@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#به بهانه مرگ فیدل کاسترو
#معرفی کتاب "خاطرات بولیوی"
#نوشته ارنستو چه گوار
کتاب 'خاطرات بولیوی' روایت آخرین روزهای عمر و مبارزه ی چه گواراست که به دست خودش نوشته شده و پس از دستگیری و اعدام؛ بدست یکی از افسران CIA می افتد، او دفترچه را به آمریکا می فرستد و در آنجا جهت نسخه برداری به صورت محدود در اختیار چند خبرنگار قرار می گیرد و از این طریق کتاب به کوبا می رسد و در اختیار فیدل قرار می گیرد.
در این فرصت قصد بررسی قیام یا شخصیت چه گوارا را ندارم و به این دلیل این کتاب را معرفی میکنم که مقدمه ای 30صفحه ای به قلم فیدل کاسترو در ابتدای آن آمده است که شاید این سوگنامه ی فیدل را بتوان به نوعی خلاصه ی جهانبینی او دانست.
کاسترو می نویسد:
"عذر موجه برای نجنگیدن همیشه و در هر شرایطی وجود دارد و این مطمءن ترین راه برای بدست نیاوردن آزادی است"
او برای دلداری دادن به طرفدارانش و پاسخ دادن آنچه او 'امپریالیسم' می گوید؛ قیام 'چه' را تمام شده نمی داند و مرگ شجاعانه ی او را بخش مهمی از قیام می داند.
کاسترو در مدح چه گوارا می نویسد:
" او مردی بود که هرگز به رتبه و مقام یا درجه و نشان دل نمی بست اما به یک چیز اعتقاد ژرف داشت و آن اینکه خلق های کشورهای آمریکای جنوبی باید یکی شوند و رهبری این خلق ها تنها در توان "چریک" هاست."
امروز فیدل کاسترویی درگذشت که سند زنده ی دهها ترور ناموفق آمریکا علیه ش بود و تا جایی که مطلعم آمریکا به عنوان تروریست و فیدل به عنوان قربانی ترور، رکورد دار ترور یک شخص و زنده ماندن همان شخص اند.
هم مقدمه ی فیدل و هم تمام کتاب چه، مدحیه ای ست برای "قیام مسلحانه" ، مدحیه ای که به فاصله ی چند دهه به "مرثیه" تبدیل گشت.
دوران قیام و قیام مسلحانه گذشت و کاستروی قهرمان چون یک بت پیر ماند و با چشمانش دید که 'سفارت امپریالیسم' مجددا در خاک کشورش گشوده شود. سفارت کشوری که از هیچ تلاشی برای قتل و سرنگونی وی دریغ نکرده بود.
آیا این گشایش را باید به حساب بخشش و بزرگواری فیدل گذاشت یا به حساب پایان آرمانش؟
کسی چه می داند.
#آرش رمضانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#به بهانه مرگ فیدل کاسترو
#معرفی کتاب "خاطرات بولیوی"
#نوشته ارنستو چه گوار
کتاب 'خاطرات بولیوی' روایت آخرین روزهای عمر و مبارزه ی چه گواراست که به دست خودش نوشته شده و پس از دستگیری و اعدام؛ بدست یکی از افسران CIA می افتد، او دفترچه را به آمریکا می فرستد و در آنجا جهت نسخه برداری به صورت محدود در اختیار چند خبرنگار قرار می گیرد و از این طریق کتاب به کوبا می رسد و در اختیار فیدل قرار می گیرد.
در این فرصت قصد بررسی قیام یا شخصیت چه گوارا را ندارم و به این دلیل این کتاب را معرفی میکنم که مقدمه ای 30صفحه ای به قلم فیدل کاسترو در ابتدای آن آمده است که شاید این سوگنامه ی فیدل را بتوان به نوعی خلاصه ی جهانبینی او دانست.
کاسترو می نویسد:
"عذر موجه برای نجنگیدن همیشه و در هر شرایطی وجود دارد و این مطمءن ترین راه برای بدست نیاوردن آزادی است"
او برای دلداری دادن به طرفدارانش و پاسخ دادن آنچه او 'امپریالیسم' می گوید؛ قیام 'چه' را تمام شده نمی داند و مرگ شجاعانه ی او را بخش مهمی از قیام می داند.
کاسترو در مدح چه گوارا می نویسد:
" او مردی بود که هرگز به رتبه و مقام یا درجه و نشان دل نمی بست اما به یک چیز اعتقاد ژرف داشت و آن اینکه خلق های کشورهای آمریکای جنوبی باید یکی شوند و رهبری این خلق ها تنها در توان "چریک" هاست."
امروز فیدل کاسترویی درگذشت که سند زنده ی دهها ترور ناموفق آمریکا علیه ش بود و تا جایی که مطلعم آمریکا به عنوان تروریست و فیدل به عنوان قربانی ترور، رکورد دار ترور یک شخص و زنده ماندن همان شخص اند.
هم مقدمه ی فیدل و هم تمام کتاب چه، مدحیه ای ست برای "قیام مسلحانه" ، مدحیه ای که به فاصله ی چند دهه به "مرثیه" تبدیل گشت.
دوران قیام و قیام مسلحانه گذشت و کاستروی قهرمان چون یک بت پیر ماند و با چشمانش دید که 'سفارت امپریالیسم' مجددا در خاک کشورش گشوده شود. سفارت کشوری که از هیچ تلاشی برای قتل و سرنگونی وی دریغ نکرده بود.
آیا این گشایش را باید به حساب بخشش و بزرگواری فیدل گذاشت یا به حساب پایان آرمانش؟
کسی چه می داند.
#آرش رمضانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#آرکه_تایپ_روشنفکران
از دیدگاه کارل گوستاو #یونگ عوامل سرشتی و تربیتی باعث می شوند انسان ها در تیپ های مختلف شخصیتی قرار گیرند ولی این تیپ های شخصیتی علیرغم تنوع و تکثری که دارند از الگوهای محدود و ثابتی پیروی می کنند که به واسطه عمر درازشان یونگ آن ها را کهن الگو (آرکه تایپ) نامید.
ویلهلم فریدریش #نیچه فیلسوف پرآوازه آلمانی پیش از یونگ وجود دو آرکه تایپ #آپولون (عاقل) و #دیونیزوس (عاشق) را در انسان ها شناسایی کرده بود و عرصه رشد آدمی را عرصه تنازع و تعادل بین این دو آرکه تایپ دانسته بود.
پس از یونگ هم اسطوره شناسان و روان شناسان متعددی تلاش کرده اند این کهن الگوها را شناسایی و معرفی نمایند که من از بین آنان با آثار جوزف کمپل، کارول پیرسون و شینودا بولن آشنایی دارم.
کارول پیرسون در طبقه بندی خود دوازده آرکه تایپ معصوم، یتیم، جنگجو، حامی، جستجوگر، عاشق، آفرینشگر، ویرانگر، حاکم، کاهن، خردمند و دلقک را نام برده است.
پیر بوردیو، جامعه شناس فرانسوی (۲۰۰۲-۱۹۳۰) که به تبیین جایگاه نویسنده/روشنفکر در جامعه می پردازد برای او دو جایگاه قائل است و او را دارای موقعیتی دو گانه می بیند: جنگجو و دلقک. با دانستن الگوی آرکه تایپی کارول پیرسون آنچه بوردیو درباره روشنفکر می گوید را بهتر درک می کنیم.
روشنفکر از سویی به ستیز با نهادهای قدرت می پردازد و آن ها را نقد می کند (آرکه تایپ جنگجو) و از سویی از قواعد عرفی پیروی نمی کند و آن ها را به سخره می گیرد (آرکه تایپ دلقک). بسته به این که روشنفکر خود را وقف نقد فسادهایی کند که جریان بازتولیدشان از بالا به پایین است یا بیشتر خود را وقف نقد فساد هایی کند که جریان بازتولیدشان از پایین به بالا است به آرکه تایپ جنگجو یا دلقک نزدیک تر می شود. نقد فساد هایی که توسط نهادهای قدرت باز تولید می شود نیاز به جسارت و شجاعت و استقامت دارند. این جاست که روشنفکرانی همچون امیل زولا و اشتفان تسوایگ ردای جنگجویی به تن می کنند درحالی که نقد فساد هایی که توسط عوام و فرهنگ عامیانه بازتولید می شوند نیاز به زبان تند و تیز و رک گویی طنازانه دارد، این جاست که روشنفکرانی همچون میخائیل بولگاکوف و عزیز نسین ردای دلقک به تن می کنند.
پی نوشت:
۱- آرکه تایپ های دوازده گانه کارول پیرسون را می توانید در کتاب زیر بخوانید:
زندگی برازنده من: کارول پیرسون و هیو کی مار ترجمه کاوه نیری از انتشارات بنیاد فرهنگ زندگی
۲- دیدگاه پیر بوردیو را درباره روشنفکر/نویسنده از منبع زیر نقل کرده ام:
سارتر، فلوبر، بوردیو: شاپور بهیان - ماهنامه شهر کتاب، شماره مرداد و شهریور ۱۳۹۵
#دکترمحمدرضاسرگلزایی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#آرکه_تایپ_روشنفکران
از دیدگاه کارل گوستاو #یونگ عوامل سرشتی و تربیتی باعث می شوند انسان ها در تیپ های مختلف شخصیتی قرار گیرند ولی این تیپ های شخصیتی علیرغم تنوع و تکثری که دارند از الگوهای محدود و ثابتی پیروی می کنند که به واسطه عمر درازشان یونگ آن ها را کهن الگو (آرکه تایپ) نامید.
ویلهلم فریدریش #نیچه فیلسوف پرآوازه آلمانی پیش از یونگ وجود دو آرکه تایپ #آپولون (عاقل) و #دیونیزوس (عاشق) را در انسان ها شناسایی کرده بود و عرصه رشد آدمی را عرصه تنازع و تعادل بین این دو آرکه تایپ دانسته بود.
پس از یونگ هم اسطوره شناسان و روان شناسان متعددی تلاش کرده اند این کهن الگوها را شناسایی و معرفی نمایند که من از بین آنان با آثار جوزف کمپل، کارول پیرسون و شینودا بولن آشنایی دارم.
کارول پیرسون در طبقه بندی خود دوازده آرکه تایپ معصوم، یتیم، جنگجو، حامی، جستجوگر، عاشق، آفرینشگر، ویرانگر، حاکم، کاهن، خردمند و دلقک را نام برده است.
پیر بوردیو، جامعه شناس فرانسوی (۲۰۰۲-۱۹۳۰) که به تبیین جایگاه نویسنده/روشنفکر در جامعه می پردازد برای او دو جایگاه قائل است و او را دارای موقعیتی دو گانه می بیند: جنگجو و دلقک. با دانستن الگوی آرکه تایپی کارول پیرسون آنچه بوردیو درباره روشنفکر می گوید را بهتر درک می کنیم.
روشنفکر از سویی به ستیز با نهادهای قدرت می پردازد و آن ها را نقد می کند (آرکه تایپ جنگجو) و از سویی از قواعد عرفی پیروی نمی کند و آن ها را به سخره می گیرد (آرکه تایپ دلقک). بسته به این که روشنفکر خود را وقف نقد فسادهایی کند که جریان بازتولیدشان از بالا به پایین است یا بیشتر خود را وقف نقد فساد هایی کند که جریان بازتولیدشان از پایین به بالا است به آرکه تایپ جنگجو یا دلقک نزدیک تر می شود. نقد فساد هایی که توسط نهادهای قدرت باز تولید می شود نیاز به جسارت و شجاعت و استقامت دارند. این جاست که روشنفکرانی همچون امیل زولا و اشتفان تسوایگ ردای جنگجویی به تن می کنند درحالی که نقد فساد هایی که توسط عوام و فرهنگ عامیانه بازتولید می شوند نیاز به زبان تند و تیز و رک گویی طنازانه دارد، این جاست که روشنفکرانی همچون میخائیل بولگاکوف و عزیز نسین ردای دلقک به تن می کنند.
پی نوشت:
۱- آرکه تایپ های دوازده گانه کارول پیرسون را می توانید در کتاب زیر بخوانید:
زندگی برازنده من: کارول پیرسون و هیو کی مار ترجمه کاوه نیری از انتشارات بنیاد فرهنگ زندگی
۲- دیدگاه پیر بوردیو را درباره روشنفکر/نویسنده از منبع زیر نقل کرده ام:
سارتر، فلوبر، بوردیو: شاپور بهیان - ماهنامه شهر کتاب، شماره مرداد و شهریور ۱۳۹۵
#دکترمحمدرضاسرگلزایی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد اشخاصی چون هدایت که به زندگی با نظری فیلسوفانه می نگرند خودکشی اعتراضی است نسبت به بیهودگی و پوچی زندگی و ثابت می کند که آن ها تا به درجه ای که هرگز درک آن برای مردم معمولی میسر نیست به این پوچی و بیهودگی زندگی پی برده اند. به همین جهت است که در نظر عوام و مردم معمولی خودکشی یک عمل غیرعاقلانه ، غیرمنطقی و عجیب است. به عکس در نظر یک فرد متفکر خودکشی نشانه ی این است که شخص به بیهودگی و پوچی زندگی پی برده و درد ورنج زیستن را درک کرده است ، و از این عادت بی معنی که نامش زندگی است و از یک رشته اعمال و حرکات مکرر ارادی و غیرارادی تشکیل یافته ، زده شده است.
خودکشی بین افراد متفکر و نویسندگان بزرگ زیاد سابقه دارد. عده ی زیادی از نویسندگان بزرگ در کمال صحت و هشیاری اقدام به خودکشی کرده اند ، فقط و فقط به این علت که به خصیصه مضحک و خنده آور این عادت(عادت زیستن) واقف شده اند و دلیلی هم برای ادامه ی این عادت نتوانسته اند بیابند. به درد و رنج حیات پی برده اند و متوجه شده اند که برای درمان این درد و رنج فقط یک دارو وجود دارد و آن آسایش ابدی است که همه ی ما خواه و ناخواه به سوی آن شتابانیم. نخواستن زیستن ، رمز دیگر رنج نکشیدن است. در این دنیایی که چیزی جز پندار نیست و ساخته و پرداخته ی اراده ی ماست وقتی چشم از آن فرو بسته شد همه ی تصاویر شکنجه آور آن نیز محو می شود. برای یک فرد متفکر خودکشی مانند یک قرص مسکن، یک وسیله ی رهایی از قیدها و بندها، یک موسیقی نرم و دلنشین ابدی است که آدمی در آغوش آن می تواند هر چه زودتر از استراحت ابدی برخوردار شود.
#حسن_قائمیان
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد اشخاصی چون هدایت که به زندگی با نظری فیلسوفانه می نگرند خودکشی اعتراضی است نسبت به بیهودگی و پوچی زندگی و ثابت می کند که آن ها تا به درجه ای که هرگز درک آن برای مردم معمولی میسر نیست به این پوچی و بیهودگی زندگی پی برده اند. به همین جهت است که در نظر عوام و مردم معمولی خودکشی یک عمل غیرعاقلانه ، غیرمنطقی و عجیب است. به عکس در نظر یک فرد متفکر خودکشی نشانه ی این است که شخص به بیهودگی و پوچی زندگی پی برده و درد ورنج زیستن را درک کرده است ، و از این عادت بی معنی که نامش زندگی است و از یک رشته اعمال و حرکات مکرر ارادی و غیرارادی تشکیل یافته ، زده شده است.
خودکشی بین افراد متفکر و نویسندگان بزرگ زیاد سابقه دارد. عده ی زیادی از نویسندگان بزرگ در کمال صحت و هشیاری اقدام به خودکشی کرده اند ، فقط و فقط به این علت که به خصیصه مضحک و خنده آور این عادت(عادت زیستن) واقف شده اند و دلیلی هم برای ادامه ی این عادت نتوانسته اند بیابند. به درد و رنج حیات پی برده اند و متوجه شده اند که برای درمان این درد و رنج فقط یک دارو وجود دارد و آن آسایش ابدی است که همه ی ما خواه و ناخواه به سوی آن شتابانیم. نخواستن زیستن ، رمز دیگر رنج نکشیدن است. در این دنیایی که چیزی جز پندار نیست و ساخته و پرداخته ی اراده ی ماست وقتی چشم از آن فرو بسته شد همه ی تصاویر شکنجه آور آن نیز محو می شود. برای یک فرد متفکر خودکشی مانند یک قرص مسکن، یک وسیله ی رهایی از قیدها و بندها، یک موسیقی نرم و دلنشین ابدی است که آدمی در آغوش آن می تواند هر چه زودتر از استراحت ابدی برخوردار شود.
#حسن_قائمیان
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#برشی_از_کتاب
من چیزی از گناه، سر درنمی آورم و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی
هم به آن داشته باشم. شاید کشتنِ ماهی ، گناه باشد.
به گمانم گناه بوده، حتّی اگر برای این کشته باشم اش که خودم را زنده نگه دارم و شکمِ چند نفرِ دیگر را سیر کنم.
اگر این جور باشد، هر کاری گناه است. به فکر گناه نباش.
حالا برای فکر کردن به گناه، خیلی دیر شده.
تازه بعضی از مردم پول می گیرند تا به گناه فکر کنند.
بگذار همان ها به فکرِ گناه باشند.
تو برای این به دنیا آمده ای که ماهیگیر شوی...
#ارنست_همینگوی
#پیرمرد_و_دریا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#برشی_از_کتاب
من چیزی از گناه، سر درنمی آورم و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی
هم به آن داشته باشم. شاید کشتنِ ماهی ، گناه باشد.
به گمانم گناه بوده، حتّی اگر برای این کشته باشم اش که خودم را زنده نگه دارم و شکمِ چند نفرِ دیگر را سیر کنم.
اگر این جور باشد، هر کاری گناه است. به فکر گناه نباش.
حالا برای فکر کردن به گناه، خیلی دیر شده.
تازه بعضی از مردم پول می گیرند تا به گناه فکر کنند.
بگذار همان ها به فکرِ گناه باشند.
تو برای این به دنیا آمده ای که ماهیگیر شوی...
#ارنست_همینگوی
#پیرمرد_و_دریا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
《هرگز نه از دزدان بترسيم؛ نه از آدمکشان. آنها خطرات بيرونی اند. خطرات کوچک اند. از خودمان بترسيم. دزدان واقعي، پيش داوري هاي ما هستند. آدمکش هاي واقعي، نادرستي هاي ما هستند. چه اهميتي دارد آنچه سرهاي ما را يا کيسه های پولمان را تهديد مي کند. نیانديشيم جز در آنچه که روحمان را تهديد مي کند! 》
#ويکتور‌هوگو
بینوایان
#محمدرضوانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
《هرگز نه از دزدان بترسيم؛ نه از آدمکشان. آنها خطرات بيرونی اند. خطرات کوچک اند. از خودمان بترسيم. دزدان واقعي، پيش داوري هاي ما هستند. آدمکش هاي واقعي، نادرستي هاي ما هستند. چه اهميتي دارد آنچه سرهاي ما را يا کيسه های پولمان را تهديد مي کند. نیانديشيم جز در آنچه که روحمان را تهديد مي کند! 》
#ويکتور‌هوگو
بینوایان
#محمدرضوانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کتاب خیره به خورشید
#آرش رمضانی
#قسمت نخست
ابن سینا در کتاب 'اشارات' میگوید:
"حق چون خورشید است که جلوه ی او، حجاب است و هرچه جلوه گرتر باشد، کمتر میتوان به آن نگاه کرد"
یالوم روانشناس قصه گوی هستی گرا -که دو کتاب دیگرش را یعنی 'درمان شوپنهاور' و 'دروغگویی' روی مبل را در همین کانال معرفی کردم- در این کتاب به مساله ی رو به رویی با مرگ می پردازد. این روبه رویی پر اضطراب و رنج آور.
یالوم در این کتاب به نقل داستان چندتن از درمانجویانش که آگاهانه یا ناخودآگاه تحت تاثیر ترس از مرگ بودند می پردازد و 'مرگ' را اصلی ترین عامل اضطراب انسان می داند، اضطرابی که گره اش هرگز گشوده نخواهد شد.
یالوم در این کتاب چندین دفعه به تفسیر رویاهای درمانجویان یا بیمارانش می پردازد و مساله ترس از مرگ و روبه رویی با مرگ را اصلی ترین علت کابوس های انسان می داند.
یالوم میگوید که تمام حرص و تلاش ما برای معروف شدن، پولدار شدن یا موفق شدن همه ریشه در ترس از مرگ دارند. اینکه ما گمان میکنیم تا مشهور شدن میتوانیم پس از مرگمان نیز در یاد دیگران زندگی کنیم یا با کسب و تمدید دایمی لذت های بدنی میتوانیم مرگ را به تاخیر بیاندازیم.
البته یالوم هوشمندانه هرگز وارد موعظه گری مذهبی و نصیحت و پیشگویی دنیای پس از مرگ نمی شود. او به عنوان یک رواندرمانگر مساله اصلی بسیاری از عقده ها و رنج های ما را، ترس ناخودآگاه از مرگ می داند، ترسی که در رویاهای مان به اشکال گوناگون خود را نشان می دهد؛ ترسی که به زندگی ما شکل می دهد.
زیگموند فروید پدر علم روانکاوی میگوید: " مرگ یک قطعیت است، مرگ ابدی ست و بی نهایت اما زندگی پر از احتمالات است و کوتاه و پر تزلزل"
اروین یالوم در این کتاب از "اپیکور" فیلسوف یونانی نقل میکند که:
"اگر از من بپرسید پس از مرگ به کجا خواهید رفت، میگویم به آنجایی که پیش از تولد بودید"
یالوم معتقد است خود مرگ ترسناک نیست، چون مرگ برای انسان تجربه شدنی نیست! چرا که انسان تجربه کننده، به محض مرگ، دیگر وجود نخواهد داشت و ما وقتی وجود نداشته باشیم، تجربه ای هم نخواهیم داشت پس خود مرگ ترسناک نیست اما تصورات ما از وقایع پس از مرگ مان است که موجب اضطراب مان میشود! اینکه پس از مردن مان چه به سر خانواده مان می آید؟ چه به سر خاطرات مان می آید؟ چه به سر وسایل مان می آید؟ اینکه پس از مرگ فراموش میشویم و زندگی ادامه دارد!
یالوم میگوید که این تصورات است که ما را می ترساند و بواقع مرگ به تنهایی موجب این همه اضطراب نمی گردد.
یالوم در این کتاب چند مورد از بیمارانش را شرح می دهد، کسانی که یا از مرگ عزیزان شان در اضطراب بودند یا به ترس دایمی از مردن دچار بودند و یا ناآگاهانه تحت تاثیر ترس از مرگ بودند و یالوم سعی میکند بیمارانش را قادر سازد که به این خورشید، خیره شوند و بتوانند با مرگ رو به رو شوند و ترس از آن را کاهش دهند.
اگر حرف فروید را بپذیریم که مرگ حقیقت مطلق زندگی ست و حرف ابوعلی سینا را نیز بپذیریم که هرچه حقیقت جلوه گر تر باشد، درک آن دشوارتر است و قیاس بین خورشید و مرگ را از یالوم بپذیریم، در آن صورت شاید گامی ساده به سمت پذیرش مرگ برداشته باشیم.
حرف یالوم این نیست که ترک دنیا کنیم و گوشه نشین شویم و از هیچ لذتی بهره نبریم. به عکس یالوم به درمانگران و خوانندگان کتاب پیشنهاد میدهد که یکی از اصلی ترین عوامل اضطراب مرگ، آن است که 'ناقص زندگی کرده باشیم' یکی از راههای رهایی ازین اضطراب این است که کارهایی که همیشه دلمان خواسته را انجام دهیم تا افسوسی برای مان نماند.
یالوم به نقل از اپیکور ما را دعوت میکند که تمام و کمال زندگی کنیم تا مرگ چیزی برای گرفتن از ما نداشته باشد
...
امروزه بسیاری از جوانان نسبت به اضطراب و ترس از مرگ با بازی های کامپیوتری خشن واکنش نشان می دهند و با مهارت و تسلط به این بازی ها و نظارت بر کشته شدن انسان ها تا حدودی به ترس از مرگ پاسخ می دهند. بعضی با گوش دادن به ترانه های کنایه آمیز که در مورد مرگ و اعدام است یا دیدن فیلم های ترسناک با دوستان شان در واقع نسبت به 'ترس از مرگ' مقاومت می کنند.
#خیره به خورشید نگریستن
#اروین یالوم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کتاب خیره به خورشید
#آرش رمضانی
#قسمت نخست
ابن سینا در کتاب 'اشارات' میگوید:
"حق چون خورشید است که جلوه ی او، حجاب است و هرچه جلوه گرتر باشد، کمتر میتوان به آن نگاه کرد"
یالوم روانشناس قصه گوی هستی گرا -که دو کتاب دیگرش را یعنی 'درمان شوپنهاور' و 'دروغگویی' روی مبل را در همین کانال معرفی کردم- در این کتاب به مساله ی رو به رویی با مرگ می پردازد. این روبه رویی پر اضطراب و رنج آور.
یالوم در این کتاب به نقل داستان چندتن از درمانجویانش که آگاهانه یا ناخودآگاه تحت تاثیر ترس از مرگ بودند می پردازد و 'مرگ' را اصلی ترین عامل اضطراب انسان می داند، اضطرابی که گره اش هرگز گشوده نخواهد شد.
یالوم در این کتاب چندین دفعه به تفسیر رویاهای درمانجویان یا بیمارانش می پردازد و مساله ترس از مرگ و روبه رویی با مرگ را اصلی ترین علت کابوس های انسان می داند.
یالوم میگوید که تمام حرص و تلاش ما برای معروف شدن، پولدار شدن یا موفق شدن همه ریشه در ترس از مرگ دارند. اینکه ما گمان میکنیم تا مشهور شدن میتوانیم پس از مرگمان نیز در یاد دیگران زندگی کنیم یا با کسب و تمدید دایمی لذت های بدنی میتوانیم مرگ را به تاخیر بیاندازیم.
البته یالوم هوشمندانه هرگز وارد موعظه گری مذهبی و نصیحت و پیشگویی دنیای پس از مرگ نمی شود. او به عنوان یک رواندرمانگر مساله اصلی بسیاری از عقده ها و رنج های ما را، ترس ناخودآگاه از مرگ می داند، ترسی که در رویاهای مان به اشکال گوناگون خود را نشان می دهد؛ ترسی که به زندگی ما شکل می دهد.
زیگموند فروید پدر علم روانکاوی میگوید: " مرگ یک قطعیت است، مرگ ابدی ست و بی نهایت اما زندگی پر از احتمالات است و کوتاه و پر تزلزل"
اروین یالوم در این کتاب از "اپیکور" فیلسوف یونانی نقل میکند که:
"اگر از من بپرسید پس از مرگ به کجا خواهید رفت، میگویم به آنجایی که پیش از تولد بودید"
یالوم معتقد است خود مرگ ترسناک نیست، چون مرگ برای انسان تجربه شدنی نیست! چرا که انسان تجربه کننده، به محض مرگ، دیگر وجود نخواهد داشت و ما وقتی وجود نداشته باشیم، تجربه ای هم نخواهیم داشت پس خود مرگ ترسناک نیست اما تصورات ما از وقایع پس از مرگ مان است که موجب اضطراب مان میشود! اینکه پس از مردن مان چه به سر خانواده مان می آید؟ چه به سر خاطرات مان می آید؟ چه به سر وسایل مان می آید؟ اینکه پس از مرگ فراموش میشویم و زندگی ادامه دارد!
یالوم میگوید که این تصورات است که ما را می ترساند و بواقع مرگ به تنهایی موجب این همه اضطراب نمی گردد.
یالوم در این کتاب چند مورد از بیمارانش را شرح می دهد، کسانی که یا از مرگ عزیزان شان در اضطراب بودند یا به ترس دایمی از مردن دچار بودند و یا ناآگاهانه تحت تاثیر ترس از مرگ بودند و یالوم سعی میکند بیمارانش را قادر سازد که به این خورشید، خیره شوند و بتوانند با مرگ رو به رو شوند و ترس از آن را کاهش دهند.
اگر حرف فروید را بپذیریم که مرگ حقیقت مطلق زندگی ست و حرف ابوعلی سینا را نیز بپذیریم که هرچه حقیقت جلوه گر تر باشد، درک آن دشوارتر است و قیاس بین خورشید و مرگ را از یالوم بپذیریم، در آن صورت شاید گامی ساده به سمت پذیرش مرگ برداشته باشیم.
حرف یالوم این نیست که ترک دنیا کنیم و گوشه نشین شویم و از هیچ لذتی بهره نبریم. به عکس یالوم به درمانگران و خوانندگان کتاب پیشنهاد میدهد که یکی از اصلی ترین عوامل اضطراب مرگ، آن است که 'ناقص زندگی کرده باشیم' یکی از راههای رهایی ازین اضطراب این است که کارهایی که همیشه دلمان خواسته را انجام دهیم تا افسوسی برای مان نماند.
یالوم به نقل از اپیکور ما را دعوت میکند که تمام و کمال زندگی کنیم تا مرگ چیزی برای گرفتن از ما نداشته باشد
...
امروزه بسیاری از جوانان نسبت به اضطراب و ترس از مرگ با بازی های کامپیوتری خشن واکنش نشان می دهند و با مهارت و تسلط به این بازی ها و نظارت بر کشته شدن انسان ها تا حدودی به ترس از مرگ پاسخ می دهند. بعضی با گوش دادن به ترانه های کنایه آمیز که در مورد مرگ و اعدام است یا دیدن فیلم های ترسناک با دوستان شان در واقع نسبت به 'ترس از مرگ' مقاومت می کنند.
#خیره به خورشید نگریستن
#اروین یالوم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#رمانتیسم:
رُمانتیسم (به فرانسوی: Romantisme) یا رمانتیسیسم (به انگلیسی: Romanticism) عصری از تاریخ فرهنگ در غرب اروپا است، که بیشتر در آثار هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی نمایان شد.
رمانتیسم جنبه‌های احساسی و ملموس را دوباره به هنر غرب وارد کرد. هنرمندان رمانتیک آزاد از چهارچوب‌های تصویرگری‌های سنتی، به تحقق بخشیدن ایده‌های شخصی خود پرداختند.
رمانتیسیسم را همانطور که از نامش پیداست، باید نوعی واکنش احساسی در برابر خردمحوری به‌شمار آورد. تمایلی به برجسته کردن خویشتن انسانی، گرایش به سوی خیال و رویا، به سوی گذشته تاریخی و به سوی سرزمین‌های ناشناخته. از دید انسان رمانتیک، جهان به دو دسته خردگرا (به قول نووالیس: جهان اعداد و اشکال) و به دسته احساسات و یا به‌طور دقیق‌تر، والاترین‌ها و زیبایی‌ها تقسیم میشود.
رمانتیسم در اصل، جنبشی هنری بود که در اواخر قرن هجدهم و نوزدهم در ادبیات و سپس هنرهای تجسمی، ابتدا در انگلستان و سپس آلمان، فرانسه و سراسر اروپا رشد کرد. رمانتیسم تا حدودی بر ضد جامعه اشرافی و دوران روشنگری (به طور بهتر عقلانی) بود. گفته میشود که ایدئولوژی انقلاب فرانسه و نتیجه‌های آن این طرز فکر را تحت تأثیر خود قرار داد.
رمانتیسم را جنبشی ضد روشنگری می‌دانند. برلین، به‌خصوص، علاقه‌مند به استفاده از چنین لفظی برای اشاره به این جنبش بود. درحالی‌که روشنگری نهضتی فکری به‌حساب می‌آمد که با علم و منطق و پیشرفت‌های نظام‌های عقلانی بشری در فهم علوم تجربی و انسانی گره خورده بود، متفکرین و هنرمندان رمانتیک، تأکید فرهنگی بر خرد را محدودکننده و سرکوبگر روح آدمی می‌دانستند و بر مؤلفه‌هایی چون هنر، شور، هیجان، تخیل، مضامین معنوی، مناسک و نمادها تأکید می‌کردند. در میان اصحاب رمانتیک، امر خاص ارزشمندتر از امر عام بود و خاص‌بودن فرهنگ‌های بومی، تنوع و تکثر زبان‌های بشری، هویت‌های محلی و منحصربه‌فرد بودن آدمیان ستایش می‌شد.
اصول رمانتیسیسم
۱- اهمیت دادن به فردیت و احساس هنرمند.
۲- در این مکتب احساس به خاطر احساس و عاطفه به خاطر عاطفه اهمیت دارد.
۳- عدم تبعیت از قوانین ثابت و پیروی از امیال ذهنی.
۴- بر تر شمردن عواطف انسانی و مسائل معنوی (رمانتی سیسم در نقاشی با عبارت برتری و غلبه احساس بر عقل توصیف میشود).
۵- استفاده از هنر به عنوان وسیله‌ای برای تحریک احساسات.
۶- نمایش فضاهای خیال انگیز و اسرار آمیز و حالت غیر عادی آشفته و گاه جنون آمیز انسانها.
۷- نمایش هیجان طوفان و طبیعتی سر کش شیوه‌ای پر از حرکت و رنگ را می‌طلبد.
۸- آزادی؛ بدین معنی که هنرمند هر بخشی از زندگی را که خواست می‌تواند آزادانه به تصویر بکشد.
۹-رمانتیک‌ها با نوعی حالت عارفانه به زندگی می‌نگرند (کشف و شهود).
۱۰- کوشش برای فرار از واقعیت که افراط رمانتیک‌ها در این اصل باعث پیدایش جنبش واقع‌گرایی شد.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#رمانتیسم:
رُمانتیسم (به فرانسوی: Romantisme) یا رمانتیسیسم (به انگلیسی: Romanticism) عصری از تاریخ فرهنگ در غرب اروپا است، که بیشتر در آثار هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی نمایان شد.
رمانتیسم جنبه‌های احساسی و ملموس را دوباره به هنر غرب وارد کرد. هنرمندان رمانتیک آزاد از چهارچوب‌های تصویرگری‌های سنتی، به تحقق بخشیدن ایده‌های شخصی خود پرداختند.
رمانتیسیسم را همانطور که از نامش پیداست، باید نوعی واکنش احساسی در برابر خردمحوری به‌شمار آورد. تمایلی به برجسته کردن خویشتن انسانی، گرایش به سوی خیال و رویا، به سوی گذشته تاریخی و به سوی سرزمین‌های ناشناخته. از دید انسان رمانتیک، جهان به دو دسته خردگرا (به قول نووالیس: جهان اعداد و اشکال) و به دسته احساسات و یا به‌طور دقیق‌تر، والاترین‌ها و زیبایی‌ها تقسیم میشود.
رمانتیسم در اصل، جنبشی هنری بود که در اواخر قرن هجدهم و نوزدهم در ادبیات و سپس هنرهای تجسمی، ابتدا در انگلستان و سپس آلمان، فرانسه و سراسر اروپا رشد کرد. رمانتیسم تا حدودی بر ضد جامعه اشرافی و دوران روشنگری (به طور بهتر عقلانی) بود. گفته میشود که ایدئولوژی انقلاب فرانسه و نتیجه‌های آن این طرز فکر را تحت تأثیر خود قرار داد.
رمانتیسم را جنبشی ضد روشنگری می‌دانند. برلین، به‌خصوص، علاقه‌مند به استفاده از چنین لفظی برای اشاره به این جنبش بود. درحالی‌که روشنگری نهضتی فکری به‌حساب می‌آمد که با علم و منطق و پیشرفت‌های نظام‌های عقلانی بشری در فهم علوم تجربی و انسانی گره خورده بود، متفکرین و هنرمندان رمانتیک، تأکید فرهنگی بر خرد را محدودکننده و سرکوبگر روح آدمی می‌دانستند و بر مؤلفه‌هایی چون هنر، شور، هیجان، تخیل، مضامین معنوی، مناسک و نمادها تأکید می‌کردند. در میان اصحاب رمانتیک، امر خاص ارزشمندتر از امر عام بود و خاص‌بودن فرهنگ‌های بومی، تنوع و تکثر زبان‌های بشری، هویت‌های محلی و منحصربه‌فرد بودن آدمیان ستایش می‌شد.
اصول رمانتیسیسم
۱- اهمیت دادن به فردیت و احساس هنرمند.
۲- در این مکتب احساس به خاطر احساس و عاطفه به خاطر عاطفه اهمیت دارد.
۳- عدم تبعیت از قوانین ثابت و پیروی از امیال ذهنی.
۴- بر تر شمردن عواطف انسانی و مسائل معنوی (رمانتی سیسم در نقاشی با عبارت برتری و غلبه احساس بر عقل توصیف میشود).
۵- استفاده از هنر به عنوان وسیله‌ای برای تحریک احساسات.
۶- نمایش فضاهای خیال انگیز و اسرار آمیز و حالت غیر عادی آشفته و گاه جنون آمیز انسانها.
۷- نمایش هیجان طوفان و طبیعتی سر کش شیوه‌ای پر از حرکت و رنگ را می‌طلبد.
۸- آزادی؛ بدین معنی که هنرمند هر بخشی از زندگی را که خواست می‌تواند آزادانه به تصویر بکشد.
۹-رمانتیک‌ها با نوعی حالت عارفانه به زندگی می‌نگرند (کشف و شهود).
۱۰- کوشش برای فرار از واقعیت که افراط رمانتیک‌ها در این اصل باعث پیدایش جنبش واقع‌گرایی شد.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
⛔️ نیچه و عفاف زنانه ⛔️
در تربیت زنان سطح بالای جامعه چیزی بهت انگیز و هولناک وجود دارد که شاید عجیب تر از آن وجود نداشته باشد. همه متفق القولند که آن ها باید در نهایت بی خبری از مسائل عشقی بزرگ شوند تا #شرم و حیایی عمیق در وجودشان ریشه دواند و یاد بگیرند که با هر اشاره ی ساده ای به #مسائل_جنسی شدیدا مضطرب و گریزان شوند.
#شرف و #عزت زنان تنها به این موضوع وابسته است و هرگونه تخطی دیگری قابل گذشت باشد! آن ها باید تا اعماق روح شان نسبت به این مسائل ناآگاه بمانند، در مورد چیزی که باید آن را #بد بدانند باید کور و کر و لال باشند و فکر آن را هم به سر خود راه ندهند: حتی #شناخت آن هم بد است. اما بعد! همین زنان گویی با یک ضربه ی صاعقه ی هولناک به درون #واقعیت و #آگاهی یعنی #ازدواج پرتاب می شوند و #مربی و راهنمای آنان در این وادی همان فردی می شود که باید دوستش بدارند و بیشترین #احترام را برایش قائل شوند! حالا باید #عشق را کشف کنند. در حالی که با شرم و حیا دست به گریبانند، باید همزمان با #لذت و شیفتگی، یا خودسپاری و #وظیفه ، ترحم و گذشت و #ترس به علت همسایگی غیر منتظره ی معنویت و نفس اماره یا #انسانیت و #حیوانیت آشنا شوند!...
#حکمت_شادان
#نیچه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
⛔️ نیچه و عفاف زنانه ⛔️
در تربیت زنان سطح بالای جامعه چیزی بهت انگیز و هولناک وجود دارد که شاید عجیب تر از آن وجود نداشته باشد. همه متفق القولند که آن ها باید در نهایت بی خبری از مسائل عشقی بزرگ شوند تا #شرم و حیایی عمیق در وجودشان ریشه دواند و یاد بگیرند که با هر اشاره ی ساده ای به #مسائل_جنسی شدیدا مضطرب و گریزان شوند.
#شرف و #عزت زنان تنها به این موضوع وابسته است و هرگونه تخطی دیگری قابل گذشت باشد! آن ها باید تا اعماق روح شان نسبت به این مسائل ناآگاه بمانند، در مورد چیزی که باید آن را #بد بدانند باید کور و کر و لال باشند و فکر آن را هم به سر خود راه ندهند: حتی #شناخت آن هم بد است. اما بعد! همین زنان گویی با یک ضربه ی صاعقه ی هولناک به درون #واقعیت و #آگاهی یعنی #ازدواج پرتاب می شوند و #مربی و راهنمای آنان در این وادی همان فردی می شود که باید دوستش بدارند و بیشترین #احترام را برایش قائل شوند! حالا باید #عشق را کشف کنند. در حالی که با شرم و حیا دست به گریبانند، باید همزمان با #لذت و شیفتگی، یا خودسپاری و #وظیفه ، ترحم و گذشت و #ترس به علت همسایگی غیر منتظره ی معنویت و نفس اماره یا #انسانیت و #حیوانیت آشنا شوند!...
#حکمت_شادان
#نیچه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
🌟مولانا ياران و شاگردان خود را به رياضت هاى شاقّ مرتاضْ گونه فرا نمى خوانْد ، بلكه آنان را به آيين عشق و مهرورزى دعوت
مى كرد.
🌟بودا نيز در آغاز سلوك ، شش سال سخت ترين رياضت ها را در دل جنگل هاى انبوه هندوستان تحمل كرد بطوريكه جز پوست و استخوانى از او باقى نمانده بود. با اين حال به روشن بينى نرسيد و دانست كه راه رسيدن به حقيقت ، رياضت هاى شاقّ نيست. و بعد ها در بيان
بى حاصل بودن آن اعمال گفت:
🌟"در آن شش سال گِرِه بر هوا مى زدم!" يعنى رياضت هايش بى نتيجه بود.
🌟ابوسعيد هم پس از سال ها رياضت هاى سخت گفت:
🌟 "در آن رياضت ها نه تنها نفْسم تربيت نشد،بلكه قوى تر هم شد! چون پيش خود مى گفتم اين منم كه سختى هاى رياضت را تاب
مى آورم!"
🌟مولانا مى دانست كه راه رسيدن به روشن بينى فقط در آيين عشق است ، نه در اين رياضت ها . عشق ، سوزاننذه و گدازندهء هر ناخالصى است .
انسان قبل از آنكه عشقى پيدا كند ، فقط منِ خود را مى بيند ، و طبعاً چنين شخصى رفتارش بر پايهء ترس ها و محافظه كارى ها و منافع سطحى است . اما همينكه عشقى پيدا كند منِ خود را توسعه مى دهد و اشخاصِ ديگر را نيز منِ خود مى شمارد و همچون خويشتن دوستشان
مى دارد ، چنانكه از پيشوايان بزرگوار ما رسيده است كه
🌟 : هل الدّين الّا الحبّ؟(آيا دين بجز عشق و مهرورزى است؟!)
و حضرت مسيح نيز در انجيل متّى فرمود:
🌟"همسايه خود را همچون خويشتن دوست بدار"
، بدينسان عشق باعث مى شود كه حصارهاى ذهنى فرو ريزد و منِ انسان از زندان خودبينى رها گردد، و در وجودِ ديگران گسترش يابد تا بدانجا كه با كلّ هستى يكى مى شود و عشقِ خود را به همهء موجودات نثار مى كند . كسى را نمى آزارَد و حتى راضى به آزار كسى هم نمى شود، چون آزارِ هركس ، آزارِ خودِ اوست. از اينرو همه مخلوقات ، چه انسانها ، چه حيوانات و گياهان از جانب او احساس امنيت
مى كنند ، آب و خاك را آلوده
نمى كند ، به محيط زيست آسيب نمى رساند ، چون آسيب محيط زيست را آسيب به خود مى داند .
هدف مولانا اينست كه آدمى به درجه اى از روشن بينى برسد كه صلح ، دستورالعمل زندگى او باشد چنانكه فرمود :
من كه صلحم دائماً با اين پدر
اين جهان چون جنّت اَستَم در نظر
#قسمتى از سخنان #استاد_كريم_زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
🌟مولانا ياران و شاگردان خود را به رياضت هاى شاقّ مرتاضْ گونه فرا نمى خوانْد ، بلكه آنان را به آيين عشق و مهرورزى دعوت
مى كرد.
🌟بودا نيز در آغاز سلوك ، شش سال سخت ترين رياضت ها را در دل جنگل هاى انبوه هندوستان تحمل كرد بطوريكه جز پوست و استخوانى از او باقى نمانده بود. با اين حال به روشن بينى نرسيد و دانست كه راه رسيدن به حقيقت ، رياضت هاى شاقّ نيست. و بعد ها در بيان
بى حاصل بودن آن اعمال گفت:
🌟"در آن شش سال گِرِه بر هوا مى زدم!" يعنى رياضت هايش بى نتيجه بود.
🌟ابوسعيد هم پس از سال ها رياضت هاى سخت گفت:
🌟 "در آن رياضت ها نه تنها نفْسم تربيت نشد،بلكه قوى تر هم شد! چون پيش خود مى گفتم اين منم كه سختى هاى رياضت را تاب
مى آورم!"
🌟مولانا مى دانست كه راه رسيدن به روشن بينى فقط در آيين عشق است ، نه در اين رياضت ها . عشق ، سوزاننذه و گدازندهء هر ناخالصى است .
انسان قبل از آنكه عشقى پيدا كند ، فقط منِ خود را مى بيند ، و طبعاً چنين شخصى رفتارش بر پايهء ترس ها و محافظه كارى ها و منافع سطحى است . اما همينكه عشقى پيدا كند منِ خود را توسعه مى دهد و اشخاصِ ديگر را نيز منِ خود مى شمارد و همچون خويشتن دوستشان
مى دارد ، چنانكه از پيشوايان بزرگوار ما رسيده است كه
🌟 : هل الدّين الّا الحبّ؟(آيا دين بجز عشق و مهرورزى است؟!)
و حضرت مسيح نيز در انجيل متّى فرمود:
🌟"همسايه خود را همچون خويشتن دوست بدار"
، بدينسان عشق باعث مى شود كه حصارهاى ذهنى فرو ريزد و منِ انسان از زندان خودبينى رها گردد، و در وجودِ ديگران گسترش يابد تا بدانجا كه با كلّ هستى يكى مى شود و عشقِ خود را به همهء موجودات نثار مى كند . كسى را نمى آزارَد و حتى راضى به آزار كسى هم نمى شود، چون آزارِ هركس ، آزارِ خودِ اوست. از اينرو همه مخلوقات ، چه انسانها ، چه حيوانات و گياهان از جانب او احساس امنيت
مى كنند ، آب و خاك را آلوده
نمى كند ، به محيط زيست آسيب نمى رساند ، چون آسيب محيط زيست را آسيب به خود مى داند .
هدف مولانا اينست كه آدمى به درجه اى از روشن بينى برسد كه صلح ، دستورالعمل زندگى او باشد چنانكه فرمود :
من كه صلحم دائماً با اين پدر
اين جهان چون جنّت اَستَم در نظر
#قسمتى از سخنان #استاد_كريم_زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ادبیات٬ عشق و تمنا و رابطه‌ی جنسی را عرصه‌ای برای آفرینش هنری کرده است. در غیاب ادبیات، اروتیسم وجود نمی‌داشت. عشق و لذت و سرخوشی بی‌مایه می شد و از ظرافت و ژرفا و از آن گرمی و شوری که حاصل خیالپردازی ادبی است بی بهره می‌ماند. براستی گزافه نیست اگر بگوییم آن زوجی که آثار گارسیلاسو٬ پترارک٬ گونگورا یا بودلر را خوانده‌اند٬ در قیاس با آدم‌های بی سوادی که سریال‌های بی‌مایه‌ی تلویزیونی آنان را بدل به موجوداتی ابله کرده٬ قدر لذت را بیشتر می‌دانند و بیشتر لذت می برند. در دنیایی بی‌سواد و بی بهره از ادبیات٬ عشق و تمنا چیزی متفاوت با آنچه مایه‌ی ارضای حیوانات میشود نخواهد بود و هرگز نمیتواند از حد ارضای غرایز بدوی فراتر برود.
#چرا ادبیات؟_ماریو بارگاس #یوسا_ترجمه:عبداللـه کوثری
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ادبیات٬ عشق و تمنا و رابطه‌ی جنسی را عرصه‌ای برای آفرینش هنری کرده است. در غیاب ادبیات، اروتیسم وجود نمی‌داشت. عشق و لذت و سرخوشی بی‌مایه می شد و از ظرافت و ژرفا و از آن گرمی و شوری که حاصل خیالپردازی ادبی است بی بهره می‌ماند. براستی گزافه نیست اگر بگوییم آن زوجی که آثار گارسیلاسو٬ پترارک٬ گونگورا یا بودلر را خوانده‌اند٬ در قیاس با آدم‌های بی سوادی که سریال‌های بی‌مایه‌ی تلویزیونی آنان را بدل به موجوداتی ابله کرده٬ قدر لذت را بیشتر می‌دانند و بیشتر لذت می برند. در دنیایی بی‌سواد و بی بهره از ادبیات٬ عشق و تمنا چیزی متفاوت با آنچه مایه‌ی ارضای حیوانات میشود نخواهد بود و هرگز نمیتواند از حد ارضای غرایز بدوی فراتر برود.
#چرا ادبیات؟_ماریو بارگاس #یوسا_ترجمه:عبداللـه کوثری
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کارن هورنای
میگه مشکل ، عشق نیست ؛ بلکه مشکل تاکید بیش از حد بر روی عشق در زندگی است ؛
💞
وقتی بیش از حد بر روی جنس مخالف در زندگی تمرکز صرف داریم و میخواهیم به هر ترتیبی به عشق برسیم ، حالمون خوب نیست و عشق برامون حکم ماده مخدر رو داره تا دردمونو تسکین بده.
عشق نباید دوای درد های ما باشه و اگر اینطور باشه و حتی اگر هم بهش برسیم ، مطمئنا عشق سالمی نیست و بیمار گونه خواهد بود.
هورنای میگوید : در تحلیل روانی بسیاری از زنان به اینجا رسیدیم که این زنان فقط یک فکر را در سر می پروراندند :
" من باید مردی داشته باشم"
یعنی این فکر چنان بر زندگی آنها سایه افکنده که جایی برای افکار دیگر نگذاشته است ، گویی در زندگی دیگر نه فعالیتی وجود دارد و نه هدفی....
فاجعه اینجاست که فرد معنی و جهت و هدف زندگیشو فقط و فقط در عشق جستجو کنه!!!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#کارن هورنای
میگه مشکل ، عشق نیست ؛ بلکه مشکل تاکید بیش از حد بر روی عشق در زندگی است ؛
💞
وقتی بیش از حد بر روی جنس مخالف در زندگی تمرکز صرف داریم و میخواهیم به هر ترتیبی به عشق برسیم ، حالمون خوب نیست و عشق برامون حکم ماده مخدر رو داره تا دردمونو تسکین بده.
عشق نباید دوای درد های ما باشه و اگر اینطور باشه و حتی اگر هم بهش برسیم ، مطمئنا عشق سالمی نیست و بیمار گونه خواهد بود.
هورنای میگوید : در تحلیل روانی بسیاری از زنان به اینجا رسیدیم که این زنان فقط یک فکر را در سر می پروراندند :
" من باید مردی داشته باشم"
یعنی این فکر چنان بر زندگی آنها سایه افکنده که جایی برای افکار دیگر نگذاشته است ، گویی در زندگی دیگر نه فعالیتی وجود دارد و نه هدفی....
فاجعه اینجاست که فرد معنی و جهت و هدف زندگیشو فقط و فقط در عشق جستجو کنه!!!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زمانی که می‌بینید همه به دنبالِ کور کردن کسانی هستند که خوب می‌بینند ،
ساده‌ترین راه این است که خودتان را به کـوری بزنید !
خیلی بد است که هم ببینید و هم کور باشید ، مگر نه ؟ مشکل همه ما همین یک چیز است ، اینکه
هـمـه مـا تـرسـو هستیم !
چارلز بوکوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زمانی که می‌بینید همه به دنبالِ کور کردن کسانی هستند که خوب می‌بینند ،
ساده‌ترین راه این است که خودتان را به کـوری بزنید !
خیلی بد است که هم ببینید و هم کور باشید ، مگر نه ؟ مشکل همه ما همین یک چیز است ، اینکه
هـمـه مـا تـرسـو هستیم !
چارلز بوکوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بوزینه و سنگ‌پشت
آورده‌اند که در جزیره بوزینگان، بوزینه‌ای شهر را ترک و به ساحل دریا که جنگل بزرگی داشت رفت. در آن جا یک درخت انجیر پیدا کرد و بر روی آن خانه ساخت. در زیر آن درخت، سنگ‌پشتی همیشه برای آن که خستگی از تن بیرون کند، می‌نشست.
روزی بوزینه از درخت انجیر می‌چید که ناگهان یکی از آنها در آب افتاد. آواز افتادن انجیر در آب، به گوش بوزینه خوش آمد و یک شادی در او پدید آورد. پس هراز گاهی انجیری در آب می‌انداخت، تا با شنیدن آواز آن خوشحال شود. در این میان، سنگ‌پشت به خوردن آن انجیرها می‌پرداخت و باخود می‌اندیشید که بی‌گمان، بوزینه، این انجیرها را برای او می‌اندازد. لاک‌پشت می‌پنداشت که اگر بوزینه بدون هیچ آشنایی، این کار را میکند، اگر بین آنها دوستی باشد، چه خواهد کرد. پس بوزینه را آواز داد و هرآن‌چه را در اندیشه‌اش گذر کرده بود، به او گفت. بوزینه نیز به سوی او دست دوستی دراز کرد و دوستی آنها آغاز شد. روزگار بر دوستی آن دو گذشت و چون سنگ‌پشت هر روز اندکی دیرتر به خانه می‌رفت، همسر او دچار نگرانی و دلتنگی شد و در این باره با خواهر خوانده‌ی خود به گفت‌وگو پرداخت. خواهر خوانده، دلیل دیر آمدن بوزینه را دوستی وی با بوزینه دانست و گفت که سنگ‌پشت آتش دوری تو را با آب دوستی بوزینه خاموش و سرد میکند. آن دو چاره‌ی این کار را در نابودی بوزینه دانستند، بنابراین همسر سنگ‌پشت، خود را به بیماری زد. هنگامی که سنگ‌پشت به خانه برگشت، همسرش را بیمار دید. پس به دنبال چاره‌ای شد، اما چیزی نیافت . سنگ‌پشت علت بیماری را از خواهرخوانده پرسید، خواهرخوانده گفت: کسی که از درون بیمار و نومید باشد، چگونه می‌تواند درمان شود، که او گرفتار نا امیدی شده است. پس سنگ‌پشت زار بگریست و گفت: این چه دارویی است که در این دیار یافت نمی‌شود، نام آن را به من بگویید تا هرکجا باشد آن را پیدا کنم؟ خواهر خوانده گفت: این دارو ویژه زنان است و آن چیزی نیست مگر دل بوزینه. پس سنگ‌پشت، هرچه اندیشید چیزی نیافت مگر آنکه تنها دوست خود را نابود کند. هرچند این کار را به‌دور از مردانگی و دوستی می‌دانست، اما مهر به زنش او را به این کار واداشت تا وفا را سبک سنگ کند. پس به نزد بوزینه رفت و از او خواست تا به خانه‌اش بیاید. بوزینه نخست از رفتن خودداری کرد، اما درپایان پذیرفت. بوزینه به سنگ‌پشت گفت: من چگونه باید از این دریا بگذرم تا به خانه‌ی تو برسم؟ من تو را به‌آن‌جا که جزیره‌ای پر از خوردنی‌هاست می‌برم. پس سنگ‌پشت او را بر پشت خود سوار کرد و رو به خانه گذارد.سنگ‌پشت چون به میان آب رسید، کمی ایستاد با خود اندیشید که؛ بدترین کار همانا نامردی با دوستان است؛ نکند که گرفتار فریب زنان شده‌ام؟ بوزینه از او علت ایستادنش را پرسید؟ سنگ‌پشت گفت: به این می‌اندیشیدم که به دلیل بیماری همسرم، نتوانم از پس آن همه مهر و خوبی تو بیرون بیایم و آیین مهمان‌نوازی را به‌خوبی انجام ندهم. بوزینه گفت: هرگز چنین اندیشه‌ای را به دل راه نده. سنگ‌پشت، پس از اینکه کمی دیگر رفت، باز دچار همان اندیشه شد و ایستاد. بوزینه این‌بار دچار بدگمانی شد و بار دیگر علت را پرسید. سنگ‌پشت گفت: ناتوانی و پریشانی زنم مرا نگران ساخته است. بوزینه پرسید، بیماری زن‌ات چیست؟ و راه درمان آن چه‌چیز است؟ سنگ‌پشت گفت: پزشکان درمان او را دارویی می‌دانند که دست من به آن نمی‌رسد. بوزینه پرسید: آن دارو چیست؟ سنگ‌پشت گفت: دل بوزینه.
ناگهان دودی از سر بوزینه برخواست و جهان پیش چشمانش تاریک شد و با خود گفت، افزون خواهی و آز، مرا در این گرداب انداخت؛ پس راهی مگر نیرنگ، برای رهایی از این دام نمانده است. اگر به جزیره برسم، چنان چه از دادن دل خودداری کنم، در زندان باشم و از گرسنگی بمیرم و اگر بخواهم که بگریزم، در آب خفه شوم.
بوزینه گفت: پزشکان درست گفته‌اند و زنان ما نیز از این بیماری زیاد می‌گیرند و ما در دادن دل به آنها، هیچ رنجی نمی‌بینیم. اما ای‌کاش زودتر این سخن را به من می‌گفتی تا دل را با خود می‌آوردم؛ زیرا در این پایان عمر، مرا به دل نیازی نیست و از بس غم بر او باریده است، که آرزویی مگر دوری و نابودی آن را ندارم. سنگ‌پشت گفت: چرا دل را با خود نیاوردی؟ بوزینه گفت: آیین ما چنین است که هرگاه به دیدار کسی می‌رویم، برای آنکه روز بر وی خوش بگذرد، دل را با خود نمی‌بریم، زیرا که دل، جای اندوه و رنج است. اما اگر بازگردی من آن را برداشته و با خود می‌آورم. سنگ‌پشت به تندی بازگشت و بوزینه را به کنار آب رساند. بوزینه بر شاخ درخت پرید. سنگ‌پشت، ساعتی در زیر درخت چشم به‌راه ماند، سپس بوزینه را آواز داد. بوزینه خندید و گفت:
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط من نبود که با من چنین کنی
#کلیله_و_دمنه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بوزینه و سنگ‌پشت
آورده‌اند که در جزیره بوزینگان، بوزینه‌ای شهر را ترک و به ساحل دریا که جنگل بزرگی داشت رفت. در آن جا یک درخت انجیر پیدا کرد و بر روی آن خانه ساخت. در زیر آن درخت، سنگ‌پشتی همیشه برای آن که خستگی از تن بیرون کند، می‌نشست.
روزی بوزینه از درخت انجیر می‌چید که ناگهان یکی از آنها در آب افتاد. آواز افتادن انجیر در آب، به گوش بوزینه خوش آمد و یک شادی در او پدید آورد. پس هراز گاهی انجیری در آب می‌انداخت، تا با شنیدن آواز آن خوشحال شود. در این میان، سنگ‌پشت به خوردن آن انجیرها می‌پرداخت و باخود می‌اندیشید که بی‌گمان، بوزینه، این انجیرها را برای او می‌اندازد. لاک‌پشت می‌پنداشت که اگر بوزینه بدون هیچ آشنایی، این کار را میکند، اگر بین آنها دوستی باشد، چه خواهد کرد. پس بوزینه را آواز داد و هرآن‌چه را در اندیشه‌اش گذر کرده بود، به او گفت. بوزینه نیز به سوی او دست دوستی دراز کرد و دوستی آنها آغاز شد. روزگار بر دوستی آن دو گذشت و چون سنگ‌پشت هر روز اندکی دیرتر به خانه می‌رفت، همسر او دچار نگرانی و دلتنگی شد و در این باره با خواهر خوانده‌ی خود به گفت‌وگو پرداخت. خواهر خوانده، دلیل دیر آمدن بوزینه را دوستی وی با بوزینه دانست و گفت که سنگ‌پشت آتش دوری تو را با آب دوستی بوزینه خاموش و سرد میکند. آن دو چاره‌ی این کار را در نابودی بوزینه دانستند، بنابراین همسر سنگ‌پشت، خود را به بیماری زد. هنگامی که سنگ‌پشت به خانه برگشت، همسرش را بیمار دید. پس به دنبال چاره‌ای شد، اما چیزی نیافت . سنگ‌پشت علت بیماری را از خواهرخوانده پرسید، خواهرخوانده گفت: کسی که از درون بیمار و نومید باشد، چگونه می‌تواند درمان شود، که او گرفتار نا امیدی شده است. پس سنگ‌پشت زار بگریست و گفت: این چه دارویی است که در این دیار یافت نمی‌شود، نام آن را به من بگویید تا هرکجا باشد آن را پیدا کنم؟ خواهر خوانده گفت: این دارو ویژه زنان است و آن چیزی نیست مگر دل بوزینه. پس سنگ‌پشت، هرچه اندیشید چیزی نیافت مگر آنکه تنها دوست خود را نابود کند. هرچند این کار را به‌دور از مردانگی و دوستی می‌دانست، اما مهر به زنش او را به این کار واداشت تا وفا را سبک سنگ کند. پس به نزد بوزینه رفت و از او خواست تا به خانه‌اش بیاید. بوزینه نخست از رفتن خودداری کرد، اما درپایان پذیرفت. بوزینه به سنگ‌پشت گفت: من چگونه باید از این دریا بگذرم تا به خانه‌ی تو برسم؟ من تو را به‌آن‌جا که جزیره‌ای پر از خوردنی‌هاست می‌برم. پس سنگ‌پشت او را بر پشت خود سوار کرد و رو به خانه گذارد.سنگ‌پشت چون به میان آب رسید، کمی ایستاد با خود اندیشید که؛ بدترین کار همانا نامردی با دوستان است؛ نکند که گرفتار فریب زنان شده‌ام؟ بوزینه از او علت ایستادنش را پرسید؟ سنگ‌پشت گفت: به این می‌اندیشیدم که به دلیل بیماری همسرم، نتوانم از پس آن همه مهر و خوبی تو بیرون بیایم و آیین مهمان‌نوازی را به‌خوبی انجام ندهم. بوزینه گفت: هرگز چنین اندیشه‌ای را به دل راه نده. سنگ‌پشت، پس از اینکه کمی دیگر رفت، باز دچار همان اندیشه شد و ایستاد. بوزینه این‌بار دچار بدگمانی شد و بار دیگر علت را پرسید. سنگ‌پشت گفت: ناتوانی و پریشانی زنم مرا نگران ساخته است. بوزینه پرسید، بیماری زن‌ات چیست؟ و راه درمان آن چه‌چیز است؟ سنگ‌پشت گفت: پزشکان درمان او را دارویی می‌دانند که دست من به آن نمی‌رسد. بوزینه پرسید: آن دارو چیست؟ سنگ‌پشت گفت: دل بوزینه.
ناگهان دودی از سر بوزینه برخواست و جهان پیش چشمانش تاریک شد و با خود گفت، افزون خواهی و آز، مرا در این گرداب انداخت؛ پس راهی مگر نیرنگ، برای رهایی از این دام نمانده است. اگر به جزیره برسم، چنان چه از دادن دل خودداری کنم، در زندان باشم و از گرسنگی بمیرم و اگر بخواهم که بگریزم، در آب خفه شوم.
بوزینه گفت: پزشکان درست گفته‌اند و زنان ما نیز از این بیماری زیاد می‌گیرند و ما در دادن دل به آنها، هیچ رنجی نمی‌بینیم. اما ای‌کاش زودتر این سخن را به من می‌گفتی تا دل را با خود می‌آوردم؛ زیرا در این پایان عمر، مرا به دل نیازی نیست و از بس غم بر او باریده است، که آرزویی مگر دوری و نابودی آن را ندارم. سنگ‌پشت گفت: چرا دل را با خود نیاوردی؟ بوزینه گفت: آیین ما چنین است که هرگاه به دیدار کسی می‌رویم، برای آنکه روز بر وی خوش بگذرد، دل را با خود نمی‌بریم، زیرا که دل، جای اندوه و رنج است. اما اگر بازگردی من آن را برداشته و با خود می‌آورم. سنگ‌پشت به تندی بازگشت و بوزینه را به کنار آب رساند. بوزینه بر شاخ درخت پرید. سنگ‌پشت، ساعتی در زیر درخت چشم به‌راه ماند، سپس بوزینه را آواز داد. بوزینه خندید و گفت:
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط من نبود که با من چنین کنی
#کلیله_و_دمنه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بریده_کتاب
من، یک سیاسی خالص نیستم تا سیاست بتواند مرا زیر سلطه بگیرد و به خشونت بکشاند. من یک مذهبی-سیاسی‌ام؛ و دین واقعی، هرگز این فرصت را به سیاست نمی‌دهد که از قلب، یک تکه سنگ بسازد؛ اما، اراده به سنگی شدن، در لحظه‌هایی، بسیار لازم است.
ـــــــــــــــــ
دین، تکیه‌گاه نیست؛ زیستگاه است. دیوار نیست تا برای رفع خستگی به آن تکیه بدهم یا به وقت مجروح شدن، برای آنکه فرو نیفتم، دستم را به آن بگیرم؛ زمین و آسمان و هواست—و البته آب، آب زلال یک چشمه گوارا
#آتش_بدون_دود
#هر_سرانجام_سرآغازی_ست
#نادر_ابراهیمی
ص۱۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#بریده_کتاب
من، یک سیاسی خالص نیستم تا سیاست بتواند مرا زیر سلطه بگیرد و به خشونت بکشاند. من یک مذهبی-سیاسی‌ام؛ و دین واقعی، هرگز این فرصت را به سیاست نمی‌دهد که از قلب، یک تکه سنگ بسازد؛ اما، اراده به سنگی شدن، در لحظه‌هایی، بسیار لازم است.
ـــــــــــــــــ
دین، تکیه‌گاه نیست؛ زیستگاه است. دیوار نیست تا برای رفع خستگی به آن تکیه بدهم یا به وقت مجروح شدن، برای آنکه فرو نیفتم، دستم را به آن بگیرم؛ زمین و آسمان و هواست—و البته آب، آب زلال یک چشمه گوارا
#آتش_بدون_دود
#هر_سرانجام_سرآغازی_ست
#نادر_ابراهیمی
ص۱۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
♍️کانال پرواز فکر واندیشه
@flith
چارچوب فکری چیست؟
چارچوب های فکری در حقیقت قالب هایی هستند که ما برای پردازش و یا قضاوت کردن در مورد هر موضوع، از اونها به عنوان فزمول استفاده میکنیم، این قالب ها رو بعضا محیط، به مرور زمان در تفکر ما شکل داده و یا خود ما بر اساس تجربه در ذهنمون بنا کردیم، اما از اونجایی که هیچ چیز مطلق نیست، اسارت در این چارچوب ها ممکنه باعث قضاوت اشتباه و یا حتی فریب دادن بشه...
تصور کنید در حال سفر با قطار هستید، یک کیف با محتویات با ارزش به همراه دارید، در واگن شما شخصی آراسته و به نظر ثروتمند وهمچنین فرد دیگری با ظاهر به هم ریخته و به نظر فقیر همسفرتان هستند، قطار به ایستگاهی که تصادفا مقصد دو همسفر شماست نزدیک میشود، شما از این موضوع اطلاع ندارید. مقصد شما چند ایستگاه بعد است که همسفرانتان هم از این موضوع بی خبرند.شما برای خرید از بوفه قطار از واگن خارج میشوید، چند ثانیه بعد قطار متوقف میشود، شما به واگن برمیگردید اما کیف شما آنجا نیست. مامور قطار میگوید کیفی ندیده، سراسیمه خود را به بیرون قطار می رسانید، دو همسفر شما هر یک در جهت مخالف از هم به سرعت دور میشوند،
قطار به زودی مجددا حرکت میکند، شما به کدامیک مشکوک می شوید؟
دنبال کدامیک می دوید؟
طبیعتا به دنبال فرد فقیر...
علت:
-در چارچوب فکری شما علت نبودن کیف، دزدیده شدن آن است.
-در چارچوب فکری شما فرد ثروتمند کیف شما را نمیدزدد.
-همچنین افراد فقیر مستعد دزدی هستند.
اما منطق،
وقتی شما کوپه را ترک میکنید، اندکی بعد قطار متوقف میشود، بنابر این همسفران شما گمان میکنند شما پیاده شده اید، حتی اگر فرد فقیر قصد سرقت کیف شما را داشته باشد نمیتواند این کار را در حضور فرد ثروتمند انجام دهد، اگر هم این اتفاق می افتاد، تصویری که باید بعد از پیاده شدن می دیدید، این بود که فرد ثروتمند و یا مامور قطار به دنبال فقیر می دوند...
اما حقیقت
بعد از توقف قطار همسفران شما فکر می کنند شما کیف را جا گذاشته اید، فرد ثروتمند که احتمالا مثل شما به فقیر اعتماد ندارد کیف را بر میدارد،
و هر کدام به یک جهت می دوند تا شما را پیدا کنند...
قبل استفاده از قالب های فرسوده ذهنی، خوب فکر کنید...
#خلیل_امیدوار
♍️ پرواز فکر واندیشه
@flith
@flith
چارچوب فکری چیست؟
چارچوب های فکری در حقیقت قالب هایی هستند که ما برای پردازش و یا قضاوت کردن در مورد هر موضوع، از اونها به عنوان فزمول استفاده میکنیم، این قالب ها رو بعضا محیط، به مرور زمان در تفکر ما شکل داده و یا خود ما بر اساس تجربه در ذهنمون بنا کردیم، اما از اونجایی که هیچ چیز مطلق نیست، اسارت در این چارچوب ها ممکنه باعث قضاوت اشتباه و یا حتی فریب دادن بشه...
تصور کنید در حال سفر با قطار هستید، یک کیف با محتویات با ارزش به همراه دارید، در واگن شما شخصی آراسته و به نظر ثروتمند وهمچنین فرد دیگری با ظاهر به هم ریخته و به نظر فقیر همسفرتان هستند، قطار به ایستگاهی که تصادفا مقصد دو همسفر شماست نزدیک میشود، شما از این موضوع اطلاع ندارید. مقصد شما چند ایستگاه بعد است که همسفرانتان هم از این موضوع بی خبرند.شما برای خرید از بوفه قطار از واگن خارج میشوید، چند ثانیه بعد قطار متوقف میشود، شما به واگن برمیگردید اما کیف شما آنجا نیست. مامور قطار میگوید کیفی ندیده، سراسیمه خود را به بیرون قطار می رسانید، دو همسفر شما هر یک در جهت مخالف از هم به سرعت دور میشوند،
قطار به زودی مجددا حرکت میکند، شما به کدامیک مشکوک می شوید؟
دنبال کدامیک می دوید؟
طبیعتا به دنبال فرد فقیر...
علت:
-در چارچوب فکری شما علت نبودن کیف، دزدیده شدن آن است.
-در چارچوب فکری شما فرد ثروتمند کیف شما را نمیدزدد.
-همچنین افراد فقیر مستعد دزدی هستند.
اما منطق،
وقتی شما کوپه را ترک میکنید، اندکی بعد قطار متوقف میشود، بنابر این همسفران شما گمان میکنند شما پیاده شده اید، حتی اگر فرد فقیر قصد سرقت کیف شما را داشته باشد نمیتواند این کار را در حضور فرد ثروتمند انجام دهد، اگر هم این اتفاق می افتاد، تصویری که باید بعد از پیاده شدن می دیدید، این بود که فرد ثروتمند و یا مامور قطار به دنبال فقیر می دوند...
اما حقیقت
بعد از توقف قطار همسفران شما فکر می کنند شما کیف را جا گذاشته اید، فرد ثروتمند که احتمالا مثل شما به فقیر اعتماد ندارد کیف را بر میدارد،
و هر کدام به یک جهت می دوند تا شما را پیدا کنند...
قبل استفاده از قالب های فرسوده ذهنی، خوب فکر کنید...
#خلیل_امیدوار
♍️ پرواز فکر واندیشه
@flith
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
بر سر ماهیت افسرده و اندوهگین #فلسفه ی من بلوایی بر پا شده؛ اما این صرفا نتیجه ی این واقعیت است که من به جای اختراع دوزخی اخروی به عنوان مکافات گناهان، نشان داده ام که در این جهان آن جا که معصیت باشد، چیزی چون #دوزخ نیز همان جا است؛ اما کسی که مایل است این را منکر شود به راحتی می تواند تجربه اش کند.
#شوپنهاور
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
بر سر ماهیت افسرده و اندوهگین #فلسفه ی من بلوایی بر پا شده؛ اما این صرفا نتیجه ی این واقعیت است که من به جای اختراع دوزخی اخروی به عنوان مکافات گناهان، نشان داده ام که در این جهان آن جا که معصیت باشد، چیزی چون #دوزخ نیز همان جا است؛ اما کسی که مایل است این را منکر شود به راحتی می تواند تجربه اش کند.
#شوپنهاور
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
Forwarded from Deleted Account
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#«تحول معنای عشق در زندگی زنان» #دکتر سهیلا علیرضا نزاد
برخی عشق را موضوعی بسیار فردی و شخصی می دانند و معتقدند که بحث در مورد عشق در حیطه علم جامعه شناسی نمی گنجد؛ اما عشق کاملا به جامعه شناسی نیز مربوط است زیرا این حس در ارتباط با دیگر افراد جامعه به وجود می آید و احتمالا هر جامعه ای نوع عشق ورزی خاص خود را تولید می کند.
در پی سوالات و دغدغه های شخصی خود در خصوص عشق و شناخت علمی و دقیق این حس از سال ۱۳۸۴ تصمیم گرفتم این موضوع را در زندگی زنان تحصیلکرده شاغل بررسی کنم. در خلال این مدت زنان زیادی پذیرفتند که با این پژوهش همکاری کنند که زندگی عاشقانه ۴۵ زن مورد بررسی قرار گرفته و در این جلسه گوشه ای از نتایج این پژوهش طولی و کیفی را به اشتراک خواهم گذاشت.
او سپس برای نشان دادن تفاوت معنای عشق از منظرهای مختلف از قبیل جنسیت، سن و غیره از حضار پرسید: وقتی کسی به شما می گوید که عاشقتان شده استنباط شما از این جمله چیست؟ پاسخ خانم ها و آقایان به این سوال مشترک نشان داد که صراحتا معنای عشق با توجه به جنسیت مخاطب؛ متفاوت است.
سخنران ادامه داد: بنابراین؛عشق یک ذات مشخص نیست. عشق صورت(عشق انسان به انسان) تنها یک شکل ندارد بلکه پدیده و برساختی جنسیتی، اجتماعیاست و زن و مرد درک یکسانی از این پدیده ندارند.چکیده نظریات جامعه شناسی عشق حاکی از این موضوع است که عشق عمری کوتاه دارد و به موقعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی هر جامعه وابسته است.گیدنز در کتاب The Transformation of intimacy چهارمدل عشق را مشخص می کند:
۱- عشق شهوانی: در این نوع عشق؛ وابستگی جنسی اولویت اول رابطه است؛ عشق قدرتمندی است و ممکن است موجب شود یک یا هر دو طرف پا روی روابط اجتماعی شان بگذارند. فرد آماده قربانی کردن است بنابراین جوامع با این عشق مخالفند و حاضر نیستند این عشق در جامعه پایه ازدواج باشد؛ چراکه از عوارض عشق شهوانی؛ قانون گریزی و سنت شکنی است.
۲- عشق رمانتیک: این عشق بیشتر مربوط به جوامع غربی است؛ چالش بین آزادی و تعهد درگیری عظیم این نوع عشق است.
۳- عشق توامان: ترکیب عشق شهوانی و عشق رمانتیک: داد و ستد عاطفی
۴- عشق ناب: صرفا رابطه عاشقانه در آن مهم است. فرد در این نوع عشق به جای فرد کاملperfect person به دنبال رابطه کامل perfect relationship است.
او سپس به بیان انواع عشق که با توجه به نظرات زنان مشارکت کننده در پژوهش فراهم شده بود و تقابل های آن ها با یکدیگر پرداخت:
۱-عشق خیابانی در برابر عشق درست و حسابی (در مصاحبه ها؛ زنان متولد قبل از دهه ۵۰ این اصطلاح را بیشتر به کار برده بودند) .
۲-عشق بالغانه در برابر عشق کودکانه : عشق فرد در ۱۷ سالگی با عشق فرد در ۳۰ سالگی متفاوت است.
۳-عشق روحانی در برابر عشق جسمانی
۴-عشق آرام در برابر عشق شدید
۵-عشق جدی در برابر عشق غیر جدی: جدیت یا عدم جدیت عشق عمدتا با توجه به نظرات مرد و میزان تعلق خاطر و تمایل او برای برقراری رابطه ای پایدار، ارزیابی می شد. البته از سوی دیگر می توان با توجه به برخی از مصاحبه به عشق به مثابه بازی نیز اشاره کرد که شکلی از عشق غیرجدی است. در این تعریف در عشق غیر جدی عشق به مثابه بازی تلقی می شود؛ دو طرف از احساسات و شادی عشق بهره می برند اما ترک این رابطه بدون رنج است، یا رنج مترتب بر آن سبک و اندک است.
۶-عشق در نگاه اول در برابر عشق تدریجی
۷-عشق مدرن در برابر عشق سنتی: عشق مدرن دارای دوگانه تعهد-فردیت است و به عنصر تعهد کم توجه تر است اما در عشق سنتی تعهد نقش اصلی را بازی می کند.
۸-عشق زنانه در برابر عشق مردانه
در طی مصاحبه ها در خصوص عشق به این نتیجه رسیدم که عنصرِ تنازع قدرت، عنصری جدانشدنیِ در عشق است. عشق زن به مرد قدرتمند به دلیل شریک شدن در قدرت او است اما همان زن می خواهد آن مردِ قدرتمند؛ تنها و تنها در برابر او ضعیف باشد! نگاه زنان شرکت کننده در پژوهش به عشق دوگونه است:
۱- عشق تجربه شده: تجربه عاشقانه و عشق آن چنان که آن را زیسته اند.
۲- عشق شنیده شده، عشق آن چنان که به ایشان عرضه شده است: عشق برساخته شده توسط رسانه ها (اعم از هالیوود؛ بالیوود؛ رمان های عاشقانه، ادبیات کهن از قبیل لیلی و مجنون و حتی ادبیات عامیانه و غیره)
فرآیند عاشق شدن زنان شرکت کننده در این پژوهش معمولا ابتدا از «خوش آمدن» شروع می شود؛ سپس به «دوست داشتن» می رسند و مرحله بعدی «عشق» است. برای خانم های متولد دهه ۳۰ به قبل پس از این مرحله، «مهر» حاصل می شود که تمام ظواهر از بین رفته و مهر جانشین تمامی عواطف شده است. برای برخی از زنان مشارکت کننده در این پژوهش پس از مرحله خوش آمدن، عشق ظاهر شده و برخی گمان می کردند پس از عشق به مرحله دوست داشتن رسیده‌اند.
سخنران این جلسه خاطر نشان کرد: بسیاری از زنان متولد قبل از دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند، ازعشق به عنوان "دامی
#«تحول معنای عشق در زندگی زنان» #دکتر سهیلا علیرضا نزاد
برخی عشق را موضوعی بسیار فردی و شخصی می دانند و معتقدند که بحث در مورد عشق در حیطه علم جامعه شناسی نمی گنجد؛ اما عشق کاملا به جامعه شناسی نیز مربوط است زیرا این حس در ارتباط با دیگر افراد جامعه به وجود می آید و احتمالا هر جامعه ای نوع عشق ورزی خاص خود را تولید می کند.
در پی سوالات و دغدغه های شخصی خود در خصوص عشق و شناخت علمی و دقیق این حس از سال ۱۳۸۴ تصمیم گرفتم این موضوع را در زندگی زنان تحصیلکرده شاغل بررسی کنم. در خلال این مدت زنان زیادی پذیرفتند که با این پژوهش همکاری کنند که زندگی عاشقانه ۴۵ زن مورد بررسی قرار گرفته و در این جلسه گوشه ای از نتایج این پژوهش طولی و کیفی را به اشتراک خواهم گذاشت.
او سپس برای نشان دادن تفاوت معنای عشق از منظرهای مختلف از قبیل جنسیت، سن و غیره از حضار پرسید: وقتی کسی به شما می گوید که عاشقتان شده استنباط شما از این جمله چیست؟ پاسخ خانم ها و آقایان به این سوال مشترک نشان داد که صراحتا معنای عشق با توجه به جنسیت مخاطب؛ متفاوت است.
سخنران ادامه داد: بنابراین؛عشق یک ذات مشخص نیست. عشق صورت(عشق انسان به انسان) تنها یک شکل ندارد بلکه پدیده و برساختی جنسیتی، اجتماعیاست و زن و مرد درک یکسانی از این پدیده ندارند.چکیده نظریات جامعه شناسی عشق حاکی از این موضوع است که عشق عمری کوتاه دارد و به موقعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی هر جامعه وابسته است.گیدنز در کتاب The Transformation of intimacy چهارمدل عشق را مشخص می کند:
۱- عشق شهوانی: در این نوع عشق؛ وابستگی جنسی اولویت اول رابطه است؛ عشق قدرتمندی است و ممکن است موجب شود یک یا هر دو طرف پا روی روابط اجتماعی شان بگذارند. فرد آماده قربانی کردن است بنابراین جوامع با این عشق مخالفند و حاضر نیستند این عشق در جامعه پایه ازدواج باشد؛ چراکه از عوارض عشق شهوانی؛ قانون گریزی و سنت شکنی است.
۲- عشق رمانتیک: این عشق بیشتر مربوط به جوامع غربی است؛ چالش بین آزادی و تعهد درگیری عظیم این نوع عشق است.
۳- عشق توامان: ترکیب عشق شهوانی و عشق رمانتیک: داد و ستد عاطفی
۴- عشق ناب: صرفا رابطه عاشقانه در آن مهم است. فرد در این نوع عشق به جای فرد کاملperfect person به دنبال رابطه کامل perfect relationship است.
او سپس به بیان انواع عشق که با توجه به نظرات زنان مشارکت کننده در پژوهش فراهم شده بود و تقابل های آن ها با یکدیگر پرداخت:
۱-عشق خیابانی در برابر عشق درست و حسابی (در مصاحبه ها؛ زنان متولد قبل از دهه ۵۰ این اصطلاح را بیشتر به کار برده بودند) .
۲-عشق بالغانه در برابر عشق کودکانه : عشق فرد در ۱۷ سالگی با عشق فرد در ۳۰ سالگی متفاوت است.
۳-عشق روحانی در برابر عشق جسمانی
۴-عشق آرام در برابر عشق شدید
۵-عشق جدی در برابر عشق غیر جدی: جدیت یا عدم جدیت عشق عمدتا با توجه به نظرات مرد و میزان تعلق خاطر و تمایل او برای برقراری رابطه ای پایدار، ارزیابی می شد. البته از سوی دیگر می توان با توجه به برخی از مصاحبه به عشق به مثابه بازی نیز اشاره کرد که شکلی از عشق غیرجدی است. در این تعریف در عشق غیر جدی عشق به مثابه بازی تلقی می شود؛ دو طرف از احساسات و شادی عشق بهره می برند اما ترک این رابطه بدون رنج است، یا رنج مترتب بر آن سبک و اندک است.
۶-عشق در نگاه اول در برابر عشق تدریجی
۷-عشق مدرن در برابر عشق سنتی: عشق مدرن دارای دوگانه تعهد-فردیت است و به عنصر تعهد کم توجه تر است اما در عشق سنتی تعهد نقش اصلی را بازی می کند.
۸-عشق زنانه در برابر عشق مردانه
در طی مصاحبه ها در خصوص عشق به این نتیجه رسیدم که عنصرِ تنازع قدرت، عنصری جدانشدنیِ در عشق است. عشق زن به مرد قدرتمند به دلیل شریک شدن در قدرت او است اما همان زن می خواهد آن مردِ قدرتمند؛ تنها و تنها در برابر او ضعیف باشد! نگاه زنان شرکت کننده در پژوهش به عشق دوگونه است:
۱- عشق تجربه شده: تجربه عاشقانه و عشق آن چنان که آن را زیسته اند.
۲- عشق شنیده شده، عشق آن چنان که به ایشان عرضه شده است: عشق برساخته شده توسط رسانه ها (اعم از هالیوود؛ بالیوود؛ رمان های عاشقانه، ادبیات کهن از قبیل لیلی و مجنون و حتی ادبیات عامیانه و غیره)
فرآیند عاشق شدن زنان شرکت کننده در این پژوهش معمولا ابتدا از «خوش آمدن» شروع می شود؛ سپس به «دوست داشتن» می رسند و مرحله بعدی «عشق» است. برای خانم های متولد دهه ۳۰ به قبل پس از این مرحله، «مهر» حاصل می شود که تمام ظواهر از بین رفته و مهر جانشین تمامی عواطف شده است. برای برخی از زنان مشارکت کننده در این پژوهش پس از مرحله خوش آمدن، عشق ظاهر شده و برخی گمان می کردند پس از عشق به مرحله دوست داشتن رسیده‌اند.
سخنران این جلسه خاطر نشان کرد: بسیاری از زنان متولد قبل از دهه ۵۰ که در این پژوهش شرکت کردند، ازعشق به عنوان "دامی