@flith کانال پروازفکرواندیشه
قرن ۱۳ طاعون شایع شد، کلیسا آن را نشانه گناهان یهودیان دانست، ۱۲هزار یهودی در باواریا و استراسبورگ سوزانده شدند. بقیه مردم را طاعون کشت.
پایان قرن ۱۶ برای مدتی جراحی ممنوع شد.پاپ معتقد بود که در روز رستاخیز قطعات بدن نمی توانند یکدیگر را پیدا کنند! هزاران نفر با این تصمیم پاپ مردند بلکه اجزای بدنشان در روز رستاخیز گم نشود!
قرن ۱۷ ادعا شد لمس استخوان‌های یک قدیس در فلورانس باعث شفا میشود،زیست‌شناسی تصادفی کشف کرد که استخوان یک بز است، اما استخوانها همچنان شفا می‌داد!
انسان ها نادان به دنيا مى آيند نه احمق؛ آنها توسط آموزش اشتباه، احمق میشوند!
بزرگترين دشمن سعادت و آزادى انسان ها دفاع کورکورانه از عقايد و باورهاى غلط است!
"#برتراند_راسل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
قرن ۱۳ طاعون شایع شد، کلیسا آن را نشانه گناهان یهودیان دانست، ۱۲هزار یهودی در باواریا و استراسبورگ سوزانده شدند. بقیه مردم را طاعون کشت.
پایان قرن ۱۶ برای مدتی جراحی ممنوع شد.پاپ معتقد بود که در روز رستاخیز قطعات بدن نمی توانند یکدیگر را پیدا کنند! هزاران نفر با این تصمیم پاپ مردند بلکه اجزای بدنشان در روز رستاخیز گم نشود!
قرن ۱۷ ادعا شد لمس استخوان‌های یک قدیس در فلورانس باعث شفا میشود،زیست‌شناسی تصادفی کشف کرد که استخوان یک بز است، اما استخوانها همچنان شفا می‌داد!
انسان ها نادان به دنيا مى آيند نه احمق؛ آنها توسط آموزش اشتباه، احمق میشوند!
بزرگترين دشمن سعادت و آزادى انسان ها دفاع کورکورانه از عقايد و باورهاى غلط است!
"#برتراند_راسل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
.
#سینما #فلسفه
نگاهی به بهترین فیلم تاریخ سینما از نظر منتقدان
سرگیجه هیچکاک و عشق به زنی که وجود نداشت.
سرگیجه اثری است که تمام ابعاد جهان بینی و نگرش فلسفی هیچکاک را به کامل ترین شکل ممکن نمایش میدهد.خیلی ها معتقدند نگاه بدبینانه هیچکاک به زندگی انسان ،موضوع شر و تاوانی که شخصیت های آثارش میپردازند،متاثر از تربیت کاتولیکی اوست.ساختار فیلمهای هیچکاک به گونه ای است که راه را برای تاویل های گوناگون و گاه متضاد،هموار میکند.به ویژه سرگیجه که شاید شخصی ترین اثر وی باشد.هیچکاک به ما نشان میدهد مصداق یک حس عاشقانه تا چه حد میتواند مبهم و غیر واقعی باشد و از طرفی نقاط ضعف انسان و هراس هایش چقدر در پدید آمدن چنین حسی دخیل هستند.
اسکاتی(جیمز استوارت)به دلیل ترس از ارتفاع و ابتلا به سر گیجه از نیروی پلیس استعفا میدهد.یکی از دوستانش از او میخواهد به عنوان کارآگاه خصوصی مراقب همسرش مادلن(کیم نواک) باشد.اسکاتی،مادلن را تعقیب میکند.او زنی اسرار آمیز است، و مشکلات روحی دارد.اسکاتی به مرور عاشق مادلن میشود.شبی که آنها بهم اظهار عشق میکنند،مادلن درگیر بحران روحی میشود،از برج بلند یک کلیسا بالا رفته و خود را پایین می اندازد.اسکاتی که بدلیل ترس از ارتفاع نتوانسته مادلن را نجات دهد،دچار افسردگی شدید میشود.چند ماه بعد برحسب اتفاق زنی به نام جودی را در خیابان میبیند که به مادلن شباهت دارد.اسکاتی حس میکند به جودی علاقه مند شده.بعد از مدتی مشخص میشود جودی طبق نقشه ی دوست اسکاتی باتغییر چهره،نقش مادلن را بازی کرده تا او بتواند همسر خود را به قتل برساند.کسی که از برج به پایین پرت شده مادلن واقعی بوده،نه جودی.اسکاتی به جودی شک کرده و برای کشف حقیقت، جودی را با آرایش مادلن به بالای همان برج میبرد.این بار جودی به طور اتفاقی از برج سقوط میکند ومیمیرد.
اسکاتی عاشق زنی شده که هویت اش جعلی است.زنی که در واقع اصلا وجود ندارد.ابژه ی عشق او واقعی نیست.سئوال اینجاست که اسکاتی عاشق چه کسی و چه چیزی شده؟عاشق شخصیت یک زن یا ظاهرش؟شخصیت و ظاهری که هیچکدام واقعی نیستند.جودی رنگ موها و آرایش چهره اش را تغییر داده و در قالب مادلن فرورفته. عشق اسکاتی به جودی نیز به این دلیل است که او خاطره ی مادلن را برایش زنده میکند.اسکاتی از ابتدای فیلم به خاطر دیدن صحنه ی سقوط مرگبار همکارش از بلندی دچارسرگیجه شده و بابحران روحی دست وپنجه نرم میکند.مادلن(جودی) هم وانمود میکند از بحران روحی عمیقی رنج میبرد،واین یکی از دلایل کشش اسکاتی به سوی مادلن است.عشق معلول شرایط و عوامل بسیاری است، وحسی شفاف و مشخص با تعریفی مطلق نیست.ابژه ی عشق در سرگیجه هیچکاک موجودی است که گویی در ذهن اسکاتی زندگی میکند،نه در دنیای واقعی.از این رو تلاش او برای زنده کردن خاطره ی یک زن مرده در قالب زنی دیگر -با وجود اینکه آنها یک نفر هستند-از پیش محکوم به شکست است.شکافی عمیق بین تصورات و امیال درونی ما با واقعیت های زندگی وجود دارد.شکافی به عمق پرتگاهی که مادلن/جودی را از اسکاتی جدا کرده و به کام مرگ می فرستد.در آخرین نمای فیلم اسکاتی برلبه ی پرتگاه ایستاده و مرگ رویای خود را به چشم میبیند. بر خلاف قبل دیگر از ارتفاع نمیترسد.شاید چون میداند چاره ای جز روبرو شدن با واقعیت ندارد،همان پرتگاهی که به آن خیره شده ...حالت ایستادن او نشانه ای است از وضعیت متزلزل انسان در مواجهه با پیچدگی های جهان درون(ذهن) و بیرون(عین).وضعیتی که سرگیجه را به یکی از تاویل پذیرین آثار هنر هفتم بدل کرده.بی دلیل نیست که در آخرین نظر سنجی از منتقدان جهان(مجله سایت اند ساوند)سرگیجه بالاخره پس از پنج دهه "همشهری کین"اورسون ولز را از صدر به زیر کشید و به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما انتخاب شد.
#علی_حاتم
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
.
#سینما #فلسفه
نگاهی به بهترین فیلم تاریخ سینما از نظر منتقدان
سرگیجه هیچکاک و عشق به زنی که وجود نداشت.
سرگیجه اثری است که تمام ابعاد جهان بینی و نگرش فلسفی هیچکاک را به کامل ترین شکل ممکن نمایش میدهد.خیلی ها معتقدند نگاه بدبینانه هیچکاک به زندگی انسان ،موضوع شر و تاوانی که شخصیت های آثارش میپردازند،متاثر از تربیت کاتولیکی اوست.ساختار فیلمهای هیچکاک به گونه ای است که راه را برای تاویل های گوناگون و گاه متضاد،هموار میکند.به ویژه سرگیجه که شاید شخصی ترین اثر وی باشد.هیچکاک به ما نشان میدهد مصداق یک حس عاشقانه تا چه حد میتواند مبهم و غیر واقعی باشد و از طرفی نقاط ضعف انسان و هراس هایش چقدر در پدید آمدن چنین حسی دخیل هستند.
اسکاتی(جیمز استوارت)به دلیل ترس از ارتفاع و ابتلا به سر گیجه از نیروی پلیس استعفا میدهد.یکی از دوستانش از او میخواهد به عنوان کارآگاه خصوصی مراقب همسرش مادلن(کیم نواک) باشد.اسکاتی،مادلن را تعقیب میکند.او زنی اسرار آمیز است، و مشکلات روحی دارد.اسکاتی به مرور عاشق مادلن میشود.شبی که آنها بهم اظهار عشق میکنند،مادلن درگیر بحران روحی میشود،از برج بلند یک کلیسا بالا رفته و خود را پایین می اندازد.اسکاتی که بدلیل ترس از ارتفاع نتوانسته مادلن را نجات دهد،دچار افسردگی شدید میشود.چند ماه بعد برحسب اتفاق زنی به نام جودی را در خیابان میبیند که به مادلن شباهت دارد.اسکاتی حس میکند به جودی علاقه مند شده.بعد از مدتی مشخص میشود جودی طبق نقشه ی دوست اسکاتی باتغییر چهره،نقش مادلن را بازی کرده تا او بتواند همسر خود را به قتل برساند.کسی که از برج به پایین پرت شده مادلن واقعی بوده،نه جودی.اسکاتی به جودی شک کرده و برای کشف حقیقت، جودی را با آرایش مادلن به بالای همان برج میبرد.این بار جودی به طور اتفاقی از برج سقوط میکند ومیمیرد.
اسکاتی عاشق زنی شده که هویت اش جعلی است.زنی که در واقع اصلا وجود ندارد.ابژه ی عشق او واقعی نیست.سئوال اینجاست که اسکاتی عاشق چه کسی و چه چیزی شده؟عاشق شخصیت یک زن یا ظاهرش؟شخصیت و ظاهری که هیچکدام واقعی نیستند.جودی رنگ موها و آرایش چهره اش را تغییر داده و در قالب مادلن فرورفته. عشق اسکاتی به جودی نیز به این دلیل است که او خاطره ی مادلن را برایش زنده میکند.اسکاتی از ابتدای فیلم به خاطر دیدن صحنه ی سقوط مرگبار همکارش از بلندی دچارسرگیجه شده و بابحران روحی دست وپنجه نرم میکند.مادلن(جودی) هم وانمود میکند از بحران روحی عمیقی رنج میبرد،واین یکی از دلایل کشش اسکاتی به سوی مادلن است.عشق معلول شرایط و عوامل بسیاری است، وحسی شفاف و مشخص با تعریفی مطلق نیست.ابژه ی عشق در سرگیجه هیچکاک موجودی است که گویی در ذهن اسکاتی زندگی میکند،نه در دنیای واقعی.از این رو تلاش او برای زنده کردن خاطره ی یک زن مرده در قالب زنی دیگر -با وجود اینکه آنها یک نفر هستند-از پیش محکوم به شکست است.شکافی عمیق بین تصورات و امیال درونی ما با واقعیت های زندگی وجود دارد.شکافی به عمق پرتگاهی که مادلن/جودی را از اسکاتی جدا کرده و به کام مرگ می فرستد.در آخرین نمای فیلم اسکاتی برلبه ی پرتگاه ایستاده و مرگ رویای خود را به چشم میبیند. بر خلاف قبل دیگر از ارتفاع نمیترسد.شاید چون میداند چاره ای جز روبرو شدن با واقعیت ندارد،همان پرتگاهی که به آن خیره شده ...حالت ایستادن او نشانه ای است از وضعیت متزلزل انسان در مواجهه با پیچدگی های جهان درون(ذهن) و بیرون(عین).وضعیتی که سرگیجه را به یکی از تاویل پذیرین آثار هنر هفتم بدل کرده.بی دلیل نیست که در آخرین نظر سنجی از منتقدان جهان(مجله سایت اند ساوند)سرگیجه بالاخره پس از پنج دهه "همشهری کین"اورسون ولز را از صدر به زیر کشید و به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما انتخاب شد.
#علی_حاتم
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#گزیده_کتاب
از مارکس، انگلس و لنین می‌پرسند که آیا ترجیح می‌دهند همسری برای خود اختیار کنند یا معشوقه داشته باشند. مارکس که در مسائل خصوصی تا حدودی محافظه‌کار بود همان‌گونه که از او انتظار می‌رود می‌گوید «همسر» ولی انگلس که خوش‌گذران‌تر از او بود معشوقه‌داشتن را انتخاب میکند. در کمان شگفتی لنین می‌گوید «هر دو». چرا؟ آیا در پشت تصویر انقلابی خشکی که از او وجود دارد رگه‌ای از خوش‌گذرانی منحط پنهان است؟ نه. او توضیح میدهد: «زیرا بدین ترتیب می‌توانم به همسرم بگویم که پیش معشوقه‌ام می‌روم و به معشوقه‌ام بگویم باید پیش همسرم باشم...» «و بعد چه می‌کنی؟» «یک گوشه‌ی خلوت پیدا می‌کنم و می‌آموزم و می‌آموزم و می‌آموزم!»
#اسلاوی_ژیژک
ترجمه: #علیرضا_پاکنهاد
کتاب:خشونت
نشر:نی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
#گزیده_کتاب
از مارکس، انگلس و لنین می‌پرسند که آیا ترجیح می‌دهند همسری برای خود اختیار کنند یا معشوقه داشته باشند. مارکس که در مسائل خصوصی تا حدودی محافظه‌کار بود همان‌گونه که از او انتظار می‌رود می‌گوید «همسر» ولی انگلس که خوش‌گذران‌تر از او بود معشوقه‌داشتن را انتخاب میکند. در کمان شگفتی لنین می‌گوید «هر دو». چرا؟ آیا در پشت تصویر انقلابی خشکی که از او وجود دارد رگه‌ای از خوش‌گذرانی منحط پنهان است؟ نه. او توضیح میدهد: «زیرا بدین ترتیب می‌توانم به همسرم بگویم که پیش معشوقه‌ام می‌روم و به معشوقه‌ام بگویم باید پیش همسرم باشم...» «و بعد چه می‌کنی؟» «یک گوشه‌ی خلوت پیدا می‌کنم و می‌آموزم و می‌آموزم و می‌آموزم!»
#اسلاوی_ژیژک
ترجمه: #علیرضا_پاکنهاد
کتاب:خشونت
نشر:نی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی در حوادث دوره مصدق
دکتر حسین فاطمی در دادگاه فرمایشی؛ چاره ای ندارم مگر این نمایش کمدی تراژدی شما را تا آخرین پرده دنبال کنم.
ادعانامه تیمسار دادستان[حسین آزموده] را در حقیقت می توان به سه قسمت تقسیم کرد:
۱-قسمت حماسی و رزمی ۲- قسمت مبالغه و اغراق ۳- قسمت ناسزا و دشنام
چنانچه این سه قسمت را از ادعانامه حذف کنند به گمانم مطلب مهمی از آن باقی نماند که بتوان با آن وسیله سه نفر متهمین این پرونده را ماهها در سخت ترین شرایط به زندان انداخت بعد هم با هزارن من سریشم آن را به ماده ۳۱۷ (مبارزه مسلحانه و برهم زدن تاج و تخت)چسباند.
قسمت حماسی و رزمی ادعانامه بطوری افکار نویسنده ادعانامه را تحت سیطره و نفوذ گرفته که از سطر اول تا آخر همه جا گمان می کنند بعد از جنگ فتح الفتوح و سبک قصاید معلقه،این فتح بزرگ را کسی مورد حماسه خوانی قرار داده است. یا یکی از داستانهای پهلوانی شاهنامه را به نثر امروز فارسی در آورده اند. باین غرور و نخوتی که در ادعا نامه از دستگیری متهمین و بازداشت آنها سخن رفته، نه هرگز نویسندگان عهد ولینگتن از فتح«واترلو» به قدر فتوحات درخشان بیست و هشت مرداد! حرف زده اند.
...تنظیم کیفرخواست با این لحن و بیان و گفتگو با متهم با این نزاکت، گمان نمی کنم در هیچ کشوری آنهم در قرنی که بشر امروز زندگی می کند سابقه داشته باشد.غیر از این نیست که می گویید من مرتکب جرمی شده ام این متهم که نباید در هزار جا قصاص ببیند. نباید از لحظۀ اوّل تعقیب، تمام کسان و دوستان و نزدیکانش در رنج و عذاب دائم باشند و هر روز و شب اسیر پلیس و قوای دیگر انتظامی بوده هر کدام مدتی را در زندان بگذرانند. بعد از دستگیری دستۀ هفت تیر را به مغزش آشنا کنند و در اتاق شهربانی گلوله به سمت او رها سازند. چون بر اثر موانعی به هدف نرسید، زیر سقف شهربانی عوض برخوردار بودن از حمایت قانون دشنه و چاقو به پشت و پهلوی او ببارد. تازه وقتی جان سختی نشان داد از ادامۀ معالجۀ او جلوگیری نمایند و بدان صورت که حتماً شنیده اید به زندان نظامیش بسپارند. در اطاق با متد جدید بازپرسی و فحش و ناسزا آشنایش سازند. وقتی که آن ماجراهای بازپرسی به پایان رسید آن وقت کیفرخواستی مملو از دشنام های پیش پا افتاده جلو رویش بگذارند..جانی، خائن، راهزن، وقیح، بی شرم، شیاد، عوام فریب، یاوه گو و غیره جملات معمولی کیفرخواستی است که می خواهد مجازات متهمی را را به عنوان اینکه بدگفته و بد نوشته از محکمه بخواهد.
روزی که من به قول خودتان وزیر بوده ام شبانه سر و پای برهنه دستگیر و مثل پست ترین بردگان و غلامان به گوشه ای افکنده شدم. بعد هم که باز بقول خودتان کاره ای نبوده ام و نیستم، در خور یک همچو رفتار عادلانه هستم. پس شما که تا این حدّ نیز حفظ ظاهر را مقتضی نمی دانید، چرا دیگر یک سلسله تشریفات زائد را فراهم می سازید و زحمت بیهوده می کشید که صورت قانونی بکار بدهید. آنهایی که یک همچو صحنه سازیها را متحمّل باشند باطن و ظاهر کارشان کم و بیش متفاوت است. من که در زیر سقف شهربانی از تماشاچی به قول شما و از چاقوکش های بنام بنابر آنچه که تمام یک پایتخت ناظر و شاهد بود، ضربات بی حساب دشنه خورده ام و از ادّعانامه ای هم که به دادگاه آمده ده ها و صدها فحش دریافت داشته ام آیا می توانم یک لحظه اشتباه کنم که باز هم قانون و رسیدگی در کار است؟ حالا اگر شما اصرار دارید که من خود را به بلاهت بزنم و سال نیکو را از بهارش نشناسم حرفی ندارم که این نمایش کمدی تراژدی را تا آخرین پرده دنبال نمایم.
خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی، بهرام افراسیابی– ص ۳۱۴،۳۱۵، ۳۲۳، ۳۲۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی در حوادث دوره مصدق
دکتر حسین فاطمی در دادگاه فرمایشی؛ چاره ای ندارم مگر این نمایش کمدی تراژدی شما را تا آخرین پرده دنبال کنم.
ادعانامه تیمسار دادستان[حسین آزموده] را در حقیقت می توان به سه قسمت تقسیم کرد:
۱-قسمت حماسی و رزمی ۲- قسمت مبالغه و اغراق ۳- قسمت ناسزا و دشنام
چنانچه این سه قسمت را از ادعانامه حذف کنند به گمانم مطلب مهمی از آن باقی نماند که بتوان با آن وسیله سه نفر متهمین این پرونده را ماهها در سخت ترین شرایط به زندان انداخت بعد هم با هزارن من سریشم آن را به ماده ۳۱۷ (مبارزه مسلحانه و برهم زدن تاج و تخت)چسباند.
قسمت حماسی و رزمی ادعانامه بطوری افکار نویسنده ادعانامه را تحت سیطره و نفوذ گرفته که از سطر اول تا آخر همه جا گمان می کنند بعد از جنگ فتح الفتوح و سبک قصاید معلقه،این فتح بزرگ را کسی مورد حماسه خوانی قرار داده است. یا یکی از داستانهای پهلوانی شاهنامه را به نثر امروز فارسی در آورده اند. باین غرور و نخوتی که در ادعا نامه از دستگیری متهمین و بازداشت آنها سخن رفته، نه هرگز نویسندگان عهد ولینگتن از فتح«واترلو» به قدر فتوحات درخشان بیست و هشت مرداد! حرف زده اند.
...تنظیم کیفرخواست با این لحن و بیان و گفتگو با متهم با این نزاکت، گمان نمی کنم در هیچ کشوری آنهم در قرنی که بشر امروز زندگی می کند سابقه داشته باشد.غیر از این نیست که می گویید من مرتکب جرمی شده ام این متهم که نباید در هزار جا قصاص ببیند. نباید از لحظۀ اوّل تعقیب، تمام کسان و دوستان و نزدیکانش در رنج و عذاب دائم باشند و هر روز و شب اسیر پلیس و قوای دیگر انتظامی بوده هر کدام مدتی را در زندان بگذرانند. بعد از دستگیری دستۀ هفت تیر را به مغزش آشنا کنند و در اتاق شهربانی گلوله به سمت او رها سازند. چون بر اثر موانعی به هدف نرسید، زیر سقف شهربانی عوض برخوردار بودن از حمایت قانون دشنه و چاقو به پشت و پهلوی او ببارد. تازه وقتی جان سختی نشان داد از ادامۀ معالجۀ او جلوگیری نمایند و بدان صورت که حتماً شنیده اید به زندان نظامیش بسپارند. در اطاق با متد جدید بازپرسی و فحش و ناسزا آشنایش سازند. وقتی که آن ماجراهای بازپرسی به پایان رسید آن وقت کیفرخواستی مملو از دشنام های پیش پا افتاده جلو رویش بگذارند..جانی، خائن، راهزن، وقیح، بی شرم، شیاد، عوام فریب، یاوه گو و غیره جملات معمولی کیفرخواستی است که می خواهد مجازات متهمی را را به عنوان اینکه بدگفته و بد نوشته از محکمه بخواهد.
روزی که من به قول خودتان وزیر بوده ام شبانه سر و پای برهنه دستگیر و مثل پست ترین بردگان و غلامان به گوشه ای افکنده شدم. بعد هم که باز بقول خودتان کاره ای نبوده ام و نیستم، در خور یک همچو رفتار عادلانه هستم. پس شما که تا این حدّ نیز حفظ ظاهر را مقتضی نمی دانید، چرا دیگر یک سلسله تشریفات زائد را فراهم می سازید و زحمت بیهوده می کشید که صورت قانونی بکار بدهید. آنهایی که یک همچو صحنه سازیها را متحمّل باشند باطن و ظاهر کارشان کم و بیش متفاوت است. من که در زیر سقف شهربانی از تماشاچی به قول شما و از چاقوکش های بنام بنابر آنچه که تمام یک پایتخت ناظر و شاهد بود، ضربات بی حساب دشنه خورده ام و از ادّعانامه ای هم که به دادگاه آمده ده ها و صدها فحش دریافت داشته ام آیا می توانم یک لحظه اشتباه کنم که باز هم قانون و رسیدگی در کار است؟ حالا اگر شما اصرار دارید که من خود را به بلاهت بزنم و سال نیکو را از بهارش نشناسم حرفی ندارم که این نمایش کمدی تراژدی را تا آخرین پرده دنبال نمایم.
خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی، بهرام افراسیابی– ص ۳۱۴،۳۱۵، ۳۲۳، ۳۲۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
خاطره ای از هنگام ورود دکتر مصدق به آمریکا و فرودگاه نیویورک
درفرودگاه نیویورک، نصرالله انتظام سفیر کبیر ایران در ایالات متحده، کادیلاک سفارت را دور ازمحل پیاده شدن مسافرین نگه داشته بود. این عمل که به زعم انتظام جنبه امنیتی داشت، برخلاف میل پدرم بود.
اتومبیل کادیلاک سفارت، که پرچم ایران در جلوی آن نصب شده بود، برای خارج شدن ازفرودگاه حرکت کرد. از دور جمعیت زیادی به چشم می خورد. آنها ایرانیانی بودند که از نقاط مختلف امریکا، برای استقبال از نخست وزیر و هیئت نمایندگی ایران، به نیویورک آمده بودند. انتظام به راننده دستورداد ازمسیری که مستقبلین اجتماع کرده بودند، دور شود. پدرم، شگفت زده علت این تغییرمسیر را ازانتظام جویا شد، سفیرایران پاسخ داد که به خاطر رعایت مسائل امنیتی است. راننده درهمان مسیربه حرکت ادامه داد. در این موقع، مشاهده کردیم مردی از صف مستقبلین جدا شده وبه طرف ما می دود. وی مسافت حدود یکصد و پنجاه متری بین اتومبیل ما و جمعیت استقبال کننده را با شتاب طی کرد وفریادکنان گفت: «آقای دکترمصدق، کجا می روید؟ مردم برای استقبال شما آمده اند....»به دستور پدرم،راننده اتومبیل را متوقف کرد. درهمین موقع، سه تن ازماموران پلیس که به دنبال آن شخص می دویدند، به اتومبیل رسیدند وبا سلاحهای کمری درصدد دستگیری وی برآمدند. پدرم ازاتومبیل پیاده شد و به پلیس گفت قصد سوئی در میان نیست. سپس به طرف صف مستقبلین وروزنامه نگاران خارجی رفت. دخترخردسالی، به نمایندگی ازایرانیان، دسته گلی به پدر داد و خوشامد گفت. ایرانیان ذوق زده نسبت به نخست وزیر و هیئت نمایندگی ایران ابراز احساسات کردند. چند تن نیز، درزمینه نهضت طی ایران و اثرات آن درجهان بیاناتی ایراد نمودند. پدرم ازآنها تشکرکرد…ناگفته نگذارم، شخصی که ازصف مستقبلین جدا شد واتومبیل ما را متوقف کرد وپدرم را به محلی که ایرانیان اجتماع کرده بودند، برد؛ مهندس پرخیده، یکی از ایرانیان مقیم امریکا بود.
در کنار پدرم مصدق- غلامحسین مصدق، تنظیم :غلامرضا نجاتی، ص ۷۸-۷۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
خاطره ای از هنگام ورود دکتر مصدق به آمریکا و فرودگاه نیویورک
درفرودگاه نیویورک، نصرالله انتظام سفیر کبیر ایران در ایالات متحده، کادیلاک سفارت را دور ازمحل پیاده شدن مسافرین نگه داشته بود. این عمل که به زعم انتظام جنبه امنیتی داشت، برخلاف میل پدرم بود.
اتومبیل کادیلاک سفارت، که پرچم ایران در جلوی آن نصب شده بود، برای خارج شدن ازفرودگاه حرکت کرد. از دور جمعیت زیادی به چشم می خورد. آنها ایرانیانی بودند که از نقاط مختلف امریکا، برای استقبال از نخست وزیر و هیئت نمایندگی ایران، به نیویورک آمده بودند. انتظام به راننده دستورداد ازمسیری که مستقبلین اجتماع کرده بودند، دور شود. پدرم، شگفت زده علت این تغییرمسیر را ازانتظام جویا شد، سفیرایران پاسخ داد که به خاطر رعایت مسائل امنیتی است. راننده درهمان مسیربه حرکت ادامه داد. در این موقع، مشاهده کردیم مردی از صف مستقبلین جدا شده وبه طرف ما می دود. وی مسافت حدود یکصد و پنجاه متری بین اتومبیل ما و جمعیت استقبال کننده را با شتاب طی کرد وفریادکنان گفت: «آقای دکترمصدق، کجا می روید؟ مردم برای استقبال شما آمده اند....»به دستور پدرم،راننده اتومبیل را متوقف کرد. درهمین موقع، سه تن ازماموران پلیس که به دنبال آن شخص می دویدند، به اتومبیل رسیدند وبا سلاحهای کمری درصدد دستگیری وی برآمدند. پدرم ازاتومبیل پیاده شد و به پلیس گفت قصد سوئی در میان نیست. سپس به طرف صف مستقبلین وروزنامه نگاران خارجی رفت. دخترخردسالی، به نمایندگی ازایرانیان، دسته گلی به پدر داد و خوشامد گفت. ایرانیان ذوق زده نسبت به نخست وزیر و هیئت نمایندگی ایران ابراز احساسات کردند. چند تن نیز، درزمینه نهضت طی ایران و اثرات آن درجهان بیاناتی ایراد نمودند. پدرم ازآنها تشکرکرد…ناگفته نگذارم، شخصی که ازصف مستقبلین جدا شد واتومبیل ما را متوقف کرد وپدرم را به محلی که ایرانیان اجتماع کرده بودند، برد؛ مهندس پرخیده، یکی از ایرانیان مقیم امریکا بود.
در کنار پدرم مصدق- غلامحسین مصدق، تنظیم :غلامرضا نجاتی، ص ۷۸-۷۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
من «مسلمانم.»
دادستان: ...مصدق السلطنه برای این که قسمش راست باشد و تمام اعمال خلاف قانون اساسی را مرتکب شده باشد، برخلاف دین مبین اسلام هم قیام کرده است و قطع نظر از حقانیت دین مقدس اسلام و ادعای مسلمانی،او اصل اول متمم قانون اساسی که مذهب رسمی ایران را ، مذهب اسلام و طریقه ی حقه ی جعفریه ی اثناعشریه مقرر داشته، نادیده گرفته است و رساله ای بر ضد دین مبین اسلام نگاشته.
مصدق: خلاف است، این اظهارات باطل است.رساله الان اینجاست...امروز ایشان حربه ی تکفیر مرا به دست گرفته اند . دادستان حق ندارد راجع به این موضوع صحبت کند.من مسلمانم.خانواده ام مسلمان، پدرم مسلمان،مادرم مسلمان، عیالم مسلمان ( در حالی که بغض گلوی او را گرفته بود ) ، شب های جمعه، روضه ی منزل ما ترک نمی شود. شما بفرستید ببینید هر شب جمعه چند نفر می آیند منزل ما و روضه می خوانند. آن وقت این آقا به تحریک یک جاهایی ، می خواهد در این جا مرا بی ایمان و بی عقیده معرفی کند تا بعد مرا بکشند و قاتل را بگویند از روی تعصب اقدام به این کار کرد! این مرد، حق اش این است که بنشیند ببیند چه کاره ام، چه کرده ام و اعمال مرا با موارد قانونی تطبیق کند، اگر جرمی مرتکب شده بودم، مجازات مرا تعیین کند.این مطالبی که او می گوید، خارج از حدود است.
متهمی که دادگاه را کلافه کرده بود/ خواب آشفته ی نفت، از کودتای بیست و هشت مرداد تا سقوط زاهدی، محمدعلی موحد،ص ۱۹۳-۱۹۲، چاپ اول ، پاییز ۱۳۸۳، نشر کارنامه.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
من «مسلمانم.»
دادستان: ...مصدق السلطنه برای این که قسمش راست باشد و تمام اعمال خلاف قانون اساسی را مرتکب شده باشد، برخلاف دین مبین اسلام هم قیام کرده است و قطع نظر از حقانیت دین مقدس اسلام و ادعای مسلمانی،او اصل اول متمم قانون اساسی که مذهب رسمی ایران را ، مذهب اسلام و طریقه ی حقه ی جعفریه ی اثناعشریه مقرر داشته، نادیده گرفته است و رساله ای بر ضد دین مبین اسلام نگاشته.
مصدق: خلاف است، این اظهارات باطل است.رساله الان اینجاست...امروز ایشان حربه ی تکفیر مرا به دست گرفته اند . دادستان حق ندارد راجع به این موضوع صحبت کند.من مسلمانم.خانواده ام مسلمان، پدرم مسلمان،مادرم مسلمان، عیالم مسلمان ( در حالی که بغض گلوی او را گرفته بود ) ، شب های جمعه، روضه ی منزل ما ترک نمی شود. شما بفرستید ببینید هر شب جمعه چند نفر می آیند منزل ما و روضه می خوانند. آن وقت این آقا به تحریک یک جاهایی ، می خواهد در این جا مرا بی ایمان و بی عقیده معرفی کند تا بعد مرا بکشند و قاتل را بگویند از روی تعصب اقدام به این کار کرد! این مرد، حق اش این است که بنشیند ببیند چه کاره ام، چه کرده ام و اعمال مرا با موارد قانونی تطبیق کند، اگر جرمی مرتکب شده بودم، مجازات مرا تعیین کند.این مطالبی که او می گوید، خارج از حدود است.
متهمی که دادگاه را کلافه کرده بود/ خواب آشفته ی نفت، از کودتای بیست و هشت مرداد تا سقوط زاهدی، محمدعلی موحد،ص ۱۹۳-۱۹۲، چاپ اول ، پاییز ۱۳۸۳، نشر کارنامه.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
کس که حوادث روز عاشورا را بخواند یا بشنود، از آن‌همه قساوت و نابخردی سپاه کوفه، مبهوت میشود. امام حسین(ع)، جز بیعت با عبید الله، هر راهی که در تصور بگنجد، به کوفیان پیشنهاد کرد تا خونی نریزد. اما آنان آمده بودند تا خدا و خلیفه را از خود راضی کنند! امام به آنان فرمود: «به خدا سوگند که امیر شما به کمتر از کشتن من هم از شما راضی میشود… مرا به کوفه خواندید و آمدم؛ اکنون که از دعوت خویش پشیمانید، من راهی دیگر در پیش می‌گیرم و به سرزمینی دیگر می‌روم.» شب عاشورا نیز وقتی بی‌تابی خواهرش حضرت زینب را دید، به او دلداری داد و سپس ضرب المثلی را بر زبان آورد که در میان عرب‌ها زبانزد است: «لوْ ترِکَ القطاءَ لَنام؛ اگر مرغ سنگ‌خوار را رها کنند، به آشیانه‌اش بازمی‌گردد.»(ر.ک: شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۹۳) یعنی جنگ‌طلبی، خوی من نیست. آنان آمده‌اند که مرا بکشند و به چیزی کمتر از کشتن من و خشنودی امیر کوفه، رضایت نمی‌دهند.
دوم.
وجهه قومی و ملی عاشورا، اکنون کم‌رنگ‌تر از سویه دینی و مذهبی آن نیست. عاشورا، نه تنها جزئی از تاریخ اسلام است، بخشی از هویت ایرانی ما نیز شده است. این بخش از هویت ملی ما، همچون بخش‌های دیگر، صبغه ایرانی گرفته است؛ چنان‌که در پاکستان و هند و عراق، رنگ‌وبوی همان کشورها را پذیرفته است.
آیا عاشورا در ایران و پاکستان و هند و عراق، ادامه عاشورای کربلا است؟ عاشورای کربلا هدف‌مند بود. اما آیا عاشورای ایرانی یا پاکستانی، از گزند «عاشورا برای عاشورا» در امان مانده است؟ «عاشورا برای عاشورا» مانند «فریاد برای فریاد» است. کسی را دیده‌اید که فریاد برآورد و مقصودش از فریاد، «فریاد» باشد و دیگر هیچ؟ عاشورا برای عاشورا نیست؛ برای مردانگی و شرافت‌پیشگی است. اگر این نباشد، بود و نبود آن، هیچ گزندی برای هیچ یزیدی ندارد.
در عاشورای ایرانی یا پاکستانی یا عراقی، گاهی رسم حسین فدای اسم حسین میشود. راه و رسم حسین، دشمنی با خوی یزیدی بود. شام خراب شد و یزید از تخت شاهی فرود آمد. آن که هنوز بر تخت نشسته است و سلطنت میکند و فرمان می‌راند، یزید نیست، خوی یزیدی است که ما نیز از آن مصون نیستیم. قرن‌ها است که یزید از دمشق و ابن زیاد از کوفه، نقل مکان کرده‌اند و هر جا که ظلم و نیرنگ و بی‌رحمی است، تخت‌گاه آنان است.
سوم.
سالیانی است که بسیاری از متفکران سنتی و نواندیش ما، تحریفات عاشورا را در دستور کار خود قرار داده‌اند، و هر یک به فراخور دغدغه‌ها و مطالعاتی که دارد، زاویه‌ای را برگزیده است؛ اما این زاویه‌ها و منظرها نیز خود نیاز به آسیب‌شناسی دارد. مثلاً باید دید آیا واقعاً انحراف اصلی در عزاداری‌ها داستان قمه‌زنی یا مرثیه‌های بی‌محتوا یا افسانه‌پردازی است؟ یا فرهنگ عاشورایی ما مسائل مهم‌تر و جدی‌تری دارد؟ چه تحریف و انحرافی بزرگ‌تر از این که آفات را درست طبقه‌بندی نکنیم و نیروی اندک خود را در راه مبارزه با آفت‌هایی هزینه کنیم که تأثیر اساسی در اصلاح بنیادها ندارد؟
یکی از آفت‌هایی که کمتر به آن توجه میشود و از چشمان تحریف‌ستیزان نیز پوشیده مانده است، «جُرم یزید» است. وقتی در میان همه رفتارها و بزهکاری‌های یزید، شراب‌خواری و بوزینه‌بازی او پررنگ میشود، قیام کربلا نیز معنایی دیگر می‌یابد. جرم اصلی و سنگین یزید این بود که عهدشکنی کرد و پیمان صلح پدرش را با امام حسن(ع) زیر پا گذاشت و مردم را مجبور به بیعت با خود کرد و برای مخالفانش، حتی اگر نواده پیامبر باشد، هیچ حرمت و حریم و حقی قائل نبود. جرم اصلی یزید این بود که خون ریخت و جان و مال و آبروی مسلمانان را پایمال کرد. یزید با شراب و بوزنیه یزید نشد؛ یزید، وقتی یزید شد که بدون هیچ حجت شرعی و عرفی بر مسند خلافت نشست و خود را جانشین رسول خدا(ص) خواند...
#رضا_بابایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کس که حوادث روز عاشورا را بخواند یا بشنود، از آن‌همه قساوت و نابخردی سپاه کوفه، مبهوت میشود. امام حسین(ع)، جز بیعت با عبید الله، هر راهی که در تصور بگنجد، به کوفیان پیشنهاد کرد تا خونی نریزد. اما آنان آمده بودند تا خدا و خلیفه را از خود راضی کنند! امام به آنان فرمود: «به خدا سوگند که امیر شما به کمتر از کشتن من هم از شما راضی میشود… مرا به کوفه خواندید و آمدم؛ اکنون که از دعوت خویش پشیمانید، من راهی دیگر در پیش می‌گیرم و به سرزمینی دیگر می‌روم.» شب عاشورا نیز وقتی بی‌تابی خواهرش حضرت زینب را دید، به او دلداری داد و سپس ضرب المثلی را بر زبان آورد که در میان عرب‌ها زبانزد است: «لوْ ترِکَ القطاءَ لَنام؛ اگر مرغ سنگ‌خوار را رها کنند، به آشیانه‌اش بازمی‌گردد.»(ر.ک: شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۹۳) یعنی جنگ‌طلبی، خوی من نیست. آنان آمده‌اند که مرا بکشند و به چیزی کمتر از کشتن من و خشنودی امیر کوفه، رضایت نمی‌دهند.
دوم.
وجهه قومی و ملی عاشورا، اکنون کم‌رنگ‌تر از سویه دینی و مذهبی آن نیست. عاشورا، نه تنها جزئی از تاریخ اسلام است، بخشی از هویت ایرانی ما نیز شده است. این بخش از هویت ملی ما، همچون بخش‌های دیگر، صبغه ایرانی گرفته است؛ چنان‌که در پاکستان و هند و عراق، رنگ‌وبوی همان کشورها را پذیرفته است.
آیا عاشورا در ایران و پاکستان و هند و عراق، ادامه عاشورای کربلا است؟ عاشورای کربلا هدف‌مند بود. اما آیا عاشورای ایرانی یا پاکستانی، از گزند «عاشورا برای عاشورا» در امان مانده است؟ «عاشورا برای عاشورا» مانند «فریاد برای فریاد» است. کسی را دیده‌اید که فریاد برآورد و مقصودش از فریاد، «فریاد» باشد و دیگر هیچ؟ عاشورا برای عاشورا نیست؛ برای مردانگی و شرافت‌پیشگی است. اگر این نباشد، بود و نبود آن، هیچ گزندی برای هیچ یزیدی ندارد.
در عاشورای ایرانی یا پاکستانی یا عراقی، گاهی رسم حسین فدای اسم حسین میشود. راه و رسم حسین، دشمنی با خوی یزیدی بود. شام خراب شد و یزید از تخت شاهی فرود آمد. آن که هنوز بر تخت نشسته است و سلطنت میکند و فرمان می‌راند، یزید نیست، خوی یزیدی است که ما نیز از آن مصون نیستیم. قرن‌ها است که یزید از دمشق و ابن زیاد از کوفه، نقل مکان کرده‌اند و هر جا که ظلم و نیرنگ و بی‌رحمی است، تخت‌گاه آنان است.
سوم.
سالیانی است که بسیاری از متفکران سنتی و نواندیش ما، تحریفات عاشورا را در دستور کار خود قرار داده‌اند، و هر یک به فراخور دغدغه‌ها و مطالعاتی که دارد، زاویه‌ای را برگزیده است؛ اما این زاویه‌ها و منظرها نیز خود نیاز به آسیب‌شناسی دارد. مثلاً باید دید آیا واقعاً انحراف اصلی در عزاداری‌ها داستان قمه‌زنی یا مرثیه‌های بی‌محتوا یا افسانه‌پردازی است؟ یا فرهنگ عاشورایی ما مسائل مهم‌تر و جدی‌تری دارد؟ چه تحریف و انحرافی بزرگ‌تر از این که آفات را درست طبقه‌بندی نکنیم و نیروی اندک خود را در راه مبارزه با آفت‌هایی هزینه کنیم که تأثیر اساسی در اصلاح بنیادها ندارد؟
یکی از آفت‌هایی که کمتر به آن توجه میشود و از چشمان تحریف‌ستیزان نیز پوشیده مانده است، «جُرم یزید» است. وقتی در میان همه رفتارها و بزهکاری‌های یزید، شراب‌خواری و بوزینه‌بازی او پررنگ میشود، قیام کربلا نیز معنایی دیگر می‌یابد. جرم اصلی و سنگین یزید این بود که عهدشکنی کرد و پیمان صلح پدرش را با امام حسن(ع) زیر پا گذاشت و مردم را مجبور به بیعت با خود کرد و برای مخالفانش، حتی اگر نواده پیامبر باشد، هیچ حرمت و حریم و حقی قائل نبود. جرم اصلی یزید این بود که خون ریخت و جان و مال و آبروی مسلمانان را پایمال کرد. یزید با شراب و بوزنیه یزید نشد؛ یزید، وقتی یزید شد که بدون هیچ حجت شرعی و عرفی بر مسند خلافت نشست و خود را جانشین رسول خدا(ص) خواند...
#رضا_بابایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#مقالات #اخلاق
ببخش اما فراموش مکن!
برای بحث درباره مدارای #ماندلا بهتر است از جمله مشهورش یعنی ببخش اما فراموش نکن آغاز کرد که جمله دقیقی است. اما پرسش اساسی آن است که آیا می شود بخشید اما فراموش نکرد؟
یک عده هم می گویند ببخش و فراموش کن. باید توجه کرد که بخشیدن یک فعل است اما فراموشی یک انفعال است. یعنی فراموشی مثل شرم بر انسان عارض می شود. بخشیدن را می شود دستور داد، اما نمی توان به کسی دستور داد که فراموش کند.
بحث من درباره بخشش یا فراموشی فردی نیست. گاهی گفته می شود که مثلا طرف دیه می گیرد و قاتل پدرش را می بخشد یا می گوید خاک سرد است و فرد مرگ پدرش را فراموش می کند. اما بحث من این است که آیا یک ملت می تواند ببخشد؟ اگر نکند چه می شود؟ اگر یک ملت یک واقعه یی را فراموش نکند، آن واقعه تبدیل به بخشی از هویت آن جامعه می شود یعنی با آن می تواند هویت سازی کند. برای مثال گروهی از مسلمانان واقعه سقیفه را فراموش نکردند و گفتند که در آن واقعه حق حکومت علی(ع) پایمال شد و حضرت فاطمه(س) شهید و این خود ستون و اسباب هویت سازی شد که تا به امروز نیز اثرات آن را شاهدیم.
پرسش دیگر این است که آیا یک ملت می تواند نبخشد؟
بخشش امری است که با قدرت همراه است. کسی که در موضع ضعف قرار دارد، نمی تواند ببخشد. درسدن در آلمان در جنگ جهانی دوم به نحوی بمباران شد که یک شبه همه جمعیت را نابود کردند، حتی از هولوکاست وحشتناک تر بود. اما کسی از آلمان عذرخواهی نکرد. هیچ کس از ژاپن عذرخواهی نکرد. بنابراین اول قدرت بگیر و بعد ببخش.
یک نکته هم درباره موفقیت ماندلا بگویم. باید در نظر گرفت که ایشان چند شانس آورد. نخست اینکه جامعه جهانی به او کمک کرد. شرایط جهانی و برای مثال صندوق بین المللی پول کمک کردند که رژیم او سر پا بماند و برگزاری جام جهانی به ایشان کمک کرد. دوم اینکه از تخصص سفیدها استفاده کرد، مثل مالزی و سنگاپور که از نیروی متخصص چینی بهره بردند. سوم اینکه آفریقای جنوبی در مقایسه با کشوری چون هند بسیار کوچک بود. در نهایت هم باید به این موضوع توجه کرد که من البته قصد بدی از این حرف ندارم، اما ماندلا در واقع معامله کرد. یعنی او مثل یک دلال خوب توانست شرایط را به خوبی درک کند. سیاست فقط جنبه ستیز ندارد.
در سیاست غیر از ستیز سازش نیز هست.
در کار ماندلا ستیز هم بوده است. ماندلا از لحظه مناسب استفاده کرد. متاسفانه ما از آن لحظه های مناسب استفاده نکردیم و نتوانستیم معامله را به وقتش جوش دهیم. کاریزمای او نیز قطعا در موفقیتش تاثیر داشت.
#سعید_حجاریان
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#مقالات #اخلاق
ببخش اما فراموش مکن!
برای بحث درباره مدارای #ماندلا بهتر است از جمله مشهورش یعنی ببخش اما فراموش نکن آغاز کرد که جمله دقیقی است. اما پرسش اساسی آن است که آیا می شود بخشید اما فراموش نکرد؟
یک عده هم می گویند ببخش و فراموش کن. باید توجه کرد که بخشیدن یک فعل است اما فراموشی یک انفعال است. یعنی فراموشی مثل شرم بر انسان عارض می شود. بخشیدن را می شود دستور داد، اما نمی توان به کسی دستور داد که فراموش کند.
بحث من درباره بخشش یا فراموشی فردی نیست. گاهی گفته می شود که مثلا طرف دیه می گیرد و قاتل پدرش را می بخشد یا می گوید خاک سرد است و فرد مرگ پدرش را فراموش می کند. اما بحث من این است که آیا یک ملت می تواند ببخشد؟ اگر نکند چه می شود؟ اگر یک ملت یک واقعه یی را فراموش نکند، آن واقعه تبدیل به بخشی از هویت آن جامعه می شود یعنی با آن می تواند هویت سازی کند. برای مثال گروهی از مسلمانان واقعه سقیفه را فراموش نکردند و گفتند که در آن واقعه حق حکومت علی(ع) پایمال شد و حضرت فاطمه(س) شهید و این خود ستون و اسباب هویت سازی شد که تا به امروز نیز اثرات آن را شاهدیم.
پرسش دیگر این است که آیا یک ملت می تواند نبخشد؟
بخشش امری است که با قدرت همراه است. کسی که در موضع ضعف قرار دارد، نمی تواند ببخشد. درسدن در آلمان در جنگ جهانی دوم به نحوی بمباران شد که یک شبه همه جمعیت را نابود کردند، حتی از هولوکاست وحشتناک تر بود. اما کسی از آلمان عذرخواهی نکرد. هیچ کس از ژاپن عذرخواهی نکرد. بنابراین اول قدرت بگیر و بعد ببخش.
یک نکته هم درباره موفقیت ماندلا بگویم. باید در نظر گرفت که ایشان چند شانس آورد. نخست اینکه جامعه جهانی به او کمک کرد. شرایط جهانی و برای مثال صندوق بین المللی پول کمک کردند که رژیم او سر پا بماند و برگزاری جام جهانی به ایشان کمک کرد. دوم اینکه از تخصص سفیدها استفاده کرد، مثل مالزی و سنگاپور که از نیروی متخصص چینی بهره بردند. سوم اینکه آفریقای جنوبی در مقایسه با کشوری چون هند بسیار کوچک بود. در نهایت هم باید به این موضوع توجه کرد که من البته قصد بدی از این حرف ندارم، اما ماندلا در واقع معامله کرد. یعنی او مثل یک دلال خوب توانست شرایط را به خوبی درک کند. سیاست فقط جنبه ستیز ندارد.
در سیاست غیر از ستیز سازش نیز هست.
در کار ماندلا ستیز هم بوده است. ماندلا از لحظه مناسب استفاده کرد. متاسفانه ما از آن لحظه های مناسب استفاده نکردیم و نتوانستیم معامله را به وقتش جوش دهیم. کاریزمای او نیز قطعا در موفقیتش تاثیر داشت.
#سعید_حجاریان
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
☑️ دستور ائمه اطهار عليهم السلام براى اين است كه بلكه پرتوى از روح حسين بن على در روح ما و شما بتابد.
اگر اشكى كه ما براى او مى ريزيم در مسير هماهنگى روح ما باشد،
روح ما پرواز كوچكى با روح حسينى بكند،
ذره اى از همت او،
ذره اى از غيرت او،
ذره اى از حريّت او،
ذره اى از ايمان او،
ذره اى از تقواى او،
ذره اى از توحيد او
در ما بتابد و چنين اشكى از چشم ما جارى شود، آن اشك هرچه دلتان بخواهد قيمت دارد.
اگر گفتند به اندازه يك بال مگسش هم يك دنيا ارزش دارد، باور كنيد.
اما نه اشكى كه براى نفله شدن حسين باشد، بلكه اشكى كه براى عظمت حسين باشد، براى شخصيت حسين باشد.
اشكى كه نشانه اى از هماهنگى كردن و پيروى كردن از حسين بن على باشد، بله يك بال مگسش هم يك دنيا ارزش دارد.
خواستند كه هميشه مردم اين مكتب عملى را ببينند.
مجموعه آثار استاد شهيد #مطهرى ج 17 ص 112
کتاب (#حماسه_حسینی)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
☑️ دستور ائمه اطهار عليهم السلام براى اين است كه بلكه پرتوى از روح حسين بن على در روح ما و شما بتابد.
اگر اشكى كه ما براى او مى ريزيم در مسير هماهنگى روح ما باشد،
روح ما پرواز كوچكى با روح حسينى بكند،
ذره اى از همت او،
ذره اى از غيرت او،
ذره اى از حريّت او،
ذره اى از ايمان او،
ذره اى از تقواى او،
ذره اى از توحيد او
در ما بتابد و چنين اشكى از چشم ما جارى شود، آن اشك هرچه دلتان بخواهد قيمت دارد.
اگر گفتند به اندازه يك بال مگسش هم يك دنيا ارزش دارد، باور كنيد.
اما نه اشكى كه براى نفله شدن حسين باشد، بلكه اشكى كه براى عظمت حسين باشد، براى شخصيت حسين باشد.
اشكى كه نشانه اى از هماهنگى كردن و پيروى كردن از حسين بن على باشد، بله يك بال مگسش هم يك دنيا ارزش دارد.
خواستند كه هميشه مردم اين مكتب عملى را ببينند.
مجموعه آثار استاد شهيد #مطهرى ج 17 ص 112
کتاب (#حماسه_حسینی)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
چند روایت اندوهبار...
از خاطرات احمد محمود
۱۵ مرداد ۶۴
دو شب است که تلويزيون خراب شده است. سياه سفيد است و مال عهد بوق. ۱٨ سال است کار مي کند يک بار لامپ سوخته و ... دو شب است که تصوير نمي دهد. ديشب سارک داشت تو اتاق مطالعه مي کرد. لامپ خود به خود سوخت. لامپ نداشتيم که عوضش کنيم. بلند شد و رفت تلويزيون را روشن کرد به اين اميد که شايد درست شده باشد!! تصوير نداشت. گفت اينهم از تلويزيون!
خوب. مفهوم حرفش اين است که همه چيز زندگي مان خراب است. حرفش درست است. اين بود که شنيدم و زيرسبيلي رد کردم. شش هفت سال بيکاري بعد از انقلاب و جلوگيري از چاپ کتابهايم نتيجه اي بهتر از اين ندارد آن هم با خرج سنگين زندگي، خدا عاقبتش را به خير کند.
۱۶ مرداد ۶۴
نمي دانم به خودم تلقين کرده ام که وقتي سيگار تير مي کشم سرم درد مي گيرد يا واقعا خاصيت سيگار تير اين است. به هر جهت شيراز مي کشم. چند ماه قبل هم زمزمه اش شروع شد که سيگار تير بد است و حرف‌هايي از اين دست و اغلب کساني که سيگاري بودند از کشيدن سيگار تير امتناع کردند. سيگار هم که در بازار آزاد چندين برابر قيمت دارد. بقال سرمحل به عنوان سهميه روزهاي دوشنبه و پنجشنبه سيگار مي دهد. ٢ بسته سيگار شيراز و چهار بسته سيگار تير. به عبارت ديگر هفته اي ۴ بسته شيراز و ٨ بسته تير و مجبور هستيم که سيگار تير را هم بگيريم چرا اگر نگيريم شيراز هم نمي دهد. حتي به جاي تير، اشنو هم نمي دهد.
٢ آذر ۶۴
امروز بار ديگر تنگدستي را احساس کردم. بار ديگر احساس کردم که اين غول داد جوانه مي زند. زنم گفت پول آب را بايد بدهيم. گفتم تا کي مهلت داريم، گفت ششم. گفتم حالا بماند. چهار روز ديگر فرصت هست. زنم احساس کرد که ٣۴٨ تومان ندارم بدهم. دلم نمي خواست فکر کند پول ندارم و دلش توي هول و ولا افتد. صداش کردم و گفتم کي پول آب را مي برد و مي دهد. گفت خودم. گفت دارم مي روم به طرف بانک گفتم پول آب را هم بدهم. هزار تومن بهش دادم. هزار توماني را گرفت و گفت خيال کردم نداري. در واقع نداشتم. چند هزار توماني گذاشته ام کنار که اگر مريض شديم دم در بيمارستان نميريم. چون تا پول نگيرند کسي را به بيمارستان راه نمي دهند و چه بسا آدم که به همين بهانه تلف شده اند. دل زدم به دريا و يکي از هزار توماني ها را دادم. معلوم نيست چه وقت کتاب هايم اجازه انتشار خواهند يافت. خواهد گذشت. بايد تحمل داشت و خوشبختانه همه مان آدم هاي قانع و سازگاري هستيم.
داستان يک شهر را سال ۱٣۵٨ تمام کردم و آماده چاپ شد. انتشاراتي اميرکبير با مشکلاتي مواجه شد، بعد مصادره شد. نسخه همسايه ها تمام شد. رضا جعفري هنوز توي اميرکبير کار مي کرد. داستان يک شهر را چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه) فروش رفت اما حالا اميرکبير به دست دولت افتاده بود. روي خوش با تجديد چاپ کارهايم نشان نمي داد. رضا جعفري نشر نو را تاسيس کرد. همسايه ها و داستان يک شهر را از اميرکبير گرفتم. قرارداد را فسخ کردم و کتاب ها را در اختيار نشر نو گذاشتم. داستان يک شهر را چاپ کرد. (۱۱ هزار نسخه). زمين سوخته را آماده کردم چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه). يک ماه بعد چاپ دوم را در ٢٢ هزار نسخه چاپ کرد. آمد هسمايه ها را چاپ کند که از چاپ و تجديد چاپ کارهايم جلوگيري به عمل آمد. پس از چاپ دوم داستان يک شهر و زمين سوخته ديگري چيزي چاپ نشد. اما همسايه ها باز هم به طور قاچاق افست شد. به وزارت ارشاد گفتيم که بابا، شما مي گوييد همسايه ها نبايد چاپ شود اما بازار پر است از نسخه هاي تقلبي که به عنوانت کمياب 4 تا 5 برابر قيمت رو جلد مي فروشند. گفت جمعش مي کنيم اما نکرده اند.
خوب، حالا دستي مي ماند که به نوشتن برود؟
(#مجله_رودکي ٢۰ (#پرونده_احمد_محمود). سال دوم. آبان و آذر ۶٨/ از صفحه ۱۶۵ تا صفحه ۱۶٩)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
چند روایت اندوهبار...
از خاطرات احمد محمود
۱۵ مرداد ۶۴
دو شب است که تلويزيون خراب شده است. سياه سفيد است و مال عهد بوق. ۱٨ سال است کار مي کند يک بار لامپ سوخته و ... دو شب است که تصوير نمي دهد. ديشب سارک داشت تو اتاق مطالعه مي کرد. لامپ خود به خود سوخت. لامپ نداشتيم که عوضش کنيم. بلند شد و رفت تلويزيون را روشن کرد به اين اميد که شايد درست شده باشد!! تصوير نداشت. گفت اينهم از تلويزيون!
خوب. مفهوم حرفش اين است که همه چيز زندگي مان خراب است. حرفش درست است. اين بود که شنيدم و زيرسبيلي رد کردم. شش هفت سال بيکاري بعد از انقلاب و جلوگيري از چاپ کتابهايم نتيجه اي بهتر از اين ندارد آن هم با خرج سنگين زندگي، خدا عاقبتش را به خير کند.
۱۶ مرداد ۶۴
نمي دانم به خودم تلقين کرده ام که وقتي سيگار تير مي کشم سرم درد مي گيرد يا واقعا خاصيت سيگار تير اين است. به هر جهت شيراز مي کشم. چند ماه قبل هم زمزمه اش شروع شد که سيگار تير بد است و حرف‌هايي از اين دست و اغلب کساني که سيگاري بودند از کشيدن سيگار تير امتناع کردند. سيگار هم که در بازار آزاد چندين برابر قيمت دارد. بقال سرمحل به عنوان سهميه روزهاي دوشنبه و پنجشنبه سيگار مي دهد. ٢ بسته سيگار شيراز و چهار بسته سيگار تير. به عبارت ديگر هفته اي ۴ بسته شيراز و ٨ بسته تير و مجبور هستيم که سيگار تير را هم بگيريم چرا اگر نگيريم شيراز هم نمي دهد. حتي به جاي تير، اشنو هم نمي دهد.
٢ آذر ۶۴
امروز بار ديگر تنگدستي را احساس کردم. بار ديگر احساس کردم که اين غول داد جوانه مي زند. زنم گفت پول آب را بايد بدهيم. گفتم تا کي مهلت داريم، گفت ششم. گفتم حالا بماند. چهار روز ديگر فرصت هست. زنم احساس کرد که ٣۴٨ تومان ندارم بدهم. دلم نمي خواست فکر کند پول ندارم و دلش توي هول و ولا افتد. صداش کردم و گفتم کي پول آب را مي برد و مي دهد. گفت خودم. گفت دارم مي روم به طرف بانک گفتم پول آب را هم بدهم. هزار تومن بهش دادم. هزار توماني را گرفت و گفت خيال کردم نداري. در واقع نداشتم. چند هزار توماني گذاشته ام کنار که اگر مريض شديم دم در بيمارستان نميريم. چون تا پول نگيرند کسي را به بيمارستان راه نمي دهند و چه بسا آدم که به همين بهانه تلف شده اند. دل زدم به دريا و يکي از هزار توماني ها را دادم. معلوم نيست چه وقت کتاب هايم اجازه انتشار خواهند يافت. خواهد گذشت. بايد تحمل داشت و خوشبختانه همه مان آدم هاي قانع و سازگاري هستيم.
داستان يک شهر را سال ۱٣۵٨ تمام کردم و آماده چاپ شد. انتشاراتي اميرکبير با مشکلاتي مواجه شد، بعد مصادره شد. نسخه همسايه ها تمام شد. رضا جعفري هنوز توي اميرکبير کار مي کرد. داستان يک شهر را چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه) فروش رفت اما حالا اميرکبير به دست دولت افتاده بود. روي خوش با تجديد چاپ کارهايم نشان نمي داد. رضا جعفري نشر نو را تاسيس کرد. همسايه ها و داستان يک شهر را از اميرکبير گرفتم. قرارداد را فسخ کردم و کتاب ها را در اختيار نشر نو گذاشتم. داستان يک شهر را چاپ کرد. (۱۱ هزار نسخه). زمين سوخته را آماده کردم چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه). يک ماه بعد چاپ دوم را در ٢٢ هزار نسخه چاپ کرد. آمد هسمايه ها را چاپ کند که از چاپ و تجديد چاپ کارهايم جلوگيري به عمل آمد. پس از چاپ دوم داستان يک شهر و زمين سوخته ديگري چيزي چاپ نشد. اما همسايه ها باز هم به طور قاچاق افست شد. به وزارت ارشاد گفتيم که بابا، شما مي گوييد همسايه ها نبايد چاپ شود اما بازار پر است از نسخه هاي تقلبي که به عنوانت کمياب 4 تا 5 برابر قيمت رو جلد مي فروشند. گفت جمعش مي کنيم اما نکرده اند.
خوب، حالا دستي مي ماند که به نوشتن برود؟
(#مجله_رودکي ٢۰ (#پرونده_احمد_محمود). سال دوم. آبان و آذر ۶٨/ از صفحه ۱۶۵ تا صفحه ۱۶٩)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#افسانه_های زیبا-#شطرنج_و_نرد
یکی ازافسانه ها：یکروزکه انوشیروان باگروهی ازمؤبدان ومرزداران درکاخ نشسته بودبه اوخبردادندکه دیورسرم پادشاه هندسفیری باهزارشتروارباربه خدمت وی فرستاده است.شاه عده ای ازدرباریان وبزرگان رابه پیشبازش فرستاد.چون فرستاده به کاخ درآمدشهریارراستود.شاه وی رانواخت وجای نیکونشاند.چون زمانی گذشت هندوگان فرستاده شاه هندسربارهابازکردوانبوه الماس ویاقوت وزروسیم ومشک وعنبروعودوبسیارپارچه های زربفت وتیغهای باجوهر،که آورده بود،پیش تخت نوشین روان نثارکرد،سپس نامه شاه هندراکه درپرندی خوش نگارپیچیده بودبه نوشیروان داد.درآن نامه نوشته بود：ای شهریارکه تاچرخ بپاست پادشاهیت به جای وبردوام باشد،تخت شطرنجی فرستادم،به هوشمندان وخردوران درگاه خودبفرمای که این نغزبازی بجاآورندودریابندهرمهره درکدام خانه بایدجای گیردوحرکت پیل وپیاده ورخ واسب وفرزین وشاه چگونه است.اگرآنان طرزاین بازی شیرین راشناختند،من باژوساوی که شاه طلب فرموده می فرستم،امااگرهوشمندان وخردوران ایران ازگشودن این بازی نغزدرمانندنبایدازماباج وخراج بطلبند.
شاه پس ازشنیدن گفته های فرستاده رای هنددمی چندبه تخته شطرنج ومهره هایش نگریست،آنگاه گفت：ای نیک قدم میهمان،چندروزی بیاسای،یک هفته به مازمان بده،روزهشتم دانایان ماباتوبه بازی می نشیند.
خدمتگران به فرمان نوشیروان بوستان سرایی خوش منظروزیبابرای اقامت فرستاده پادشاه هندپرداختندواودرآن سرای باشکوه تن وجان به آسایش وآرامش سپرد.ازسوی دیگرردان ومؤبدان وهوشمندان به خدمت پادشاه رفتند.تخت شطرنج راپیش رونهادندوباهم رأی زدندمگرراه بازی کردن آن رادریابند.هیچ کس نتوانست.شرمسار،ناتوانی ودرماندگی خویش رابه پادشاه عرضه داشتند.نوشیروان دل آزرده وغمین شد.بزرگمهرزمین ادب بوسیدوگفت：ای شهریاردادگردل آگاه ،دل تنگ وآگنده به دردمدار،من به یاری یزدان وفرهء شاه بختیار،این مشکل راازمیان برمی دارم.نوشیروان شادشدوگفت：اگربخت نیک وخرددراین کارراهنمای مانشود،شاه هندطعنه زندکه درسراسرایران زمین کسی بدین مایه وپایه ی خردنبودکه رازبازی شطرنج رابگشاید.
بزرگمهرتخته شطرنج رابرداشت،به خلوت نشست وبه تفکرپرداخت.
همی جست بازی چپ ودست راست
همی راندتاجای هریک کجاست
پس ازیک روزویک شب اندیشه کردن،راه بازی رایافت.شادان ازپیروزی به درگاه شاه شتافت وگفت：ای شهریارپیروزبخت ،به یاری بخت بلندت برآنچه می کوشیدم آگاه شدم.آنگاه راه بازی کردن شطرنج رابه شاه نمود.دل شهریارشادوشکفته شدوفرمودهندوگان رابخوانند.چون آمدبزرگمهرتخته شطرنج رادربرابراوگشودوبازی راآن چنان به استادی وچابکی نمودکه هندوگان ازآن مهارت درشگفت ماند.به نشیروان نمازبردوگفت：ای شهریاربیداربخت ،ازاین دانامرددرشگفتم که چگونه بااین مهارت شطرنج می بازدوحال آنکه پیش ازاین زمان هرگزآن راندیده وراه بازی کردنش رااززبان هیچ داننده ای نشنیده است.
شاه هوشمندی بزرگمهرراستود،جامی گوهرآگین پرازگوهرهای شاهواربه وی بخشید،افزون براین اسبی بالگام وزین زرین به اوداد.
نوشته اندپس ازاینکه بزرگمهربه فراست راه بازی کردن شطرنج رادریافت وهندوگانراازهوشمندی وزیرکی خودمتحیرکردنوشیروان برآن شدکه به اوجایزه ای بدهد.دلخواهش راپرسید.بزرگمهرشاه راستایش کردوگفت：به عنایت یزدان ولطف شاه هرچه خواسته ام دارم،وجزاینکه شهریارسایه مهربانی وحمایت خویش راازمن نگیردآرزویی ندارم.چون شاه اصرارکردبزرگمهربرای اینکه هوشمندی خودرانیکوتربنمایاند،پس ازلحظه ای تأمل گفت：شهریاربفرمایددرخانه اول شطرنج دودانه گندم نهند،درخانه دوم چهاردانه،همچنین به ازای هریک ازخانه های بعد،به ترتیب دوبرابرخانه قبل دانه گندم به حساب آورندوبه من دهند.
شهریارازسبکی تمنای وزیردرشگفت شد،وچون اورابه همین شرط خرسندیافت فرمودچنان کنندکه اوخواسته بود.حسابگران اندازه گرفتندودانستندبرای عمل کردن این شرط۳۶،۸۹۴،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۸دانه گندم به کاراست که اگرهر۱۶دانه گندم یک مثقال,هر۲۵۶دانه یک سیر,هر۱۰۲۴۰دانه یک من,وهر۱۰۲۴،۰۰۰دانه یک خرواربه حساب آیدروی هم رفته برای برآوردن این شرط۹،۳۷۲،۰۳۶،۸۵۴،۷۷۵،۸۰۸خروارگندم لازم است؛ومقدارمحصول گندم چندین سال ایران زمین این قدرنیست.انوشیروان درشگفت ماندودانست غرض بزرگمهرازبرگزیدن چنین صله چیست.باردگربرهوشمندیش آفرین خواند؛پاداشی شاهواربه اوبخشیدومرتبه اش رافزود.
باری,چون فرستاده شاه هندبه جایگاه خودرفت بزرگمهربه سرای خویش برگشت,شب نخفت وتخته نردرادرست کرد.
بازی نردراسی مهره است که پانزده مهره سیاه وپانزده مهره سفیداست,ودوکعبتین یاطاس به صورت مکعب کوچک که برسطح هرکدام ,شماره های یک تاشش چنان نقش شده که شماره های سطح رووسطح زیرروی هم هفت می شود.هرطرف تخته نرددوازده خانه-دوقسمت شش خانه ای داردو بازیکنان بایدبه ترتیبی معینی مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پراکنده است بانظمی معین مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پرا
#افسانه_های زیبا-#شطرنج_و_نرد
یکی ازافسانه ها：یکروزکه انوشیروان باگروهی ازمؤبدان ومرزداران درکاخ نشسته بودبه اوخبردادندکه دیورسرم پادشاه هندسفیری باهزارشتروارباربه خدمت وی فرستاده است.شاه عده ای ازدرباریان وبزرگان رابه پیشبازش فرستاد.چون فرستاده به کاخ درآمدشهریارراستود.شاه وی رانواخت وجای نیکونشاند.چون زمانی گذشت هندوگان فرستاده شاه هندسربارهابازکردوانبوه الماس ویاقوت وزروسیم ومشک وعنبروعودوبسیارپارچه های زربفت وتیغهای باجوهر،که آورده بود،پیش تخت نوشین روان نثارکرد،سپس نامه شاه هندراکه درپرندی خوش نگارپیچیده بودبه نوشیروان داد.درآن نامه نوشته بود：ای شهریارکه تاچرخ بپاست پادشاهیت به جای وبردوام باشد،تخت شطرنجی فرستادم،به هوشمندان وخردوران درگاه خودبفرمای که این نغزبازی بجاآورندودریابندهرمهره درکدام خانه بایدجای گیردوحرکت پیل وپیاده ورخ واسب وفرزین وشاه چگونه است.اگرآنان طرزاین بازی شیرین راشناختند،من باژوساوی که شاه طلب فرموده می فرستم،امااگرهوشمندان وخردوران ایران ازگشودن این بازی نغزدرمانندنبایدازماباج وخراج بطلبند.
شاه پس ازشنیدن گفته های فرستاده رای هنددمی چندبه تخته شطرنج ومهره هایش نگریست،آنگاه گفت：ای نیک قدم میهمان،چندروزی بیاسای،یک هفته به مازمان بده،روزهشتم دانایان ماباتوبه بازی می نشیند.
خدمتگران به فرمان نوشیروان بوستان سرایی خوش منظروزیبابرای اقامت فرستاده پادشاه هندپرداختندواودرآن سرای باشکوه تن وجان به آسایش وآرامش سپرد.ازسوی دیگرردان ومؤبدان وهوشمندان به خدمت پادشاه رفتند.تخت شطرنج راپیش رونهادندوباهم رأی زدندمگرراه بازی کردن آن رادریابند.هیچ کس نتوانست.شرمسار،ناتوانی ودرماندگی خویش رابه پادشاه عرضه داشتند.نوشیروان دل آزرده وغمین شد.بزرگمهرزمین ادب بوسیدوگفت：ای شهریاردادگردل آگاه ،دل تنگ وآگنده به دردمدار،من به یاری یزدان وفرهء شاه بختیار،این مشکل راازمیان برمی دارم.نوشیروان شادشدوگفت：اگربخت نیک وخرددراین کارراهنمای مانشود،شاه هندطعنه زندکه درسراسرایران زمین کسی بدین مایه وپایه ی خردنبودکه رازبازی شطرنج رابگشاید.
بزرگمهرتخته شطرنج رابرداشت،به خلوت نشست وبه تفکرپرداخت.
همی جست بازی چپ ودست راست
همی راندتاجای هریک کجاست
پس ازیک روزویک شب اندیشه کردن،راه بازی رایافت.شادان ازپیروزی به درگاه شاه شتافت وگفت：ای شهریارپیروزبخت ،به یاری بخت بلندت برآنچه می کوشیدم آگاه شدم.آنگاه راه بازی کردن شطرنج رابه شاه نمود.دل شهریارشادوشکفته شدوفرمودهندوگان رابخوانند.چون آمدبزرگمهرتخته شطرنج رادربرابراوگشودوبازی راآن چنان به استادی وچابکی نمودکه هندوگان ازآن مهارت درشگفت ماند.به نشیروان نمازبردوگفت：ای شهریاربیداربخت ،ازاین دانامرددرشگفتم که چگونه بااین مهارت شطرنج می بازدوحال آنکه پیش ازاین زمان هرگزآن راندیده وراه بازی کردنش رااززبان هیچ داننده ای نشنیده است.
شاه هوشمندی بزرگمهرراستود،جامی گوهرآگین پرازگوهرهای شاهواربه وی بخشید،افزون براین اسبی بالگام وزین زرین به اوداد.
نوشته اندپس ازاینکه بزرگمهربه فراست راه بازی کردن شطرنج رادریافت وهندوگانراازهوشمندی وزیرکی خودمتحیرکردنوشیروان برآن شدکه به اوجایزه ای بدهد.دلخواهش راپرسید.بزرگمهرشاه راستایش کردوگفت：به عنایت یزدان ولطف شاه هرچه خواسته ام دارم،وجزاینکه شهریارسایه مهربانی وحمایت خویش راازمن نگیردآرزویی ندارم.چون شاه اصرارکردبزرگمهربرای اینکه هوشمندی خودرانیکوتربنمایاند،پس ازلحظه ای تأمل گفت：شهریاربفرمایددرخانه اول شطرنج دودانه گندم نهند،درخانه دوم چهاردانه،همچنین به ازای هریک ازخانه های بعد،به ترتیب دوبرابرخانه قبل دانه گندم به حساب آورندوبه من دهند.
شهریارازسبکی تمنای وزیردرشگفت شد،وچون اورابه همین شرط خرسندیافت فرمودچنان کنندکه اوخواسته بود.حسابگران اندازه گرفتندودانستندبرای عمل کردن این شرط۳۶،۸۹۴،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۸دانه گندم به کاراست که اگرهر۱۶دانه گندم یک مثقال,هر۲۵۶دانه یک سیر,هر۱۰۲۴۰دانه یک من,وهر۱۰۲۴،۰۰۰دانه یک خرواربه حساب آیدروی هم رفته برای برآوردن این شرط۹،۳۷۲،۰۳۶،۸۵۴،۷۷۵،۸۰۸خروارگندم لازم است؛ومقدارمحصول گندم چندین سال ایران زمین این قدرنیست.انوشیروان درشگفت ماندودانست غرض بزرگمهرازبرگزیدن چنین صله چیست.باردگربرهوشمندیش آفرین خواند؛پاداشی شاهواربه اوبخشیدومرتبه اش رافزود.
باری,چون فرستاده شاه هندبه جایگاه خودرفت بزرگمهربه سرای خویش برگشت,شب نخفت وتخته نردرادرست کرد.
بازی نردراسی مهره است که پانزده مهره سیاه وپانزده مهره سفیداست,ودوکعبتین یاطاس به صورت مکعب کوچک که برسطح هرکدام ,شماره های یک تاشش چنان نقش شده که شماره های سطح رووسطح زیرروی هم هفت می شود.هرطرف تخته نرددوازده خانه-دوقسمت شش خانه ای داردو بازیکنان بایدبه ترتیبی معینی مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پراکنده است بانظمی معین مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه
آنگاه به ترتیبی خاص برچینند.
سی مهره اشاره به سی روزهرماه,بیست وچهارخانه تخته اشاره به بیست وچهارساعت هرشبانه روز,وهفت خال مجموع خالهای رووزیرطاس به هرصورت که بنشیند,کنایه ازهفت روزهفته یا
هفت ستاره دب اکبراست.درمجموع کنایه به این است که به تعبیری گردش ستاره های هفت گانه ,روزهای هرماه,گذشت هرساعت,هرکدام به نوعی کم یابیش درسرنوشت آدمی اثردارد.اگرطاس موافق مرادبنشیند,بازیگرگرچه دربازی مهارت زیادنداشته باشدمی بر,وبازیگرماهرهرچندمدبروچاره گرباشد,اگرطاس نیک ننشیند,می بازد.
باری بزرگمهربامدادان تخته نردرابه خدمت شاه برد,به وی نمودوگفت：ای شهریاربختیار,اگربپسندی واجازه دهی من این راباشترواری چندازگونه گون کالای خوب به هندبرم,وشرط وشرط کنم اگررایمندان وخردوران دربارش راه بازی کردنش رادریابندآنهمه کالاازآن اوباشدوگرنه هم چندان متاع برآن بیفزاید.
انوشیروان نامه ای به رای هندنوشت .سرنامه ازایزدپاک یادکردازآن پس اوراستودونوشت：ای پادشاه بزرگ که ازدریای قنوج تاسرزمین سندزیرنگین تست.هندوگان به ایران آمدوپیغام گزارد.هفت روزازاوزمان خواستیم,امابه سوم روزرازبازی کردن شطرنج راگشودیم.اکنون دوهزارشتروارازنفایس روم وچین وهیتال وایران زمین ویک تخته نردبایکی ازمؤبدان درگاهم پیش توفرستاده ام.اگرفرزانگان دربارت رازبازی کردن آن رادریافتندهمه آنچه فرستاده ام ازآن توباد,امااگررای وهوشمندان هندازیافتن راه ورازبازی کردن نرددرماندندبایدهمین مایه کالا ازنفایس هندبرآن بیفزایی وهمه رابرای مابفرستی.
روزدیگربزرگمهرباسروانان ودوهزارنفرشترراه هندپیش گرفت.
چون به پایتخت رای هند سیدوبه درباروی راه یافت به زبان پهلوی اوراستود,ونامه خسروی رابه وی داد.رای هندبزرگمهررابه مهربانی وگرمی پذیرفت وسرایی باشکوه به وی اختصاص داد.پس آنگاه پیران ودانایان رانزدخویش خواندوتخته نردرابه ایشان نمودوگفت بایددرمدت هفت روزراه بازی کردن آن رانشان دهند.چندان که تفکرکردندنتوانستند.روزنهم بزرگمهرنزددیورسرم رای هندرفت وگفت：انوشیروان مرااجازه نداده که بیش ازهفت روزدرهندبمانم بایدبی درنگ بازکردم تاشاه دل آزرده وخشمگین نگردد.
چون رای ورایمندان هندراه ورازبازی کردن رانیافته بودندوبه ناتوانی خویش خستوشدند,بزرگمهرآن رابه ایشان نمود.پادشاه هندودانایان براوآفرین خواندند.دیورسرم ازهردانشی پرسشهاکردوپاسخهای درست واستوارشنید.ازآن پس دوهزارشترازعودوعنبروکافوروزروگوهروجامه های زربفت باباژیک ساله بارکرد.بزرگمهررانیزبه خلعتهای گرانمایه نواخت واجازه بازگشتن داد.
بزرگمهرباکاروانی که تاآن زمان کس به آن بزرگی وچندان کالای گرانبهاندیده بودراهی ایران شد.چون به درگاه شاه رسیدنامه رای هندراکه برپرندنوشته بودتقدیم انوشیروان کرد.رای نوشته بود：من وبزرگانم خستوایم که نه همتای انوشیروان به فروآیین وخرددرسراسرجهان کس است ونه دانشورترازدستوراو.باج یک ساله رافرستادم,اگربیش ازاین باید,نیزمی فرستم.
برگرفته ازکتاب #دانای_بزرگ_بزرگمهر
باسپاس......
#میر_احمد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
آنگاه به ترتیبی خاص برچینند.
سی مهره اشاره به سی روزهرماه,بیست وچهارخانه تخته اشاره به بیست وچهارساعت هرشبانه روز,وهفت خال مجموع خالهای رووزیرطاس به هرصورت که بنشیند,کنایه ازهفت روزهفته یا
هفت ستاره دب اکبراست.درمجموع کنایه به این است که به تعبیری گردش ستاره های هفت گانه ,روزهای هرماه,گذشت هرساعت,هرکدام به نوعی کم یابیش درسرنوشت آدمی اثردارد.اگرطاس موافق مرادبنشیند,بازیگرگرچه دربازی مهارت زیادنداشته باشدمی بر,وبازیگرماهرهرچندمدبروچاره گرباشد,اگرطاس نیک ننشیند,می بازد.
باری بزرگمهربامدادان تخته نردرابه خدمت شاه برد,به وی نمودوگفت：ای شهریاربختیار,اگربپسندی واجازه دهی من این راباشترواری چندازگونه گون کالای خوب به هندبرم,وشرط وشرط کنم اگررایمندان وخردوران دربارش راه بازی کردنش رادریابندآنهمه کالاازآن اوباشدوگرنه هم چندان متاع برآن بیفزاید.
انوشیروان نامه ای به رای هندنوشت .سرنامه ازایزدپاک یادکردازآن پس اوراستودونوشت：ای پادشاه بزرگ که ازدریای قنوج تاسرزمین سندزیرنگین تست.هندوگان به ایران آمدوپیغام گزارد.هفت روزازاوزمان خواستیم,امابه سوم روزرازبازی کردن شطرنج راگشودیم.اکنون دوهزارشتروارازنفایس روم وچین وهیتال وایران زمین ویک تخته نردبایکی ازمؤبدان درگاهم پیش توفرستاده ام.اگرفرزانگان دربارت رازبازی کردن آن رادریافتندهمه آنچه فرستاده ام ازآن توباد,امااگررای وهوشمندان هندازیافتن راه ورازبازی کردن نرددرماندندبایدهمین مایه کالا ازنفایس هندبرآن بیفزایی وهمه رابرای مابفرستی.
روزدیگربزرگمهرباسروانان ودوهزارنفرشترراه هندپیش گرفت.
چون به پایتخت رای هند سیدوبه درباروی راه یافت به زبان پهلوی اوراستود,ونامه خسروی رابه وی داد.رای هندبزرگمهررابه مهربانی وگرمی پذیرفت وسرایی باشکوه به وی اختصاص داد.پس آنگاه پیران ودانایان رانزدخویش خواندوتخته نردرابه ایشان نمودوگفت بایددرمدت هفت روزراه بازی کردن آن رانشان دهند.چندان که تفکرکردندنتوانستند.روزنهم بزرگمهرنزددیورسرم رای هندرفت وگفت：انوشیروان مرااجازه نداده که بیش ازهفت روزدرهندبمانم بایدبی درنگ بازکردم تاشاه دل آزرده وخشمگین نگردد.
چون رای ورایمندان هندراه ورازبازی کردن رانیافته بودندوبه ناتوانی خویش خستوشدند,بزرگمهرآن رابه ایشان نمود.پادشاه هندودانایان براوآفرین خواندند.دیورسرم ازهردانشی پرسشهاکردوپاسخهای درست واستوارشنید.ازآن پس دوهزارشترازعودوعنبروکافوروزروگوهروجامه های زربفت باباژیک ساله بارکرد.بزرگمهررانیزبه خلعتهای گرانمایه نواخت واجازه بازگشتن داد.
بزرگمهرباکاروانی که تاآن زمان کس به آن بزرگی وچندان کالای گرانبهاندیده بودراهی ایران شد.چون به درگاه شاه رسیدنامه رای هندراکه برپرندنوشته بودتقدیم انوشیروان کرد.رای نوشته بود：من وبزرگانم خستوایم که نه همتای انوشیروان به فروآیین وخرددرسراسرجهان کس است ونه دانشورترازدستوراو.باج یک ساله رافرستادم,اگربیش ازاین باید,نیزمی فرستم.
برگرفته ازکتاب #دانای_بزرگ_بزرگمهر
باسپاس......
#میر_احمد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#ادبیات #گزیده_کتاب
در مدتی که میان سرخپوستان زندگی می‌کردم، مجرد ماندم، گویی در انتظار زنی بودم که کاملاً از آن من باشد و کمبودهای شخصیت، عشق و محبت را در من جبران کند. من عاشق هموطنان جدیدم شدم، عاشق نگاه ساده‌شان به امورات زندگی، برآوردن نیازهای روزانه بی‌آن‌که به اصول اساسیشان بی‌اعتنایی کنند، به‌ویژه مراقبتشان از خاک، هوا و آب ارزشمند و کمیابشان، آبی که در چاه‌های عمیق مخفی شده است. هیچ رودخانه‌ای در سطح دشت یوکاتان جاری نیست، بلکه دارای شبکه‌ای از جریان‌های زیرزمینی است.
مراقبت از خاک مأموریت اصلیشان بود. آنها خادمان خاک بودند. به همین منظور هم به دنیا آمده بودند. متوجه شدم که داستانهای اعجاب‌انگیزشان، مراسمشان و مناجاتشان، هدفی غیر از حفظ شادابی و باروری خاک و بزرگداشت نیاکانشان ندارد، بزرگداشت همان نیاکانی که از خاک نگهداری کرده بودند و آن را سخاوتمند یا بخیل، اما در هر حال زنده، برای فرزندانشان میراث گذاشته بودند.
وظیفه‌ای بی‌پایان بود، نوعی توالی که در آغاز به نظر ما کاری طاقت‌فرسا، کشنده و تکراری بود، اما سرانجام متوجه شدیم که پاداش کارشان انجام همان کار بود. در حقیقت آنها زندگی می‌کردند تا وقتی مردند دنیا همچنان فرزندانشان را سیر کند. در نظر آنها، مرگ هدیه‌ای برای تداوم زندگی فرزندانشان بود.
به همین دلیل، به نظر این بومیان، تولد و مرگ پدیده‌هایی یکسان بودند، وقایعی که به یک اندازه درخور شادی و احترامند. اولین مراسم تدفینی را که دیدیم هرگز فراموش نخواهم کرد، زیرا با مراسمی روبرو شدیم که نمایانگر آغاز و تداوم همه چیز بود، درست مانند مراسمی که برای تولد برگزار می‌کنیم. چهره‌ها و حرکات و نوای سازهایشان گواهی بر این باور بود که مرگ سرچشمهٔ زندگی است، مرگ نخستین تولد است، ما از مرگ می‌آییم. زاده نمی‌شویم، مگر آنکه پیش‌تر کسی مرده باشد، آن هم به خاطر ما و برای ما.
#کارلوس_فوئنتس
ترجمه: #علی_اکبر_فلاحی
کتاب:#درخت_پرتقال
نشر: #ققنوس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#ادبیات #گزیده_کتاب
در مدتی که میان سرخپوستان زندگی می‌کردم، مجرد ماندم، گویی در انتظار زنی بودم که کاملاً از آن من باشد و کمبودهای شخصیت، عشق و محبت را در من جبران کند. من عاشق هموطنان جدیدم شدم، عاشق نگاه ساده‌شان به امورات زندگی، برآوردن نیازهای روزانه بی‌آن‌که به اصول اساسیشان بی‌اعتنایی کنند، به‌ویژه مراقبتشان از خاک، هوا و آب ارزشمند و کمیابشان، آبی که در چاه‌های عمیق مخفی شده است. هیچ رودخانه‌ای در سطح دشت یوکاتان جاری نیست، بلکه دارای شبکه‌ای از جریان‌های زیرزمینی است.
مراقبت از خاک مأموریت اصلیشان بود. آنها خادمان خاک بودند. به همین منظور هم به دنیا آمده بودند. متوجه شدم که داستانهای اعجاب‌انگیزشان، مراسمشان و مناجاتشان، هدفی غیر از حفظ شادابی و باروری خاک و بزرگداشت نیاکانشان ندارد، بزرگداشت همان نیاکانی که از خاک نگهداری کرده بودند و آن را سخاوتمند یا بخیل، اما در هر حال زنده، برای فرزندانشان میراث گذاشته بودند.
وظیفه‌ای بی‌پایان بود، نوعی توالی که در آغاز به نظر ما کاری طاقت‌فرسا، کشنده و تکراری بود، اما سرانجام متوجه شدیم که پاداش کارشان انجام همان کار بود. در حقیقت آنها زندگی می‌کردند تا وقتی مردند دنیا همچنان فرزندانشان را سیر کند. در نظر آنها، مرگ هدیه‌ای برای تداوم زندگی فرزندانشان بود.
به همین دلیل، به نظر این بومیان، تولد و مرگ پدیده‌هایی یکسان بودند، وقایعی که به یک اندازه درخور شادی و احترامند. اولین مراسم تدفینی را که دیدیم هرگز فراموش نخواهم کرد، زیرا با مراسمی روبرو شدیم که نمایانگر آغاز و تداوم همه چیز بود، درست مانند مراسمی که برای تولد برگزار می‌کنیم. چهره‌ها و حرکات و نوای سازهایشان گواهی بر این باور بود که مرگ سرچشمهٔ زندگی است، مرگ نخستین تولد است، ما از مرگ می‌آییم. زاده نمی‌شویم، مگر آنکه پیش‌تر کسی مرده باشد، آن هم به خاطر ما و برای ما.
#کارلوس_فوئنتس
ترجمه: #علی_اکبر_فلاحی
کتاب:#درخت_پرتقال
نشر: #ققنوس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📚📒📙📔📚
ماه محرم بود و سربازهای روسی در تبریز چوبه دار برپا کرده بودند و مشغول دار زدن آزادیخواهان بودند...
ولی یک مشت آدم لات و لوت و چاقوکش و پامنبری عین خیالشون هم نبود و برای کشتار آزادیخواهان که جلو چشمشون کشته میشدن جشن میگرفتن و [برای اتفاق عاشورای بیش از هزار سال پیش] عزا و علم و طبق راه انداخته بودن و سینه میزدن که داد از ظلم یزید.!!!
#تاریخ_مشروطه
#احمد_کسروی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📚📒📙📔📚
ماه محرم بود و سربازهای روسی در تبریز چوبه دار برپا کرده بودند و مشغول دار زدن آزادیخواهان بودند...
ولی یک مشت آدم لات و لوت و چاقوکش و پامنبری عین خیالشون هم نبود و برای کشتار آزادیخواهان که جلو چشمشون کشته میشدن جشن میگرفتن و [برای اتفاق عاشورای بیش از هزار سال پیش] عزا و علم و طبق راه انداخته بودن و سینه میزدن که داد از ظلم یزید.!!!
#تاریخ_مشروطه
#احمد_کسروی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه دکتر مصدق به تولید داخلی و هوشمندی او در برخورد با یک بازرگان
آقای ارباب مهدی یزدی از تجار چای آن زمان از پدرم (دکتر مصدق) وقت ملاقات گرفتند. حدود سه بعد از ظهر یکی از روزها بودکه ایشان به دیدار پدرم آمدند. پدر در منزل چای گیلان مصرف می کرد. آن روز هم طبق معمول چای دم بود، چون آقای ارباب مهدی آمدپدرم ازشان سوال کردچای میل می فرمائید؟ وی گفت اختیار دارید البته. با چای گیلان معمول در خانه پدرم از او پذیرایی شد.
پدرم رو کرد و به وی گفت:« چای چگونه بود؟» آقای ارباب مهدی یزدی گفت آقا عالی بود، به به و...
پدرم گفت حالا فرمایشتان را بفرمایید. ارباب مهدی یزدی گفت مقدار زیادی چای دارجلینگ وارد کرده ام و در گمرک است، اجازه ترخیص می خواستم. پدرم گفت : مگر شما از چای خودمان تعریف نکردید؟ «هنگامی که چای خودمان خوب است که شما که تاجر چای هستید تعریفش را می کنید، جایی برای وارد کردن چای خارجی نیست.»( به نقل از دکتر غلامحسین مصدق)
کتاب خاطرات و مبازرات دکتر فاطمی- بهرام اسفندیاری- ص ۲۰۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه دکتر مصدق به تولید داخلی و هوشمندی او در برخورد با یک بازرگان
آقای ارباب مهدی یزدی از تجار چای آن زمان از پدرم (دکتر مصدق) وقت ملاقات گرفتند. حدود سه بعد از ظهر یکی از روزها بودکه ایشان به دیدار پدرم آمدند. پدر در منزل چای گیلان مصرف می کرد. آن روز هم طبق معمول چای دم بود، چون آقای ارباب مهدی آمدپدرم ازشان سوال کردچای میل می فرمائید؟ وی گفت اختیار دارید البته. با چای گیلان معمول در خانه پدرم از او پذیرایی شد.
پدرم رو کرد و به وی گفت:« چای چگونه بود؟» آقای ارباب مهدی یزدی گفت آقا عالی بود، به به و...
پدرم گفت حالا فرمایشتان را بفرمایید. ارباب مهدی یزدی گفت مقدار زیادی چای دارجلینگ وارد کرده ام و در گمرک است، اجازه ترخیص می خواستم. پدرم گفت : مگر شما از چای خودمان تعریف نکردید؟ «هنگامی که چای خودمان خوب است که شما که تاجر چای هستید تعریفش را می کنید، جایی برای وارد کردن چای خارجی نیست.»( به نقل از دکتر غلامحسین مصدق)
کتاب خاطرات و مبازرات دکتر فاطمی- بهرام اسفندیاری- ص ۲۰۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
مرداد و شهریور ۱۳۳۰، شکست ماموریت استوکس- انگلیسی ها: تنها راه گریز از ملی شدن نفت ایران کنارگذاشتن مصدق است.
استوکس هم موفق تر از هریمن نبود، خیلی ساده به این دلیل که هدف او با هدف هریمن تفاوتی نداشت. او می خواست «اداره» را واگذار کند، اما به پیروی از دستورالعمل ها، از واگذاری «کنترل» خودداری می کرد. از سوی دیگر مصدق می خواست راجع به پرداخت غرامت، فروش نفت به شرکت نفت انگلیس و ایران و استخدام مجدد تکنسین های انگلیسی مذاکره کند. اما حاضر نبود در مورد مسئله حیاتی کنترل به کسی امتیاز بدهد. پیشنهادهای استوکس «قدرت عمومی» را به ایران واگذار می کرد، اما «مدیریت اجرایی» را به یک سازمان عملیا تی محول می کرد که می بایست به عنوان یک شرکت انگلیسی در بریتانیا به ثبت برسد. پیش بینی شده بود این سازمان، برای اکتشاف، حفاری، پالایش و فروش نفت در بازارهای بین المللی اختیار کامل داشته باشد، برای یک دوره بیست وپنج ساله دیگر اختیارات اجرایی کامل داشته باشد؛ اما قول می داد که روند ایرانی کردن کارکنان خود را سرعت بخشد. اما وقتی از استوکس و کارشناس ملی کردن او راجع به مسائلی از این قبیل سوال می شد که خود بریتانیا «غرامت عادلانه» منابع ذغال سنگ، فولاد و برق را که خیرا در این کشور ملی شده است بر چه اساسی محاسبه و تعیین کرده است؟ و مدیران این صنایع ملی شده را چه کسی منصوب می کند؟ و چرا تکنسین های سابق شرکت نفت انگلیس و ایران نمی توانند برای شرکت ملی نفت ایران کار کنند؟ با وجود این که این پرسش ها کاملا با موضوع مذاکرات ارتباط داشت آنان از پاسخگویی به این سوالات طفره می رفتند.
استوکس کوشید در زمینه پیچیدگی های قضیه نفت به مصدق آموزش دهد؛ مصدق هم کوشید مذاکرات را مجددا به مساله کنترل بازگرداند. مصدق با صراحت و به طور کامل«سازمان عملیاتی» را رد کرد. به این دلیل که یک چنین طرحی نه تنهاقدرت مدیریت ایران را تضعیف می کرد، بلکه «شرکت نفت سابق را هم در شکل تازه ای احیا می کرد.»
شپرد در تلگراف های جداگانه به وزارت خارجه بریتانیا نوشت:اکنون نیز امکان رسیدن به یک توافق معقول با مصدق بیش از هر زمان دیگر در گذشته وجود ندارد و برای ما آن لحظه ای فرا رسیده است که تلاش کنیم و او را از صحنه خارج سازیم ...
مقامات رسمی وزارت سوخت هم به همین اندازه رک گو، اما بسیار صادق تر از شپرد بودند:
اگر دکتر مصدق استعفا دهد یا دیگری به جای او منصوب شود، برای ما فقط این امکان به وجود خواهد آمد که بتوانیم از ملی شدن تمام عیار فرارکنیم ... اگر کنترل واقعی بیشتری بر عملیات نفتی به ایران واگذار می شد، یقینا خطرناک می بود. نباید فراموش کنیم که وقتی ایرانی ها می گویند پیشنهادهای ما، همه در واقع همان واگذاری کنترل به شرکت نفت انگلیس و ایران است که به آن لباس تازه ای پوشانده اند، چندان هم بیجا نمی گویند...دادن هرگونه امتیاز واقعی در این زمینه غیرممکن است. اگر ما بر اساس شرایط مصدق توافقی کرده بودیم، نه تنها منافع نفتی بریتانیا، بلکه منافع نفتی ایالات متحده را هم در سراسر جهان به خطر انداخته بودیم. اگر چنین توافقی صورت می گرفت، ما چشم اندازهای سرمایه گذاری های سرمایه خارجی درکشورهای عقب مانده را از میان برده بودیم. ما وظیفه داریم بمانیم و برای حفاظت از منافع خود از زور استفاده کنیم...ما باید شاه را مجبور کنیم مصدق را عزل کند.
دولت بریتانیا با شکست ماموریت استوکس به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرد و در آن ادعا شده بود ایران صلح جهانی را به خطر انداخته است.
کودتا- یرواند آبراهیمیان- ص ۱۶۲-۱۶۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
مرداد و شهریور ۱۳۳۰، شکست ماموریت استوکس- انگلیسی ها: تنها راه گریز از ملی شدن نفت ایران کنارگذاشتن مصدق است.
استوکس هم موفق تر از هریمن نبود، خیلی ساده به این دلیل که هدف او با هدف هریمن تفاوتی نداشت. او می خواست «اداره» را واگذار کند، اما به پیروی از دستورالعمل ها، از واگذاری «کنترل» خودداری می کرد. از سوی دیگر مصدق می خواست راجع به پرداخت غرامت، فروش نفت به شرکت نفت انگلیس و ایران و استخدام مجدد تکنسین های انگلیسی مذاکره کند. اما حاضر نبود در مورد مسئله حیاتی کنترل به کسی امتیاز بدهد. پیشنهادهای استوکس «قدرت عمومی» را به ایران واگذار می کرد، اما «مدیریت اجرایی» را به یک سازمان عملیا تی محول می کرد که می بایست به عنوان یک شرکت انگلیسی در بریتانیا به ثبت برسد. پیش بینی شده بود این سازمان، برای اکتشاف، حفاری، پالایش و فروش نفت در بازارهای بین المللی اختیار کامل داشته باشد، برای یک دوره بیست وپنج ساله دیگر اختیارات اجرایی کامل داشته باشد؛ اما قول می داد که روند ایرانی کردن کارکنان خود را سرعت بخشد. اما وقتی از استوکس و کارشناس ملی کردن او راجع به مسائلی از این قبیل سوال می شد که خود بریتانیا «غرامت عادلانه» منابع ذغال سنگ، فولاد و برق را که خیرا در این کشور ملی شده است بر چه اساسی محاسبه و تعیین کرده است؟ و مدیران این صنایع ملی شده را چه کسی منصوب می کند؟ و چرا تکنسین های سابق شرکت نفت انگلیس و ایران نمی توانند برای شرکت ملی نفت ایران کار کنند؟ با وجود این که این پرسش ها کاملا با موضوع مذاکرات ارتباط داشت آنان از پاسخگویی به این سوالات طفره می رفتند.
استوکس کوشید در زمینه پیچیدگی های قضیه نفت به مصدق آموزش دهد؛ مصدق هم کوشید مذاکرات را مجددا به مساله کنترل بازگرداند. مصدق با صراحت و به طور کامل«سازمان عملیاتی» را رد کرد. به این دلیل که یک چنین طرحی نه تنهاقدرت مدیریت ایران را تضعیف می کرد، بلکه «شرکت نفت سابق را هم در شکل تازه ای احیا می کرد.»
شپرد در تلگراف های جداگانه به وزارت خارجه بریتانیا نوشت:اکنون نیز امکان رسیدن به یک توافق معقول با مصدق بیش از هر زمان دیگر در گذشته وجود ندارد و برای ما آن لحظه ای فرا رسیده است که تلاش کنیم و او را از صحنه خارج سازیم ...
مقامات رسمی وزارت سوخت هم به همین اندازه رک گو، اما بسیار صادق تر از شپرد بودند:
اگر دکتر مصدق استعفا دهد یا دیگری به جای او منصوب شود، برای ما فقط این امکان به وجود خواهد آمد که بتوانیم از ملی شدن تمام عیار فرارکنیم ... اگر کنترل واقعی بیشتری بر عملیات نفتی به ایران واگذار می شد، یقینا خطرناک می بود. نباید فراموش کنیم که وقتی ایرانی ها می گویند پیشنهادهای ما، همه در واقع همان واگذاری کنترل به شرکت نفت انگلیس و ایران است که به آن لباس تازه ای پوشانده اند، چندان هم بیجا نمی گویند...دادن هرگونه امتیاز واقعی در این زمینه غیرممکن است. اگر ما بر اساس شرایط مصدق توافقی کرده بودیم، نه تنها منافع نفتی بریتانیا، بلکه منافع نفتی ایالات متحده را هم در سراسر جهان به خطر انداخته بودیم. اگر چنین توافقی صورت می گرفت، ما چشم اندازهای سرمایه گذاری های سرمایه خارجی درکشورهای عقب مانده را از میان برده بودیم. ما وظیفه داریم بمانیم و برای حفاظت از منافع خود از زور استفاده کنیم...ما باید شاه را مجبور کنیم مصدق را عزل کند.
دولت بریتانیا با شکست ماموریت استوکس به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرد و در آن ادعا شده بود ایران صلح جهانی را به خطر انداخته است.
کودتا- یرواند آبراهیمیان- ص ۱۶۲-۱۶۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
بزرگترین هراس یک #زن، نادیده گرفته شدن است. این موجودات ظریف به گونه ای خلق شده اند که اگر دشمن‌شان هم نسبت به آن ها بی‌اعتنایی کند رنج خواهند کشید.
#گابریل_گارسیا_مارکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
بزرگترین هراس یک #زن، نادیده گرفته شدن است. این موجودات ظریف به گونه ای خلق شده اند که اگر دشمن‌شان هم نسبت به آن ها بی‌اعتنایی کند رنج خواهند کشید.
#گابریل_گارسیا_مارکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷