.
نامه #نرگس_محمدی از #زندان_اوین در مورد #زندانیان_بهایی

سال ۹۶ فریبا کمال‌آبادی و مهوش شهریاری در اخرین روزهای حبسشان مشتاق بودند تا پس از تحمل ده سال حبس ‌و بعد از آزادی به مردم سرزمینشان بگویند که اتهام جاسوسی کذب و بی‌اساس بود و در طول این ده سال هیچ مرجع قضایی و امنیتی حتی یک مدرک برای اثبات ادعای جاسوسی ارائه نکردند، سال ۸۹ وقتی با چشم‌بند در راهرو اول بند ۲۰۹ از جلوی در نیم‌بازشان میگذشتم زمانی بود که بیش‌از یک‌سال را در سلول گذرانده بودند و‌بعد از آن هم یک‌سال‌ونیم در سلول و هم آنجا ماندند. آنها تحت فشارها و شکنجه‌های هولناکی حاضر به اعتراف به جاسوسی نشدند.
ادامه متن: