...
آنچه می بینم دیوار است
آه این سخت سیاه
آنچنان نزدیک است
که چو بر می کشم از سینه نفس
نفسم را بر می گرداند.

ره چنان بسته که پرواز نگه
در همین یک قدمی می ماند.

این چه رازی است ....
که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است؟
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می‌افزاید


(آقای ابتهاج! حال این روزهای ما، حال عزای دل ما، را خوب گفتید!)


https://youtu.be/aB5Fkzn79tA?si=UJPpTMyHEUSKh73x

@ftofighi

نقد چندسویه
حسین شیخ‌رضایی

بخش اول از دو بخش

۵۷‌ای نباشیم!
آنان که برچسب ۵۷‌ای را ساختند (به معنای هر کسی که به هر دلیلی مخالف پهلوی بود و در انقلاب شرکت کرد و مستحق شماتت بود) و روشنفکران را محکوم کردند که چرا در سال ۵۷ با توده مردم ۵۷‌ای همنوا شدند و علیه پهلوی شوریدند، امروز از ما می‌خواهند ۵۷‌ای باشیم. می‌خواهند کسی ساز مخالف نزند، از دموکراسی و آزادی سخن نگوید و صفوف متحد را در سر دادن شعار مترقی "جاوید شاه!" بر هم نزند. می‌خواهند تمام بحث‌ها بماند برای بعد از "براندازی".

نقد چندسویه!
وخامت اوضاع داخل، پیچیدگی مناسبات بین‌الملل، گفتار اپوزیسیون و فشارهای رسانه‌ای ممکن است ما را سوق دهد به سمت اینکه از بین سه راس مثلث، فقط توجه خود را به یکی معطوف کنیم، فقط یکی را نقد کنیم، و فعلا چشمانمان را روی دو تای دیگر ببندیم. این سه راس عبارت‌اند از: جمهوری اسلامی، قدرت‌های بین‌المللی، و اپوزیسیون. اول ببینیم این راس‌ها چه هستند.

راس اول: جمهوری اسلامی
در راس اول، آشکار است که جمهوری اسلامی در سه سطح اداره امور جاری، سطح گفتمانی، و سطح امنیت شکست خورده است. ناتوانی جمهوری اسلامی در تامین اولیات زندگی آشکار است و نیاز به شرح ندارد.

ذخیره گفتمانی این نظام نیز به شکلی چشمگیر فرسوده شده است. امروزه بازگشت به اسلام ناب، شیعه‌گری، ترویج ادبیات مداحی، غرب‌ستیزی، تبلیغ محور مقاومت، ایده تهاجم فرهنگی، و حتی روکش ایران‌گرایی که هر کدام روزگاری بخشی از ذخیره گفتمانی نظام مستقر بود، شاید در مجموع برای ده درصد از جمعیت کشور قانع‌کننده باشد. این به معنای شکست گفتمانی است.

در سطح امنیت و حفاظت از جان شهروندان هم اتفاقات دی ۱۴۰۴ نقطه‌عطف مهمی است که نشان می‌دهد اگر "لازم باشد" ممکن است جان‌های زیادی گرفته شود. این البته به‌معنای نادیده گرفتن پیچیدگی‌های این حوادث و صرف‌نظر کردن از نقش عوامل احتمالا آشوب‌زای دیگر نیست، اما نکته مهم این است که نظم مستقر قانونا مسئول برقراری امنیت و وارد نشدن در فاز سرکوب جمعی و توده‌ای است.

ناکارآمدی جمهوری اسلامی در این سه سطح، شاید ما را به این سمت سوق دهد که آن را "شر مطلق" بدانیم و "براندازی" آن را به هر قیمتی و توسط هر کسی مجاز بشماریم و چشم را بر انواع ضعف‌ها در دو راس دیگر این مثلث ببندیم.

نقد چندسویه

بخش دوم از دو بخش

راس دوم: قدرت‌های بین‌المللی
آنچه در فضای روشنفکری ایران در دهه‌های اخیر غالب بوده، البته با اقرار به وجود استثناهایی در جناح چپ، خوشبینی به نظم بین‌الملل بوده است. هم بین روشنفکران لیبرال و مدافع غرب و هم بین اصلاح‌طلبان درون نظام، گویی فرض نانوشته و مورداجماع این بوده که "مشکل از ما است". اگر ما خود را با ملاک‌های حقوق‌بشری و تمدنی جدید منطبق کنیم، جهان در مجموع جایی عادلانه است که می‌شود در آن "گفت‌وگوی تمدن‌ها" کرد. در این جوّ غالب، مفاهیمی مانند استعمار، تعارض‌های ژئوپولتیک، امپریالیسم، هژمونی، سیاست قدرت، جنگ‌های نیابتی، سیاست رسانه‌ای و ... کمتر به کار رفته و کمتر روشنفکران را به خود مشغول کرده است.

جنگ اسرائیل علیه غزه بعد از اتفاقات ۷ اکتبر، روی کار آمدن ترامپ در دور دوم و به سخره گرفتن بسیاری از دستاوردهای فکری و تمدنی غرب، حمله نظامی اسرائیل به ایران، حمله به ونزوئلا برای تصاحب نفت، منازعات بر سر گرینلند و ده‌ها مورد مشابه نشان داد که این انگاره که مشکل "فقط" از ما است، و اگر ما خوب باشیم دنیا کاری با ما ندارد، تا چه حد نادرست است. پیچیدگی اوضاع نشان می‌دهد که فضای فکری ما چقدر نیازمند این است که مفهوم "استعمار" را در انواع و اقسام قدیم و جدیدش جدی‌تر بگیرد و به نقش رسانه‌های اجتماعی در شکل دادن به جنگ‌های شناختی در خدمت اهداف استعماری توجه کند.

ندیده گرفتن مناسبات مبتنی بر قدرت عریان در سطح بین‌الملل می‌تواند منجر به این شود که توییت‌های "کمک در راه است" را زیادی جدی و خیرخواهانه بگیریم، و تصور کنیم قرار است همای سعادت از روی ناو هواپیمابر به پرواز درآید و مستقیم روی شانه‌های ما فرود آید. قرار است برایمان ارزانی و رونق و آزادی بیاورند و بعد هم کلید را دو دستی تقدیممان کنند که خودمان بقیه امور را تمشیت کنیم. دقت کنیم که حتی میان سرفصل‌های اعلام‌شده برای مذاکره نیز نامی از مردم و حقوق بشر نیست، صحبت از برنامه اتمی است. ترامپ حتی در کارزارهای داخلی‌اش هم از این مفاهیم استفاده نکرده که حالا بخواهد برای بقیه خرجش کند.

راس سوم: اپوزیسیون
از بین طیف متنوع اپوزیسیون داخل و خارج کشور، در اینجا بر گروه سلطنت‌طلب سابق که اکنون به پادشاهی‌خواه ری‌برند کرده تمرکز می‌کنم‌. فقر گفتمانی جمهوری اسلامی دقیقا و کاملا در گفتمان این گروه بازتاب یافته، با این تفاوت که تنها جای دو قطب آن عوض شده است. اگر در نظام فعلی دیگری‌سازی علیه هر آن کسی به کار می‌رود که در ایدئولوژی اسلامی "خودی" نیست، در گفتمان رقیب هر آن کسی که به چیزی کمتر از سرسپردگی کامل به شخص "شاه" اقرار کند دیگری و مطرود خواهد بود.

اکنون مواضع به اندازه کافی روشن است. حتی اگر شخص رضا پهلوی نیز بارقه‌ای از دگرپذیری از خود نشان دهد، جوانان صادراتی داخل که اکنون دور او را گرفته و حلقه واسط او با اسرائیل و ‌... شده‌اند و دفترچه اضطرار از دست‌پخت‌های فکری آنان است، به اندازه کافی افراطی‌گری و تمایل به فاشیسم را از خود نشان داده‌اند. ندیدن این نشانه‌های خطرناک وقتی هنوز کسی در قدرت نیست، عین بی‌خردی است.

بار دیگر نقد چندسویه
آنچه در میانه این مثلث به آن نیاز داریم نقد چندسویه است. نخست، نقد جمهوری اسلامی به دلیل ناکارآمدیش در سه سطح حکمرانی. اما این نقد به معنای رضایت به هر گزینه بدیل و هر راهی برای برانداختن این نظام سیاسی نیست. نقد دوم به مناسبات بین‌المللی است. اگر فکر کنیم سرنوشت غزه و سوریه و ونزوئلا از ما دور است، زیادی خودمان را متمایز فرض کرده‌ایم. و نقد سوم نقد اپوزیسیون افراط‌گرایی است که حاضر است آش را با جایش دور بیندازد، اگر قرار باشد کاسه‌ای از آش به دستش نرسد.

قرار نیست از چاله به چاه بیفتیم، و برای این کار لازم است بتوانیم عقل سرد را بر عواطف داغ غالب کنیم و خود را در نسبت با این سه راس جایابی کنیم، نه فقط در نسبت با یکی.

(از صفحهٔ اینستاگرام نویسنده)

@eudemonia

🎉🎉 در دست انتشار

مسلمانان پیشرو
دربارۀ عدالت، جنسیت و کثرت‌گرایی
سرپرست مجموعه: امید صفی
مترجمان: لاله آیین‌مهر، اشکان بحرانی، فاطمه توفیقی، لیلا چمن‌خواه، سمیه خانی، هدی مبصری، یاسر میردامادی، محمد میرزایی، سیدزهیر میرکریمی
مجموعۀ «اسلام‌پژوهی»/ دبیر مجموعه: مهرداد عباسی
۴۸۰ صفحه/ قیمت پشت جلد: ۹۵۰۰۰۰ تومان
قیمت کتاب در ایام پیش‌خرید: ۸۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر کرگدن:
www.kargadanpub.com

🔸 مسلمانان پیشرو به عدالت اجتماعی، کثرت‌گرایی و عدالت جنسیتی متعهدند. پروژۀ فکری آنان در گرو «نقد چندجانبه» است، رویکردی مبتنی بر نقد هم‌هنگام بسیاری از جوامع و گفتمان‌ها. بخش مهمی از مسلمانیِ پیشرو عبارت است از پاسخگو ساختن جوامع مسلمان به عدالت و کثرت‌گرایی. مسلمانیِ پیشرو به‌معنای مقاومت و تحدّی در برابر ساختارهای استبداد و ظلم و برانداختن این ساختارها در این جوامع است.
🔸 در سطحی کلی‌تر، به معنای مبارزه با بی‌عدالتی‌های ناشی از تبعیض جنسیتی و همچنین محنت و آزار اقلیت‌های دینی و قومی است. مسلمانیِ پیشرو مستلزم افشای موارد نقض حقوق بشر، آزادی بیان، آزادی رسانه، آزادی دین و حق مخالفت در کشورهای اسلامی است. از سوی دیگر، یکی از مؤلفه‌های حیاتی نقد چندجانبه ایستادگی در برابر ساختارهای سیاسی، اقتصادی و فکری غربی است؛ ساختارهایی که سیطرۀ روزافزون می‌یابند و به کمک شرکت‌های چندملیتی و حکومت‌های نوامپریالیست توزیع نابرابر منابع را در سراسر جهان تداوم می‌بخشند.
🔸 این کتاب در بردارندۀ ۱۴ گفتار از ۱۴ متفکر برجستۀ معاصر است که در باب نسبت مسلمانان پیشرو و اسلام معاصر، مسلمانان پیشرو و عدالت جنسیتی، و مسلمانان پیشرو و کثرت‌گرایی تأمل کرده‌اند.
🔸 علاقه‌مندان می‌توانند برای پیش‌خرید کتاب به سایت نشر کرگدن مراجعه کنند. در ایام پیش‌خرید تخفیف ویژه‌ای برای کتاب‌ها در نظر گرفته شده است.

#نشر_کرگدن، #در_دست_انتشار، #مسلمانان_پیشرو، #امید_صفی، #عدالت_اجتماعی، #کثرت‌گرایی، #عدالت_جنسیتی، #اسلام‌پژوهی، #مهرداد_عباسی، #نقد_گفتمانی، #کتاب_فلسفه

🔴 نه به جنگ و تجاوز علیه ایران

۳۵۳ نفر از «پژوهشگران، فعالان مدنی و سیاسی و دغدغه‌مندان ایران» با طیف وسیعی از گرایش‌های متکثر بیانیه‌ای با عنوان «نه به جنگ و تجاوز علیه ایران» امضا و منتشر کرده‌اند و از عموم شهروندان دعوت کرده‌اند با امضای کارزاری با همین نام صدایشان علیه جنگ و تجاوز به ایران را بلند کنند.

متن کامل این بیانیهٔ کوتاه به این شرح است:

«نه به جنگ و تجاوز علیه ایران

خشونت و جنگ بزرگ‌ترین شُرور سیاست‌اند. جنگ آدم می‌کشد، ویران می‌کند، به عزا می‌نشاند، زیرساخت‌ها را نابود می‌کند، فقیر می‌کند، بی‌گناهان را قربانی می‌کند، خشونت می‌پرورد، مسائل و بحران‌ها را تشدید می‌کند و ظرفیت حل‌شان را می‌کاهد و افق توسعه، دموکراسی، عدالت و بهروزی در ایران را تیره می‌کند. هدف نتانیاهو و دیگر جنگ‌طلبان واشنگتن از جنگ‌افروزی و تحریم و تهدید به وضوح کلنگی‌کردن ایران ما است. داغ ِ جانکاهِ جان‌باختگان دی‌ماه ۱۴۰۴ و هیچ دلیل دیگری جنگ و داغدار کردن تعداد بیشتری از هم‌وطنان و ویرانی ایران در هر حدی را موجه نمی‌کند. 

ما، جمعی از دغدغه‌مندان ایران، با همهٔ تکثر مواضع سیاسی‌مان، بدون لکنت و اما و اگر، ضد تجاوز به ایرانیم و معتقدیم علاج، ولو دشوار، در وطن و تغییرات درون‌زای کارساز و توسعه‌آفرین و افق‌گشا است و با صدای بلند باید به مسیر ویرانگر جنگ نه گفت. ما در برابر هر تجاوزی به ایران، پشتیبان کشورمان خواهیم بود. از هم‌وطنان‌ عزیزمان و صاحبان آبرو و نفوذ و تاثیر هم دعوت می‌کنیم صدایشان علیه تجاوز و جنگ را بلندتر کنند. 

جمعی از پژوهشگران، فعالان مدنی و سیاسی و دغدغه‌مندان ایران»

در میان امضاکنندگان این چهره‌های سیاسی، مدنی و دانشگاهی از طیف وسیعی از نیروها نیز دیده می‌شوند: اسحاق جهانگیری، محمدجواد ظریف، بهزاد نبوی، عبدالکریم سروش، محمدجواد آذری جهرمی، زهرا بهروزآذر، محمد فاضلی، مقصود فراستخواه، رضا اردکانیان، کامبیز نوروزی، پیروز حناچی، محسن بهاروند، حسین قاسمی، مراد ثقفی، ماشاءالله شمس‌الواعظین، علی باقری، علی ربیعی، محمدرضا جلائی‌پور، سعید آجورلو، محمد قوچانی، مصطفی زمانیان، عمادالدین باقی، عماد بهاور، سیدکاظم بجنوردی، سیدحمزه صفوی، محسن بزدان‌پناه، ابوالفضل فاتح، مسعود ادیب، مجتبی لشکربلوکی، سهیل محمودی، محمدرضا جوادی یگانه، احسان چیت‌ساز، علی آردم، بهاره آروین، حسین درودیان، سیدمحمود رضوی، محمدمهدی مجاهدی، حسین جابری انصاری، میلاد دخانچی، حامد وفایی، نسبم نوروزی، کیومرث اشتریان، سیدمسعود رضوی، میلاد گودرزی، مهدی رفیعی بهابادی، مرضیه آذرافزا، کوروش احمدی، رضا نصری، مصطفی نجفی، محمدرضا اسلامی، محمدحسین رنجبران، محمدمهدی رحمتی، علی اعطا، احمد شیرزاد، حمیدرضا جلائی‌پور، علی جنتی، عنایت اتحاد، فاطمه توفیقی، علی سرزعیم، یاسر میردامادی، محسن‌حسام مظاهری، حجت میرزایی، مهدی ناجی، حسین قاسمی، مازیار بالائی، نعمت‌الله فاضلی، علی نصری، علی نیکجو، اسحاق بندانی، مجتبی بیات، رضا تهرانی، یاسر جلالی، جواد حیدری، سینا رحیم‌پور، محمدمهدی اسماعیلی، مصطفی رخ‌صفت، عبدالعلی رضایی، مسعود سالاری، نادر صدیقی، حجت‌اله صیدی، سیدشهاب‌الدین طباطبایی، مسعود درودی، فیاض زاهد، غلامرضا غفاری، محمدکاظم کاظمی، زهرا کاویانی، ساسان کریمی، سینا کلهر، فرشید گل‌زاده، محمد‌ گلزاری، محمد زعیم‌زاده، مهدی شیرزاد، امینه محمودزاده، محمدحسین نعیمی‌پور، ناعمه علینژاد، حیدرعلی مسعودی، محمد مبین، محمد ملاعباسی، سید هادی موسوی نیک، میترا جلوداری، سیدمصطفی موسوی لاری، الهه نوری، علی‌اصغر شفیعیان، سعید نورمحمدی، محمد امین نیکجو، هادی نیلفروشان، احمد عزیزی، حامد هادیان، علی هنری و مجید یونسیان.

👈🏻 فهرست کامل امضاها و متن انگلیسی بیانیه

👈🏻 لینک امضای کارزار عمومی
@jalaeipour

‏اگر جنگ شد، اگر اینترنت قطع شد، اگر دیگر نتوانستیم از حال هم باخبر شویم، اگر برای هر کدام از ما اتفاقی افتاد
فقط این را به یاد داشته باشید:
ما زندگی را دوست داشتیم. ما طرفدار مرگ، ویرانی و نفرت نبودیم. ما با استبداد مخالف بودیم چه آن‌که در داخل، نفس را تنگ می‌کند و چه آن‌که از بیرون، با بمب و تحریم و تهدید بر سر مردم آوار می‌شود.
دل ما برای مردم ایران می‌تپید. برای کودکی که باید آینده داشته باشد، برای زنی که باید بی‌ترس زندگی کند، برای مردی که نباید زیر بار تحقیر خم شود.
ما زندگی بهتر می‌خواستیم. برای همه. بی‌استثنا.
شاید آرمان‌گرایانه بود. اما آرمانِ ما، زندگی بود نه ویرانی.
اگر صدایمان قطع شد، بدانید که تا آخر سمت زندگی ایستاده بودیم.

https://x.com/i/status/2027384816497201597

در آن شوم‌ترین شب سال وقتی اینترنت قطع شد و من ۵۰۰۰ کیلومتر آنطرف‌تر بودم، فهمیدم قرار است چه بشود. مگر قبلاً هم اینطور نشده بود؟ آه! همه چیز را دیدم! بعد از آن دیگر اخبار تکراری بودند! بچه‌های فامیل که می‌دانستم در خیابان‌اند، جلوی چشمم آمدند. وای اگر یک مو از سرشان کم می‌شد! و همه آن جان‌های عزیز که «بسیاری‌شان هنوز سینه عشق را بر صورت نفشرده‌اند» به کدامین گناه رفتند جز امیدواری و خوش‌بینی به این جهان سیاه؟ سوگوار که می‌شوم سکوت می‌کنم! و بله سکوت کردم ....
حالا در این خاک عزیز که -- دردا -- آسمانش جولانگاه اهریمن شده، نفس می‌کشم. رفتیم خانه نو! از یک پنجره‌اش شور و شادی و صدای شهر بازی پیدا بود و از پنجره دیگر در روزهای صاف آن دماوند عزیز! حالا ده روز است که شهر بازی خاموش است و هوا هم چنان تیره شده که دماوند نیست. بچه‌ها را در مهد کودک ثبت نام کرده بودم و چند روزی رفتند و تعطیل شد و بعد هم چه بسا در انفجار چند روز پیش آسیب دید. ده روز دیگر نوروز می‌شود و مامان‌ها سبزه نینداخته‌اند، شیرینی نمی‌پزند، خانه‌تکانی نمی‌کنند. جنگ همین قدر سیاه است! نگویم باز هم از همه آن جان‌های عزیز که سپر بلای من شدند!
اما چیزی که اینجا می‌بینم و اگر چند هزار کیلومتر دورتر بودم، نمی‌دیدم زندگی است. سید‌مهدی است که دو ساعت قبل از اینکه بیمارستان را تخلیه کنند، به دنیا آمد؛ صدای پای کودکانی است که مزاحم همسایه پایین می‌شوند؛ اینکه مهم‌ترین بحران جهان کوچکشان این می‌شود که چرا میوه را اینطور قاچ زده‌ام؛ آرایشگری است که گرچه نمی‌داند چرا دلش گرفته از رنگ جدید مویش خوشحال است؛ همه کافه‌هایی که با وجود تجمعات خیابانی شبانه نگران کسب‌و‌کارشان نمی‌شوند و تازه شاید هم رونق گرفته‌اند. ما دل و دماغ نداریم و کمتر می‌خندیم! اما زندگی ما را می‌بَرد! زنده باد زندگی!

@ftofighi

🔴 دادخواست جامعهٔ مدنی ایران علیه جنایت جنگی در مدرسهٔ میناب و تجاوز به ایران

🔹به ابتکار کمپین «به نام ایران» که در جنگ رمضان با شعار «مراقبت از ایران» فعالیت می‌کند،‌ دادخواستِ طیف وسیع و متکثری از چهره‌های شاخص و فعالان مدنی و سیاسی ایرانی در محکومیت و پیگیری حقوقی جنایت جنگی آمریکا و اسرائیل در مدرسهٔ شجرهٔ طیبهٔ میناب که به شهادت ۱۶۸ دانش‌آموز هموطنمان انجامید به دو‌ زبان انگلیسی و فارسی خطاب به نهادهای بین‌المللی و ملی صاحب‌صلاحیت برای پیگیری حقوقی این جنایت منتشر شد.

🔹 این دادخواست به امضای بیش از ۱۱۴۴ نفر از پژوهشگران و فعالان مدنی و سیاسی شناخته‌شده ایران رسیده است.

🔹 امضاکنندگان این دادخواست از تمامی مراجع مسئول بین‌المللی و ملی، از جمله دیوان کیفری بین‌المللی، شورای امنیت، شورای حقوق بشر سازمان ملل و دادگاه‌ها و دادستانی‌های ملی با صلاحیت جهانی، خواسته‌اند که با فوریت و قاطعیت برای کشف حقیقت، تحقق عدالت و پاسخگو ساختن عاملان این جنایت اقدام کنند.
در این سند حقوقی با استناد به نقض صریح بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و با تأکید بر کشته شدن ۱۶۸ دانش‌آموز خردسال، این حمله به عنوان «جنایت جنگی» و «تجاوز آشکار» توصیف شده است. امضاکنندگان این بیانیه از دادستان‌های کشورهای دارای «صلاحیت جهانی» از جمله آلمان، فرانسه و بلژیک خواسته‌اند تا بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی، نسبت به صدور قرار تعقیب بین‌المللی برای مسئولان این واقعه اقدام کنند.

🔹 نسخه انگلیسی بیانیه هم توسط Global Conscience Initiative منتشر شده و به امضای ده‌ها نفر از شخصیت‌های برجستهٔ جهانی رسیده است. جرمی کوربین، احمد داووداوغلو، عبدالله گل، محمدجواد ظریف، توکل کرمان و محمد البرادعی از جملهٔ این چهره‌های بین‌المللی هستند.

متن کامل دادخواست و فهرست کامل ۱۱۴۴ امضای فعالان مدنی و سیاسی متکثر ایرانی و فهرست بیش از صد چهرهٔ شناخته‌شدهٔ جهانی:
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1701333

#مراقبت_از_ایران
#به_نام_ایران
@benameiran404

⭕️ صفحه نخست روزنامه ایران

🗓‌یکشنبه بیست‌و‌چهارم اسفند‌ماه ۱۴۰۴

@irannewspaper

دمتون گرم!
@ftofighi

در این زمستان ناجوانمرد هر وقت به یک ایرانی می‌رسیدم، دوست داشتم اولین جمله‌ام این باشد «سرت سلامت!». حالا هم دوست دارم به کل ایرانم بگویم «سرت سلامت!»

عید فطر و نوروز بر همه مبارک! صد سال به از این سال‌ها!
@ftofighi

نزدیک نقطه صفر مرزی، در سرمای سنگین شمال غرب ایران، سربازی داشت پاس می‌داد. دوست داشتم ماشین نگه می‌داشت و می‌گفتم «آقا خیلی خیلی ممنونم که برای ما اینجا ایستادی»، همانطور که هر وقت در ایست بازرسی ورودی شهرها سرعت ماشین کند می‌شد، تشکر کردیم. مرز رازی یک مرز قراردادی که نمی‌دانم در کدام اتفاق تاریخی کشیدند، شد مثل پوستم. رد شدن از رویش دردناک بود و اشک ریختم.

حالا دوست داشتم آجر می‌شدم، پیچ می‌شدم، قطعه می‌شدم، خانه و هواپیما و مجتمع پتروشیمی و پل و اتوبان و ریل و آثار فرهنگی می‌شدم که ایران ویران نشود و آبادتر شود.
آباد باشی ایران! 🇮🇷✌🏽
@ftofighi

درود بر قهرمانان، قربانیان، شهیدان، مردان و زنان و کودکان ایران!
درود بر میناب، لامرد، دنا، هرمز، بندرعباس، اصفهان، شهرضا، یزد، خمین، قم، تبریز، کرج، تهران، تهران، تهران ...
اعماق زمین، کوه‌ها، دریا و خاک پاک ایران! درود بر جایی که مقاومت کرد و ایستاد و ماند!
این مقاومت چیزی نیست جز پیروزی! خجسته باد این پیروزی!
پاینده ایران!

@ftofighi

باز هم امید به ناکامی تجاوزگر غدار دارم.

پاینده ایران 🇮🇷

@ftofighi

سومین مدرسهٔ تابستانی اندیشه دینی معاصر آدم (مجازی) | شهریور ۱۴۰۵

‌ 🔻 با ارائۀ ۱۰ استاد و پژوهشگر برجسته از ایران، آمریکا و آلمان

🔻 ۱۵ ساعت ارائۀ آموزشی
چهارشنبه، پنج‌شنبه ۱۸ و ۱۹
و
چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵

◀️ با رویکرد علمی و انتقادی به پرسش ها و‌چالش های معاصر درباره جنسیت و‌جایگاه آن در جهان اجتماعی و دینی
‌
🎓 اعطای گواهی
🌐 برگزاری جلسات مجازی در اسکای روم
👥 شبکه‌سازی و تعامل علمی

🔗 جهت شرکت در مدرسه تابستانه اینجا را کلیک کنید و در صورت نیاز به راهنمایی، @genderstudies21 در تلگرام پیام دهید.

#مدرسه_تابستانی
#آدم
#مطالعات_زنان
#مطالعات_جنسیت
#رویکرد_مراقبت_محور
#هوش_مصنوعی
#دید_زنانه_نگر
#پرواداری
#فلسفه #الهیات_زنانه_نگر

⚡️  پژوهشکده اندیشه دینی معاصر (آدم)

شهریاران و دولت‌ها غالباً نه از آن‌جا می‌شکنند که دشمن نیرومند است، بلکه از آن‌جا که در بنای خویش شکافی را دیر دیده‌اند، یا دیدن آن را به مصلحت ندانسته‌اند. دشمن، دیوار استوار را نمی‌شکافد؛ رخنه را می‌جوید.
مسئله زنان در ایران سال‌ها یکی از همین رخنه‌ها بود. زن ایرانی در آموزش، دانشگاه، تخصص، فرهنگ، اقتصاد و ارتباط با جهان پیش رفت، اما حقوق مدنی و سهم او در قدرت سیاسی و بسیاری از عرصه‌های تصمیم‌گیری به همان اندازه پیش نرفت. شکافی پدید آمد میان آنچه زن ایرانی در واقعیت جامعه شده بود و جایگاهی که قانون و سیاست برای او به رسمیت می‌شناخت.
این شکاف فقط مسئله‌ای درباره زنان نبود؛ مسئله‌ای درباره قدرت ملی ایران بود. هیچ کشوری نمی‌تواند نیمی از جامعه خود را توانمند کند، آموزش دهد، به عرصه عمومی بیاورد، اما در حقوق و مشارکت سیاسی همچنان با منطق روزگاری دیگر با او رفتار کند و انتظار داشته باشد این فاصله بی‌هزینه بماند.
با این همه، هنگامی که جنگ و خطر بیرونی فرا رسید، بسیاری از همان زنان نشان دادند که مطالبه حق، به معنای بریدن از ایران نیست. بسیاری از آنان که از تبعیض، محدودیت و نابرابری ناراضی بودند، در لحظه تهدید در کنار کشور خود ایستادند. این شاید مهم‌ترین درس باشد: شهروندی که حق می‌خواهد، لزوماً دشمن دولت یا وطن نیست. چه‌بسا کسی که برای حق خویش سخت‌تر سخن می‌گوید، هنگام خطر نیز سخت‌تر پای سرزمینش بایستد.
خرد کشورداری در آن است که این سرمایه را علیه خود نکنیم. حقوق زنان امتیازی نیست که دولت در روزهای آسودگی ببخشد؛ بخشی از استحکام ملی است. ایران هنگامی نیرومندتر است که زن ایرانی احساس کند همان سرزمینی که در روز خطر از آن دفاع می‌کند، در روز آرامش نیز شأن، آزادی، حق و سهم او را به رسمیت می‌شناسد.
منافع ملی فقط با موشک، مرز و ارتش حفظ نمی‌شود. استحکام ایران به پیوند میان دولت و جامعه نیز بسته است. دشمن رخنه را می‌جوید؛ هنر مُلک‌داری آن است که آن رخنه را نه با خاموش کردن مطالبه، بلکه با برطرف کردن بی‌عدالتی ببندد.