⭕️در حالی که جزئیات رسمی تفاهم‌نامه میان تهران و واشنگتن هنوز منتشر نشده، محمود نبویان، نایب‌رئیس کمیسیون امنیت مجلس آخوندی، اعلام کرده که متن توافق را دیده و آن را نسبت به نسخه‌های قبلی «خسارت‌بارتر» توصیف کرده است.

او مدعی شده که در این نسخه، میزان عقب‌نشینی ایران بیشتر از گذشته است.

این اظهارات در شرایطی مطرح شده که مقام‌های رسمی از رسانه‌ها خواسته‌اند درباره جزئیات توافق گمانه‌زنی نکنند.

به نظر شما چرا درباره متنی که هنوز منتشر نشده، چنین اختلاف‌نظرهایی شکل گرفته است؟

⭕️در امتداد مقاله متوقف شدن مجازات سنگسار زنان در ایران و شکست شعار:«مرگ‌ بر سه فاسد ملا، چپی، مجاهد»
ویدیو روحانی عبدالرحیم سلیمانی اردستانی را حتما ملاحظه کنید!

ویکتوریا آزاد
۲۴ خرداد ۱۴۰۵

این ویدیو را از
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی (معروف به عبدالرحیم اردستانی) پژوهشگر دینی، نویسنده و استاد دانشگاه مفید قم است. او به دلیل دیدگاه‌های متفاوت خود در حوزه تاریخ اسلام و نقدهای اجتماعی شناخته می‌شود. در خرداد ۱۴۰۵، دادگاه بدوی او را به ۶ سال حبس، جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم کرد. وی پیش‌تر در فروردین‌ماه همان سال توسط نیروهای امنیتی در روستای بالقلو از توابع شهرستان ساوه بازداشت شده بود.

سوابق و فعالیت‌ها

عضویت: عضو سابق مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم.

شغل: استاد بازنشسته دانشگاه مفید و پژوهشگر.

حوزه پژوهش: تاریخ اسلام و مطالعات دینی.

⭕️اگر چیزی امضا شه
مسئول باید کشته شده

🔴صابرین نیوز: آبروریزی در همدان!

امروز در همدان و در مراسم علی شادمانی درگیری رخ داد. عده ای اغتشاشگر که مخالف مذاکره بودن مانع از سخنرانی بقایی و حاجی بابایی شدن و حتی به فرزند تنگسیری فحش دادن. دختر علی شادمانی برای دلجویی میره سمت بقایی، اما مردمِ مخالف مذاکره به او هم فحش دادن و شعار، بی‌شرف علیهش سر دادن.

یکشنبه ۲۴ خرداد

🔴شماری از حامیان جمهوری اسلامی و مخالفان توافق با ایالات متحده، در تجمع خود با سر دادن شعار خواهان #اعدام #عباس_عراقچی، وزیر خارجه حکومت ایران شدند.

‏🔴صابرین نیوز: سعید جلیلی از شعام رسما برکنار شد؟

عظیم ابراهیم پور، فرمانده قرارگاه پیشرفت سپاه پاسداران رسماً اعلام کرد باقری کنی جایگزین سعید جلیلی در شعام شده است.

اگر این خبر کاملا صحت داشته باشد، باید گفت که باقری‌کنی سال‌ها نزدیک‌ترین همکار جلیلی بود؛ رئیس ستاد انتخاباتی او بود و در تیم مذاکرات هسته‌ای نیز کنار او فعالیت می‌کرد. بنابراین اگر واقعاً جایگزینی رخ داده باشد، بیشتر شبیه جابه‌جایی درون یک جناح است تا پیروزی یک جناح بر جناح دیگر. باقری‌کنی از نظر ریشه سیاسی، خانوادگی و سابقه کاری به همان طیف اصولگرایان نزدیک به سعید جلیلی تعلق داشت:

سال‌ها معاون جلیلی در شورای عالی امنیت ملی بود.
عضو تیم مذاکره‌کننده جلیلی بود. در انتخابات ۱۴۰۳ نیز رئیس ستاد جلیلی شد.

اما از زمانی که خودش مسئول مذاکرات هسته‌ای و سپس سرپرست وزارت خارجه شد، با واقعیت‌های اجرایی حکومت روبه‌رو شد. کسی که مسئول اداره پرونده است معمولاً ناچار می‌شود انعطاف بیشتری نشان دهد تا کسی که از بیرون نقد می‌کند.

به همین دلیل برخی ناظران معتقدند باقری‌کنی از «جریان جلیلی» جدا نشده، بلکه از «جلیلیسم» فاصله گرفته است.

به بیان دیگر:

جلیلی رویکرد ایدئولوژیک‌تر، تأکید بر مقاومت و هزینه‌دادن دارد اما باقری‌کنی از همان اردوگاه سیاسی، اما با رویکرد عملگرایانه‌تر و توجه بیشتر به ملاحظات دیپلماتیک عمل میکند.

بنابراین اگر خبر کنار گذاشته شدن جلیلی از «شعام» درست باشد، می‌توان آن را نه صرفاً یک جابه‌جایی اداری، بلکه نشانه‌ای از کاهش نفوذ جریان تندروتر جلیلی در برابر نیروهای عملگراتر داخل همان اردوگاه اصولگرا تفسیر کرد. البته برای چنین نتیجه‌گیری‌ای باید منتظر شواهد و تأییدهای بیشتری بود.

#جمهوری_اسلامی_باید_برود

🔴علی عبداللهی، فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا، در پیامی خطاب به حامیان جمهوری اسلامی نوشت توان رزمی، دفاعی و قدرت موشکی، دریایی، پهپادی و پدافند هوایی جمهوری اسلامی تحت فرماندهی مجتبی خامنه‌ای ارتقا یافته و نیروهای مسلح «دست به ماشه»، آماده شلیک به «قلب دشمن» هستند.

او نوشت: «آرمان مقدس فتح قدس و انتقام خون علی خامنه‌ای هرگز فراموش نخواهد شد؛ ما منتظر کوچک‌ترین لغزشی از سوی دشمن متجاوز هستیم تا درسی فراموش‌نشدنی و پایان‌بخش به آن‌ها بدهیم».

⭕️⭕️⭕️ صداوسیما:
به اسراییل حمله میکنیم پاسخ در راه است

⭕️⭕️ایران حریم هوایی خود را بسته و بنا به گزارش‌ها در حال آماده شدن برای حمله موشکی احتمالی به اسرائیل است.

⭕️⭕️ کانال ۱۲ اسرائیل :
ایران درخواست ترامپ را رد کرد و تأکید کرد به بمباران بیروت پاسخ خواهیم داد

🔹‏«حیوانی در تله»
‏گفت‌وگویی با ⁧ #ویکتوریا_آزاد⁩ ، تحلیلگر سیاسی و تبعیدی ایرانی، دربارهٔ حکومت ایران.

‏وضعیت خاورمیانه از آغاز سال جاری بسیار پرتنش و بی‌ثبات بوده و با مجموعه‌ای از مانورهای تاکتیکی بازیگران اصلی، یعنی ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران، مشخص شده است..

لینک مصاحبه به انگلیسی👇‏
https://mehriran.de/a-trapped-animal-the-regime-on-the-brink-of-its-fall/

۱. وضعیت فعلی رژیم ایران را چگونه توصیف می‌کنید؟

جمهوری اسلامی امروز شبیه حیوان گرفتار در تله است: نه شکست خورده، اما دیگر آزادی عمل گذشته را نیز ندارد. این حکومت هم‌زمان از چندین جهت تحت فشار قرار گرفته و فضای محدودی برای پیشروی یا عقب‌نشینی در اختیار دارد.
در حال حاضر، رژیم با چند بحران عمده روبه‌رو است: وخامت شدید وضعیت اقتصادی، بحران عمیق مشروعیت اجتماعی پس از موج‌های پی‌درپی اعتراضات، افزایش فشارهای امنیتی و منطقه‌ای، و همچنین رقابت‌ها و تنش‌های مداوم درون ساختار قدرت. اگرچه هنوز ریزش مهمی در سطوح بالای حکومت مشاهده نمی‌شود، اما این موضوع را نباید نشانهٔ وحدت واقعی در حاکمیت دانست.
به باور من، مجموعهٔ این فشارها حکومت را به سمت نوعی انعطاف‌پذیری محدود و تاکتیکی در برابر ایالات متحده سوق داده است. با این حال، این وضعیت را نباید نشانهٔ یک تحول راهبردی تلقی کرد. بنیان‌های ایدئولوژیک و اهداف اصلی جمهوری اسلامی همچنان بدون تغییر باقی مانده‌اند.در شرایط کنونی، به نظر می‌رسد حکومت سه هدف اصلی را دنبال می‌کند:

۱. خرید زمان از طریق طولانی کردن مذاکرات و انتظار برای فراهم شدن شرایط بین‌المللی مساعدتر.
۲. کاهش فشارهای خارجی از طریق امتیازدهی‌های تاکتیکی، بدون آنکه در سیاست‌های بنیادین خود تغییری ایجاد کند.
۳. جلوگیری از تبدیل نارضایتی‌های اجتماعی به یک جنبش مدنی گسترده، از طریق سرکوب، ارعاب، زندان، اعدام و ایجاد شکاف در جامعهٔ مدنی.
این موضوع توضیح می‌دهد که چرا گاهی شاهد لحن نرم‌تر، امتیازدهی‌های محدود یا تغییراتی در تاکتیک‌های رسانه‌ای جمهوری اسلامی هستیم. چنین اقداماتی بیش از آنکه نشانهٔ اصلاح واقعی باشند، ابزارهایی برای بقا محسوب می‌شوند.در نتیجه، جمهوری اسلامی در شرایط کنونی ترکیبی از انعطاف نسبی در سیاست خارجی و سخت‌گیری مستمر در سیاست داخلی را به نمایش می‌گذارد. در حالی که تلاش می‌کند فشارهای بین‌المللی را کاهش دهد، همچنان برای ادارهٔ کشور عمدتاً بر سرکوب، کنترل امنیتی و محدود کردن جامعهٔ مدنی تکیه دارد.از نگاه من، بسیاری از سیاستگذاران غربی میزان استفادهٔ حکومت از مذاکرات به عنوان یک ابزار تاکتیکی را دست‌کم می‌گیرند و گاه آن را با تمایل به تغییر بنیادین اشتباه می‌گیرند. به همین دلیل معتقدم کاهش فشارها، بدون دریافت امتیازات حقوق بشری و ساختاری، ممکن است به تقویت حکومت منجر شود، نه به تعدیل رفتار آن. انعطاف‌پذیری فعلی جمهوری اسلامی را بهتر است به عنوان یک استراتژی بقا درک کرد تا یک تحول ایدئولوژیک یا استراتژیک واقعی.

۲. نظر افرادی که ممکن است در ایران بشناسید در مورد وضعیت سطوح مختلف جامعه مدنی در ایران چیست؟

در داخل ایران و حتی در میان بسیاری از ایرانیان خارج از کشور، احساس ناامیدی و فرسودگی سیاسی به شکل فزاینده‌ای مشاهده می‌شود. امید به تغییر حکومت از طریق اعتراضات مردمی نسبت به سال‌های گذشته کاهش پیدا کرده است. بسیاری از مردم معتقدند دستگاه امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی همچنان آمادگی و توانایی استفاده از خشونت گسترده برای سرکوب اعتراضات را دارد. در نتیجه، بخشی از جامعه دیگر تظاهرات خیابانی را به تنهایی برای تغییر موازنه قدرت کافی نمی‌داند. این وضعیت پیامد مهم دیگری نیز داشته است: بخشی از مخالفان حکومت بیش از گذشته به فشارهای خارجی به عنوان عامل بالقوه تغییر نگاه می‌کنند. در سال‌های اخیر، در شعارها، پیام‌ها و حتی برخی بنرهای منتشرشده در فضای عمومی و شبکه‌های اجتماعی، می‌توان درخواست از بازیگران خارجی، به‌ویژه ایالات متحده و اسرائیل، برای افزایش فشار بر جمهوری اسلامی را مشاهده کرد. فارغ از اینکه کسی با این دیدگاه موافق باشد یا نه، این پدیده نشان‌دهنده کاهش اعتماد بخشی از جامعه به امکان تغییر از طریق نیروهای داخلی به تنهایی است. در همین حال، جامعه مدنی ایران نیز آسیب‌های جدی دیده است. سرکوب، بازداشت، اعدام، ارعاب و فشارهای امنیتی مداوم بسیاری از شبکه‌های مدنی و اجتماعی را تضعیف کرده است. به باور من، جامعه مدنی ایران هنوز زنده است، اما تحت فشاری بی‌سابقه فعالیت می‌کند و حکومت نیز نسبت به گذشته با خشونت و سختگیری بیشتری عمل میکند. تداوم این شرایط زمینه‌ساز موج‌های جدیدی از اعتراضات و اعتصابات سراسری خواهد بود.

قسمت دوم
https://t.me/iranyarannetwork1398/40470

قسمت سوم

https://t.me/iranyarannetwork1398/40471

قسمت چهارم

https://t.me/iranyarannetwork1398/40472

از نظر من، حتی اگر در نهایت یک تفاهم‌نامه میان ایران و ایالات متحده امضا شود ــ موضوعی که هنوز نیز قطعی نیست ــ این امر لزوماً راهبرد گسترده‌ترِ گذار از مهار جمهوری اسلامی به سمت یک تحول تدریجی و کم‌هزینه در ساختار قدرت را تغییر نخواهد داد. من معتقدم چشم‌اندازی که واشنگتن و متحدان منطقه‌ای آن دنبال می‌کنند، در نهایت ظهور نظمی سیاسی متفاوت در ایران است که روابط دوستانه‌ای با آمریکا و اسرائیل داشته باشد.

بنابراین، تحولات سیاسی جاری را باید در چارچوب این راهبرد کلان تحلیل کرد. با این حال، اجرای چنین راهبردی احتمالاً زمان‌بر خواهد بود، زیرا نه جامعه ایران و نه اپوزیسیون ایران در حال حاضر آمادگی کامل برای یک گذار بزرگ سیاسی را ندارند. ممکن است شش ماه دیگر شرایط کاملاً متفاوت از امروز باشد، اما تا آن زمان مسئله اصلی این نیست که تغییر زودتر رخ می‌دهد یا دیرتر؛ بلکه این است که زمان آن چه موقع فرا خواهد رسید.

۵. نظر شما درباره بخشی از ایرانیان تبعیدی چیست که می‌کوشند رضا پهلوی را به‌عنوان اصلی‌ترین و محبوب‌ترین گزینه برای رهبری آینده ایران مطرح کنند

در نگاه من، بزرگنمایی‌های گسترده و پرهزینه‌ای که برای مطرح کردن رضا پهلوی صورت گرفته، در نهایت یک واقعیت مهم را آشکار کرده است: او شخصیتی مورد وفاق ملی ایرانیان نیست. او نه رهبر ملی ایرانیان، بلکه رهبر بخشی از جریان پادشاهی‌خواه محسوب می‌شود و حتی در میان همان طیف نیز شماری از هواداران سابقش آشکارا اعلام کرده‌اند که دیگر او را رهبر خود نمی‌دانند.

از این رو، نمی‌توان رضا پهلوی را رهبر اپوزیسیون ایران یا نماینده همه مردم ایران دانست. برعکس، نقش سیاسی او بیش از پیش با شکاف و چنددستگی در میان نیروهای اپوزیسیون و ناتوانی در ایجاد انسجام میان حامیان خود گره خورده است.

هم‌زمان با شکننده‌تر شدن موقعیت سیاسی او، تلاش‌هایی برای مطرح کردن دخترش نور پهلوی به‌عنوان چهره‌ای جدید صورت گرفته است. با این حال، نشانه‌های اندکی وجود دارد که او بتواند حمایت گسترده‌تری در میان ایرانیان به دست آورد. افزون بر این، مجموعه‌ای از مسائل و حواشی موجب شده است که بسیاری از مردم نسبت به قضاوت سیاسی، عملکرد و اعتبار خاندان پهلوی پرسش‌های جدی مطرح کنند.

بسیاری از منتقدان معتقدند که مواضع و تصمیمات سیاسی رضا پهلوی در جریان اعتراضات و تحولات اواخر سال ۲۰۲۴ موجب دلسردی و فاصله گرفتن بخش قابل توجهی از حامیان او شد. در نتیجه، برخی از هواداران سابقش اکنون او را شخصیتی سیاسی می‌دانند که فاقد استقلال عمل و ابتکار سیاسی است.

در سطحی عمیق‌تر، ایرانیان امروز نه دارای یک رهبر واحد و فراگیر هستند و نه الزاماً چنین الگویی را مطلوب می‌دانند. تجربه تاریخی به بسیاری از ایرانیان آموخته است که کیش شخصیت و تمرکز بیش از حد قدرت در دست یک فرد، می‌تواند زمینه‌ساز استبداد و دیکتاتوری شود. از این رو، بسیاری رهبری جمعی و شورایی را الگویی دموکراتیک‌تر و مناسب‌تر برای آینده ایران می‌دانند

۶. نظر شما در مورد چین و روسیه چیست ؟ فکر میکنید آنها به جمهوری اسلامی کمک میکنند؟

«به نظر من، هم روسیه و هم چین دلایل راهبردی دارند که بقای جمهوری اسلامی را بر هرگونه تغییر ناگهانی در ایران ترجیح دهند، هرچند حمایت آنها الزاماً از سر همسویی ایدئولوژیک با این حکومت نیست.

روسیه از تداوم تنش میان ایران و غرب سود می‌برد. طولانی شدن روند مذاکرات می‌تواند بخشی از توجه دیپلماتیک و سیاسی واشنگتن را به خود مشغول کند و در نتیجه تمرکز بر جنگ اوکراین را کاهش دهد. از نگاه مسکو، هر تحول یا روندی که اولویت‌های راهبردی آمریکا را پیچیده‌تر کند، می‌تواند به نفع روسیه باشد.

منافع چین عمدتاً اقتصادی است. ایران به یکی از تأمین‌کنندگان مهم انرژی برای چین تبدیل شده و شرکت‌های چینی از دسترسی به نفت ایران در شرایطی بهره برده‌اند که اغلب از بازارهای جهانی مقرون‌به‌صرفه‌تر بوده است. بنابراین پکن علاقه‌مند به ثبات نسبی و جلوگیری از تحولاتی است که جریان انرژی یا منافع اقتصادی آن در ایران را به خطر بیندازد.

در سطحی کلان‌تر، روسیه و چین هر دو با نظم جهانی تحت رهبری آمریکا رقابت می‌کنند. آنها لزوماً از همه اقدامات جمهوری اسلامی حمایت نمی‌کنند، اما عموماً حکومتی را در تهران ترجیح می‌دهند که خارج از بلوک غرب باقی بماند و به‌عنوان وزنه‌ای در برابر نفوذ آمریکا در خاورمیانه عمل کند.

به همین دلیل، مسکو و پکن احتمالاً تداوم نظم سیاسی کنونی در ایران را بر یک گذار ناگهانی و نامطمئن ترجیح می‌دهند؛ گذاری که ممکن است در نهایت به شکل‌گیری حکومتی نزدیک‌تر به غرب منجر شود.

همکاری روسیه با جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر ابعاد نظامی، امنیتی و دیپلماتیک داشته است.بقیه در پست بعدی 👇