جمعیت امام علی

🌀 محله ی چال، روستای قشلاق؛
و داغی دیگر بر پیکره ی تنهایی ها

🔹 از اهالي منطقه شهريار شنيديم كه كسي به چال وارد نمی شود و خيلی خطرناك است. هر كس از هرجای شهر كه خلاف می كند به آنجا می آيد؛ حتی پليس جرات نمی كند برود ولی كودكان و نوزادان زيادی در آن منطقه قربانی اعتياد شده اند و بچه ها فروخته می شوند.

🔹 شخصی كه همراه ما بود گفت شنيده ام كه از بهزيستی يك ماه پيش به اين منطقه آمده اند و خانواده ی يک مرد جانباز كه اصلا اوضاع مناسبی نداشت را ديده اند ولی ديگر برنگشتند؛ چون از سازمان به آنها اعلام كرده اند كه وارد اين محله نشوند. آدرس آن خانه را گرفتيم و وارد محله شديم. طبق اسمی كه داشت خانه های كوچك و قديمی و كوچه های باريک و تعداد زيادی كودک در يك چال بودند. سراغ آن خانواده رفتيم. جلوی درب، تعداد زيادی پرچم سیاه زده بودند كه خبر از داغ تازه ای می داد. در زديم. خانمی با صدايی مملو از غم گفت: بيا داخل دخترم. اهل خانه لباس مشكی عزا به تن داشتند. مردی با جثه ی بزرگ روی تختی آهنی خوابيده بود كه خبر از از كارافتادگی اش می داد؛ و مادری كه گرمای دست هايش نشان از داغ فرزند بود. اسما، دختری كه دانشجوی حقوق پيام نور بوده، دو روز پيش از نااميدی و رنج بی حد از نداشتن شهريه دانشگاه و يک ماهی كه سايت را برای ثبت نامش بسته بودند خودش را سوزانده بود. مادر از جنازه ی سوخته ی تنها دخترش می گفت و از بغض نشكسته پسر كوچكش كه رفتن خواهر را باور نمی كرد و با دستهای كوچكش صورتش را پوشانده بود.

🔹 مي شكنم زير نگاه پر از مهر و غمدار مادر كه دخترش را در چشم های بهت زده من می بيند و خرد می شوم از اين فكر كه كاش يک ماه زودتر آنها را ديده بوديم. كاش در ميان اين همه آوارگی دنيا، يكديگر را زودتر پيدا كرده بوديم و سوال می شوم كه چرا كارمندان بهزيستی كه آمدند و ديدند كنارشان نماندند؟ مگر می شود نماند كنار دستهای ورم كرده ی مادر از كار در خانه های مردم، كنار زخم های پدری كه جانباز فراموش شده دوران جنگ است!
شب قدر است مادر كنار عكس اسما منتظر ما نشسته تا با هم دعا كنيم برای آرامش روح پاک اسما و آرامش قلب بی قرار مادر!
goo.gl/SK69mG
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

9.89K viewsedited 16:57