این شورا از شاهزادگان اشکانی، فرماندهان نظامی، نخبگان امپراتوری و رؤسای خاندان‌های بزرگ تشکیل میشد و نفوذ زیادی تو سیاست کشور داشت.

اگه اعضای مهستان تشخیص میدادن که ولیعهد شایستگی لازم رو برای اداره کشور نداره، میتونستن یه شاهزاده دیگه از خاندان اشکانی رو واسه سلطنت انتخاب کنن.

وجود مهستان باعث شد بسیاری از تاریخ‌پژوهان، حکومت اشکانیان رو نسبت به بقیه امپراتوری‌های باستان متفاوت بدونن؛ چون قدرت پادشاه به حمایت خردمندان وابسته بود و پادشاه نمیتونست مستقل از خواست بزرگان، حکومت کنه.

هرچند این ساختار کاملا مانند دموکراسی امروزی نبود ، اما واسه بیش از دو هزار سال پیش، یه نمونه کم‌نظیر از محدود شدن قدرت مطلق پادشاه در یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های جهان به شمار میره.

شاپور این پیروزی رو روی سنگ هم ماندگار کرد؛ در نقش‌رستم، جایی که خودش سوار بر اسب و پیروز به تصویر کشیده شده و والرین در کنار او دیده می‌شه.

🔚 همچنین روم شکست‌ناپذیر نبود؛ ساسانیان قدرتی بودن که حتی امپراتور روم رو هم به اسارت گرفتن

اما امپراتوری هخامنشی واسه این مشکل یه راه‌حل فوق‌العاده داشت: شبکه‌ای سازمان‌یافته از راه‌ها و چاپارها.

تو مسیرهای اصلی، ایستگاه‌هایی وجود داشتن که بهشون چاپارخانه میگفتن.

یه پیک وقتی به یکی از این ایستگاه‌ها میرسید، نامه رو میداد به یه پیک آماده دیگه و این پیک آماده با یه اسب تازه نفس، نامه رو به ایستگاه بعدی می‌رسوند و این فرایند تا رسیدن به مقصد ادامه پیدا می‌کرد.

به این ترتیب، پیام میتونست یه مسافت بسیار زیادی رو تو مدت نسبتاً کوتاهی طی کنه.

این سیستم فقط واسه فرستادن نامه‌های معمولی نبود. تو یه امپراتوری عظیم، حکومت باید میتونست خبر شورش، دستورهای اداری، گزارش‌های نظامی و اطلاعات مربوط به استان‌ها رو در سریع‌ترین زمان ممکن جابه‌جا کنه.

هرودوت، مورخ یونانی، درباره سرعت این شبکه با شگفتی نوشته و توضیح داده که حتی سرما، باران، برف و تاریکی شب هم مانع حرکت چاپارها نمیشد.

این دژ تسخیر ناپذیر دوران ساسانیان، روی یه صخره‌ محکم ساخته شده که شامل ده ها آپارتمان‌ چندطبقه به همراه یک خندق دفاعی عظیم میشه.

فکرشو بکنید هزاران سال پیش وارد یه آپارتمان چندطبقه بشین که تو یه صخره عمودی ایجاد شده باشن.

پنجره‌های این آپارتمان‌های باستانی مستقیم رو به پایین، به درون یه دره عمیق، بزرگ و پنهان باز میشدن.

نادرشاه با تشکیل ارتشی قدرتمند، افغانی‌ها رو شکست داد، با عثمانی‌ها و روس‌ها جنگید و بسیاری از سرزمین‌های از دست‌رفته رو دوباره به ایران بازگرداند.

بعد با لشکرکشی به هند و پیروزی تو نبرد کرنال، غنائم عظیمی از جمله الماس کوه نور ، دریای نور ، تخت طاووس و مقدار زیادی طلا و جواهرات به ایران آورد.

نادرشاه با فتوحاتش، ایران رو دوباره به یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان تبدیل کرد.

او از سیستان برخاست و با تکیه بر توانایی نظامی خود، حکومتی قدرتمند ایجاد کرد که بخش بزرگی از ایران شرقی، افغانستان امروزی و نواحی پیرامون رو دربر می‌گرفت.

یعقوب لیث در تاریخ ایران به‌عنوان یکی از احیاگران قدرت سیاسی ایرانی پس از دوره ساسانی شناخته می‌شود.

او همچنین نقش مهمی در ترویج زبان فارسی بعد از اسلام داشت و بسیاری از پژوهشگران معتقدند که اگه او نبود شاید هیچوقت زبان فارسی به شکل امروزی شکل نمیگرفت.

یه روز همسر تیمور بهش میگه دلم نمیخواد بری جنگ پیشم بمون، تیمور میگه نمیشه که یـه سپاه منتظر منن. زنش میگه من مهم‌ترم یا جنگ؟ تیمور هم میگه معلومه جنگ!

بعد این حرفش زنش یه جوری میزنتش که ۳ روز جنگ رو عقب میندازه! خلاصه حتی تیمور لنگ هم با اون همه ادعا باید به خانومش چشم میگفت :))

این باعث شده بود که تقریباً هیچ کشوری نتونه از این رنگ تو پرچمش استفاده کنه

اما ساسانیان از رنگ بنفش تو پرچم استفاده کردن تا قدرت و شکوه امپراتوری ایران رو نشون بدن.

برای ساخت مقداری از این رنگ به هزاران صدف دریایی نیاز بود؛ بخاطر همین ارزشش تقریباً با طلا برابری میکرد و بیشتر مخصوص پادشاهان بود.

بنفش تو درفش کاویانی فقط یه رنگ نبود؛ یه نشونه از ثروت، قدرت و عظمت ایران بود🔥

مهم‌ترین اتفاق دوران پادشاهی او، فتح مصر بود.

سپاه هخامنشی در نبرد پِلوزیوم ارتش فرعون رو شکست داد و مصر به قلمرو هخامنشیان اضافه شد.

کمبوجیه بعد از ورود به مصر با تشریفات سنتی آنجا، حتی به عنوان فرعون مصر نیز شناخته شد.

کمبوجیه حدود ۸ سال حکومت کرد. پس از درگذشت او، بحران جانشینی آغاز شد که در نهایت داریوش بزرگ به قدرت رسید.

اما نکته جالب اینجاست که طبق روایت‌های بابلی، ورود کوروش به بابل با مقاومت و کشتار گسترده همراه نبود و شهر تقریباً بدون نبرد بزرگ به دست هخامنشیان افتاد.

استوانه کوروش هم از همین دوره به جا مونده؛ سندی که اطلاعات مهمی درباره سیاست کوروش در بابل به ما می‌ده.

در مجموعه اسناد تخت‌جمشید، هزاران لوح گِلی پیدا شده که بخشی از اون‌ها درباره حقوق کارگران، جیره غذایی، سفر و اداره امور امپراتوریه.

بعضی وقت‌ها تاریخ، نه روی سنگ‌های بزرگ، بلکه روی یه تکه گلِ خشک‌شده پنهان شده