دوشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۷، انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران در دومین نشست از سلسله نشست‌های معماری آلترناتیو، میزبان نشید نبیان، سید غلامرضا اسلامی، افرا غریب‌پور و پویا خزائلی پارسا بود تا با موضوع «تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها» به سخنرانی و بحث بنشینند.

در ابتدای جلسه خانم نبیان با تشریح ۳ مفهوم training ، education و pedagogy، بیان داشت که آموزش معماری در مدارس و دانشکده‌های دنیا در حال حرکت از دو مورد نخست به سوی پداگوژی است. وی با بیان اینکه دو مورد نخست، تکنسین و کارشناس تربیت می‌کنند، ماحصل پداگوژی را design thinker دانست که مسأله‌ی کار آن نه شهر یا ساختمان یا... که هر مسأله‌ای حول «فضا» است.در همین راستا، ایشان این پرسش را مطرح کردند که چرا نباید در فعالیت فضامحوری مثل تاکسی‌های اینترنتی، نقش معمار به چشم بخورد؟ خانم نبیان در ادامه از دیگر آثار جایگزین شدن پداگوژی را اهمیت یافتن «نظرورزی» بجای خرق عادت و تعریف ابرپروژه دانست که در حال حاضر در سیستم آموزشی ما رواج دارد. دیگر خصوصیت ناشی از گسترش پداگوژی از قول ایشان، جایگزینی مؤلف با کارگروهی است.

آقای اسلامی با تأکید بر پیچیدگی مسأله‌ی آموزش، تفکر افقی را به جای تفکر عمودی پیشنهاد داد و توصیه کرد که به جای تحلیل بیشتر مسأله، به گسترش مفاهیم بپردازیم.ایشان ۳ رسالت دانشگاه را تولید علم، انتقال و بکارگیری آن دانست و خاطرنشان کرد که در دانشکده‌های معماری، پس از تربیت تکنسین، به تربیت «تکنولوژیست» پرداخته می‌شود، به معنی کسی که دانش آن تکنیک را نیز می‌داند. آقای اسلامی با تفکیک ۴ نوع مدیریت به ترتیب leadership، management، programming و planning، لزوم شفافیت در عرصه‌ی تصمیم‌گیری را یادآور شد و گفت باید دانست هنگام صحبت از آموزش معماری، برای کدام‌یک از این ۴ نوع درحال ارائه‌ی راهکار هستیم. ایشان ضمن قائل بودن به پویایی دانشگاه و تایید کلی عملکرد دانشگاه تهران در زمینه‌ی تفکر شهودی (intuitive)، موانعی را برای این پویایی برشمرد که از جمله‌ی آنها پیش‌زمینه‌ی ریاضیاتی دانشجویان معماری و لزوم محافظه‌کاری دانشگاه تهران به عنوان دانشگاه مادر بود.

در ادامه‌ی جلسه، خانم غریب‌پور به تاریخچه‌ی آموزش معماری در ایران اشاره‌ی بسیار مختصری داشته، به پیدایش معضلات در این زمینه از زمان ورود آکادمی‌های مدرن معماری به ایران پرداختند. ایشان به وجود یک برنامه‌ی واحد آموزشی برای تمامی موسسات آموزش معماری در ایران انتقاد کرد و اساسا حضور آموزشگاه‌های معماری در ذیل وزارت علوم را نادرست دانست و نتیجه‌ی آن را محک نادرست دانشجویان و اساتید این رشته عنوان کرد. خانم غریب‌پور، به سوءتعبیر مفهوم «خلاقیت» اشاره کرد و ضرورت توجه به بستر فرهنگی در کار و آموزش معماری را یادآور شد. وی یکی از وظایف دانشگاه را توجه به این بستر فرهنگی و دوری جستن از فشن‌های فرمی معاصر دانست.

آقای خزائلی با اشاره به پیشینه‌ی تحصیلی خود، اساسا ارزش صرف وقت در یک دانشکده‌ی معماری رسمی را زیر سوال برده، به اهمیت یادگیری معماری حرفه ای در نزد معمار یا استاد بنا اشاره کرد. ایشان اصل مهم در انتقال دانش معماری را «انتقال شفاهی دانش» دانست و دانشگاه‌های معماری در تمامی جهان را به خاطر پایه‌ی کتبی‌شان مورد انتقاد قرار داد. وی با اشاره به سخن خانم غریب‌پور درباره‌ی لزوم توجه به بستر فرهنگی، تحقق این مهم را تنها در سایه‌ی انتقال سینه به سینه‌ی دانش ممکن دانست. آقای خزائلی به ضرورت تبادل دانش یا سایر فرهنگ‌ها هم تأکید کرد و گفت که به خاطر تازگی و نو بودن تلاش‌های موسسه‌ای مثل مدرسه‌ی خاک اصفهک، نمی‌توان به مشاهده‌ی بازارها و بستر بومی بسنده کرد و لازم است که از تجارب دیگران استفاده کنیم.

⭕️ ادامه‌ی گزارش این نشست را در لینک زیر مشاهده نمایید ⬇️
http://telegra.ph/MemarieAlternative2-05-20

@Anjoman_Motaleat

🔸 صوت سمینار «معماری آلترناتیو؛ تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها
🔹 سخنرانان: سید غلامرضا اسلامی، نشید نبیان، افرا غریب‌پور، پویا خزائلی پارسا
@Anjoman_Motaleat

✅ نمایشگاه فعالیت‌های گروه مردم‌نهاد سلام در زلزله‌ی کرمانشاه
🗓 از ۳۰ اردیبهشت تا پایان هفته
🏛 نگارخانه پردیس هنرهای زیبا
@aa_ut
@eivan_ut
@iranshelter