‏در زمان جنگ با عراق، رهبران ایران هزاران کودک را برای مرگ به میدان‌های مین فرستاند تا از رژیم دفاع کنند.

‏امروز، پس از ضربه سنگینی که به نیروهای رژیم تروریستی جمهوری اسلامی وارد شده، به‌وضوح دیده می‌شود که آن‌ها تحت فشار فزاینده قرار دارند.

‏از اینرو مقامات رسمی می‌گویند که نوجوانان می‌توانند به «نقش‌های پشتیبانی رزمی» مانند گشت‌زنی و ایست‌های بازرسی بپیوندند.

‏آیا حدی برای سقوط اخلاقی این رژیم وجود دارد؟

«ما می‌دانستیم چه اتفاقی در حال رخ دادن است. و فکر می‌کنم حقانیت ما اثبات شده است. می‌دانید، آنها یک موشک پرتاب کردند که ۲۵۰۰ مایل برد داشت.

آنها ادعا می‌کردند که چنین موشکی ندارند. آنها موشکی با چنین قابلیت نداشتند. اما آن را شلیک کردند، جزیره مشهور ایرلند، جایی که بریتانیا بسیار ترسیده بود که آن را به ما بدهد، چون نمی‌خواست وارد ماجرا شود.

اما ما هم نمی‌خواهیم وارد جنگ‌های آنها شویم.

می‌دانید، یک چیز است که ما بسیار ناامید شدیم ، من صریح می‌گویم: ما از ناتو بسیار ناامید شدیم.»

«ما این کار را انجام می‌دهیم. آنها اکنون فرصتی برای انجام توافق دارند، اما این بستگی به خودشان دارد. و خواهند گفت: "ما مذاکره نمی‌کنیم." ما مذاکره نخواهیم کرد. البته که آنها مذاکره می‌کنند.

آنها نابود شده‌اند. چه کسی مذاکره نمی‌کرد؟ آنها التماس می‌کنند تا توافقی انجام دهند.

خواهیم دید که آیا می‌توانیم معامله درستی انجام دهیم. و اگر معامله درست انجام شود، سپس، سپس تنگه باز خواهد شد.»

«در سال اول ریاست‌جمهوری‌ام، گفتم که حالا باید به ایران برویم و این دیوانه‌ای را متوقف کنیم که دیگر در میان ما نیست.

رهبر عالی‌قدر دیگر آن‌قدر عالی نبود، دیگر پیش ما نیست. این بسیار غم‌انگیز است.

اما ما باید مانع از انفجار جهان، انفجار خاورمیانه و انفجار کشور خودمان می‌شدیم. و ما این کار را انجام دادیم.

و صادقانه بگویم، فکر می‌کردم که قیمت نفت بیشتر بالا برود و بازار سهام پایین بیاید.»