دیروز، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو و من، همراه با ارتش اسرائیل، اقدامی را پیش بردیم که هدف آن ایجاد معادله‌ای بود که می‌گوید حکم ضاحیه در بیروت، همان حکم شهرک‌های شمال اسرائیل است. اگر شهرک‌های اسرائیلی همچنان هدف حمله قرار بگیرند، ما به بخش بزرگی از ضاحیه شیعه‌نشین بیروت، که پایگاه حزب‌الله است، حمله خواهیم کرد.

نتیجه فوری آن، تخلیه صدها هزار نفر از ساکنان ضاحیه بود؛ تا شب گذشته ۶۰۰ هزار نفر. ممکن است این روند همچنان ادامه داشته باشد؛ ۶۰۰ هزار نفر از میان ۹۵۰ هزار ساکن ضاحیه تا دیروز تخلیه شدند، در حالی که فشار سنگینی بر حزب‌الله و دولت لبنان ایجاد شد.

این اصل، پیش از اجرای این اقدام، به دولت آمریکا نیز منتقل شد؛ اینکه ما با شلیک به سوی شهرک‌های اسرائیلی کنار نخواهیم آمد و مطابق آن عمل خواهیم کرد. همین موضوع در گفت‌وگوی دیروز نخست‌وزیر نتانیاهو با رئیس‌جمهور آمریکا نیز مطرح شد.

آمریکایی‌ها این اصل را تأیید کردند؛ اصلی که نسبت به آنچه پیش‌تر وجود داشت، یک تغییر محسوب می‌شود، و آن را به دولت لبنان و همه طرف‌های مربوطه درباره شهرک‌های اسرائیلی در برابر بیروت اعلام کردند. اینجا آرام نخواهد بود، آنجا هم آرام نخواهد بود. در داخل لبنان آتش‌بس وجود ندارد.

ارتش اسرائیل به فعالیت خود علیه حزب‌الله ادامه می‌دهد؛ در حالی که هدف عالی و بلندمدت، خلع سلاح حزب‌الله است. هدف نزدیک، که با هدف عملیات در لبنان مرتبط است، پاکسازی تمام منطقه لیتانی، فراتر از خط زردی است که امروز ارتش اسرائیل بر آن کنترل دارد و تا خط لیتانی امتداد می‌یابد؛ پاکسازی از سلاح و از تروریست‌های حزب‌الله، همراه با کنترل امنیتی اسرائیل. این هدف است و ما برای پیشبرد آن با همه ابزارهایی که اینجا به آن‌ها اشاره کردم، اقدام می‌کنیم.

آزمون سیاست دفاع از شهرک‌ها ساده خواهد بود و در روزهای آینده روشن می‌شود. اگر شلیک به سوی شهرک‌ها متوقف شود، یا اگر به سوی شهرک‌ها شلیک شود و ما در ضاحیه و بیروت حمله کنیم، این معادله محقق خواهد شد. از نظر ما وضعیتی وجود نخواهد داشت که به سوی شهرک‌های ما شلیک شود و ما با شدت علیه بخش بزرگی از ضاحیه در بیروت واکنش نشان ندهیم، همراه با تخلیه ساکنان آن، همان‌گونه که در گذشته نیز انجام دادیم.