✅ پخش زنده افتتاحیه سومین لیگ پرشین جمعیت امام علی

⬅️ از طریق لایو اینستاگرام جمعیت امام علی دنبال کنید:

🔹 https://www.instagram.com/imamalisociety

🆔 @imamalisociety

⭕️ در مجاورت "بهشتِ زهرا" یا "جهنمِ بی خانمان ها"؟
⭕️ در روز عید قربان؛ "مبین" پنج ساله در قربانگاه بی تفاوتی ها!

احمد به همراه همسر و فرزند پنج ساله اش، که مبین نام دارد، حدود یک سال پیش از روستا به تهران مهاجرت کرده اند. آنها اصالتا لر هستند. در منطقه اتابک در خانه ای با مبلغ رهن یک میلیون تومان و اجاره دویست هزار تومان در ماه ساکن می شوند. احمد در باربری کار می کرده اما دخل و خرج خانواده با هم نمی خواند، از پس اجاره خانه و هزینه هایش بر نمی آید و صاحبخانه بیرونشان می کند. اکنون او و خانواده اش سه ماه می شود که در کنار بهشت زهرا در چادری ساکن شده اند.

همسر احمد هشت ماه می شود که باردار است. به دلیل نداشتن هزینه های پزشکی، درحالی که دارای عفونت شدید بوده، در طول دوره بارداری به پزشک مراجعه نکرده و از سلامتی جنین هیچگونه اطلاعی نداشته؛ این درحالیست که بارداریش جز بارداری های خطرناک می باشد. مبین نیز به دلیل آفتاب و گرمای شدید دچار آفتاب سوختگی شده و بسیار لاغر است که دلیلش عدم تغذیه مناسب می باشد. محیط سکونت این خانواده در حال حاضر به هیچ وجه مناسب نیست.

لحظه ورود تیم شناسایی جمعیت امام علی به چادر، احمد به همراه دو نفر دیگر از چادر کناری، در حضور مبین پنج ساله، درحال مصرف مواد بودند. از نظر بهداشت و امنیت محل چادرها کاملا نامناسب است. حدودا سی چادر در اطراف آنها وجود دارد که فقر، اعتیاد، تن فروشی و خرید و فروش مواد به صورت واضح دیده می شود.

احمد معتاد به هرویین است و متادون هم مصرف می کند. همسرش، زینب، معتاد نیست و سالم است. او تا چند روز پیش به عنوان پرستار در منزل یک خانم مسن کار می کرد. به دلیل زندگی در چادر، کودکان کاملا شاهد مسایل آن محیط از جمله مصرف مواد، دعوا و زد و خورد و کتک کاری ها و ... هستند و خود نیز درگیر این مسایل شده اند. احمد حاضر است برای ترک اعتیاد به کمپ برود اما چون در شرایط فعلی، خانواده اش امنیت ندارند امکانش نیست. این منطقه کاملا نابسامان است و نیاز به رسیدگی دارد.

اگر به زودی کاری برای این خانواده نشود به شدت درگیر معضلات اشاره شده خواهند شد و خانواده از هم خواهد پاشید.

🔸 جمعیت امام علی قصد دارد با پرداخت ۲۰ میلیون رهن کامل یک خانه برای این خانواده تهیه کند و پیگیری‌های لازم برای به دنیا آمدن نوزاد این خانواده انجام دهد.
برای جلوگیری از فروپاشی این خانواده و افتادن آنها در دام معضلاتی خانمانسوز، لطفا کمک های خود را از راه های زیر به دست آنها برسانید:

▫️درگاه اینترنتی حمایت نقدی:
donate.sosapoverty.org/mothers
▫️شماره کارت به نام جمعیت امام علی(ع)
۶۱۰۴۳۳۷۹۸۱۷۶۷۰۸٨

📸 عکس: نمایی از وضعیت نامناسب احمد و خانواده اش و محل زندگی آنها در مجاورت بهشت زهرا
goo.gl/mhjDts
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

🔵 امروز چه چیز را به قربانگاه می بریم؟

"احد و صمد" در قربانگاه آتش مرکز جمع آوری ضایعات در کرج، "فهیم" در فرحزاد تهران، "عرفان" در زنجان و "آتنا" در پارس آباد اردبیل؛ اگر در چنین روزی چاقوی ابراهیم بر گلوی اسماعیل کارگر نبود اما در قربانگاه کودکان بی پناه، چاقوی بی تفاوتی ها بسیار بُرنده است و خبر از قربانی شدن کودکان از شهر و دیار مختلف به گوش می رسد.

عده ای در میانه ی بی تفاوتی مسئولین و جامعه جان خود را از دست می دهند اما عده ی بسیاری دیگر، همچنان در بحبوحه ی درد و رنج نفس می کشند؛ و گویی منتظرند تا روز موعود برای آنها نیز فرا برسد. در این سوی قربانگاه ما ایستاده ایم به نظاره؛ در سر چهارراه ها هر روز ملاقاتشان می کنیم؛ فال به دست و اسفند به میمنت بی ارادگی ما دودکنان!

پای به این قربانگاه بگذاریم و به جای قربانی شدن "مبین" پنج ساله در مجاورت بهشت زهرا، "رضا"ی ده ساله در محله لب خط و هزاران کودک در دروازه غار تهران، زینبیه اصفهان، محله سعدی شیراز و قلعه ساختمان مشهد، بی تفاوتی هایمان، بی ارادگی هامان، ناآگاهیمان و نبودن هایمان در کنارشان را قربانی کنیم. این قربانگاه قربانی می خواهد. امروز چه چیز را به قربانگاه می بریم؟

goo.gl/uNHF4R
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

گزارش تصویری از مراسم افتتاحیه سومین دوره لیگ پرشین جمعیت امام علی

#شادی تیم های شرکت کننده در مسابقات در روز آغازین لیگ پرشین ۹۶

#شادمانه_ها
🆔 @imamalisociety

#نیایش ✨

به غیرت و عشق
بر زمین و آسمان می کوفتی
تا نگاهبان عشق باشی
عشق به قربانگاه می رفت
تو خود عشق شدی
و هزاران پروانه بر گِردت

پروردگارا
در چهلمین روز پرواز بنیتای کوچک، رخت صبر بر پدر و مادرش بپوشان و جامه ی پاسداشت کودکی ها بر افکار جامعه ی ما.

#نگاهی_به_آسمان
#بنیتا

📸 حضور خانواده بنیتا در مراسم افتتاحیه سومین دور لیگ پرشین مصادف با چهلمین روز پرواز او و عکس یادگاری پدرش با بازیکنان تیم پرشین جمعیت امام علی
goo.gl/AmNvxU
〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

🎥 "آوای صلح" افتتاحیه سومین دوره لیگ پرشین
در سپیدجامه‌ی بی نظیر برادران بلوچم،
در اجرای پرفورمنس کودکان جمعیت امام علی
و در کلام دلنشین حورا موسوی (سفیر صلح جمعیت امام علی)

🆔 @imamalisociety

✅ گزارش تصویری افتتاحیه و بازیهای روز اول سومین دوره لیگ پرشین جمعیت امام علی

🆔 @PersianSportsClub

بهشت ما آن خانه ای است که کودکان، کودکیشان را می خندند!

🎥 گوشه ای از فعالیتهای خانه ایرانی جمعیت امام علی در محله صنعتی کرمان

🆔 @imamalisociety

معاون رفاه وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از صدور"شناسنامه" برای کودکان دارای مادرایرانی و پدر افغان و آغاز سرشماری زنان دارای همسر افغان در کمسیون لوایح دولت خبر داد.

منبع: خبرگزاری ایسنا
www.isna.ir/news/96061106306

goo.gl/cSnqRb
〰〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

سومین دوره لیگ پرشین مسابقات فوتبال قهرمانان بزرگ، نان آوران کوچک
از ۱۰ شهریور در زمین چمن دانشگاه شهید بهشتی هر روز از ساعت ۱۷ تا ۲۲

⚽️Channel:
@TVnavad

گزارش تصویری دومین روز از سومین دوره ی لیگ پرشین جمعیت امام علی

با ما با شور بی انتهای این بزرگمردان کوچک همراه باشید ...

🆔 @imamalisociety

⚫️ داغی دوباره بر دل انسانیت

بار دیگر لبخند پاک و زیبای کودکی به زیر خاک رفت تا شاید خواب غفلت این جامعه از فغان این درد، بیداری را برگزیند.

این بار به عزای دلاور کوچکمان نشسته‌ایم. مرد کوچکی که همچون دوستان و همسالانش از رنج زباله‌گردی، برای خانواده‌اش در آن سوی مرزها، نانی در می‌آورد. او که می‌بایست همچون هزاران کودک دیگر پشت میزهای کلاس درس می نشست و کودکی را با تمام زیبایی‌ها و شادی‌هایش تجربه می‌کرد؛ اکنون زیر خاک سرد خفته ست.
تنها به جرم اینکه در کشوری جنگ زده به دنیا آمد، برای نجات زندگی خانواده‌اش، به زندگی در غربت تن داد. نان را میان زباله‌ها جست و در غروبی دلگیر در حالی که می‌خواست اندکی از کودکی‌های نکرده‌اش را با لذت بازی در برکه عمیق پارک تجربه کند، تن پاکش را به دست مرگ سپرد و دنیا را با همه‌ی دردهایی که برای او داشت، وداع گفت.

اگرچه داد مظلومیت کودکان زباله‌گرد هنوز به جایی نرسیده اما ظلمی که جامعه بر آن‌ها روا دیده، نشانیست بر سقوط اخلاقی ما.
سخن "ماندلا" را باید بر سردر نهادهای متولی امر چهارمیخ کوبید:
"شرافت یک جامعه را از رفتار آن جامعه با کودکانش می‌توان سنجید."

و چگونه است که این بی‌شرافتی به جایی رسیده که کودکانی در چرخه بازیافت زباله به استثمار می‌روند؛ با دستان کوچکشان زباله‌ی خانه‌های شهر را جدا می‌کنند، با سر به داخل سطل‌های بزرگ زباله می‌روند و با قامت کوچکشان زیر وزن سنگینی از زباله کمر خم می‌کنند. شب‌ها کنار موش‌ها می‌خوابند و روزها در سرما و گرما برای جابجایی بار سنگین این زباله‌ها، کیلومترها راه می‌روند و در آخر نیز به حادثه‌ای جان می‌سپارند؛ و این اتفاقات در میان سکوت تمام کسانی رخ می‌دهد که موظف به رسیدگی به وضع این کودکانند.

آری! این چنین کودکی‌هایشان مقابل چشمانمان تباه می‌شود و فریاد "آی آدم‌ها، یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان" به هیچ کجا نمی‌رسد. فریاد از این عالم! فریاد!

فریادتان می‌کشیم ای "شیرمردها"! شاید تکانی باشد به این جامعه‌ی خواب زده؛ تا دست کم بهانه‌ی "نمی‌دانستم"ها را از جماعتی بگیریم!

📸 عکس از "شیرآقا"، کودک معصومی که در یکی از گاراژهای ضایعاتی واقع در فردیس کرج کار می کرد و هفته گذشته هنگام بازی در برکه مصنوعی پارک مجاور گاراژ غرق شد.

goo.gl/PW3dBe
〰〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

⭕️ این توپ به زمینت خواهد افتاد! / اَوینار (بخش دوم)

✳️ بیست و یکمین نوشته از سلسله یادداشت‌های هفتگی شارمین میمندی‌نژاد، مؤسس جمعیت امام علی، در روزنامه شرق

بالاخره پیدایش کردیم. نه در دفتر بالاشهرش. توپ چهل تکه سیاه و سفیدی را پا به پا می‌کند. دیدن آن آقازاده رسمی‌پوش در شورت و پیراهن ورزشی کمی مضحک می‌آید. پاسخ او نیز چون دیگر ارگانهای ذیربط در مقابل تقاضایمان جهت اختصاص زمین برای لیگ فوتبال کودکان مناطق فقیرنشین، منفی است.

از این روز داغ تابستانی، به زمستان سرد 1381 می‌آیم. تو هیچ نگفتی اَوینار کوچک. تنها زخم عمیق و کهنه دستت را پوشاندی. خیره بودی به بازی برادر کوچکت که در میان پسران محله "پادرختِ" دروازه‌غار، به دنبال یک توپ پلاستیکی می‌دوید. تو هیچ نگفتی که پدر و مادر معتادی که دار و ندار خانواده را به چوب حراج زده‌اند، چگونه تو را در سن ده سالگی برای تکدی آواره خیابان کردند. نگفتی وقتی که عابران بی‌تفاوت از کنار تو می‌گذرند، چگونه دل کوچکت ریش می‌شود. نگفتی که چقدر از کوچه‌های این شهر می‌ترسی. تو هیچ نگفتی که پول گدایی‌ات در خانه خرجِ دود می‌شود؛ اما القارعه ماالقارعه؛ کوبیدی و کوبیده شدم آن روز که فهمیدم مواد مخدرِ والدینت را نیز تو از تهِ کوچه غربت خریداری می‌کنی. از تو پرسیدم و تو تنها زخمهای تنت را از مقابل دیدگانم جمع کردی.

ذهنم از کنار اَوینار و کوچه‌ای که برادرانش با توپِ پلاستیکی بازی می‌کردند، به امروز می‌آید. جایی که بالاخره با همه کارشکنی‌ها، افتتاحیه لیگ فوتبال جمعیت امام علی(ع) برگزار می‌شود. هزار کودک و نوجوان پا به توپ در این لیگ می‌دوند و تو چه دانی که این کودکان چگونه به این زمینِ سبزِ صلح آمده‌اند؟ همه چیز در ذهنم کند و دردناک شده. در این کش‌آمدگیِ زمان و حرکتهای اسلوموشن شده فرزندانم، من تنها توپ و کفشها را می‌بینم که با چه سختی و مرارت و رنجی، از مسیرِ نداری، به این زمینِ همت آمده‌اند. از پشت پرده اشک که نمی‌دانم اشک شوق است یا غم، از این تب و تاب و توپ، به آن توپ پلاستیکی‌ای که نوارهای قرمز دورش، چون ریش‌ریشِ خونینِ دلِ خواهری است که در خانه خمودگی و خرفتی، سرپناه برادران کوچکش بود، می‌رسم و یاد همان روز غریب در کوچه پادرخت می‌افتم که بر سر لهیده شدن توپ زیر پای یکی از بچه‌ها، چه غوغایی به راه افتاد. ناگهان برادر کوچک اَوینار، با دردِ تمام، فریاد شد: "توپم رو لِه کردی" و با خشونت، همه را پَس می‌زد تا توپش را از زیرپای کودکان بیرون کشد. حال می‌دیدم کودکان دیگر پابرهنه یا با دمپایی‌های پاره که مناسبِ آن زمستان نبود، به جان آن توپِ هزار ریشِ خونبار افتاده‌اند و توپ و پیکر برادرِ اَوینار را لگدکوب کردند. اَوینار اندکی بدنش را کِش آورد، انگار درد می‌کشید. تا به خود آمدم تا آن کودکان را از این لگدمال کردنِ هم جدا کنم، توپ پاره‌پاره شده‌بود و برادر کوچک گریه می‌کرد و فریاد می‌زد: "این توپ رو خواهرم خریده". نعش و لاشه توپ را به آغوش معصومیت پرگریه‌اش گرفت و سوی خواهر آمد. اَوینار با جانی شکسته، دستی به سر برادر کشید. هیچ نمی‌گفت. همه دخلِ دردها را در خود جمع می‌کرد، اما من در ذهنم همه خرج آن خانه را از این دخلِ مختصر تفریق کردم و هر بار در این معادله به عجز رسیدم که اگر خرج نان و افیون و اجاره خانه را اَوینار به جان کندن دربیاورد، چه جایی برای خرید یک توپ ناچیز می‌ماند. دست مهرِ بالا آمده اَوینار بر صورت برادر و پارگی پیراهنش و پهلوی کبود شده و زخمی‌اش، معادله این خرج و دخل را در ذهنم حل کرد تا با همه جان و وجودمان برای کودکانمان کفش و توپ و زمینی شویم.

تو ای آقازاده! در این معادله توپِ سیاه و سفیدت، بدو!
بالاخره روزی توپِ ریش‌ریشِ قرمزِ خواهران خونین‌دل، به زمینت خواهد افتاد.

🌐 منبع: روزنامه شرق (یکشنبه ۱۲ شهریور ٩۶)

➡️ sharghdaily.ir/News/140190
〰〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

آفرین بر تو که با نقش و نگاری دل فریب، بر تن بی جان شیشه، خطی از خطوط عشق کشیدی و روح زیبایی های هستی را در آن دمیدی!

کلاس نقاشی روی شیشه (ویترای) در خانه ایرانی احمدآباد مستوفی

🆔 @imamalisociety

طرح کودکان زباله گرد؛
به یاد شیرآقا، احد و صمد و همه کودکانی که همه ی کوچه های شهر گواه بیدادیست که بر آنها روا شده.

طراح: لاله ضیایی (کاریکاتور بی قانون)

🆔 @imamalisociety

🔹فوتبال و مكانيزم دفاعی تصعيد

به عقيده فرويد، روانشناس مشهور، ذهن با مجموعه ای از مكانيسم های دفاعی، خودش را در مقابل حالت های هيجانی نامطلوب حفظ می كند. مكانيسم دفاعي كه ارتباط ويژه ای با ورزش دارد، تصعيد است.
"تصعيد، زمانی اتفاق مي افتد كه ما هيجانات سازنده را جايگزين هيجانات مخرب می كنيم."
فرويد اشاره می كند كه ورزش، نوعی تصعيد است.

ريچاردز بر تصعيد غرايز پرخاشگری در فوتبال تاكيد كرده است. لگد زدن يک عمل پرخاشگرانه است و ما با لگد زدن به توپ (آنچه كه در بازی فوتبال اتفاق می افتد) در واقع عمل لگدزدن به همديگر را که به لحاظ اجتماعی يك عمل غيرقابل پذيرش است، تصعيد می كنيم.

#روانشناسى
goo.gl/pGLKsm
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

گزارش تصویری سومین روز از سومین دوره ی لیگ پرشین جمعیت امام علی

همراه با شور ناب کودکان در مستطیل سبز ...

🆔 @imamalisociety

✅ هیچ کسی را فراموش نکنیم، همه با هم به هم بیندیشیم
⬅️ به مناسبت روز جهانی خیریه

روز بین المللی خیریه با هدف ارتقا و بسیج مردم و سازمان های غیر دولتی در سراسر جهان برای کمک به دیگران از طریق فعالیت های داوطلبانه و بشردوستانه نامگذاری شده است.

فعالیت های خیریه ای تعاریف گسترده ای دارند. از نگاه بعضی، کمک و رسیدگی به نیازمندان، کودکان، بیماران، نابینایان یا سالخوردگان؛ از دید برخی دیگر، به معنای مبارزه برای تغییر است؛ مثلا با مشارکت در یک گروه محلی طرفدار محیط زیست یا حمایت از جنبش جهانی برچیدن مین‌ های زمینی. در این میان نیز هستند کسانی که معتقدند فعالیت داوطلبانه، تلاشی است برای بقا؛ یعنی همکاری هر روزه با دوستان و همسایگان برای تامین نیازهای زندگی.
بر خلاف گذشته که این فعالیت ها تنها بر پایه نوعی احسان یک‌ طرفه استوار بود، امروزه بیشتر مردم این فعالیت ها را نوعی بده‌بستان می‌شمارند که در آن هم دهنده و هم ستاننده به یک اندازه سود می‌برند.

این فعالیت ها در هر شکل خود فواید و دست آوردهای زیادی برای داوطلبان آن دارد؛ مانند یافتن دیدگاه‌های متفاوت نسبت به زندگی. در این میان کسانی که دچار انزوای اجتماعی هستند، به‌طور ویژه از فعالیت‌های داوطلبانه سود می‌برند. برای مثال آن دسته از معلولانی که در فعالیت‌های داوطلبانه شرکت می‌کنند می‌توانند به یکپارچگی اجتماعی کمک کنند و با این باور عمومی منفی که آنان مددجویان منفعلی هستند، مقابله کنند. همچنین فعالیت‌های داوطلبانه به جوانان فرصت رشد و ریسک‌پذیری می‌دهد و زمینه‌ای ارزشمند برای ایفای نقش شهروندی در اختیار آنها قرار می‌دهد.
کوتاه اینکه، فعالیت‌های داوطلبانه یک موقعیت برنده- برنده ایجاد می‌کند که در آن هم داوطلب و هم جامعه سود می‌برند.

📸 شادی مربی داوطلب و کودکان در کنار هم در قالب یک فعالیت ورزشی (لیگ پرشین جمعیت امام علی)
goo.gl/V7MzFC
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

🎬 #زهرا_رحیمی، مدیرعامل #جمعیت_امام_علی از چالش های پیش روی مددکاران برای کمک به کودکان در معرض خشونت گفته. اورژانس اجتماعی گرفتار کمبود نیرو است. ببینید! 🎧👆
@roozArooz_news

به تنهایی نمی توانم دنیا را تغییر دهم اما می توانم سنگی را به آب بیندازم که موج های بسیار خلق کند.

#مادر_ترزا

به مناسبت ۵ سپتامبر، سالروز درگذشت #مادر_ترزا

🆔 @imamalisociety