را بعدا محاکمه کردند و به جرم قتل‌های متعدد به زندان ابد محکوم کردند. آیا کار معاون ناخدا اخلاقا صحیح بود؟
سوال اصلی‌ای که معما پیش می‌کشد آن است که آیا اخلاقا صحیح است در شرایط اضطراری جان عده‌ای را برای نجات جان عده‌ای دیگر قربانی کنیم؟
معما سوال مرتبط و به همین اندازه دشوار دیگری را نیز پیش می‌کشد: اگر اساسا کسی در مواقع اضطراری حق داشته باشد در مورد جان افراد تصمیم بگیرد، آن فرد چه کسی است؟ معمای قایق نجات تجسم دشوارترین گونه معماست که انسان ناگزیر از مواجهه با آن است. ما موجودات محدودی هستیم با قدرت و دانش محدود، بنابراین گاه در موقعیتی که گزینه‌هایمان بسیار محدودند دچار بلاتکلیفی اخلاقی می‌شویم. در این مواقع هر انتخابی که بکنیم به نظر اشتباه می‌آید. نمی‌توانیم به نحوی معقول معمایی را که با آن مواجه شده‌ایم حل کنیم، اما با وجود این باید کاری کرد.
#کتاب : اخلاق خلاق
#نویسنده : دان مک نیون
#مترجم : ادیب فروتن
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
«برای روز مبادا حاجی به مذهب هم معتقد بود. اگرچه با خودش می‌گفت؛ اگه راسته کی از آن دنیا برگشته؟ و مثل عقاید سیاسی‌اش به آن دنیا هم اعتقاد محکمی نداشت.
از آن گذشته مگر با پول نمی‌شد حج و نماز و روزه را خرید؟ پس هر کس که پول داشت هر دو دنیا را داشت، اما مذهب را برای دیگران لازم می‌دانست و در جامعه تقیه می‌کرد و به ظواهر می‌پرداخت.
حاجی معتقد بود زندگی یعنی؛ تقلب، دروغ و تزویر، پشت هم اندازی و کلاه‌برداری. زیرا جامعه‌ی او روی این اصول درست شده بود و هرکس بهتر می‌توانست کلاه بگذارد و سمبل کاری کند، بهتر گلیم خود را از آب بیرون می‌کشید...»
#حاجی_آقا
#صادق_هدایت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
«برای روز مبادا حاجی به مذهب هم معتقد بود. اگرچه با خودش می‌گفت؛ اگه راسته کی از آن دنیا برگشته؟ و مثل عقاید سیاسی‌اش به آن دنیا هم اعتقاد محکمی نداشت.
از آن گذشته مگر با پول نمی‌شد حج و نماز و روزه را خرید؟ پس هر کس که پول داشت هر دو دنیا را داشت، اما مذهب را برای دیگران لازم می‌دانست و در جامعه تقیه می‌کرد و به ظواهر می‌پرداخت.
حاجی معتقد بود زندگی یعنی؛ تقلب، دروغ و تزویر، پشت هم اندازی و کلاه‌برداری. زیرا جامعه‌ی او روی این اصول درست شده بود و هرکس بهتر می‌توانست کلاه بگذارد و سمبل کاری کند، بهتر گلیم خود را از آب بیرون می‌کشید...»
#حاجی_آقا
#صادق_هدایت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴