⭕️«دفترچه اضطرار» یا بازتولید دیکتاتوری؟

بهزاد پیله ور فعال سیاسی عضو کنگره ملی ایرانیان

ویدیو با زیرنویس کردی و‌انگلیسی

این طرح #رضا_پهلوی به‌عنوان نقشهٔ راهی برای دوران گذار معرفی شده، اما با ابهام‌های جدی روبه‌روست. هیچ سازوکار مشخصی برای تأیید یا رد صلاحیت نمایندگان در آن دیده نمی‌شود و در عمل، یک نهاد موقت بدون اتکا به رأی مستقیم مردم نقش فیلتر را بر عهده می‌گیرد.

نقش احزاب نیز در این ساختار تعریف نشده و دولت گذار نه از طریق انتخابات عمومی، بلکه توسط حلقه‌ای محدود انتخاب می‌شود. در عین حال، بر حفظ بدنه سپاه، بسیج و ارتش تأکید شده؛ موضوعی که می‌تواند به تداوم همان ساختار قدرت پیشین منجر شود.

همچنین، گروه‌های میدانی مانند کردها و بلوچ‌ها جایگاه روشنی در این طرح ندارند. هرچند وعده برگزاری رفراندوم در آینده داده شده، اما در عمل، یک ساختار متمرکز و بدون نظارت در حال شکل‌گیری است.

در این میان، نقش رضا پهلوی نیز با وجود نداشتن عنوان رسمی، به‌صورت محوری و تصمیم‌گیرنده برای هر سه قوه تعریف شده است. در مجموع، این طرح بیش از آنکه نشانه‌ای از یک گذار دموکراتیک داشته باشد، شباهت‌هایی به انتقال قدرت از بالا دارد.

#شبکه_ایرانیاران

⭕️⭕️ فــوری

🔥🔥 «اولیویه گراندو»، شهروند فرانسوی که در سال ۱۴۰۱ در ایران بازداشت و حدود ۹۰۰ روز در زندان‌های جمهوری اسلامی و تحت شکنجه بود با انتشار ویدیویی نسبت به انتقال دوست دوران زندان خود، «وحید بنی‌عامریان» برای اجرای حکم اعدام واکنش نشان داده است.

آقای گراندو در این ویدیو حکومت جمهوری اسلامی را خطاب قرار داده و می‌گوید: «وحید بنی عامریان را بردی برای اعدام؟ وحید دوست منه، هم وطن نیستیم، همکار نیستیم، چشم‌انداز سیاسی ما متفاوته ولی دوست منه، خیلی بچه باادب، با عقل، شجاع.»
او در ادامه جمهوری اسلامی را خطاب قرار داده و می‌گوید: «تو چه فکر میکنی؟ فکر میکنی گروگان‌هایی که برگشتن کشورشان دیگه حوصله ندارن خبر بگیرن از دوست‌هاشون؟ ما از دوست‌هایی که در شکنجه‌گاه شناختیم هرگز خسته نمی‌شیم.از دوست‌هایی که در زندان شناختیم هرگز خسته نمی‌شیم.»
بعد از اعدام «اکبر دانشورکار» و «محمد تقوی سنگ دهی» در سحرگاه دوشنبه، ۱۰فروردین۱۴۰۵ و «بابک علیپور» و «پویا قبادی» در روز سه‌شنبه، ۱۱فروردین‌ماه، سازمان‌های حقوق‌بشری درباره خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام وحید بنی‌عامریان و «ابوالحسن منتظر» هشدار داده اند.
این زندانیان سیاسی در سال ۱۴۰۲ بازداشت و سپس همگی به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شدند.

سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

⭕️ سازمان عفو بین‌الملل اعدام محمد تقوی و اکبر دانشور‌کار را که در پی محاکمه به‌شدت ناعادلانه صورت گرفت محکوم می‌کند

🔻 عفو بین‌الملل – ۱۰فروردین ۱۴۰۵ - سازمان عفو بین‌الملل اعدام‌های خودسرانه اکبر دانشورکار و محمد تقوی را که صبح روز ۳۰مارس، در زندان قزل‌حصار در پی محاکمه به‌شدت ناعادلانه صورت گرفت، محکوم می‌کند.

🔻 بر اساس اطلاعاتی که در اختیار عفو بین‌الملل قرار دارد، آنها را بدون اطلاع قبلی به خودشان یا خانواده‌ها و وکلایشان اعدام کردند. ۴تن دیگر ابوالحسن منتظر، بابک علی‌پور، پویا قبادی و وحید بنی‌عامریان که در همین پرونده به اعدام محکوم شده‌اند، در خطر جدی اعدام قرار دارند.

🔻 خطوط تلفن در زندان قزل‌حصار از صبح دوشنبه قطع شد که نگرانی‌ها را بیشتر کرده است. هر ۶نفر به‌اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران و قیام مسلحانه علیه حکومت» (بغی) محکوم شدند.

🔻 به گفته منابع مطلع، مأموران آنها را در زمان بازداشت تحت شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها از جمله ضرب‌وشتم، شلاق، حبس انفرادی طولانی‌مدت و تهدید به مرگ با اسلحه قرار داده‌اند.

🔻 حتی در بحبوحهٔ بمباران‌های هوایی، مقامات (رژیم) به ماشین اعدام بی‌رحمانه خود ادامه می‌دهند و از مجازات اعدام به‌عنوان سلاحی علیه مخالفان در تلاشی مذبوحانه برای خفه‌کردن صدای اعتراض و محکم‌ترکردن چنگال قدرت خود استفاده می‌کنند.

🔻 عفو بین‌الملل در پایان نوشت: مقامات (رژیم) ایران باید فوراً تمام برنامه‌ها برای اجرای اعدام‌های بیشتر یا صدور احکام اعدام را متوقف کرده و به فوریت اجرای تمام اعدام‌ها را به‌حالت تعلیق درآورند».

دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵

🚨 انتشار گزارش‌هایی از وضعیت «بحرانی» سلامت نرگس محمدی در زندان زنجان

صدای آمریکا: «ائتلاف آزادی نرگس» روز سه‌شنبه ۱۱ فروردین با انتشار گزارشی از وخامت وضعیت جسمانی نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، خبر داد و اعلام کرد که وی پس از تجربه علائم حمله قلبی در زندان، از دسترسی به خدمات درمانی حیاتی و متخصص محروم مانده است.

ائتلاف آزادی نرگس با استناد به گزارش‌های دریافتی از ایران، وضعیت سلامت این فعال حقوق بشر را در سایه تنش‌های منطقه‌ای و شرایط دشوار زندان زنجان، «بحرانی» توصیف کرد و گزارش داد که تیم حقوقی و خانواده او در تاریخ ۹ فروردین ۱۴۰۵، موفق شدند در فضایی امنیتی با وی دیدار کنند.

بنا براین، گزارش نرگس محمدی در حالی در اتاق ملاقات حاضر شد که به شدت ضعیف و رنگ‌پریده و کاهش وزن چشمگیری داشت. او دقایقی پیش از این دیدار، به دلیل درد شدید در ناحیه قفسه سینه به بهداری منتقل شده بود.

بر اساس اظهارات هم‌بندانش، محمدی در تاریخ چهارم فروردین در تخت خود بیهوش پیدا شد؛ وضعیتی که بیش از یک ساعت به طول انجامید و با سردی بدن و بی‌حسی همراه بود. با وجود علائم آشکار سکته قلبی، مقامات زندان از اعزام او به بیمارستان یا معاینه توسط پزشک متخصص خودداری کرده‌اند.

همچنین گزارش شده که دادستان زنجان محدودیت‌های شدیدی را بر تماس‌های تلفنی او اعمال کرده و ارتباط وی با وکلایش به طور کامل قطع شده است.

نرگس محمدی که در حال حاضر مجموعاً با حدود ۱۸ سال حبس روبرو است، اخیراً توسط شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد به احکام جدیدی محکوم شده است. این احکام شامل ۶ سال حبس به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، ۱۸ ماه حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، دو سال تبعید به شهر خوسف، و دو سال ممنوعیت خروج از کشور تحت عنوان مجازات تکمیلی است.

خانم محمدی در جریان مراسم یادبود خسرو علیکردی، وکیل حقوق بشر در مشهد، در ۲۱ آذر ۱۴۰۴ توسط ماموران لباس شخصی بازداشت شد، و با وجود شرایط بد جسمانی از خدمات درمانی محروم مانده است.

پیشتر اتحادیه اروپا و کمیته نوبل نروژ نیز درباره بدرفتاری با نرگس محمدی در زندان ابراز نگرانی کردند.

سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵