#بریده_کتاب
مگر نه این است که انسان با ایثار همه چیز خود به دیگران ،خود تهی دست ومحروم می ماند و بدین ترتیب از تمتع از مواهبی که زندگی به او عطا کرده است چشم می پوشید؟
مارتا در جواب می گوید:
در واقع مواهبی که زندگی به ما عطا کرده است گرانبها هستند .آری گرانبها و شگفت انگیز!کسی که می خواهد از آنها متمتع شود،کسی که در این راه سخت در تلاش است کسی که از بام تا شام به خود رنج می دهد تا از آنها لذت ببرد چنین کسی در حقیقت متمتع نمی شود بلکه به سرعت هر چه تمامتر آن مواهب را سوزانده و تبدیل به خاکستر کرده است .و که چه مواهب عجیبی!اما کسی که بر عکس آنها را فراموش می کند و خود را نیز فراموش می کند چنین کسی همیشه هزار برابر آنچه می دهد می گیرد و در پایان عمر نیز مواهبی که از طبیعت گرفته است در وجود او همچون بوته های بزرگ گل سرخ در ماه مه دوباره به گل خواهد نشست
#نان_شراب
#اینیاتسیو_سیلونه
#صفحه_3
@flith
مگر نه این است که انسان با ایثار همه چیز خود به دیگران ،خود تهی دست ومحروم می ماند و بدین ترتیب از تمتع از مواهبی که زندگی به او عطا کرده است چشم می پوشید؟
مارتا در جواب می گوید:
در واقع مواهبی که زندگی به ما عطا کرده است گرانبها هستند .آری گرانبها و شگفت انگیز!کسی که می خواهد از آنها متمتع شود،کسی که در این راه سخت در تلاش است کسی که از بام تا شام به خود رنج می دهد تا از آنها لذت ببرد چنین کسی در حقیقت متمتع نمی شود بلکه به سرعت هر چه تمامتر آن مواهب را سوزانده و تبدیل به خاکستر کرده است .و که چه مواهب عجیبی!اما کسی که بر عکس آنها را فراموش می کند و خود را نیز فراموش می کند چنین کسی همیشه هزار برابر آنچه می دهد می گیرد و در پایان عمر نیز مواهبی که از طبیعت گرفته است در وجود او همچون بوته های بزرگ گل سرخ در ماه مه دوباره به گل خواهد نشست
#نان_شراب
#اینیاتسیو_سیلونه
#صفحه_3
@flith
#بریده_کتاب
آدمیان در راه کسب ثروت هزار بار بیشتر می‌کوشند تا در کسب فرهنگ،
حال آنکه به یقین، «آنچه هستیم» بسیار بیشتر موجب سعادتمان میشود تا «آنچه داریم.»
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
@flith
آدمیان در راه کسب ثروت هزار بار بیشتر می‌کوشند تا در کسب فرهنگ،
حال آنکه به یقین، «آنچه هستیم» بسیار بیشتر موجب سعادتمان میشود تا «آنچه داریم.»
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
@flith
#بریده_کتاب
ایدئولوژی شیوه دلفریب و غلط‌اندازی برای ارتباط با جهان است. به انسانها توهم هویت، کرامت و اخلاق میدهد، اما درواقع راه را برای دست‌کشیدن از همه آنها هرچه هموارتر میکند.
به افراد امکان میدهد وجدانشان را فریب دهند و عقیده حقیقی و راه و رسم زندگی خفت‌بارشان را از چشم جهانیان و خودشان پنهان نگاه دارند.
ایدئولوژی بسیار عملگرایانه است اما در عین حال شیوهای به ظاهر موجه و متین برای مشروعیت بخشیدن به همه چیز از بالا و پایین و همه جوانب هم هست. هم مردم را نشانه می‌گیرد و هم خدا را. پرده‌ای است که آدم‌ها می‌توانند زندگی و هستی ساقط‌شده و بی‌اهمیتی وجودشان و سازش با وضع موجود را پشت آن پنهان کنند.
ایدئولوژی عذر و بهانه‌ای است که به کار همه کس می‌آید، از سبزی‌فروش گرفته که ترس از دست دادن کار و کاسبی‌اش را پشت علاقه‌ای ظاهری به اتحاد کارگران جهان مخفی میکند تا عالی‌ترین صاحب منصبان حکومتی که می‌توانند شوق و شهوت باقی‌ماندن در قدرت را در لفافه عبارت‌ها و گفته‌هایی با مضمون خدمت به طبقه کارگر و محروم پنهان نگاه دارند.
بنابراین کارکرد اصلی و توجیه‌گر ایدئولوژی دامن‌زدن به این توهم افراد، چه قربانیان و چه ارکان قدرت، در نظام پساتوتالیتر است که نظامشان با نظم انسانی و نظم عالم سازگار است.
هرچه ابعاد یک نظام دیکتاتوری کوچکتر، و جامعه تحت حکمرانی آن، به‌دلیل مدرن‌نشدن، کمتر طبقاتی و لایه‌بندی شده باشد، خواست و اراده دیکتاتور مستقیم‌تر می‌تواند اعمال شود. به‌عبارت دیگر، دیکتاتور می‌تواند نظم و قواعد موردنظرش را کم‌وبیش به‌شکل عریانی به‌کارببندد بی‌آنکه مجبور باشد برای برقراری رابطه‌اش با بقیه دنیا و توجیه اعمال خودش به رویه‌های پیچیده ایدئولوژیک متوسل شود. ولی وقتی سازوکارهای قدرت پیچیده‌تر میشود و جامعه تحت آن قدرت بزرگتر و پرلایه تر میشود و عمر تاریخی بیشتری بر آن نظام می‌گذرد، رابطه افراد با آن بیرونی‌تر میشود و توسل به عذر و بهانه‌های ایدئولوژیک اهمیت بیشتری می‌یابد.
ایدئولوژی در اینجا مثل پلی عمل میکند میان رژیم و مردم، پلی که رژیم از طریق آن به مردم نزدیک میشود و برعکس مردم هم از طریق آن به‌سوی رژیم می‌روند. همین است که توضیح میدهد چرا ایدئولوژی چنین نقش مهمی در نظام‌های پساتوتالیتر دارد: آن دستگاه عظیم پیچیده، متشکل از واحدها، سلسله مراتب، واسطه‌های نقل و انتقال، و ابزارهای جانبی کنترل که از راههای بی‌شمار ضامن یکپارچگی رژیم هستند، و چیزی را به‌دست بخت و احتمال و تصادف رها نمیکنند، بدون یک ایدئولوژی که بتواند عذر و بهانه‌ای کلی و نیز عذر و بهانه‌ای برای تک‌تک اجزا فراهم بیاورد تصورناپذیر می‌بود.
#واسلاو_هاول
#قدرت_بی‌قدرتان
@flith
ایدئولوژی شیوه دلفریب و غلط‌اندازی برای ارتباط با جهان است. به انسانها توهم هویت، کرامت و اخلاق میدهد، اما درواقع راه را برای دست‌کشیدن از همه آنها هرچه هموارتر میکند.
به افراد امکان میدهد وجدانشان را فریب دهند و عقیده حقیقی و راه و رسم زندگی خفت‌بارشان را از چشم جهانیان و خودشان پنهان نگاه دارند.
ایدئولوژی بسیار عملگرایانه است اما در عین حال شیوهای به ظاهر موجه و متین برای مشروعیت بخشیدن به همه چیز از بالا و پایین و همه جوانب هم هست. هم مردم را نشانه می‌گیرد و هم خدا را. پرده‌ای است که آدم‌ها می‌توانند زندگی و هستی ساقط‌شده و بی‌اهمیتی وجودشان و سازش با وضع موجود را پشت آن پنهان کنند.
ایدئولوژی عذر و بهانه‌ای است که به کار همه کس می‌آید، از سبزی‌فروش گرفته که ترس از دست دادن کار و کاسبی‌اش را پشت علاقه‌ای ظاهری به اتحاد کارگران جهان مخفی میکند تا عالی‌ترین صاحب منصبان حکومتی که می‌توانند شوق و شهوت باقی‌ماندن در قدرت را در لفافه عبارت‌ها و گفته‌هایی با مضمون خدمت به طبقه کارگر و محروم پنهان نگاه دارند.
بنابراین کارکرد اصلی و توجیه‌گر ایدئولوژی دامن‌زدن به این توهم افراد، چه قربانیان و چه ارکان قدرت، در نظام پساتوتالیتر است که نظامشان با نظم انسانی و نظم عالم سازگار است.
هرچه ابعاد یک نظام دیکتاتوری کوچکتر، و جامعه تحت حکمرانی آن، به‌دلیل مدرن‌نشدن، کمتر طبقاتی و لایه‌بندی شده باشد، خواست و اراده دیکتاتور مستقیم‌تر می‌تواند اعمال شود. به‌عبارت دیگر، دیکتاتور می‌تواند نظم و قواعد موردنظرش را کم‌وبیش به‌شکل عریانی به‌کارببندد بی‌آنکه مجبور باشد برای برقراری رابطه‌اش با بقیه دنیا و توجیه اعمال خودش به رویه‌های پیچیده ایدئولوژیک متوسل شود. ولی وقتی سازوکارهای قدرت پیچیده‌تر میشود و جامعه تحت آن قدرت بزرگتر و پرلایه تر میشود و عمر تاریخی بیشتری بر آن نظام می‌گذرد، رابطه افراد با آن بیرونی‌تر میشود و توسل به عذر و بهانه‌های ایدئولوژیک اهمیت بیشتری می‌یابد.
ایدئولوژی در اینجا مثل پلی عمل میکند میان رژیم و مردم، پلی که رژیم از طریق آن به مردم نزدیک میشود و برعکس مردم هم از طریق آن به‌سوی رژیم می‌روند. همین است که توضیح میدهد چرا ایدئولوژی چنین نقش مهمی در نظام‌های پساتوتالیتر دارد: آن دستگاه عظیم پیچیده، متشکل از واحدها، سلسله مراتب، واسطه‌های نقل و انتقال، و ابزارهای جانبی کنترل که از راههای بی‌شمار ضامن یکپارچگی رژیم هستند، و چیزی را به‌دست بخت و احتمال و تصادف رها نمیکنند، بدون یک ایدئولوژی که بتواند عذر و بهانه‌ای کلی و نیز عذر و بهانه‌ای برای تک‌تک اجزا فراهم بیاورد تصورناپذیر می‌بود.
#واسلاو_هاول
#قدرت_بی‌قدرتان
@flith
#میر_جلال_الدین_کزازی :
🔸اگرجهانیان اندکی درباره جشن سپندارمذگان ما می‌دانستند، هرگز به ولنتاین دل خوش نمی‌کردند و سپندارمذگان، جشن بزرگداشت زن می‌شد.
🔸در فرهنگ‌هایی که من می‌شناسم جشنی هم‌پایه جشن سپندارمذگان و بزرگداشت زن پدید نیامده است. گاهی کسانی که با فرهنگ ایرانی بیگانه‌اند را می‌بینم که خام‌اندیش این جشن را با ولنتاین می‌سنجند. اگر این دو جشن هم‌مانندی با یکدیگر داشته باشند در گرامیداشت زن است اما ولنتاین جشنی است که پیشینه دیرینه ندارد و از یک رخداد تاریخی مایه گرفته است اما اسپندارمذ جشنی کهن، آیینی و باور شناختی است.
🔸سپندارمذ یکی از ۶ فرشته در آیین نیاکان است که ۶ ویژگی بنیادین اهورامزدا را می‌سازد که با او هفت بی‌آکَفت را پدید می‌آورد. آکَفت به معنی سستی و عیب است. در میان ۶ امشاسپند پنج فرشته در نمادشناسی کهن ایرانی نرینه هستند و تنها یک فرشته مادینه ستوده میشود که آن سپندارمز است.
🔸 این ویژگی مادینه در سپندارمذ انگیزه‌ای نیرومند شده است تا جشن بزرگداشت امشاسپند، جشن بزرگداشت زن به‌ویژه زن ایرانی شود.
@shahnamehpajohan
Www.shahnamehpajohan.ir
@flith
🔸اگرجهانیان اندکی درباره جشن سپندارمذگان ما می‌دانستند، هرگز به ولنتاین دل خوش نمی‌کردند و سپندارمذگان، جشن بزرگداشت زن می‌شد.
🔸در فرهنگ‌هایی که من می‌شناسم جشنی هم‌پایه جشن سپندارمذگان و بزرگداشت زن پدید نیامده است. گاهی کسانی که با فرهنگ ایرانی بیگانه‌اند را می‌بینم که خام‌اندیش این جشن را با ولنتاین می‌سنجند. اگر این دو جشن هم‌مانندی با یکدیگر داشته باشند در گرامیداشت زن است اما ولنتاین جشنی است که پیشینه دیرینه ندارد و از یک رخداد تاریخی مایه گرفته است اما اسپندارمذ جشنی کهن، آیینی و باور شناختی است.
🔸سپندارمذ یکی از ۶ فرشته در آیین نیاکان است که ۶ ویژگی بنیادین اهورامزدا را می‌سازد که با او هفت بی‌آکَفت را پدید می‌آورد. آکَفت به معنی سستی و عیب است. در میان ۶ امشاسپند پنج فرشته در نمادشناسی کهن ایرانی نرینه هستند و تنها یک فرشته مادینه ستوده میشود که آن سپندارمز است.
🔸 این ویژگی مادینه در سپندارمذ انگیزه‌ای نیرومند شده است تا جشن بزرگداشت امشاسپند، جشن بزرگداشت زن به‌ویژه زن ایرانی شود.
@shahnamehpajohan
Www.shahnamehpajohan.ir
@flith
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلم کمتر دیده شده از خسروگلسرخی
رد پیشنهاد فرجام خواهی توسط خسرو گلسرخی.
شاه ایران بارها گفته بود کسانی که به من خیانت کنند بخشیده میشوند اما هیچ بخششی برای خیانتکاران به ایران پذیرفتنی نیست!!!
خسرو گلسرخی میدانست با اظهار ندامت بخشیده میشود اما با لجاجت این فرجام خواهی را نپذیرفت اما همسر وی عاطفه گرگین و همدستانش اظهار ندامت کرده و اعدام آنها به سه سال حبس کاهش یافت.
@flith
رد پیشنهاد فرجام خواهی توسط خسرو گلسرخی.
شاه ایران بارها گفته بود کسانی که به من خیانت کنند بخشیده میشوند اما هیچ بخششی برای خیانتکاران به ایران پذیرفتنی نیست!!!
خسرو گلسرخی میدانست با اظهار ندامت بخشیده میشود اما با لجاجت این فرجام خواهی را نپذیرفت اما همسر وی عاطفه گرگین و همدستانش اظهار ندامت کرده و اعدام آنها به سه سال حبس کاهش یافت.
@flith
گالیله: به خلاف تصور همگان، جهان با عظمت با همه صورت های فلکیش به دور زمین ناچیز ما نمی گردد.
ساگردو: پس یعنی همه این ها فقط ستاره است؟ پس خدا کجاست؟
گالیله: مقصودت چیست؟
ساگردو: خدا ! خدا کجاست؟
گالیله: آن بالا نیست. همان طور که اگر موجوداتی در آن بالا باشند و بخواهند خدا را در اینجا پیدا کنند، در زمین گیرش نمی آورند.
ساگردو: پس خدا کجاست ؟
گالیله: من که در الهیات کار نکرده ام. من ریاضی دانم.
ساگردو: قبل از هر چیز تو آدمی. و من از تو می پرسم که در دستگاه دنیایی تو، خدا کجاست؟
«گالیله: یا در ما یا هیچ جا»
▪️برتولت برشت
📕زندگی گالیله
@flith
ساگردو: پس یعنی همه این ها فقط ستاره است؟ پس خدا کجاست؟
گالیله: مقصودت چیست؟
ساگردو: خدا ! خدا کجاست؟
گالیله: آن بالا نیست. همان طور که اگر موجوداتی در آن بالا باشند و بخواهند خدا را در اینجا پیدا کنند، در زمین گیرش نمی آورند.
ساگردو: پس خدا کجاست ؟
گالیله: من که در الهیات کار نکرده ام. من ریاضی دانم.
ساگردو: قبل از هر چیز تو آدمی. و من از تو می پرسم که در دستگاه دنیایی تو، خدا کجاست؟
«گالیله: یا در ما یا هیچ جا»
▪️برتولت برشت
📕زندگی گالیله
@flith
#بریده_کتاب
اگر ندانیم که می میریم طعم زنده بودن را نمی توانیم بچشیم و بدون دریافت شگفتی شگرف زندگی، تصور مرگ نیز ناممکن است.
روزی که پزشک به مادربزرگش خبر داد که بیماری اش لاعلاج است چیزی بدین مضمون بر زبان آورد:
« تا این لحظه نفهمیده بودم، زندگی چه زیباست»
تاثر آور نیست که آدم باید بیمار شود تا بفهمد زنده بودن چه نعمتی است؟
✍ #یاستین_گوردر
📕 #دنیای_سوفی
@flith
اگر ندانیم که می میریم طعم زنده بودن را نمی توانیم بچشیم و بدون دریافت شگفتی شگرف زندگی، تصور مرگ نیز ناممکن است.
روزی که پزشک به مادربزرگش خبر داد که بیماری اش لاعلاج است چیزی بدین مضمون بر زبان آورد:
« تا این لحظه نفهمیده بودم، زندگی چه زیباست»
تاثر آور نیست که آدم باید بیمار شود تا بفهمد زنده بودن چه نعمتی است؟
✍ #یاستین_گوردر
📕 #دنیای_سوفی
@flith
احمد شاه یک نابغه بود نه رضاشاه !
من پس از سی و اندی سال زندگی در فرانسه و دیدن پنجاه و دو کشور
لبو فروش ندیده ام؟
در تاریخ ایران دو شخصیت ظهور کردند که ایرانیها قدرو قیمت هیچ کدامشان را ندانستند،یکی رضا شاه بزرگ بود که خدماتی انجام داد بدون اینکه بداند این کارها را برای چه مردمی انجام می دهد و مردمش را اصلا نمیشناخت،
و دومین نفر احمد شاه بود که اگرچه کاری برای ملت انجام نداد اما برخلاف رضا شاه با نبوغ فوق العاده اش مردم را خوب میشناخت.
رضاشاه بزرگ عمر خودش را تلف کرد و مردم پوست خودش و فرزندش و حتی نوه اش را هم کندند،
اما احمدشاه رفت دنبال زندگی و تفریح به اروپا و از سفر بر نمیگشت.
تا اینکه نخست وزیر وقت رضاخان که هنوز خودش شاه نشده بود به او نوشت اعلیحضرتا به ایران برگردید و به امور مملکت برسید.
احمد شاه از اروپا به رضاخان پاسخ داد:
من لبو فروشی در خارج را به پادشاهی در ایران ترجیح میدهم !!!
این سخن احمد شاه را که از سر شناخت واقعی ملت ایران بوده است و نبوغ او را در شناخت مردمش نشان میدهد باید با طلا نوشت.
او مردم شناس بود و میدانست این ملت با همین آخوندها و خرافات و سینه زدن و احیا رفتن و عاشورا بازی سرخوشتر است تا مدرن شدن.
احمد شاه مردم را میشناخت و پهلوی ها نمیشناختند،
براستی که 99 در صد ایرانیها مشکلی با این آخوندها ندارند اگر کمی حجاب را برای زنان شل کنند و دلار را پایین بیاورند که اجناس کمی ارزان شوند تمام مشکل مردم حل میشود.
باور کنید اگر امروز بهای ارزاق و کرایه خانه 30 در صد ارزان شود و دلار به ۴۰۰۰هم برسد ملت شریف ایران که همه ما باشیم با این آخوندها هیچ مخالفتی نداریم و جلوی پای آخوندها با هر درجه علمی هم که باشیم بخاک می افتیم و تعظیم شان میکنیم.
ملتی که علاقمند دشمنان خویش است و اسب امام حسین و آهوی امام رضا را بر فردوسی ترجیح میدهد طبیعی تر است شتر سواری کند تا کادیلاک و بنز و هواپیمای سالم و مدرن سوار شود،
پیشرفت و مدرنیته با اخلاق و رفتار ما همراه و همساز نیست.
ایرانی حس مدرن شدن را از دست داده است و عقبگراتر از آن است که فکرش را بکنیم......
سخن آخر ،،،،،
بر آن 95 درصد از ما که عقب مانده هستیم حرفی نیست، مشکل ما در آن پنج درصدی است که ظاهرا فکر میکنند آگاه شده و میفهمد،
ولی آن 95 درصد را رها کرده و کمکش نمیکنند تا آنها را از چاه پرگنداب نادانی و عقب ماندگی برهاند و اینجاست که خود آن پنج درصدیها هم جزو همان 95 درصد میشوند.
در نتیچه میتوان گفت صد در صد این ملت همان است که حکومت فعلی بهترین و طبیعی ترین نماینده شخصیت ،ظاهر و باطنش هستند که در ضرب المثل گویند:
خلایق هرچه لایق ،،،،،،
و هیچ امید نجاتی هم برای یکصد سال آینده مردم ایران نیست،دلیل میخواهید؟ خیلی روشن است، به ایرانیان تحصیل کرده ساکن غرب که حدود 4 میلیون نفر هستند نگاه کنید،
چند نفر از آنها برای رهایی ملت خود و مردم گمراه شده ایران وقت و پول و تلاش گذارده اند؟
دو میلیون از آنها ؟
یک میلیون ؟
صدهزار ؟
یکهزار ؟
نه، اگرهم تعدادی باشند اصلا به صد نفر نمیرسند !!!
بعلاوه دویست سیصد نفری که گاه بگاه در تظاهرات یکروز در سال شرکت میکنند و آنها هم در آنجا با همدیگر گلاویز میشوند،متاسفانه این ملت قدیمی دیگر روی آرامش و آسایش و اقتدار و احترام و افتخار نخواهد دید.
بقول خود آخوندهای نیرنگ باز (بر چنین ملتی که چنین رهبرانی را انتخاب کرده اند و یا امروز آنها را که هر بلایی سرشان می آورند تحمل میکنند) فاتحه مع الصلوات ......
اگر این نوشته نا امید کننده است شما خودتان برای امیدوار کردنش کاری بکنید،
گامی بردارید،اگر بگویید از دست من تنها چه برمی آید همان است که گفته شد،لبوفروشی در بیرون از ایران به پادشاهی و صدارت بر چنین ملت پرمدعای پوچ شده مفیدتر است.
یادمان باشد که روشنفکران ایران در صد سال گذشته، ایران را یک گام پیش نبرده اند و هر کارشان هم تظاهر و تقلبی بوده است.
و آنها بودند که پیش از مردم خودشان به دام و دامن اسلام متحجرانه افتادند و دیگران را هم با خود به مسلخ کشاندند...😔
✍ رضا کاظمی
@flith
من پس از سی و اندی سال زندگی در فرانسه و دیدن پنجاه و دو کشور
لبو فروش ندیده ام؟
در تاریخ ایران دو شخصیت ظهور کردند که ایرانیها قدرو قیمت هیچ کدامشان را ندانستند،یکی رضا شاه بزرگ بود که خدماتی انجام داد بدون اینکه بداند این کارها را برای چه مردمی انجام می دهد و مردمش را اصلا نمیشناخت،
و دومین نفر احمد شاه بود که اگرچه کاری برای ملت انجام نداد اما برخلاف رضا شاه با نبوغ فوق العاده اش مردم را خوب میشناخت.
رضاشاه بزرگ عمر خودش را تلف کرد و مردم پوست خودش و فرزندش و حتی نوه اش را هم کندند،
اما احمدشاه رفت دنبال زندگی و تفریح به اروپا و از سفر بر نمیگشت.
تا اینکه نخست وزیر وقت رضاخان که هنوز خودش شاه نشده بود به او نوشت اعلیحضرتا به ایران برگردید و به امور مملکت برسید.
احمد شاه از اروپا به رضاخان پاسخ داد:
من لبو فروشی در خارج را به پادشاهی در ایران ترجیح میدهم !!!
این سخن احمد شاه را که از سر شناخت واقعی ملت ایران بوده است و نبوغ او را در شناخت مردمش نشان میدهد باید با طلا نوشت.
او مردم شناس بود و میدانست این ملت با همین آخوندها و خرافات و سینه زدن و احیا رفتن و عاشورا بازی سرخوشتر است تا مدرن شدن.
احمد شاه مردم را میشناخت و پهلوی ها نمیشناختند،
براستی که 99 در صد ایرانیها مشکلی با این آخوندها ندارند اگر کمی حجاب را برای زنان شل کنند و دلار را پایین بیاورند که اجناس کمی ارزان شوند تمام مشکل مردم حل میشود.
باور کنید اگر امروز بهای ارزاق و کرایه خانه 30 در صد ارزان شود و دلار به ۴۰۰۰هم برسد ملت شریف ایران که همه ما باشیم با این آخوندها هیچ مخالفتی نداریم و جلوی پای آخوندها با هر درجه علمی هم که باشیم بخاک می افتیم و تعظیم شان میکنیم.
ملتی که علاقمند دشمنان خویش است و اسب امام حسین و آهوی امام رضا را بر فردوسی ترجیح میدهد طبیعی تر است شتر سواری کند تا کادیلاک و بنز و هواپیمای سالم و مدرن سوار شود،
پیشرفت و مدرنیته با اخلاق و رفتار ما همراه و همساز نیست.
ایرانی حس مدرن شدن را از دست داده است و عقبگراتر از آن است که فکرش را بکنیم......
سخن آخر ،،،،،
بر آن 95 درصد از ما که عقب مانده هستیم حرفی نیست، مشکل ما در آن پنج درصدی است که ظاهرا فکر میکنند آگاه شده و میفهمد،
ولی آن 95 درصد را رها کرده و کمکش نمیکنند تا آنها را از چاه پرگنداب نادانی و عقب ماندگی برهاند و اینجاست که خود آن پنج درصدیها هم جزو همان 95 درصد میشوند.
در نتیچه میتوان گفت صد در صد این ملت همان است که حکومت فعلی بهترین و طبیعی ترین نماینده شخصیت ،ظاهر و باطنش هستند که در ضرب المثل گویند:
خلایق هرچه لایق ،،،،،،
و هیچ امید نجاتی هم برای یکصد سال آینده مردم ایران نیست،دلیل میخواهید؟ خیلی روشن است، به ایرانیان تحصیل کرده ساکن غرب که حدود 4 میلیون نفر هستند نگاه کنید،
چند نفر از آنها برای رهایی ملت خود و مردم گمراه شده ایران وقت و پول و تلاش گذارده اند؟
دو میلیون از آنها ؟
یک میلیون ؟
صدهزار ؟
یکهزار ؟
نه، اگرهم تعدادی باشند اصلا به صد نفر نمیرسند !!!
بعلاوه دویست سیصد نفری که گاه بگاه در تظاهرات یکروز در سال شرکت میکنند و آنها هم در آنجا با همدیگر گلاویز میشوند،متاسفانه این ملت قدیمی دیگر روی آرامش و آسایش و اقتدار و احترام و افتخار نخواهد دید.
بقول خود آخوندهای نیرنگ باز (بر چنین ملتی که چنین رهبرانی را انتخاب کرده اند و یا امروز آنها را که هر بلایی سرشان می آورند تحمل میکنند) فاتحه مع الصلوات ......
اگر این نوشته نا امید کننده است شما خودتان برای امیدوار کردنش کاری بکنید،
گامی بردارید،اگر بگویید از دست من تنها چه برمی آید همان است که گفته شد،لبوفروشی در بیرون از ایران به پادشاهی و صدارت بر چنین ملت پرمدعای پوچ شده مفیدتر است.
یادمان باشد که روشنفکران ایران در صد سال گذشته، ایران را یک گام پیش نبرده اند و هر کارشان هم تظاهر و تقلبی بوده است.
و آنها بودند که پیش از مردم خودشان به دام و دامن اسلام متحجرانه افتادند و دیگران را هم با خود به مسلخ کشاندند...😔
✍ رضا کاظمی
@flith
☘☘☘
تفریحات ایرانیان(مسکرات و مخدرات از صفویه تا قاجاریه)
رودی مته
ترجمه مانی صالحی علامه
انتشارات نامک
کتاب تفریحات ایرانیان(مسکرات و مخدرات از صفویه تا قاجاریه) از پژوهشگر و ایرانشناس سرشناس هلندی رودی متی است که در آن به بررسی تاریخ ورود و وضعیت استعمال مواد مخدر و مسکرات و محرک‌هایی مثل چای و قهوه و توتون و تنباکو در ایران خصوصا از عصر صفویه به بعد می‌پردازد. وی در کتاب خود بر این مطلب تاکید می‌نماید که مخدرات و مسکرات در همه جوامع بشری در طول تاریخ مورد استفاده قرار می‌گرفته و متعلق به زمان و مکان خاصی نبوده و بنابراین مشرق زمین و ایران نیز از این مساله مستثنی نخواهد بود.
از این رو بنا بر نظر مته، مصرف مسکرات و مخدرات در ایران از دوران باستان تا عصر حاضر به گونه‌های متنوعی در حیات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ایران تاثیرگذار بوده و همچنین مصرف برخی از مشروبات در میان نخبگان ایرانی نه تنها در دوره باستان بلکه پس از اسلام نیز رواج داشته است؛ به طوری که در برخی موارد بر قدرت و توان نظامی و کیفیت رهبری سیاسی تاثیرات منفی برجای گذاشته است.
با این دیدگاه مته در کتاب خود به دنبال دستیابی به چند هدف است. اول آنکه در تلاش است تا تصویری صادقانه از مصرف مخدرها و محرک‌ها در دوره بین ظهور صفویان تا آغاز دوره مدرن در ایران یعنی انقلاب مشروطیت را ارائه دهد. دوم برآن است تا هدف خوانندگان و محققان را به اهمیت جنبه‌های مادی فرهنگی- در اینجا با تاکید بر موارد مصرف- برای درک بهتر یک جامعه جلب نماید.
از این رو به منظور بررسی گسترده این موضوع، به زمینه‌های ورود مسکرات و مخدرات به ایران و بومی‌سازی آن و در نیتجه تاثیرات آن بر فرهنگ و جامعه ایران پرداخته است. بنابراین کتاب مذکور با توجه به نوع نگاه ویژه نویسنده به موضوع مورد بحث، می‌تواند الگوی مناسبی برای ریشه‌یابی بحران‌های کنونی ایران باشد.
رودی مته استاد تاریخ خاورمیانه و ایران در دانشگاه دِلِوِر آمریکا و صاحب کرسی مونروئه در تاریخ خاورمیانه است و یکی از مهمترین موضوعات پژوهش وی در تاریخ‌نگاری عصر صفویه است. از مته جز کتاب مذکور، کتاب‌های دیگری چون «زوال صفویه و سقوط اصفهان» و «پژوهش‌های پولی و مالی ایران از صفویه تا قاجار» در ایران ترجمه و به چاپ رسیده است.
@flith
تفریحات ایرانیان(مسکرات و مخدرات از صفویه تا قاجاریه)
رودی مته
ترجمه مانی صالحی علامه
انتشارات نامک
کتاب تفریحات ایرانیان(مسکرات و مخدرات از صفویه تا قاجاریه) از پژوهشگر و ایرانشناس سرشناس هلندی رودی متی است که در آن به بررسی تاریخ ورود و وضعیت استعمال مواد مخدر و مسکرات و محرک‌هایی مثل چای و قهوه و توتون و تنباکو در ایران خصوصا از عصر صفویه به بعد می‌پردازد. وی در کتاب خود بر این مطلب تاکید می‌نماید که مخدرات و مسکرات در همه جوامع بشری در طول تاریخ مورد استفاده قرار می‌گرفته و متعلق به زمان و مکان خاصی نبوده و بنابراین مشرق زمین و ایران نیز از این مساله مستثنی نخواهد بود.
از این رو بنا بر نظر مته، مصرف مسکرات و مخدرات در ایران از دوران باستان تا عصر حاضر به گونه‌های متنوعی در حیات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ایران تاثیرگذار بوده و همچنین مصرف برخی از مشروبات در میان نخبگان ایرانی نه تنها در دوره باستان بلکه پس از اسلام نیز رواج داشته است؛ به طوری که در برخی موارد بر قدرت و توان نظامی و کیفیت رهبری سیاسی تاثیرات منفی برجای گذاشته است.
با این دیدگاه مته در کتاب خود به دنبال دستیابی به چند هدف است. اول آنکه در تلاش است تا تصویری صادقانه از مصرف مخدرها و محرک‌ها در دوره بین ظهور صفویان تا آغاز دوره مدرن در ایران یعنی انقلاب مشروطیت را ارائه دهد. دوم برآن است تا هدف خوانندگان و محققان را به اهمیت جنبه‌های مادی فرهنگی- در اینجا با تاکید بر موارد مصرف- برای درک بهتر یک جامعه جلب نماید.
از این رو به منظور بررسی گسترده این موضوع، به زمینه‌های ورود مسکرات و مخدرات به ایران و بومی‌سازی آن و در نیتجه تاثیرات آن بر فرهنگ و جامعه ایران پرداخته است. بنابراین کتاب مذکور با توجه به نوع نگاه ویژه نویسنده به موضوع مورد بحث، می‌تواند الگوی مناسبی برای ریشه‌یابی بحران‌های کنونی ایران باشد.
رودی مته استاد تاریخ خاورمیانه و ایران در دانشگاه دِلِوِر آمریکا و صاحب کرسی مونروئه در تاریخ خاورمیانه است و یکی از مهمترین موضوعات پژوهش وی در تاریخ‌نگاری عصر صفویه است. از مته جز کتاب مذکور، کتاب‌های دیگری چون «زوال صفویه و سقوط اصفهان» و «پژوهش‌های پولی و مالی ایران از صفویه تا قاجار» در ایران ترجمه و به چاپ رسیده است.
@flith
#بریده_کتاب
می‌دانیم که مصیبت‌ها را اگر در اشتراک با دیگران تحمل کنیم، آسان‌تر میشوند؛ ظاهرا انسانها بی‌حوصلگی و دلتنگی را نیز در شمار مصیبت‌ها می‌دانند و از اینرو دور هم جمع میشوند تا مشتركا دلتنگ باشند.
همانطور که عشق به زندگی، در اساس، ترس از مرگ است؛ انگیزه‌ی آدمیان برای معاشرت نیز در اصل، انگیزه‌ای مستقیم نیست و از عشق به دیگران بهره نمی‌گیرد، بلکه ترس از تنهایی است.
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
@flith
می‌دانیم که مصیبت‌ها را اگر در اشتراک با دیگران تحمل کنیم، آسان‌تر میشوند؛ ظاهرا انسانها بی‌حوصلگی و دلتنگی را نیز در شمار مصیبت‌ها می‌دانند و از اینرو دور هم جمع میشوند تا مشتركا دلتنگ باشند.
همانطور که عشق به زندگی، در اساس، ترس از مرگ است؛ انگیزه‌ی آدمیان برای معاشرت نیز در اصل، انگیزه‌ای مستقیم نیست و از عشق به دیگران بهره نمی‌گیرد، بلکه ترس از تنهایی است.
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
@flith
حال، شکی نیست که هیچ چیز کمتر از ثروت و هیچ چیز بیشتر از سلامت موجب شادی نمی شود.
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
ترجمه: محمد مبشری
ص33
@flith
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
ترجمه: محمد مبشری
ص33
@flith
#بریده_کتاب
آدمیان در راه کسب ثروت هزار بار بیشتر می‌کوشند تا در کسب فرهنگ،
حال آنکه به یقین، «آنچه هستیم» بسیار بیشتر موجب سعادتمان میشود تا «آنچه داریم.»
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
@flith
آدمیان در راه کسب ثروت هزار بار بیشتر می‌کوشند تا در کسب فرهنگ،
حال آنکه به یقین، «آنچه هستیم» بسیار بیشتر موجب سعادتمان میشود تا «آنچه داریم.»
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
@flith
#بریده_کتاب
حماقت بزرگی است که آدمی به منظور برنده شدن در بيرون ، در درون ببازد؛
يعنی برای شوکت ، مقام ، تجملات ، عنوان و آبرو ، آرامش اوقات فراغت و استقلال خود را به‌طور کامل يا به‌طور عمد فدا کند.
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
@flith
حماقت بزرگی است که آدمی به منظور برنده شدن در بيرون ، در درون ببازد؛
يعنی برای شوکت ، مقام ، تجملات ، عنوان و آبرو ، آرامش اوقات فراغت و استقلال خود را به‌طور کامل يا به‌طور عمد فدا کند.
✍🏽 #آرتور_شوپنهاور
📕 #در_باب_حکمت_زندگی
@flith
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 این قابلمه رو تو ایذه آوردن میگن جای پای حضرت على اصغر توشه، اب ريختن توش به عنوان تبرك ميدن دست مردم!
و حماقت بشری که همچنان انتها ندارد!!
@flith
و حماقت بشری که همچنان انتها ندارد!!
@flith
#بریده_کتاب
زندگی انسان عادی وضعیتی اسفناک است که میان دو قطب نوسان میکند: در یک سو رنج روحی، درد جسمانی و نیاز قرار دارد که آدمی برای رهایی از این ها می کوشد و هنگامی که خلاصی یافت و به فراغت رسید، در قطب دیگر دچار ملال و بی حوصلگی میگردد و برای رهایی از این وضع به هر وسیله ای متوسل می شود تا خلا درونی خود را فراموش کند. تنها تسلی انسان در این جهان کوشش در راه شناخت درون خویش و جهان بیرون، به ویژه از راه اشتغال به هنر است. بدین وسیله آدمی می تواند از اراده خویش که منشا همه رنج هاست، منفک گردد.
در باب حکمت زندگی - شوپنهاور
مقدمه مترجم- صفحه ۱۰
@flith
زندگی انسان عادی وضعیتی اسفناک است که میان دو قطب نوسان میکند: در یک سو رنج روحی، درد جسمانی و نیاز قرار دارد که آدمی برای رهایی از این ها می کوشد و هنگامی که خلاصی یافت و به فراغت رسید، در قطب دیگر دچار ملال و بی حوصلگی میگردد و برای رهایی از این وضع به هر وسیله ای متوسل می شود تا خلا درونی خود را فراموش کند. تنها تسلی انسان در این جهان کوشش در راه شناخت درون خویش و جهان بیرون، به ویژه از راه اشتغال به هنر است. بدین وسیله آدمی می تواند از اراده خویش که منشا همه رنج هاست، منفک گردد.
در باب حکمت زندگی - شوپنهاور
مقدمه مترجم- صفحه ۱۰
@flith