سناتور: اقدامات ناهماهنگ.

مارکو روبیو: نه، من فکر می‌کنم متحدان ما در منطقه بسیار همکاری‌کننده بوده‌اند. برخی آشکارا به‌طور بسیار تهاجمی همکاری‌کننده بوده‌اند، مانند امارات متحده عربی به‌عنوان نمونه. کویت فوق‌العاده بوده است.

بدیهی است هیچ کشوری دوست ندارد نفت و زیرساخت‌های انرژی‌اش هدف قرار بگیرد، اما فکر می‌کنم این یادآوری‌ای برای آنهاست از تهدیدی که رژیم جمهوری اسلامی ایجاد می‌کند.

و یک درس، وقتی همه اینها گفته و انجام شود، این است که این موضوع به آنها یادآوری کرده است، می‌دانید، با وجود همه حرف‌های دوستانه‌ای که در گذشته دیده‌اید، رژیم جمهوری اسلامی چقدر برای منافع خودشان خطرناک است.

همکاران، مسیر روشن است. حزب‌الله حملات خود به اسرائیل را متوقف می‌کند، نیروهای مسلح لبنان و دولت قانونی لبنان کنترل خود را بر قلمرو لبنان اعمال می‌کنند و رژیم جمهوری اسلامی نیز استفاده از لبنان به‌عنوان یک پایگاه عملیاتی خط مقدم را متوقف می‌کند.

و مردم لبنان که برای مدت بسیار طولانی رنج کشیده‌اند، سرانجام این فرصت را پیدا می‌کنند که کشوری را که متعلق به خودشان است بازسازی کنند؛ نه متعلق به حزب‌الله، نه به رهبری زورگو و ارعاب‌گر آن، و قطعاً نه متعلق به {رژیم جمهوری اسلامی}تهران.

رئیس‌جمهور ترامپ که شخصاً توجه و اهمیت زیادی برای لبنان قائل است، یک مسیر روشن برای پایان دادن به این درگیری پیشنهاد کرده است.

حزب‌الله که آغازگر این درگیری‌ها بوده، باید حملات خود به اسرائیل را متوقف کند.

این اقدام فضایی را برای کاهش تدریجی تنش‌ها ــ همان‌گونه که همکار من از سومالی نیز اشاره کرد ــ فراهم خواهد کرد و در نهایت به توقف درگیری‌ها خواهد انجامید.

با این حال، حزب‌الله بارها این پیشنهاد را رد کرده است.

در دولت نخست ترامپ، سیاستی کاملاً صریح وجود داشت که بر اساس آن نباید به {رژیم جمهوری اسلامی}ایران اجازه داده می‌شد بدون پرداخت هزینه، به حمایت از سازمان‌هایی مانند حماس و حزب‌الله ادامه دهد.

من از دولت دوم ترامپ می‌خواهم این سیاست را ادامه دهد. هر توافقی که در آینده {رژیم جمهوری اسلامی}ایران را بابت حمایت از گروه‌هایی مانند حزب‌الله ــ که هدف اعلام‌شده آن نابودی اسرائیل و تسلط بر لبنان از طریق قدرت نظامی است ــ مجازات نکند، یک فرصت بزرگ از دست‌رفته خواهد بود.

{رژیم جمهوری اسلامی}ایران از زمان سال ۱۹۷۹ تاکنون در ضعیف‌ترین وضعیت خود قرار دارد، اما همچنان می‌تواند از طریق حزب‌الله و دیگر نیروهای نیابتی خود قدرت‌نمایی کند. توانایی ایران برای ایجاد حملاتی مشابه حمله ۷ اکتبر، به برنامه هسته‌ای آن مرتبط نیست، بلکه به تمایل پایان‌ناپذیر این کشور برای بی‌ثبات کردن منطقه و در نهایت نابودی اسرائیل از طریق نیروهای نیابتی‌اش مربوط می‌شود.

هر توافقی با {رژیم جمهوری اسلامی}ایران باید به‌صراحت تصریح کند که اگر این رژیم در آینده از سازمان‌های تروریستی مانند حزب‌الله حمایت کند، با تحریم‌های فلج‌کننده و سایر اقدامات تنبیهی روبه‌رو خواهد شد.

دیروز، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو و من، همراه با ارتش اسرائیل، اقدامی را پیش بردیم که هدف آن ایجاد معادله‌ای بود که می‌گوید حکم ضاحیه در بیروت، همان حکم شهرک‌های شمال اسرائیل است. اگر شهرک‌های اسرائیلی همچنان هدف حمله قرار بگیرند، ما به بخش بزرگی از ضاحیه شیعه‌نشین بیروت، که پایگاه حزب‌الله است، حمله خواهیم کرد.

نتیجه فوری آن، تخلیه صدها هزار نفر از ساکنان ضاحیه بود؛ تا شب گذشته ۶۰۰ هزار نفر. ممکن است این روند همچنان ادامه داشته باشد؛ ۶۰۰ هزار نفر از میان ۹۵۰ هزار ساکن ضاحیه تا دیروز تخلیه شدند، در حالی که فشار سنگینی بر حزب‌الله و دولت لبنان ایجاد شد.

این اصل، پیش از اجرای این اقدام، به دولت آمریکا نیز منتقل شد؛ اینکه ما با شلیک به سوی شهرک‌های اسرائیلی کنار نخواهیم آمد و مطابق آن عمل خواهیم کرد. همین موضوع در گفت‌وگوی دیروز نخست‌وزیر نتانیاهو با رئیس‌جمهور آمریکا نیز مطرح شد.

آمریکایی‌ها این اصل را تأیید کردند؛ اصلی که نسبت به آنچه پیش‌تر وجود داشت، یک تغییر محسوب می‌شود، و آن را به دولت لبنان و همه طرف‌های مربوطه درباره شهرک‌های اسرائیلی در برابر بیروت اعلام کردند. اینجا آرام نخواهد بود، آنجا هم آرام نخواهد بود. در داخل لبنان آتش‌بس وجود ندارد.

ارتش اسرائیل به فعالیت خود علیه حزب‌الله ادامه می‌دهد؛ در حالی که هدف عالی و بلندمدت، خلع سلاح حزب‌الله است. هدف نزدیک، که با هدف عملیات در لبنان مرتبط است، پاکسازی تمام منطقه لیتانی، فراتر از خط زردی است که امروز ارتش اسرائیل بر آن کنترل دارد و تا خط لیتانی امتداد می‌یابد؛ پاکسازی از سلاح و از تروریست‌های حزب‌الله، همراه با کنترل امنیتی اسرائیل. این هدف است و ما برای پیشبرد آن با همه ابزارهایی که اینجا به آن‌ها اشاره کردم، اقدام می‌کنیم.

آزمون سیاست دفاع از شهرک‌ها ساده خواهد بود و در روزهای آینده روشن می‌شود. اگر شلیک به سوی شهرک‌ها متوقف شود، یا اگر به سوی شهرک‌ها شلیک شود و ما در ضاحیه و بیروت حمله کنیم، این معادله محقق خواهد شد. از نظر ما وضعیتی وجود نخواهد داشت که به سوی شهرک‌های ما شلیک شود و ما با شدت علیه بخش بزرگی از ضاحیه در بیروت واکنش نشان ندهیم، همراه با تخلیه ساکنان آن، همان‌گونه که در گذشته نیز انجام دادیم.