جمعیت امام علی

🌀در کجاها نیاز به اقدام فوری داریم؟
فقر، اعتیاد، کار کودکان، ترک تحصیل کودکان یا چند آهنگ در مدارس؟

🔻در روزهای گذشته، فضای مجازی کشور پر از فیلم‌ها، عکس‌ها و عکس‌العمل‌ها نسبت به پخش چند آهنگ در مدارس کشور بود؛ آهنگ‌هایی که با فضای معمول مدارس در ایران چندان همخوان نبود. پخش تصاویر این اتفاق در چند مدرسه، فضای رسانه‌ای ایران را به کلی معطوف به خود کرد. در این بین مسئولین رده بالای کشور همچون وزیر آموزش و پرورش و نمایندگان مجلس نسبت به این اتفاق واکنش نشان دادند و در برخی اظهارنظرها خواستار برکناری مدیران مدارس فوق شدند.

🔻در باب درستی یا نادرستی پخش این آهنگ‌ها در مدرسه‌ها نظرات مختلفی داده شد. برخی موافق و برخی مخالف بودند. به عقیده‌ی نگارنده ی این یادداشت، لزوم شادسازی فضای مداس بسیار ضرورت دارد تا کودکان کودکی کنند. موسیقی شاد هم قطعا یکی از ابزارهای موثر جهت این منظور می‌باشد. موسیقی که البته دارای ادبیات متناسب با سن و سال این کودکان باشد؛ اما هدف از این یادداشت چیز دیگری است.

🔻برخی از نمایندگان مجلس به عنوان اقدام فوری، خواستار برکناری مدیران این مدارس شدند؛ یعنی این مساله به دیده‌ی این افراد چنان بزرگ نمود و از لحاظ فرهنگی چنان ضربه‌ی سترگی به حساب می‌آمد که آن را نیازمند اقدام فوری دیدند؛ طلب عکس‌العمل سریع از سوی کسانی که بر مسند حساس قانون‌گذاری و تصمیم‌گیری نشسته‌اند تا کشور را در مسیر صحیح هدایت کنند و از افتادن در دام آفت‌های مختلف بازدارند. باید پرسید که آیا پخش چند آهنگ (که با تغییر آنها به چند آهنگ مناسب‌تر با سن کودکان، به منظور شادسازی فضای مدارس، قابل حل است.) آفت بزرگ فرهنگی امروز جامعه‌ی ایران است که اقدام فوری این عزیزان را می‌طلبد یا شیوع مساله‌ی مصرف سیگار و موادمخدر در بین دانش‌آموزان، ترک تحصیل بسیاری از این کودکان به خاطر فقر فرهنگی در منطقه زندگی آنها (حتی در پایتخت ایران در تهران!) و همین‌طور ترک تحصیل به خاطر فقر مالی و اجبار به کار در خیابان‌ها و کارگاه‌ها پس از آن؟

🔻آیا این معضلات ریشه‌دار که اقدام فوری مسئولین مملکت را می‌طلبد و از طریق اختصاص بودجه برای فعالیت‌های فرهنگی در مناطق حاشیه‌نشین، وضع قوانین سخت‌گیرانه برای حمایت از این کودکان و نوجوانان، حمایت از سازمان‌های مردم نهاد و فعال در این مناطق و کمک به اقشار آسیب‌پذیر از طریق مکانیزم‌های کارا برای داشتن حداقل‌های زندگی قابل‌حل هستند هنوز نتوانسته تا نگاه موثرتر تصمیم‌سازان را به خود جلب کند؟ اینکه بگوییم مسئولین ما نسبت به این معضلات آگاهی ندارند قطعا ساده‌انگاری است. همه‌ی مسئولین می‌دانند که در اقصی نقاط ایران چه مشکلاتی وجود دارد؛ اما اینکه پخش چند آهنگ باعث می‌شود که اقدام فوری طلب کنند و برای مشکلات اساسی تر خبری از اقدامات فوری نیست نشان از الویت‌بندی ذهنی مسئولین کشور دارد و اینکه یک چیزهایی از این معضلات را شاید از دور شنیده‌اند و هیچ‌گاه از نزدیک به عمق فاجعه پی نبرده‌اند.

🔻پخش چند آهنگ را می‌توان با جایگزینی چند آهنگ مناسب حل کرد؛ اما مسئولین رده بالای کشور بگویند برنامه‌ی آنها برای کاهش تعداد کودکانی که در سال تحصیلی آینده، ترک تحصیل می‌کنند، کودکانی که به خاطر فقر فرهنگی تنها تا کلاس پنجم دبستان درس می‌خوانند و بعد ترک تحصیل کرده و سر کار می‌روند و با هزار مشکل کوچک و بزرگ در محیط کار به علت سن کم خود مواجه می‌شوند (همچون دستمزد پایین‌تر و کودک‌آزاری‌ها توسط افراد بزرگسال‌تر در محیط کار و ...)، گسترش روزافزون کودک‌آزاری‌ها در کشور به علت فقر فرهنگی و عدم وجود آموزش‌های موثر به اقشار مختلف جامعه و مساله ناایمن بودن مدارس که هر ساله چندین قربانی می‌گیرد و به گفته‌ی وزیر آموزش و پرورش حداقل ۲۵ درصد مدارس ناایمن هستند چیست؟

🔻مساله اینجاست که هر کدام از این معضلات، طوفان‌های بنیان‌فکن اجتماعی هستند (که غالبا در بسیاری موارد در لابلای دعواهای سیاسی که هیچ سودی به حال جامعه ندارد گم می‌شوند.) که البته از سوی مسئولین ما به شکل گردوغبارهای مقطعی دیده می‌شوند یا حداقل نحوه‌ی برخورد و عکس‌العمل در مقابل آنها این‌گونه است. وقتی در ارتباط با این مسائل متوجه عمق فاجعه می‌شویم که هر کدام از این مشکلات با خود هزاران معضل دیگر را برای کشور ما به ارمغان آورده که بزهکاری کودکان و نوجوانان تنها یکی از آنهاست.

🔻لطفا از اقدام فوری برای چند آهنگ که عبور کردید برای معضلات اساسی‌تر هم چاره‌ای اساسی بیندیشید تا بیش از این دیر نشده است.

🆔 @imamalisociety

4.27K views13:42