کارزار «رژلب سرخ» زنان افغانستانی
شماری از زنان و دختران معترض افغانستانی، در واکنش به محدودیتهای طالبان – از جمله الزامیکردن پوشش، ممنوعیت صدازدن نام زنان، و حذف چهرهی آنان در جامعه – این کارزار را راهاندازی کردهاند.
آنان میگویند میلیونها زن و دختر مجبور به زیستن در نظام «آپارتاید جنسیتی» طالبان شدهاند؛ اما با آنهم، از هر راه ممکن، صدای حقخواهیشان را بلند میکنند.
زنان معترض میگویند: «این کارزار دربارهی زیبایی نیست؛ بلکه دربارهی شجاعت است؛ نمادی از هویت، ایستادگی و مقاومت.»
کارزار «لبسرین سرخ» بر ضرورت همبستگی جهانی با میلیونها زنی تأکید دارد که تحت حاکمیت طالبان از دسترسی به آموزش، کار، و مشارکت اجتماعی محروم شدهاند.
این کارزار تلاش دارد تا صدای زنان افغانستان را به گوش جهانیان برساند و از جامعه بینالمللی بخواهد که برای احقاق حقوق آنان اقدام کند.
ریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، لارس بو مولر نماینده ویژه دنمارک برای افغانستان و ویبه کلاروپ دبیرکل سازمان عفو بینالملل، به کارزار «لبسرین سرخ» زنان افغانستان پیوستند؛ تا همبستگی خود را با زنان افغانستان ابراز کنند.
🔹صبح ما
@hooreechannel 🌹
شماری از زنان و دختران معترض افغانستانی، در واکنش به محدودیتهای طالبان – از جمله الزامیکردن پوشش، ممنوعیت صدازدن نام زنان، و حذف چهرهی آنان در جامعه – این کارزار را راهاندازی کردهاند.
آنان میگویند میلیونها زن و دختر مجبور به زیستن در نظام «آپارتاید جنسیتی» طالبان شدهاند؛ اما با آنهم، از هر راه ممکن، صدای حقخواهیشان را بلند میکنند.
زنان معترض میگویند: «این کارزار دربارهی زیبایی نیست؛ بلکه دربارهی شجاعت است؛ نمادی از هویت، ایستادگی و مقاومت.»
کارزار «لبسرین سرخ» بر ضرورت همبستگی جهانی با میلیونها زنی تأکید دارد که تحت حاکمیت طالبان از دسترسی به آموزش، کار، و مشارکت اجتماعی محروم شدهاند.
این کارزار تلاش دارد تا صدای زنان افغانستان را به گوش جهانیان برساند و از جامعه بینالمللی بخواهد که برای احقاق حقوق آنان اقدام کند.
ریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، لارس بو مولر نماینده ویژه دنمارک برای افغانستان و ویبه کلاروپ دبیرکل سازمان عفو بینالملل، به کارزار «لبسرین سرخ» زنان افغانستان پیوستند؛ تا همبستگی خود را با زنان افغانستان ابراز کنند.
🔹صبح ما
@hooreechannel 🌹
♻️هشدار بسیار مهم
🌼 در مصرف آب صرفه جوئی کنیم.
امروز اظهارات صادقانه یکی از مدیران ارشد سازمان آب را گوش می دادم، (فایل زیر) تنم لرزید، دیگر کار از شوخی گذشته است، عدم صرفه جوئی در مصرف آب، یعنی خودکشی جمعی....
چگونه....؟! یک تجربه شخصی....
سال ها قبل در شهر آنکارا (ترکیه)، بدلیل عدم بارندگی، آب سه سد اطراف شهر رو به خالی شدن رفتند، ابتدا روزانه ۲ ساعت آب خانه ها قطع می شد، این ساعت بتدریج افزایش یافت تا به جریان روزانه ۲ ساعت آب در لوله ها انجامید! سپس گفتند: آب سدها تمام شده و با تانکر آب به در خانه ها خواهیم آورد، اما این امر مگر جواب داد؟!
چندی نگذشت که افراد پولدار و متمول از شهر خارج شده و به نقاط دیگر کوچ کردند، سفارتخانه ها همه بسته و به استانبول منتقل شدند، آنهائی هم که امکانات داشتند تانکرهای بزرگ در خانه های ویلایی خود نصب و از شهرهای اطراف با هزینه زیاد آب برای خود می آوردند، اما اکثر مردم نه توان سفر و اقامت در نقطه دیگری را داشتند نه پول خرید و جای تانکر و.... در نتیجه به همان حداقل ساختند.
یک ماه از این وضعیت نگذشته بود که شهر را بوی تعفن فرا گرفت و کثافت از سر و روی شهر بارید و انواع و اقسام بیماری ها شکل اپیدمی به خود گرفتند. یک روز اعلام می شد در فلان محله کلی از افراد وبا گرفته اند، در محله دیگری سالک بشدت شیوع پیدا کرده و عده ای بخاطر بیماری های عفونی در بیمارستان ها بستری و برخی نیز فوت کرده اند...
بله عزیزان، اینجا بحث مرگ و زندگی همه ما در میان است، اگر مشکلی هم با سیاست های دولت و برخی سازمان ها وجود دارد، این ربطی به بی توجهی نسبت به مصرف آب ندارد. اگر رعایت نکنیم ما هم به همان درد و مرض ها و حتی بدتر گرفتار خواهیم شد.
صرفه جوئی در مصرف آب را در دستور کار خود قرار دهید، نگذارید خودمان با دست خودمان به قعر چاه سقوط کنیم.
لطفا این پست را به اشخاص و گروه هائی که در آنها عضو هستید، فوروارد کنید تا بقیه نیز در جریان امر قرار گیرند.
https://t.me/darvishane49
@hooreechannel 🌹
🌼 در مصرف آب صرفه جوئی کنیم.
امروز اظهارات صادقانه یکی از مدیران ارشد سازمان آب را گوش می دادم، (فایل زیر) تنم لرزید، دیگر کار از شوخی گذشته است، عدم صرفه جوئی در مصرف آب، یعنی خودکشی جمعی....
چگونه....؟! یک تجربه شخصی....
سال ها قبل در شهر آنکارا (ترکیه)، بدلیل عدم بارندگی، آب سه سد اطراف شهر رو به خالی شدن رفتند، ابتدا روزانه ۲ ساعت آب خانه ها قطع می شد، این ساعت بتدریج افزایش یافت تا به جریان روزانه ۲ ساعت آب در لوله ها انجامید! سپس گفتند: آب سدها تمام شده و با تانکر آب به در خانه ها خواهیم آورد، اما این امر مگر جواب داد؟!
چندی نگذشت که افراد پولدار و متمول از شهر خارج شده و به نقاط دیگر کوچ کردند، سفارتخانه ها همه بسته و به استانبول منتقل شدند، آنهائی هم که امکانات داشتند تانکرهای بزرگ در خانه های ویلایی خود نصب و از شهرهای اطراف با هزینه زیاد آب برای خود می آوردند، اما اکثر مردم نه توان سفر و اقامت در نقطه دیگری را داشتند نه پول خرید و جای تانکر و.... در نتیجه به همان حداقل ساختند.
یک ماه از این وضعیت نگذشته بود که شهر را بوی تعفن فرا گرفت و کثافت از سر و روی شهر بارید و انواع و اقسام بیماری ها شکل اپیدمی به خود گرفتند. یک روز اعلام می شد در فلان محله کلی از افراد وبا گرفته اند، در محله دیگری سالک بشدت شیوع پیدا کرده و عده ای بخاطر بیماری های عفونی در بیمارستان ها بستری و برخی نیز فوت کرده اند...
بله عزیزان، اینجا بحث مرگ و زندگی همه ما در میان است، اگر مشکلی هم با سیاست های دولت و برخی سازمان ها وجود دارد، این ربطی به بی توجهی نسبت به مصرف آب ندارد. اگر رعایت نکنیم ما هم به همان درد و مرض ها و حتی بدتر گرفتار خواهیم شد.
صرفه جوئی در مصرف آب را در دستور کار خود قرار دهید، نگذارید خودمان با دست خودمان به قعر چاه سقوط کنیم.
لطفا این پست را به اشخاص و گروه هائی که در آنها عضو هستید، فوروارد کنید تا بقیه نیز در جریان امر قرار گیرند.
https://t.me/darvishane49
@hooreechannel 🌹
❤1
حج واجبِ امروز؛
دستگیریِ عیال الله است نه طواف بر خانه ای گلین- آیا ندای لا لبیک را نمی شنوید؟
۱- گفته شده که؛ "حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی هرگز به سفر حج نرفت، وقتی علت را از ایشان جویا می شدند، می فرمودند که من مستطیع نیستیم.
یکی از نزدیکان ایشان خرج سفر حج را به ایشان هدیه کرد، حضرت مرعشی نجفی این پول را خرج یکی از بیمارستانهای قم کردند، وقتی از ایشان علت این کار را پرسیدند، ایشان در پاسخ گفتند اگر من به این سفر می رفتم و یک زن به علت نبود امکانات در این بیمارستان می مرد، وقتی من می گفتم «لبیک» خداوند به من می گفت «لا لبیک».
او وصیت کرده بود که جنازهام را به جای دفن کردن در حرم در دهلیز کتابخانه ام دفن کنید تا زیر پای جویندگان علم و دانش باشم، کتابخانه ایشان یکی از کتابخانه های بزرگ جهان است که بخشی از کتاب های آن را از طریق خواندن نماز استیجاری تهیه و خریداری کرده بود."
۲-با خواندن این عملِ علویگونه از آیت الله مرعشی؛ هوش از سر می رود و ما را با سوالات بیشماری مواجه می کند؛ سوالاتی که در عین سادگی می تواند منظومه دینداری ما را به چالش بکشد. (البته اگر بدنبال دینی عقلانی و شریعتی عقلایی باشیم!)
آیا واقعا جناب مرعشی نجفی مرجع بود؟
آیا واقعاً حضرت مرعشی نجفی از فقه و وجوب حج مطلع بود؟
آیا آیت الله العظمی مرعشی نمی دانست در اسلام اگر حاج آقا نباشی دین نداری چه رسد به اینکه ادعای مرجعیت کنی؟
اگر این رفتار ایشان صحیح و درست است پس یعنی....!و اگر عمل بقیه درست است که یعنی ...!
چند نفر از مراجع چون ایشان عمل کردند؟
آیا خدا فقط به آیت الله مرعشی اگر به نیاز مردم بی اعتنا بود؛ "لا لبیک" می گفت و به سایر مراجعی که بی اعتناء به فقر و فلاکت مردم، در راحتی توجه حاکمان زندگی می کنند کاری ندارد؟
آیا حج آنان که نسبت مرگ و فقر و فحشا مردم این سرزمین بی خیالند و ...، مقبول است؟
آیا علمایی که ندای "لا لبیک" خدا را بدلیل کر بودن؛ نمی شنوند و ...؛ واقعاً الگو هستند؟ آیا گوشی که از شنیدن صدای خدا محروم است؛ می تواند مدعی سخنگو بودن خدا و اعلام احکام الهی از طرف خدا باشد؟!
مگر گفته نشده که مردم عیال الله اند، آیا خداوند راضی است که مدعیان ایمان و مدعیان نمایندگی خدا، به گِرد خانه ی گلین بروند و یا با طواف بر دور منزل نداشته و سفرهی خالی عیال و خانواده خدا؛ دستگیری شان کنند؟
چند نفر از مقلدیناش به حج رفتند و چند نفر بجای حج همانند ایشان عمل کردند؟
خدایی این داستان حقیقت دارد یا داستان سرایی برای تکمیل .... است؟
آیا آقایان علماء و مراجع و فقهاء باور دارند که؛ لم تقولون ما لا تفعلون؟!
مگر می شود به هنگام حرف زدن، از "گندم"ِ آیت الله مرعشی برایمان حرف!! بزنند و در هنگام عمل! "جوی" کم فروشی دین تحویل دهند؟
۳- آیا آقایان این را شنیده اند که خداوند می فرماید:
زیانبارترین اعمال آن است که کسانی در گمراهی عمل می کنند اما خوش خیالانه توهم دارند که بهترین اعمال را می سازند! (هل ننبئكم بالأخسرين أعمالا الذين ضل سعيهم في الحياة الدنيا وهم يحسبون أنهم يحسنون صنعاً)
فقهی که انسان نسازد؛ قطاع الطریق بندگی است! آیت الله مرعشی قبل از آنکه فقیه و مرجع باشد؛ عالم ربانیای بود که می دانست هدف مومن از رفتن ِ به حج؛ تعهد دادنش به خدا برای انسان شدن است و آنکه نسبت به "عیال خدا" بی اعتناست؛ مومن نیست، گرچه بتواند خدا را در کعبه دور بزند!
میزنم گر من ره خلق، ای رفیق/
در ره شرعی تو قطاع الطریق
دزد جاهل، گر یکی ابریق برد/
دزد عارف، دفتر تحقیق برد
میزدی خود، پشت پا بر راستی/
راستی از دیگران میخواستی؟
دیگر ای گندم نمای جو فروش/
با ردای عجب، عیب خود مپوش (پروین اعتصامی)
✍حسین جعفری
@hooreechannel 🌹
دستگیریِ عیال الله است نه طواف بر خانه ای گلین- آیا ندای لا لبیک را نمی شنوید؟
۱- گفته شده که؛ "حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی هرگز به سفر حج نرفت، وقتی علت را از ایشان جویا می شدند، می فرمودند که من مستطیع نیستیم.
یکی از نزدیکان ایشان خرج سفر حج را به ایشان هدیه کرد، حضرت مرعشی نجفی این پول را خرج یکی از بیمارستانهای قم کردند، وقتی از ایشان علت این کار را پرسیدند، ایشان در پاسخ گفتند اگر من به این سفر می رفتم و یک زن به علت نبود امکانات در این بیمارستان می مرد، وقتی من می گفتم «لبیک» خداوند به من می گفت «لا لبیک».
او وصیت کرده بود که جنازهام را به جای دفن کردن در حرم در دهلیز کتابخانه ام دفن کنید تا زیر پای جویندگان علم و دانش باشم، کتابخانه ایشان یکی از کتابخانه های بزرگ جهان است که بخشی از کتاب های آن را از طریق خواندن نماز استیجاری تهیه و خریداری کرده بود."
۲-با خواندن این عملِ علویگونه از آیت الله مرعشی؛ هوش از سر می رود و ما را با سوالات بیشماری مواجه می کند؛ سوالاتی که در عین سادگی می تواند منظومه دینداری ما را به چالش بکشد. (البته اگر بدنبال دینی عقلانی و شریعتی عقلایی باشیم!)
آیا واقعا جناب مرعشی نجفی مرجع بود؟
آیا واقعاً حضرت مرعشی نجفی از فقه و وجوب حج مطلع بود؟
آیا آیت الله العظمی مرعشی نمی دانست در اسلام اگر حاج آقا نباشی دین نداری چه رسد به اینکه ادعای مرجعیت کنی؟
اگر این رفتار ایشان صحیح و درست است پس یعنی....!و اگر عمل بقیه درست است که یعنی ...!
چند نفر از مراجع چون ایشان عمل کردند؟
آیا خدا فقط به آیت الله مرعشی اگر به نیاز مردم بی اعتنا بود؛ "لا لبیک" می گفت و به سایر مراجعی که بی اعتناء به فقر و فلاکت مردم، در راحتی توجه حاکمان زندگی می کنند کاری ندارد؟
آیا حج آنان که نسبت مرگ و فقر و فحشا مردم این سرزمین بی خیالند و ...، مقبول است؟
آیا علمایی که ندای "لا لبیک" خدا را بدلیل کر بودن؛ نمی شنوند و ...؛ واقعاً الگو هستند؟ آیا گوشی که از شنیدن صدای خدا محروم است؛ می تواند مدعی سخنگو بودن خدا و اعلام احکام الهی از طرف خدا باشد؟!
مگر گفته نشده که مردم عیال الله اند، آیا خداوند راضی است که مدعیان ایمان و مدعیان نمایندگی خدا، به گِرد خانه ی گلین بروند و یا با طواف بر دور منزل نداشته و سفرهی خالی عیال و خانواده خدا؛ دستگیری شان کنند؟
چند نفر از مقلدیناش به حج رفتند و چند نفر بجای حج همانند ایشان عمل کردند؟
خدایی این داستان حقیقت دارد یا داستان سرایی برای تکمیل .... است؟
آیا آقایان علماء و مراجع و فقهاء باور دارند که؛ لم تقولون ما لا تفعلون؟!
مگر می شود به هنگام حرف زدن، از "گندم"ِ آیت الله مرعشی برایمان حرف!! بزنند و در هنگام عمل! "جوی" کم فروشی دین تحویل دهند؟
۳- آیا آقایان این را شنیده اند که خداوند می فرماید:
زیانبارترین اعمال آن است که کسانی در گمراهی عمل می کنند اما خوش خیالانه توهم دارند که بهترین اعمال را می سازند! (هل ننبئكم بالأخسرين أعمالا الذين ضل سعيهم في الحياة الدنيا وهم يحسبون أنهم يحسنون صنعاً)
فقهی که انسان نسازد؛ قطاع الطریق بندگی است! آیت الله مرعشی قبل از آنکه فقیه و مرجع باشد؛ عالم ربانیای بود که می دانست هدف مومن از رفتن ِ به حج؛ تعهد دادنش به خدا برای انسان شدن است و آنکه نسبت به "عیال خدا" بی اعتناست؛ مومن نیست، گرچه بتواند خدا را در کعبه دور بزند!
میزنم گر من ره خلق، ای رفیق/
در ره شرعی تو قطاع الطریق
دزد جاهل، گر یکی ابریق برد/
دزد عارف، دفتر تحقیق برد
میزدی خود، پشت پا بر راستی/
راستی از دیگران میخواستی؟
دیگر ای گندم نمای جو فروش/
با ردای عجب، عیب خود مپوش (پروین اعتصامی)
✍حسین جعفری
@hooreechannel 🌹
❤2👍1
بررسی تعیین سقفی برای مهریه زنان در مجلس و مخالفت دولت با آن:
زندان برای ۱۴سکه به جای ۱۱۰سکه
🔹باز هم تصمیمی بحثبرانگیز از سوی مجلس اتخاذ شده است؛ تصمیمی که برخی از نمایندگان زن در مجلس هم با آن همراهی کردهاند. تا چندی پیش مهریه حق زن بود؛ اما برخی از نمایندگان مجلس مانند الهام آزاد، عضو فراکسیون زنان و خانواده مجلس بر این عقیدهاند که «مهریه هدیه مرد است به زن.»
🔹هدیه نوعی «هبه» است؛ درحالیکه طبق شرع زمان عقد حتماً باید مهریهای برای زن تعیین شود. حالا که برخی از نمایندگان مهریه را حق زن نمیدانند؛ به خود اجازه دادهاند که برای اجرای آن سقف هم تعیین کنند.
🔹البته نمایندگان موافق با کاهش ضمانت اجرایی پرداخت مهریه، بر این باورند که سقفی برای مهریه تعیین نمیکنند؛ بلکه برای زندان رفتن مردان 110سکه را به 14سکه کاهش میدهند. قرار بود مهریه پشتوانهای مالی باشد برای زنان.
🔹بدینترتیب، فعالان حوزه زنان نگران هستند از اینکه زنانی که حال پا به پای مردان در زندگی کار میکنند و زحمت میکشند تا زندگی روزمره پیش برود، از پشتوانه مالی کمتری برخوردار باشند و هر روز حقوقشان کمتر از قبل شود.
🖌گروه خبر
▫️ادامه مطلب در سایت هممیهن آنلاین
@hooreechannel 🌹
زندان برای ۱۴سکه به جای ۱۱۰سکه
🔹باز هم تصمیمی بحثبرانگیز از سوی مجلس اتخاذ شده است؛ تصمیمی که برخی از نمایندگان زن در مجلس هم با آن همراهی کردهاند. تا چندی پیش مهریه حق زن بود؛ اما برخی از نمایندگان مجلس مانند الهام آزاد، عضو فراکسیون زنان و خانواده مجلس بر این عقیدهاند که «مهریه هدیه مرد است به زن.»
🔹هدیه نوعی «هبه» است؛ درحالیکه طبق شرع زمان عقد حتماً باید مهریهای برای زن تعیین شود. حالا که برخی از نمایندگان مهریه را حق زن نمیدانند؛ به خود اجازه دادهاند که برای اجرای آن سقف هم تعیین کنند.
🔹البته نمایندگان موافق با کاهش ضمانت اجرایی پرداخت مهریه، بر این باورند که سقفی برای مهریه تعیین نمیکنند؛ بلکه برای زندان رفتن مردان 110سکه را به 14سکه کاهش میدهند. قرار بود مهریه پشتوانهای مالی باشد برای زنان.
🔹بدینترتیب، فعالان حوزه زنان نگران هستند از اینکه زنانی که حال پا به پای مردان در زندگی کار میکنند و زحمت میکشند تا زندگی روزمره پیش برود، از پشتوانه مالی کمتری برخوردار باشند و هر روز حقوقشان کمتر از قبل شود.
🖌گروه خبر
▫️ادامه مطلب در سایت هممیهن آنلاین
@hooreechannel 🌹
👎1👌1
رانندگینماد توسعهیافتگی
از نخستین آییننامه رانندگی که با نام «نظامنامه اتومبیل» به پیشنهاد رئیس کل تشکیلات نظمیه (سرهنگ محمدخان درگاهی) و تصویب هیئت وزیران در اردیبهشت 1304 به اجرا درآمد، یکصد سال میگذرد. روش رانندگی در هر کشوری نشانگر میزان رشد فرهنگی و احترام به حقوق شهروندی و در یک کلام توسعهیافتگی است.
با گذشت یک قرن از اولین آییننامه رانندگی در کشور ما مردم و دولت کارنامه قابل قبولی در این زمینه ندارند. بهترین دلیل علاوه بر تجربه روزانه در کوچه و خیابانهای شهر به راه افتادن پویش نه به تصادف در نوروز امسال بود که در ابتدای کار فعالان مدنی پیشنهاد دادند و سپس مقامات سه قوه به آن پیوستند.
نه دولت در قالب پلیس در ایجاد نظم و حفظ جان مسافران موفق بوده است و نه مردم به عنوان راننده یا عابر پیاده، آنچنان که انتظار میرود متمدنانه رفتار میکنند.
در بسیاری از قوانین و مقررات مربوط به محیط زیست پلیس راهنمایی و رانندگی تنها در صورت وجود استانداردهایی در زمینه میزان مصرف سوخت، آلایندگی و ایمنی حق پلاکگذاری را دارد که متأسفانه در مواردی کامل رعایت نشده است.
✍ابراهیم ایوبی
@darvishane49
@hooreechannel 🌹
از نخستین آییننامه رانندگی که با نام «نظامنامه اتومبیل» به پیشنهاد رئیس کل تشکیلات نظمیه (سرهنگ محمدخان درگاهی) و تصویب هیئت وزیران در اردیبهشت 1304 به اجرا درآمد، یکصد سال میگذرد. روش رانندگی در هر کشوری نشانگر میزان رشد فرهنگی و احترام به حقوق شهروندی و در یک کلام توسعهیافتگی است.
با گذشت یک قرن از اولین آییننامه رانندگی در کشور ما مردم و دولت کارنامه قابل قبولی در این زمینه ندارند. بهترین دلیل علاوه بر تجربه روزانه در کوچه و خیابانهای شهر به راه افتادن پویش نه به تصادف در نوروز امسال بود که در ابتدای کار فعالان مدنی پیشنهاد دادند و سپس مقامات سه قوه به آن پیوستند.
نه دولت در قالب پلیس در ایجاد نظم و حفظ جان مسافران موفق بوده است و نه مردم به عنوان راننده یا عابر پیاده، آنچنان که انتظار میرود متمدنانه رفتار میکنند.
در بسیاری از قوانین و مقررات مربوط به محیط زیست پلیس راهنمایی و رانندگی تنها در صورت وجود استانداردهایی در زمینه میزان مصرف سوخت، آلایندگی و ایمنی حق پلاکگذاری را دارد که متأسفانه در مواردی کامل رعایت نشده است.
✍ابراهیم ایوبی
@darvishane49
@hooreechannel 🌹
به لطف شما دیگه از جهنم نمیترسیم!!
مهران صولتی
بالاخره وعده فرمانده یکی از نهادهای نظامی در شمال کشور محقق شد و از جهنم وعده داده شده همراه با گذر از پل صراط و شب اول قبر رونمایی گردید.
واقعیت اما این است که ویدئوهای منتشر شده از این سازه در روزهای اخیر اسباب استهزاء بسیاری از ایرانیان را فراهم آورده تا جایی که حتی عبورکنندگان از پل صراط هم به جای هراس از دیدن صحنههای جهنم آشکارا خنده و شوخی میکنند.
حال با این اوصاف شایسته است بپرسیم که چرا با هجوم ایدههای مسخره روبرو شدهایم؟
نگاه اغراق شده به نقش رسانهها:
در جمهوری اسلامی با نگرشی نسبت به رسانهها روبرو هستیم که آنرا بیش از توانایی خود ارزیابی میکند. نگاهی که معتقد است رسانه میتواند روز را شب و شب را روز به مخاطب خود معرفی کند. دیدگاهی که باور دارد روایتها میتوانند واقعیتها را بر خلاف ماهیت خود به مخاطبان بفروشند. این در حالیاست که دلایلی از جمله شکلگیری مخاطب فعال، تکثر رسانههای مختلف، و نقش آفرینی هر چه بیشتر مخاطبان در دیالوگ با رسانهها این باور را سست کرده است. اکنون روشن است که بدون همسویی واقعیتها با روایتها، رسانهها قادر نیستند تاثیرگذاری زیادی داشته باشند. به نظر میرسد نهادهای دستاندرکار در بازآفرینی جهنم همچنان در کمند این نگاه اغراقشده به رسانهها گرفتاراند.
غفلت از تحولات دینداری:
به باور جامعهشناساندین ایران در ۴۶ سال گذشته با تغییرات جدی در عرصه دینداری مواجه شده است به طوری که با وجود فربه شدن ابعاد مناسکی آن مانند برگزاری اعتکاف، راهپیمایی اربعین، زیارت اماکن مقدس، و نوآوریهایی مانند تجمعات جاماندگان، اکنون ما شاهد کاهش ابعاد اعتقادی دینداری بهویژه در میان نوجوانان هستیم. برخی از جامعهشناساندین حتی آشکارا از ورود ایران به عصرپسادینی سخن میگویند و این واقعیت را بر شواهد تجربی مبتنی میسازند.
بر همین اساس به جرئت میتوان ادعا کرد که بانیان جهنمساز در پروژه مذکور از این تحولات مطالعه شده اخیر در عرصهدینداری آگاه نبودهاند.
عدم آشنایی با ویژگیهای نسل زد:
پروژه بازنمایی جهنم به احتمال زیاد برای ایجاد هراس در نوجوانانی طراحی شده است که به نسل زد شهره بوده و از سال ۱۴۰۱ نقش پررنگی در تحولات فرهنگی جامعه ایفا نمودهاند. نسلی که قائل به پرسشگریهای رادیکال در عرصههای دینداری بوده و این برنامهها را عمدتا به صورت فان تلقی میکند.
از همین رو به جرئت میتوان ادعا کرد که هدفگذاری این پروژه قطعا با ناکامی مواجه شده و بر تشکیک هرچه بیشتر این نسل درباره برخی از باورهای دینی خواهد افزود. امری که باعث میشود تا انبان مبلغان دینی در مواجهه با این نسل و اقناع ایشان از گذشته هم خالیتر شود.
نکته پایانی:
به نظر میرسد هراس از مجازات دنیوی یا اخروی زمانی موثر است که زندگی برای انسانها از فرط شیرینی صبغه غافلانه به خود گرفته باشد (هراس از جهنم بر مخاطبانی تاثیر دارد که با بهشت بر روی زمین سروکار داشته باشند).
حال فارغ از کژسلیقهگی های فراوان در این پروژه که آن را بیشتر به یک فانتزی شبیه ساخته است با دو پرسش جدی مواجهیم که طراحان این برنامه باید به آنها پاسخ دهند؛
یکم: چرا ایشان به جای جهنم به بازآرایی بهشت نپرداختهاند؟
و دوم: زیست روزمره ایرانیان چه شباهتها و تفاوتهایی با پروژه ساخته شده از سوی آنها دارد؟
@hooreechannel 🌹
مهران صولتی
بالاخره وعده فرمانده یکی از نهادهای نظامی در شمال کشور محقق شد و از جهنم وعده داده شده همراه با گذر از پل صراط و شب اول قبر رونمایی گردید.
واقعیت اما این است که ویدئوهای منتشر شده از این سازه در روزهای اخیر اسباب استهزاء بسیاری از ایرانیان را فراهم آورده تا جایی که حتی عبورکنندگان از پل صراط هم به جای هراس از دیدن صحنههای جهنم آشکارا خنده و شوخی میکنند.
حال با این اوصاف شایسته است بپرسیم که چرا با هجوم ایدههای مسخره روبرو شدهایم؟
نگاه اغراق شده به نقش رسانهها:
در جمهوری اسلامی با نگرشی نسبت به رسانهها روبرو هستیم که آنرا بیش از توانایی خود ارزیابی میکند. نگاهی که معتقد است رسانه میتواند روز را شب و شب را روز به مخاطب خود معرفی کند. دیدگاهی که باور دارد روایتها میتوانند واقعیتها را بر خلاف ماهیت خود به مخاطبان بفروشند. این در حالیاست که دلایلی از جمله شکلگیری مخاطب فعال، تکثر رسانههای مختلف، و نقش آفرینی هر چه بیشتر مخاطبان در دیالوگ با رسانهها این باور را سست کرده است. اکنون روشن است که بدون همسویی واقعیتها با روایتها، رسانهها قادر نیستند تاثیرگذاری زیادی داشته باشند. به نظر میرسد نهادهای دستاندرکار در بازآفرینی جهنم همچنان در کمند این نگاه اغراقشده به رسانهها گرفتاراند.
غفلت از تحولات دینداری:
به باور جامعهشناساندین ایران در ۴۶ سال گذشته با تغییرات جدی در عرصه دینداری مواجه شده است به طوری که با وجود فربه شدن ابعاد مناسکی آن مانند برگزاری اعتکاف، راهپیمایی اربعین، زیارت اماکن مقدس، و نوآوریهایی مانند تجمعات جاماندگان، اکنون ما شاهد کاهش ابعاد اعتقادی دینداری بهویژه در میان نوجوانان هستیم. برخی از جامعهشناساندین حتی آشکارا از ورود ایران به عصرپسادینی سخن میگویند و این واقعیت را بر شواهد تجربی مبتنی میسازند.
بر همین اساس به جرئت میتوان ادعا کرد که بانیان جهنمساز در پروژه مذکور از این تحولات مطالعه شده اخیر در عرصهدینداری آگاه نبودهاند.
عدم آشنایی با ویژگیهای نسل زد:
پروژه بازنمایی جهنم به احتمال زیاد برای ایجاد هراس در نوجوانانی طراحی شده است که به نسل زد شهره بوده و از سال ۱۴۰۱ نقش پررنگی در تحولات فرهنگی جامعه ایفا نمودهاند. نسلی که قائل به پرسشگریهای رادیکال در عرصههای دینداری بوده و این برنامهها را عمدتا به صورت فان تلقی میکند.
از همین رو به جرئت میتوان ادعا کرد که هدفگذاری این پروژه قطعا با ناکامی مواجه شده و بر تشکیک هرچه بیشتر این نسل درباره برخی از باورهای دینی خواهد افزود. امری که باعث میشود تا انبان مبلغان دینی در مواجهه با این نسل و اقناع ایشان از گذشته هم خالیتر شود.
نکته پایانی:
به نظر میرسد هراس از مجازات دنیوی یا اخروی زمانی موثر است که زندگی برای انسانها از فرط شیرینی صبغه غافلانه به خود گرفته باشد (هراس از جهنم بر مخاطبانی تاثیر دارد که با بهشت بر روی زمین سروکار داشته باشند).
حال فارغ از کژسلیقهگی های فراوان در این پروژه که آن را بیشتر به یک فانتزی شبیه ساخته است با دو پرسش جدی مواجهیم که طراحان این برنامه باید به آنها پاسخ دهند؛
یکم: چرا ایشان به جای جهنم به بازآرایی بهشت نپرداختهاند؟
و دوم: زیست روزمره ایرانیان چه شباهتها و تفاوتهایی با پروژه ساخته شده از سوی آنها دارد؟
@hooreechannel 🌹
Telegram
attach 📎
👍3
مبارز سیاهپوست معروف امریکایی و رهبر جنبش حقوق مدنی امریکاییها، مارتین لوترکینگ، درباره ی یکی از علتهای ماندگاری چرخه ی ظلم و تبعیض در یک جامعه و نقش برخی قربانیان در آن، جمله ی عمیقی دارد:
«به این نتیجه ی تاسف بار رسیدهام که مانع اصلی سیاهپوست در راه آزادی، نه سفیدپوست های تندرو، که سفیدپوستهای میانه رو هستند
که بیشتر به حفظ نظم موجود پایبندند، تا برقراری عدالت.
آنها صلح منفی را که عدم تنش است، به صلح مثبت که وجود عدالت است، ترجیح میدهند».
_ سالها معنای این جمله را نمیفهمیدم، تا اینکه پارسال به یک مورد جالب برخوردم و معنای آن برایم روشنتر شد.
مراجعه کنندهی متأهلی داشتم که از روی هوس، مخفیانه وارد یک رابطه ی خارج از زناشویی شده بود و داستان طوری پیش رفته بود که گیر افتاده، و بالاجبار تن به ازدواج دایم داده بود.
قاعده ی کلی اینجور روابط هم معمولاً یکجور است:
شش ماه اول شیرین است
شش ماه دوم بی مزه
و مابقی آن تلخ و رنج آور.
به خاطر همین خیانت زناشویی، زندگی خوب ۲۰ ساله اش از هم پاشید.
تا اینجای داستان عجیب نیست و مشابهش را شاید شما هم زیاد دیده باشید.
بخش جالب داستان، دفاع جانانه ی خواهر این آقا از او بود.
او به دلایلی که احتمالا فقط برخی خواهرها منطقش را بفهمند، روابط خارج از حیطه ی زناشویی را حق برادرش میدانست و همسر او را به تحمل دعوت می کرد
و مشکلات پیش آمده را به همسر برادرش فرافکنی می نمود.
باز هم تا اینجای کار شاید طبیعی به نظر آید که دو فرد از یک قلمرو، و با خزانه ی ژنی مشترک از همدیگر دفاع کنند.
اما نکته ی جالب تر آن بود که خود این خانم سالها پیش دقیقاً به خاطر مسئله ای مشابه با این از همسرش جدا شده بود.
دقیقاً شبیه مسئله ی برادرش.
او خودش قربانی تمام عیار یک خیانت زناشویی بود.
یعنی از وضعیتی حمایت می کرد و حق برادرش می دانست که به خاطر آن زندگی خودش تباه شده بود و سالها بود که در وضعیت نابسامانی به سر می برد.
می گویند زمانی که برده داری در امریکا رایج بوده، زن شجاع سیاهپوستی به نام هاریت، گروهی مخفی به راه انداخته بود و بردگان را فراری میداد.
بعدها وقتی از او پرسیدند:
سخت ترین مرحله ی کار شما برای نجات بردگان چه بود؟
به فکر فرو رفت و گفت:
«قانع کردن یک برده به اینکه تو برده نیستی، و باید آزاد باشی».
✍دکتر محسن زندی
https://t.me/Hrman11
@hooreechannel 🌹
«به این نتیجه ی تاسف بار رسیدهام که مانع اصلی سیاهپوست در راه آزادی، نه سفیدپوست های تندرو، که سفیدپوستهای میانه رو هستند
که بیشتر به حفظ نظم موجود پایبندند، تا برقراری عدالت.
آنها صلح منفی را که عدم تنش است، به صلح مثبت که وجود عدالت است، ترجیح میدهند».
_ سالها معنای این جمله را نمیفهمیدم، تا اینکه پارسال به یک مورد جالب برخوردم و معنای آن برایم روشنتر شد.
مراجعه کنندهی متأهلی داشتم که از روی هوس، مخفیانه وارد یک رابطه ی خارج از زناشویی شده بود و داستان طوری پیش رفته بود که گیر افتاده، و بالاجبار تن به ازدواج دایم داده بود.
قاعده ی کلی اینجور روابط هم معمولاً یکجور است:
شش ماه اول شیرین است
شش ماه دوم بی مزه
و مابقی آن تلخ و رنج آور.
به خاطر همین خیانت زناشویی، زندگی خوب ۲۰ ساله اش از هم پاشید.
تا اینجای داستان عجیب نیست و مشابهش را شاید شما هم زیاد دیده باشید.
بخش جالب داستان، دفاع جانانه ی خواهر این آقا از او بود.
او به دلایلی که احتمالا فقط برخی خواهرها منطقش را بفهمند، روابط خارج از حیطه ی زناشویی را حق برادرش میدانست و همسر او را به تحمل دعوت می کرد
و مشکلات پیش آمده را به همسر برادرش فرافکنی می نمود.
باز هم تا اینجای کار شاید طبیعی به نظر آید که دو فرد از یک قلمرو، و با خزانه ی ژنی مشترک از همدیگر دفاع کنند.
اما نکته ی جالب تر آن بود که خود این خانم سالها پیش دقیقاً به خاطر مسئله ای مشابه با این از همسرش جدا شده بود.
دقیقاً شبیه مسئله ی برادرش.
او خودش قربانی تمام عیار یک خیانت زناشویی بود.
یعنی از وضعیتی حمایت می کرد و حق برادرش می دانست که به خاطر آن زندگی خودش تباه شده بود و سالها بود که در وضعیت نابسامانی به سر می برد.
می گویند زمانی که برده داری در امریکا رایج بوده، زن شجاع سیاهپوستی به نام هاریت، گروهی مخفی به راه انداخته بود و بردگان را فراری میداد.
بعدها وقتی از او پرسیدند:
سخت ترین مرحله ی کار شما برای نجات بردگان چه بود؟
به فکر فرو رفت و گفت:
«قانع کردن یک برده به اینکه تو برده نیستی، و باید آزاد باشی».
✍دکتر محسن زندی
https://t.me/Hrman11
@hooreechannel 🌹
❤2
🌿مقایسه مهریه در ایران با چند کشور مسلمان(ترکیه، مصر و مالزی)
🔻قوانین و پیامدهای حقوقی حقی که به گردن مردان است
مهریه، بهعنوان یک حق مالی برای زن در عقد نکاح اسلامی[ازدواج مسلمانان]، در کشورهای مختلف با نظامهای حقوقی متفاوت اجرا میشود. در ایران، بر اساس ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، مهریه مالی است که به محض وقوع عقد، زن مالک آن شده و میتواند هرگونه تصرفی در آن داشته باشد. مهریه میتواند شامل اموال منقول یا غیرمنقول، پول نقد، سکه طلا یا حتی آموزش مهارت باشد، مشروط بر اینکه ارزش مالی داشته و قابل تملک باشد. قانون حمایت از خانواده مصوب سال ۱۳۹۱، سقف ۱۱۰ سکه بهار آزادی را در ماده ۲۲ برای اجرای کیفری (حبس) در نظر گرفته است. اگر مهریه تا این میزان باشد و مرد از پرداخت خودداری کند، زن میتواند تقاضای حبس کند، مگر اینکه مرد اعسار (ناتوانی مالی) خود را اثبات کند. برای مهریه بیش از ۱۱۰ سکه، تنها در صورت اثبات توانایی مالی مرد، امکان مطالبه وجود دارد و حبس اعمال نمیشود. همچنین، لازم به ذکر است زن در نظام حقوق مدنی ایران از «حق حبس» برخوردار است، یعنی مطابق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی میتواند تا دریافت مهریه از تمکین خودداری کند، بدون اینکه حق نفقهاش ساقط شود.
در کشور ترکیه اما به دلیل ساختار حقوقی متفاوت، مهریه تنها بهصورت سنتی در فرهنگ اسلامی جامعه وجود دارد، با این حال در قانون مدنی این کشور جایگاه رسمی ندارد. در واقع بهجای مهریه، توافقات مالی در قراردادهای ازدواج یا پرداخت نفقه پس از طلاق رایج است. بر اساس قانون مدنی ترکیه (ماده ۱۲۳)، زوجین میتوانند توافقات مالی را در قرارداد ازدواج ثبت کنند، اما پرداخت نکردن این تعهدات معمولاً منجر به حبس نمیشود و از طریق توقیف اموال یا کسر از درآمد پیگیری میشود (آخرین مصوبه ۲۰۱۹). در ترکیه هیچ الزام شرعی برای مهریه وجود ندارد و این موضوع به توافق طرفین و صرفاً از وجه قراردادی ازدواج است که در صورت پرداخت نکردن، دعاوی مدنی مطرح میشود و حبس بهعنوان مجازات معمول نبوده اما توقیف اموال، تقسیط و دریافت ضمانت رایج است.
جالب اینجاست که در کشور مصر، مهریه (مَهر) به دو بخش تقسیم میشود: «مهر مقدم» که در زمان عقد پرداخت میشود و «مهر مؤخر» که در صورت طلاق یا فوت شوهر پرداخت میشود و به نوعی یک تضمین مالی پس از ازدواج است (قانون ۲۰۰۷). همچنین بر اساس قانون احوال شخصیه مصر، مهریه یک حق مالی الزامآور است و زن میتواند آن را از طریق دادگاه مطالبه کند و در صورت پرداخت نکردن، دادگاه میتواند اموال مرد را توقیف کند، اما حبس بهطور مستقیم برای پرداخت نکردن مهریه اعمال نمیشود، مگر در مواردی که مرد عمداً از اجرای حکم دادگاه سر باز زند. در واقع حبس زوج در مصر بهصورت مشروط به شرایط خاص اعمال میشود و بیشتر بر توافقات مالی در زمان طلاق تمرکز دارد.
در نظام حقوقی مالزی، مهریه (ماسکاهوین) بهعنوان هدیهای از داماد به عروس در زمان عقد پرداخت میشود و معمولاً مبلغ آن نمادین است. بر اساس قانون شریعت اسلامی مالزی (قانون خانواده اسلامی مصوب ۱۹۸۴)، مهریه یک تعهد قانونی است، اما پرداخت نکردن آن معمولاً از طریق دعاوی مدنی پیگیری میشود و حبس به ندرت اعمال میشود. در مالزی، نفقه پس از طلاق اهمیت زیادتری دارد و دادگاهها بیشتر بر تأمین مالی زن پس از جدایی تمرکز دارند تا مجازات کیفری مرد و بر خلاف ایران که مهریه عمدتاً مسکوک است، مهریه در مالزی اغلب بهصورت نقدی و در زمان عقد به صورت تمام و کمال پرداخت میشود و کمتر بهعنوان یک نهاد حقوقی در ایام زناشویی استفاده میگردد.
✍️مریم بهادری حقوقدان و پژوهشگر
📌ادامه در:
https://irannewspaper.ir/sp-359/8/123336
@swhriran
@hooreechannel 🌹
🔻قوانین و پیامدهای حقوقی حقی که به گردن مردان است
مهریه، بهعنوان یک حق مالی برای زن در عقد نکاح اسلامی[ازدواج مسلمانان]، در کشورهای مختلف با نظامهای حقوقی متفاوت اجرا میشود. در ایران، بر اساس ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، مهریه مالی است که به محض وقوع عقد، زن مالک آن شده و میتواند هرگونه تصرفی در آن داشته باشد. مهریه میتواند شامل اموال منقول یا غیرمنقول، پول نقد، سکه طلا یا حتی آموزش مهارت باشد، مشروط بر اینکه ارزش مالی داشته و قابل تملک باشد. قانون حمایت از خانواده مصوب سال ۱۳۹۱، سقف ۱۱۰ سکه بهار آزادی را در ماده ۲۲ برای اجرای کیفری (حبس) در نظر گرفته است. اگر مهریه تا این میزان باشد و مرد از پرداخت خودداری کند، زن میتواند تقاضای حبس کند، مگر اینکه مرد اعسار (ناتوانی مالی) خود را اثبات کند. برای مهریه بیش از ۱۱۰ سکه، تنها در صورت اثبات توانایی مالی مرد، امکان مطالبه وجود دارد و حبس اعمال نمیشود. همچنین، لازم به ذکر است زن در نظام حقوق مدنی ایران از «حق حبس» برخوردار است، یعنی مطابق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی میتواند تا دریافت مهریه از تمکین خودداری کند، بدون اینکه حق نفقهاش ساقط شود.
در کشور ترکیه اما به دلیل ساختار حقوقی متفاوت، مهریه تنها بهصورت سنتی در فرهنگ اسلامی جامعه وجود دارد، با این حال در قانون مدنی این کشور جایگاه رسمی ندارد. در واقع بهجای مهریه، توافقات مالی در قراردادهای ازدواج یا پرداخت نفقه پس از طلاق رایج است. بر اساس قانون مدنی ترکیه (ماده ۱۲۳)، زوجین میتوانند توافقات مالی را در قرارداد ازدواج ثبت کنند، اما پرداخت نکردن این تعهدات معمولاً منجر به حبس نمیشود و از طریق توقیف اموال یا کسر از درآمد پیگیری میشود (آخرین مصوبه ۲۰۱۹). در ترکیه هیچ الزام شرعی برای مهریه وجود ندارد و این موضوع به توافق طرفین و صرفاً از وجه قراردادی ازدواج است که در صورت پرداخت نکردن، دعاوی مدنی مطرح میشود و حبس بهعنوان مجازات معمول نبوده اما توقیف اموال، تقسیط و دریافت ضمانت رایج است.
جالب اینجاست که در کشور مصر، مهریه (مَهر) به دو بخش تقسیم میشود: «مهر مقدم» که در زمان عقد پرداخت میشود و «مهر مؤخر» که در صورت طلاق یا فوت شوهر پرداخت میشود و به نوعی یک تضمین مالی پس از ازدواج است (قانون ۲۰۰۷). همچنین بر اساس قانون احوال شخصیه مصر، مهریه یک حق مالی الزامآور است و زن میتواند آن را از طریق دادگاه مطالبه کند و در صورت پرداخت نکردن، دادگاه میتواند اموال مرد را توقیف کند، اما حبس بهطور مستقیم برای پرداخت نکردن مهریه اعمال نمیشود، مگر در مواردی که مرد عمداً از اجرای حکم دادگاه سر باز زند. در واقع حبس زوج در مصر بهصورت مشروط به شرایط خاص اعمال میشود و بیشتر بر توافقات مالی در زمان طلاق تمرکز دارد.
در نظام حقوقی مالزی، مهریه (ماسکاهوین) بهعنوان هدیهای از داماد به عروس در زمان عقد پرداخت میشود و معمولاً مبلغ آن نمادین است. بر اساس قانون شریعت اسلامی مالزی (قانون خانواده اسلامی مصوب ۱۹۸۴)، مهریه یک تعهد قانونی است، اما پرداخت نکردن آن معمولاً از طریق دعاوی مدنی پیگیری میشود و حبس به ندرت اعمال میشود. در مالزی، نفقه پس از طلاق اهمیت زیادتری دارد و دادگاهها بیشتر بر تأمین مالی زن پس از جدایی تمرکز دارند تا مجازات کیفری مرد و بر خلاف ایران که مهریه عمدتاً مسکوک است، مهریه در مالزی اغلب بهصورت نقدی و در زمان عقد به صورت تمام و کمال پرداخت میشود و کمتر بهعنوان یک نهاد حقوقی در ایام زناشویی استفاده میگردد.
✍️مریم بهادری حقوقدان و پژوهشگر
📌ادامه در:
https://irannewspaper.ir/sp-359/8/123336
@swhriran
@hooreechannel 🌹
روزنامه ایران
قوانین و پیامدهای حقوقی حقی که به گردن مردان است
❤1
تلاش در به سخره کشاندن آموزههای دینی !
زمانی بود که با افتخار میشد گیلان را دروازه توسعه انسانی ایران، بدانیم.
مروری بر کنشهای آگاهانه و نوآورانه گیلانیان در گروههای مختلف سیاسیون، هنرمندان، و دینباوران برای برخورداری جامعهی زنان از حق آموزش، سلامت، مهارتهای زیست فردی و اجتماعی از دوران مشروطیت؛ نخستین گامهای توسعهی انسانی برای رسیدن به آزادی و زندگی با حقوق شهروندی در ایران بوده است.
به برخی از این کنشها برای کمک به توسعهی انسانی و ایجاد زمینه برای توسعهی همه جانبه و پایدار ایران عزیز؛ دقت کنیم:
۱- تأسیس دومین مدرسه دخترانه به سبک نوین در کشور با نام فروغ در سال ۱۳۱۹ شمسی( پس از ایجاد نخستین مدرسهی دخترانه در تهران) با هدف برخورداری از حق آموزش دختران.
۲- تهیه و انتشار نخستین نشریه زنان با عنوان نسوان شرق در راستای افزایش آگاهی جامعه در سال ۱۳۰۴ شمسی از سوی مرضیه ضرابی( یک صد سال پیش)
۳- تأسیس جمعیت پیک سعادت نسوان در سال ۱۳۰۰ شمسی از سوی تعدادی از زنان روشنفکر گیلان با هدف کنشگری جمعی زنان در قالب یک سازمان غیر دولتی، بیش از یک صد سال پیش با فعالیتهایی که از ویژگیهای یک جامعه مدرن است، همچون: برپایی کتابخانه، تئاتر، کلاسهای آموزشی زنان، بزرگداشت مناسبتهای جهانی از جمله هشت مارس بهعنوان روز جهانی زن، تهیه و انتشار نشریهای با عنوان پیک سعادت نسوان و مقالات مندرج در آن با محتوای حقوق و جایگاه اجتماعی زنان، لزوم تربیت صحیح فرزندان، لزوم آموزش دختران و حفظ بهداشت فردی و سلامت زنان.
۴- تأسیس بسیاری از مراکز و نهادهای مدنی فرهنگی، اجتماعی و سیاسی برای نخستین بار با استفادهی برابر شهروندی زنان و مردان، همچون:
نخستین کتابخانهی ملی، نخستین شهرداری یا بلدیه، نخستین داروخانه شبانه روزی، نخستین سالن سینما و تئاتر، فعالیت نخستین بازیگران و هنرمندان زن سینما و تئاتر، نخستین خانهی سالمندان و معلولین، نخستین بانک و موسسه مالی کشور، نخستین بیمارستان ملی کشور، نخستین دفاتر کنسولگری دولتهای روس، فرانسه، بریتانیا و عثمانی.
همهی اینها که به اختصار اشاره شد در شرایط و سالهایی است که نه تنها هنوز حقوق شهروندی و انسانی زنان از جمله آموزش، سلامت و بهداشت، حق رأی، و برابری جنسیتی در ایران یک مسئلهی اجتماعی در سطح ملی محسوب نمیشد؛ بلکه حقوق شهروندی برای عموم جامعه به معنایی که ما امروز برداشت میکنیم و انتظار تحقق آنرا داریم، وجود نداشته و مردم نوعی رعیت و طبقه محکوم برای حاکمان محسوب میشدند.
با کمال تأسف و ناباوری این روند رو به رشد در طی چند دههی اخیر رو به افول گذاشته و سیاستهای نادرست کلان کشور، گیلان را بهعنوان منطقهای دارای ظرفیتهای ارزشمند اقتصادی و فرهنگی برای ما کشور، دچار عقب ماندگی و مشکلات و بحرانهای پیچیدهای در حوزههای اجتماعی، زیست محیطی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی نموده است.
برخی از این موارد عبارتند از:
۱- گیلان؛ هشتمین استان کشور با بیشترین نرخ بیکاری در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال است( تجارت نیوز، ۱۴۰۳)
۲- سهم زنان از جمعیت غیرفعال باسواد در گیلان به حدود ۷۲ درصد میرسد( همان)
۳- تورم و فقر در گیلان بیشتر از میانگین کشوری است( همان)
۴- گیلان بیشترین جمعیت سالمند کشور را دارد(همان)
۵- آسیبهای اجتماعی در گیلان بالاتر از میانگین کشوری است(کنار ملت، ۱۴۰۳)
۶- گیلان در میان خشمگین ترین استان های ایران قرار دارد( گیلخبر،۱۴۰۲)
۷- اقدام به خودکشی در گیلان در حال افزایش است( گیلخبر، اسفند ۱۴۰۳)
۸- مشکل زباله در گیلان، یک بحران و چالش جدی است.
۹- شاهد مهاجرت شدید داخلی به گیلان هستیم( ایسنا، ۱۴۰۴)
۱۰- جرائم مبتنی بر خشونت، عصبانیت، تندخویی، خشم و برافروختگی شامل نزاع، توهین و ضرب و شتم در گیلان رقم قابل توجهی داشته است( مرور، ۱۴۰۳)
در حالیکه استان گیلان، پیشگام توسعه انسانی و فرهنگی در ایران پهناور، به چنین وضعیتی گرفتار آمده است و مردمان دلسوز و وطن دوست در پایگاه و نقش های مختلف سازمانی، پژوهشی، کشاورزی، هنری، آموزشی، محیط زیستی در گروههای مدنی غیردولتی و دولتی( کنشگران مرزی ) در تلاش برای کاهش و بهبود بحرانها و مشکلات این منطقه از کشور هستند؛ خبر از فعالیت گروهی میرسد که عقلانیتشان از سوی عقل سلیم جامعه، پرسش برانگیز است چون در خلق جهنم برای مردمان میکوشند!
وامصیبتا از این میزان سفاهت و به سخره کشیدن دین و شعور جامعه!
چه خوب گفت ایرج میرزا :
خدای خواهد اگر بنده را عذاب کند
ز مار و عقرب و آتش، گزندهتر دارد
به قدر وسعت فکر تو آن یگانه حکیم
سخن ز دوزخ و فردوس در کتاب کند
از آن نماز که خود هیچ از آن نمی فهمی
خدا چه فایده و بهره اکتساب کند
✍فریبا نظری ۹ خرداد ۱۴۰۴
@hooreechannel 🌹
زمانی بود که با افتخار میشد گیلان را دروازه توسعه انسانی ایران، بدانیم.
مروری بر کنشهای آگاهانه و نوآورانه گیلانیان در گروههای مختلف سیاسیون، هنرمندان، و دینباوران برای برخورداری جامعهی زنان از حق آموزش، سلامت، مهارتهای زیست فردی و اجتماعی از دوران مشروطیت؛ نخستین گامهای توسعهی انسانی برای رسیدن به آزادی و زندگی با حقوق شهروندی در ایران بوده است.
به برخی از این کنشها برای کمک به توسعهی انسانی و ایجاد زمینه برای توسعهی همه جانبه و پایدار ایران عزیز؛ دقت کنیم:
۱- تأسیس دومین مدرسه دخترانه به سبک نوین در کشور با نام فروغ در سال ۱۳۱۹ شمسی( پس از ایجاد نخستین مدرسهی دخترانه در تهران) با هدف برخورداری از حق آموزش دختران.
۲- تهیه و انتشار نخستین نشریه زنان با عنوان نسوان شرق در راستای افزایش آگاهی جامعه در سال ۱۳۰۴ شمسی از سوی مرضیه ضرابی( یک صد سال پیش)
۳- تأسیس جمعیت پیک سعادت نسوان در سال ۱۳۰۰ شمسی از سوی تعدادی از زنان روشنفکر گیلان با هدف کنشگری جمعی زنان در قالب یک سازمان غیر دولتی، بیش از یک صد سال پیش با فعالیتهایی که از ویژگیهای یک جامعه مدرن است، همچون: برپایی کتابخانه، تئاتر، کلاسهای آموزشی زنان، بزرگداشت مناسبتهای جهانی از جمله هشت مارس بهعنوان روز جهانی زن، تهیه و انتشار نشریهای با عنوان پیک سعادت نسوان و مقالات مندرج در آن با محتوای حقوق و جایگاه اجتماعی زنان، لزوم تربیت صحیح فرزندان، لزوم آموزش دختران و حفظ بهداشت فردی و سلامت زنان.
۴- تأسیس بسیاری از مراکز و نهادهای مدنی فرهنگی، اجتماعی و سیاسی برای نخستین بار با استفادهی برابر شهروندی زنان و مردان، همچون:
نخستین کتابخانهی ملی، نخستین شهرداری یا بلدیه، نخستین داروخانه شبانه روزی، نخستین سالن سینما و تئاتر، فعالیت نخستین بازیگران و هنرمندان زن سینما و تئاتر، نخستین خانهی سالمندان و معلولین، نخستین بانک و موسسه مالی کشور، نخستین بیمارستان ملی کشور، نخستین دفاتر کنسولگری دولتهای روس، فرانسه، بریتانیا و عثمانی.
همهی اینها که به اختصار اشاره شد در شرایط و سالهایی است که نه تنها هنوز حقوق شهروندی و انسانی زنان از جمله آموزش، سلامت و بهداشت، حق رأی، و برابری جنسیتی در ایران یک مسئلهی اجتماعی در سطح ملی محسوب نمیشد؛ بلکه حقوق شهروندی برای عموم جامعه به معنایی که ما امروز برداشت میکنیم و انتظار تحقق آنرا داریم، وجود نداشته و مردم نوعی رعیت و طبقه محکوم برای حاکمان محسوب میشدند.
با کمال تأسف و ناباوری این روند رو به رشد در طی چند دههی اخیر رو به افول گذاشته و سیاستهای نادرست کلان کشور، گیلان را بهعنوان منطقهای دارای ظرفیتهای ارزشمند اقتصادی و فرهنگی برای ما کشور، دچار عقب ماندگی و مشکلات و بحرانهای پیچیدهای در حوزههای اجتماعی، زیست محیطی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی نموده است.
برخی از این موارد عبارتند از:
۱- گیلان؛ هشتمین استان کشور با بیشترین نرخ بیکاری در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال است( تجارت نیوز، ۱۴۰۳)
۲- سهم زنان از جمعیت غیرفعال باسواد در گیلان به حدود ۷۲ درصد میرسد( همان)
۳- تورم و فقر در گیلان بیشتر از میانگین کشوری است( همان)
۴- گیلان بیشترین جمعیت سالمند کشور را دارد(همان)
۵- آسیبهای اجتماعی در گیلان بالاتر از میانگین کشوری است(کنار ملت، ۱۴۰۳)
۶- گیلان در میان خشمگین ترین استان های ایران قرار دارد( گیلخبر،۱۴۰۲)
۷- اقدام به خودکشی در گیلان در حال افزایش است( گیلخبر، اسفند ۱۴۰۳)
۸- مشکل زباله در گیلان، یک بحران و چالش جدی است.
۹- شاهد مهاجرت شدید داخلی به گیلان هستیم( ایسنا، ۱۴۰۴)
۱۰- جرائم مبتنی بر خشونت، عصبانیت، تندخویی، خشم و برافروختگی شامل نزاع، توهین و ضرب و شتم در گیلان رقم قابل توجهی داشته است( مرور، ۱۴۰۳)
در حالیکه استان گیلان، پیشگام توسعه انسانی و فرهنگی در ایران پهناور، به چنین وضعیتی گرفتار آمده است و مردمان دلسوز و وطن دوست در پایگاه و نقش های مختلف سازمانی، پژوهشی، کشاورزی، هنری، آموزشی، محیط زیستی در گروههای مدنی غیردولتی و دولتی( کنشگران مرزی ) در تلاش برای کاهش و بهبود بحرانها و مشکلات این منطقه از کشور هستند؛ خبر از فعالیت گروهی میرسد که عقلانیتشان از سوی عقل سلیم جامعه، پرسش برانگیز است چون در خلق جهنم برای مردمان میکوشند!
وامصیبتا از این میزان سفاهت و به سخره کشیدن دین و شعور جامعه!
چه خوب گفت ایرج میرزا :
خدای خواهد اگر بنده را عذاب کند
ز مار و عقرب و آتش، گزندهتر دارد
به قدر وسعت فکر تو آن یگانه حکیم
سخن ز دوزخ و فردوس در کتاب کند
از آن نماز که خود هیچ از آن نمی فهمی
خدا چه فایده و بهره اکتساب کند
✍فریبا نظری ۹ خرداد ۱۴۰۴
@hooreechannel 🌹
👍1
سوءاستفاده از مقاومت زنان
▪️روند عمومی شدن حجاب در میان زنان، آرام و تدریجی بود؛ اما رفتهرفته مشکلاتی برای زنان بیحجاب پدید آمد. گذشته از آزارهای خیابانی، از ورود آنان به اماکن دولتی جلوگیری میشد و بسیاری از صاحبان مغازهها، رستورانها و کافهها نیز با لحنی نهچندان مؤدبانه از پذیرششان امتناع میکردند. رانندگان تاکسی نیز از سوار کردن زنان بیحجاب خودداری مینمودند. بهتدریج، شرایط به گونهای رقم خورد که زنان برای حضور در شهر و خیابان، ناچار به رعایت حجاب شدند. حجاب، بخشی از پوشش روزمرهی زنان گشت و آنان که بهطور کامل آن را رعایت نمیکردند، از سوی مأموران یا حتی زنان دلسوز جامعه، به نیت جلوگیری از دردسر، مورد تذکر قرار میگرفتند.
▪️فعالان حقوق زنان که در تلاش برای بهبود وضعیت زنان در نشستهای خود بودند، چنان درگیر بررسی قوانین و لوایح تازهای بودند که روزبهروز از حقوق محدود زنان میکاست، که دیگر مجالی برای پرداختن به موضوع حجاب –که در آن زمان خط قرمز عبورناپذیر حکومت بود– نمییافتند. افزون بر آن، باور عمومی نیز چنین بود که مسألهی حجاب –همچون موضوع صدای زن– مسئلهای حاشیهای است و اولویت با مقابله با قوانین زنستیز است.
▪️مقاومت در برابر حجاب، تنها از سوی دختران و زنانی جوان شکل گرفت که با حفظ ظاهری حجاب، در رنگ و سبک آن تغییراتی ایجاد کردند. هر از گاهی نیز با برخوردهای سختگیرانهی مأموران مواجه میشدند؛ از شلاق و بازداشت گرفته تا الزام به تعهد والدین یا همسر، ارائهی لباسهای بلند و تیره، و ثبتنام در پروندهای برای آزادی از بازداشتگاه.
▪️تغییراتی تدریجی در جامعه پدید آمد. اعتراض به حجاب، ابتدا خاموش و فردی بود. هرچند عدهای با رفتار خود، از این اعتراض پشتیبانی میکردند، اما هنوز به کنشی جمعی بدل نشده بود. معدود اقداماتی در حمایت از حجاب اختیاری صورت گرفت، اما بازتابی گسترده در فضاهای عمومی نیافت.
▪️اما پس از جنبش «مهسا»، مطالبهی حجاب اختیاری بهتدریج عمومیتر شد و نگاه جامعه نیز دگرگون گردید. زنان بسیاری، با وجود ترس، اضطراب و تهدید، کوشیدند انتخاب فردی خود را در پوشش نمایان کنند. در برابر این روند، مجازاتها نیز شدیدتر شد؛ از جریمههای سنگین و ممنوعالخروجی گرفته تا توقیف خودرو و محرومیت از خدمات بانکی.
❣️با این حال، جامعه نیز واکنش متفاوتی از خود نشان داد. صاحبان اماکن و ارائهدهندگان خدمات، با وجود تهدیدهای حکومتی و خطر پلمپ شدن، اغلب از تذکر به زنان خودداری میکنند و حتی با نگاههایی عادی یا بیتفاوت با آنان روبهرو میشوند. خانوادههایی که پیشتر نقشی همانند «گشت ارشاد نیابتی» ایفا میکردند، اکنون در بسیاری موارد به انتخاب فرزندان خود احترام میگذارند یا دستکم سختگیری کمتری نشان میدهند.
❤️نسل جوان، بیاعتنا به سیاستهای تنبیهی دولت و بیاعتماد به مسئولان، بر اساس میل و خواست خود رفتار میکند و تصمیمات حکومت در مخالفت با پوشش اختیاری را به هیچ میانگارد.
♨️با اینکه هنوز نبردی در خیابانها علیه زنان در جریان است، دولتمردان، تصمیمهای فردی زنان ایران را –که با دلهره و خطر مجازات همراه است– به نام خود مصادره میکنند و آن را دستاورد حکومتی مینامند؛ پدیدهای تکراری که در تمامی عرصهها شاهد آن بودهایم. تلاش زنان برای دستیابی به تحصیلات عالی، که با سهمیهبندیهای محدودکننده همراه است، یا کوشش آنان در ورزش، که با کمترین امکانات حمایت میشود، از سوی حکومت به عنوان موفقیت خود در مجامع بینالمللی تبلیغ میشود؛ بیآنکه سهم زنان در این پیشرفتها بهدرستی بازشناخته شود.
✍دکتر شهلا اعزازی؛ عضو گروه مطالعات زنان؛ اردیبهشت ۱۴۰۴
@womenstudiesisaorg
@hooreechannel 🌹
▪️روند عمومی شدن حجاب در میان زنان، آرام و تدریجی بود؛ اما رفتهرفته مشکلاتی برای زنان بیحجاب پدید آمد. گذشته از آزارهای خیابانی، از ورود آنان به اماکن دولتی جلوگیری میشد و بسیاری از صاحبان مغازهها، رستورانها و کافهها نیز با لحنی نهچندان مؤدبانه از پذیرششان امتناع میکردند. رانندگان تاکسی نیز از سوار کردن زنان بیحجاب خودداری مینمودند. بهتدریج، شرایط به گونهای رقم خورد که زنان برای حضور در شهر و خیابان، ناچار به رعایت حجاب شدند. حجاب، بخشی از پوشش روزمرهی زنان گشت و آنان که بهطور کامل آن را رعایت نمیکردند، از سوی مأموران یا حتی زنان دلسوز جامعه، به نیت جلوگیری از دردسر، مورد تذکر قرار میگرفتند.
▪️فعالان حقوق زنان که در تلاش برای بهبود وضعیت زنان در نشستهای خود بودند، چنان درگیر بررسی قوانین و لوایح تازهای بودند که روزبهروز از حقوق محدود زنان میکاست، که دیگر مجالی برای پرداختن به موضوع حجاب –که در آن زمان خط قرمز عبورناپذیر حکومت بود– نمییافتند. افزون بر آن، باور عمومی نیز چنین بود که مسألهی حجاب –همچون موضوع صدای زن– مسئلهای حاشیهای است و اولویت با مقابله با قوانین زنستیز است.
▪️مقاومت در برابر حجاب، تنها از سوی دختران و زنانی جوان شکل گرفت که با حفظ ظاهری حجاب، در رنگ و سبک آن تغییراتی ایجاد کردند. هر از گاهی نیز با برخوردهای سختگیرانهی مأموران مواجه میشدند؛ از شلاق و بازداشت گرفته تا الزام به تعهد والدین یا همسر، ارائهی لباسهای بلند و تیره، و ثبتنام در پروندهای برای آزادی از بازداشتگاه.
▪️تغییراتی تدریجی در جامعه پدید آمد. اعتراض به حجاب، ابتدا خاموش و فردی بود. هرچند عدهای با رفتار خود، از این اعتراض پشتیبانی میکردند، اما هنوز به کنشی جمعی بدل نشده بود. معدود اقداماتی در حمایت از حجاب اختیاری صورت گرفت، اما بازتابی گسترده در فضاهای عمومی نیافت.
▪️اما پس از جنبش «مهسا»، مطالبهی حجاب اختیاری بهتدریج عمومیتر شد و نگاه جامعه نیز دگرگون گردید. زنان بسیاری، با وجود ترس، اضطراب و تهدید، کوشیدند انتخاب فردی خود را در پوشش نمایان کنند. در برابر این روند، مجازاتها نیز شدیدتر شد؛ از جریمههای سنگین و ممنوعالخروجی گرفته تا توقیف خودرو و محرومیت از خدمات بانکی.
❣️با این حال، جامعه نیز واکنش متفاوتی از خود نشان داد. صاحبان اماکن و ارائهدهندگان خدمات، با وجود تهدیدهای حکومتی و خطر پلمپ شدن، اغلب از تذکر به زنان خودداری میکنند و حتی با نگاههایی عادی یا بیتفاوت با آنان روبهرو میشوند. خانوادههایی که پیشتر نقشی همانند «گشت ارشاد نیابتی» ایفا میکردند، اکنون در بسیاری موارد به انتخاب فرزندان خود احترام میگذارند یا دستکم سختگیری کمتری نشان میدهند.
❤️نسل جوان، بیاعتنا به سیاستهای تنبیهی دولت و بیاعتماد به مسئولان، بر اساس میل و خواست خود رفتار میکند و تصمیمات حکومت در مخالفت با پوشش اختیاری را به هیچ میانگارد.
♨️با اینکه هنوز نبردی در خیابانها علیه زنان در جریان است، دولتمردان، تصمیمهای فردی زنان ایران را –که با دلهره و خطر مجازات همراه است– به نام خود مصادره میکنند و آن را دستاورد حکومتی مینامند؛ پدیدهای تکراری که در تمامی عرصهها شاهد آن بودهایم. تلاش زنان برای دستیابی به تحصیلات عالی، که با سهمیهبندیهای محدودکننده همراه است، یا کوشش آنان در ورزش، که با کمترین امکانات حمایت میشود، از سوی حکومت به عنوان موفقیت خود در مجامع بینالمللی تبلیغ میشود؛ بیآنکه سهم زنان در این پیشرفتها بهدرستی بازشناخته شود.
✍دکتر شهلا اعزازی؛ عضو گروه مطالعات زنان؛ اردیبهشت ۱۴۰۴
@womenstudiesisaorg
@hooreechannel 🌹
این #کتاب در سال 1350 چاپ شده و همۀ نویسندگان آن، عالم دینیاند. محتوای کتاب، اثبات #حرام بودن شرکت زنان در هر انتخاباتی و به هر عنوانی است. در سالهای بعد، همۀ نویسندگان کتاب، از عقیدۀ خود برگشتند.
@zistboommedia
@hooreechannel 🌹
@zistboommedia
@hooreechannel 🌹
😢1