@flith کانال پروازفکرواندیشه


انتخابات و «نزاهت طلبی» مصدق
دوران کوتاه نهضت ملی و دولت منتخب آن، آنچنان پر حادثه و درس‌آموز است که هنوز که هنوز است، می‌باید خوانده شود و حوادث آن باز گفته شود. غالب تحلیل گران، مهم‌ترین اشتباه مصدق را، برگزاری رفراندم انحلال مجلس هفدهم می‌دانند. رفراندمی که نتیجۀ آن، فرصت لازم را برای صدور فرمان عزل، در اختیار شاه قرار داد. صاحب این قلم اما به دلایل گونه گون، با این تحلیل موافق نیست و البته قصد هم ندارد که در این یادداشت کوتاه، به آن بپردازد. موضوع این نوشتار، اشاره به تحلیل فوق العادۀ محمدعلی موحد در مورد خطای تعیین کنندۀ مصدق است. به اعتقاد من، این خطایی‌ست که هنوز در صحنۀ سیاسی ایران تکرار می‌شود و نشان می‌دهد که ما در کلاس تاریخ، چه شاگردان ضعیفی هستیم!
محمدعلی موحد، نه برگزاری رفراندم انحلال مجلس هفدهم، که در کمال شگفتی، نحوۀ برگزاری انتخابات آن مجلس را بزرگترین خطای نخست وزیر نهضت ملی می‌داند. آرای موحد را در این زمینه می خوانیم:
«ما این انتخابات را، بزرگترین خطای مصدق خواندیم، نه برای اصل موضوع که چرا انتخابات کرد، بلکه به جهت شیوۀ نامعقولی که در اجرای آن به کار بست. مصدق تصمیم گرفته بود که به قول خودش انتخاباتی صد در صد ملی انجام دهد و قول داد که دولت در آن دخالت نخواهد کرد. بسیار خوب! دخالت نکردن دولت در این حد می‌تواند باشد که آدم‌های بی‌طرف و صحیح العمل را به نظارت در انتخابات بگمارد و از دستکاری در اوراق رای و احیانا ریختن آرای اضافی در صندوق‌ها و عوض کردن آنها جلوگیری نماید. اما مصدق از کجا می‌توانست اطمینان حاصل کند و چرا اصلا متوقع بود که به صرف اعلام بی‌طرفی ِدولت، دیگران، اعم از منتسبین دربار و متنفذان محلی، میدان را خالی کنند و از کوشش برای انتخاب خود تن در زنند و از عوامل و امکاناتی که در اختیار دارند، چشم بپوشند؟
خودداری دولت از دخالت، به این معنی نیست که دولت، نسبت به سرنوشت انتخابات بی‌تفاوت باشد! در کشورهای دیگر جهان که احزاب وجود دارد و دولت‌ها برگزیدۀ احزاب اند، اعضای دولت، از رییس جمهور و نخست وزیر تا پایین، به اقتفای حزبی که آنان را برگزیده است، در مبارزات انتخاباتی شرکت می‌کنند و از هیچ کوششی برای موفقیت نامزدهای خود فروگذار نمی‌نمایند و این غیر از تقلب در انتخابات و استفاده از امکانات و اختیارات اجرایی برای دستکاری در جریان امر و تعویض و تبدیل آرای مردم و تخلف از شرط امانتداری‌ست که مذموم و نامشروع شمرده می‌شود.
در ایران که یک حزب فراگیر و منسجم در هواداری از دولت وجود نداشت، می‌بایستی از چتر جبهۀ ملی در این راه استفاده میشد. دکتر مصدق می‌بایستی از همۀ هواداران خود می‌خواست که در زیر این چتر گرد آیند و نامزدانی برای کلیۀ حوزه‌های انتخاباتی معین کنند و متفقا و یکصدا، برای پیروزی آن نامزدان به فعالیت برخیزند. نزاهت طلبی مصدق او را بر آن داشت که این راه را نرود...
(از این رو) عملا هرکی می توانست در ولایات، خود را به جبهۀ ملی منتسب سازد و از حسن نیت مردم دربارۀ آن بهره یابد. در برخی از شهرستان‌ها، دو یا چند تن به دعوی انتساب به جبهۀ ملی ، با یکدیگر مبارزه می‌کردند و مایۀ حیرت و گیجی مردم می شدند!»
برای مطالعۀ بیشتر به کتاب خواب آشفتۀ نفت (دکتر مصدق و نهضت ملی ایران، ص ۸۹۶ مراجعه کنید.)
نويسند حميدرضا عابديان



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#معرفی_کتاب
گذشته چراغ راه آینده است

متن معرفيِ انتشارات نگاه در مورد كتاب:
«گذشته چراغ راه آينده است» كه اينك چاپ ويراسته آن به خوانندگان ارائه مى‌شود، بى‌ترديد در ميان كتاب‌هاى سياسى مربوط به دوره تاريخ 1331-1320 از منابع يگانه و منحصر به فرد به‌حساب مى‌آيد، تا ساليان همگان بر اين تصور بودند كه اين كتاب نگاشته سازمانى سياسى و كار گروهى است، اما امروز مى‌دانيم كه اين اثر نگاشته مردى فرهيخته، تاريخنگار و فروتن است كه گوشه گرفته و دوست دارد كه كماكان پوشيده‌نام بماند و اسمش زينت‌بخش اثرش نگردد، نويسنده با حوصله‌اى شگرف و قابل ستايش تمام نشريات، روزنامه‌ها، اعلاميه‌ها و بيانيه‌هاى دوره مورد نظر را به‌دقت كاويده و با گزيده‌گرايى تلاش كرده با بهره‌جويى از اين منابع پرتوى بر اين دوره بيندازد. ترديد نيست كه اين اثر نيز همانند هر كار پژوهشى ديگر خالى از نقايص و مبرا از عيب و كاستى‌ها نيست، مثلا عدم توجه نويسنده به حوزه‌هاى اجتماعى و فرهنگى اين دوران دوازده ساله و تأثيرات تحولات سياسى اين سال‌ها بر اين حوزه‌ها به‌ويژه در حوزه تفكر و انديشه كه موجب اوج‌گيرى ادبيات رئاليسم سوسياليستى از ادبيات دوره استالين در ايران شد، هرگز مورد توجه نويسنده قرار نگرفته، از سويى تأثيرات فرهنگى بر تحولات سياسى نيز چندان مورد نظر صاحب اثر نبوده، تكيه بيش از حد كتاب بر منابع روزنامه‌اى و مجلات، اگرچه شايد دليل آن كمى منابع مكتوب يا شفاهى بوده است. در خلال كتاب به‌خوبى آشكار مى‌شود كه نويسنده گرايش يا تمايلاتى به انديشه‌هاى چپ دارد و اگرچه در بخش عمده‌اى از كتاب با سياست‌هاى اتحاد جماهير شوروى آن روز در ايران همسويى نشان مى‌دهد و لاجرم به تأييد سياست‌هاى حزب توده نيز مى‌پردازد، اما آنجا كه روش‌هاى اپورتونيستى حزب توده و پيروى بى‌چون چرا و چشم‌بسته اين حزب از همسايه شمالى آشكار مى‌شود، جانب انصاف وبى‌طرفى تاريخنگارى را رعايت و به نقد سياست‌هاى شوروى و حزب توده مى‌پردازد.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴اما

#اما: این کلمه حرف ربط است و مانند همه‌ی حروف ربط در آغاز جمله می‌آید. امروزه بعضی از نویسندگان، و به تقلید از آنها، کارگزاران رسانه‌های گروهی «اما» را در میان جمله قرار می‌دهند و مثلاً می‌گویند: «او زودتر از وقت به مدرسه آمد؛ درِ مدرسه اما هنوز بسته بود.»
زمانی شاعری در یکی از اشعار خود جای حرف ربط «اما» را، بنابر ضرورت شعری، در دو سه جمله تغییر داد* ... از آن پس گروهی از نوپردازان گمان کردند که همه جا، چه در شعر و چه در نثر، لازم است که جای «اما» را تغییر دهند ... تا از زمره‌ی نوآوران به شمار آیند. اکنون حتی گویندگان رادیو و تلویزیون وقتی که می‌خواهند بر طمطراق کلام بیفزایند و به گمان خود سخن را شاعرانه کنند «اما» را از آغاز جمله به میان جمله می‌برند...
آوردن «اما» در میان جمله بر خلاف سنت زبان فارسی است و باید از آن احتراز کرد.

* بخشی از آن شعر چنین است: «من اما هیچکس را در شبی تاریک و طوفانی نکشته‌ام / من اما راه بر مرد رباخواری نبسته‌ام ...» (احمد شاملو، باغ آینه، تهران، ۱۳۳۹، شعر «کیفر»).

#الف

📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

درسکولاریته ، اصل و معنا و غایتِ زندگی ، دراندرون خود انسان،هست.انسان،باهدفِ رسیدنی درزمان ، کاردارد،نه باغایتِ نارسیدنی درفراسوی زمان. اصل چیست؟ اصل ، چیزیست که «همیشه ، پی درپی درزمان، میآفریند» ، و طبعا همیشه دوام درزمان دارد، ودرحرکت با زمان ، باقی میماند ونومیشود و پیشرفت میکند، و بدین سان، گذراوفانی نیست. موقعی ، هرچیزی ، یا جهان جان بطورکلی، فانی شمرده میشود، که«بی اصل»یا به اصطلاحی دیگر، « بی تخم = بی گوهر= بی مینو= بی خوا= خایه = اوُ وا = بی بُن » باشد. انسان که درفرهنگ ایران ، مردم = مر+ تخم نامیده میشود ، این اندیشه را درخودِ نامش دارد . چون ، « مر» که پیشوند مردم باشد ، به معنای «غار» و به معنای گوسپند ( گئوسپنتا = جان مقدس = جان برخاسته ازسه اصل = سه+ پنت که همان سه پند باشد، پند، زهدانست، چون پندند= که به معنای فرزنداست، پند+ اند= تخم از زهدان) است. پس مردم ، به معنای آنست که «تخم درونِ ِغار= تخم درون جایگاه آفرینندگی»است . انسان ، «جایگاه تخم ، یا زهدان ِاصل آفریننده » است، چون« جا» نیز، به معنای«زهدان» است ( جاکش) . این به سخن امروزین ، به معنای آنست که مردم یا انسان، وجودِ« آبستن به اصل» است. انسان، وجودِ همیشه آبستن به خود است. وجودیست، که خودش، خودش را میزاید و میآفریند وروشن میکند . دراندرون خود، اصل ِخود-آفرین دارد . واژه « اندرونandaron » به خودی خودش ، گواه براینست . چون اندرandar به معنای دین یا زهدان و نیروی زایندگی است-Junker- و پسوندِ - رون، به معنای – به سوی – میباشد .پس اندرون ، به معنای: بسوی زهدان= بسوی اصل آفرینندگی جان وبینش- است » . انسان ، «وجودیست همیشه آبستن » . این اصطلاح ، حاوی این اندیشه بود ، که انسان هیچگاه نابود نمیشود ، یا به عبارت دیگر، به معنای آنست که وجودیست ناگذرا . در الهیات زرتشتی ، واژه « مردم» را تبدیل به « مرت + تخم » ساختند . یعنی انسان را با یک ضربه از اصالت انداختند . چون « مرت + تخم » ، به معنای آنست که مردم ، « تخم مردنی» است . بدینسان ، مفهوم « تخم = مینو= خوا =گوهر= ...» بکلی عوض شد . تخم میمیرد . پس درتخم ، درمردم ، بُن واصل نیست . تخم ، مخلوق شد. بدینسان انسان ، گذرا و مردنی وکاستنی میشود . درحالیکه « مر+ تخم = مردم » درفرهنگ سیمرغی ، بیان « دوام و نوآفرینی وخود افزائی» بود. خود، تخم یا گوهراست ، طبعا « ازخود، پیدایش می یابد ، ازخود، روشن میکند ومیشود،ازخودمی بیند، وازخود، میاندیشد، و ازخود، برمیگزیند » . پس ازخود ، آزاد است( خود، سرچشمه آزادی است


#منوچهر_جمالی

#سکولاریته_یا_نوزایی_فرهنگ_زنخدایی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#جزم_اندیشی یا #دگماتیسم :

گر از بسیط زمین عقل منعدم گردد
به خود گمان نبرد هیچ کس که نادانم


در واژه ­نامه­ های فارسی در معنی «جَزم» آمده است: استوار، بی ­تغییر، و در ادامه و در تعریف «جزم ­اندیش» آورده ­اند: دارای گرایش به اندیشه ­های قطعی و تغییرناپذیر ـ دارای عادت و پافشاری بر باورها و عقیده ­های از پیش پذیرفته شده و بی ­اعتنا به دلایلی که نادرستی آن­ها را اثبات می­کند.و به تعریف دیگر «جزم ­اندیشی» عبارت است از بینش یا اصول فکری مبتنی بر باورهای ثابت نشده اما پذیرفته شده... و من این مقاله را به هر دلیلی که شما فکر کنید، ترجیح دادم که به این موضوع اختصاص دهم تا اندکی همین تعاریف ظاهراً مفهوم و ساده را به اتفاق بررسی کنیم، که چه صفت مذموم و مخرّبی است این صفت و چه آفتی است که اگر توانست استیلای خود را بر فکر و بر مغز شخص، یا فرقی نمی­کند گروه، فرقه و یا جامعه ­ای برقراری سازد و استدلال و منطق را به سُخره بگیرد، از آن فرقه و یا قبیله، آثاری باقی نمی­ ماند جز، در مقام تشبیه، مزرعه ­ای ملخ زده. و از اولین آثار این آفت­ زدگی ظهور شیفتگی بیش از حد است در صاحب فکر، و ایجاد چنان باوری بدون کوچک­ترین شک و شبه ه­ای که این باورها بر پایه ­های بدون چون و چرای عقلی استوار گشته است. و در این حالت است که چشم می­بیند بدون آن که ببیند و گوش می­شنود بدون آن که شنیدنی در کار باشد.

از «برنارد شاو» نقل می­کنند که انسان­های معمولاً گله ­مند، در تنها موردی که از خالق خود شکوه­ ای ندارند همانا تقسیم عقل است و سهم آنان از این تقسیم. یعنی این­که از دانسته ­های خود، از باورهای خود و از درک خود راضی ­اند، به آن عشق می­ورزند! و حاضر نیستند به راحتی از آن دست بکشند. ... و این است که می­گویم «جزم ­اندیشی» یک بیماری است از نوع بیماری ­هایی که کم و بیش در تمامی طول تاریخ و تقریباً در تمامی جوامع بشری هم به وفور یافت می­شود، با توجه به این نکته که در بعضی از جوامع کم­تر و در بعضی از کشورهای عقب­ افتاده یک کمی بیش­تر.

👇👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

معروف است حسن صباح هنگامی که خلیفه ­ی بغداد سفیری را برای تذکر و تمکین به نزد وی فرستاده بود در حال مذاکره با اشاره­ ی دست به سرباز نگون­بختی که در حال عبور بود امر کرد تا خود را از بالای دیوار مرتفع قلعه به پایین بیندازد و سرباز بدون این­که چند و چونی کند و خمی به ابرو بیاورد خود را در مقابل چشمان حیرت­ زده­ ی سفیر به پایین پرتاب کرد. تعجّب نکنید، دلیلش بسیار واضح است. باورهای غلط از مدت­ها پیش در مغز وی به حد کافی اشباع شده بود و فقط به همین یک اشاره­ ی کوتاه صباح نیاز داشت تا خود را به ظهور برساند.

به نظر من هیچ اسلحه‌ای ­خطرناک­تر از باور اشباع شده ­ی غلط نیست. در تاریخ نمونه ­های فراوانی از این دست داریم. هیتلر اگر باورش نشده بود که نژاد آلمانی برترین است و بقیه باید که فرودستی این­ها را بکنند مطمئناً هرگز دارای چنین قدرت مخربی نمی­شد که نیمه­ ی بزرگ دنیا را این­چنین به آتش و خون بکشد! من در این شک ندارم که او واقعاً به راهی که می­رفت ایمان داشت یعنی باورش شده بود به این نوع اعتقاد واقعاً پلید جزمی.

... تقریباً هیچ مادر یا پدری علاقه ندارد گزارش­های غیر دلخواه خود را از رفتار و کردار فرزندانش بشنود و آن را باور کند؛ و یا لااقل اقدام به بررسی و تحقیق کند. هرکس حتی اگر به قصد خیرخواهی اندک ملامتی از آن­ها بکند مورد قبول والدین که شیفته­ ی فرزندان خود هستند قرار نمی­گیرد. و هکذا روابط مرید و مرادی که این روزها متأسفانه نوع غیر متداول آن رونق­ های تازه ­ای گرفته... به مرید گفتند، حضرت آقا خودشان به لسان مبارک فرمودند که اشتباه کردند.
گفت بی­خود کردند، آقا هیچ وقت اشتباه نمی­کنند!

👇👇👇

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

جالب است، وقتی که مثلاً برای تحقیق و بررسی عازم کشوری می­شویم که تا به حال آن­جا نرفته ­ایم؛ درست است که ظاهراً برای دیدنی ­های تازه راهی این سفر می­شویم ولی واقعیت این است که می­رویم تا آن­چه را که می­خواهیم ببینیم و نه آن­چه را که هست! اگر به کشور دوست می­رویم از یک زاویه و اگر به خیال خودمان به سرزمین رقیب! می رویم به گونه ­ای دیگر نگاه می­کنیم. تحلیل­گرهای­مان هم همین­طور، قلم به دستان­مان هم همین­طور.

... با جوان فرهیخته و واقعاً پاک ­نهادی که مشغول گذراندن دوره ­ی دکتری خود در یکی از دانشگاه­های امریکا بود و تمایلات «رفیق»پسندانه­ ای را به صورت ارثی و نه اکتسابی با خود حمل می­کرد درباره ­ی محدودیت ­های حزبی صحبت می­کردم که حزب و حزب ­گرایی هر خاصیت خوبی هم داشته باشد، که دارد، این عیب را دارد که از یک محدوده­ ی معینی بیش­تر اجازه ­ی جولان فکری به تو نمی­دهد و عملاً جلو رشد ذهنی­ات را می­گیرد. می­گفت: این را قبول دارم ولی این فرمول که شامل هر حزبی نمی­شود. یعنی متوجه شدم که بلافاصله حزب مورد علاقه­ اش را جدا می­کند. یعنی این جوان در اوج منطقی بودن، با آن شیفتگی که توضیحش را قبلاً ارائه کردم، قاعده را می ­پذیرد ولی بلافاصله آن قسمت مورد ستایشش را استثنا می­کند. جزم­ اندیشی یعنی همین.

...

و تازه یادمان نرود که این شیفتگی و دگماتیسم یک روی خطرناک دیگر هم دارد که علی­رغم «محو شدن»ها اگر به هر دلیلی (تکرار می­کنم به هر دلیلی) انسانِ دگم آن طرفِ مرز فکری­ اش رفت و آن را زیر پا گذاشت آن­چنان از طرف دیگر غش می­کند که به قول معروف شمر هم جلودارش نیست.

👇👇👇

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

یادم می­آید در آن سال­های نه چندان نزدیک با مردی متین و مذهبی و میان­سالی آشنا شدم که گویا به دلیل چرخش زمانه مغازه­ ی عطاری­ اش را در یکی از شهرستان­ها رها کرده بود و با این استدلال که به او گفته بودند تکلیف است، و یا شاید هم خودش احساس خودمکلف ­بینی کرده بود آمد و در رأس یک شرکت بزرگ چند صد نفری قرار گرفت، شد مدیر ارشد. با چند و چونش اصلاً کاری ندارم، ولی حادثه ­ای را می­خواهم شرح بدهم و خودهم هم هیچ وقت یادم نمی­رود این­که از قضای روزگار این مرد را برای اولین بار به عنوان سرپرست یک هیئت مدیریتی برای مدت کوتاهی به مأموریت اداری یک کشور اروپایی فرستادند. چشم­تان روز بد نبیند که به هنگام بازگشت واقعاً دردناک بود که این بی­گناه بی­نوا در عرض فقط چند روز این­چنین زیر و زبر شده بود. تمامی افکارش را که ده­ها سال آن­ها را فقط به صورت جزمی و نه استدلالی پذیرفته و با آن­ها زندگی کرده بود، همه را به یک­باره زیر سؤال برده بود. همه چیزش را به هم ریخته بودند، خُردش کرده بودند. ما هم به جای سرزنش کردن یادمان نرود که تازه این­گونه آدم ­ها از نوع انسان­ های صادق و ساده ­ای هستند که قدرت کتمان افکارشان را ندارند، و الا کم نداشتیم از همین فرهیختگانی که به دیار دوستان رفتند و دیدند آن­چه که باورشان نمی­شد، ولی به روی خودشان نیاوردند تا مبادا آیندگان و نسل­ های بعدی به همان راه کشیده شوند.

... به بخش کوتاهی از نوشته­ ی یک عنصر صادق یکی از جریانات چپ توجه کنید: «رفقای توده ­ای داشتیم که پس از عبور از مرز آنها را روانه زندان و اردوگاه­های کار اجباری کردند. اما بعد از گذشت یک سال و نیم در زندان و شکنجه روحی و جسمی، هنوز در اردوگاه به دور از چشم مأموران جلسه حزبی می­گذاشتند و در این جلسات به این نتیجه می ­رسیدندکه بی­ شک مقامات شوروی دارند اعتقاد و استحکام آن­ها را آزمایش می­کنند!» ببینید که عمق فاجعه ­ی دگماتیسم تا به کجاها که نمی ­رود؟ در واقع این مادر شکنجه ­هاست که تو عاشق نظامی باشی و در عین حال زندانی همان نظام لعنتی، یعنی که زندان در زندان.

نوشتاری از آقای #حسن_نراقی که در مجله­ ی بخارا، شماره 31 و نیز در کتاب #پی_نکته_هایی_بر_جامعه_شناسی_خودمانی (صص 72-80) انتشار یافته است.



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴امپراتور

#امپراتور: از کلمات دخیل در فارسی است که از زبانهای فرنگی، ظاهراً از طریق ترکی عثمانی، گرفته شده است. بهتر است با حرف «ت» و به صورت امپراتور نوشته شود و نه امپراطور.
#الف


📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

ً@iktair کانال جنبش کتابخوانی ایران


📄 بررسی دلایل عقب افتادگی ایران
📖 کتاب "چرا عقب مانده ایم ؟" نوشته ی دکتر علی محمد ایزدی


دکتر ایزدی از جمله متفکرانی است که سالها در آمریکا زندگی و در دانشگاههای این کشور به تحصیل پرداخته است . وی در کتاب "چرا عقب مانده ایم ؟" شرح مفصلی از علل عقب افتادگی تاریخی ایران ارائه کرده و فرهنگ مردم ایران را اصلی ترین عامل عقب افتادگی انها میداند . استاد ایزدی در قسمتی از کتاب خود مینویسد : فرهنگ و روش زندگی مردم یک کشور در واقع تعیین کننده ی پیشرفت و سیستم حکومتی است که بر آنها حکومت میکند . به عبارت دیگر ، هر جامعه ایی لیاقت همان وضع و حکومتی را دارد که بر او حاکم است . نتیجه اینکه هر کس به فکر تغییر سیستم حکومت و یا نحوه ی زندگی جامعه ایی باشد باید بدنبال یافتن راهی باشد که بتوان خلقیات و باورهای آن مردم را عوض کرد . وقتی باورهای اکثریت جامعه عوض شد ، دیر یا زود سیستم حکومت و نحوه ی زندگیشان هم عوض خواهد شد . دکتر ایزدی در ادامه ، به نقش اموزش و پرورش در تحول مردم یک جامعه اشاره کرده و مینویسد یکی از دلایل عمده ی تغییر رژیم کمونیستی شوروی ، تغییراتی بود که در آموزش و پرورش کودکان آن سرزمین بوجود آمد . تغییراتی که سبب شد کودکان به اندازه ی والدین خود مورد تجاوز ، خشونت و تحقیر قرار نگیرند و به همین دلیل ، دیگر تن به تجاوز و قلدری حکومت های ستم گر ندهند . استاد ایزدی در بخش دیگری از کتاب ، خلقیات ایرانیها را عامل بوجود آمدن فرهنگ خاصی میداند که در آن عدم همکاری ، تجاوز به حقوق یکدیگر ، بی اعتنایی به هر نوع ضابطه و قانون و ایجاد هرج و مرج موج میزند . نویسنده ی کتاب ، در ادامه ، برای اثبات این ادعا که فرهنگ و اخلاقیات ایرانی مانع اصلی پیشرفت این مردم است قسمت هایی از خاطرات مقامات و جهانگردان اروپایی در مورد اخلاقیات ایرانیان را بازگو میکند : آمی ین مارسلین ، مورخ معروف رومی ، ایرانیان را افرادی بسیار پرگو ، خودستا و بی رحم نسبت به زیر دستان خود معرفی میکند . گرنت واتسون ، مولف کتاب تاریخ ایران و قاجاریه ، ایرانیان را نسبت به زیر دستان خود زورگو و متکبر میداند . جیمس موریه ، سیاح معروف اروپایی ، در کتاب سیاحت ایران ، ارمنستان ، آسیای صغیر و ترکیه ، مینویسد : در تمام دنیا مردمی به لافزنی ایرانیها وجود ندارد و دروغ گویی آنها از حد تصور خارج است ! شاردن که از مشهورترین سیاحان جهان است و در عهد صفویه به ایران سفر کرده مردم ایران را بسیار مخفی کار ، متقلب و بزرگترین چاپلوسان عالم دانسته و دروغ گویی را عیب بزرگ اخلاقی آنها برشمرده است . الکسی سولتیکوف ، شاهزاده ی روسی ، که یکصد وپنجاه سال پیش به ایران سفر کرده در کتاب سیاحت نامه ی خود نوشته : درستی صفتی است که در ایران وجود ندارد . دروغ ، طوری در عادات و رسوم مردم ایران ریشه دوانیده است که اگر احیانا یک نفر از آنها رفتاری به درستی بنماید یا به قول و عهد خود وفا کند چنان است که گویی مشکل ترین کار دنیا را انجام داده و رسما از شما پاداش و انعام توقع دارد ! جیمز موریه ، مولف معروف کتاب حاجی بابای اصفهانی درباره ی اخلاقیات ایرانی ها مینویسد : دروغ ، عیب فطری ایشان است و دایما در حال قسم خوردن هستند . سخن راست را چه حاجت به قسم است ؟ به جان تو ، به جان خودم ، به مرگ اولادم ، به قرآن ، به نان و نمک ، به خدا ... ایرانیها مکررا قسم میخورند ! دکتر ایزدی در پایان کتاب خود تنها راه برون رفت از عقب افتادگی را اصلاح فرهنگی میداند که با تفکر ، مطالعه و تحقیق حاصل میشود . در واقع به اعتقاد دکتر ایزدی چیزی که لازمه ی پیشرفت است جایگزینی شعور و تفکر به جای شعار و تعصب است .



📗 منبع : ( چرا عقب مانده ایم ؟ ، دکتر علی محمد ایزدی ، تهران : نشر علم ، 1382)


@iktair کانال جنبش کتابخوانی ایران♍️

دکتر ایزدی در کتاب "چرا عقب مانده ایم ؟" علت اصلی عقب افتادگی ایران را در ضعف های فرهنگی و اخلاقی این مردم میداند .
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


«دون ژوان در جهنم» یکی از آثار مشهور جرج برنارد شاو، نمایشنامه نویس ایرلندی و برنده نوبل ادبیات است. این نمایش پیش از انقلاب به ترجمه «ابراهیم گلستان» و با بازی «پرویز صیاد» در ایران روی صحنه رفته است.

جدیدا این نمایش مجددا با حضور خود «گلستان به روی صحنه رفت»

ابراهیم گلستان که خود در این جلسه حضور داشت، در یک جلسه پرسش و پاسخ صمیمی با تماشاگران حاضر شد و درباره این متن و ترجمه آن توضیح داد.
گلستان در این جلسه گفت:«من این متن را شصت و پنج سال پیش ترجمه کرده ام. الان یادم نیست که چقدر طول کشید ترجمه اش کنم. من این ترجمه را برای شما نکرده بودم، در حقیقت برای خودم ترجمه کرده بودم. این متن را در سال ۱۹۵۰ ترجمه کردم و مدت کمی بعد از این که ترجمه من تمام شد، برنارد شاو مرد. 🔺شاید از غصه همین ترجمه.🔺»

گلستان می گوید که این ترجمه را انجام داده اما چاپ نکرده بود تا این که سال ها بعد این متن را برای «سیمین دانشور» و «جلال آل احمد» خوانده، در حالی که آل احمد مخالف متن بوده، دانشور سال بعد که استاد دانشگاه شده از گلستان خواسته است که بیاید در کلاس او این متن را بخواند و گلستان این کار را برای اولین بار انجام داده است.


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

کانال پرواز فکرواندیشه flith@


دون ژوآن مرد هوسبازیه که دختری به نام «آنا» رو اغفال می کنه،

پدرِ آنا «دون ژوان» رو به مبارزه دعوت می کنه و توی مبارزه پدره می میره، آنا بعد از هفتاد سال پرهیزگاری وقتی می میره می بینه توی جهنمه و اتفاقا پدرش و دون ژوان هم اونجان، « آنا » فکر می کنه اشتباهي پیش اومده، چطور ممکن زن پرهیزگاری مثل اون همراه مرد بدنامی مثل دون ژوان یک جا باشن؟ اون هم در جهنم؟

کل ماجرا فلسفه ای آمیخته با طنزه، ترجمه «ابراهیم گلستان» هم خوندني ترش کرده و همین اواخر با حضور خود «گلستان» مجددا اجرا شد


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

اجرای جدید نمایش نامه «دون ژوآن در جهنم» در لندن
با حضور ابراهیم گلستان
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@