Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴آیا رسانه‌ها بی‌طرف بودند؟
🔻اعتماد ۲۰ آبان ۱۳۹۹
🔘در ماجرای انتخابات آمریکا اتفاق بسیار مهمی رخ داد که تحت تأثیر اصل انتخابات قرار گرفت و در باره درستی یا نادرستی آن حداقل تاکنون بحث و گفتگو نشده است. این اتفاق خط‌مشی ضد ترامپی بیشتر رسانه‌های آمریکا و نیز اروپایی اعم از خبرگزاری‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و شبکه‌های اجتماعی و مطبوعات است. این خط‌مشی تا حدی قابل فهم و حتی قابل دفاع هم بود. بویژه آنکه رفتار ترامپ فراتر از رقابت‌های معمول حزبی و سیاسی بود، و نوعی کینه و دشمنی را علیه آزادی رسانه‌ها به نمایش می‌گذاشت. هر چند ترامپ همچنان در کنفرانس‌های خبری خود حاضر می‌شد و به گفتگو و پاسخگویی می‌پرداخت.
🔘از سوی دیگر رسانه‌ها نیز در هر صورت دارای خط‌مشی‌ای هستند و بی‌طرفی مطلق سیاسی نوعی خیال و توهم است و باید حق داد که به صورت متعارف له یا علیه یکی از نامزدها موضع‌گیری داشته باشند و این اجتناب‌ناپذیر است.
🔘تا اینجای ماجرا به نظرم اتفاق نامتعارف و غیر قابل قبولی رخ نداده بود ولی در چند روز پایانی اتفاقی مهمی افتاد بویژه در توییتر که بخشی از توییت‌های ترامپ را که ادعا داشتند دروغ است با علامت هشدار، پنهان می‌کرد و یا علامتی را به آن الصاق می‌کرد. این مسأله از مدت‌ها پیش در باره ترامپ آغاز شده بود ولی در انتخابات خیلی تکرار شد.
🔘به نظر می‌رسد که این رسانه‌ها بویژه توییتر در این ماجرا از موضع بی طرفی خارج شده‌اند. شاید به نظر برسد که آنان جلوی دروغ را گرفته‌اند و این کار خوبی است. قطعاً جلوی انتشار دروغ را گرفتن پسندیده است ولی این کار را نمی‌توان به صورت گزینشی انجام داد. این شیوه مبنای یک انحراف خواهد بود. اگر توییتر مخالف دروغ است، چرا فقط بخش خاصی از دروغ‌ها بویژه دروغ‌های انتخاباتی را مشمول این حکم قرار داده است؟
کدام توییت ترامپ دروغ نبود که اینها نباشد. ترامپ در باره کشورهای خارجی فراوان و مثل آب خوردن دروغ گفته است، چرا آنها را جلوگیری نکرده‌اند؟ به علاوه توییتر چگونه مرجع تشخیص راست و دروغ شده است؟ اگر ترامپ بگوید رأی تقلبی به صندوق ریخته شده است، چرا باید مشمول این حکم شود؟ حالا اگر در کشوری دیگر هم کسی چنین بگوید مشمول آن خواهد شد؟
🔘البته شخصاً مثل خیلی‌ها از اینکه ترامپ شکست خورده و سایه احتمالی فاجعه‌بار او از روی جهان برداشته شده است خشنود هستم، ولی داوری درباره این رفتار رسانه‌ای بحث دیگری است. آیا فردا اگر بایدن هم دروغ بگوید آن را سانسور خواهند کرد؟ دروغ گفتن در باره کشورهای دیگر را چطور؟ به علاوه دروغ‌هایی که در کشورهای دیگر منتشر می‌شود چطور؟ برای نمونه بد نیست آخرین توییت‌های ترامپ را که در باره انتخابات است مرور کنیم:
☑️"به ناظران اجازه ورود به مراکز شمارش رای داده نمیشود. من با ۷۱ میلیون رای قانونی برنده انتخابات شدم. اتفاقات بدی رقم خورد که ناظران قادر به مشاهده آنها نبودند. قبلا چنین اتفاقاتی هرگز رخ نداده بود. میلیون‌ها رای پستی به نام افرادی که هرگز ثبت نام نکرده بودند، ثبت شد."
"۷۱ میلیون رای قانونی به دست آوردم. بیشترین آرایی که یک رئیس جمهور برای نشستن بر کرسی ریاست تاکنون به دست آورده است!"☑️
🔘توئیتر بلافاصله روی این توییت‌های وی برچسب گمراه کننده زد. همچنین شبکه های بزرگ خبری امریکا؛ ای بی سی، سی بی اس، و ان بی سی هنگامی که ترامپ در کنفرانس خبری پنجشنبه خود درباره تقلب در انتخابات امریکا صحبت کرد، پخش زنده سخنرانی او را قطع کردند.
🔘من هم گمان می‌کنم که ترامپ بیهوده گفته است، ولی آیا با این منطق می‌توان متن او را با برچسب هشدار نشان داد یا قطع کرد؟ مبنای توییتر برای چنین برچسب‌زنی چیست؟ این کار به سادگی تبدیل به رویه غالب خواهد شد، بدون اینکه براساس معیاری عام انجام شده باشد.
🔘طبیعی است که وظیفه رسانه اطلاع‌رسانی کامل و در عین حال نقد آنها است و نه این‌چنین داوری کردن. اصل سخنان ترامپ از این حیث که رییس‌جمهور آمریکا و نامزد ریاست‌جمهوری آنجا گفته یک خبر واقعی است اگر چه محتوایش دروغ باشد. جامعه حق دارد که چنین خبری را مطلع شود.
🔻اعتماد ۲۰ آبان ۱۳۹۹
🔘در ماجرای انتخابات آمریکا اتفاق بسیار مهمی رخ داد که تحت تأثیر اصل انتخابات قرار گرفت و در باره درستی یا نادرستی آن حداقل تاکنون بحث و گفتگو نشده است. این اتفاق خط‌مشی ضد ترامپی بیشتر رسانه‌های آمریکا و نیز اروپایی اعم از خبرگزاری‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و شبکه‌های اجتماعی و مطبوعات است. این خط‌مشی تا حدی قابل فهم و حتی قابل دفاع هم بود. بویژه آنکه رفتار ترامپ فراتر از رقابت‌های معمول حزبی و سیاسی بود، و نوعی کینه و دشمنی را علیه آزادی رسانه‌ها به نمایش می‌گذاشت. هر چند ترامپ همچنان در کنفرانس‌های خبری خود حاضر می‌شد و به گفتگو و پاسخگویی می‌پرداخت.
🔘از سوی دیگر رسانه‌ها نیز در هر صورت دارای خط‌مشی‌ای هستند و بی‌طرفی مطلق سیاسی نوعی خیال و توهم است و باید حق داد که به صورت متعارف له یا علیه یکی از نامزدها موضع‌گیری داشته باشند و این اجتناب‌ناپذیر است.
🔘تا اینجای ماجرا به نظرم اتفاق نامتعارف و غیر قابل قبولی رخ نداده بود ولی در چند روز پایانی اتفاقی مهمی افتاد بویژه در توییتر که بخشی از توییت‌های ترامپ را که ادعا داشتند دروغ است با علامت هشدار، پنهان می‌کرد و یا علامتی را به آن الصاق می‌کرد. این مسأله از مدت‌ها پیش در باره ترامپ آغاز شده بود ولی در انتخابات خیلی تکرار شد.
🔘به نظر می‌رسد که این رسانه‌ها بویژه توییتر در این ماجرا از موضع بی طرفی خارج شده‌اند. شاید به نظر برسد که آنان جلوی دروغ را گرفته‌اند و این کار خوبی است. قطعاً جلوی انتشار دروغ را گرفتن پسندیده است ولی این کار را نمی‌توان به صورت گزینشی انجام داد. این شیوه مبنای یک انحراف خواهد بود. اگر توییتر مخالف دروغ است، چرا فقط بخش خاصی از دروغ‌ها بویژه دروغ‌های انتخاباتی را مشمول این حکم قرار داده است؟
کدام توییت ترامپ دروغ نبود که اینها نباشد. ترامپ در باره کشورهای خارجی فراوان و مثل آب خوردن دروغ گفته است، چرا آنها را جلوگیری نکرده‌اند؟ به علاوه توییتر چگونه مرجع تشخیص راست و دروغ شده است؟ اگر ترامپ بگوید رأی تقلبی به صندوق ریخته شده است، چرا باید مشمول این حکم شود؟ حالا اگر در کشوری دیگر هم کسی چنین بگوید مشمول آن خواهد شد؟
🔘البته شخصاً مثل خیلی‌ها از اینکه ترامپ شکست خورده و سایه احتمالی فاجعه‌بار او از روی جهان برداشته شده است خشنود هستم، ولی داوری درباره این رفتار رسانه‌ای بحث دیگری است. آیا فردا اگر بایدن هم دروغ بگوید آن را سانسور خواهند کرد؟ دروغ گفتن در باره کشورهای دیگر را چطور؟ به علاوه دروغ‌هایی که در کشورهای دیگر منتشر می‌شود چطور؟ برای نمونه بد نیست آخرین توییت‌های ترامپ را که در باره انتخابات است مرور کنیم:
☑️"به ناظران اجازه ورود به مراکز شمارش رای داده نمیشود. من با ۷۱ میلیون رای قانونی برنده انتخابات شدم. اتفاقات بدی رقم خورد که ناظران قادر به مشاهده آنها نبودند. قبلا چنین اتفاقاتی هرگز رخ نداده بود. میلیون‌ها رای پستی به نام افرادی که هرگز ثبت نام نکرده بودند، ثبت شد."
"۷۱ میلیون رای قانونی به دست آوردم. بیشترین آرایی که یک رئیس جمهور برای نشستن بر کرسی ریاست تاکنون به دست آورده است!"☑️
🔘توئیتر بلافاصله روی این توییت‌های وی برچسب گمراه کننده زد. همچنین شبکه های بزرگ خبری امریکا؛ ای بی سی، سی بی اس، و ان بی سی هنگامی که ترامپ در کنفرانس خبری پنجشنبه خود درباره تقلب در انتخابات امریکا صحبت کرد، پخش زنده سخنرانی او را قطع کردند.
🔘من هم گمان می‌کنم که ترامپ بیهوده گفته است، ولی آیا با این منطق می‌توان متن او را با برچسب هشدار نشان داد یا قطع کرد؟ مبنای توییتر برای چنین برچسب‌زنی چیست؟ این کار به سادگی تبدیل به رویه غالب خواهد شد، بدون اینکه براساس معیاری عام انجام شده باشد.
🔘طبیعی است که وظیفه رسانه اطلاع‌رسانی کامل و در عین حال نقد آنها است و نه این‌چنین داوری کردن. اصل سخنان ترامپ از این حیث که رییس‌جمهور آمریکا و نامزد ریاست‌جمهوری آنجا گفته یک خبر واقعی است اگر چه محتوایش دروغ باشد. جامعه حق دارد که چنین خبری را مطلع شود.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
لابد بارها در اتوبوس‌های تهران دیده‌اید که جوانی سالم و سرحال، و البته بی‌خیال، بر صندلیِ مخصوصِ کم‌توانان نشسته، درحالی که شخصِ سالمند یا کم‌توانی در برابرش ایستاده و از نشستن بر روی صندلی مخصوص خود محروم مانده است. معمولاً هم نه آن فردِ کم‌توان به آن جوانِ رعنا اعتراض می‌کند و نه دیگران. در جاهای دیگر دنیا که من از آنها باخبرم، اگر کسی استثنائاً جرئت چنین تضییع حقی را به خود بدهد حتماً با اعتراض سرنشینان رو‌به‌رو خواهد شد. پس هر سه طرف( متجاوز به حقِ دیگری،قربانی و شاهدانِ صحنه) در ایجاد این وضعیت ناگوار نقش دارند و این دلالت بر نقصی در شیوه‌ی آموزش ما می‌کند .
حالا(در ویدیوی بالا) ببینید که در ژاپن چگونه با آموزش رفتارِ صحیح به کودکان، آنها را برای نوعی از زندگیِ اجتماعی که شایسته‌ی آدمی است آماده می‌کنند، برخلافِ جامعه‌ای که در حیطه‌ی آموزش و پرورش چندان به راه‌های آسمان پرداخته است که گویی کارِ زمین را ساخته است.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
حالا(در ویدیوی بالا) ببینید که در ژاپن چگونه با آموزش رفتارِ صحیح به کودکان، آنها را برای نوعی از زندگیِ اجتماعی که شایسته‌ی آدمی است آماده می‌کنند، برخلافِ جامعه‌ای که در حیطه‌ی آموزش و پرورش چندان به راه‌های آسمان پرداخته است که گویی کارِ زمین را ساخته است.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from مجتهد شبستری (M)
از او آموختم «ایمان» را باید با «تفکر و تعقل» سیراب کرد وگرنه سر از خشونت در می‌آورد
من چشم از او چگونه توانم نگاهداشت / کاوَل نظر به دیدن او دیده ور شدم (سعدی)
وقتی از من می‌خواهید درباره آن روح زیبا، عارف فیلسوف و معلم کل، علامه طباطبایی سخنی بنویسم، چگونه می‌توانم این خواسته را نپذیرم و درباره او ننویسم و لذت یاد او را نچشم! من هنوز هم سخت تحت تاثیر شخصیت و رفتار و افاضات او هستم.
محمدحسین طباطبایی که سالیان دراز استاد بلامنازع فلسفه و تفسیر در حوزه علمیه قم بود، وجودی پربرکت داشت. او با تدریس فلسفه در آن حوزه فضای منجمد فقهی را به صورت قابل توجه به نفع خردورزی فلسفی تغییر داد. او با تدریس تحلیلی و روشمند تفسیر قرآن به حوزویان فهماند که اساس معارف اسلامی، «قرآن» است و نه متون فقهی و اصولی و یا حدیث. او با ایراد درس‌های اصول فلسفه (در شب های پنجشنبه) به مصاف ماتریالیسم دکتر تقی ارانی و یاران او رفت و مقدمات کلام جدید را در آن حوزه فراهم ساخت (که متاسفانه تعقیب نشد).
او به عنوان یک فیلسوف مسلمان، راه «گفت وگو» با فلسفه های غربی را در ایران باز کرد. بدون مبالغه می‌گویم آن کس که تفکر دینی را در حوزه های شیعه در قرن اخیر تکان داد و آنها را تا حدودی وارد عصر جدید کرد شخص طباطبایی بود و نه هیچ فرد دیگر. بذرهای فراوان فکری جدید که امروز در این حوزه‌ها در حال رشد و شکفتن است گرچه علل و عوامل گوناگون داشته اما بدون تردید نخستین باغبان آنها طباطبایی بوده است. اما علاوه بر همه آن افاضات عقلانی که گفتم طباطبایی یک «نمای درخشان» از عرفان مثبت اسلامی بود. بودن در حضور او، روح انسان را ارتقا می‌بخشید. وقتی سخنان عرفانی او را گوش می‌کردی درمی یافتی که تو را از فضا و زمان کمیتی بیرون برده است. شخصیت او کاملاً ویژه بود هم بسیار تاثیرگذار بود و هم الگو صفت. زندگی او نشان می‌داد، عرفان او از کتاب بر نیامده است. حسرت می‌بردی که ای کاش می‌توانستی مثل او زندگی کنی.
طباطبایی همه کارهای بزرگ خود را در کمال فروتنی و بدون چشمداشت های مادی و حیثیتی انجام می‌داد. شاگردان او می‌دانند که او سال های متمادی معاش خود را از حق التالیف مختصری تامین می‌کرد که از چاپ «تفسیر المیزان» عاید او می‌شد. پیش از انقلاب 1357 در یک تنگنای سیاسی که او را برای امضای یک اعلامیه زیر فشار گذاشته بودند گفته بود من از آخوندی جز همین لباس چیز دیگری ندارم و اگر لازم باشد آن را هم کنار می‌گذارم. وی واقعا همینطور بود. او با زندگی خود نشان می‌داد که سخن گفتن از ایمان نباید یک شغل شود و اگر چنین شود ایمان تباه می‌گردد. او نشان می‌داد ایمان را باید با «تفکر» و «تعقل» سیراب کرد وگرنه سر از خشونت درمی آورد. او نشان می‌داد که زبان مبتذل و بدون انضباط و بدون تامل و تعمق را در آموختن یا تعلیم معارف دینی باید کنار گذاشت و گرنه دین عوام زده می‌شود.
نگارنده این سطور که مدتی در جلسات تفسیر قرآن او با شوق فراوان حضور داشت و از آن بهره فراوان می‌برد و گاهی نیز از لذت مصاحبت شخصی با او جرعه ای می‌چشید وقتی در گذشته خودم تامل می‌کنم می‌بینم طباطبایی بیش از هر شخص دیگری در مسیر زندگی فکری من اثر گذاشته است. در مدت 18 سال که در حوزه علمیه قم تحصیل می‌کردم در میان آن همه لقب داران گوناگون، تنها طباطبایی بود که با تدریس ها و منش و رفتار خود، جوانان در سن و سال مرا به اندیشیدن دعوت می‌کرد و از جمود در ظواهر و افتادن در خط کسب القاب و صدرنشین شدن و یک عمر ریاست کردن، باز می‌داشت.
در اینجا حیفم می‌آید که یک خاطره شیرین از او را نقل نکنم. هنوز به 20 سالگی نرسیده بودم که یک دغدغه فکری دست از من برنمی داشت و ذهنم را می‌آزرد. یک روز برای حل آن مشکل دست به عمل ناشیانه و نسنجیده ای زدم. بدون هیچ مقدمه ای در یکی از ساعات عصر به در خانه طباطبایی رفتم. در را زدم و خود او آمد و در را باز کرد و پس از سلام و علیک به من گفت بفرمایید چه کار دارید. گفتم آقا مدتی است این سوال برای من پیش آمده که چگونه می‌توان به خدایی که غیر از جهان و جدا از جهان است ایمان داشت. من نمی توانم چنین خدایی را بپذیرم و این مساله آزارم می‌دهد. طباطبایی نیم تبسمی کرد و به من جوان ناپخته ولی جویای حقیقت گفت: بلی همین طور است، خدای جدا از جهان معنا ندارد و خدا از جهان جدا نیست و توضیحاتی داد. این پاسخ ایشان مرا راحت کرد و خداحافظی کردیم و من رفتم. اما بعداً پیش خود شرمنده شدم که این چه کار ناشیانه و نسنجیده ای بود که من بدون مقدمه در خانه ایشان رفتم و مزاحم ایشان شدم. در سال های بعد وقتی فلسفه اسلامی خواندم و با مطالعات شخصی خودم آنچه را خوانده بودم کامل تر کردم، توضیحات مختصر ایشان را که دم در به من گفته بود بهتر فهمیدم.
________________
**نقل از روزنامه ایران تاریخ 23 آبان 1394
@mojtahedshabestari
من چشم از او چگونه توانم نگاهداشت / کاوَل نظر به دیدن او دیده ور شدم (سعدی)
وقتی از من می‌خواهید درباره آن روح زیبا، عارف فیلسوف و معلم کل، علامه طباطبایی سخنی بنویسم، چگونه می‌توانم این خواسته را نپذیرم و درباره او ننویسم و لذت یاد او را نچشم! من هنوز هم سخت تحت تاثیر شخصیت و رفتار و افاضات او هستم.
محمدحسین طباطبایی که سالیان دراز استاد بلامنازع فلسفه و تفسیر در حوزه علمیه قم بود، وجودی پربرکت داشت. او با تدریس فلسفه در آن حوزه فضای منجمد فقهی را به صورت قابل توجه به نفع خردورزی فلسفی تغییر داد. او با تدریس تحلیلی و روشمند تفسیر قرآن به حوزویان فهماند که اساس معارف اسلامی، «قرآن» است و نه متون فقهی و اصولی و یا حدیث. او با ایراد درس‌های اصول فلسفه (در شب های پنجشنبه) به مصاف ماتریالیسم دکتر تقی ارانی و یاران او رفت و مقدمات کلام جدید را در آن حوزه فراهم ساخت (که متاسفانه تعقیب نشد).
او به عنوان یک فیلسوف مسلمان، راه «گفت وگو» با فلسفه های غربی را در ایران باز کرد. بدون مبالغه می‌گویم آن کس که تفکر دینی را در حوزه های شیعه در قرن اخیر تکان داد و آنها را تا حدودی وارد عصر جدید کرد شخص طباطبایی بود و نه هیچ فرد دیگر. بذرهای فراوان فکری جدید که امروز در این حوزه‌ها در حال رشد و شکفتن است گرچه علل و عوامل گوناگون داشته اما بدون تردید نخستین باغبان آنها طباطبایی بوده است. اما علاوه بر همه آن افاضات عقلانی که گفتم طباطبایی یک «نمای درخشان» از عرفان مثبت اسلامی بود. بودن در حضور او، روح انسان را ارتقا می‌بخشید. وقتی سخنان عرفانی او را گوش می‌کردی درمی یافتی که تو را از فضا و زمان کمیتی بیرون برده است. شخصیت او کاملاً ویژه بود هم بسیار تاثیرگذار بود و هم الگو صفت. زندگی او نشان می‌داد، عرفان او از کتاب بر نیامده است. حسرت می‌بردی که ای کاش می‌توانستی مثل او زندگی کنی.
طباطبایی همه کارهای بزرگ خود را در کمال فروتنی و بدون چشمداشت های مادی و حیثیتی انجام می‌داد. شاگردان او می‌دانند که او سال های متمادی معاش خود را از حق التالیف مختصری تامین می‌کرد که از چاپ «تفسیر المیزان» عاید او می‌شد. پیش از انقلاب 1357 در یک تنگنای سیاسی که او را برای امضای یک اعلامیه زیر فشار گذاشته بودند گفته بود من از آخوندی جز همین لباس چیز دیگری ندارم و اگر لازم باشد آن را هم کنار می‌گذارم. وی واقعا همینطور بود. او با زندگی خود نشان می‌داد که سخن گفتن از ایمان نباید یک شغل شود و اگر چنین شود ایمان تباه می‌گردد. او نشان می‌داد ایمان را باید با «تفکر» و «تعقل» سیراب کرد وگرنه سر از خشونت درمی آورد. او نشان می‌داد که زبان مبتذل و بدون انضباط و بدون تامل و تعمق را در آموختن یا تعلیم معارف دینی باید کنار گذاشت و گرنه دین عوام زده می‌شود.
نگارنده این سطور که مدتی در جلسات تفسیر قرآن او با شوق فراوان حضور داشت و از آن بهره فراوان می‌برد و گاهی نیز از لذت مصاحبت شخصی با او جرعه ای می‌چشید وقتی در گذشته خودم تامل می‌کنم می‌بینم طباطبایی بیش از هر شخص دیگری در مسیر زندگی فکری من اثر گذاشته است. در مدت 18 سال که در حوزه علمیه قم تحصیل می‌کردم در میان آن همه لقب داران گوناگون، تنها طباطبایی بود که با تدریس ها و منش و رفتار خود، جوانان در سن و سال مرا به اندیشیدن دعوت می‌کرد و از جمود در ظواهر و افتادن در خط کسب القاب و صدرنشین شدن و یک عمر ریاست کردن، باز می‌داشت.
در اینجا حیفم می‌آید که یک خاطره شیرین از او را نقل نکنم. هنوز به 20 سالگی نرسیده بودم که یک دغدغه فکری دست از من برنمی داشت و ذهنم را می‌آزرد. یک روز برای حل آن مشکل دست به عمل ناشیانه و نسنجیده ای زدم. بدون هیچ مقدمه ای در یکی از ساعات عصر به در خانه طباطبایی رفتم. در را زدم و خود او آمد و در را باز کرد و پس از سلام و علیک به من گفت بفرمایید چه کار دارید. گفتم آقا مدتی است این سوال برای من پیش آمده که چگونه می‌توان به خدایی که غیر از جهان و جدا از جهان است ایمان داشت. من نمی توانم چنین خدایی را بپذیرم و این مساله آزارم می‌دهد. طباطبایی نیم تبسمی کرد و به من جوان ناپخته ولی جویای حقیقت گفت: بلی همین طور است، خدای جدا از جهان معنا ندارد و خدا از جهان جدا نیست و توضیحاتی داد. این پاسخ ایشان مرا راحت کرد و خداحافظی کردیم و من رفتم. اما بعداً پیش خود شرمنده شدم که این چه کار ناشیانه و نسنجیده ای بود که من بدون مقدمه در خانه ایشان رفتم و مزاحم ایشان شدم. در سال های بعد وقتی فلسفه اسلامی خواندم و با مطالعات شخصی خودم آنچه را خوانده بودم کامل تر کردم، توضیحات مختصر ایشان را که دم در به من گفته بود بهتر فهمیدم.
________________
**نقل از روزنامه ایران تاریخ 23 آبان 1394
@mojtahedshabestari
Forwarded from روشنفکران (M..N**)
از درس‌های مهم پوپر یکی این است که: دموکراسی، نه به معنای حکومت مردم، نه به معنای حکومت اکثریت، بلکه به معنای حکومت‌هایی است که می‌توان بدون خونریزی و انقلاب، از شرشان خلاص شد. دموکراسی در واقع بر «عزل» بنا می‌شود، عزلِ حاکمان به وسیله‌ی نهادها و روش‌های دموکراتیک. انتخابات عمومی، یکی از آن روش‌هاست. در مقابل، حکومت دیکتاتوری و جابرانه قرار دارد که تنها می‌توان با خونریزی و انقلاب، از شرشان رها شد و امکان و مجالی برای کنار زدن دیکتاتور نیست. معمولاً هم، این امر ناشدنی‌ست. برخلاف تصور رایج، دموکراسی به معنای آن نیست که مردم یا اکثریت حکومت می‌کنند. چنین چیزی وجود ندارد.
عزل حاکم در دموکراسی، به معنای مهار قدرت سیاسی و کنترل رفتار سیاستمداران و نظارت بر سیاست‌های آنان است. دموکراسی در واقع تئوری مهار قدرت است. پوپر می‌گفت شاید دموکراسی اشکالات بسیاری داشته باشد، اما بهترین تئوری(و تنها تئوری) برای مهار قدرت است. دموکراسی در حقیقت حاکمان را در بند و زنجیر می‌کند، در بند و زنجیر انتخاب و خواسته‌ی شهروندان. حاکمان از سوی مردم انتخاب و از جانب آنان کنار می‌روند. این تئوری از این تشخیص مهم ریشه گرفت که قدرت مطلق و مهارناشدنی، فساد و تباهی می‌آفریند و آزادی‌ها و حقوق را از میان می‌برد.
عزل یک حق است، یک حق سیاسی برای شهروندان. حقی که تحت آزادی سیاسی، که از آزادی‌های اساسی شهروندان است، تعریف و توجیه می‌شود. آزادی سیاسی که با حق مشارکت شهروندان در عرصه عمومی، آزادی بیان سیاسی و انتقاد، معنا می‌گیرد. به این جهت است که دموکراسی بر حق و حقوق اساسی آدمیان استوار است. حق، قبل از دموکراسی‌ست و پشتیبان آن. از حقوق بشر هم، حق عزل استخراج می‌شود.
حقیقت انتخابات آمریکا نه نصب بایدن که عزل ترامپ بود، نه انتخاب دموکرات‌ها که کنار زدن جمهوری‌خواهان بود(آن دسته که حامی ترامپ بودند)، نه آری گفتن که نه گفتن بود. اگر کسی حقیقتاً پای‌بند دموکراسی است، نمی‌تواند در برابر حق عزل مقاومت کند. دموکراسی اصیل و قدرتمند آمریکایی، این حق را به مردمان داده است.
@Roshanfkrane
عزل حاکم در دموکراسی، به معنای مهار قدرت سیاسی و کنترل رفتار سیاستمداران و نظارت بر سیاست‌های آنان است. دموکراسی در واقع تئوری مهار قدرت است. پوپر می‌گفت شاید دموکراسی اشکالات بسیاری داشته باشد، اما بهترین تئوری(و تنها تئوری) برای مهار قدرت است. دموکراسی در حقیقت حاکمان را در بند و زنجیر می‌کند، در بند و زنجیر انتخاب و خواسته‌ی شهروندان. حاکمان از سوی مردم انتخاب و از جانب آنان کنار می‌روند. این تئوری از این تشخیص مهم ریشه گرفت که قدرت مطلق و مهارناشدنی، فساد و تباهی می‌آفریند و آزادی‌ها و حقوق را از میان می‌برد.
عزل یک حق است، یک حق سیاسی برای شهروندان. حقی که تحت آزادی سیاسی، که از آزادی‌های اساسی شهروندان است، تعریف و توجیه می‌شود. آزادی سیاسی که با حق مشارکت شهروندان در عرصه عمومی، آزادی بیان سیاسی و انتقاد، معنا می‌گیرد. به این جهت است که دموکراسی بر حق و حقوق اساسی آدمیان استوار است. حق، قبل از دموکراسی‌ست و پشتیبان آن. از حقوق بشر هم، حق عزل استخراج می‌شود.
حقیقت انتخابات آمریکا نه نصب بایدن که عزل ترامپ بود، نه انتخاب دموکرات‌ها که کنار زدن جمهوری‌خواهان بود(آن دسته که حامی ترامپ بودند)، نه آری گفتن که نه گفتن بود. اگر کسی حقیقتاً پای‌بند دموکراسی است، نمی‌تواند در برابر حق عزل مقاومت کند. دموکراسی اصیل و قدرتمند آمریکایی، این حق را به مردمان داده است.
@Roshanfkrane
Forwarded from مصدق به روايت تاريخ و اسناد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥مستند کمتر دیده شده و بسیار مهم پایان امپراتوری (End of empire) مجموعه‌ای 14 قسمتی با تهیه کنندگی و کارگردانی مارک اندرسون از تلوزیون گرانادا که از آوریل تا ژانویه 1985 از شبکه 4 انگلیس پخش شد. مستند روزهای رو به افول امپراتوری بریتانیا و از دست رفتن دارایی‌های آن در سراسر جهان را به تصویر کشیده است. مستند در یک دوره پنج ساله فیلم‌برداری شده و هر قسمت در مورد یک کشور است. کتابی با همین عنوان نیز منتشر شد.
قسمت هفتم مستند به ایران و ملی شدن صنعت نفت و در نهایت کودتای 28 مرداد اختصاص دارد. با توجه به اهمیت مستند و شخصیت‌های حاضر در آن، مصاحبه‌های نورمن دربیشایر و استفان مید از آن سانسور شد، اما در مستند کودتای 53 ساخته تقی امیرانی صحنه‌های نورمن دربیشایر توسط بازیگر و از روی متن اصلی بازسازی گردیده است.
در این مستند ایران به عنوان نمونه کشوری تحت کنترل اما غیر مستعمره به تصویر کشیده شده است.
شخصیت‌های مهم و تاثیرگذاری در این مستند حضور دارند از جمله:
نصرالله فاطمی، ابوالحسن بنی‌صدر، شاپور بختیار، همایون کاتوزیان، اریک دریک (مدیر وقت شرکت نفت ایران و انگلیس)، سام فال (دبیر شرقی وقت انگلیس) @mohammadmosaddegh
قسمت هفتم مستند به ایران و ملی شدن صنعت نفت و در نهایت کودتای 28 مرداد اختصاص دارد. با توجه به اهمیت مستند و شخصیت‌های حاضر در آن، مصاحبه‌های نورمن دربیشایر و استفان مید از آن سانسور شد، اما در مستند کودتای 53 ساخته تقی امیرانی صحنه‌های نورمن دربیشایر توسط بازیگر و از روی متن اصلی بازسازی گردیده است.
در این مستند ایران به عنوان نمونه کشوری تحت کنترل اما غیر مستعمره به تصویر کشیده شده است.
شخصیت‌های مهم و تاثیرگذاری در این مستند حضور دارند از جمله:
نصرالله فاطمی، ابوالحسن بنی‌صدر، شاپور بختیار، همایون کاتوزیان، اریک دریک (مدیر وقت شرکت نفت ایران و انگلیس)، سام فال (دبیر شرقی وقت انگلیس) @mohammadmosaddegh
Forwarded from خرمگس
چند روز پیش کلیپی هولناک از حمله چند زورگیر به یک خودروی مسافری در اتوبان شمال در شبکه های اجتماعی پخش شد. حالا پلیس زورگیران را بازداشت و تصاویر آنها را منتشر کرده است..
به چهره ها و تصاویر آنها بنگریم. کشیده شدن این جوانان کم و سن و سال، با چهره های موجه که هر روزه ممکن است در کوچه و خیابان آنها را ببینیم به مسیر زورگیری و قمه کشی، زنگ خطری است که روز به روز در حال گسترش است.
@kharmagaas
به چهره ها و تصاویر آنها بنگریم. کشیده شدن این جوانان کم و سن و سال، با چهره های موجه که هر روزه ممکن است در کوچه و خیابان آنها را ببینیم به مسیر زورگیری و قمه کشی، زنگ خطری است که روز به روز در حال گسترش است.
@kharmagaas
Forwarded from کانال خبری بهار | bahar
یک معلم در شهرستان اندیمشک خوزستان از ارثیه پدری خود تاکنون ۱۴۳ تبلت برای دانش‌آموزان کم‌برخوردار و روستایی خریده است و قصد دارد برای تعداد بیشتری از دانش‌آموزان تبلت تهیه کند.
حسین اسدی که هم‌اکنون به عنوان راهبر آموزشی مناطق روستایی در اندیمشک مشغول به خدمت است در گفت‌وگو با وزیر آموزش و پرورش که برای تقدیر با او تماس گرفته بود، گفت: «از ارثیه پدرم یک میلیارد و ۲۴۵ میلیون تومان به من رسید و قصد گرفتن یک ماشین داشتم که در گفت‌وگو با یکی از مدیران مدارس قرار شد با یک دختر دانش‌آموز که مدیر مدرسه فکر می‌کرد، دچار افسردگی شده است صحبت کنم.»
@baharnewsir
حسین اسدی که هم‌اکنون به عنوان راهبر آموزشی مناطق روستایی در اندیمشک مشغول به خدمت است در گفت‌وگو با وزیر آموزش و پرورش که برای تقدیر با او تماس گرفته بود، گفت: «از ارثیه پدرم یک میلیارد و ۲۴۵ میلیون تومان به من رسید و قصد گرفتن یک ماشین داشتم که در گفت‌وگو با یکی از مدیران مدارس قرار شد با یک دختر دانش‌آموز که مدیر مدرسه فکر می‌کرد، دچار افسردگی شده است صحبت کنم.»
@baharnewsir
Forwarded from DinOnline دین‌آنلاین
🔻چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟
✍محمدرضا کدیور
✔️طی سال‌های اخیر با افراد بسیاری برخورد کرده‌ام که برای آنها این پرسش وجود دارد: “چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟”. یادداشت اخیر سعید حجاریان تحت عنوان “سازماندهی مرید و مرادی” و طرح این موضوع در ابتدای آن، بهانه‌ای شد برای نگارش این متن. در این یادداشت می‌کوشم پاسخی به این سؤال داشته باشم.
📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین
🆔 @dinonline
✍محمدرضا کدیور
✔️طی سال‌های اخیر با افراد بسیاری برخورد کرده‌ام که برای آنها این پرسش وجود دارد: “چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟”. یادداشت اخیر سعید حجاریان تحت عنوان “سازماندهی مرید و مرادی” و طرح این موضوع در ابتدای آن، بهانه‌ای شد برای نگارش این متن. در این یادداشت می‌کوشم پاسخی به این سؤال داشته باشم.
📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین
🆔 @dinonline
دین‌آنلاین
چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟ | دین‌آنلاین
طی سال‌های اخیر با افراد بسیاری برخورد کرده‌ام که برای آنها این پرسش وجود دارد: "چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟". یادداشت اخیر سعید حجاریان تحت عنوان "سازماندهی مرید و مرادی" و طرح این موضوع در ابتدای آن، بهانه‌ای شد برای نگارش این متن. در این یادداشت…
Forwarded from ملی مذهبی
مردم‌نگاریِ تصور غیرشیعیان از تشیع
✍🏿مسعود صدرمحمدی
♦️برای انجام تحصیلات تکمیلی مدتی است که مقیم ترکیه شده ام و پس از سالها بار دیگر مجبور به زندگی خوابگاهی با رفقایی از کشورهای مختلف جهان. خوابگاهی که در آن به سر میبرم خوابگاهی متعلق به یک جماعت دینی و هم اتاقی ها و رفقای خوابگاهی دوستانی مذهبی هستند.
♦️پس از هر نماز جماعتی که در اتاق برگزار میکنیم ناخودآگاه وارد فرآیند انتقال مباحث فقهی و کلامی به هم میشویم و به مقایسه احکام فقهی در مذاهب مختلف میپردازیم. هر کداممان از مذاهب فقهی مختلفی هستیم اما نکته مشترک هر سه مان سابقه تحصیلات دینی و اکنون تحصیل علوم انسانی است. من تاریخ، رفیق هندی دکترای کلام اسلامی و دوست چادی دکترای علوم سیاسی میخوانیم.
شما واقعا به نبوت حضرت محمد «ص» ایمان دارید؟!
♦️اگرچه در طول ۷ ماه رفاقت متوجه تصورات عجیب این دوستان از تشیع و غرابت شیعه برایشان شده بودم اما سوالی که رفیق چادی مان پس از هفت ماه اقامه مشترک نماز جماعت از من پرسید همچون پتکی بر سرم پایین آمد. او با خجالت و حجبی که از صورت و لحن صدایش مشهود بود پرسید: راستش چند وقت است که میخواهم بپرسم، اما نمیشود؛ واقعا شما به نبوت حضرت محمد «ص» ایمان دارید؟ مگر معتقد به اشتباه حضرت جبرئیل در نزول وحی به ایشان به جای حضرت علی نیستید؟
♦️من پاسخی جز بهت و لبخند نداشتم و گفتم: برادر پس از هفت ماه اذان و اقامه و نماز اگر هنوز این پرسش در ذهن تو جایی دارد دیگر رد و انکار من هم معنایی ندارد. اگر فردی به این گزاره ای که تو گفتی اعتقاد داشته باشد از دیدگاه شیعه نه شیعه که مسلمان نیست و مرتد به شمار می آید.
@Mellimazzhabi
📌متن کامل
✍🏿مسعود صدرمحمدی
♦️برای انجام تحصیلات تکمیلی مدتی است که مقیم ترکیه شده ام و پس از سالها بار دیگر مجبور به زندگی خوابگاهی با رفقایی از کشورهای مختلف جهان. خوابگاهی که در آن به سر میبرم خوابگاهی متعلق به یک جماعت دینی و هم اتاقی ها و رفقای خوابگاهی دوستانی مذهبی هستند.
♦️پس از هر نماز جماعتی که در اتاق برگزار میکنیم ناخودآگاه وارد فرآیند انتقال مباحث فقهی و کلامی به هم میشویم و به مقایسه احکام فقهی در مذاهب مختلف میپردازیم. هر کداممان از مذاهب فقهی مختلفی هستیم اما نکته مشترک هر سه مان سابقه تحصیلات دینی و اکنون تحصیل علوم انسانی است. من تاریخ، رفیق هندی دکترای کلام اسلامی و دوست چادی دکترای علوم سیاسی میخوانیم.
شما واقعا به نبوت حضرت محمد «ص» ایمان دارید؟!
♦️اگرچه در طول ۷ ماه رفاقت متوجه تصورات عجیب این دوستان از تشیع و غرابت شیعه برایشان شده بودم اما سوالی که رفیق چادی مان پس از هفت ماه اقامه مشترک نماز جماعت از من پرسید همچون پتکی بر سرم پایین آمد. او با خجالت و حجبی که از صورت و لحن صدایش مشهود بود پرسید: راستش چند وقت است که میخواهم بپرسم، اما نمیشود؛ واقعا شما به نبوت حضرت محمد «ص» ایمان دارید؟ مگر معتقد به اشتباه حضرت جبرئیل در نزول وحی به ایشان به جای حضرت علی نیستید؟
♦️من پاسخی جز بهت و لبخند نداشتم و گفتم: برادر پس از هفت ماه اذان و اقامه و نماز اگر هنوز این پرسش در ذهن تو جایی دارد دیگر رد و انکار من هم معنایی ندارد. اگر فردی به این گزاره ای که تو گفتی اعتقاد داشته باشد از دیدگاه شیعه نه شیعه که مسلمان نیست و مرتد به شمار می آید.
@Mellimazzhabi
📌متن کامل
Telegraph
مردم‌نگاریِ تصور غیرشیعیان از تشیع
برای انجام تحصیلات تکمیلی مدتی است که مقیم ترکیه شده ام و پس از سالها بار دیگر مجبور به زندگی خوابگاهی با رفقایی از کشورهای مختلف جهان. خوابگاهی که در آن به سر میبرم خوابگاهی متعلق به یک جماعت دینی و هم اتاقی ها و رفقای خوابگاهی دوستانی مذهبی هستند. پس از…
Forwarded from ملی مذهبی
چرایی ظهور منتقدان جدید ولایت فقیه
✍🏿حمیدرضا جلائی‌پور
♦️اخیر این سوال پیش آمده است که چرا شخصیت‌های اصول‌گرای عدالت‌طلب، مثل دکتر سعید زیبا کلام، با عقبه‌ای در ضدیت با اصلاحات و دموکراسی، اخیرا منتقد ولایت فقیه شده‌اند (مراجعه کنید به نوشته سعید زیبا کلام تحت عنوان «منزلت الهی یا شبه الهی ولی فقیه» @Saeidzibakalam). در پاسخ به این سوال من فقط به دو علت اشاره می‌کنم.
♦️علت اول اینکه افراد و پژوهشگران جامعه، با «تغییر اوضاع جامعه سیاسی» تغییر می‌کنند، آنها هم بشرند. شما الان به جامعه سیاسی نگاه کنید ببینید شاهد چه ویژگی‌هایی هستیم. مردم کرارا در انتخابات شرکت می‌کنند اولا با حذف کاندیداها روبرویند (می‌توان گفت شصت در صد مردم در حکومت نماینده ندارند) ثانیا کسی هم که رای می‌آورد تقریبا بر مهمترین ارکان حکومت که رکن امنیتی و اطلاعاتی و سیاست خارجی و داخلی است نقشی ندارد. لذا در مجموع رای مردم نفوذ جدی در مدیریت کشور ندارد؛ در کنار دولت رسمی، دولت وسیع موازی است که از ولایت فقیه قدرت می‌گیرد، ایجاد شده است.
♦️به بیان دیگر در توزیع اقتدار و منابع عمومی کشور بین اختیارات و مسولیت مقامات انتخابی و انتصابی توازنی نیست. از این رو عدم کارایی، رانت جویی و فساد فقط مخصوص بخش رسمی دولت در ایران نیست و طبری‌های نوعی و کارچاق کنی دفاترشان در همه ارکان دولت موازی قابل رصد است. در چنین وضعیتی تعجب ندارد که افرادی مثل سعید زیبا کلام که مستمرا شاهد این وضع هستند، بالاخره به سخن بیایند و دست به تبار شناسی بزنند و ابراز کنند که مثلا در مبارزات انقلابی مردم ایران در دهه چهل و پنجاه پنجاه اساسا بحث ولایت فقیه نبوده است. و از این موضوع دفاع کند که باید وارسی شود چه شد که این مقوله در متن پیش‌نویس قانون اساسی اول جمهوری اسلامی نبود ولی در متن بعدی به رکن رکین قانون اساسی تبدیل شد.
♦️علت دوم اینکه بعضی از فعالان و پژوهشگران از ابتدای انقلاب و در خشت خام مشکلات نظام مبتنی بر عدم تناسب میان اختیارات و پاسخگویی مقامات اصلی در جمهوری را دیدند و انتقاد قانونی کردند. نجیبانه گفتند ما این وضعیت را قبول نداریم اما عملا به قانون اساسی التزام داریم. همه می‌دانیم در ایران راه انتقادی شخصیت‌های خشونت‌پرهیز مثل بازرگان، یزدی، سحابی و نیروهای نهضت آزادی و ملی-مذهبی هزینه دادند. و اصلاح‌جویان ایران در دو دهه گذشته نیز تلاش کردند که با دعوت مردم به انتخابات، وجه جمهوریت و پاسخگویی نظام را تقویت کنند. که اصلاح‌جویان در عمل با پرونده سازی، زندان، محرومیت، ستاره‌دارشدن و حذف روبرو شدند. همچنین اعتراضات دیماه ۹۶ و آبان ۹۸ نشان داد که کثیری از مردم از اوضاع ناراضی و از پذیرش اصلاح در حکومت ناامیدند.
♦️در چنین وضعیتی اصول‌گرایان عدالت طلب، من جمله سعید زیباکلام، منتقد دگر‌اندشان و اصلاح‌طلبان بودند و عملا از حذف و انحصارطلبی انحصارطلبان در دولت موازی دفاع کردند. ولی همین نیروی خدمتگزار به نظام نیز در جریان انتخابات مجلس یازدهم شاهد بودند که تیغ بی دریغ نظارت استصوابی به این خدمتگزاران هم رحم نکرد و آنها را از فرایند انتخابات حذف کرد. و این عدالت‌طلبان الان شاهد مجلس «دنا‌پلاس» در شرایط بحران معیشتی و کرونایی کشور هستند. لذا خشمگین شده‌اند و اینک تلاش می‌کنند سطح تحلیل خود را عمیقتر کنند.
♦️من معتقدم اولا به هر فرد و نیرویی که به ریشه‌‌های مسائل عمومی کشور توجه می‌کند و تحلیل می‌کند (چه اصول‌گرا، چه اصلاح‌طلب و چه تحول‌طلب باشد) باید احترام گذاشت. ثانیا همین نقدها که به صورت مدنی و خشونت‌پرهیزانه بیان می‌شود خود روزی زمینه‌ای می‌شود که حاکمیت و نیروهای جامعه مدنی با همکاری هم و بدون اینکه هزینه‌ای به کشور تحمیل شود بر نحوه حکمرانی چهل‌ساله کشور یک بازاندیشی اصلاح‌گرانه صورت دهند. اگر غیر این بود ما از عهد ناصری به عهد مشروطه نمی‌رسیدیم و از مشروطه به انقلاب ۵۷ نمی‌رسیدیم. اینک که پس از گذشت چهار دهه از انقلاب ۵۷ که جمهوریت نظام درست کار نمی‌کند باید با کمک حاکمیت و جامعه مدنی کاری و اصلاحی انجام داد.
*یادداشت نشر یافته در مجله صدا شماره ۴۶(۱/۹/۹۹)
@Mellimazzhabi
@hamidrezajalaeipoor
✍🏿حمیدرضا جلائی‌پور
♦️اخیر این سوال پیش آمده است که چرا شخصیت‌های اصول‌گرای عدالت‌طلب، مثل دکتر سعید زیبا کلام، با عقبه‌ای در ضدیت با اصلاحات و دموکراسی، اخیرا منتقد ولایت فقیه شده‌اند (مراجعه کنید به نوشته سعید زیبا کلام تحت عنوان «منزلت الهی یا شبه الهی ولی فقیه» @Saeidzibakalam). در پاسخ به این سوال من فقط به دو علت اشاره می‌کنم.
♦️علت اول اینکه افراد و پژوهشگران جامعه، با «تغییر اوضاع جامعه سیاسی» تغییر می‌کنند، آنها هم بشرند. شما الان به جامعه سیاسی نگاه کنید ببینید شاهد چه ویژگی‌هایی هستیم. مردم کرارا در انتخابات شرکت می‌کنند اولا با حذف کاندیداها روبرویند (می‌توان گفت شصت در صد مردم در حکومت نماینده ندارند) ثانیا کسی هم که رای می‌آورد تقریبا بر مهمترین ارکان حکومت که رکن امنیتی و اطلاعاتی و سیاست خارجی و داخلی است نقشی ندارد. لذا در مجموع رای مردم نفوذ جدی در مدیریت کشور ندارد؛ در کنار دولت رسمی، دولت وسیع موازی است که از ولایت فقیه قدرت می‌گیرد، ایجاد شده است.
♦️به بیان دیگر در توزیع اقتدار و منابع عمومی کشور بین اختیارات و مسولیت مقامات انتخابی و انتصابی توازنی نیست. از این رو عدم کارایی، رانت جویی و فساد فقط مخصوص بخش رسمی دولت در ایران نیست و طبری‌های نوعی و کارچاق کنی دفاترشان در همه ارکان دولت موازی قابل رصد است. در چنین وضعیتی تعجب ندارد که افرادی مثل سعید زیبا کلام که مستمرا شاهد این وضع هستند، بالاخره به سخن بیایند و دست به تبار شناسی بزنند و ابراز کنند که مثلا در مبارزات انقلابی مردم ایران در دهه چهل و پنجاه پنجاه اساسا بحث ولایت فقیه نبوده است. و از این موضوع دفاع کند که باید وارسی شود چه شد که این مقوله در متن پیش‌نویس قانون اساسی اول جمهوری اسلامی نبود ولی در متن بعدی به رکن رکین قانون اساسی تبدیل شد.
♦️علت دوم اینکه بعضی از فعالان و پژوهشگران از ابتدای انقلاب و در خشت خام مشکلات نظام مبتنی بر عدم تناسب میان اختیارات و پاسخگویی مقامات اصلی در جمهوری را دیدند و انتقاد قانونی کردند. نجیبانه گفتند ما این وضعیت را قبول نداریم اما عملا به قانون اساسی التزام داریم. همه می‌دانیم در ایران راه انتقادی شخصیت‌های خشونت‌پرهیز مثل بازرگان، یزدی، سحابی و نیروهای نهضت آزادی و ملی-مذهبی هزینه دادند. و اصلاح‌جویان ایران در دو دهه گذشته نیز تلاش کردند که با دعوت مردم به انتخابات، وجه جمهوریت و پاسخگویی نظام را تقویت کنند. که اصلاح‌جویان در عمل با پرونده سازی، زندان، محرومیت، ستاره‌دارشدن و حذف روبرو شدند. همچنین اعتراضات دیماه ۹۶ و آبان ۹۸ نشان داد که کثیری از مردم از اوضاع ناراضی و از پذیرش اصلاح در حکومت ناامیدند.
♦️در چنین وضعیتی اصول‌گرایان عدالت طلب، من جمله سعید زیباکلام، منتقد دگر‌اندشان و اصلاح‌طلبان بودند و عملا از حذف و انحصارطلبی انحصارطلبان در دولت موازی دفاع کردند. ولی همین نیروی خدمتگزار به نظام نیز در جریان انتخابات مجلس یازدهم شاهد بودند که تیغ بی دریغ نظارت استصوابی به این خدمتگزاران هم رحم نکرد و آنها را از فرایند انتخابات حذف کرد. و این عدالت‌طلبان الان شاهد مجلس «دنا‌پلاس» در شرایط بحران معیشتی و کرونایی کشور هستند. لذا خشمگین شده‌اند و اینک تلاش می‌کنند سطح تحلیل خود را عمیقتر کنند.
♦️من معتقدم اولا به هر فرد و نیرویی که به ریشه‌‌های مسائل عمومی کشور توجه می‌کند و تحلیل می‌کند (چه اصول‌گرا، چه اصلاح‌طلب و چه تحول‌طلب باشد) باید احترام گذاشت. ثانیا همین نقدها که به صورت مدنی و خشونت‌پرهیزانه بیان می‌شود خود روزی زمینه‌ای می‌شود که حاکمیت و نیروهای جامعه مدنی با همکاری هم و بدون اینکه هزینه‌ای به کشور تحمیل شود بر نحوه حکمرانی چهل‌ساله کشور یک بازاندیشی اصلاح‌گرانه صورت دهند. اگر غیر این بود ما از عهد ناصری به عهد مشروطه نمی‌رسیدیم و از مشروطه به انقلاب ۵۷ نمی‌رسیدیم. اینک که پس از گذشت چهار دهه از انقلاب ۵۷ که جمهوریت نظام درست کار نمی‌کند باید با کمک حاکمیت و جامعه مدنی کاری و اصلاحی انجام داد.
*یادداشت نشر یافته در مجله صدا شماره ۴۶(۱/۹/۹۹)
@Mellimazzhabi
@hamidrezajalaeipoor
Forwarded from سهند ایرانمهر
🔸عاطفه رشنویی، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه گفت که «یونسکو خواهان توضیح درباره احداث کارخانه قند (!) در حریم اثر جهانی چغازنبیل شده است».
✔️پانوشت: چغازنبیل نیایشگاهی باستانی است که حدود ۱۲۵۰ پیش از میلاد در تمدن ایلام ساخته شد. این زیگورات، بنای مرکزی محوطه باستانی به‌جای مانده از مجموعه‌ی ایلامی دوراونتاش است که نزدیک شوش در استان خوزستان قرار گرفته. چغازنبیل در سال ۱۹۷۹ میلادی به عنوان اولین اثر تاریخی از ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت
@sahandiranmehr
✔️پانوشت: چغازنبیل نیایشگاهی باستانی است که حدود ۱۲۵۰ پیش از میلاد در تمدن ایلام ساخته شد. این زیگورات، بنای مرکزی محوطه باستانی به‌جای مانده از مجموعه‌ی ایلامی دوراونتاش است که نزدیک شوش در استان خوزستان قرار گرفته. چغازنبیل در سال ۱۹۷۹ میلادی به عنوان اولین اثر تاریخی از ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت
@sahandiranmehr
Forwarded from سرای‌امید🕊
🔰لیبرال‌های ایرانی گرامی! لطفا لیبرالیسم‌تان را روزآمد کنید
✍🏻محمدرضا جلایی پور
🔸نویسندگان گرامی آقایان مرتضی مردیها، موسی غنی‌نژاد، صادق زیباکلام، محمود سریع‌القلم و عباس آخوندی! اعضای محترم شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی و اعتدال و توسعه! مدیران محترم اتاق بازرگانی! اکثر تکنوکرات‌های اقتصادی دولت! محمد قوچانی گرامی و گردانندگان رسانه‌های «سازندگی»، «آگاهی نو» و «اندیشهٔ پویا»!
🔸شما که در عرصهٔ رسانه‌ای و سیاستی پرچم لیبرالیسم را در ایران بالا گرفته‌اید، چرا لیبرالیسم مورد حمایتتان را روزآمد نمی‌کنید؟
🔸چرا در نوشته‌ها و مواضع و سیاست‌های مورد حمایت شما به این چهار اصل توجه کافی نمیشود؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد افزایش سهم آموزش عمومی و سلامت عمومی از بودجه‌اید؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد سیاست‌های کاهندهٔ نابرابری مانده‌اید؟ چرا دولت‌های ایران تحت نفوذ گفتمان شما معمار افزایش نابرابریِ آموزشی و نابرابری در سلامت و مخرب محیط زیست شدند؟
🔰در لینک زیر بخوانید:
yun.ir/udvur4
#صبح_ما
@sobhema_ir
✍🏻محمدرضا جلایی پور
🔸نویسندگان گرامی آقایان مرتضی مردیها، موسی غنی‌نژاد، صادق زیباکلام، محمود سریع‌القلم و عباس آخوندی! اعضای محترم شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی و اعتدال و توسعه! مدیران محترم اتاق بازرگانی! اکثر تکنوکرات‌های اقتصادی دولت! محمد قوچانی گرامی و گردانندگان رسانه‌های «سازندگی»، «آگاهی نو» و «اندیشهٔ پویا»!
🔸شما که در عرصهٔ رسانه‌ای و سیاستی پرچم لیبرالیسم را در ایران بالا گرفته‌اید، چرا لیبرالیسم مورد حمایتتان را روزآمد نمی‌کنید؟
🔸چرا در نوشته‌ها و مواضع و سیاست‌های مورد حمایت شما به این چهار اصل توجه کافی نمیشود؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد افزایش سهم آموزش عمومی و سلامت عمومی از بودجه‌اید؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد سیاست‌های کاهندهٔ نابرابری مانده‌اید؟ چرا دولت‌های ایران تحت نفوذ گفتمان شما معمار افزایش نابرابریِ آموزشی و نابرابری در سلامت و مخرب محیط زیست شدند؟
🔰در لینک زیر بخوانید:
yun.ir/udvur4
#صبح_ما
@sobhema_ir
پایگاه خبری صبح ما
لیبرال‌های ایرانی گرامی! لطفا لیبرالیسم‌تان را روزآمد کنید - پایگاه خبری صبح ما
چرا در نوشته‌ها و مواضع و سیاست‌های مورد حمایت شما به این چهار اصل توجه کافی نمیشود؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد افزایش سهم آموزش عمومی و سلامت عمومی از بودجه‌اید؟ چرا به نام لیبرالیسم منتقد سیاست‌های کاهندهٔ نابرابری مانده‌اید؟ چرا دولت‌های ایران تحت نفوذ…
Forwarded from KAZA Visual
Forwarded from ورزش فوری🏅
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from مرکز فرهنگی شهرکتاب
ششم آذر ماه زادروز دکتر حسین معصومیهمدانی است.
مرکز فرهنگی شهرکتاب این مناسبت
خجسته را صمیمانه تبریک می گوید.
مراسم زادروز و نکوداشت حسین معصومیهمدانی به‌مناسبت شصت‌وپنجمین سالروز تولد او، آذرماه سال ۱۳۹۲در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد که گزارش و فایل تصویری آن در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.
https://youtu.be/ZSAtDuNsQQw
مرکز فرهنگی شهرکتاب این مناسبت
خجسته را صمیمانه تبریک می گوید.
مراسم زادروز و نکوداشت حسین معصومیهمدانی به‌مناسبت شصت‌وپنجمین سالروز تولد او، آذرماه سال ۱۳۹۲در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد که گزارش و فایل تصویری آن در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.
https://youtu.be/ZSAtDuNsQQw
@sokhanranihaa - همایش «حافظ و سعدی» - حسین معصومیهمدانی - کانال…
@sokhanranihaa
استاد دکتر حسین معصومی همدانی از نوادرِ ایرانیانِ روزگار ما است که همانندش شاید به شمارِ انگشتانِ یک دست نباشد. هوشِ حیرت‌انگیز، نکته‌سنجیِ بسیار، دانشِ گسترده در حیطه‌های گونه‌گون، نیروی نظریه‌سازی، و پیشینه‌ی درخشان در زمینه‌های مختلف (پژوهش،تالیف،ترجمه،ویرایش) سبب می‌شود که در این زمانه‌ی "قحطِ معنی در میانِ نام‌ها" کاربردِ عنوان‌هایی همچون "استاد" و "دکتر" در موردِ او نه فقط با مسمّا و معنی‌دار باشد، بلکه از این رهگذر شاید حیثیتی نیز برای این عنوان‌های دستمالی‌شده کسب شود. استاد معصومی، به رغمِ کمالاتِ برشمرده، درست به یُمنِ همان هوشِ سرشار، از فضیلت استثناییِ گریز از مرامِ مریدپروری نیز برخوردار است، مرامی که بسی "مشاهیر" را (که برخی‌شان صاحب دانش و قریحه‌ای هم بوده‌اند) به هاویه‌ی ابتذال و انحطاط و تیره‌رایی فروافکنده است.
دکتر معصومی در این سخنرانیِ آموزنده که در نهم آبان ۱۳۹۸ در بابل ایراد شده در پاسخ به این پرسش که چرا ایرانیانِ دورانِ ما به غزلیات حافظ بیش از غزل‌های سعدی اقبال می‌کنند حدسی درخورِ تامل می‌زند.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
دکتر معصومی در این سخنرانیِ آموزنده که در نهم آبان ۱۳۹۸ در بابل ایراد شده در پاسخ به این پرسش که چرا ایرانیانِ دورانِ ما به غزلیات حافظ بیش از غزل‌های سعدی اقبال می‌کنند حدسی درخورِ تامل می‌زند.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from علی نیک‌جو «روان‌پزشک- روان‌درمانگر تحلیلی»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from چهار خطی
وقت تسلیم
آن مرد نیَم کز عدمم بیم آید
وآن نیم مرا بهتر از این نیم آید
جانی‌است مرا به عاریت داده خدای
تسلیم کنم چو وقت تسلیم آید.
امام فخر رازی (د. ۶۰۶ ق)
▫️
پدر، طبق آنچه در شناسنامه‌اش آمده، اول بهمن ماه ۱۳۲۶ به دنیا آمده است. تبار پدری و مادری ایشان که هر دو جزو سادات بودند، از منطقۀ سریزد و مخلّصون، در نزدیکی شهر یزد بود. هر دو خانواده، حدود یک قرن پیش از زادگاه خود به رفسنجان کوچیده‌اند. مادر بزرگ پدری‌ام که ما او را «ننه آقا» می‌گفتیم با اینکه هیچ سوادی نداشت، ذهنش گنجینه‌ای بود بی پایان از احادیث و اشعار و متل‌ها و مثل‌ها. مادر دو شهید بود و در شهادت پسرانش چنان احتشام و استقامتی از خود نشان داد که هر گاه داستان مادر حسنک وزیر را در تاریخ بیهقی می‌خواندم، گویی به تصویر مادر بزرگم می‌نگریستم. با آنکه همه یا بیشتر عمرش را در رفسنجان زیسته بود، تا پایان حیات، به لهجۀ یزدی سخن می‌گفت و بدان تفاخر هم داشت.
پدر از ۹ سالگی کار می‌کرد؛ ابتدا دور از خانواده در کرج در کارخانۀ پارچه بافی (یا نخ‌ریسی)، و سپس در رفسنجان در شغل نقاشی ساختمان؛ و در همین شغل، به استادی رسید. در کارش، هم ظرافت داشت و هم انصاف و مروّت. در جوانی ازدواج کرد. من دومین فرزند اویم و با دیگر برادرانم، تابستان‌ها در کار نقاشی شاگرد او بودیم. پیش از انقلاب، در مس سرچشمه، در بخش خدمات شهر و در شغل نقاشی ساختمان، مشغول به کار شد. سال ۱۳۶۵ آنجا را ترک کرد و به شهرداری رفسنجان انتقال یافت. تا زمان بازنشستگی‌اش در آتش‌نشانی کار می‌کرد و در کنار آن، برای گرداندن خانوادۀ پُر جمعیت خود، به شغل نقاشی هم ادامه می‌داد. از همان کودکی، زبری و زمختیِ دست‌های پدر در ذهنم چنان نقش بست که برای آن شعری گفتم و همان سالها در سروش نوجوان چاپ شد.
پدر، تابستان سال ۱۳۸۸ در آن آشوب‌های اجتماعی بازنشسته شد و می‌توان گفت در شغل نقاشی هم به پایان کار خود رسید. چرا که به فاصلۀ ده ماه بعد از بازنشستگی، سه بار هر دو پایش شکست و او را که تا پیش از آن کمتر در خانه بند می‌شد، زمین‌گیر کرد. پاداشِ پایانْ خدمتش، چهار و نیم میلیون تومان بود که همۀ آن خرج عمل پایش شد. در این یازده سال، رفت و آمدش بسیار محدود و در حد حوایج روزانه بود و با واکر چند قدمی راه می‌رفت. یک‌بار هم عمل قلب انجام داد و این عمل نیز توانش را بیش از پیش گرفت.
دو هفتۀ پیش که کرونایش مسجّل شد، در خانه زمین خورد و استخوان رانش شکست. چاره‌ای نبود و می‌باید در همین شرایط عمل می‌شد. عملش خوب بود، اما به دلیل ضعف جسمانیِ بعد از عمل، و حاد شدن کرونایش، پس از آنکه نصف روز به خانه آمد، به دلیل اُفت اکسیژن خون و تنگی نفس، مجدداً راهی بیمارستان شد و بعد از پنج روز بستری بودن در بخش آی‌سی‌یو، شامگاه جمعه ۳۰ آبان ماه خبر درگذشتش را به ما دادند. خبرش را که از زبان متصدّیِ بیمارستان شنیدم، گویی راننده‌ای هستم که ماشینش چپ کرده است. و در برهوت راه، مبهوت بر جنازۀ لحظه‌ها می‌نگریستم و می‌گریستم.
در سن چهل سالگی، در اواخر جنگ، به جبهه رفت و آنجا شیمیایی شد. تا چند ماه بعدش، حمام که می‌رفت، پوستِ تنش، لایه لایه وِل می‌داد. از کسی نه شکوه‌ای داشت و بر کسی نه منّتی؛ و این موضوع، هیچ گاه برایش ابزار تفاخر و امتیاز نبود. آن را چنان زود فراموش کرد که گویی خود چنین چیزی نبوده است.
پدر، روحیۀ خوب و خنده‌های دلنشینی داشت. در همۀ سختی‌ها و تلخی‌ها، به کلام واقعی و قلبی، سپاسگزار خدا بود. حافظۀ کوتاه مدتش تا حدودی رنگ باخته بود، اما نقل‌های بسیار شیرینی از دوران کودکی، در ذهن داشت. شعرهایی که شصت سال پیش در زمان کودکی و نوجوانی شنیده بود، به طرز عجیبی بر زبانش جاری می‌شد. زحمت‌کش و خوش خلق و مردم دوست بود و از مال دنیا چیزی نیندوخت که دست و پاگیر رفتنش باشد. این اواخر خواب پدر و مادرش را می‌دید و زمزمۀ رفتن سر می‌داد. پیدا بود که پیش از سفر، مرگ را با رضایتِ خاطر پذیرفته است.
..
می‌پندارم فخر رازی رباعی بالا را در وصف پدرم سروده بود. شعرهای زیادی هست که میخوانیم، اما روح‌مان با آنها هم‌راستا نمیشود و به درک عمیقی از آنها نمی‌رسیم. افت و خیزهای روزگار و سختی‌ها و تلخی‌های زندگی، معنای راستین بعضی شعرها را بر ما برملا می‌کند. تردید ندارم که اگر پدر می‌خواست آن لحظۀ آخر شعری بسراید، چنین شعری بود.
..
https://b2n.ir/696682
..
"چهار خطی"
رباعی فارسی، به روایت سید علی میرافضلی
https://telegram.me/Xatt4
آن مرد نیَم کز عدمم بیم آید
وآن نیم مرا بهتر از این نیم آید
جانی‌است مرا به عاریت داده خدای
تسلیم کنم چو وقت تسلیم آید.
امام فخر رازی (د. ۶۰۶ ق)
▫️
پدر، طبق آنچه در شناسنامه‌اش آمده، اول بهمن ماه ۱۳۲۶ به دنیا آمده است. تبار پدری و مادری ایشان که هر دو جزو سادات بودند، از منطقۀ سریزد و مخلّصون، در نزدیکی شهر یزد بود. هر دو خانواده، حدود یک قرن پیش از زادگاه خود به رفسنجان کوچیده‌اند. مادر بزرگ پدری‌ام که ما او را «ننه آقا» می‌گفتیم با اینکه هیچ سوادی نداشت، ذهنش گنجینه‌ای بود بی پایان از احادیث و اشعار و متل‌ها و مثل‌ها. مادر دو شهید بود و در شهادت پسرانش چنان احتشام و استقامتی از خود نشان داد که هر گاه داستان مادر حسنک وزیر را در تاریخ بیهقی می‌خواندم، گویی به تصویر مادر بزرگم می‌نگریستم. با آنکه همه یا بیشتر عمرش را در رفسنجان زیسته بود، تا پایان حیات، به لهجۀ یزدی سخن می‌گفت و بدان تفاخر هم داشت.
پدر از ۹ سالگی کار می‌کرد؛ ابتدا دور از خانواده در کرج در کارخانۀ پارچه بافی (یا نخ‌ریسی)، و سپس در رفسنجان در شغل نقاشی ساختمان؛ و در همین شغل، به استادی رسید. در کارش، هم ظرافت داشت و هم انصاف و مروّت. در جوانی ازدواج کرد. من دومین فرزند اویم و با دیگر برادرانم، تابستان‌ها در کار نقاشی شاگرد او بودیم. پیش از انقلاب، در مس سرچشمه، در بخش خدمات شهر و در شغل نقاشی ساختمان، مشغول به کار شد. سال ۱۳۶۵ آنجا را ترک کرد و به شهرداری رفسنجان انتقال یافت. تا زمان بازنشستگی‌اش در آتش‌نشانی کار می‌کرد و در کنار آن، برای گرداندن خانوادۀ پُر جمعیت خود، به شغل نقاشی هم ادامه می‌داد. از همان کودکی، زبری و زمختیِ دست‌های پدر در ذهنم چنان نقش بست که برای آن شعری گفتم و همان سالها در سروش نوجوان چاپ شد.
پدر، تابستان سال ۱۳۸۸ در آن آشوب‌های اجتماعی بازنشسته شد و می‌توان گفت در شغل نقاشی هم به پایان کار خود رسید. چرا که به فاصلۀ ده ماه بعد از بازنشستگی، سه بار هر دو پایش شکست و او را که تا پیش از آن کمتر در خانه بند می‌شد، زمین‌گیر کرد. پاداشِ پایانْ خدمتش، چهار و نیم میلیون تومان بود که همۀ آن خرج عمل پایش شد. در این یازده سال، رفت و آمدش بسیار محدود و در حد حوایج روزانه بود و با واکر چند قدمی راه می‌رفت. یک‌بار هم عمل قلب انجام داد و این عمل نیز توانش را بیش از پیش گرفت.
دو هفتۀ پیش که کرونایش مسجّل شد، در خانه زمین خورد و استخوان رانش شکست. چاره‌ای نبود و می‌باید در همین شرایط عمل می‌شد. عملش خوب بود، اما به دلیل ضعف جسمانیِ بعد از عمل، و حاد شدن کرونایش، پس از آنکه نصف روز به خانه آمد، به دلیل اُفت اکسیژن خون و تنگی نفس، مجدداً راهی بیمارستان شد و بعد از پنج روز بستری بودن در بخش آی‌سی‌یو، شامگاه جمعه ۳۰ آبان ماه خبر درگذشتش را به ما دادند. خبرش را که از زبان متصدّیِ بیمارستان شنیدم، گویی راننده‌ای هستم که ماشینش چپ کرده است. و در برهوت راه، مبهوت بر جنازۀ لحظه‌ها می‌نگریستم و می‌گریستم.
در سن چهل سالگی، در اواخر جنگ، به جبهه رفت و آنجا شیمیایی شد. تا چند ماه بعدش، حمام که می‌رفت، پوستِ تنش، لایه لایه وِل می‌داد. از کسی نه شکوه‌ای داشت و بر کسی نه منّتی؛ و این موضوع، هیچ گاه برایش ابزار تفاخر و امتیاز نبود. آن را چنان زود فراموش کرد که گویی خود چنین چیزی نبوده است.
پدر، روحیۀ خوب و خنده‌های دلنشینی داشت. در همۀ سختی‌ها و تلخی‌ها، به کلام واقعی و قلبی، سپاسگزار خدا بود. حافظۀ کوتاه مدتش تا حدودی رنگ باخته بود، اما نقل‌های بسیار شیرینی از دوران کودکی، در ذهن داشت. شعرهایی که شصت سال پیش در زمان کودکی و نوجوانی شنیده بود، به طرز عجیبی بر زبانش جاری می‌شد. زحمت‌کش و خوش خلق و مردم دوست بود و از مال دنیا چیزی نیندوخت که دست و پاگیر رفتنش باشد. این اواخر خواب پدر و مادرش را می‌دید و زمزمۀ رفتن سر می‌داد. پیدا بود که پیش از سفر، مرگ را با رضایتِ خاطر پذیرفته است.
..
می‌پندارم فخر رازی رباعی بالا را در وصف پدرم سروده بود. شعرهای زیادی هست که میخوانیم، اما روح‌مان با آنها هم‌راستا نمیشود و به درک عمیقی از آنها نمی‌رسیم. افت و خیزهای روزگار و سختی‌ها و تلخی‌های زندگی، معنای راستین بعضی شعرها را بر ما برملا می‌کند. تردید ندارم که اگر پدر می‌خواست آن لحظۀ آخر شعری بسراید، چنین شعری بود.
..
https://b2n.ir/696682
..
"چهار خطی"
رباعی فارسی، به روایت سید علی میرافضلی
https://telegram.me/Xatt4