@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪ ﻭ ﻣﻘﺘﺪﺭ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺣﺪ ﻗﻮﯼ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍ
ﺑﺎﺷﺪ،ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻭﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺍﺻﻞ ﺣﻖ ﺯﻭﺭ ﯾﺎ « ﺍﻟﺤﻖ ﻟﻤﻦ ﻏﻠﺐ» ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ،ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺁﺩﻣﯿﺖ،ﺍﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺑﺸﺮﯾﺖ
ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ( ﺯﯾﺮﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﯿﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻧﯿﺴﺖ،ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﺴﺎﺭﺗﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﯾﮏﭼﻨﯿﻦ ﮔﺬﺷﺘﯽ ﺩﺭﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺍﯾﻦ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩﯼ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ
ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
#ﮊﺍﻥ_ﮊﺍﮎ_ﺭﻭﺳﻮ - ﮐﺘﺎﺏ #ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ_ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪﯼ #ﻏﻼﻣﺤﺴﯿﻦ_ﺯﯾﺮک_ﺯﺍﺩﻩ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪ ﻭ ﻣﻘﺘﺪﺭ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺣﺪ ﻗﻮﯼ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍ
ﺑﺎﺷﺪ،ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻭﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺍﺻﻞ ﺣﻖ ﺯﻭﺭ ﯾﺎ « ﺍﻟﺤﻖ ﻟﻤﻦ ﻏﻠﺐ» ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ،ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺁﺩﻣﯿﺖ،ﺍﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺑﺸﺮﯾﺖ
ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ( ﺯﯾﺮﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﯿﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻧﯿﺴﺖ،ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﺴﺎﺭﺗﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﯾﮏﭼﻨﯿﻦ ﮔﺬﺷﺘﯽ ﺩﺭﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺍﯾﻦ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩﯼ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ
ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
#ﮊﺍﻥ_ﮊﺍﮎ_ﺭﻭﺳﻮ - ﮐﺘﺎﺏ #ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ_ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪﯼ #ﻏﻼﻣﺤﺴﯿﻦ_ﺯﯾﺮک_ﺯﺍﺩﻩ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گفته اند که آدمی در زیر زبانش مخفی است، اگر بشود به این قول بزرگان استناد کرد؛ می شود شمس تبریزی را هم از ورای سخنانش شناخت. هر چند این کار به این آسانی ها که فکرش را می کنیم نیست، زیرا سخنان او پر از رمز و راز است و تاویل پذیر. او خود را خط سوم می خواند، که نه خود می داند چه می گوید و نه دیگری :
چنانک آن خطاط سه گون خط نوشتی یکی او خواندی لاغیر، یکی را او خواندی هم غیر، یکی نه او خواندی نه غیر او، آن منم که سخن می گویم نه من دانم نه غیر من.
عموم محققان از او چهره ای مبهم، مرموز و پیچیده ترسیم کرده اند، شخصیتی تندخو و عصیانگر و به عبارتی ویرانگر، اما معلوم است که برای ساختن باید ابتدا بنای کهنه را ویران کرد:
خرابش کردم که عمارت در ویرانی است ،
کار آنجا دشوار می شود که شمس عادت به نوشتن نداشت و می گوید اگر مولانا نبود کسی از او سخنی نمی شنید و از برکات مولاناست که این سخنان از زبان او تراوش کرده است. دلیل اینکه کم حرف می زنده است بخاطر این نیست که حرفی برای گفتن نداشته ، بلکه از پری خاموش بوده است، او می گوید عرصه معنا گشادست و عرصه زبان تنگ است و این دو با هم جور نیستند و هر گونه سخن گفتن به تاویل کنندگان نیاز دارد که معلوم نیست آنها بتوانند مقصود گوینده را بدرستی دریابند و گرفتار تعبیرات شخصی خود نشوند، همچنانکه هر کس نظر خود می گوید و می گوید که قرآن تفسیر می نماید. در برابر گشادگی معنا زبان تنگ است:
تمام مجاهدتها برای آن است که از زبان برهند که تنگ است.
من عادت نبشتن نداشته ام هرگز، چون نمی نویسم در من می ماند
"مقالات شمس" شامل سخنان پراکنده اوست که توسط مریدانش مکتوب شده و ما می خواهیم در این نوشته با بررسی آنها به رفتارشناسی این شخصیت تاثیر گذار عالم اندیشه بپردازیم. با مطالعه دقیق و چند باره سخنان شمس تا حدودی می شود با شخصیت و رفتارشناسی او آشنا شد.
#آیدین_محمدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
گفته اند که آدمی در زیر زبانش مخفی است، اگر بشود به این قول بزرگان استناد کرد؛ می شود شمس تبریزی را هم از ورای سخنانش شناخت. هر چند این کار به این آسانی ها که فکرش را می کنیم نیست، زیرا سخنان او پر از رمز و راز است و تاویل پذیر. او خود را خط سوم می خواند، که نه خود می داند چه می گوید و نه دیگری :
چنانک آن خطاط سه گون خط نوشتی یکی او خواندی لاغیر، یکی را او خواندی هم غیر، یکی نه او خواندی نه غیر او، آن منم که سخن می گویم نه من دانم نه غیر من.
عموم محققان از او چهره ای مبهم، مرموز و پیچیده ترسیم کرده اند، شخصیتی تندخو و عصیانگر و به عبارتی ویرانگر، اما معلوم است که برای ساختن باید ابتدا بنای کهنه را ویران کرد:
خرابش کردم که عمارت در ویرانی است ،
کار آنجا دشوار می شود که شمس عادت به نوشتن نداشت و می گوید اگر مولانا نبود کسی از او سخنی نمی شنید و از برکات مولاناست که این سخنان از زبان او تراوش کرده است. دلیل اینکه کم حرف می زنده است بخاطر این نیست که حرفی برای گفتن نداشته ، بلکه از پری خاموش بوده است، او می گوید عرصه معنا گشادست و عرصه زبان تنگ است و این دو با هم جور نیستند و هر گونه سخن گفتن به تاویل کنندگان نیاز دارد که معلوم نیست آنها بتوانند مقصود گوینده را بدرستی دریابند و گرفتار تعبیرات شخصی خود نشوند، همچنانکه هر کس نظر خود می گوید و می گوید که قرآن تفسیر می نماید. در برابر گشادگی معنا زبان تنگ است:
تمام مجاهدتها برای آن است که از زبان برهند که تنگ است.
من عادت نبشتن نداشته ام هرگز، چون نمی نویسم در من می ماند
"مقالات شمس" شامل سخنان پراکنده اوست که توسط مریدانش مکتوب شده و ما می خواهیم در این نوشته با بررسی آنها به رفتارشناسی این شخصیت تاثیر گذار عالم اندیشه بپردازیم. با مطالعه دقیق و چند باره سخنان شمس تا حدودی می شود با شخصیت و رفتارشناسی او آشنا شد.
#آیدین_محمدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#کودکی_شمس_تبریزی:
از ورای بیان خاطرات و اعترافات شمس تبریزی می شود به این حقیت پی برد که وی از کودکی فردی متفاوت بوده است، به نظر می رسد روح جستجوگری همزاد اوست:
مرا گفتند به خردکی: چرا دلتنگی؟ مگر جامه ات می باید یا سیم؟
گفتمی: ای کاشکی این جامه نیز که دارم بستندی! گفتم: مرا چه جای خوردن و خفتن؟
تا آن خدا که مرا همچنین آفرید، با من سخن نگوید، بی هیچ واسطه ای من از او چیزها نپرسم و نگوید! مرا چه جای خوردن و خفتن؟ ( گزیده گفتار شمس تبریزی /ص ۶۴ )
کنجکاوی و پرسشگری دو صفتی است که برای هر انسان خلاق و اندیشمندی لازم است. شمس تابوها را می شکند و سوالهایی می کند که معمولا والدین کودکان خود را از آنگونه پرسش ها منع می کنند و آنها را گناه آلود می دانند. او از پنهان بودن خدا ناراضی است و دوست دارد خدا را ملاقات کند و سوالاتی را که در ذهن دارد از او بپرسد، بدون واسطه. نمی خواهد سوالات خود را از پدر یا علمای دین بپرسد، واسطه را رد می کند. طالب حضور است. برای این کار دست به اعتصاب غذا می زند، تا خدا را وادار کند که با او وارد گفتگو شود. در حکایتی که ار دوران کودکی خود بازگو می کند از عصیان خود علیه پدر پرده بر می دارد. پدر را متهم می کند که نمی تواند در جستجوی حقیقت، مثل او دل به دریا بزند:
"از عهد خردگی داعی را واقعه ای عجیب افتاده بود ، کس از حال داعی واقف نی ، پدر من از من واقف نی ، می گفت: تو اولاً دیوانه نیستی ، نمی دانم چه روشی داری ، تربیت ریاضت هم نیست ، و فلان نیست.... گفتم : یک سخن از من شنو ، تو با من چنانی که خایه ی بط را زیر مرغ خانگی نهادند ، پرورد و بط بچگان برون آورد ، بط بچگان کلان تَرَک شدند با مادر به لب جو آمدند ، در آب درآمدند ، مادرشان مرغ خانگی است لب لب جو می رود ، امکان درآمدن در آب نی. اکنون ای پدر ! من دریا می بینم مرکب من شده است ، و وطن و حال من اینست.
اگر تو از منی یا من از توام ، درآ در این دریا و اگر نه ، برو بر مرغان خانگی . و این ترا آویختن است . گفت با دوست چنین کنی ، با دشمن چه کنی؟
خود را متفاوت از دیگر کودکان می داند و متفاوت از پدر. پدر را سرزنش می کند که نمی تواند مثل او دل به دریا بزند، چون جوجه مرغابی است که روی آب می رود و بقیه کودکان چون جوجه مرغ خانگی تا لب جو می آیند. پدر از رفتار فرزندش در شگفت می شود و می گوید با من که دوست هستم اینگونه رفتار می کنی با دیگران چه رفتاری خواهی کرد. شمس با تشبیه خود به مرغابی می خواهد بگوید که از موج و طوفان نمی ترسد، به خشکی ها قناعت نمی کند، می تواند در دریای معرفت غوطه ور شود. غواص معانی است. برای خود از همان کودکی رسالت و ماموریتی بزرگ قائل است.
#آیدین_محمدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#کودکی_شمس_تبریزی:
از ورای بیان خاطرات و اعترافات شمس تبریزی می شود به این حقیت پی برد که وی از کودکی فردی متفاوت بوده است، به نظر می رسد روح جستجوگری همزاد اوست:
مرا گفتند به خردکی: چرا دلتنگی؟ مگر جامه ات می باید یا سیم؟
گفتمی: ای کاشکی این جامه نیز که دارم بستندی! گفتم: مرا چه جای خوردن و خفتن؟
تا آن خدا که مرا همچنین آفرید، با من سخن نگوید، بی هیچ واسطه ای من از او چیزها نپرسم و نگوید! مرا چه جای خوردن و خفتن؟ ( گزیده گفتار شمس تبریزی /ص ۶۴ )
کنجکاوی و پرسشگری دو صفتی است که برای هر انسان خلاق و اندیشمندی لازم است. شمس تابوها را می شکند و سوالهایی می کند که معمولا والدین کودکان خود را از آنگونه پرسش ها منع می کنند و آنها را گناه آلود می دانند. او از پنهان بودن خدا ناراضی است و دوست دارد خدا را ملاقات کند و سوالاتی را که در ذهن دارد از او بپرسد، بدون واسطه. نمی خواهد سوالات خود را از پدر یا علمای دین بپرسد، واسطه را رد می کند. طالب حضور است. برای این کار دست به اعتصاب غذا می زند، تا خدا را وادار کند که با او وارد گفتگو شود. در حکایتی که ار دوران کودکی خود بازگو می کند از عصیان خود علیه پدر پرده بر می دارد. پدر را متهم می کند که نمی تواند در جستجوی حقیقت، مثل او دل به دریا بزند:
"از عهد خردگی داعی را واقعه ای عجیب افتاده بود ، کس از حال داعی واقف نی ، پدر من از من واقف نی ، می گفت: تو اولاً دیوانه نیستی ، نمی دانم چه روشی داری ، تربیت ریاضت هم نیست ، و فلان نیست.... گفتم : یک سخن از من شنو ، تو با من چنانی که خایه ی بط را زیر مرغ خانگی نهادند ، پرورد و بط بچگان برون آورد ، بط بچگان کلان تَرَک شدند با مادر به لب جو آمدند ، در آب درآمدند ، مادرشان مرغ خانگی است لب لب جو می رود ، امکان درآمدن در آب نی. اکنون ای پدر ! من دریا می بینم مرکب من شده است ، و وطن و حال من اینست.
اگر تو از منی یا من از توام ، درآ در این دریا و اگر نه ، برو بر مرغان خانگی . و این ترا آویختن است . گفت با دوست چنین کنی ، با دشمن چه کنی؟
خود را متفاوت از دیگر کودکان می داند و متفاوت از پدر. پدر را سرزنش می کند که نمی تواند مثل او دل به دریا بزند، چون جوجه مرغابی است که روی آب می رود و بقیه کودکان چون جوجه مرغ خانگی تا لب جو می آیند. پدر از رفتار فرزندش در شگفت می شود و می گوید با من که دوست هستم اینگونه رفتار می کنی با دیگران چه رفتاری خواهی کرد. شمس با تشبیه خود به مرغابی می خواهد بگوید که از موج و طوفان نمی ترسد، به خشکی ها قناعت نمی کند، می تواند در دریای معرفت غوطه ور شود. غواص معانی است. برای خود از همان کودکی رسالت و ماموریتی بزرگ قائل است.
#آیدین_محمدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴چالش
#چالش: واژه‌ی انگلیسی challenge به معنای «مبارزه‌طلبی» و مجازاً «ستیزه‌جویی» است. در سالهای اخیر، بعضی پنداشته‌اند که معادل فارسی این واژه «چالش» است (بی‌شک مشابهت صوتی میان دو واژه در پیدایش این پندار بی‌تاثیر نبوده است) و اکنون اکثر مترجمان challenge را به «چالش» ترجمه میکنند. این اشتباه است. زیرا چالش، واژه‌ی ترکی، به معنای «مبارزه‌طلبی» یعنی «دعوت به جنگ» نیست، بلکه به معنای خودِ «جنگ» است.
#چ
منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴چالش
#چالش: واژه‌ی انگلیسی challenge به معنای «مبارزه‌طلبی» و مجازاً «ستیزه‌جویی» است. در سالهای اخیر، بعضی پنداشته‌اند که معادل فارسی این واژه «چالش» است (بی‌شک مشابهت صوتی میان دو واژه در پیدایش این پندار بی‌تاثیر نبوده است) و اکنون اکثر مترجمان challenge را به «چالش» ترجمه میکنند. این اشتباه است. زیرا چالش، واژه‌ی ترکی، به معنای «مبارزه‌طلبی» یعنی «دعوت به جنگ» نیست، بلکه به معنای خودِ «جنگ» است.
#چ
منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 26
سخن پایانی
حالا نمیدانم کی ام، اما هر چی هست دیگر بیشعور نیستم. - نیل،۱یک بیشعور پاکشده در طول تاریخ، انواع و اقسام راهکارها برای اصلا ح بیشعورها به کار رفته است. در دوران باستان، بیشعورهای بیچاره را به عنوان برده میفروختند یا در کشتیهای پارویی به کار میگماشتند. بیشعورهای تمام عیار را گردن میزدند یا زنده به گور میکردند. در قرون وسطی، آنها را بر روی صلیب زنده زنده میسوزاندند. (این فرضیه که تمام کسانی که درآن دوران بر روی صلیب در آتش سوختند زنان جادوگر بودند، اشتباه است. بعضی از آنها بیشعورهای تمام عیاری بودند که از فرط فضولی و تکبر و خیره سری، زیاد به خرمن هیزم نزدیک شدند و سرانجام آتش گرفتند.) با رشد بشر، این رفتارها تا حدود بسیاری انسانیتر شد. پیوریتنها2طناب به گردن بیشعورها میانداختند و به طور متوالی آنها را به رودخانه پرتاب میکردند و بیرون میکشیدند. اندکی بعد زالوانداختن به تن آنها رای شد. مدتی نیز بیشعورها را مجبور میکردند که از علا مت سرخ استفاده کنند که بر این اساس باید حرف A را که مشخصه بیشعور (Asshole) بود روی لباسشان نصب میکردند. مجازاتی که بعدا برای زناکاران درنظر گرفته شد.۳
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 26
سخن پایانی
حالا نمیدانم کی ام، اما هر چی هست دیگر بیشعور نیستم. - نیل،۱یک بیشعور پاکشده در طول تاریخ، انواع و اقسام راهکارها برای اصلا ح بیشعورها به کار رفته است. در دوران باستان، بیشعورهای بیچاره را به عنوان برده میفروختند یا در کشتیهای پارویی به کار میگماشتند. بیشعورهای تمام عیار را گردن میزدند یا زنده به گور میکردند. در قرون وسطی، آنها را بر روی صلیب زنده زنده میسوزاندند. (این فرضیه که تمام کسانی که درآن دوران بر روی صلیب در آتش سوختند زنان جادوگر بودند، اشتباه است. بعضی از آنها بیشعورهای تمام عیاری بودند که از فرط فضولی و تکبر و خیره سری، زیاد به خرمن هیزم نزدیک شدند و سرانجام آتش گرفتند.) با رشد بشر، این رفتارها تا حدود بسیاری انسانیتر شد. پیوریتنها2طناب به گردن بیشعورها میانداختند و به طور متوالی آنها را به رودخانه پرتاب میکردند و بیرون میکشیدند. اندکی بعد زالوانداختن به تن آنها رای شد. مدتی نیز بیشعورها را مجبور میکردند که از علا مت سرخ استفاده کنند که بر این اساس باید حرف A را که مشخصه بیشعور (Asshole) بود روی لباسشان نصب میکردند. مجازاتی که بعدا برای زناکاران درنظر گرفته شد.۳
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
186 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
این نوع راهکارها مزایای خود را داشتند، ولی مسلما عوارض ترسناکی هم داشتند. خوشبختانه، پیشرفت روانشناسی مدرن ما را قادر ساخته تا برای درمان بیشعورهای مدرن از آخرین دستاوردهای رواندرمانی استفاده کنیم. البته چالشهای درمان بیشعورها هنوز بسیار زیاد است. معمولا کسانی که خودشان درمان بیشعوری را تجربه نکردهاند بسیار بعید است که بتوانند درک کنند یک بیشعور تحت درمان چه عذاب الیمی را متحمل میشود تا بتواند وجدان، احساس ندامت، حس همدردی با دیگران و کلاملزومات باشعوربودن را در خود زنده کند. بیشعورهایی که در حال درماناند، تغییرات اساسی در هویت، ارزشها و رفتار خود را تجربه میکنند. بسیاری از آنها دوستان و حتی کارشان را در این پروسه از دست میدهند. خانواده هایشان گیج و مشکوک میشوند. تا مدتها هیچکس نمیفهمد آنها کیاند، حتی خودشان. تحمل این آشفتگی فکری و احساسی بسیار مشکل است، اما بیشعور برای درمانش باید تحمل بیش از این را هم داشته باشد. او باید این توانایی را کسب کند که بدون عادتهای روزمرهاش به دروغگویی، مردم آزاری و پشت هم اندازی روزگار بگذراند. از برج تکبر و خودبزرگ بینی اش بیرون بیاید و هر روز مثل آدمهای معمولی دوروبرش کار کند. مهربان و یاریرسان باشد، نه اینکه با انداختن تقصیرها به گردن دیگران خودش را خلا ص کند. حتی باید لبخندهای استهزاآمیزش را هم کنار بگذارد و از لذت آن چشم بپوشد. او باید به تنهایی این شرایط دشوار را تحمل کند. بدیهی است که این افراد به درک و حمایت ما نیاز دارند. ما دیگر در زمان بربرها که گمان میشد بیشعوری فقط یک نقص شخصیتی است زندگی نمیکنیم. ما حا لا پیشرفت کردهایم و میدانیم که بیشعوری یک بیماری واگیردار است. همهی ما در معرض آلودگی هستیم و همهی ما باید برای درمان و پیشگیری آن کمک کنیم. زندگی یک بیشعور تحت درمان، نبردی دائمی با خطر بازگشت بیشعوری است. او باید یاد بگیرد که با احساس گناه و پشیمانیاش دائما کلنجار نرود و اگر زندگی بدون کلنجاررفتن برایش غیرممکن است با مشکلا ت و مصائب زندگی کلنجار برود، البته بدون تقلب در رقابت. اما لذت باشعورشدن ارزش تمام این سختیها را دارد. اشتیاق عضوشدن در جامعه ای که خصلتهایی مثل اعتماد، حس همکاری، مسئولیت پذیری و وفاداری امتیاز محسوب میشوند نه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
186 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
این نوع راهکارها مزایای خود را داشتند، ولی مسلما عوارض ترسناکی هم داشتند. خوشبختانه، پیشرفت روانشناسی مدرن ما را قادر ساخته تا برای درمان بیشعورهای مدرن از آخرین دستاوردهای رواندرمانی استفاده کنیم. البته چالشهای درمان بیشعورها هنوز بسیار زیاد است. معمولا کسانی که خودشان درمان بیشعوری را تجربه نکردهاند بسیار بعید است که بتوانند درک کنند یک بیشعور تحت درمان چه عذاب الیمی را متحمل میشود تا بتواند وجدان، احساس ندامت، حس همدردی با دیگران و کلاملزومات باشعوربودن را در خود زنده کند. بیشعورهایی که در حال درماناند، تغییرات اساسی در هویت، ارزشها و رفتار خود را تجربه میکنند. بسیاری از آنها دوستان و حتی کارشان را در این پروسه از دست میدهند. خانواده هایشان گیج و مشکوک میشوند. تا مدتها هیچکس نمیفهمد آنها کیاند، حتی خودشان. تحمل این آشفتگی فکری و احساسی بسیار مشکل است، اما بیشعور برای درمانش باید تحمل بیش از این را هم داشته باشد. او باید این توانایی را کسب کند که بدون عادتهای روزمرهاش به دروغگویی، مردم آزاری و پشت هم اندازی روزگار بگذراند. از برج تکبر و خودبزرگ بینی اش بیرون بیاید و هر روز مثل آدمهای معمولی دوروبرش کار کند. مهربان و یاریرسان باشد، نه اینکه با انداختن تقصیرها به گردن دیگران خودش را خلا ص کند. حتی باید لبخندهای استهزاآمیزش را هم کنار بگذارد و از لذت آن چشم بپوشد. او باید به تنهایی این شرایط دشوار را تحمل کند. بدیهی است که این افراد به درک و حمایت ما نیاز دارند. ما دیگر در زمان بربرها که گمان میشد بیشعوری فقط یک نقص شخصیتی است زندگی نمیکنیم. ما حا لا پیشرفت کردهایم و میدانیم که بیشعوری یک بیماری واگیردار است. همهی ما در معرض آلودگی هستیم و همهی ما باید برای درمان و پیشگیری آن کمک کنیم. زندگی یک بیشعور تحت درمان، نبردی دائمی با خطر بازگشت بیشعوری است. او باید یاد بگیرد که با احساس گناه و پشیمانیاش دائما کلنجار نرود و اگر زندگی بدون کلنجاررفتن برایش غیرممکن است با مشکلا ت و مصائب زندگی کلنجار برود، البته بدون تقلب در رقابت. اما لذت باشعورشدن ارزش تمام این سختیها را دارد. اشتیاق عضوشدن در جامعه ای که خصلتهایی مثل اعتماد، حس همکاری، مسئولیت پذیری و وفاداری امتیاز محسوب میشوند نه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 187
اسباب تحقیر و تمسخر، بیشعور تحت درمان را تشویق میکند تا سختیهای درمان را بهتر تحمل کند و به روند بهبودی و پاکسازی خود ادامه دهد. من میخواستم این کتاب را سالها قبل از این بنویسم، اما آن زمان هنوز خودم هنوز کامل پاک نشده بودم و خوشحالم که این کار را نکردم. اگر در آن زمان این کتاب را نوشته بودم، چراغ راهی برای بیشعورهای سراسر دنیا نمیشد، بلکه در بهترین حالت، مشتی از خاطرات واقعی خودم از زندگی احمقانه ام میبود. واقعیت تلخ آن است که بوی گند بیشعوری از سراسر دنیای ما به مشام میرسد و اگر برای زدودن آن کاری نکنیم، به فاجعه خواهد انجامید. فاجعه آن وقتی است که دیگر این بو را احساس نکنیم به این دلیل که شامه مان به آن عادت کرده است.
پایان
بویی حس نمیکنید؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 187
اسباب تحقیر و تمسخر، بیشعور تحت درمان را تشویق میکند تا سختیهای درمان را بهتر تحمل کند و به روند بهبودی و پاکسازی خود ادامه دهد. من میخواستم این کتاب را سالها قبل از این بنویسم، اما آن زمان هنوز خودم هنوز کامل پاک نشده بودم و خوشحالم که این کار را نکردم. اگر در آن زمان این کتاب را نوشته بودم، چراغ راهی برای بیشعورهای سراسر دنیا نمیشد، بلکه در بهترین حالت، مشتی از خاطرات واقعی خودم از زندگی احمقانه ام میبود. واقعیت تلخ آن است که بوی گند بیشعوری از سراسر دنیای ما به مشام میرسد و اگر برای زدودن آن کاری نکنیم، به فاجعه خواهد انجامید. فاجعه آن وقتی است که دیگر این بو را احساس نکنیم به این دلیل که شامه مان به آن عادت کرده است.
پایان
بویی حس نمیکنید؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگیدرحوادث دوره ی مصدق
خرداد ۱۳۴۲ و فرجام کار یکی از دست اندرکاران یورش به خانه دکتر مصدق در نهم اسفند و بخشی از اعترافهای او
طيب حاج رضائی به پاس خدماتش در وقايع ۲۸ مرداد از جانب وزارت جنگ به يک قطعه مدال درجه ۲ رستاخيز مفتخر می شود و او دارای کارت عضويت در جمعيت قيام رستاخيز ۲۸ مرداد بود؛ طیب کمی بعد به عضويت هيئت رئيسه اين جمعيت منصوب می شود. در گزارشی از ساواک در سال ۱۳۳۶ می خوانيم: "طيب حاج رضايی چهار صندوق ميوه به منزل آيت الله کاشانی برد."
يک منبع مطلّع و مطمئن (از قضات نظامی) چندی پيش برای نگارنده تعريف کرد که وقتی طيّب حاج رضائی (طيّب خان) را پس از قيام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ دستگير کردند ، خود او مانند بسياری از مردم ، هرگز گمان نميکرد محکوم به اعدام شود. اما لحظه ای که فهميد قضيه جدّی است ، گفت بود در جريان نهم اسفند ۱۳۳۱ برای سرنگونی دکتر مصدق ، به شاه خدمت کرده و مستحق اعدام نيست. سرهنگ جلالی قاجار، دادستانِ دادگاهِ محاکمۀ طيّب ويارانش از او پرسيده بود در نهم اسفند چه خدمتی انجام داده؟ طيّب جواب داده بود که آن روز ۱۰ کاميون پُر از "برو بچه ها " و دوستانش را به نفع اعليحضرت و برا ی سرنگونی مصدّق وارد ميدان کرده است.
جلالی قاجار به طيّب ميگويد " اولاً اگر آن روز خدمتی به اعليحضرت کردی، پاداش مناسبی هم گرفتی. ثانيا بگو ببينم چه کسی به تو گفته بود در نهم اسفند ۱۰ کاميون آدم بياوری؟ " طيبّ با قاطعيت پاسخ داده بود : " جناب سرهنگ! دو نفر به من گفته بودند هرچه ميتوانم بچه ها را جمع کنم و بياورم ، اولیش سرلشکر{محمود} بهارمست رييس ستاد، دومی هم سرلشکر گرزن."
در دوران زمامداری مصدق در تاريخ ۱۰ اسفند ۱۳۳۱ و به دستور فرماندار نظامی تهران به همراه شعبان جعفری(معروف به شعبان بی مخ) بازداشت می شود. طيب و هم بندانش در اعتراض به اين بازداشت در نامه ای به فرماندار نظامی تهران می نويسند، «اين جانبان را به جرم شاهدوستی و ابراز احساسات نسبت به شاهنشاه مجبوب توقيف و بازداشت نموده اند.»
در روز ۱۵ خرداد طيب سر دسته جمعيتی بود که از ميدان بار فروشان به تظاهرات پرداختند .سپهبد نصيری فرماندار نظامی تهران در گزارش ويژه ای به شاه اعلام می کند: شخص طيب حاج رضايی مسئوول اين اقدامات است. طيب دستگير می شود و در نخستين بازجويی خود اعلام می کند: «من همچنان فدايی شاه بوده و هستم و حاضرم تمام زندگيم را در راه شاه بدهم.»
وکيل طيب حتی ياد آور می شود که او «تمثال شاهنشاه فقيد را بر روی شکم و پس از آن تمثال مبارک شاهانه را با تاج پهلوی و دو پرچم ايران بر روی سينه و تمثال خجسته ديگری از ذات اقدس ملوکانه را بر روی دست خويش خالکوبی کرده که همين تحمل چندين هزار سوزن بر بدن برای حک اين تمثال های مقدس نشانه نهايت علاقه و دلبستگی بی شائبه [او است]...»
اقدامات خانواده و دوستان او بجايی نرسيد و حکم اعدام در ميدان تير حشمتيه به اجرا در آمد.
عبدالله برهان، ماهنامه نگاه نو، اسفند ۱۳۶۹
گردآوری و اسکن نشریه توفیق تلاشِ شخصیِ یکی از مخاطبان عزیز ما است که به خاطر احترام به دکتر مصدق و گسترش آگاهی تاریخی در اختیار ما قرار داده‌اند. امیدواریم دوستان عزیز بهره لازم را از این مجموعه ببرند و ارزش تاریخی آن را مورد نظر قرار دهند.
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
#درنگیدرحوادث دوره ی مصدق
خرداد ۱۳۴۲ و فرجام کار یکی از دست اندرکاران یورش به خانه دکتر مصدق در نهم اسفند و بخشی از اعترافهای او
طيب حاج رضائی به پاس خدماتش در وقايع ۲۸ مرداد از جانب وزارت جنگ به يک قطعه مدال درجه ۲ رستاخيز مفتخر می شود و او دارای کارت عضويت در جمعيت قيام رستاخيز ۲۸ مرداد بود؛ طیب کمی بعد به عضويت هيئت رئيسه اين جمعيت منصوب می شود. در گزارشی از ساواک در سال ۱۳۳۶ می خوانيم: "طيب حاج رضايی چهار صندوق ميوه به منزل آيت الله کاشانی برد."
يک منبع مطلّع و مطمئن (از قضات نظامی) چندی پيش برای نگارنده تعريف کرد که وقتی طيّب حاج رضائی (طيّب خان) را پس از قيام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ دستگير کردند ، خود او مانند بسياری از مردم ، هرگز گمان نميکرد محکوم به اعدام شود. اما لحظه ای که فهميد قضيه جدّی است ، گفت بود در جريان نهم اسفند ۱۳۳۱ برای سرنگونی دکتر مصدق ، به شاه خدمت کرده و مستحق اعدام نيست. سرهنگ جلالی قاجار، دادستانِ دادگاهِ محاکمۀ طيّب ويارانش از او پرسيده بود در نهم اسفند چه خدمتی انجام داده؟ طيّب جواب داده بود که آن روز ۱۰ کاميون پُر از "برو بچه ها " و دوستانش را به نفع اعليحضرت و برا ی سرنگونی مصدّق وارد ميدان کرده است.
جلالی قاجار به طيّب ميگويد " اولاً اگر آن روز خدمتی به اعليحضرت کردی، پاداش مناسبی هم گرفتی. ثانيا بگو ببينم چه کسی به تو گفته بود در نهم اسفند ۱۰ کاميون آدم بياوری؟ " طيبّ با قاطعيت پاسخ داده بود : " جناب سرهنگ! دو نفر به من گفته بودند هرچه ميتوانم بچه ها را جمع کنم و بياورم ، اولیش سرلشکر{محمود} بهارمست رييس ستاد، دومی هم سرلشکر گرزن."
در دوران زمامداری مصدق در تاريخ ۱۰ اسفند ۱۳۳۱ و به دستور فرماندار نظامی تهران به همراه شعبان جعفری(معروف به شعبان بی مخ) بازداشت می شود. طيب و هم بندانش در اعتراض به اين بازداشت در نامه ای به فرماندار نظامی تهران می نويسند، «اين جانبان را به جرم شاهدوستی و ابراز احساسات نسبت به شاهنشاه مجبوب توقيف و بازداشت نموده اند.»
در روز ۱۵ خرداد طيب سر دسته جمعيتی بود که از ميدان بار فروشان به تظاهرات پرداختند .سپهبد نصيری فرماندار نظامی تهران در گزارش ويژه ای به شاه اعلام می کند: شخص طيب حاج رضايی مسئوول اين اقدامات است. طيب دستگير می شود و در نخستين بازجويی خود اعلام می کند: «من همچنان فدايی شاه بوده و هستم و حاضرم تمام زندگيم را در راه شاه بدهم.»
وکيل طيب حتی ياد آور می شود که او «تمثال شاهنشاه فقيد را بر روی شکم و پس از آن تمثال مبارک شاهانه را با تاج پهلوی و دو پرچم ايران بر روی سينه و تمثال خجسته ديگری از ذات اقدس ملوکانه را بر روی دست خويش خالکوبی کرده که همين تحمل چندين هزار سوزن بر بدن برای حک اين تمثال های مقدس نشانه نهايت علاقه و دلبستگی بی شائبه [او است]...»
اقدامات خانواده و دوستان او بجايی نرسيد و حکم اعدام در ميدان تير حشمتيه به اجرا در آمد.
عبدالله برهان، ماهنامه نگاه نو، اسفند ۱۳۶۹
گردآوری و اسکن نشریه توفیق تلاشِ شخصیِ یکی از مخاطبان عزیز ما است که به خاطر احترام به دکتر مصدق و گسترش آگاهی تاریخی در اختیار ما قرار داده‌اند. امیدواریم دوستان عزیز بهره لازم را از این مجموعه ببرند و ارزش تاریخی آن را مورد نظر قرار دهند.
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گامي براي اسطوره‌زدايي (نکته‌ای در حاشیۀ بازخوانیِ نامۀ فروغی دربارۀ مصدق)
عباس عبدی
اندیشه پویا: واقعيت اين است كه بخش عمده‌اي از تاريخ برساختۀ انسان است و به همين دليل نيز يك تاريخ نداریم، بلكه در بیش‌تر موارد باید از تواريخ سخن بگویيم. به همين علت نيز در زمينه‌هايي مرز ميان اسطوره و تاريخ كم‌رنگ مي‌شود. البته اين بدان معنا نيست كه تاريخ سراسر دروغ يا ساختگي است، ولي به طور قطع مي‌توان گفت كه حقيقت نيز نيست. وقتي كه ما دربارۀ اتفاقات امروز كه امكان ثبت و ضبط آنها نيز وجود دارد، تا اين حد دچار اختلاف مي‌شويم، چگونه مي‌توانيم دربارۀ وقايعي كه دهه‌ها و سده‌ها و قرن‌ها و هزاره‌ها پيش رخ داده، چنين قاطع و با اطمینان سخن بگوييم. جالب‌تر از همه اين‌كه اگر موارد گوناگون مبنی بر نقض ادعاهاي ما هم وجود داشته باشد، به‌راحتي از شنيدن آن طفره مي‌رويم و اخبار ساختگي ولي مطابق ميل خود را با كمال ميل مي‌پذيريم، بدون آن‌كه ذره‌اي زحمت تحقيق دربارۀ آن را به خود دهيم. مي‌توانيد امتحان كنيد و يك خبر غيرواقعي مثبت یا منفی تاريخي دربارۀ كسان يا موضوعاتي كه دوست داريم يا از آنها متنفر هستيم منتشر كنيم، تا ببينيم چگونه ميان مخاطبان مشابه بازتاب پيدا مي‌كند. برساخته بودن تاريخ، فقط وجه مثبت دادن به رويدادها و افراد ندارد بلكه وجه منفي دادن به ديگران يا رويدادهايي كه نمي‌پسنديم نيز جزئي از اين ماجراست. جالب اين‌كه بخش مهمی از اين اتفاق آگاهانه نيز رخ مي‌دهد. در مورد خيلي از افراد و رويدادها كافي است كه گزاره‌اي مخالف جوّ غالب گفته شود تا آماج اتهامات قرار گرفته شويد. در بهترين برخورد با شما گفته مي‌شود كه مصلحت نيست كه اين موارد گفته شود و يا برعكس، ساختن دروغ را بنابه مصلحت مجاز مي‌دانند. تقريباً مي‌توان گفت كه در كم‌تر نمونه‌اي تاريخي يا حتا در زمان حاضر وجود دارد كه از اين بيماري و عارضه در امان باشد. هرچه يك فرد يا پديده و رويداد تاريخي با مسائل ارزشي و هويتي افراد يا ملت‌ها ارتباط بيش‌تري پيدا كند، از اين نظر خطرپذيرتر است.
اكنون اين پرسش مطرح مي‌شود كه آيا بايد دور تاريخ را خط بكشيم يا آن را پالايش كنيم؟ آيا پالايش تاريخي و رسيدن به يك حقيقت ممكن است؟ پاسخ منفي است. هرچند كوشش براي نزديك شدن به آن بي‌فايده نيست. ولي اگر گمان كنيم كه با تاريخ مي‌توانيم وحدت فكري ميان همۀ افراد و گروه‌ها نسبت به فهم و درك آنان از گذشته و در نهايت تصميم‌گيري نسبت به حال ايجاد كرد، راه اشتباهي را مي‌رويم. اين هدف از طريق توسل به حقيقت تاريخي كه وجود خارجي ندارد ممكن نيست. ولي اين امر بدان معنا نيست كه تاريخ سراسر بي‌فايده است. حتا اسطوره‌ها هم در شكل دادن به زندگي ما فايده دارند چه رسد به تاريخ. بسياري از جوامع با برخي از خرافات زندگي مي‌كند كه كاركرد هم دارد. بنابراين از طريق واقعيت داشتن يا نداشتن به آن مسائل نبوده كه به آنها اعتقاد يافته‌اند، بلكه ابتدا به ضرورت چیزی رسیده‌اند سپس توجیه تاریخی آن را هم فراهم نموده‌اند و اعتقاد به آن تاریخ برساخته بیش از هر چیز به واسطۀ كاركردش بوده؛ نمونه‌اش هم تعداد زياد امامزاده‌ها در ايران است كه طبعاً بعيد است كه اين‌ها به‌جز مواردي از آنها واقعيت تاريخي داشته باشند. ولي به دلايل كاركردي، مردم چنين پديده‌اي را خلق مي‌كنند. لذا از طريق اثبات و نفي واقعيت تاريخي آن نمي‌توان مردم را از اعتقاد داشتن به آنها منصرف كرد.
قضيۀ جنبش ملي شدن صنعت نفت و نقش مرحوم مصدق در آن و منش و كردار سياسي وي نيز از اين قاعده مستثنا نيست. به نظرم بحث كردن دربارۀ آن تا وقتي كه تحت تأثير مسائل غيرتاريخي است چندان كمك مؤثري به ماجرا و رسیدن به درک مشترک تاریخی نمي‌كند. تا وقتي كه گزاره‌هاي ارزشي در اختیار داريم كه آنها محك ارزيابي درستي و نادرستي تحليل‌هاي تاريخي است، بحث كردن دربارۀ آن گذشته، كمكي به فهم متقابل نمي‌كند. کافی است به دلایل گوناگون آن گزاره‌ها تغییر کند تا برداشت تاریخی نیز متحول گردد. اگر تا يك روز شاه و پدرش به دلايل گوناگون منفور تلقي شوند، همۀ اقدامات آنها در پرتو اين نفرت سنجيده مي‌شود و برعكس. حتا در مواردي كه در اصل اتفاق اختلاف‌نظري نيست در ارزش‌گذاري آنها تفاوت‌هاي زياد است. مرحوم دكتر محمد مصدق از جمله شخصيت‌هايي هستند كه اگر بيش از ديگران تحت تأثير اين وضعيت نباشند، كم‌تر هم نيستند. مصدق نمادي از مخالفت در برابر استعمار انگليس و سپس شاه بود و در ادامه نيز تبديل به چهره‌اي شد تا بلكه زير عكس آن بتوان اعتباري براي مبارزه با حكومت پس از انقلاب پيدا كرد، و هنوز هم به موضوع خالص تاريخي تبديل نشده است و گمان هم نمي‌رود كه تا آينده‌اي نزديك و حتا متوسط اين اتفاق رخ دهد. مصدق هنوز زنده است. هرچند بسياري از گذشتگان به لحاظ تاريخي فوت كرده‌اند! البته آنان هم ممكن است در مقاطعي ديگر زنده شوند
گامي براي اسطوره‌زدايي (نکته‌ای در حاشیۀ بازخوانیِ نامۀ فروغی دربارۀ مصدق)
عباس عبدی
اندیشه پویا: واقعيت اين است كه بخش عمده‌اي از تاريخ برساختۀ انسان است و به همين دليل نيز يك تاريخ نداریم، بلكه در بیش‌تر موارد باید از تواريخ سخن بگویيم. به همين علت نيز در زمينه‌هايي مرز ميان اسطوره و تاريخ كم‌رنگ مي‌شود. البته اين بدان معنا نيست كه تاريخ سراسر دروغ يا ساختگي است، ولي به طور قطع مي‌توان گفت كه حقيقت نيز نيست. وقتي كه ما دربارۀ اتفاقات امروز كه امكان ثبت و ضبط آنها نيز وجود دارد، تا اين حد دچار اختلاف مي‌شويم، چگونه مي‌توانيم دربارۀ وقايعي كه دهه‌ها و سده‌ها و قرن‌ها و هزاره‌ها پيش رخ داده، چنين قاطع و با اطمینان سخن بگوييم. جالب‌تر از همه اين‌كه اگر موارد گوناگون مبنی بر نقض ادعاهاي ما هم وجود داشته باشد، به‌راحتي از شنيدن آن طفره مي‌رويم و اخبار ساختگي ولي مطابق ميل خود را با كمال ميل مي‌پذيريم، بدون آن‌كه ذره‌اي زحمت تحقيق دربارۀ آن را به خود دهيم. مي‌توانيد امتحان كنيد و يك خبر غيرواقعي مثبت یا منفی تاريخي دربارۀ كسان يا موضوعاتي كه دوست داريم يا از آنها متنفر هستيم منتشر كنيم، تا ببينيم چگونه ميان مخاطبان مشابه بازتاب پيدا مي‌كند. برساخته بودن تاريخ، فقط وجه مثبت دادن به رويدادها و افراد ندارد بلكه وجه منفي دادن به ديگران يا رويدادهايي كه نمي‌پسنديم نيز جزئي از اين ماجراست. جالب اين‌كه بخش مهمی از اين اتفاق آگاهانه نيز رخ مي‌دهد. در مورد خيلي از افراد و رويدادها كافي است كه گزاره‌اي مخالف جوّ غالب گفته شود تا آماج اتهامات قرار گرفته شويد. در بهترين برخورد با شما گفته مي‌شود كه مصلحت نيست كه اين موارد گفته شود و يا برعكس، ساختن دروغ را بنابه مصلحت مجاز مي‌دانند. تقريباً مي‌توان گفت كه در كم‌تر نمونه‌اي تاريخي يا حتا در زمان حاضر وجود دارد كه از اين بيماري و عارضه در امان باشد. هرچه يك فرد يا پديده و رويداد تاريخي با مسائل ارزشي و هويتي افراد يا ملت‌ها ارتباط بيش‌تري پيدا كند، از اين نظر خطرپذيرتر است.
اكنون اين پرسش مطرح مي‌شود كه آيا بايد دور تاريخ را خط بكشيم يا آن را پالايش كنيم؟ آيا پالايش تاريخي و رسيدن به يك حقيقت ممكن است؟ پاسخ منفي است. هرچند كوشش براي نزديك شدن به آن بي‌فايده نيست. ولي اگر گمان كنيم كه با تاريخ مي‌توانيم وحدت فكري ميان همۀ افراد و گروه‌ها نسبت به فهم و درك آنان از گذشته و در نهايت تصميم‌گيري نسبت به حال ايجاد كرد، راه اشتباهي را مي‌رويم. اين هدف از طريق توسل به حقيقت تاريخي كه وجود خارجي ندارد ممكن نيست. ولي اين امر بدان معنا نيست كه تاريخ سراسر بي‌فايده است. حتا اسطوره‌ها هم در شكل دادن به زندگي ما فايده دارند چه رسد به تاريخ. بسياري از جوامع با برخي از خرافات زندگي مي‌كند كه كاركرد هم دارد. بنابراين از طريق واقعيت داشتن يا نداشتن به آن مسائل نبوده كه به آنها اعتقاد يافته‌اند، بلكه ابتدا به ضرورت چیزی رسیده‌اند سپس توجیه تاریخی آن را هم فراهم نموده‌اند و اعتقاد به آن تاریخ برساخته بیش از هر چیز به واسطۀ كاركردش بوده؛ نمونه‌اش هم تعداد زياد امامزاده‌ها در ايران است كه طبعاً بعيد است كه اين‌ها به‌جز مواردي از آنها واقعيت تاريخي داشته باشند. ولي به دلايل كاركردي، مردم چنين پديده‌اي را خلق مي‌كنند. لذا از طريق اثبات و نفي واقعيت تاريخي آن نمي‌توان مردم را از اعتقاد داشتن به آنها منصرف كرد.
قضيۀ جنبش ملي شدن صنعت نفت و نقش مرحوم مصدق در آن و منش و كردار سياسي وي نيز از اين قاعده مستثنا نيست. به نظرم بحث كردن دربارۀ آن تا وقتي كه تحت تأثير مسائل غيرتاريخي است چندان كمك مؤثري به ماجرا و رسیدن به درک مشترک تاریخی نمي‌كند. تا وقتي كه گزاره‌هاي ارزشي در اختیار داريم كه آنها محك ارزيابي درستي و نادرستي تحليل‌هاي تاريخي است، بحث كردن دربارۀ آن گذشته، كمكي به فهم متقابل نمي‌كند. کافی است به دلایل گوناگون آن گزاره‌ها تغییر کند تا برداشت تاریخی نیز متحول گردد. اگر تا يك روز شاه و پدرش به دلايل گوناگون منفور تلقي شوند، همۀ اقدامات آنها در پرتو اين نفرت سنجيده مي‌شود و برعكس. حتا در مواردي كه در اصل اتفاق اختلاف‌نظري نيست در ارزش‌گذاري آنها تفاوت‌هاي زياد است. مرحوم دكتر محمد مصدق از جمله شخصيت‌هايي هستند كه اگر بيش از ديگران تحت تأثير اين وضعيت نباشند، كم‌تر هم نيستند. مصدق نمادي از مخالفت در برابر استعمار انگليس و سپس شاه بود و در ادامه نيز تبديل به چهره‌اي شد تا بلكه زير عكس آن بتوان اعتباري براي مبارزه با حكومت پس از انقلاب پيدا كرد، و هنوز هم به موضوع خالص تاريخي تبديل نشده است و گمان هم نمي‌رود كه تا آينده‌اي نزديك و حتا متوسط اين اتفاق رخ دهد. مصدق هنوز زنده است. هرچند بسياري از گذشتگان به لحاظ تاريخي فوت كرده‌اند! البته آنان هم ممكن است در مقاطعي ديگر زنده شوند
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ان جديد و يا برعكس تبديل با يك ابليس جديد شوند.
نامۀ محمدعلي فروغي به دكتر مصدق اين حسن را دارد كه گامي براي افسانه و اسطوره‌زدايي از شخصيت‌هاي تاريخي باشد. ولي ممكن است بپرسيد كه با توجه به آن‌چه گفته شد چه ضرورتي بر افسانه‌زدايي تاريخي داريم. واقعيت اين است كه نيروهايي سياسي ايران بيش از آن‌كه نگاه به آينده داشته باشند، در حصار تنگ گذشته قرار دارند؛ گذشته‌اي كه آلوده به وهم و خيال نيز هست. اين اسطوره‌زدایی از اشخاص و تاريخ كمك مي‌كند كه قدري هم متوجه آينده شوند. تا وقتي كه نگاه خود را به آينده (البته مستقل از گذشته) معطوف نكنيم، امكان تفاهم و كنش مؤثر نيز براي ما فراهم نخواهد شد.
ممکن است بپرسیم که با این نامه چگونه می‌توان از یک شخصیت اسطوره‌زدایی کرد؟ وقتی که تاریخ محمل و ابزار ایدئولوژی میشود، در این صورت همه‌چیز سیاه و سفید یا صفر و یک می‌گردد. انسان‌های تاریخی یا خیر مطلق هستند و یا شرّ مطلق. کارهای احتمالاً بد آنها که قابل کتمان نباشد، به انگیزه‌های خیر فروکاسته میشود و کارهای خیر آنها چند برابر بزرگ‌نمایی می‌گردد. و در مورد افراد منفی نیز عکس این عمل می شود. وضعیت مرحوم مصدق نیز همانند سایر شخصیت‌های تاریخی کمابیش چنین است. نسلی از فعالان سیاسی در شش دهۀ اخیر به‌سختی می‌پذیرند که آن مرحوم نیز مثل بقیه بوده بود با قدری اضافه و کم. گمان بر این است که اینگونه رهبران سیاسی چنان دغدغۀ ملی داشتند که در آن غرق می‌شدند و هیچ حبّ‌وبغض فردی در آنها راه نداشته است. با بیان این گزاره‌هاست که می‌توان ایمان و اعتماد مردم را به این رهبران و سپس مدافعانش جلب کرد. ولی این نامه نشان می‌دهد که در بیان ادعای وی علیه مرحوم فروغی یکی از دو حالت رخ داده است؛ آن هم در زمانی که مرحوم مصدق چندان جوان محسوب نمی‌شده و نمی‌توانیم بگوییم که دچار احساسات جوانی شده است. یا اینکه از اساس این خبر اشتباه را آگاهانه و با علم به اشتباه بودنش نشر داده که بعید است چنین باشد، یا آن که نادانسته تحت تأثیر موارد گوناگون چنین خطایی را مرتکب شده است که در این صورت باید احتمال تکرار آن را در موارد گوناگون و مهم داد و این از حالت اول عوارض کم‌تری ندارد. اگر چنین برداشتی از شخصیت‌های تاریخی داشته باشیم، طبعاً در فهم و نقد آنان شیوۀ دیگری را طی خواهیم کرد و تاریخ معنای جدیدی برای ما پیدا خواهد کرد. تاریخ از حالت ابزار دگم‌سازی بیرون خواهد آمد. توقف ما در گذشته پایان خواهد یافت و پنجره‌هایی از آینده را به روی خود خواهیم گشود.
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
ان جديد و يا برعكس تبديل با يك ابليس جديد شوند.
نامۀ محمدعلي فروغي به دكتر مصدق اين حسن را دارد كه گامي براي افسانه و اسطوره‌زدايي از شخصيت‌هاي تاريخي باشد. ولي ممكن است بپرسيد كه با توجه به آن‌چه گفته شد چه ضرورتي بر افسانه‌زدايي تاريخي داريم. واقعيت اين است كه نيروهايي سياسي ايران بيش از آن‌كه نگاه به آينده داشته باشند، در حصار تنگ گذشته قرار دارند؛ گذشته‌اي كه آلوده به وهم و خيال نيز هست. اين اسطوره‌زدایی از اشخاص و تاريخ كمك مي‌كند كه قدري هم متوجه آينده شوند. تا وقتي كه نگاه خود را به آينده (البته مستقل از گذشته) معطوف نكنيم، امكان تفاهم و كنش مؤثر نيز براي ما فراهم نخواهد شد.
ممکن است بپرسیم که با این نامه چگونه می‌توان از یک شخصیت اسطوره‌زدایی کرد؟ وقتی که تاریخ محمل و ابزار ایدئولوژی میشود، در این صورت همه‌چیز سیاه و سفید یا صفر و یک می‌گردد. انسان‌های تاریخی یا خیر مطلق هستند و یا شرّ مطلق. کارهای احتمالاً بد آنها که قابل کتمان نباشد، به انگیزه‌های خیر فروکاسته میشود و کارهای خیر آنها چند برابر بزرگ‌نمایی می‌گردد. و در مورد افراد منفی نیز عکس این عمل می شود. وضعیت مرحوم مصدق نیز همانند سایر شخصیت‌های تاریخی کمابیش چنین است. نسلی از فعالان سیاسی در شش دهۀ اخیر به‌سختی می‌پذیرند که آن مرحوم نیز مثل بقیه بوده بود با قدری اضافه و کم. گمان بر این است که اینگونه رهبران سیاسی چنان دغدغۀ ملی داشتند که در آن غرق می‌شدند و هیچ حبّ‌وبغض فردی در آنها راه نداشته است. با بیان این گزاره‌هاست که می‌توان ایمان و اعتماد مردم را به این رهبران و سپس مدافعانش جلب کرد. ولی این نامه نشان می‌دهد که در بیان ادعای وی علیه مرحوم فروغی یکی از دو حالت رخ داده است؛ آن هم در زمانی که مرحوم مصدق چندان جوان محسوب نمی‌شده و نمی‌توانیم بگوییم که دچار احساسات جوانی شده است. یا اینکه از اساس این خبر اشتباه را آگاهانه و با علم به اشتباه بودنش نشر داده که بعید است چنین باشد، یا آن که نادانسته تحت تأثیر موارد گوناگون چنین خطایی را مرتکب شده است که در این صورت باید احتمال تکرار آن را در موارد گوناگون و مهم داد و این از حالت اول عوارض کم‌تری ندارد. اگر چنین برداشتی از شخصیت‌های تاریخی داشته باشیم، طبعاً در فهم و نقد آنان شیوۀ دیگری را طی خواهیم کرد و تاریخ معنای جدیدی برای ما پیدا خواهد کرد. تاریخ از حالت ابزار دگم‌سازی بیرون خواهد آمد. توقف ما در گذشته پایان خواهد یافت و پنجره‌هایی از آینده را به روی خود خواهیم گشود.
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#مصدق سیاست‌مدار در جدل با فروغی بوروکرات
#داوود_هرمیداس_باوند
قیاس تطبیقی منش سیاسی ذکاء‌الملک فروغی و محمد مصدق شاید از جهاتی مع‌الفارق باشد. اولی فردی است محقق که کتاب مهمی همچون سیر حکمت در اروپا را تألیف کرده و شخصیت او بیش از یک سیاست‌مدار به یک آکادمیسین پهلو می‌زند. دومی اما دیوان‌سالاری است از طبقۀ اشراف، برآمده از خاندان قاجار و داخل به منازعات سیاست در ایران. فروغی در هر مسئولیتی که حضور دارد تلاش میکند به نحو مطلوبی مؤثر باشد؛ خواه این مسئولیت رئیس‌الوزرایی باشد و خواه عضویت در یک هیئت نمایندگی. فروغی در هر نظامی چه قاجار و چه پهلوی در مقام یک دولت‌مرد می‌توانست مؤثر باشد. به این ترتیب فروغی یک بوروکرات محسوب میشود که به دنبال انجام وظایف محوله به بهترین شیوۀ ممکن است. این خصیصۀ بوروکرات‌ها در همه‌جای دنیاست که برای حفظ وضع موجود و بهینه‌سازی آن تلاش میکنند و فروغی نیز از این قائده مستثنا نیست. فروغی به دنبال اشغال ایران توسط متفقین قرارداد مهم 1942 میلادی میان ایران و متفقین را کارگردانی کرد که به موجب آن ایران که به اتهام همکاری با آلمان به اشغال درآمده بود، در صف متفقین قرار گرفت. او مانند هر بوروکرات دیگری در این برهۀ حساس زمانی تلاش کرد با مذاکره و ضمن نظر گرفتن مقتضیات روز و واقعیت تلخ اشغال ایران، از مشکلات کشور گره‌گشایی کند. کارنامۀ او نشان می‌دهد که از ورود به فعل و انفعالات روزمرۀ سیاسی به‌خصوص جدل‌های کلامی و کشمکش‌های رایج در دنیای سیاسی پرهیز دارد و شاهد این مدعا همین نامه‌ای است که درخصوص نطق دکتر مصدق نوشته و تا سالها از چشم افکار عمومی پنهان بوده است.
در سوی دیگر اما دکتر مصدق به عنوان یک سیاست‌مدار تمام‌عیار قرار دارد. شخصیتی سیاسی و مبرز که در مجالس مختلف حضور داشته و در هر مجلسی که حاضر بوده نقش محوری در ایفای وظایف نمایندگی بازی کرده است. به خلاف فروغی که امکان پذیرش مسئولیت در مقاطع مختلف سیاسی را دارد، مصدق در دوره‌ای همچون مجلس پنجم و ششم در مقام منتقد سیاست‌های رضاخان ظاهر میشود و پس از آن در دورۀ استیلای رضاخان خانه‌نشین و حتا تبعید میشود. اما پس از سقوط رضاشاه به صحنۀ سیاست باز‌می‌گردد، در نهضت ملی نقش محوری ایفا میکند، با کودتا سرنگون میشود و تا پایان عمر در حصر خانگی می‌ماند. این‌ها خصوصیات یک سیاست‌مدار در ایران است که به تناسب موقعیت‌های تاریخی ارتقا می‌یابد یا سقوط میکند. مصدق پروژۀ بزرگ‌تری در ذهن داشت و آن قطع نفوذ خارجی و تأمین استقلال ایران بود. مظهر مداخلۀ خارجی در ایران در عصر مصدق انگلستان محسوب میشد، از این‌رو در نظام فکری ـ سیاسی مصدق که صورت‌بندی تاریخی داشت، نیروهایی که به زعمش در تحولات ایران به نفع انگلستان مشارکت کرده بودند منفور محسوب می‌شدند. مصدق در نظام فکری خود، کودتای اسفند 1299 را کار انگلستان و رضاشاه را عامل این کشور می‌دانست؛ بنابراین غیرطبیعی نبود که افراد برجستۀ مؤثر در عهد پهلوی را متهم به خیانت از طریق همکاری با دول خارجی کند. به زعم مصدق آن‌چه در پنج سال ابتدایی قرن حاضر شمسی رخ داد و منجر به سلطنت رضاخان شد، با قانون اساسی مشروطه در تضاد بود و به همین دلایل رفتار نیروهای سیاسی دخیل را مغایر با مشروطیت ارزیابی می‌کرد. علاوه بر فروغی سرشناسان دیگری نیز بودند که مصدق از تریبون مجلس آنان را به خیانت‌کاری متهم کرد؛ کسانی چون سید ضیاء طباطبایی و سید حسن تقی‌زاده.
ماجرای رأی اعتماد به وزرای کابینۀ مستوفی‌الممالک در مجلس پنجم را از زاویۀ جدال سیاسی میان شخصیت‌های برجسته نیز می‌توان مرور کرد. در همان جلسه از مجلس که مصدق فروغی و وثوق‌الدوله را به خیانت متهم کرد، وثوق‌الدوله ضمن دفاع از خود، مصدق را به باد انتقاد گرفت و او را عوام‌فریب خواند. وثوق در جملات پایانی دفاعیۀ خود در برابر نطق انتقادی مصدق در صحن مجلس چنین گفت، «محصلین و مبتدیان در سیاست در دورۀ تحصیلات خودشان یك دوره درس وجاهت لازم دارند بخوانند و ایشان اگر فعلاً در آن دوره از تحصیلات خودشان واقع شده‌اند بنده عرضی ندارم، ولی بنده عرض می‌کنم در دورۀ تحصیلات خودم اصلش از این كلاس صرف‌نظر كردم؛ یعنی از آن كلاس ماقبل طفره زدم و یكسره آمدم در مابعد و هیچ‌وقت این مسئله اهمیت ندارد و هر وقت بنده با شخصی كه بخواهد عوام‌فریبی كند و گریۀ دروغی كند، در مبارزه واقع شوم قطعاً مغلوب می‌شوم و بالأخره این را باید بدانند كه در مسائل عالیۀ مملكتی آیا بایستی دماگوژی كرد یا بایستی شاگرد بنده شد».
شاید چنین مواجهه‌هایی را باید در ردیف دشنام‌های سیاسی قرار داد که در جریان کشمکش‌های سیاسی میان رجال واقع میشود؛ کشمکش‌هایی که فروغی در مقام یک بوروکرات از آنها حذر می‌کرد و مصدق در مقام یک سیاست‌مدار به آنها داخل میشد.
@flith کانال پروازفکروانديشه🔷
#مصدق سیاست‌مدار در جدل با فروغی بوروکرات
#داوود_هرمیداس_باوند
قیاس تطبیقی منش سیاسی ذکاء‌الملک فروغی و محمد مصدق شاید از جهاتی مع‌الفارق باشد. اولی فردی است محقق که کتاب مهمی همچون سیر حکمت در اروپا را تألیف کرده و شخصیت او بیش از یک سیاست‌مدار به یک آکادمیسین پهلو می‌زند. دومی اما دیوان‌سالاری است از طبقۀ اشراف، برآمده از خاندان قاجار و داخل به منازعات سیاست در ایران. فروغی در هر مسئولیتی که حضور دارد تلاش میکند به نحو مطلوبی مؤثر باشد؛ خواه این مسئولیت رئیس‌الوزرایی باشد و خواه عضویت در یک هیئت نمایندگی. فروغی در هر نظامی چه قاجار و چه پهلوی در مقام یک دولت‌مرد می‌توانست مؤثر باشد. به این ترتیب فروغی یک بوروکرات محسوب میشود که به دنبال انجام وظایف محوله به بهترین شیوۀ ممکن است. این خصیصۀ بوروکرات‌ها در همه‌جای دنیاست که برای حفظ وضع موجود و بهینه‌سازی آن تلاش میکنند و فروغی نیز از این قائده مستثنا نیست. فروغی به دنبال اشغال ایران توسط متفقین قرارداد مهم 1942 میلادی میان ایران و متفقین را کارگردانی کرد که به موجب آن ایران که به اتهام همکاری با آلمان به اشغال درآمده بود، در صف متفقین قرار گرفت. او مانند هر بوروکرات دیگری در این برهۀ حساس زمانی تلاش کرد با مذاکره و ضمن نظر گرفتن مقتضیات روز و واقعیت تلخ اشغال ایران، از مشکلات کشور گره‌گشایی کند. کارنامۀ او نشان می‌دهد که از ورود به فعل و انفعالات روزمرۀ سیاسی به‌خصوص جدل‌های کلامی و کشمکش‌های رایج در دنیای سیاسی پرهیز دارد و شاهد این مدعا همین نامه‌ای است که درخصوص نطق دکتر مصدق نوشته و تا سالها از چشم افکار عمومی پنهان بوده است.
در سوی دیگر اما دکتر مصدق به عنوان یک سیاست‌مدار تمام‌عیار قرار دارد. شخصیتی سیاسی و مبرز که در مجالس مختلف حضور داشته و در هر مجلسی که حاضر بوده نقش محوری در ایفای وظایف نمایندگی بازی کرده است. به خلاف فروغی که امکان پذیرش مسئولیت در مقاطع مختلف سیاسی را دارد، مصدق در دوره‌ای همچون مجلس پنجم و ششم در مقام منتقد سیاست‌های رضاخان ظاهر میشود و پس از آن در دورۀ استیلای رضاخان خانه‌نشین و حتا تبعید میشود. اما پس از سقوط رضاشاه به صحنۀ سیاست باز‌می‌گردد، در نهضت ملی نقش محوری ایفا میکند، با کودتا سرنگون میشود و تا پایان عمر در حصر خانگی می‌ماند. این‌ها خصوصیات یک سیاست‌مدار در ایران است که به تناسب موقعیت‌های تاریخی ارتقا می‌یابد یا سقوط میکند. مصدق پروژۀ بزرگ‌تری در ذهن داشت و آن قطع نفوذ خارجی و تأمین استقلال ایران بود. مظهر مداخلۀ خارجی در ایران در عصر مصدق انگلستان محسوب میشد، از این‌رو در نظام فکری ـ سیاسی مصدق که صورت‌بندی تاریخی داشت، نیروهایی که به زعمش در تحولات ایران به نفع انگلستان مشارکت کرده بودند منفور محسوب می‌شدند. مصدق در نظام فکری خود، کودتای اسفند 1299 را کار انگلستان و رضاشاه را عامل این کشور می‌دانست؛ بنابراین غیرطبیعی نبود که افراد برجستۀ مؤثر در عهد پهلوی را متهم به خیانت از طریق همکاری با دول خارجی کند. به زعم مصدق آن‌چه در پنج سال ابتدایی قرن حاضر شمسی رخ داد و منجر به سلطنت رضاخان شد، با قانون اساسی مشروطه در تضاد بود و به همین دلایل رفتار نیروهای سیاسی دخیل را مغایر با مشروطیت ارزیابی می‌کرد. علاوه بر فروغی سرشناسان دیگری نیز بودند که مصدق از تریبون مجلس آنان را به خیانت‌کاری متهم کرد؛ کسانی چون سید ضیاء طباطبایی و سید حسن تقی‌زاده.
ماجرای رأی اعتماد به وزرای کابینۀ مستوفی‌الممالک در مجلس پنجم را از زاویۀ جدال سیاسی میان شخصیت‌های برجسته نیز می‌توان مرور کرد. در همان جلسه از مجلس که مصدق فروغی و وثوق‌الدوله را به خیانت متهم کرد، وثوق‌الدوله ضمن دفاع از خود، مصدق را به باد انتقاد گرفت و او را عوام‌فریب خواند. وثوق در جملات پایانی دفاعیۀ خود در برابر نطق انتقادی مصدق در صحن مجلس چنین گفت، «محصلین و مبتدیان در سیاست در دورۀ تحصیلات خودشان یك دوره درس وجاهت لازم دارند بخوانند و ایشان اگر فعلاً در آن دوره از تحصیلات خودشان واقع شده‌اند بنده عرضی ندارم، ولی بنده عرض می‌کنم در دورۀ تحصیلات خودم اصلش از این كلاس صرف‌نظر كردم؛ یعنی از آن كلاس ماقبل طفره زدم و یكسره آمدم در مابعد و هیچ‌وقت این مسئله اهمیت ندارد و هر وقت بنده با شخصی كه بخواهد عوام‌فریبی كند و گریۀ دروغی كند، در مبارزه واقع شوم قطعاً مغلوب می‌شوم و بالأخره این را باید بدانند كه در مسائل عالیۀ مملكتی آیا بایستی دماگوژی كرد یا بایستی شاگرد بنده شد».
شاید چنین مواجهه‌هایی را باید در ردیف دشنام‌های سیاسی قرار داد که در جریان کشمکش‌های سیاسی میان رجال واقع میشود؛ کشمکش‌هایی که فروغی در مقام یک بوروکرات از آنها حذر می‌کرد و مصدق در مقام یک سیاست‌مدار به آنها داخل میشد.
@flith کانال پروازفکروانديشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
سرنوشت ايران چه خواهد بود؟ / احمد كسروي .................................................................................................................................................... ٤
در جنگ جهاني دوم )١٣٢٤ ـ ١٣١٨ خورشيدي( كه ميهن ما ايران باشغال نيروهاي متفقين )شوروي و انگليس( درآمد، در شمال ايران كه زير اشغال ارتش شوروي بود، فرقه دموكرات آذربايجان پديد آمد. در پاييز سال ١٣٢٤ خورشيدي، اين فرقه براي استان آذربايجان از دولت درخواست خودمختاري )استقلال داخلي( كرد، و خود اسلحه بدست گرفته با استفاده از بودن ارتش بيگانه در آنجا همه سازمانهاي كشوري و لشگري آذربايجان را بزور تحت اختيار گرفته مجلس ملي و حكومتي مستقل بنخست وزيري سيدجعفر پيشه وري بوجود آورد. شكي نبود كه موافقت با درخواستهاي فرقه دموكرات آذربايجان موجب از ميان رفتن استقلال كشور و آغاز جنگهاي داخلي با دخالت كشورهاي رقيب و ايجاد بدبختي و تباهي براي مردم ايران بود. شادروان احمدكسروي بنيادگزار و راهنماي جمعيت آزادگان كه باهميت اين غائله و نتايج بسيار شوم آن بيش از همه بينش داشت، براي جلوگيري از نيات دموكراتهاي آذربايجان و راهنمايي دولت و ملت ايران مصمم شد و چون روزنامه پرچم )ارگان جمعيت آزادگان( از سوي دولت در توقيف بود، عقايد خود را با نام مستعار )يك ايراني( در دو كتاب »سرنوشت ايران چه خواهد بود؟« و »امروز چاره چيست؟« نوشت كه بنظر خوانندگان گرامي ميرسد. اميد است در اين موقعيت حساس كنوني كه بار ديگر نغمه هاي هوسبازانه خودمختاري از آذربايجان و كردستان و خوزستان و بلوچستان و ساير نقاط ايران بگوش ميرسد، اين دو كتاب باز هم راهنماي ملت ايران باشد. غائله آذربايجان در آذرماه ١٣٢٥ خورشيدي با كوششهاي دولت و ارتش ايران بنحويكه دلخواه نويسنده بود پايان پذيرفت ولي افسوس كه كسروي تا آنزمان زنده نماند تا نتيجه راهنماييهاي خود را ببيند. آن شادروان بيستم اسفند ١٣٢٤ در حاليكه نزد بازپرس دادگستري از عقايد خود دفاع ميكرد، بتحريك دشمنان كشور در كاخ دادگستري كشته شد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
سرنوشت ايران چه خواهد بود؟ / احمد كسروي .................................................................................................................................................... ٤
در جنگ جهاني دوم )١٣٢٤ ـ ١٣١٨ خورشيدي( كه ميهن ما ايران باشغال نيروهاي متفقين )شوروي و انگليس( درآمد، در شمال ايران كه زير اشغال ارتش شوروي بود، فرقه دموكرات آذربايجان پديد آمد. در پاييز سال ١٣٢٤ خورشيدي، اين فرقه براي استان آذربايجان از دولت درخواست خودمختاري )استقلال داخلي( كرد، و خود اسلحه بدست گرفته با استفاده از بودن ارتش بيگانه در آنجا همه سازمانهاي كشوري و لشگري آذربايجان را بزور تحت اختيار گرفته مجلس ملي و حكومتي مستقل بنخست وزيري سيدجعفر پيشه وري بوجود آورد. شكي نبود كه موافقت با درخواستهاي فرقه دموكرات آذربايجان موجب از ميان رفتن استقلال كشور و آغاز جنگهاي داخلي با دخالت كشورهاي رقيب و ايجاد بدبختي و تباهي براي مردم ايران بود. شادروان احمدكسروي بنيادگزار و راهنماي جمعيت آزادگان كه باهميت اين غائله و نتايج بسيار شوم آن بيش از همه بينش داشت، براي جلوگيري از نيات دموكراتهاي آذربايجان و راهنمايي دولت و ملت ايران مصمم شد و چون روزنامه پرچم )ارگان جمعيت آزادگان( از سوي دولت در توقيف بود، عقايد خود را با نام مستعار )يك ايراني( در دو كتاب »سرنوشت ايران چه خواهد بود؟« و »امروز چاره چيست؟« نوشت كه بنظر خوانندگان گرامي ميرسد. اميد است در اين موقعيت حساس كنوني كه بار ديگر نغمه هاي هوسبازانه خودمختاري از آذربايجان و كردستان و خوزستان و بلوچستان و ساير نقاط ايران بگوش ميرسد، اين دو كتاب باز هم راهنماي ملت ايران باشد. غائله آذربايجان در آذرماه ١٣٢٥ خورشيدي با كوششهاي دولت و ارتش ايران بنحويكه دلخواه نويسنده بود پايان پذيرفت ولي افسوس كه كسروي تا آنزمان زنده نماند تا نتيجه راهنماييهاي خود را ببيند. آن شادروان بيستم اسفند ١٣٢٤ در حاليكه نزد بازپرس دادگستري از عقايد خود دفاع ميكرد، بتحريك دشمنان كشور در كاخ دادگستري كشته شد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
سرنوشت ايران چه خواهد بود؟ / احمد كسروي .................................................................................................................................................... ٥
خواندن اين كتاب بهر ايراني واجبست. در اينروز يكي از كارهاي بسيار لازم آنست كه قضايا روشن گردد و درباره پيشآمد اتحاد نظري در ميان ايرانيان پديد آيد تا بتوانند در چنين هنگامي موجوديتي از خود نشاندهند. هركسي كه اين كتاب را ميخواند بهتر است دوستان و آشنايان خود را هم بخواندن آن وادارد. بهتر است در پيرامون آن مذاكره ها بعمل آيد و مطالب بروشني افزايد. ما تا توانسته ايم بهاي كتاب را ارزان گزارده ايم. با اينحال انبوهي از مردم استطاعت خريد آنرا نخواهند داشت و يا تحميلي بزندگاني تنگ آنها خواهد بود. از اينجهت بسيار بجاست كه كسانيكه استطاعت دارند چند نسخه بخرند و بكسانيكه استطاعت ندارند از آشنايان و دوستان خود برسانند. اين يك كار نيكيست كه هم مايه خشنودي خدا بوده و هم برهايي كشور و توده از اين گرفتاري و بدبختي كمك خواهد كرد. ما در سايه تنگدستي بيش از چند هزار نسخه چاپ نكرده ايم ولي اميدواريم بتوانيم آنرا چند بار تجديد طبع كنيم. اميدواريم بتوانيم در چنين موقعي يك كمك فكري به هم ميهنان خود كرده باشيم.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
سرنوشت ايران چه خواهد بود؟ / احمد كسروي .................................................................................................................................................... ٥
خواندن اين كتاب بهر ايراني واجبست. در اينروز يكي از كارهاي بسيار لازم آنست كه قضايا روشن گردد و درباره پيشآمد اتحاد نظري در ميان ايرانيان پديد آيد تا بتوانند در چنين هنگامي موجوديتي از خود نشاندهند. هركسي كه اين كتاب را ميخواند بهتر است دوستان و آشنايان خود را هم بخواندن آن وادارد. بهتر است در پيرامون آن مذاكره ها بعمل آيد و مطالب بروشني افزايد. ما تا توانسته ايم بهاي كتاب را ارزان گزارده ايم. با اينحال انبوهي از مردم استطاعت خريد آنرا نخواهند داشت و يا تحميلي بزندگاني تنگ آنها خواهد بود. از اينجهت بسيار بجاست كه كسانيكه استطاعت دارند چند نسخه بخرند و بكسانيكه استطاعت ندارند از آشنايان و دوستان خود برسانند. اين يك كار نيكيست كه هم مايه خشنودي خدا بوده و هم برهايي كشور و توده از اين گرفتاري و بدبختي كمك خواهد كرد. ما در سايه تنگدستي بيش از چند هزار نسخه چاپ نكرده ايم ولي اميدواريم بتوانيم آنرا چند بار تجديد طبع كنيم. اميدواريم بتوانيم در چنين موقعي يك كمك فكري به هم ميهنان خود كرده باشيم.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷