⚫️من هنوز نفس می‌کشم... از دل خاک، از میان فریادها
من کیمیا مقدسی‌ام. فقط ۲۰ سالم بود...
دخترِ تهران، عاشق موسیقی، کامپیوتر و زندگی.
من دنیا را با نت‌ها و کُدها می‌دیدم، نه با نفرت و سرکوب.
اما در سرزمین من، نبوغ و عشق و زن بودن، جرم است.
من مجرم بودم، چون #هنرمند بودم، معترض بودم، «زن» بودم.
روز سوم آبان ۱۴۰۱، گلوله‌ای پیشانی‌ام را شکافت.
پیکرم را ربودند، قلبم را هم...
حتی بعد از مر.گ، از من ترسیدند…
از تپش قلبی که هنوز برای آزادی می‌تپید.
به خانواده‌ام گفتند بنویسند: «سکته قلبی».
اما شما می‌دانید، من را سکته نکشت — گلوله کشت، ظلم کشت.
امروز در قطعه ۴، ردیف ۱۶۶، شماره ۴۰ آرمیده‌ام.
اما من هنوز زنده‌ام...
در صدای #دختران خیابان، در فریاد #دانشجوها ،

صدایم را می‌شنوید؟

#کانال_قیام_ملی


https://t.me/ghyam_meli