💠عقب نشینی زلنسکی و اولین «غلط کردم» گفتن‌های وی

زلنسکی: سپاسگزارم آمریکا! از حمایتتان، از این دیدار، سپاسگزارم.

از شما رئیس جمهور دونالد ترامپ، کنگره و مردم آمریکا متشکرم.

اوکراین به صلحی عادلانه و پایدار نیاز دارد، و ما دقیقا برای رسیدن به آن تلاش می‌کنیم.

☢️ پ.ن؛ دوستان قصه اوکراین را نخورید کاسه داغتر از آش نشوید. این یگ بازی نه سیخ بسوزه نه کبابه. بزودی حل میشه. جمهوری اسلامی هم کن لم یکون میشه / ویکتوریا آزاد

💎 @iranyarannetwork1398

💠 لایو امیرعباس فخرآور در خصوص مذاکره و مشاجره پرزیدنت ترامپ و زلنسکی. در این لایو با خطاهای زلنسکی بیشتر آشنا میشوید.

لینک لایو👇👇
https://www.youtube.com/live/gi-s8uNiSJY?si=f8J8JWa1RWiA6LlN

💎 @iranyarannetwork1398

💠مصاحبه شنیدنی بهاره هدایت یکماه پس از آزادی از زندان

🦠 نقد صریح و صادقانه بهاره هدایت از رویکردهای گذشته تحکیم وحدت، جریان میرحسین موسوی و اصلاح طلبان و بازبینی و فرارویی اندیشه او به لیبرالیسم سیاسی

لینک یوتیوب👇👇

https://youtu.be/oxdrLylZjBo?si=Eb5hLBMcHCtmdmor

💎 @iranyarannetwork1398

💠 تحلیل از اشتباهات زلنسکی و ترامپ در مذاکره ناموفق صلح: ضعف دیپلماسی و ناتوانی در مذاکره

✍️ ویکتوریا آزاد
۱۱اسفند ۲۵۸۳ ایرانی

مقدمه؛

در سیاست بین‌الملل، نحوه تعامل رهبران با یکدیگر تأثیر زیادی بر نتایج مذاکرات و روابط میان کشورها دارد. یکی از موارد قابل‌توجه در این زمینه، برخورد ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت ایالات‌متحده، بود. زلنسکی که در تلاش برای جلب حمایت آمریکا بود، نتوانست به‌درستی با ترامپ ارتباط برقرار کند و مرتکب اشتباهات اساسی در دیپلماسی و مذاکره شد. این مقاله به بررسی این اشتباهات از جنبه‌های فرهنگی، زبانی، روان‌شناختی و استراتژیک می‌پردازد.

۱. عدم درک سبک ارتباطی ترامپ

ترامپ فردی است که به اقتدار، نمایش قدرت، و سبک “معامله‌گری” در سیاست اعتقاد دارد. او از سیاستمدارانی که بیش‌ازحد مطیع یا بیش‌ازحد متکبر باشند، خوشش نمی‌آید. زلنسکی، به‌عنوان یک رهبر تازه‌کار در عرصه سیاست، در تلاش برای نشان دادن اعتمادبه‌نفس، وارد رقابتی بی‌مورد با ترامپ شد که کاملاً اشتباه بود. زلنسکی به‌جای اینکه سیاست انعطاف‌پذیرتری اتخاذ کند، از موضع بالا با ترامپ صحبت کرد و طوری برخورد کرد که گویی آمریکا وظیفه دارد از اوکراین حمایت کند. این لحن، برخلاف سبک مذاکره ترامپ بود که بیشتر به “چانه‌زنی” و “امتیازدهی متقابل” باور دارد. به همین دلیل، ترامپ از این نوع برخورد استقبال نکرد و حمایت از اوکراین را به‌عنوان یک امتیاز قابل‌چانه‌زنی دید، نه یک تعهد استراتژیک.

۲. مشکل در زبان و نحوه بیان زلنسکی

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات زلنسکی این بود که تلاش کرد به زبان انگلیسی صحبت کند، درحالی‌که تسلط کاملی بر این زبان نداشت. زبان فقط شامل واژه‌ها نیست، بلکه شامل زیرلایه‌های فرهنگی، تکیه‌کلام‌ها و ظرافت‌های گرامری است که در مذاکره اهمیت بالایی دارند. زلنسکی گاهی هنگام صحبت کردن مکث‌های طولانی داشت یا جملات را با لحن اشتباهی بیان می‌کرد، که این موضوع باعث شد پیام او به‌اندازه کافی قوی و تأثیرگذار نباشد. ترامپ به‌عنوان یک فرد مسلط به زبان انگلیسی، به‌خوبی می‌توانست ضعف‌های زلنسکی را درک کند و این امر به ضرر رئیس‌جمهور اوکراین تمام شد. اگر زلنسکی به زبان مادری خود صحبت می‌کرد و از مترجم استفاده می‌کرد، می‌توانست پیام خود را با قدرت بیشتری منتقل کند و از استرس ناشی از تسلط نداشتن به زبان انگلیسی نیز رهایی یابد.

۳. عدم همدلی و درک نگرانی‌های ترامپ

ترامپ در مکالمه‌های خود تأکید داشت که نمی‌خواهد جنگ روسیه و اوکراین به یک بحران جهانی تبدیل شود. او هشدار می‌داد که ادامه این جنگ می‌تواند منجر به جنگ جهانی سوم شود. از دیدگاه ترامپ، سیاست‌های زلنسکی در قبال روسیه، به‌جای کاهش تنش، خطر تشدید درگیری را افزایش می‌داد.
اما زلنسکی هیچ همدلی یا سمپاتی نسبت به این نگرانی‌ها نشان نداد. او به‌جای اینکه ابتدا از موضع درک و حمایت از دغدغه‌های ترامپ وارد بحث شود، صرفاً روی خواسته‌های خود تأکید کرد. این ضعف در دیپلماسی باعث شد که ترامپ احساس کند زلنسکی فقط به منافع کشور خود فکر می‌کند و درک درستی از پیامدهای بین‌المللی این جنگ ندارد.

۴. فقدان تجربه دیپلماتیک و ناتوانی در مذاکره؛

زلنسکی قبل از ریاست‌جمهوری، یک بازیگر و کمدین بود و هیچ تجربه‌ای در سیاست خارجی یا دیپلماسی نداشت. این فقدان تجربه، در نحوه برخورد او با رهبران جهانی، به‌ویژه ترامپ، کاملاً مشهود بود. دیپلماسی فقط به معنای درخواست کمک نیست، بلکه نیازمند شناخت شخصیت طرف مقابل، ایجاد همدلی، و استفاده از استراتژی‌های مذاکره هوشمندانه است. اگر زلنسکی سیاستمدار باتجربه‌ای بود، می‌توانست به‌جای اعمال فشار مستقیم به ترامپ، ابتدا از موضع همدلی و درک متقابل وارد شود، سپس راهی پیدا کند که هم نگرانی‌های ترامپ را کاهش دهد و هم حمایت او را جلب کند. اما به دلیل نداشتن این مهارت‌ها، نه‌تنها نتوانست حمایت قاطع بگیرد، بلکه خود را در موقعیت دشوارتری نیز قرار داد.

✳️ در حالی‌که زلنسکی در برخورد با ترامپ اشتباهات زیادی داشت، اما این بدان معنا نیست که ترامپ کاملاً درست عمل کرده است. اشتباهات ترامپ در این رابطه شامل موارد زیر بود:

1. برخورد بیش‌ازحد معامله‌گرانه با بحران اوکراین، که باعث شد سیاست خارجی آمریکا تحت تأثیر این مذاکره قرار گیرد.

2. نادیده گرفتن حساسیت‌های اوکراین نسبت به روسیه، که موجب شد متحدان آمریکا احساس کنند واشنگتن به‌اندازه کافی در برابر پوتین قاطع نیست.

3. عدم استفاده از زبان دیپلماتیک و شرط‌گذاری تهاجمی جهت قطع کمک‌های نظامی به اوکراین. اگر ترامپ برای برنامه ریزی خود آماده است اما زلنسکی هنوز در آن نقطه قرار ندارد او در یک شوک سیاسی است لذا ترامپ باید خیلی ظریفتر وارد ماجرا میشد.
بقیه مقاله
https://t.me/iranyarannetwork1398/34242

💠جواد ظریف استعفا داد

🔹به گزارش سایت حکومتی تابناک ۱۲ اسفند، محمدجواد ظریف، معاون راهبردی پزشکیان، رئیس‌جمهور خامنه‌ای، از سمت خود استعفا داده است.
به گزارش «تابناک» به نقل از فارس، طبق پیگیری های صورت گرفته تا این لحظه استعفای ظریف مورد موافقت پزشکیان قرار نگرفته است.

🔹پس از استیضاح و برکناری همتی، وزیر اقتصاد پزشکیان، که روز ۱۲ اسفند در مجلس ارتجاع صورت گرفت، در راستای جنگ مافیایی گرگ‌های نظام برای چپاول هر چه بیشتر و در ادامه شقه و بحران در دولت ورشکسته پزشکیان، اکنون استعفای جواد ظریف، ضربه دیگری بر پیکر فرتوت دولت گماشته خامنه‌ای است.

💎 @iranyarannetwork1398

🔴حسینعلی شهریاری نماینده مجلس:هر ایرانی یک کلیه برایش کافی است! یکی را بفروشد و امرار معاش کند!

✔️حرومزاده‌ی بی‌شرف! وقتی کنار دیوار انتقام گذاشتنت، دیگه از این بلبل زبونی‌ها برای مردم ایران نمی‌کنی!

💎 @iranyarannetwork1398

💠راهبردی بنیادی برای ساختن ایرانی آزاد و آباد

✍️ ویکتوریا آزاد
۱۱ اسفند ۲۵۸۳ ایرانی (۱۴۰۳)

این مقاله در سه بخش در کانال شبکه ایرانیاران قرار داده شده لطفا پستها را به ترتیب مطالعه کنید و اگر می پسندید در بازنشر آن همیار باشید. این سند هم به آینده ایران نان میدهد هم آزادی.

🔰بخش اول‌ سند راهبردی بنیادی برای ساختن ایرانی آزاد و آباد

ایرانیان لااقل از صدر مشروطه
برای برقراری لیبرالیسم و دموکراسی تلاش کرده اند هر چند که درک عمیق و روشنی از این مفاهیم نداشته اند ولی جانهای بسیاری در راه آزادی فدا شده و فرهیختگان بسیاری برای آگاهی بخشی به جامعه زندگی خود را تقدیم کرده اند. امروزه کماکان این بحث در بسیاری از محافل روشنفکری ایرانی جاری است که بعد از اینکه ایران از اهریمن جمهوری اسلامی خلاص شد، آیا دموکراسی اولویت دارد یا لیبرالیسم؟ این بحث ها مرا بر آن واداشت که اساسا دست به تنظیم پیش نویسی برای مجلس شورای ملی آینده ایران بزنم و طرح و برنامه ای پیشنهادی جهت تعبیه و نهادینه کردن دموکراسی و لیبرالیسم در ساختار حقوقی و فرهنگی آینده ایران ارائه دهم، باشد که در تاریخ آینده ایران هیچ جان شیرینی فدای کسب آزادی و حق حاکمیت مردم برای کسب حقوق شهروندی نشود.

امیدوارم این سند در آینده نزدیک چراغ راه سیاستگذاران در ایران شود و برای همیشه دغدغه فقدان آزادی های وسیع سیاسی - اجتماعی، فقدان حاکمیت مردم و قانون، فقدان حقوق بشر، نبود اقتصاد آزاد و عدالت اجتماعی رفع شود و در سیستم سیاسی کشور ما و کتاب قانون اساسی آینده ایران این مدل جایگزین گردد.

در ابتدا میپردازیم به مفهوم دموکراسی و لیبرالیسم و تفاوت این دو مفهوم از هم؟

دموکراسی و لیبرالیسم دو مفهوم سیاسی هستند که گاهی به اشتباه به جای یکدیگر به کارمیروند، اما تفاوت‌های اساسی دارند:

1. دموکراسی (مردم‌سالاری) یک روش حکومتی است که بر اساس مشارکت مردم در تصمیم‌گیری‌های سیاسی شکل می‌گیرد. مهم‌ترین اصل دموکراسی، حاکمیت مردم است، یعنی شهروندان به طور مستقیم یا از طریق نمایندگان منتخب خود در حکومت نقش دارند. دموکراسی می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله دموکراسی مستقیم (مانند برخی تصمیم‌گیری‌ها در سوئیس) یا دموکراسی نمایندگی (مانند اکثر کشورهای جهان).

2. لیبرالیسم یک ایدئولوژی سیاسی و فلسفی است که بر آزادی‌های فردی، حقوق بشر، حاکمیت قانون، اقتصاد آزاد و محدودیت قدرت حکومت تأکید دارد. لیبرالیسم در زمینه‌های مختلف مانند لیبرالیسم سیاسی (آزادی بیان، آزادی مذهب، تفکیک قوا)، لیبرالیسم اقتصادی (بازار آزاد، مالکیت خصوصی)، و لیبرالیسم اجتماعی (حقوق اقلیت‌ها، برابری جنسیتی) مطرح می‌شود.

تفاوت کلیدی:
• دموکراسی تضمین‌کننده آزادی‌های فردی نیست؛ یک حکومت دموکراتیک می‌تواند با رأی اکثریت، حقوق اقلیت‌ها را نقض کند (این وضعیت را «استبداد اکثریت» می‌نامند).

• لیبرالیسم، محدودیت‌هایی برای دموکراسی قائل می‌شود تا حقوق فردی و آزادی‌ها از تعرض اکثریت در امان بمانند. برای مثال، در یک دموکراسی لیبرال، حتی اگر اکثریت رأی به محدودیت آزادی بیان بدهند، قانون اساسی ممکن است مانع اجرای آن شود.

ترکیب دموکراسی و لیبرالیسم:

بهترین مدل حکومتی که در جهان امروز رواج دارد، دموکراسی لیبرال است که ترکیبی از اصول دموکراتیک (انتخابات آزاد، حاکمیت مردم) و ارزش‌های لیبرالی (حقوق بشر، آزادی‌های فردی، تفکیک قوا، چرخشی بودن مسئولیتهای سیاسی و پاسخگویی) است. کشورهای اروپایی، آمریکا، کانادا، و ژاپن نمونه‌هایی از دموکراسی‌های لیبرال هستند.

اما همه دموکراسی‌ها لزوماً لیبرال نیستند؛ برای مثال، دموکراسی‌های غیرلیبرال (مانند روسیه یا ترکیه امروزی) دارای انتخابات هستند، اما آزادی‌های فردی و حقوق بشر به‌شدت محدود شده‌اند.

👇👇ادامه سند در پست بعدی 👇👇

💎 @iranyarannetwork1398