▪️ آزاده نامداری نمادی کوچک از سرگردانیِ اجتماعی و فرهنگی در ایران پس از انقلاب بود. سمبل آن دسته از جمعیت شهری که یک پایشان در دنیای شعائر مذهبی بود و پای دیگرشان در وادی دنیای مدرن غربی. تلاش می کردند هم این را داشته باشند و هم از قافله آن دیگری عقب نمانند و طرحی نو با این مضمونِ کلی در اندازند که می شود هم به اصول و احکام پایبند بود و هم باکلاس و جذاب بود.

▪️این رهیافت جدید و خاکستری و "میان باز" تنها حاصل اجتهاد شخصی کسی چون آزاده نامداری نبود، بلکه دستگاه تبلیغی قدرتمندی آن را ابجاد کرده بود و نامداری ها در حقیقت سفیر و نماینده چنین رهیافتی بودند و قرار بود و هست تا آن را در میان زنان نهادینه کنند.

▪️چنین رویکردهایی در نتیجه فشار اجتماعی طاقت فرسایی است که به سنت و مذهب و پاسبانان آن وارد می شود و در نتیجه نگهداشتِ آن سبک زندگیِ ناب و دلخواه محال می نماید و آنان را به یک وادیِ میانه راضی می کند تا حداقل نیمی از سنگرها را از فتح شدن توسط سبک زندگیِ کاملا غربی مصون نگه دارند. حتی در نامگذاری نوزادان نیز چنین ماجرایی بود و اسامی دورگه فراوانی چون نازنین زهرا و امیرسام و ... ابداع شد

📎 @bahraminejat

‍ تابعیت ایرانی !

نصرالله پور جوادی

«اگر رودکی نمی شد، سعدی نمی شد، مولانا نمی شد، حافظ نمی شد
ما امروز پس از هزاره ها معلوم نشد ما چه می شدیم، کجا می رفتیم!
اگر شاعر نمی شد ، نویسنده نمی شد، موسیقی نمی شد،
ما چه می شدیم؟ به کجا می رفتیم؟
اگر مهر و محبت و برادری نمی شد ما با درنده برابر می شدیم.»

اینها جملاتی است که پرزیدنت امام علی رحمان اف در نطق یا پیام نوروزی خود به مردم تاجیکستان بیان کرد و من فیلم آن را که یکی از دوستان برایم از آنجا آورده بود تماشا کردم. زیبا ترین و مردمی ترین و نوروزی ترین پیامی است که من از یک مقام رسمی شنیدم. حتما آن را ببینید. سخنان امام علی دو بخش داشت، یک بخش آن نوشته ای بود که او از رو می خواند ولی بخش دیگر مطالبی بود که او از خودش می گفت. از کودکیش،  از جشنهای نوروزی که پنهانی در منزل در زمان شورویها می گرفتند. می گفت: « نوروز که می شد از ما می خواستند همه کینه ها و دشمنیها را از دلها بیرون بریزیم. همه جا می بایست روشنائی می شد. تاریکی را می زدودند. حتی موی سر ما را می تراشیدند تا در سر ما هیچ سیاهی نباشد. می خواستند دلهایمان هم تاریک نباشد. »

امام علی در نطق خود تأکید می کرد که نوروز آئین ملی و بین المللی است. به دلائل سیاسی کلمۀ «ایران» و « ایرانی»  را به زبان نمی آورد. به جای آن کلمۀ «عجم» را به کار می برد.  ولی نطق او نطق ایرانی بود. من تاکنون تابعیت هیچ کشور دیگری را تقاضا نکرده ام ولی بعد از شنیدن نطق نوروزی آقای امامعلی رحمان اف و دیدن جشنهای نوروزی تاجیکستان در « نوروزگاه»، می خواهم  از ایشان تقاضا کنم که به من تابعیت کشورش را عطا کند تا من یک شهروند ایرانی-تاجیکستانی باشم..

https://t.me/zolfesokhan2

🔺صِفر🔺

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🟨🟪🟥 «مخمصهٔ ژئوپلتیک ایران و پی‌آمدهای آن»

✍️ شیرین هانتر
(استاد و محقق مرکز مطالعات اسلامی مسیحی دانشگاه جرج تاون
«مخمصهٔ ژئوپلتیک ایران و پی‌آمدهای آن»

هانتر تلاش کرده است از زاویه ای متفاوت به ماجرای سیاست خارجی ایران و کنش های امنیتی، سیاسی و اقتصادی ـ فرهنگی با کشورهای همسایه بپردازد

( قسمت اول)

🟨 هانتر می نویسد:
«اکنون مدتی است اغلب کشورهای خاورمیانه و شمار چشمگیری از کشورهای غربی، ایران را عامل اصلی مشکلات در منطقه خاورمیانه و بخش هایی از جنوب آسیا معرفی می کنند. ایران از دل این روایات به عنوان بزرگترین حامی تروریسم در جهان و منبع همه شرارت ها بیرون آمده است. به شکلی ویژه، ایالات متحده شکست های خود در خاورمیانه و افغانستان را گردن ایران می اندازد.

🟨 اگر نقشه های آمریکا در عراق طبق برنامه پیش نرفته، به خاطر ایران بوده است، اگر جنگ در سوریه به گونه ای که قرار بوده پیش نمی رود، مقصر ایران است، اگر عربستان در حال با خاک یکسان کردن یمن است به خاطر ایران است و مسائلی دیگر از این دست. در افغانستان، ایالات متحده شکست و عقب نشینی خود را به خاطر پاکستان و عربستان ـ که طالبان را ایجاد و تقویت کرده اند ـ نمی بیند، بلکه مقصر را ایران می داند.»

🟥 هانتر ادامه می دهد: «این نوع از ادراک در مورد ایران که آن را پشت سر همه مشکلات در خاورمیانه تلقی می کند، در دل خود در بر دارنده نکته ای در مورد حدی از قدرت و نفوذ است که ایران در واقع فاقد آن است. هرگونه تحلیل روشن و شفاف از قدرت عینی ایران - اقتصادی، نظامی و همچنین قدرت به اصطلاح نرم ایران ـ نشان می دهد که ایران تأثیر چندان زیادی بر تحولات منطقه ای ندارد. بلکه هر نوع تأثیری که ایران فرصت آن را در منطقه پیدا کرده، بیش از هر چیز ناشی از اشتباهات غرب، از جمله بی توجهی به واقعیات قومی، مذهبی و سیاسی در این منطقه بوده است.»

🟨 هانتر در ادامه با بیان مثال هایی برای استدلال خود می نویسد: «در عراق، دولتی که همه می پندارند به وسیله ایران کنترل و هدایت می شود، همچنان از پذیرش توافقنامه سال 1975 که مربوط به حل و رفع موضوع مرز آبی شط العرب - اروند رود - است سر باز می زند. همچنین در نمونه ای دیگر، عراق حتی از توافق برای حل مشکل توفان های گرد و خاک و شن که ایران را در می نوردد، سر باز می زند. در ترکیه ایران را «شیطان فارسی» لقب داده اند. افغانستان از توجه به حقوق آبی ایران طفره می رود که منجر به آن شده که دریاچه هامون تبدیل به یک بیابان شود. ایران صدها هزار افغان را در کشور خود با هزینه های فراوان آموزش داده و اکنون اغلب آنها قانونی و غیر قانونی در ایران مشغول کار هستند. با این حال، رسانه های افغانستان ایران را مورد هجمه قرار می دهند و دولت این کشور از همکاری با ایران در هرگونه موضوع مرزی طفره می رود؛ از جمله در مورد حضور گروه هایی در مرزهای ایران و افغانستان که مخاصمان دولت ایران هستند.»

🟨 شرین هانتر با نقل این مثال ها این پرسش را مطرح می کند: «در نتیجه اگر ایران تا این حد قدرتمند است، چطور است که دیگران می توانند بدون پرداخت هیچ هزینه ای، این کشور را سرزنش کرده، از او یک شیطان بسازند و منافعش را قربانی کنند؟»

🟨 هانتر می گوید:
«به رغم آن که ایران در تاریخ از سوی یونانی ها، اعراب و اقوام مختلف ترک و مغول مورد تهاجم و اشغال قرار گرفته، هیچ گاه یونانی، عرب یا ترک نشده است، بلکه بر عکس مهاجمان عرب و ترک و مغول تا حد زیادی تحت تأثیر فرهنگی ایران، ایرانی شده اند... ایران همچنان زبان و فرهنگ خود را مجزا و مستقل نگاه داشته و با در آغوش کشیدن مذهب تشیع، حتی جایگاهی منحصر به فرد برای خود در دل اسلام ایجاد کرده است. اما ایران برای همه اینها یک هزینه و بهایی نیز پرداخت کرده است: تنهایی و انزوا. در پیرامون و همسایگی خود، ایران هیچ متحد و خویشاوند قومی طبیعی ندارد. حتی کشورهایی که تا حدی از این جهت به ایران نزدیک هستند، نظیر افغانستان و تاجیکستان، به لحاظ مذهبی با ایران فاصله دارند و آنهایی که به لحاظ مذهبی با ایران قرابت دارند، مانند آذربایجان و عراق، به واسطه قومیت و زبان متفاوت از ایران هستند.

🟨 این تنهایی برای ایران به معنی آن است که هر کشوری می تواند بدون سرزنش از سوی کشورهای دیگر، با ایران بدرفتاری یا توهین کند. هیچ اتحادیه کشورهای فارسی در منطقه در کار نیست که به کمک ایران بیاید. چون ایران یک کشور شیعی است، سازمان همکاری های اسلامی نیز زمانی که این کشور مورد بدرفتاری یا توهین قرار می گیرد، کمکی به ایران نمی کند.»

#تحلیل_اجتماعی
ی یhttps://t.me/tahlyleejtemaaey/18572

👆
بقیه از متن بالا
مقالهٔ شیرین هانتر

🟪 شیرین هانتر در ادامه این الگو،تنهایی ایران در منطقه را در اشل و قالبی بزرگتر مطرح می کند و می نویسد: «در عین حال، ارزش و مقدار ایران برای بازیگران بزرگ بین المللی نیز شقه ای از همین مثال است: ایران همیشه برای رسیدن به اهداف دیگران یا ایفای نقش به عنوان ضربه گیر مطرح بوده است و هیچ گاه به عنوان یک متحدی که دیگران در قبال آن احساس مسئولیت کنند، نبوده است. «سر دنیس رایت» که در دهه 1960 زمانی به عنوان سفیر انگلستان در تهران فعالیت می کرده است، نوشته بود که بریتانیا هیچ گاه ایران را در حد و اندازه ای که بخواهد آن را مستعمره خود کند، ندیده. 

🟨 سیاست بریتانیا در برابر ایران این بوده که مداوم ایران را در نزاع نگاه داشته و مانع افتادن آن به دام روسیه شود. آمریکایی ها نیز همین سیاست را در برابر ایران دنبال کرده اند. ایالات متحده هیچ گاه یک پیمان امنیتی و دفاعی با ایران امضا نکردند و حتی کمک های کمتری به جمال عبد الناصر در مصر، که در آن زمان با روسها برو و بیایی داشت، به شاه ایران داشتند. آمریکایی ها حتی بیش از ترکیه و عربستان خواهان آن بودند که ایران را موش آزمایشگاهی خود کنند، همانند رفتارهای دولت های جان کندی و جیمی کارتر. 

🟨 بخش اعظمی از آشفتگی های دهه 1970 در ایران نتیجه اصلاحات شدید، کاملا متناقض و سریع العملی بود که آمریکایی ها آن را به اجبار پیاده می کردند و شاه ایران تصور می کرد که اگر تغییرات مورد نظر آمریکا را انجام ندهد، حمایت آمریکا را از دست خواهد داد. تا حدی زیاد، روسیه نیز یک روش مشابه در قبال ایران داشت، به جز آنکه زمانی استالین در نظر داشت ایران را به عنوان یکی از منظومه های جمهوری خلق شوروی به این کشور منضم کند.»
ایران در آن واحد هم بزرگ است و هم کوچک. این کشور برای آسودگی و راحت همسایگان و قدرت های بزرگ، بسیار بزرگ است، اما در همان حال، برای جلوگیری از تهاجم و اشغال بسیار کوچک است. ایران مانند هند و چین نبوده عظمت آن مانعی برای مهاجمان باشد.»

🟨 چالش ژئوپلتیک ایران:
وی می گوید: «مخمصه ژئوپلتیک ایران و این واقعیت که ایران هم در جبهه های غربی و هم در شرق با سد روبه روست، به معنی آن است که هرگونه تلاش از سوی ایران برای فرار از این زندان، به عنوان تلاش برای توسعه طلبی و امپریالیسم ترجمه می شود. زمانی که صدام حسین قبل از تهاجم به کویت، در شیخ نشین های خلیج فارس خرابکاری می کرد، هیچ کس این اقدامات را "مداخله جویی غیر قانونی” خطاب نمی کرد، اما ایران حتی نمی تواند در بحرین یک مدرسه یا مسجد داشته باشد، بدون آنکه متهم به تروریسم شود.»

🟪 از نظر شرین هانتر، راه این تغییر آن است که ایران رهیافت و رویکردی پراگماتیک و نه ایدئولوژیک در سیاست خارجی خود داشته باشد. وی بیان می کند که ایران حتی با توجه به آن که ناخودآگاه و به واسطه آنکه برخی از کشورهای منطقه در امور ایران مداخله می کنند، باید از درگیری و گرفتاری در مسائلی که ویژه منافع امنیتی آن را تهدید نمیکند، پرهیز کند.

#تحلیل_اجتماعی
https://t.me/tahlyleejtemaaey/18573

سارا معصومی با انتشار فیلم تقطیع نشده مصاحبه با دکتر ظریف به شرارت رسانه ای امروز پاسخ داد

تا فردا چه پیش آورند !!

منبع: جهان دیپلماسی
@worldpol

تأملی بر یک تنگنای اخلاقی در رسانه‌های اجتماعی؛ مورد آزاده نامداری
محمدرضا واعظ شهرستانی

از متن:
به نظر من چنین رویدادی در زمرۀ تنگناهای اخلاقی قرار می‌گیرد و تحلیل و بررسی آن نیاز به دقت نظر و موشکافی بسیار دارد و به سادگی نمی‌توان دربارۀ مسائلی از این دست حکم کلی صادر کرد.

اصولا به هنگام تحلیل تنگناهای اخلاقی که زادۀ کاربرد تکنولوژی هستند باید دو نکته مورد واکاوی قرار بگیرد. اول، تنگنای اخلاقی مورد نظر از نظر منطقی تحلیل و بررسی شود؛ دوم، طرفین دخیل و میزان ارزش هریک از آن‌ها مورد بررسی قرار گیرد.با در نظر گرفتن چنین نگرشی، اگر بخواهیم با توجه به طرفین دخیل در این ماجرا به تحلیل منطقی آن بپردازیم، با صورت استدلال زیر مواجه خواهیم بود:

۱. آزاده نامداری در مسافرتی به سوئیس در یک پارک همراه با خانواده خود بدون حجاب حضور داشته است.
۲. عکاسی و فیلم‌برداری از افراد سرشناس در فضاهای خصوصی و انتشار آن در شبکه‌های اجتماعی توسط اصحاب رسانه و روزنامه‌نگاران، بدون اجازه و اطلاع آن‌ها، تعرض به حریم خصوصی آنهاست.
۳. تعرض به حریم خصوصی افراد سرشناس، تبعات و عواقب غیر قابل پیش‌بینی و معمولا جبران‌ناپذیری در زندگی شخصی و اجتماعی آن‌ها خواهد داشت.
۴. روزنامه‌نگاران نباید به حریم خصوصی افراد سرشناس تعرض کنند.
۵. خانم آزاده نامداری در رسانه‌های اجتماعی و تلوزیون همواره مبلغ و ترغیب‌کنندۀ افراد به حجاب بوده است.
۶. اگر فرد سرشناسی در زندگی اجتماعی خود همواره مبلغ حجاب باشد اما در زندگی شخصی‌اش بدون حجاب در مکان‌های عمومی دیده شود، این کار مصداق ریاکاری، دروغ و دورویی است.
۷. افشاى کشف حجاب کسى که مبلغ و ترغیب‌کننده به حجاب بوده است، افشاى ریاکاری و دورویى است و منفعت عمومی دارد.
۸. روزنامه‌نگاران باید به افشای ریاکاری، دروغ و دورویی در جامعه بپردازند.
۹. از موارد (۱) تا (۴) می‌توان نتیجه گرفت که افشای عکس‌های آزاده نامداری امری غیراخلاقی است.
۱۰. از موارد (۵) تا (۸) می‌توان نتیجه گرفت که افشای عکس‌های او امری اخلاقی است.
۱۱. موارد (۹) و (۱۰) با هم تناقض دارند.

همانطور که مشاهده می‌کنید به هنگام تحلیل منطقی وضعیت پیش رو، به منظور آن که بفهمیم چه کاری صحیح و اخلاقی است و چه کاری نادرست و غیر اخلاقی، با یک «تناقض منطقی» روبه‌رو هستیم. اکنون که با تحلیل منطقی موضوع مورد نظر به نتیجه‌ای نمی‌رسیم، بهتر است از طریق رویکردهای پیشنهادی برای پرداختن به تنگناهای اخلاقی، به جرح و تعدیل بیشتر اجزای این رویداد بپردازیم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32661

‍ تفاوت فقه و حقوق

✍️محمد محمدی گرگانی

♦️از ابتدای انقلاب یکی از مهم‌ترین مسائلی که در رشته حقوق پیش آمد به دلیل نقش مهم روحانیت در رهبری حرکت‌های مردمی، فقه جایگاه ویژه‌ای یافت. در اینجا به اختصار چند تفاوت عمده[این دو مقوله] اشاره میشود:

♦️هر جرمی گناه نیست و هر گناهی جرم نیست. بسیاری از مسائل در حوزه رابطه انسان با خود و با خدا در حوزه دین و فقه و اخلاق است ولی در حوزه حقوق نیست.

♦️بنیاد حقوق بر عدالت اجتماعی و نظم و امنیت جمعی است، حال آن که اساس و بنیاد فقه ، اخلاق و دین بر رشد شخصیت و طهارت نفس و کامل درونی است. خلوص نیت برای پیروی از قانون شرط نیست، پس اگر کسی برای حفظ مثلا وجاهت اجتماعی خود قانونی را اجرا کند مجرم نیست، اما اگر کسی برای کسب موقعیت اجتماعی مثلا به مسجد برود، نماز بخواند و یا روزه بگیرد، روزه و نمازش باطل است.

♦️بزرگترین فاجعه در حوزه حقوق آنجاست که دولت به حوزه خصوصی و درونی و انگیزه و نیت افراد وارد شود و مامور دولتی مرجع تشخیص ایمان و سلامت و پاکی افراد گردد و از همین جا بزرگترین آفت دین نیز مطرح می‌شود که رواج ریا و دورویی است.

♦️قانون حاصل توافق اکثریت یک جامعه است و فقه برداشت یک فقیه. قانون محصول یک دوره تاریخی از رشد فکری و فرهنگی جامعه بشری است. اینکه جامعه‌ای بپذیرد مبنای توافق اکثریت باشد، نیاز به رشد و دانایی و شرایط تاریخی دارد. جامعه هرچه پیشرفته‌تر می‌شود توانایی افراد بر توافق بیشتر می‌گردد. اختلاف نشان عقب ماندگی نیست، بلکه شیوه حل اختلاف است. قانون آخرین راه خرد جمعی و شعور انسان برای زیست عادلانه و صلح‌آمیز انسان‌ها با یکدیگر است. از طرفی این مساله، عامل بسیاری از اختلاف نظرها در 150 سال گذشته بوده ، به عبارت دیگر سخن این بوده که آیا حکم خدا باید اجرا شود یا رای مردم، و دیگر اینکه مرجع تشخیص حکم خداوند کیست؟ فقها مدعی بودند مرجع تشخیص حکم خداوند هستند و راه رسیدن به آن نیز از جاده فقه می‌گذرد. در حالی که حقوق محصول رای اکثریت مردم است، به عبارت دیگر مبنای حقوق آرای عمومی است، با این شرط که آرای عمومی هم نباید برخلاف حقوق بنیادین انسان‌ها باشد، پس حتی قانونی که محصول رای اکثریت در یک جامعه دمکراتیک است، نمی‌تواند حق حیات و یا حق انتخاب آزاد عقیده را از انسان‌ها سلب نماید. مثلا هیتلر رای اکثریت را داشت، ولی تبعیض نژادی او قابل توجیه نیست، هر چند از حمایت اکثریت جامعه برخوردار بود. البته اگر قانون از پشتوانه دین و یا اخلاق برخوردار باشد بسیار بهتر قابل اجرا است.

♦️تفاوت در قلمرو مرزها. قانون در محدوده مرزهای یک کشور اعتبار دارد، پس مثلا مجلس ایران نمی‌تواند قانونی وضع کند که مردم آمریکا یا اروپا را مکلف به اجرای آن نماید، در حالی که یک فتوای مرجع تقلید دینی در سراسر دنیا برای پیروان او قابل تبعیت است. البته به لحاظ حقوقی، فتوای مرجع دینی نمیتواند خلاف قوانین یک جامعه باشد.

♦️تفاوت در ضمانت اجرا- از نظر حقوقی تنها مرجعی که حق اعمال زور برای اجرای قانون را دارد دولت است. لذا در حقوق اعتقاد و یا عدم اعتقاد به قانون مبنا نیست.اگر کسی به هر دلیلی تخلف کند، مجازات می‌شود، لذا به اصطلاح قانون ضمانت اجرا دارد اما فقه و اخلاق و دین، باور درونی است. فتوای یک مرجع تقلید، به لحاظ فردی برای مقلد او الزام آور است، اما هیچ مامور دولتی حق ندارد برای اجرای یک فتوا کسی را بزور وادار نماید و لذا فتوای یک مرجع ضمانت اجرایی قانونی ندارد.
♦️شیعه در طول تاریخ در اقلیت بوده،[و به همین علت نیز] اساسا نگاه منفی در برابر قدرت و دولت دارد. همه رهبران معصوم شیعه به دست صاحبان قدرت یا به توطئه مسموم و شهید شده‌اند و یا در زندان و تبعید و یا مستقیما به شهادت رسیده‌اند، لذا گویی در مظلومیت احساس حقانیت و در انزوا نوعی حق به جانبی می‌جوید و مشابهت بین خود و رهبران مقدس خویش می‌بیند. این مساله مثلا در چینی‌ها و ژاپنی‌ها نیست و شاید در اهل سنت این احساس به این شدت نباشد. لذا به تعبیر مرحوم باقر صدر، فقه شیعه فقه اقلیت است، به لحاظ حقوقی می‌توان گفت شیعه فقه حقوق فردی است. نکته‌ای که در کلمات بزرگان شیعه نیز بیان شد.

چشم انداز ایران شماره ۱۲۰

@Mellimazzhabi

📚 #قطعه_کتاب روانشناسی خرافات
گوستاو جاهودا
مترجم: محمد نقی براهنی
نشر آسیم ۱۳۹۳
ترجمه کتاب:
The Psychology of Superstition

باورها چیزهایی نیستند که فقط درون کاسه سر آدمی قرار داشته باشند، بلکه بر رفتار اثر می گذارند. به‌خاطر داشته باشیم که عقاید مربوط به جادو برای قربانیان فراوان خود مرگ اسفباری به ارمغان آورده است. حال اگر تعداد درخور توجهی از مردم ایمان راسخ داشته باشند که جمعه سیزدهم ماه، روز نحسی است، همین اعتقاد ممکن است در آن روز به خصوص در رفتار آنان اثر گذارد و آنها را مرددتر ، حساس‌تر و مضطرب‌تر سازد.

در نتیجه ، بالا رفتن میزان تصادف ممکن است در واقع از پی آمد‌های یک عقیده باشد، کما اینکه شواهدی نیز حاکی از آن است که یک چنین زنجیره علت و معلول در کار است. چنین فرآیندی را
Self-Fulfillng Prophecy
نامیده اند که در زندگی آدمی چیز نادری هم نیست.

به عنوان نمونه به این مثال عملی و ناراحت کننده توجه کنید :
هر گاه سرمایه گذاران خارجی معتقد باشند که لیره در حال سقوط است موجودی لیره خود را می.فروشند و این خود سبب می شود که لیره سقوط کند. وجود فرآیند‌های متعددی از این گونه موجب آشفتگی بسیا در تلاشهایی می شود که برای آزمایش درستی و نادرستی عقاید خرافی صورت می گیرد.
...
زن میانسال به ظاهر سالمی که مادر پنج فرزند بود ، در مارس ۱۹۶۵ برای جراحی کوچکی در یکی از بیمارستانهای کانادا بستری شد. عمل سر راستی بود و طبق انتظار پیش رفت و زن پیش از ترک اطاق عمل به هوش آمد، اما ساعتی بعد ناگهان از حال رفت و به رغم تمامی کوشش‌های پزشکان، صبح روز بعد در گذشت. معاینه جسد، وجود خونریزی شدیدی را که بیشتر مربوط به غده آدرنال بود آشکار ساخت ، ولی هیچگونه آسیب دیگری که خونریزی را توجیه کند مشاهده نشد.
بعد ها جراحان اطلاع یافتند که بیمار در پنج سالگی به یک فالگیر مراجعه کرده بود و فالگیر به گفته بود که وی در سن چهل و سه سالگی خواهد مرد. چهل و سومین روز تولد بیمار یک هفته پیش از عمل جراحی بود و بیمار به خواهرش و یکی از پرستارها گفته بود که انتظار ندارد از اتاق عمل زنده بیرون بیاید. (ص ۱۳ و ۱۴)

@FarazTed

#طنز_تلخ خرما و دولت

بیانگر یک واقعیت تلخ جامعه ایران.
احساس اعتماد مردم به دولت یکی از سرمایه های ملی است که از منظر تاریخی ایرانیان با وجود داشتن نفت، از آن محرومند.
@FarazTed

باز در خوابِ شبِ دوش تو را می دیدم
وای بر من که توام خوابِ شبِ دوش شدی

#شهریار #موزیک #موسیقی
@alipsychiatrist

آنچه زمین و آسمان را به هم می‌پیوندد، تو گویی، از هر دو زیباتر است.
این نقشِ حیرت‌انگیز (در تصویرِ بالا) زاده‌ی آدمی و نمادِ حضور او در کائنات است. اوحدی مراغه‌ای خطاب به انسان گوید:
دو سرِ خطِ حلقه‌ی هستی
از حقیقت به هم تو پیوستی

#هومن_پناهنده
@gashthaa

«حال خط فارسی خوش نیست»، مصاحبه با دکتر علی‌اشرف صادقی، روزنامۀ ایران، ١۶ فروردین ١۴٠٠، شمارۀ ٧۵٩۵، صفحۀ ١۴.
https://www.magiran.com/article/4162644

گیلان، گیلانِ سبز، گیلانِ سبزِ قشنگ

#هومن_پناهنده
@gashthaa

از سال در نمی‌شیم!

در سال‌هایی که نان قوت لایموت‌مان بود، همین که خُم گندم از حد معمول خود پایین‌تر می‌رفت، مادرم به وحشت می‌افتاد و بر روی‌مان تشر می‌زد که کمتر بخوریم! بعد با چهره‌ای اندوهناک می‌گفت؛ امسال از سال در نمی‌شیم! منظورش این بود که سال را به پایان نمی‌رسانیم و از گرسنگی هلاک می‌شویم. سال هم البته با گندم درو یعنی اول تابستان آغاز می‌شد و در اواخر بهار به پایان می‌رسید!
در این دوران شاید کسی به فرزندان خود نگوید از سال در نمی‌شیم، اما نگرانی از رشد هولناک قیمت‌ها در کنار درآمدهای ناچیز، بسیاری از خانواده‌ها را به هول و ولا انداخته است.
مردی در صنف نانوایی می‌گفت: "این پول لامصب برکتش را کاملاً از دست داده، اما به دست آوردنش هم خیلی سخت شده است! با یک میلیون تومن چند قلم جنس بیشتر نمی‌شود خرید اما پیدا کردن همین یک میلیون تومن هم طاقت فرساست!
مسئولان کشور قسم جلاله می‌خورند که از وضعیت معیشتی مردم با خبرند. شاید هم با خبر باشند، اما با خبر بودنشان مثل خبردار بودن مثلاً یک روس از اسارت دختران نیجریه‌ای توسط اعضای بوکوحرام است! یعنی فقط چیزی را شنیده‌اند اما درد و رنج ناشی از آن را مطلقاً حس نمی‌کنند!
درماندگی در ادارۀ روزمرۀ زندگی و ترس از آینده بسیاری از ایرانیان را سرشار از خشم و غضب کرده است. حوصلۀ شنیدن هیچ حرفی را ندارند و به هیچ حرفی هم اعتماد نمی‌کنند. فقط دشنام می‌گویند و نفرین می‌کنند. برخی صریحاً مرگ را به این زندگی ترجیح می‌دهند و تهدیدهای خشونت‌بار می‌کنند. عواقب این شرایط کاملاً هویداست. هویداتر از شتر بر نردبان! بحث در بارۀ آنها هم بر هیچ مسئولی تلنگری وارد نمی‌کند. آنها در فضای ذهنی و دنیای مخصوص به خود سیر می‌کنند و به جای ریشه‌یابی و تعلیل منطقی اوضاع خود را درگیر پاره‌ای معلول‌ها و مسائل حاشیه‌ای و جنگ قدرت کرده‌اند!
بعد از تعطیلات نوروز، قصابی‌ها و میوه فروشی‌های اطراف محلۀ ما بسته شده‌اند. علت دقیقش را نمی‌دانم اما کمیاب شدن مرغ و گران شدن گوشت و کم مشتری شدن میوه و نوع دخالت تعزیراتی‌ها نباید در این ماجرا بی‌اثر باشد.
با تعطیلی هر کسب و کارِ خُردی، طبعاً عده‌ای بیکار و زندگی برایشان بیش از پیش دشوار می‌شود.
دیروز در فروشگاه افق کورشِ محله، حتی بال مرغ هم پیدا نمی‌شد. یک کیلو گوشتِ سر دست با استخوان بیش از 205 هزارتومان فروحته می‌شد و میوه‌ها هم عمدتاً پژمرده و پلاسیده بودند....
با این اوضاع بعید می‌دانم از سال در بشیم!

#احمد_زیدآبادی
#افزایش_قیمت‌ها
#جنگ_قدرت
#معیشت_مردم
#هزینه_درآمد
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

📱روایت‌های مجازی: "بعد از چهل سال فریاد زدم..."

👈 مژگان ایلانلو، مستندساز که سوالاتش در کلاب‌هاوس از علی مطهری جنجال‌برانگیز شد، در یادداشتی اینستاگرامی نوشت:

✍ دیشب راحت و آسوده خوابیدم، چون به یکی از آرزوهای زندگی‌ام پیش از مرگ رسیدم؛ و آن طرح این نکته با صدای بلند در فضای رسانه‌ای بود که آی کسانی که چهل سال است در توجیه حجاب اجباری می‌گویید اگر موی زنی دیده شود مرد تحریک می‌شود و مهار و اختیار از دستش خارج می‌شود، پس مردان و زنان دنیا که در سواحل عریان و با بیکینی کنار هم رفت‌وآمد می‌کنند، از چه جنس و ذاتی هستند که خوی حیوانی‌شان فوران نمی‌کند و مهار از دست نمی‌دهند...

✍ چه نظامی آنها را تربیت کرده است که یاد گرفتند تحت هر شرایطی تحریک نشوند و تحریک شدن آداب دارد...

✍ بگویم مردی که با دیدن موی یک دختر و زن تحریک می‌شود و نمی‌تواند خودش را کنترل کند، یک بیمار جنسی است که باید به روانپزشک مراجعه کند...

✍ دیشب همه این حرف‌ها را با صدای بلند به علی مطهری گفتم و اینکه چطور استاندارد دوگانه دارید شما رویال فامیلی‌های جمهوری اسلامی که بعنوان قانونگذار در مجلس از اینکه چرا قانون تعدد زوجات اجرا نمی‌شود به وزیر کشور تذکر می‌دهید؛ اما وقتی شوهر خواهر خودتان بیوه چمران را عقد می‌کند در طول یک سال چنان بلایی بر سرش می‌آورید و مادر و خانواده شما چنان از تمام نفوذ و قدرت خود استفاده می‌کنند که با دادن رشوه‌هایی کلان و با تهدید و ارعاب بالاترین مقام های ج.ا.ا او را وادار به طلاق می‌کنید...

✍ گفتم همه اینها را به مطهری گفتم. و نشد که بگویم برای من مهم نیست که جرات انتقاد به رهبر را دارید؛ چون کلا شما رویال فامیلی حاشیه امن دارید... اما برایم مهم است که از درک ابتدایی‌ترین اصل خلقت یعنی برابری زن و مرد، عاجزید...

✍ دیشب اما خیلی راحت خوابیدم...

https://www.instagram.com/p/CNWWbxkhn3B/?igshid=103bdn74yvcxk

@javadrooh

🎧 فایل صوتی پرسش و پاسخ جنجالی علی مطهری درمورد حجاب در کلاب هاوس

🆔 @Entekhab_ir

شما هم به چگونگی مرگ دردناکش فکر کردین
یا فقط من اینجور بودم😔😔😔

@TweetyChannel | Barbara

‍ 🔸من دوست ندارم عکس تلخ در صفحه‌ام بگذارم. عکس مرگ بگذارم. حرف تلخ بزنم. کام‌های تلخ را تلخ‌تر کنم. اما چه کنم؟
این عکس از پیکر به‌خون‌غلطیدهٔ دو محیط‌بان مظلوم زنجانی را که دیدم گفتم اگر خاموش بنشینم گناه است. شکارچیان قانون‌شکن آنها را کشتند. با گلوله. با گلوله‌ای که از سلاح جنگی شلیک شد. مهدی مجلل و میکائیل هاشمی آماج گلوله شدند چون می‌خواستند مانع شوند که گلوله بر تن و جان مرغ و مرالی بنشیند.

کار خوبی کرد ایسنا که این عکس تلخ و صعب را کار کرد. باید خوب ببینیم خشم و خشونتی را که بر محیط زیست و محیط‌بانان می‌رود. نمی‌دانم محیط زیست ایران مظلوم‌تر است یا این محیط‌بانان؟ این نگاهبانان شریف کوه و دشت و درخت و پرنده و حیوانات ایران؟

نه قانون از محیط‌بانان حمایت درست‌وحسابی می‌کند و نه تجهیزات پیشرفته‌ای دارند و نه حقوق و مزایای درخوری می‌گیرند. در برابر شکارچیان درنده‌خو بی‌پناه رها شده‌اند. هرازچندی به خاک می‌افتند. زخم می‌خورند. اگر از خود دفاع کنند متهم و محکوم هم می‌شوند.

خدا به خانوادهٔ این دو شهید صبر بدهد. بر دل دردمندشان تسلی نازل کند. اینان شهیدان شریف ایران هستند. به آنان مدیون هستیم.

خون پاک محیط‌بانان در راه حمایت و حفاظت از ایران و محیط زیست ایران بر خاک می‌ریزد. ما مردم هم باید از آنها حمایت و حفاظت کنیم. باید صدایشان باشیم.

✍️میلاد عظیمی
@sahandiranmehr

آیا ظریف هنوز معلق می‌زند؟
چالش وزارت‌خارجه و سپاه قدس به روایت هاشمی

محمد جواد ظریف در مصاحبه با اعتماد می‌گوید به عنوان وزیرخارجه خودش را «مدافع همه‌ی آنچه جمهوری‌اسلامی انجام داده است» می‌داند. او می‌گوید در تدوین برخی سیاست‌های خارجی مانند برجام نقش بیشتر و برجسته‌تری داشته است، و در برخی دیگر نقشی محدودتر؛ «در تدوین سیاست‌های منطقه‌ای نقش محدودتری داشتم.» او از دفاعش از برخی سیاست‌ها گفته است که «اصلا قبول» نداشته است و یا این‌که می‌دانسته آن سیاست‌ها«ممکن است برای کارشکنی در کار خود من دنبال شده بود.»
ظریف در این مصاحبه می‌گوید: « وقتی من در مقابل جهان قرار می‌گیرم، من نماینده‌ی مجموعه‌ی حاکمیت ایران هستم و لذا باید از چیزهایی دفاع کنم که خودم هم به آن‌ها باور ندارم.»
آیا می‌توان سیاست‌های ایران در بخش‌های دیگر جهان را از سیاست‌های منطقه‌ای ایران تفکیک کرد؟ وزیر خارجه‌ای که در سیاست‌های منطقه‌ای نقش محدودتری دارد، در تدوین سیاست ایران در مناطق دیگر تا چه حد می‌تواند «نقش برجسته‌ای» داشته باشد و آن سیاست‌ها تا چه حد اجرایی خواهد بود؟ هنگامی در مذاکرات و تدوین سیاست‌ها در سایر مناطق جهان، موضوع به سیاست منطقه‌ای ایران گره بخورد، وزیر خارجه چه خواهد کرد؟ عکس‌العمل او وقتی طرف مقابل خواسته‌ای درباره‌ی سیاست منطقه‌ای ایران دارد چه خواهد بود و مقامات خارجی مذاکره‌کننده را به چه نتیجه‌ای خواهد رساند؟ اجرایی شدن سیاست‌های تدوین‌شده‌ی ایران در جهان تا چه حد به سیاست‌های ایران در منطقه وابسته است؟

بیش از سه دهه‌ی قبل، ظریف، از دیپلمات‌های فعال ایران در ماجرای قطعنامه بود و می‌گوید در یکی از جلسات مهم با نماینده‌ی ژاپن، دو ساعت بر سر خواسته‌های ایران چانه زده، اما در پایان دیپلمات ژاپنی گفته: «اگر من به شما تضمین بدهم که من تمام درخواست‌های شما را عمل می‌کنم، شما حاضری قطعنامه را بپذیری؟» ظریف می‌گوید: «با سردرد عجیبی از آن‌جا بیرون آمدم. چون نمی‌توانستم بگویم می‌پذیرم. اجازه نداشتیم. تقریبا یک ساعت از این دو ساعت را معلق زده بودم که بگویم مثلا همکاری می‌کنیم... ولی او می‌گفت به من بگو آره یا نه... و من هم اجازه نداشتم این را بگویم.» (دیپلماسی ایران و قطعنامه ۵۹۸، ص۲۰۱)

فضایی که این روزها ظریف از سیاست خارجی تصویر می‌کند تا چه حد با معلق زدن‌های سه دهه‌ی پیش او متفاوت است؟
سال ۹۴ از هاشمی پرسیدم که آیا پس از پایان جنگ به دنبال ادغام ارتش و سپاه بود؛ «واقعاً شما به دنبال این بودید که این دو نیرو را تبدیل به یک نیرو کنید؟» می‌گوید: «واقعاً این‌گونه بود.» به هاشمی گفتم که اگر ادغام انجام می‌شد اکنون نیروی بانفوذی مانند سپاه قدس در منطقه نداشتیم اما او نظر دیگری داشت و معتقد بود اگر چنین نیرویی نداشتیم وزارت خارجه فعال‌تر و موثرتر کار می‌کرد: «الان آن یک اشکال واقعی دارد و اشکالش این است که وزارت خارجه را از اِعمال مسئولیت خودش در حساس‌ترین نقاطی که به ما مربوط می‌شود محروم کرده است. در عراق، سوریه، لبنان، افغانستان، یمن و هر جایی که این‌گونه می‌شود، ما حقیقتاً مشکل داریم. کسی نمی‌تواند در این کشورها سفیری را بدون موافقت سپاه قدس بگذارد.» این بخش را در کتاب زندگی و زمانه‌ی هاشمی رفسنجانی منتشر کردم و حالا ظریف از نقش محدودش در سیاست‌های منطقه‌ای می‌گوید.
به راستی شخصیت و روش افرادی مانند دکتر ظریف و سایر وزرای خارجه چه نقشی در نهادینه شدن این مسیر در سیاست خارجی ایران داشته است؟

https://t.me/jafarshiralinia