جمعیت امام علی

🌀 بیانیه جمعیت امام علی(ع) به مناسبت روز کودک، ۱۶ مهر ۹۶

🔺 دنیای ما را اگر کودکان می ساختند، دنیایی بود که حتی به خیال خلاق ترین نوابغ نمی رسید و به جادوی قلم سترگ‌ترین نویسندگان در توصیف نمی گنجید. شاید تجلی بهشت بر زمین. جایی که انسان با انسان برابر است و هر کسی فرصت رشد و پیشرفت دارد. جایی که کسی به خاطر تفاوت در عقیده و سلیقه و رنگ و نژاد و مذهب، گلوی دیگری را نمی درد و حق حیاتش را لگدمال نمی کند. و البته آنچه که به قطع یقین در دنیای ساخته کودکان تحقق می یابد این است که لبخند و بازی و شادی همواره در شریان زندگی جاری است.
اما زمینِ سردِ واقعیت در دستان کوچک کودکان نیست. انسانهای بالغ و رشید، مسلح به عقاید و پوشیده در رسوم گوناگون و وابسته به مرتبت طبقاتی، جایگاه قومیتی و دستگاه عقیدتی خاص خود، مالکان این سیاره‌اند و صلح را هر روز در گوشه ای سر می بُرند. صلحی که خلوص و خصلتِ کودکانه دارد. صلحی که به رنگ و بوی شادمانی و طراوت نوزاد انسان است. صلحی که جز با قلب گشوده و فکر تهی از خصومت، مقدور و میسر نیست. صلحی که زاده معصومیتِ کودکان است و نه هزاران معاهده و پیمان نامه حاصل از میلیونها ساعت مذاکرات بی فایده، در پس پرده خشم و ترس و منفعت میان سیاستبازان بی عشق و بی نور. همانان که حتی وقتی واژه صلح را زمزمه می کنند، بوی خون و باروت و جنگ، مشامت را می آزارد.
🔺 وقت است که بیدار شویم و ببینیم که سرنوشت صلح و سرنوشت کودکان این کره خاکی به هم گره خورده است. اگر در دنیای امروز ، کودکان از مزارع و معادن گرفته تا چهارراه‌های شهرها و کارگاه های زیرزمینی و کارخانجات مدرن، در ازای کمترین دستمزدها استثمار می شوند، اگر در میانمارش خردسالان را سلاخی می کنند یا به همراه خانواده، با شلاق آتش و رگبار گلوله، از خانه طردشان می کنند، در سوریه و یمن و لیبی و عراقش کودکان اگر از گلوله و دشنه جان سالم به در برند، با مریضی های ساده قابل پیشگیری و قابل علاج، قتل عام می شوند، اگر خاک بیشتر کشورهای این دنیا، نقطه امنی برای کودکیِ انسان ندارد، صلح نیز به همان اندازه نایاب و ناممکن می شود. باری! دست ما به صلح نمی رسد، چون کودکان را پاس نمی داریم.
🔺 جمعیت امام علی(ع) در روز کودک مجددا هشدار می دهد؛ هشدار درباره وضعیت کودکان! کودکان جهان و کودکان ایران. ما از مقاله و اخبار و یادداشت و عکس و فیلمهای این سو و آن سوی دنیا حرف نمی زنیم. ما از حضور هر روزه و مشاهدات پیوسته‌مان در کوچه های جهنمی حاشیه کلانشهرها و خیابان های بی‌رحم سرزمین خودمان سخن می گوییم و زنهار می دهیم درباره آینده نامعلومی که خواهی نخواهی به دست کودکانی سپرده خواهد شد که در دود مواد مخدر قد می کشند، با خشونتِ دشنه و چاقو و قمه بزرگ می شوند و بر سفره های کوچکشان جز گرسنگی و بی آبی طعامی نیست. کودکانی که از مدرسه به دورند، از شناسنامه محرومند، از احترام برخوردار نیستند و هیچ الگوی سالمی در اطراف خود نمی بینند. زنهار می دهیم که حقوق اولیه حیاتی هر انسانی باید تأمین شده و ظلم و بیداد علیه کودکان باید متوقف شود...

goo.gl/G9xkvc
〰〰〰〰〰〰
🆔 @imamalisociety

13.2K views19:50