🔴بیانیه‌ی دانشجویان دامپزشکی از ایران

به نام ایران، برای آزادی
مهم‌ترین مبارزه، حافظه و پایداری است؛ چرا که تنها فراموشی است که خون را از خیابان پاک می‌کند.
ما، دانشجویان دامپزشکی، با ریشه‌هایی پیوندخورده به اوستا و اندیشه‌ی پاک زرتشت، همواره خود را پاسدار حیات، دانش و خدمت به میهن دانسته‌ایم.
اما امروز، در نقطه‌ای خطیر از تاریخ ایستاده‌ایم؛ نه از سر میل، که به اجبار حذف شدن از چرخه‌ی اثرگذاری.

ما که روزگاری سنگر اندیشه و خاستگاه نوآوری بودیم، اکنون در زمانه‌ای نفس می‌کشیم که بوی خون و اندوه در هوا پیچیده است؛ چنان‌که هر یک از ما، عزیزی را چون گلبرگ‌های شقایق به باد سپرده و فقدان، سایه‌وار همراه‌مان شده است. چگونه می‌توان سکوت کرد؟ چگونه می‌توان عادی بود، وقتی ذهن و دل ما درگیر پیکرهای از دست‌رفته، دانشجویان در بند و روشنفکرانی است که در سایه‌های سنگین استبداد خاموش مانده‌اند؟
ما به‌روشنی اعلام می‌کنیم:
هر کنش یا سکوتی که به عادی‌سازی این رنج‌ها بینجامد، حتی در پوشش بی‌طرفی، همدستی با خشونت و تثبیت وضعیتی غیرانسانی است. زیرا سکوت، آنگاه که حقیقت فریاد می‌زند، خود شکلی از همراهی است.
دانشگاه نباید جای خفقان باشد!
در ترس و سرکوب، نه علم می‌بالد و نه خون ناحق به دادخواهی می‌رسد. اندیشه‌ی روشن دانشجو باید چراغ مسیر فردا باشد، نه پوششی برای فراموشی، و نه ابزاری برای پنهان کردن جنایت.

#دانشجویان
#دانشگاه_سنگر_آزادی
#دانشجو_کارگر_بازاری_کارمند_اتحاد_انحاد