💠 از نرگس محمدی تا مبارزان برانداز و سرنگونی طلب

✍️ویکتوریا آزاد
۲۱ آذر ۲۵۸۳

نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، علیرغم سال‌ها زندان نتوانسته در میان مردم ایران به‌عنوان نمادی از مقاومت و مبارزه با جمهوری اسلامی شناخته شود. در حالی که چهره‌هایی مانند فاطمه سپهری و دیگر فعالان شجاع، با مواضع قاطع و سازش ناپذیر، الهام‌بخش مبارزات مردمی بوده‌اند، صلاحیت و اعتبار مبارزاتی نرگس محمدی همواره مورد سوال قرار گرفته است.

این مسئله زمانی برجسته‌تر می‌شود که به حمایت گسترده بین‌المللی از او، از جمله دریافت جایزه صلح نوبل، نگاه کنیم. این انتخاب‌ها، اگرچه در ظاهر حمایت از حقوق بشر است، اما در عمل می‌تواند رویکردهایی را تقویت کند که نه تنها ساختارشکن نیستند، بلکه به‌طور ناخواسته یا هدفمند به حفظ وضع موجود کمک می‌کنند.

او اخیراً در فرصتی که پیش آمده و به خارج از زندان آمده، در ویدیویی به پسرش که در پاریس زندگی میکند میگوید که “من تا لغو اعدام و آپارتاید جنسی در مقابل جمهوری اسلامی کوتاه نخواهم آمد”. این مواضع و رویکردهای او بارها با انتقادات گستردهٔ مبارزین راه آزادی در ایران و خارج از کشور همراه بوده بطوریکه اثربخشی و حتی صداقت وی را بشدت زیر سوال ‌برده چرا که او کماکان در چهارچوب این رژیم خواهان مطالبات حداقلی است که رژیم هرگز به آن تن نمیدهد و لذا طرح آن تنها جنبه نمایشی و قراردادی دارد.،

♨️جایگاه نرگس محمدی و شائبه‌ها پیرامون او

• شرایط رفاهی و ظاهری او در زندان، که با دسترسی به امکانات بهداشتی و ارتباطات خارجی همراه است، در مقایسه با دیگر زندانیان سیاسی سخت‌کوش، جای سوال دارد. آیا این تفاوت نشان‌دهنده نوعی مدیریت حکومت برای حفظ وجهه او به عنوان یک چهره قابل قبول بین‌المللی است؟

• انتخاب او به‌عنوان برنده جایزه صلح نوبل، در حالی که بسیاری از فعالان کمتر شناخته‌شده در شرایط دشوارتری قرار دارند، این تصور را تقویت می‌کند که نهادهای بین‌المللی ممکن است چهره‌هایی را برجسته کنند که کمترین تهدید را برای رژیم‌های استبدادی دارند.

نرگس محمدی و دیگر فعالان حقوق بشری، اغلب بر اصلاحات تدریجی نظیر لغو اعدام یا رفع آپارتاید جنسی یا حقوق شهروندی تأکید دارند. اگرچه این خواسته‌ها ارزشمند هستند، اما:

• جمهوری اسلامی به‌عنوان نظامی ایدئولوژیک و مسلح، هیچ تمایلی به پذیرش چنین اصلاحاتی نشان نداده است.این رویکردهای مطالبه‌محور عملاً به ابزاری برای فرسایش انرژی اجتماعی تبدیل شده و مانع از سازماندهی واقعی برای تغییرات اساسی می‌شوند.

• این نوع مبارزات، به جای آنکه به تضعیف رژیم بیانجامد، نوعی مشروعیت ظاهری به رژیم ببخشیده؛ چرا که نشان می‌دهد هنوز امکان تعامل رژیم موجود هست و میشود برای خواسته‌های حقوق بشری چاته زنی کرد، در حالی که در عمل هیچ‌گاه تغییری رخ نداده و نمی‌دهد و رژیم حتی خواسته های حداقلی را نیز پاسخ نمیدهد و سرکوب هم میکند.

* تاکید بر مسالمت آمیز بودن مبارزه و مطالبه محوری موجب سردی مردم و حتی عقب نشینی آنها شده از مبارزات خیابانی شده و عملا نیش مردم را با ابزارهای اصلاح طلبی کشیده اند و حکومت را بیمه کرده اند.

♨️نقش جایزه صلح نوبل: تبلیغ مبارزات نرم و تداوم وضع موجود؟

جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، هرچند در ظاهر حمایت از حقوق بشر است، اما پیامدهایی پیچیده دارد:

• برنده این جایزه عملا به ترویج رویکردهایی بی‌خطر برای رژیم میپردازد و مبارزات واقعی و رادیکال مردم را به حاشیه میبرد.

• برجسته کردن چهره‌هایی مانند محمدی، ممکن است بخشی از تلاش نهادهای بین‌المللی برای مدیریت مبارزات باشد، نه تقویت جنبش‌هایی که به تغییرات اساسی منجر می‌شوند.

♨️مقایسه رویکرد اصلاح طلبانی چون نرگس محمدی با مبارزات رادیکال و انقلابی

تاریخ نشان داده که نظام‌های استبدادی، از جمله جمهوری اسلامی،تنها در برابر فشار واقعی و قاطعانه تسلیم می‌شوند. نمونه مبارزات مسلحانه و سازمان‌یافته در سوریه، هرچند پرهزینه و پیچیده، نشان‌دهنده ضرورت مبارزاتی است که ساختارهای قدرت را مستقیماً هدف قرار میدهد.

• مبارزانی مانند فاطمه سپهری، که با شجاعت خواستار عزل علی خامنه‌ای و پایان حکومت جمهوری اسلامی شده‌اند، نمونه‌ای از رویکردهایی هستند که به جای اصلاحات محدود، به سرنگونی رژیم تمرکز دارند.

• اصلاح‌طلبان و فعالانی مانند نرگس محمدی، با تأکید بر رویکردهای مطالبه‌محور، عملاً پتانسیل های مبارزات مردم را در طول این سالها از مسیر اصلی خارج کرده اند و به طولانی شدن عمر رژیم کمک کرده‌اند.
بقیه در پست بعدی 👇👇

https://t.me/iranyarannetwork1398/33548

بقیه از مقاله بالا (بخش دوم)

♨️آیا نرگس محمدی ابزار رژیم است؟

گرچه نمی‌توان قطعاً نرگس محمدی را عامدانه در خدمت رژیم دانست، اما پیامدهای عملی فعالیت‌های او گاه همسو با منافع حکومت بوده است:

• تبلیغ مبارزات محدود و غیررادیکال، عملاً به مهار خواسته‌های مردمی و کاهش تهدیدات جدی برای رژیم منجر شده است.

• شرایط ویژه او در زندان، همراه با حمایت‌های گسترده بین‌المللی، این تصور را تقویت می‌کند که نقش او بیشتر حفظ وضع موجود است تا ایجاد تغییرات بنیادین.

♨️ نتیجه‌گیری: مسیر درست مبارزه چیست؟

با توجه به سابقه جمهوری اسلامی و ماهیت سرکوبگرانه آن، هیچ تغییری از طریق مطالبه‌محوری یا مبارزات نمادین ممکن نیست. تنها راه مقابله با این نظام، سازماندهی گسترده و مقاومت قاطع مدنی است که هدف آن سرنگونی کامل رژیم باشد، اسکال مبارزه بستگی به میزان مقاومت حکومت دارد، برای مبارزه مسلحانه و حمله نظامی به پایگاههای رژیم نیز باید آماده شد. مبارزه را نباید از محتوی خالی و آبکی کرد. حال و احوال خانم نرگس محمدی اینگونه می نماید که انگار به مجلس عروسی دعوت شدند در حالیکه بقیه زندانیان وضعیت طاقت فرسایی دارند.

• نرگس محمدی و امثال او، حتی اگر نیت صادقانه داشته باشند، نمی‌توانند راه‌حل واقعی برای مردم ایران باشند.

• مبارزان شجاع و سازش ناپذیری مانند فاطمه سپهری، باید الگویی برای جنبش‌ ایران باشند.

💥باور به مبارزهٔ ریشه‌ای ، قاطع و کوبنده، پایان‌دهنده حاکمیت جمهوری اسلامی خواهد بود.
پیش بسوی سرنگونی کامل ضحاک خامنه ای و نظام نجس و فاسدش!

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 بلندیهای جولان مانع یا فرصت برای سوریه نوین

این اتفاق مهم را بررسی میکنیم.

✍️ ویکتوریا آزاد
۲۱ آذر ۲۵۸۳

ترامپ در دور اول ریاست جمهوری اش در یک توییت کوتاه اعلام کرد که سیاست رسمی پنج دهه کشورش را در قبال بلندی‌های جولان تغییر میدهد، او نوشت زمان آن فرارسیده که این سیاست تغییر کند و ایالات متحده آمریکا، حق حاکمیت اسرائیل را بر این بخش از خاک سوریه به رسمیت بشناسد. دیروز دولت بایدن، وزارت خارجه آمریکا بعد از ۵۲ سال مجادله بر سر بلندیهای جولان اعلام کرد که: ایالات متحده آمریکا منطقه جولان را به عنوان سرزمینی تحت کنترل اسرائیل به رسمیت میشناسد.

منطقه بلندیهای جولان تنها ۷۰ کیلومتر از شهر دمشق فاصله دارد. به گونه‌ای که می‌توان دمشق را از فراز آن دید. این منطقه همین‌طور تنها ۷۰ کیلومتر تا شهر ساحلی حیفا (مرکز صنعتی-اقتصادی شمال اسرائیل) فاصله دارد. خاک حاصلخیز این منطقه، از ویژگی‌های مهم آن است. ۱۲۰۰ کیلومتر مربع از این خاک در اختیار اسرائیل است و سوریه بر ۶۰۰ کیلومتر مربع آن اختیار دارد.

تصمیم ایالات متحده برای به رسمیت شناختن منطقه بلندیهای جولان به عنوان سرزمینی تحت کنترل کامل اسرائیل، میتواند تأثیرات پیچیده‌ای بر دولت جدید سوریه و روابط منطقه‌ای داشته باشد. این موضوع از زوایای مختلف قابل بررسی است:

۱. تأثیر بر دولت جدید سوریه

• مشروعیت ملی و حساسیت‌های داخلی:

جولان برای بسیاری از سوری‌ها نماد غرور ملی و بخشی از هویت ارضی کشور است. به رسمیت شناختن جولان تحت کنترل کامل اسرائیل، ممکن است چالشی بزرگ برای دولت جدید سوریه بشود، چرا که ممکن است با فشار افکار عمومی برای بازپس‌گیری این منطقه مواجه شوند. هر چند که ۱۲۰۰ کیلومتر مربع جولان از قبل در اختیار اسرائیل بوده و سوریه فقط بر ۶۰۰ کیلومتر مربع آن اختیار دارد. با اینحال این مسئله احتمالا می‌تواند برای دولت جدید چالش برانگیز شود.

• تمرکز منابع:
اگر دولت جدید سوریه بخواهد بر سر مسئله جولان وارد درگیری شود، این موضوع منابع مالی و نظامی او را که باید برای بازسازی کشور صرف شود، منحرف خواهد کرد لذا احتمالا این تصمیم را بپذیرد مخصوصا با توجه به اینکه بخش بزرگی از جولان از قبل تحت اختیار و کنترل اسراییل بوده.

۲. احتمال درگیری یا همکاری

• سناریوی درگیری:

اگر دولت جدید سوریه تحت فشار گروه‌های داخلی یا خارجی قرار گیرد، احتمالاً موضعی سخت نسبت به اسرائیل اتخاذ خواهد کرد. این امر می‌تواند منجر به درگیری‌های مرزی شود، هرچند بعید است که به جنگی گسترده منجر شود؛ چرا که اسرائیل از نظر نظامی برتری قابل‌توجهی دارد و سوریه هنوز در حال بازسازی است و دولت جدید قصد دارد متحد اسراییل باشد.
و‌ای بسا توافقی از قبل با تحریرالشام صورت گرفته باشد.

• سناریوی همکاری:

در صورت وجود یک دولت عمل‌گرا در سوریه که تمرکزش بر توسعه اقتصادی و بازسازی باشد، امکان ورود به نوعی تعامل عملی با اسرائیل وجود دارد. جولان، به‌ویژه از نظر کشاورزی و دسترسی به منابع آبی، می‌تواند به نقطه‌ای برای پروژه‌های مشترک تبدیل شود.

۳. فرصت برای کمک به سوریه جدید

• اقتصاد و بازسازی:

اگر دولت جدید سوریه روابطش با اسرائیل مبتنی بر حسن همجواری باشد که بنظر میرسد هست، ممکن است از سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی و دسترسی به فناوری‌های پیشرفته اسرائیلی در حوزه‌های کشاورزی، آب، و زیرساخت بهره‌مند شود. این همکاری می‌تواند به توسعه اقتصادی سوریه بسیار کمک کند.

جمع‌بندی: درگیری یا همکاری؟

تأثیر این تصمیم بر دولت جدید سوریه به سیاست‌های داخلی و منطقه‌ای آن بستگی دارد:

• اگر دولت جدید سوریه ملی‌گرا و ضداسرائیلی باشد، احتمالاً شاهد تنش‌های بیشتری خواهیم بود.

• اگر دولت جدید عمل‌گرا و متمرکز بر بازسازی باشد، ممکن است این تحول به‌عنوان فرصتی برای تعامل مثبت و پیشرفت اقتصادی سوریه استفاده شود.

در نهایت، منطقه جولان همچنان یکی از مسائل حساس خاورمیانه باقی خواهد ماند و تصمیمات دولت جدید سوریه درباره این مسئله، آزمونی برای تعریف جایگاه خود در نظم جدید منطقه‌ای است.

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 پناهنده شدن ۶تن از اعضای ارشد سپاه قدس به سفارت امریکا دربیروت

احمد بشرت،مسئول بخش روابط عمومی سفارت ایران در بیروت:
گفت ۶تن از افسران ارشد سپاه قدس و یک دیپلمات و ۳پیمانکار ایرانی به  سفارت
آمریکا  پناهنده شدند

💎 @iranyarannetwork1398