.
کاش، اشکِ من معادلِ آبِ خزر شدی...
تا چون خلیج، پای من از اشک تر شدی!
#مطلع_شعر_تازه

.
کاش اشکِ من معادلِ آبِ خزر شدی...
تا چون خلیج، پای من از اشک تَر شدی!
ثبت است بر جریده کبوتر کُشانتان
چندان که جوی و کوی پُر از بال و پر شدی!
از نامِ کُشتگانِ تو فهرست گر کنند
ترسم که تا به حشر، سخن مستمر شدی!
چندین هزار گور که کندیم بر زمین
هر یک به سوی بیشه‌ی فردوس در شدی!
بر هر دری چراغِ امیدی‌ست لاجرم
چندین هزار شعله نویدِ سحر شدی!
از شوره‌‎زار اگرچه امیدِ ثمر نبود
بذری که کاشتیم همه نیشکر شدی!
اکنون هزار نیزه بلند است بر زمین
کین‌خواهِ مادری‎‌‎ست که او بی‌پسر شدی!
پروای خون نکردی و دیدی سزای خویش...
گفتی قضاست این و اسیرِ قَدَر شدی!
راهِ فرار بر تو ببندد خدای ما
تا نقشِ پرچمت همه "این المَفَر" شدی!
عُمری گریستیم بر آن کُشته‌ی عزیز
کاندر فرازِ نیزه چراغِ بشر شدی
آنکس که در مقابلِ ظالم به پای خاست
وآندم که پا نداشت در این ره به سر شدی...
از شمر بدترید اگر کُشته‌ی شما
از کُشتگانِ کرببلا بیشتر شدی!!
.
@h_jannati
.

.
وطن دوتاست! یکی هیئت عزاداری
یکی تبسمِ ساقی‌ست در نگونساری!
یکی چو بوی گلاب است بر مزارِ غریب
یکی چو رایحه‌ی دلپذیر عطاری!
یکی، دو خطِ موازی‎ست تا ابد ناچار
یکی مقرنس کاشی و قوس پرگاری!
یکی مجادله‎ی دستگیری و تعقیب
یکی مصافحه‌ی دستگیری و یاری!
یکی بهشتِ خدا دیده در دل آزردن
یکی سعادتِ جاوید در کم‎آزاری!
یکی به هرچه که زیباست گفته است که: "لا"
یکی به هرچه که زیباست لاجرم آری!
خوشا که در وطنِ دوم است خانه‌ی من
خوشم که آهوی دشتم نه اسبِ عصاری!
وطن دوتاست عزیزم! وطن دوتاست رفیق!
تو در کدام وطن مانده‌ای به بیزاری؟!
.
#حسین_جنتی
#تازه
.@h_jannati

.
در گلو ابری‌ست... ای اندوهِ طولانی! سلام
شب، شبی بوده‌ست، آه ای صبحِ بارانی! سلام
شانه‌ای پیدا نکردم تا سری سامان دهم
زلف در آیینه می‌گوید: پریشانی! سلام
هر طرف رو می‌کنم دیوار می‌گوید: درود!
روز، روزِ سربلندان است... پیشانی! سلام
چون سلیمان باد در دستم... بیاور باده‌ای
پس خداحافظ بطالت! شغلِ دیوانی! سلام
کیسه خالی... دست خالی...سفره خالی... چشم پُر...
صبحِ درویشی مبارک! شامِ سلطانی! سلام
گفت: تکمیلِ سلامت جمله در تنهایی است
از مسلمانان بریدم... پس مسلمانی! سلام
ز آشنایان دل به حالم سوخت... آری آه، دل
"آه" گفتم..."آه" گفتم... بوی بریانی! سلام
رو سرِ خُم وا کن و پاسخ ز افلاطون بخواه
تا به حیرت گوید: ای بن بستِ یونانی! سلام
.
#حسین_جنتی
#تازه
.

خدایگانِ ورق‌پاره‌های کاهیِ خویشم!
گدای خویشم و مبهوتِ پادشاهیِ خویشم!
مرا ز سوزِ زمستان و بادِ برف مترسان،
زمانه‌ای‌ست که سرگرمِ بی‌کلاهیِ خویشم!
نمی‌کِشم من از این خَلقِ سفله منّتِ روزی...
که طعمه‌ی سرِ قلّابِ خویش و ماهیِ خویشم!
مرا نبوده تصور کن و به بدرقه برخیز،
امید نیست به برگشتنم که راهیِ خویشم!
اگر تویی که کمر بسته‌ای به کُشتنم ای شعر!
وگر منم که تماشاگرِ تباهیِ خویشم!
خوشم از اینکه همینم، چه هیمه ام... چه درختم...
که چون ذغال، مُطلّای روسیاهی خویشم!
.
#حسین_جنتی

.
عنقاست اجل، تو مگسِ نحل استی!
گر پنجه کُنی نمایشِ جهل استی!
احمق مردا که در جهان دل بندد...
خواهی حسنک خواه که بوسهل استی!
.
#حسین_جنتی
#بیهقی
#تاریخ_بیهقی
.

خود را به قدرِ وسع فراموش کرده‌ام!
چندین چراغ دارم و خاموش کرده‌ام!
گیتی تمام گشتم و سودابه خانه ایست
چون کعبه دورِ خانه سیاپوش کرده‌ام!
از هیچ بنده خاطره‌ای نیست در دلم...
جز با کسی که دست در آغوش کرده‌ام!
یک ناسزا ز کس نشنیدم به حلم و صبر
نازم به این دو پنبه که در گوش کرده‌ام!
شادم که گر گناهِ جهان کرده‌ام به عمر
چون خمره‌های میکده خودجوش کرده‌ام!
ساقی! بیار باده که دردِ خمارِ صبح،
تاوانِ توبه‌ایست که بیهوش کرده‌ام!
.
#حسین_جنتی
#تازه
.
@h_jannati
.

.
با یاد استاد پرویز ناتل خانلری.

زمان به چند؟ اگر نگذرد به گام محمد!
زمین اگر نبود صحن بار عام محمد؟
مرا اگرچه درود خدا موافق طبع است
دهان پر از عربی می‌شود به نام محمد!
عجب مدار اگر گویمت به سینه جبریل
که دست رد زده باشم به احترام محمد!
مرا ادامه پیغمبریست شاعری امروز
که در ازل زده‌ام جام خود به جام محمد!
خیال خال وی از خاطرم گذشت و به ناگه
فتاد مرغ دل دانه جو به دام محمد!
همین ز ملک جهان یک وجب دل است به نامم
وگر که مفت خرد می‌زنم به نام محمد!
اگر که اهل حسابی بخر! خریدم و بردم…
که سر به عرش زند شاخص سهام محمد!
چه پرسی این نمک از چیست در مذاق کلامم؟
زلقمه‌ایست که دزدیدم از طعام محمد!
.
.

.
در پاسخ به پرسش حسین منزوی عزیزم
.

.
این صدای نگرانی ماست برای این وطن، کلمات من و صدای میثم اکبری هنرمند

.

دانی چه نوحه بر زِبَرِ بام می‌کنند؟
مادر! پسر نزای که اعدام می‌کنند!
مادر پسر نزای که مُشتی طناب باف،
از بندِ ناف قصدِ سرانجام می‌کنند!
تنها نه در هرات و سمنگان و بامیان،
از چین و هند تا حلب و شام می‌کنند!
روز از شبت تفاوتِ چندی نمی‌کند،
خاکِ سیاه بر سرِ ایام می‌کنند!
با چشمِ عقل گر نگری، ناسزا سزاست...
از بسکه جامه بر تنِ دشنام می‌کنند!
از پختگان نشانه ی خاکستری نماند،
تا خود چه‌ها که با جگرِ خام می‌کنند!
از ما بپرس تا که بگوییم درد چیست؛
مُشتی صغیر، مصلحتِ عام می‌کنند!
گیرم عصا بیافکنم و اژدها شود،
این مار خوردگان به نظر رام می‌کنند!
دختر بیار و زنده به گورِ سیاه کُن...
مادر! پسر نزای که اعدام می‌کنند!
.
@h_jannati

.
خوشیم! با تو ازین قصه بیشتر چه توان گفت؟!
تو را که درد نداری جز این قَدَر چه توان گفت؟!
به آن که یک قدم از خانه پیش و پس ننهاده‌ست
ز رنجِ راه و گرفتاری سفر چه توان گفت؟!
تو را که حسرت یک خواب طاقباز نخوردی،
ز دشنه‌های فرو مانده در کمر چه توان گفت؟!
جز اینکه می‌بُرد از بیخ و بن چه می‌کند ای دوست؟
به آن خلیفه از این سرو کاشمر چه توان گفت؟!
مپرس از چه چنین سر به میله می‌زنم امشب
به مرغ خانگی از کار بال و پر چه توان گفت؟!
مپرس! هیچ مپرس از عبور زندگی ای مرگ!
مفصل است! در این وقت مختصر چه توان گفت؟!
.
#حسین_جنتی
#یخن

‌
ترسید شیخ تا که زِ شادی به صف شویم،
مِی را حرام کرد که از غم تلف شویم!
‌
عُمرِ پدر به نکبتِ تمکین تباه شد...
هان ای پسر! بکوش که ما ناخلف شویم!
‌
اینک دهان مبند که بعد از وفات هم
از ما اگر که پوست بگیرند دَف شویم!
‌
وقتِ "چِرا" به شوقِ "چَرا" در شکم مریز،
تا صبحِ روزِ حشر مبادا علف شویم!
‌
چون مرگ در ره است زِ پنهان شدن چه سود؟
صیاد را چه غم اگر اندر صدف شویم؟
‌
شُکرَ خدا که سفره‌ی باریکِ شیخ و شاه،
پَهن آنچنان نبود که ما بی‌شرف شویم...
‌
‌
#حسین_جنتی
‌
@h_jannati

.
آزاد نه! که هفت پدر بنده‌ایم ما!
نوباوه‌ی نیامده! شرمنده‌ایم ما!
شرمنده‌ی توایم که خود یوغ بندگی،
ناخواسته به گردنت افکنده‌ایم ما!
شرمنده‌ی توایم که از تنگی معاش
چندان که می‌خرند فروشنده‌ایم ما!
مشتی پریم و حسرت پرواز می‌خوریم،
از ما طمع ببر که پراکنده‌ایم ما!
(بی‌غیرتیم و منتظر مرگ بوده‌ایم)
بر سنگ قبر خویش چنین کنده‌ایم ما!
بر گور ما به فاتحه هرگز گذر مکن،
بر ما بخند! مستحق خنده‌ایم ما!
.
#حسین_جنتی
#یخن
.
@h_jannati
.