⭕️ پنجاهمین سال درگذشت سید حسن تقیزاده؛ یک زندگی طوفانی
📌 از ویژگیهای تقیزاده پاکدستی و بیاعتنایی او به مادیات بود
♦️در پنجاهمین سال درگذشت سیدحسن تقیزاده (۸ بهمن ۱۳۴۸) میتوان تصویری هر چند گذرا از این فرهنگیمرد عرصه سیاست به دست داد. توجه دادن به مردان باتجربه عرصه سیاست و تاریخ و فرهنگ، میتواند آموزههای فراوانی به امروزیان ببخشد تا با تامل در این رفتارها، با گوشهای و روایتی دیگر از تاریخ معاصر ایران آشنا شوند.
تصویر عمومی از حسن تقیزاده همان چیزی است که سالهاست برخی از رسانههای هسته سخت جمهوری اسلامی مینویسند و میگویند. آنها با سیطرهای که بر نهادهای اصلی تبلیغی و آموزشی دارند، تمامی همت و تلاش خود را صرف میکنند تا بگویند که تقیزاده، غربزدهای بیآبرو و اعتبار بود، نه درد دین داشت و نه درد ایران، و عمرش را در بطالت و خیانت به کشور صرف کرد.
♦️در دورانی نیز دست تقدیر او را به کوچ و تبعید اجباری، همراه با علیاکبر دهخدا، به خارج از ایران کشاند، تا آن که در سالهای اولیه قدرتگیری رضاشاه به ایران برگشت و نمایده مجلس پنجم شد. در خاطراتش آمده است که با لغو سلسله قاجاریه و قدرتگیری و پادشاهی رضاشاه مخالف بود. اما بعدها یه یکی از وزنههای دولت رضاشاه تبدیل شد؛ به خصوص در سالهای اول حکومت رضاشاه که برجستهترین چهرههای ملی و فرهنگی، در زمره وزرای او قرار داشتند.
♦️آقای مینوی نوشته است که تقیزاده چگونه از ورود اسلام به ایران و زبان عربی دفاع میکند و به سرهسازی زبان حمله میکند و میگوید، چرا ما نباید از این همه امکانی که این زبان غنی در اختیار ما فارسیزبانان گذاشته است، بهره ببریم، و یکی از دلایل مانایی زبان فارسی را حاصل امتزاجش با زبان عربی میداند: «این زبان پرمایه و عالی و کامل و فصیح وقتی به ایران آمد و به تدریج با زبان لطیف و نغز و دلکش آریایی و متمدن ایرانی ممزوج و ترکیب شده، جوش کامل خورد، به وسیله سخنوران بزرگ ایرانی قرون چهارم و پنجم و ششم و چند قرن بعد از آن سکه فصاحت کمنظیر خورد و برای ما زبانی به وجود آورد که لایق بیان همه مطالب گردید و نماینده درخشان آن، سعدی وحافظ وناصرخسرو و امثال آنها هستند.« ( نقد حال - مجتبی مینوی - ص ۴۸۲)
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 حسن امرایی
#حسنتقیزاده #سیاست #ایران #ایندیپندنت
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 از ویژگیهای تقیزاده پاکدستی و بیاعتنایی او به مادیات بود
♦️در پنجاهمین سال درگذشت سیدحسن تقیزاده (۸ بهمن ۱۳۴۸) میتوان تصویری هر چند گذرا از این فرهنگیمرد عرصه سیاست به دست داد. توجه دادن به مردان باتجربه عرصه سیاست و تاریخ و فرهنگ، میتواند آموزههای فراوانی به امروزیان ببخشد تا با تامل در این رفتارها، با گوشهای و روایتی دیگر از تاریخ معاصر ایران آشنا شوند.
تصویر عمومی از حسن تقیزاده همان چیزی است که سالهاست برخی از رسانههای هسته سخت جمهوری اسلامی مینویسند و میگویند. آنها با سیطرهای که بر نهادهای اصلی تبلیغی و آموزشی دارند، تمامی همت و تلاش خود را صرف میکنند تا بگویند که تقیزاده، غربزدهای بیآبرو و اعتبار بود، نه درد دین داشت و نه درد ایران، و عمرش را در بطالت و خیانت به کشور صرف کرد.
♦️در دورانی نیز دست تقدیر او را به کوچ و تبعید اجباری، همراه با علیاکبر دهخدا، به خارج از ایران کشاند، تا آن که در سالهای اولیه قدرتگیری رضاشاه به ایران برگشت و نمایده مجلس پنجم شد. در خاطراتش آمده است که با لغو سلسله قاجاریه و قدرتگیری و پادشاهی رضاشاه مخالف بود. اما بعدها یه یکی از وزنههای دولت رضاشاه تبدیل شد؛ به خصوص در سالهای اول حکومت رضاشاه که برجستهترین چهرههای ملی و فرهنگی، در زمره وزرای او قرار داشتند.
♦️آقای مینوی نوشته است که تقیزاده چگونه از ورود اسلام به ایران و زبان عربی دفاع میکند و به سرهسازی زبان حمله میکند و میگوید، چرا ما نباید از این همه امکانی که این زبان غنی در اختیار ما فارسیزبانان گذاشته است، بهره ببریم، و یکی از دلایل مانایی زبان فارسی را حاصل امتزاجش با زبان عربی میداند: «این زبان پرمایه و عالی و کامل و فصیح وقتی به ایران آمد و به تدریج با زبان لطیف و نغز و دلکش آریایی و متمدن ایرانی ممزوج و ترکیب شده، جوش کامل خورد، به وسیله سخنوران بزرگ ایرانی قرون چهارم و پنجم و ششم و چند قرن بعد از آن سکه فصاحت کمنظیر خورد و برای ما زبانی به وجود آورد که لایق بیان همه مطالب گردید و نماینده درخشان آن، سعدی وحافظ وناصرخسرو و امثال آنها هستند.« ( نقد حال - مجتبی مینوی - ص ۴۸۲)
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 حسن امرایی
#حسنتقیزاده #سیاست #ایران #ایندیپندنت
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
پنجاهمین سال درگذشت سید حسن تقیزاده؛ یک زندگی طوفانی
در پنجاهمین سال درگذشت سیدحسن تقیزاده (۸ بهمن ۱۳۴۸) میتوان تصویری هر چند گذرا از این فرهنگیمرد عرصه سیاست به دست داد. توجه دادن به مردان باتجربه عرصه سیاست و تاریخ و فرهنگ، میتواند آموزههای