روز یکشنبه ۵ آذر ماه ۱۳۹۶، گروه و انجمن مطالعات معماری ایران، میزبان هادی سیف، پژوهشگر هنرهای مردمی ایران در سمینار «نهضت‌های هنرهای مردمی در قرن ۱۴ ه.ق» بود که از ساعت ۱۰:۳۰ الی ۱۲ در قطب علم و فناوری پردیس هنرهای زیبا تشکیل شد. هادی سیف پژوهشگر عرصه‌ی هنرهای مردمی ایران در طی نزدیک به سه دهه با تالیف نزدیک به بیست جلد «دانشنامه‌ي هنرهای مردمی» و نیز شرح احوال هنر و هنرمندان ایران موفق به چاپ نزدیک به شصت جلد کتاب‌های ماندگار گردیده است. ایشان کتب متعددی در رابطه با هنرهای آذینی در ایران، از جمله، نقاشی روی کاشی،‌نقاشی پشت شیشه، حجاری، نقاشی قهوه‌خانه و ... تالیف کرده‌اند. اساس پژوهش‌ها وی بر محور « تاریخ شفاهی هنر و هنرمندان» قرار دارد.

درآغاز این جلسه، ایشان بر اهمیت پژوهش در هنرهای ایران و کوشش برای حفظ آنها، از طریق پژوهش‌های میدانی و گفتگو با میراث‌داران این هنرها تأکید کردند. در ادامه به شرح پاگیری نهضت‌های هنرهای مردمی از دوران زندیه پرداختند و رد پای این هنرها را تا دوران قاجار و پس از مشروطیت دنبال کردند. در بخش‌هایی از این جلسه، هادی سیف، با اشاره به گمنام و ناشناخته ماندن هنرمندان مردمی اشاره کردند: «جای حیرت نیست که در طول ربع قرن این تحقیقات، ما نزدیک به هفت هزار و صد و یازده هنرمند به هنر ایران در رشته‌های مختلف معماری، نگارگری و سایر هنرهای آذینی و سنتی اضافه کرده‌ایم».

در ادامه در رابطه با پیوند هنر ایران با عقاید و مذهب مردم سخنرانی کردند و اذعان کردند که نمی‌توان بدون در نظر گرفتن این عقاید معنوی، به خوانش درستی از هنر و معماری ایران دست یافت. در بخش دیگر، ایشان به شرح مختصری از شاخه‌های هنرهای آذینی و مردمی، نظیر نقاشی پشت شیشه، نقاشی روی کاشی، آینه‌کاری و ... پرداختند و در ادامه نیز به عدم توجه به تاریخ شفاهی در پژوهش‌های پیرامون هنر ایران اشاره کردند.

@Anjoman_Motaleat

🔹صوت سمینار «نهضت‌های هنرهای مردمی در قرن چهاردهم ه.ق»
🔸سخنران: هادی سیف

@Anjoman_Motaleat

✅ هم‌اکنون می‌توانید نسخه‌ی آنلاین دریچه را در طاقچه مطالعه کنید:
🌐 http://taaghche.ir/publisher/1059
@architecture_mag

«گروه مطالعات معماری ایران» در ادامۀ برگزاری سلسله‌جلسات «تجربیات مطالعات معماری و شهرسازی ایران»، چهارشنبه یکم آذرماه از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در سالن نگارخانه‌ی تجسمیِ پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، میزبان دکتر سید غلامرضا اسلامی بود تا با موضوع «مدل‌سازی فکری یا معماری اندیشه» برای علاقه‌مندان سخنرانی کنند.

دکتر سید غلامرضا اسلامی استادتمام و عضو هیئت‌علمی دانشکدۀ معماری دانشگاه تهران هستند. ایشان در سال ۱۳۷۷ از تز دکترای خود با موضوع «معماری با گرایش برنامه‌ريزى توسعۀ درون‌زا» از پرديس هنرهاى زيبای ادينبورو، دانشگاه هريوت‌وات، دفاع کردند. علاوه‌بر نگارش کتاب و مقاله و راهنمایی پایان‌نامه‌های فراوانی در مقطع دکتری و کارشناسی‌ارشد، ایشان در بسیاری از مجامع و شوراهای مختلفِ بین‌المللی، ملی و دانشگاهی نیز فعالیت داشته‌اند؛ از جمله، عضویت در پانل تخصصی زیبایی‌شناسی در معماری و شهرسازی اسلامی، عضویت در کمیتۀ علمی همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی-اسلامی و ریاست انجمن علمی هنر اسلامی ایران.

در ابتدای سمینار آقای دکتر اسلامی با پخش چند فیلم و انیمیشن و درادامه تحلیل آن‌ها سعی کردند تا مخاطبان را با فضای فکری موضوع سخنرانی خویش نزدیک کنند. در بخش دوم سخنرانی ایشان به موضوع مدل سازی فکری یا معماری اندیشه پرداختند. ایشان با توجه به گستردگی موضوع مورد بحثشان سعی کردند تا در قالب تصاویر مختلفی از انواع مدلسازی چون مدلسازی مفهومی (موضِع موضوع)، مدل‌های ساختاری و مدل‌های روش تحقیق برای مخاطبان بگویند و در بخشی دیگر از صحبتشان کاربرد این مدل‌ها را در موضوعات مختلفی چون وهم و خطای ذهن، حضور و هست شدن پدیده‌ها، ظهور و تکامل پدیده‌ها، ساز و کار تولید و آفرینش هنری، انسان عامل تحول و توسعه، انواع توسعه و مروری بر توسعه درون زا، انواع مدل های معماری و مروری بر معماری درون‌زا گفتند. بخش سوم جلسه به پرسش و پاسخ و رفع بعضی ابهامات مخاطبین گذشت.

@Anjoman_Motaleat

🔹 یکی از انیمیشن‌های پخش‌شده در آغاز سمینار «مدل‌سازی فکری یا معماری اندیشه»
🔸 سخنران: سید غلامرضا اسلامی

@Anjoman_Motaleat

🔹صوت سمینار «مدل‌سازی فکری یا معماری اندیشه»
🔸سخنران: سید غلامرضا اسلامی

@Anjoman_Motaleat

📝 #نگاه_شما
📝همه‌ی ما مقصریم| از طرف: عطیه شیری، دانشجوی کارشناسی معماری دانشگاه آزاد تهران جنوب

با نگاهی انتقادآمیز قلم به دست می‌گیرم تا بلکه بتوانم گوشه‌ای از مشکلات جامعه‌ی معماری را به طور خلاصه بیان کنم. جامعه‌ی معماری نیز مانند بقیه‌ی جوامع و نهادها به جای پذیرش اشکالات از سوی خود، سعی در پیدا کردن مقصری دیگر دارد. اندیشه‌ی معماران معاصری را خواندم که هر کدام از این نحوه‌ی آموزش گله مند هستند، افرادی باتجربه که در این عرصه سال‌ها تلاش نمودند؛ اما کاش بتوان بستری فراهم کرد که در آن گفت: چه کنیم که این گونه نباشیم؟ به عقیده‌ی بنده انتقاد کردن، از ارائه‌ی راه حلی برای رفع مشکلات آن هم با کمترین کاستی، بسیار آسان تر است.به علت سخن‌های فراوان و کمبود سرانه‌ی کلمه‌ها سخن کوتاه کرده و تنها به جمله‌ای کلیدی از روایتی معروف اشاره می‌کنم با این مضمون که همه انسان‌ها قدرت انتقاد دارند اما جرأت اصلاح، خیر!
پرسیدند ایراد کجاست؟ از دانشگاه، اساتید و یا دانشجویان؟
بنده جواب می‌دهم: همه، همه‌ی ما مقصریم.

صرفا به دانشگاه رفتن ما را معمار نمی‌کند، اما دانشگاه آن بستر تسهیل کننده‌ای باید باشد که ما را در مسیر معمار شدن یاری دهد. دانشگاه آن جایی است که بهترین اساتید متخصص هر درس را جذب کند. استادی وجود ندارد که در همه‌ی درس‌ها به یک اندازه از تجربه و علم بهرمند باشد. البته که این بزرگواران، هرچقدر هم کم‌تجربه، از دانشجویان علم بیشتری دارند اما به این معنی نیست که یک استاد بتواند انواع درس‌های داخل چارت درسی را از «بیان» تا «طرح نهایی» به خوبی تدریس کند. دانشگاه باید آن برنامه‌ریزی باشد که با فراهم آوردن اردوها، درست نگاه کردنِ یک معمار را به محیط اطراف خود آموزش دهد و همچنین به جای اکتفا به تدریس کتب درسی; کسب تجربه‌ی آزادانه در محیط طبیعی توسطِ خود دانشجویان را فراهم آورد. افرادی را تحویل جامعه‌ی معماری دهیم که پس از فارغ‌التحصیل شدن، یک معمار مفید باشند و در این عرصه سخنی برای گفتن داشته باشند.

بزرگی از استاد خود تشکر کرده بود که به جای اندیشه‌ها، چگونه اندیشیدن را به وی آموخته بود. این سوال بنده است، سوال فردی که از واحدهای عملی خود فقط ساعت‌های زیاد تدریس را به جای مفاهیمی مثل «تجربه کردن»، درک کرده است. چه تعداد از ما درست اندیشیدن را بلدیم؟ چه تعداد از این اساتید با این روند تدریس در سال‌های تحصیل ما حضور داشتند؟

ما در یک نظام آموزشی تحصیل می‌کنیم که ما را باور ندارند. به نظر شما اگر استادی دانشجویان خود را باور نداشته باشد، تمام توان خود را برای آموزش به آن ها صرف خواهد کرد؟ یا بالعکس: آیا در چنین شرایطی، دانشجویان تمام تلاش خود را برای بهتر شدن و بهترین بودن می‌کنند؟

این سخن‌ها برآمده از سخنان یکی از اساتید ماست که در کلاس نقل شد. استادی گرانقدر و خوب که دانشجویان، تنها از حجم کارهای زیادشان کمی ناراضی بودند.
اجازه می‌طلبم این روایت را با زبانی عامیانه بیان کنم تا شما هم از عمق فاجعه‌ی موجود که در ذهن بعضی از اساتید این جامعه است آگاه سازم. در جمعی از اساتید، فردی به ایشان گفته بود: «چرا این قدر سخت‌گیری می‌کنید؟ کمی آسان‌تر بگیرید». استادمان در جواب گفتند: «اینطوری که این ها چیزی نمیشوند». (منظور معمار خوب شدن)
آن فرد پاسخ داد «مگه قرار چیزی بشوند؟!»
این است ناباوری برخی اساتید به دانشجویان خود، در صورتی که خود این افراد ما را آموزش می‌دهند.

در این بحبوحه از قشر خود نیز گله دارم، از دانشجویانی که همه چیز را به همین منوال رها کرده‌اند و از گوشه‌ای تلاش برای تغییر مثبت در این روند آموزش دریغ دارند؛ همچون تلاش برای برپایی اردوها و یا پر کردن فرم ساده‌ای برای به حد نصاب رساندن تعداد دانشجویان جهت برگزاری یک کلاس با استادی خوب، آن هم برای درس خود. باز هم این نظام آموزشی ما هست که بجای اجرای روند اداری، کارها را از سر خود باز می‌کند و دانشجویان را به این باور می‌رساند که هر گونه تلاش در این زمینه‌ها صرفا بی‌نتیجه است و چیزی جز هدر دادن وقت نیست.

از تمام افرادی که با عملکرد درست خود در حیطه‌ی وظایفشان سعی می‌کنند تا حداقل در جایگاه خود قدمی مثبت برای رشد و بهبود جامعه‌ی معماری بردارند و تنها به سخن گفتن اکتفا نمی‌کنند، کمال تشکر را دارم.

@Anjoman_Motaleat

سخنرانی در باب بنیان‌های فکری تئوری در معماری
👤 دکتر محمدعلی مرادی
🗓 سه‌شنبه، ۴ اردیبهشت
⏰ ساعت ۱۶
🏛 پردیس‌هنرهای زیبا، نگارخانه
@aa_ut

موضوع نشست اول: چالش‌هاي مديريت شهري در بافت‌هاي تاريخي- سخنران: دكتر مهدي جمالي نژاد، شهردار يزد

موضوع نشست دوم: تجربه مرمت شهري و ساماندهي مركز تاريخي شهر ميراث جهاني يزد با محوريت خيابان قيام - سخنران: مجتبي فرهمند، معاون معماري و شهرسازي شهرداري يزد

اعضاي پنل: آقاي دكتر پيروز حناچي، آقاي دكتر محمد حسن خادم زاده، آقاي مهندس ساشا رياحي مقدم.

زمان: ۹ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ساعت ۱۰ تا ۱۳
مکان: نگارخانه پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران

‍‍ ‍‍ ✅ دومین کارگاه بازدید و بررسی آثار معماری:

◀️ بررسی آثار و پخش مستند:
🗓 سه شنبه، ساعت ۱۱:۳۰ تا ۱۳
🏛 پردیس‌هنرهای زیبا، ساختمان تحصیلات تکمیلی

◀️ بازدید:
🗓 پنج شنبه، ۹:۳۰ تا ۱۴

✅ ثبت نام از طریق ارسال نام و شماره دانشجویی به:
@aa_ut_admin

#راهگذار #تور
@aa_ut
@rahh_gozaar

‍‍ ‍‍ 🔵 سلسله نشست‌های #معماری_آلترناتیو

🗓 نشست اول: تمرین معماری خارج از دانشگاه
سخنرانان: سعید حقیر، کامران صفامنش، پویا خزائلی پارسا، هومن طالبی
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲ تا ۱۴

🗓 نشست دوم: تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها
سخنرانان: افرا غریب‌پور، غلامرضا اسلامی، یاسر موسی‌پور، نشید نبیان
دوشنبه، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲ تا ۱۴

🗓 نشست سوم: جریان‌های موازی دانشگاه
سخنرانان: فرهاد احمدی، یحیی اسلامی، کاوه بذرافکن، الهام رضوی
سه‌شنبه، ۲۵ اردیبهشت، ساعت ۱۲ تا ۱۴

🔴 محل برگزاری: دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، نگارخانه
برگزارکننده: انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
مجری نشست‌ها: سعیده قرشی

@Anjoman_Motaleat

‍‍ ‍‍ ‍‍ ‍‍ #اصلاحیه #سمینار
🔵 تغییری اندک در ترکیب سخنرانان سلسله نشست‌های #معماری_آلترناتیو:

🗓 نشست اول: تمرین معماری خارج از دانشگاه
سخنرانان: سعید حقیر، کامران صفامنش، هومن طالبی
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲ تا ۱۴

🗓 نشست دوم: تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها
سخنرانان: افرا غریب‌پور، غلامرضا اسلامی، پویا خزائلی پارسا، نشید نبیان
دوشنبه، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲ تا ۱۴۸

🗓 نشست سوم: جریان‌های موازی دانشگاه
سخنرانان: یحیی اسلامی، کاوه بذرافکن، الهام رضوی، محمدیاسر موسی پور
سه‌شنبه، ۲۵ اردیبهشت، ساعت ۱۲ تا ۱۴

🔴 محل برگزاری: دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، نگارخانه
برگزارکننده: انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
مجری نشست‌ها: سعیده قرشی

@Anjoman_Motaleat

نشست #معماری_آلترناتیو؛ تمرین معماری خارج از دانشگاه

سعید حقیر
کامران صفامنش
هومن طالبی

دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، نگارخانه
یکشنبه ۲۳ اردیبهشت، ساعت ۱۲ تا ۱۴
@Anjoman_Motaleat

نشست #معماری_آلترناتیو؛ تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها

افرا غریب‌پور
غلامرضا اسلامی
پویا خزائلی
نشید نبیان

دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، نگارخانه
دوشنبه ۲۴اردیبهشت، ۱۲تا ۱۴
@Anjoman_Motaleat

نشست #معماری_آلترناتیو؛ جریان‌های موازی دانشگاه

محمدیاسر موسی‌پور
یحیی اسلامی
کاوه بذرافکن
الهام رضوی

دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، نگارخانه
سه‌شنبه ۲۵اردیبهشت، ساعت ۱۲ تا ۱۴
@Anjoman_Motaleat

گروه مطالعات معماری ایران در ادامه‌ی سلسله نشست های خود در تاریخ ۸ آذر ۱۳۹۶ میزبان مهندس فرهاد احمدی در سمیناری با موضوع «معماری و فرهنگ» بود. فرهاد احمدی از معماران شناخته شده‌ی معاصر ایران ، عضو هیأت علمی دانشکده‌ی معماری دانشگاه شهید بهشتی و از فارغ‌التحصیلان دانشکده‌ی هنرهای زیبا در سال ۵۶ می‌باشد. وی تاکنون بیش از سی پروژه‌ی ملی از جمله مراکز فرهنگی دزفول، تبریز، اصفهان، کرمان و تهران و نیز ساختمان‌های نمایندگی ایران در کره‌ی جنوبی و سوئد و نیز چندین نمایشگاه بین المللی را طراحی کرده و در مسابقاتی چون کتابخانه ملی و ساختمان های مرکزی وزارت نفت شرکت داشته و در دوسالانه های جهانی معماری « روروز» و « گلف » امارات مورد تقدیر قرار گرفته است.

وی در این سمینار به تبیین مبانی فکری طراحی خود پرداخت و درکارهای خود آنها را شرح داد. وی سمینار خود را در سه بخش ارائه نمود. در بخش نخست به‌طور مفصل به تبیین مبانی طراحی خود در قالب سه پرونده شامل «متن و context»، «اسطوره» و «هستی‌شناسی دوئالیستی ایرانی» پرداخت. در بخش دوم چگونگی عینیت یافتن مبانی فکری‌اش را در پروژه‌هایش برای حضار شرح داد و در بخش آخر به درخواست حضار، به توضیح روند طراحی مرکز فرهنگی اصفهان پرداخت.

در انتهای نشست، از سوی گروه مطالعات معماری ایران و دانشکده‌ی معماری پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، از ایشان قدردانی به عمل آمد.

@Anjoman_Motaleat

🔹 صوت سمینار «معماری و فرهنگ»
🔸 سخنران: فرهاد احمدی

@Anjoman_Motaleat

یکشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران، میزبان آقایان سعید حقیر، کامران صفامنش و هومن طالبی بود تا در نشستی با موضوع «معماری آلترناتیو؛ تمرین معماری خارج از دانشگاه» به سخنرانی و بحث بنشینند.

در ابتدای جلسه مسعود تقوی، از اعضای انجمن مطالعات معماری ایران، به معرفی نشست و نحوه‌ی اداره‌ی جلسه پرداخت و سپس مجری جلسه، سعیده قرشی، ۳ میهمان برنامه را معرفی کرد و بیان مسأله را آغاز نمود. پس از این، ۳ میهمان برنامه به بیان نقطه نظراتشان پرداختند. ابتدا آقای طالبی به دو گونه آموزش – در عرصه‌ی معماری – اشاره کرد که در یکی هدف «انتقال دانش» است و در دیگری هدف «ساخت دانش». وی با بیان این، حیطه‌ی کار موسسات آلترناتیوی چون «کانون معماران معاصر» را در دسته‌ی دوم قرار داد و به ضرورت حفظ نسبت درست میان این دو نوع آموزش تأکید کرد.

پس از این، آقای حقیر با توجه به این که تبار آموزش آکادمیک معماری در ایران، به آموزش معماری در فرانسه برمی‌گردد، به تشریح حیطه‌ی وظایف وزارت فرهنگ و وزارت آموزش عالی در فرانسه پرداخته، یادآور شد که اساسا در فرانسه، مدارس و موسسات آموزش معماری نه ذیل وزارت اموزش عالی که ذیل وزارت فرهنگ تعریف شده‌اند. ایشان وظیفه‌ی دانشگاه و دانشکده‌ی معماری را «انتقال دانش» عنوان کرد و در مثالی بیان داشت «همان‌طور که کسی با اخذ لیسانس ادبیات شاعر نمی‌شود، قرار نیست با اخذ لیسانس معماری نیز کسی معمار شود». به عقیده‌ی آقای حقیر، جایگاه و نقش موسسات آلترناتیو و خارج از دانشگاه را با چنین رویکرد و انتظاراتی بهتر می‌توان شناخت و شاید ضرورت داشته باشد که دو گونه آموزشگاه معماری داشته باشیم: دانشکده‌هایی برای تربیت تکنسین و دانشکده‌هایی مخصوص تربیت هنرمند.

آقای صفامنش با بیان این عقیده که نه دانشگاه و نه موسسات آموزشی خارج از آن معمار تربیت نمی‌کنند، گفت که «دست معمار را معمار باید بگیرد». ایشان معماری را به مشعلی در یک مسابقه‌ی دوِ امدادی تشبیه کرد که دونده‌ای مشعل را از دست دونده‌ای گرفته و سپس به دست دونده‌ای دیگر می‌دهد و به ضرورت «تجربه» در کنار آموزش برای تربیت معمار اشاره نمود. آقای صفامنش معایبی را بر دانشگاه و بر موسسات خارج از دانشگاه وارد دانست و به تجربه‌ی خود در دانشگاه آزاد از سال ۶۸ به مدت ۸ سال اشاره کرده، دانشجویانی که در آن سال‌ها تربیت شدند را جریان‌ساز دانست و یکی از دلایل موفقیت آن سال‌ها را رابطه‌ی تنگاتنگ و صمیمی بین استاد و دانشجو، و فضای باز آتلیه‌ها عنوان کرد.

⭕️ ادامه‌ی این گزارش را در لینک زیر مشاهده نمایید. ⬇️
http://telegra.ph/MemarieAlternative1-05-18

@Anjoman_Motaleat

🔸 صوت سمینار «معماری آلترناتیو؛ تمرین معماری خارج از دانشگاه»
🔹 سخنرانان: سعید حقیر، کامران صفامنش، هومن طالبی
@Anjoman_Motaleat